Γιώργος Δούρος: «Δεν με άγγιξε η παράγκα του ποδοσφαίρου»
Ημερολόγια ΚυριακήςΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Ο πρώην διεθνής διαιτητής Γιώργος Δούρος, από τους πιο γνωστούς στον χώρο της ελληνικής διαιτησίας, μιλά για την 30χρονη καριέρα του, τις δύσκολες εποχές της διαιτησίας, το περίφημο ντέρμπι Παναθηναϊκού - Ολυμπιακού το 2004 εξαιτίας του οποίου στοχοποιήθηκε, καθώς και για τις απειλές που δέχθηκε.
Παρά τα περίπου τριάντα χρόνια καριέρας στη διαιτησία ποδοσφαίρου, ο καλεσμένος του Γιώργου Λυκουρόπουλου στα «Ημερολόγια Κυριακής», Γιώργος Δούρος, στοχοποιήθηκε και έγινε πρόσωπο της επικαιρότητας το 2004 για μία και μόνο απόφαση σε ντέρμπι Παναθηναϊκού - Ολυμπιακού. Η ερώτηση «γιατί δεν βγαίνει στο τηλέφωνο ο κύριος Δούρος» στην εκπομπή της Έλλης Στάη από τον Νίκο Αλέφαντο τον έκανε μέρος της ιστορίας του ποδοσφαίρου για τους λάθος λόγους.
Μια αποβολή που έγινε –του Βραζιλιάνου Ζιοβάνι– και μία που δεν έγινε –του αντιπάλου του Σωτήρη Κυργιάκου– σε καθοριστικό για τον τίτλο ντέρμπι των «αιωνίων αντιπάλων» προκάλεσε αναστάτωση στη ζωή του. Λίγους μήνες αργότερα βρήκε κάτω από το αυτοκίνητό του μια ανενεργή χειροβομβίδα, γεγονός που ο ίδιος δηλώνει ότι «ξεκάθαρα το συνδέει με εκείνο το περιστατικό».
Παρ’ όλα αυτά, ο πρώην διεθνής διαιτητής από την Κορινθία δεν αποδέχεται τον χαρακτηρισμό «ζούγκλα» για τον χώρο του ποδοσφαίρου. Τονίζει ότι αξίζει να γίνει κανείς διαιτητής, ότι είναι πολύ πιο χρήσιμο να έχει παίξει ποδόσφαιρο πριν και δηλώνει ευθαρσώς αλώβητος από την εποχή της κυριαρχίας του διαβόητου Θωμά Μητρόπουλου στο ελληνικό ποδόσφαιρο. «Έπαιζα στην πλειοψηφία των αγώνων της σεζόν χωρίς να με έχει ενοχλήσει κανείς».
Πλέον ιδιωτεύει και συγκινείται όταν θυμάται τη διαδρομή από τα ερασιτεχνικά γήπεδα στα μεγάλα γήπεδα της Ευρώπης: «Ένα παιδί από χωριό ήμουν. Ο πατέρας μου μού έλεγε πως έπρεπε να καταφέρω να περάσω τα διόδια. Συμβολικό ήταν αυτό. Τα πέρασα».
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Και θα μπορούσε να πει κανείς αυτό το επίθετο και για το σημερινό καλεσμένο μου, γιατί πρέπει να έχει πάρα πολλά χρόνια να μιλήσει και χαίρομαι που διάλεξε να είναι μαζί μου. Είναι ο διαιτητής Γιώργος Δούρος, που θα μπορούσα να πω ότι τον βλέπω ακόμα σαν διαιτητή. Γιώργος, καλώς ορίξε και χαμογελάς, ε! Ε, βέβαια. Γιατί μου το βγάζει αυτό το φυσίξου. Παραμένεις νεότατος.
Φάζεις το. Είναι επηγής ο χρόνος απέναντι μου Επηγής Δεν έχεις την εικόνα του παλέμαχου Όχι δα Εντάξει Έχεις φύγει από την Επιτροπή Δητησίας πόσα χρόνια Ενεργά από το 2006 Και μετά ήσουν Στην Επιτροπή Δητησίας Διοικητικά ασχολήθηκα Ως το 2011 με την Επιτροπή Δητησίας Και το σύνολο των διετών της Κορινθίας Από το 2011 ή 15 ήμουνα Στην Επιτροπή Δητησίας της ΕΠΟ Και από το 2015 και μετά αποχωρήσεις από τον χώρο.
Ιδιωτεύεις. Ιδιωτεύω. Στο νομό Κορινθίας. Βεβαίως. Χαίρομαι που έχω πρώτη φορά ένα καλεσμό που έρχεται για χάρη μου από μακριά. Καταρχήν ήταν τιμή μου. Μάλλον όχι. Πρώτο ήταν η χαρά μου. Να σε καλύψεις. Και μετά ήταν τιμή μου. Άλλωστε για να είμαστε ειλικρινείς μεταξύ μας, συνδεόμαστε και από το παρελθόν. Θέλω να πω ότι πολλά χρόνια που έχω ζήσει στα γήπεδα με τις περιγραφές των αγώνων με τη δουλειά μου στη τηλεόραση στο ελληνικό ποδόσφαιρο και άλλα μερικές φορές αισθανόμουν τους διαιτητές ποδοσφαιριστές, προπονητές και όλους του χώρου πιο κοντά και από την οικογένειά μου πρακτικά έτσι δεν συνέβαινε όλα τις αυτοκυριακά στην επαφή με το χώρο θυμάμαι τις διαιτησίες του Γιώργου Δούρου όπως ο κόσμος θυμάται πάντα και τη φασαρία που έχει γίνει για το όνομά σου Την ξέρεις, σε έχει ακολουθήσει Είναι ο μόνος διαιτητής που έχει γίνει Αντικείμενος ζήτησης εκπομπή της Έλλη Στάι Ξήνεις πληγές Είναι μια γνωστή ιστορία Που θα τη συζητήσουμε Η ιδιαιτησία Θέλω να ξεκινήσω από τα βαριά που λέμε
Είναι Το καταφύγιο Ανθρώπου που δεν μπορούσαν να παίξουν ποδοσφαιρό Μια βαριά ας πούμε Θα ήταν ευλογία να είναι έτσι μόνο Τι εννοείς Η πεποίθηση που είχαν έκαθεν είναι ότι ο διαιτής πρέπει να προέρχεται από το ποδόσφαιρο. Και μάλιστα να προέρχεται αν είναι δυνατόν και μέσα από ο Ακαδημίος Ποδοσφαίρου. Και υπάρχει λόγος που το λέω αυτό.
Να έχει παίξει ποδόσφαιρο δηλαδή. Το να έχει διακριθεί, όχι είναι δευτερεύων. Το να έχει μπει από μικρό παιδάκι μες στο γήπεδο. Να έχει νιώσει το χώρο. Να του είναι οικείος ο χώρος. Να έχει προπονηθεί. Να έχει δεχθεί κλωσιές Να έχει μπει στην οτροπία Να έχει δεχθεί καθοδήγηση προπονητική Μόνο μια στιγμή Μιλάμε ένα παιδί Στο οποίο χτίζεται μια ποδοσφαιρική παιδεία Αυτό είναι το θεωρητικό, το ιδανικό που λες Συνέβη όμως Οι παιδιτές έχουν παίξει ποδόσφαιρο Όχι όλοι Αυτό που μπορώ να καταθέσω όμως Είναι το γεγονός ότι όταν ήμουν αρχιδιτητής Στην Επίτροπη Διετησίας καταρχήν της Εψικορενθίας αναζήτησα νέους διαιτητές μέσα από τις ακαδημίες πήγαινα και έκανα προπόνηση εγώ ίδιος δόξα τω Θεώ ακόμα και τώρα προπονώ με τις ακαδημίες και στη συνέχεια μιλούσα με τα παιδάκια κάποια παιδάκια λοιπόν είχαν μεγάλη θέληση να παίξουν ποδόσφαιρο αλλά όπως και εγώ δεν είχαν την ικανότητα να διακριθούν δηλαδή έπαιξες ποδόσφαιρο αλλά όχι σε έναν πίπεδο Ναι και μάλιστα συνειδητοποιούσα ότι δεν είμαι και από τους καλύτερους, όχι από τους καλύτερους, δεν θα έχω εξέλιξη.
Και έτσι προέκυψε η διαιτησία. Έτσι λοιπόν μέσα από εκεί, όταν έχεις 14χρονα, 15χρονα παιδιά που είναι μέσα στο χώρο, στο ποδόσφαιρο, είναι σε ακαδημίες, δουλεύουν με τους προπονητές τους, δεν θα εξελιχθούν και είναι εμφανέσοντες. τους δίνεις αμέσως μια διέξοδο αφενός μεν οι ίδιοι να παραμείνουν μέσα στο γήπεδο αφετέρου να κάνουν μια προσωπική διαδρομή προσφορά στο ποδόσφαιρο από ανθρώπους οι οποίοι προέρχονται από το ποδόσφαιρο είναι πολύ πιο κοντά δηλαδή στο να γίνει αυτός ο διετής που να προσφέρει στο ποδόσφαιρο παρά από έναν ο οποίος απλά περνάει απ' έξω από τη σχολή διετησίας μπαίνει μέσα προς Θεού μην το...
δεν είναι επανάκια δεν είναι είτε το ένα είτε το άλλο αλλά είναι καλύτερη εκδοχή εντάξει το ακούω εξαιτανικευμένα γιατί θεωρώ ότι το έχω ζήσει το καταλαβαίνω το ξεχωρίζουμε μακάρι να είναι έτσι πώς αποφασίζει κάποιος να γίνει διεκτηριστής δηλαδή τι τον τραβάει να διαχειρίζεται τον αγώνα να τον καθορίζει τον αγώνα όχι όχι όχι αν είναι δυνατόν αν μου επιτρέπεται να καταθέσω την προσωπική μου το κομμωβιό μου Προσπάθησα να παίξω ποδός στους ακαδημίες Ουσιαστικά δεν τα κατάφερνα Γιατί είναι αγιετικτής Για να μείνει μέσα στο γήπεδο Είναι αυτό που θες Ειδικά όταν είσαι πιτσιρίκος Τι θέλει, έχεις πάθος Εγώ εκφύσιος είμαι Και αισιόδοξος και λειτουργούν και με πάθος Αλλά ήθελες να είσαι μέρος του αγώνα Ακριβώς, πρώτο και δεύτερο Στην πορεία συνειδητοποίησα Ότι δεν είμαι εκεί για να είμαι εγώ ονοματέος της υπόθεσης κάποιος είμαι εκεί για να διευκολύνω τους παίκτες να είναι η πραγματική πρωταγωνισμός που τους έχουν ανάγκη όλοι πρώτο και δεύτερο να διευκολύνω
όσο είναι δυνατόν το ίδιο το παιχνίδι Να πάρω τη λέξη που μου άρεσε γιατί την είχα στο μυαλό μου στο ρεπερτόριο της κουβέντας εδώ μπορεί ο διευκτής να κάνει την υπέρβαση, την λαθασμένη υπέρβαση και να θέλει να είναι ο πρωταγωνιστής στο αγώνα και όχι οι παίκτες. Είναι θέμα χαρακτήρα. Έχει συμβεί όμως κατά κόρο. Ε, βέβαια.
Τα πάντα έχουν συμβεί. Δεν μπορεί ο διεκτής να είναι πρωταγωνιστής. Είναι απαγορευτικό κάτι με. Δεν σε κάνει να αισθάνεσαι λίγο με ιονεκτικά εκείνη την ώρα ότι δεν είσαι πρωταγωνιστής. Όχι βέβαια. Από πριν έχεις σκέφτη γιατί ήρθα εγώ εδώ. Γιατί ήρθα. Μπήκαμε στο γήπεδο με αυτή την ιδιότητα. Για να γίνω εγώ ο προβεβλημένος, όχι βέβαια.
Γιώργο θα σου πω μια φράση που έχω ακούσει από τη διευθυντή γιατί έπαιζα και εγώ ποδόσφαιρο και έχω ζήσει στα γήπεδα αντίστοιχα όπως λες. Είχαμε τελειώσει το μάτς, είχε γίνει πραγματικά το μάτς κόλαση. Θα πούμε αργότερα και μερικά περιστατικά. Και τον πέτυχα αργότερα κάπου να κάθεται με φίλους του και να περιφανεύεται το έκανα το μάτς όλοι το έχουμε ζήσει αυτό όλοι το έχουμε ακούσει το ζήτημα είναι αν δίνουμε χώρο τελικά τελικά σε τέτοιες συμπεριφορές άρα τέτοιες αντιλήψεις να πάω στην ανάποδη αντίστοιχα έχω ζήσει δεν σου κρύβω ότι σοκαριζόμουν κάποιες στιγμές τον οχετό της εξέδρας απέναντι σε διδιδί πως το αντέχετε αυτό το πράγμα λοιπόν έχει δύο σκέλοι και ανθρώπινα Ναι, το ένα σκέλος είναι ότι σε τοπικό ειδικά επίπεδο, που είναι λίγος ο κόσμος, γνωστός κόσμος, πραγματικά ενοχλείσαι.
Πραγματικά. Δηλαδή όσο και να θες να το ξεπεράσεις, σε κάθε περίπτωση ενοχλείσαι. Το υπρεολόγιο, τους κατάρες ξέρω τι ακούτε. Πώς διαχειρίζεσαι εσύ, αυτό σου είναι άλλο θέμα. Σε επίπεδο όμως εθνικών πρωταθλημάτων που είναι πολλοί ο κόσμος και λοιπά, Συν το χρόνο σου δημιουργείται Θα έλεγα εγώ Μια ασφαλιστική δικλίδα Πρέπει να αυτοπροστατευτείς Και τα όρια της ακοής σου και της όρασής σου Περιορίζονται όσο και αν φαίνεται περίεργο αυτό Είναι αυτοπροστατευτικό Και λειτουργεί όπως συνείδητα Περιορίζεται στα όρια των κυκλιδωμάτων Σε σώζει αυτό δηλαδή Σαφώς και σε σώζει Πολύ, πολλό, δε μάλλον στα μεγάλα παιχνίδια Ας πούμε στο ΑΚΑ Υπάρχει δυνατότητα να ακούς Ακούς ένα βουητό, ωραία το ακούς Μέχρις εκεί Σε αγώνα που να έχεις διτεύσει πιο μικρός Πιο άπειρος να θες Ακόμα δεν είχες τριφτεί με αυτή τη δυσκολία Έχεις φτάσει στο σημείο να θες να απαντήσεις σε κάποιον Που σε έβρισε Ο Σπιτσιρίκος Έχω βγει από το γήπατο και έχω χτυπήσει φύλλα Τι λες Ο οποίος έτυχε να είναι και συμμαθητής μου
Α, είχατε προσωπικό Δεν είχαμε προσωπικό. Αλλά το απάντησε προσωπικά. Ήταν αδιανόητο να αντέξω μαθητή στριτ της λυκείου τώρα. Εντάξει, τώρα μιλάμε για άλλες πραγματικές. Αδιανόητο να αντέξω τέτοια συμπεριφορά από ένα συμμαθητή μου, με τον οποίο βεβαίως μπορώ να πω δεν ήμασταν φίλοι, αλλά ήμασταν συμμαθητές. Δηλαδή, μου ήταν αδιανόητο.
Δεν μπορούσα να ελέγξω τον εαυτό μου. Θέλω να σου θυμίσω, όχι να σου θυμίσω, εντάξει θυμάμαι εγώ τώρα όταν κάποτε μιλούσαμε που εσείς ήσουν ακόμη ενεργός διευθυντής μου είπες για κάποιο ποδοσφαιριστή έτσι εμπιστευτικά ότι ο τρόπος που μίλαγε μέσα στο γήπεδο που λίγο έβριζε το διευθυντή ήταν απρόσμενο δηλαδή είχε ένα πολύ καλό προφίλ προς τα έξω αλλά σας μίλαγε άσχημα μέσα στο γήπεδο πώς το διαχειρίζεις αυτό στη σχέση πάμε τώρα διευθυντή-ποδοσφαιριστή Εκεί είναι το στίχημα. Για μένα το στίχημα του διετή είναι εκεί.
Ο διετής θα πρέπει να ενδιαφέρεται από κλειστικά γεγονότα να κερδίσει την εμπιστοσύνη του παίχτη. Ο κάθε παίχτης, για να μην γελιόμαστε, έχει και το χαρακτήρα του. Υπάρχει ποδοσφαιριστής προβεβλημένος, απίστευτα καλός ποδοσφαιριστής, ο οποίος καθ' όλη τη διάρκεια του αγώνα βρίζει ακόμα και τις γραμμές του γηπέδου. αυτό έχει να κάνει με το προσωπικό του στυλ δεν είναι υβριστική είναι τα νεύρα του ας πούμε είναι εντελώς διαφορετικό ένας ποδοσφαιριστής να έχει υβριστική διάθεση ή συμπεριφορά γενικότερα επιθετική και άλλο πράγμα να βρίζει και τον εαυτό του η εξουσία που έχετε με τις κάρτες δεν είναι το όπλο σας δηλαδή είναι σκήτηνη κάρτα αυτό είναι το τελευταίο όπλο το οποίο είναι εκ του κανονισμού προβλέπεται δεν είναι δικό σου όπλο Μα εσύ δεν βγάζεις κανένα πιστόλι να πυροβολήσεις κανέναν.
Επιφήμου, είσαι στο γήπεδο και κάνεις ένα λάθος, δεν ξέρω πώς κάνει ο ποδοσφαιστής. Πολύ ωραία. Ο ποδοσφαιστής το κάνει το λάθος, μπορεί να ακούσει κάτι από την γεγονότα. Εσύ εκείνη την ώρα, σου σέρνει τα εξαμάξεις ο παίκτης. Εντάξει, για πολλούς λόγους, οι οποίοι είναι προφανείς και νομίζω δεν χρειάζεται να αναλυθούν, οφείλεις να πράξεις τα δέοντα να χρησιμοποιήσεις κάρτα και το χρώμα σε προσωπικό επίπεδο δεν έχω εμπειρία να με έχει βρει σε προσωπικό επίπεδο εμπειρία αντιδράσεων βεβαίως και έχω αλλά σε προσωπικό επίπεδο να με καταπρόσωπο να έρθει και να μου κατεβά γιατί υπάρχει το γνωστό ιδίωμα ενός γνωστού διετητή που ξέραμε όλοι που λέγανε όλοι οι παίκτες ότι τους έβριζε ο διετητής έβριζε τους παίκτες Το έχω βίωση σαν τότε επόπτης γραμμών, ο Σπύρ Νεαρός από διευθυντική αλφαθηνικής.
Και λέει, μα είναι δυνατόν. Καλά, μπορεί να λέμε τον ίδιο, εντάξει. Ναι, ενδεχομένως. Δεν είναι πολύ. Ο διαχωρισμός των διευθυντικών σε συνδέσμους άμα κάτι, να το πω έτσι, γιατί είναι συνδέσμος σε Θεσσαλονίκη, σε Αθήνα, Κορινθία. Ε, είχε μια ιεραρχία στο χώρο, δηλαδή πράγματι ο σύνδεσμος της Αθήνας ήταν το προπύργιο ρε παιδί μου, ο δυνατός σύνδεσμος που επέβαλε. Η Αθήνα είναι πολύ πολύ λογικό, λόγω και μόνο του πληθυσμού, να έχει πρωτεύοντα ρόλο. Όπως και γενικώς στα μεγαλαστικά κέντρα. Αυτό δεν σημαίνει όμως επειδή είναι πολλοί οι ιδιαιτές ότι είναι ντε και καλά όλοι καλοί γιατί έχουν προκύψει ιδιαιτές από πολύ μικρές ενώσεις, συνδέσμους ή περιοχές οι οποίοι και ταλέντο είχαν και φρόντισαν να δουλέψουν και πάθος και συνέπεια και εξελίχθηκαν και έγιναν και καλύτεροι από κάποιους σε εισαγωγικά της πρωτεύουσας που είχαν και τα όλα τα εφόδια ακόμα και της εκπαίδευσης υπέρ τους. Άρα δεν έβγαλε πάντα ο σύστημας της Αθήνας καλύτερους. Όχι, όχι, όχι.
Όχι, όχι. Απλά είχε πολύ περισσότερες επιλογές. Όταν ξεκινούσες ποιον είχες ένα τέτοιο τέτοιο παλιό που θαύμαζες. Κανένα. Μου θαύμαζες, να πεις. Κανένα. Δεν το λέω εγωιστικά. Από όλους έπαιρνα κάτι τι. Δεν υπήρχε μια προσωπικότητα που να... Όχι, μια συγκεκριμένη προσωπικότητα. Όχι ποτέ. Και το έκανα σκόπιμα. Επειδή τυχαίνα μην είμαι προσωπολάτρης.
Αλλά αναγνωρίζω και οφείλω να το κάνω και το κάνω στο κάθε άνθρωπο τα καλά του στοιχεία και αν είναι δυνατόν να τα υιοθετήσω. Με αυτή λοιπόν τη λογική είπα κανένας Άρα μπορούμε να πούμε Ταυτόχρονα πάρα πολύ Εντάξει τώρα το πας Θέλω να το κάνω ξεκάθαρο Ότι κάθε διαιτής έχει θετικά Και αρνητικά Εφόσον μπορείς και εντοπίζεις τα θετικά Και μπορείς να τα υιοθετήσεις Να τα κάνεις δικά σου Όχι να μιμηθείς Τότε αυτός ο διαιτής σου έχει δώσει εφόδιο Πάντως έβγαζε η Θεσσαλονίκη Οι παλιοί διαιτές που έβγαναν από τη Θεσσαλονίκη Γενικό, ξέρεις τι γίνεται.
Υπάρχει μια διαδοχή εκεί. Ο ένας συναναστρεφείται τον άλλο. Είναι αυτό που σου είπα προηγουμένως. Ο παλιός Βασάρας, ο πατέρας, ο Λατάνος. Όχι, ο Λατάνος ήταν Αθήνα. Θεσσαλονίκη. Δικαιώσεις, αυτό που είπα προηγουμένως. Πλατόπλος ήταν Αθήνα. Αυτοί όλοι είχαν νεότερους διαιτές μαζί τους. Οι νεότεροι διαιτές τι έκαναν. Έπαιρναν από αυτούς μαθήματα.
και υιοθετούσαν τα καλά στοιχεία. Δημητριάδη στον Πειραιά ο παλιός, εντάξει. Ο Κώστας. Τρεχαντήρι. Φοβερό μηχανάκι. Και πάντα στεγνός. Η προπόνηση των διαιτών τι χαρακτηριστικά έχει, δηλαδή μοιάζει λίγο με τον προσφεριστή. Αλλά δεν έχει μπάλαιο. Η σημερινή προπόνηση του διαιτή είναι καθαρά στιβική. Τρέξιμο. Αερόβια. Όχι ωραίο αερόβια.
καθαρά στη βική είπα, δεν είπα αερόβια έχει τα πάντα έχει τα πάντα, ό,τι μπορείς να φανταστείς από αλτικές, από εκρηκτικές, ό,τι μπορείς να φανταστείς γιατί οι απαιτήσεις στο σύγχρονο αγώνα είναι πολύ σαφώς, έχει ταχυδύναμη δεν το συζητώ αυτό στην εποχή τη δική μας ήταν λίγο διαφορετικά επειδή και τα τεστ που καλούμασταν να κάνουμε ήταν ουσιαστικά αερόβια, το τεστ κούπερ εγώ έκανα στη βική προπόνηση μόνο τις περιόδους που ήταν να τρέξω αγωνίσματα.
Είχα ένα χαρακτηριστικό το οποίο το κουβάλησα από τότε που γυναίκτης συνέχιζα να κάνω προπόνηση με την ομάδα μου. Μέχρι και το τέλος. Την ομάδα των διεκτών. Όχι με την ομάδα που έκανα μονίμως προπόνηση με τον Πέλο Πακιάτου. Α, την ομάδα ποδοσφαιρική. Ποδοσφαιρική προπόνηση, καθαρά. Στο στρίβο έβγαινα μόνο όταν ήταν να τρέξω τα τεστ που έπρεπε να αποκτήσω το ρυθμό εν πάση περιπτώσει.
Μου ήταν αδιανόητο. Θεωρούσα εντελώς μοναχική εκείνη την προπόνηση της τη δική. Δεν την αντίχει η ψυχή μου. Αντίθετα μου άρεσε πάρα πολύ να παίζω ποδόσφαιρο μαζί της. Να προπονούμε μαζί. Ξεκίνουσα την προετοιμασία κανονικά από το καλοκαίρι. Κανονικά την προετοιμασία που κάνει μια ομάδα. Καθόν πάντα στον πίνακα που έκανε ο προπονητής.
Μην διέφερε πάντα αυτό Και έπαιζα και στο δίτημα μαζί τους Δεν το συστήνω σε κανέναν γιατί έσπασα το πόδι μου Σε κέρια στιγμή στην καριέρα μου Αλλά η ουσία είναι μία Αυτό με ικανοποιήσε Αυτό μου έδινε δίν Και αυτό με κρατούσε πάντα Μες στο ποδόσφαιρο Εκτός από τα αθλητικά στοιχεία Πάμε τώρα στη διαχείριση του μάτς Η αντίληψη είναι το κύριο Η γνώση των κανονισμών εννοείται Να μην συζητήσουμε τώρα τα στοιχειώδη που είναι καλή φυσική κατάσταση, γνώση κανονισμού κλπ.
Αυτά τώρα νομίζω ότι είναι περίπτωση. Είναι εξτρά στοιχείο. Η προσωπικότητά του. Ο σημερινός διοίτητης, η ανέκαθον διοίτηση πρέπει να είναι ένας έξυπνος άνθρωπος. Να αντιλαμβάνεται γρήγορα, να επεξεργάζεται γρήγορα και να διαχειρίζεται από εκεί και πέρα τις καταστάσεις. Όλο αυτό, εγώ το λέω, η προσωπικότητά του. Και όλο αυτό εξελίσσεται.
Δουλεύεται και στο τέλος ο διέτης οριμάζει αν το θέλεις. Προσωπικότητα σημαίνει επιβολή. Όχι, όχι. Ισχυρή προσωπικότητα. Ισχυρή προσωπικότητα. Επιβολή είναι κάτι κακό. Δηλαδή εννοώ να σε λαμβάνει η υπόψη του παίκτης όπως ήταν ο Κολίνα. Να σε μετράει θετικά. Ο Κολίνα ήταν προσωπικότητα. Βεβαίως, βεβαίως. Να σε μετράει ο παίκτης θετικά Ότι είσαι εκεί και δεν είσαι απέναντί του Είσαι εκεί και είσαι δίπλα του Είσαι εκεί για αυτόν Δεν είσαι εκεί κατά αυτού Αυτό που λέμε καμιά φορά Η φράση που λένε και οι sportcaster Ότι ο δηλητής το λένε για καλό Για θετικό πέρασε απαρατήρητος Αυτό είναι Τι σημαίνει ότι έγινε αποδεκτό Απολύτως Έγινε αποδεκτός Από ποιους Καταρχήν από τους παίκτες Οι παίκτες είναι αυτοί που το είπαμε και στην αρχή νομίζω Παιδιά είναι στοιχειώδη αυτά Ο παίκτης είναι ο πρωταγωνιστής του παιχνιδιού Άρα λοιπόν εσύ όταν πέρασες απαρατηρήτως Έχεις πετύχει Καταρχήν το στόχο σου Έχεις βοηθήσει τον παίκτη και το ποδόσφαιρο Κάποτε είμαι στα Γιάννενα να μεταδώσω ένα παιχνίδι
Για Γιάννενα Παναθηναϊκός Και έχω συζήτηση ένα βράδυ Με τον Αίμνηστο Γιάννη Κυράστα Ο Δούρος είναι ο πιο έξυπνος από όλους. Θα πω κάτι τώρα. Τι εννοούσε. Ο Γιάννης ήταν φίλος μου. Στο γήπεδο μέσα είχαμε αντιπαραθέσεις. Μα κράτησα λίγο κάπως διφορούμενη αυτή τη φράση. Όχι. Στο γήπεδο είχαμε αντιπαραθέσεις. Με ποια λογική.
Παθιασμένος αυτός. Έντονη προσωπικότητα. Αντίστοιχα. Και μεγάλη απώλεια έτσι. Ακριβώς. Ακριβώς. Όπως το πες. λοιπόν, αντίστοιχα και εγώ στο μέτρο που μπορώ να κρίνω τον εαυτό μου και εγώ παθιασμένος και καρδιέρι του παιχνιδιού είχαμε και κόντερς, θυμάμαι ένα παιχνίδι κυπέλου Άρης Παναθηναϊκός που έκανα κάποιες αποβολές και ήρθαμε την καρδιέρι του αγώνα σε αντιπαράθεση μετά στο αεροδρόμιο ήμασταν μια χαρά δηλαδή εννοούσε τη διαχείριση που έκανες στο αγώνα, το περιβάλλον στο οποίο τότε όμως ήσουν διαιτητής ήταν νοσηρό, Γιώργο.
Πάντα είναι νοσηρό στην Ελλάδα, δυστυχώς. Όχι, ήταν νοσηρό και στη διαιτησία τότε. Γιατί και τώρα δεν είναι. Όταν λέμε στη διαιτησία, το περιβάλλον που επηρεάζει τη διαιτησία, εννοούσα, για να μας ξεκάθαρει. Εγώ μιλάω και για περιβάλλον νοσηρό στη διαιτησία. Αν μπορείς να μου το κάνεις λίγο πιο, Λιανά, για να δώσω συγκεκριμένια.
Οι διαιτητές είχαν ενταχθεί σε ένα σύστημα στο οποίο υπήρχε παρασκήνιο ότι πρέπει να παίξουν συγκεκριμένες ομάδες. Αυτό πώς το βίωσες εσύ? Εμένα δεν με άγγιξε. Θα σου πω γιατί δεν με άγγιξε. Ενδεχομένως γιατί ήμουν εγώ περίεργος. Ενδεχομένως γιατί ήμουν απόμακρος. Εγώ αυτό δεν μπορώ να το... Σε καμία περίπτωση, και χωρίς να θέλω να καλύψω ή να προστατεύσω οτιδήποτε, δεν το βίωσα πάνω μου Από εκεί πέρα ο κάθε διαιτής να ξέρεις κουβαλάει τον εαυτό του και ότι αυτό είναι, ότι ο ίδιος είναι Δηλαδή μην κρύψουμε τώρα ότι ο διαβόητος Θωμάς Μητρόπουλος θεωρείταν ο άνθρωπος που διακινούσε μηνύματα προς διαιτητές, ξέρουν οι διαιτές τα έπαιρναν, αυτός τα διακινούσε Πώς βίωσες αυτή την περίοδο Όσο και αν ακούγεται περίεργο μα όσο και αν ακούγεται περίεργο δεν με άγγιξε καν Κανείς ποτέ εκείνη ειδικά την περίοδο Δεν με ενόχλησε Έχει να κάνει με πολλά πράγματα Μπορεί να έχει να κάνει με εμένα Μπορεί να έχει να κάνει και με αυτό που λένε Ότι είμαι ανάποδος Μπορεί να έχει να κάνει
Πάντως εμένα δεν με έγκυξε Μιλάμε για μια περίοδο που χιουμοριστικά Εγώ το βρίσκω και πολύ έξυπνο σαν λέξη Ονομάζεται και παράγκα Δεν ξέρεις πολύ καλά τη λέξη Γιατί αφορούσε τα γραφεία του Θωμα Μητρόπουλου στην Ευρώπη Αθηνών Άρα τι ξέρεις την περίοδο που έρθες Παρικός στην Ιερουσαλήμ κι εγώ δεν είμαι Σαφώς και ξέρω την περίοδο εκείνη Σαφώς και ξέρω και την έκφραση που χρησιμοποιήσεις Πλην όμως αυτό που μπορώ να σου πω με σιγουριά Για κάποιους λόγους ευτυχής για μένα Δεν με άγγιξε Φαντάσου ότι εκείνη την περίοδο Αν είχε η αγωνιστική σεζόν 30 παιχνίδια Εγώ έπαιζα 27 Χωρίς να με ενοχλήσει κανένας Αυτό μπορεί να έχει να κάνει με εμένα Μπορεί να με θεωρούμε απόμακρος Δεν ξέρω τι Πάντως δεν έχω να καταθέσω Πάντως οι διαιτητές είχαν αυτό το Πώς να το πω ρε παιδί μου Είναι και την περιθώριο ενδεχομένως να αφήνεις Είχε να κάνει και αυτό Οι διαιτητές είχαν σαν ένα αίσθημα Ότι θα ανταμυφθώ ή δεν θα ανταμυφθώ Αν μπορείς να τους πίνεις και στην επόμενη περίοδο
Αν θα γίνω διεθνής Μπορώ να σου πω έτσι από αυτό που έχω αντιληφθεί μέχρι και σήμερα, γενικώς πολλοί από τους διαιτητές να σκέπτονται ότι λειτουργώντας έτσι προστατεύω τον εαυτό μου δεν ξέρω αν είναι όμως παραμένω στο σύστημα δηλαδή και δεν με αποβάλλεις δεν ξέρω αν είναι ενδεχόμενος να σκέπτονται έτσι ότι μπαίνω στους πίνακες ή παραμένω στους πίνακες ή μπαίνω, αναβαθμίζω ή παραμένω, όπως είπες και εσύ γίνομαι διεθνής. Μπορεί κάποιοι διεθνείς να λειτουργούν έτσι.
Σκέψου τη φιλοδοξία ενός παιδιού που θέλει να γίνει διεθνής να περνάει μέσα από την έγκρισή του από μια κατάσταση. Γιατί σωστά θα πάει να παίξει έξω. Εδώ είναι μεγάλη συζήτηση να ξέρεις κάτι. Δεν μπορεί να στερηθεί ποτέ και για κανένα λόγο και για κανένα λόγο η φιλοδοξία ενός παιδιού που ο οποίος έχει καταβάλει μια προσπάθεια από τα εφηβικά του χρόνια κλπ.
Φτάνεις όμως σε ένα σημείο που είναι να ανταμυφθείς σε εισαγωγικά για όλους αυτή την προσπάθεια και εκεί βγάζεις τον πραγματικό σου εαυτό. Ποια είναι τα όρια σου. Αντιλαμβάνεις την πλήρωση, τι θέλω να πω. Ναι, ναι, τι θες να κάνεις και κατά πώς θες να πλησιάσεις αυτή την ακαιριότητά σου. Γι' αυτό και επιμένω και λέω, ο καθένας είναι ο εαυτός του. Ο καθένας έχει τα όρια του. Πάμε λοιπόν σε ένα Αν είχαμε βαρ, μάλλον θα ήταν διαφορετικό.
Έχεις πει αργότερα η περίφημη απόφασή σου στο μάτς Παναγιακού Ολυμπιακού του 2004 ότι έκανες λάθος το να μην αποβάλεις και τον Κυριάκο. Έσαφες αυτό. Αν είχες βαρ, δηλαδή αισθάνεσαι λίγο άτυχος από αυτήν την ιστορία. Όχι, όχι. Γιατί το βαρ έχει αλλάξει τα πάντα. Θα σου πω το εξής. Να θυμίσεις ότι δεν αποβλήθηκε ο Κυριάκος Και ο Γιωβάνη ας πούμε αποκλήθηκε γιατί ανταπέδωσε το χτύπημα.
Θα σου πω κάτι. Έχουμε την περίοδο, την τωρινή της τεχνολογίας και έχουμε και εκείνη την περίοδο της έλλειψης. Άνευ τεχνολογία. Άρα ο διαιτής εκείνης της περίοδου, της εποχής δηλαδή της δικής μου, έπρεπε να συνεργαστεί χωρίς ήχνος τεχνολογίας, με τη γλώσσα του σώματος ή με νεύματα, με τους συνεργάτες του. γιατί για να πληροφορηθεί εκείνο που εκείνος δεν μπόρεσε να δει αντικειμενικά.
Γιατί πολλές φορές δεν μπορέσαμε να δούμε πράγματα. Αν το είδε ο βοηθός δηλαδή να στο πείσαι. Σε κάθε περίπτωση συνδράμει ο συνεργάτης σου. Είτε ο άμεσος που είναι ο βοηθός στην περιοχή εκείνη, είτε ο τέταρτος ή ακόμα ακόμα και ο απέναντι. Γιατί δεν είναι το μόνο περιστατικό που έχουμε. Απλά αυτό διωγγώθηκε. Υπάρχει και άλλο ένα περιστατικό Εξίσου σημαντικό Σε τελικό κυπέλου Άκει ο Νικός με το χέρι του Ντέμι Ναι καλά, εκεί η Σεκώθη ο ίδιος Αλλού θέλω να καταλήξω Εκεί λοιπόν Μη έχοντας βάρ Και το χέρι του Μανιάτη υπάρχει Εκεί Μη έχοντας βάρ Είναι δύο στην εποχή μου Δύο περιστατικά που βίωσα Το ένα ήταν με Κυριάκος Γιωβάνη Και το άλλο το χέρι του Ντέμι του Νικολάητη σε κάθε περίπτωση, λοιπόν, εκεί οφείλει να σε συνδράμει ένας εκ των συνεργατών σου ήταν το μόνο αν σου φύγει εσένα ο πρώτος που έχει την ευθύνη είσαι εσύ και την κουβαλάς την ευθύνη εσένα είναι το ανάθυμα από τότε το ανάθυμα είναι στο δούρο πριν κάνα μήνα όμως είδα μια συνέντευξη που έδωσε ο Γιωβάνη
και μέσα σε όλα είπε ο άνθρωπος, του σχολίασαν προφανώς επειδή δεν την είδα όλη τη συνέντευξη του σχολίασαν αυτή απόφαση. Ξέρεις, μέσα μου δεν είναι η δικαίωση, γιατί ξέρω ότι το σωστό που έπρεπε να γίνει είναι να αποβληθούν και οι δύο. Ωραία. Ναι, είναι η φάση πραγματικά. Μπράβο, τώρα μην κρυβόμαστε και πίσω από το δαχτυλό μας.
Λοιπόν, το ζητούμενο είναι ότι όταν θα δεις την μισή φάση, είναι καταστροφικό. Γιατί ουσιαστικά τι βλέπεις, την ανταπόδοση. Ναι, αυτό έγινε. Κάτι έχει προηγηθεί. Ξέρεις ότι κάτι έχει προηγηθεί Τι έχει προηγηθεί Για ποιο λόγο θα κάνεις μια αποβολή που δεν έχεις δει Και τι θα γράψεις στο φιλοαγώνα Καταλαβαίνω, εσύ λες ότι θα μπορούσε να Το έχει δει ας πούμε ο βοηθός Βέβαια για να σε ενημερώσει Τα συζητήσατε μετά οι δύο Δεν είδα τέλος Αν φυγές πικρία ότι δεν σε στηρίξανε η βοηθή σου Επειδή είμαι λίγο ανάποδος Ήμουν επικεφαλής της διεκτικής ομάδας Όφυλα να το δω εγώ τέλος Όλα τα υπόλοιπα είναι βοηθητικά Δεν το είδα Μοιραία το κουβαλάω Αν το είχε δει ένας εκ των συνεργατών μου Και με ενημέρωνε Βεβαίως και θα μου ήταν πολύτιμο Και δεν θα το κουβάλαγα Το ρωτάω γιατί μια αντίστοιχη φράση έχει υποθεί Για το χέρι του Μανιάτη Και περίπου απόδοση ευθύνης από το διευθύνσιο Το βοηθώ Είναι εύκολο να λέει και εκείνο δεν άρεσε. Είσαι ο διετής, είσαι ηγέτης της διετικής ομάδας, είσαι ο επικεφαλής
ε θα το φορτωθείς εσύ τελειώσαμε Τώρα που υπάρχει βάρ έρασε παρακαλώ πάρα πολύ τώρα δεν συζητάνε καν Γιώργο το βάρ εννοεί το ότι έχει φέρει επανάσταση η διετήσια Ναι. Στο ποδόσφαιρο γενικότερα Στο ποδόσφαιρο γενικότερα Να πω και μια επίκληση κάποιου που κάνει το σύγχρονο διαβόλου μήπως έχει κάνει λίγο τεμπέλικο το μυαλό του διαιτητή επίσης, δηλαδή ότι αφήνει σου λέει άστα το δείξε το βαρ Χτες λοιπόν συγκεκριμένα έπεσε ένα άρθρο στα χέρια μου που αφορούσε μια συνάντηση που έγινε στις αρχές αυτής της εβδομάδας στην Ιταλία, συμμετείχαν όλοι οι αρχηγοί των ομάδων, οι προπονητές οι διαιτητές κλπ και αφορούσε στο βαρ, όλη η κουβέντα γινόταν για το βαρ Πού κατέληξαν ότι ναι, είναι πολύ τιμό το ΒΑΡ.
Η τεχνολογία άλλωστε έχει μπει στη ζωή μας, δεν μπορούμε να την... Καίδει και μια μορφή δικαιοσύνης πάνω στη φάση. Πλην όμως, σε πάρα πολλές περιπτώσεις, το ΒΑΡ έχει αλλοιώσει, έχει επηρεάσει το ίδιο το ποδόσφαιρο. Το ποδόσφαιρο, μην ξεχνάς ότι είναι παιχνίδι επαφών και συναισθημάτων. Καταλαβαίνεις λοιπόν ότι η παραμικρή επαφή, εάν κρίνεται από το ΒΑΡ ως παράβαση, που έχει του παιχνιδιού και ένα δεύτερο σκέψου μόνο το εξής επειδή έχεις παίξει ποδόσφαιρο και μιλάμε σε αυτή τη βάση μπορείς να πανηγυρίσεις έντεροχρονισμένα ή να σου κληθεί ο πανηγυρισμός είναι προβληματισμοί αυτοί βέβαια εκεί λοιπόν σε αυτή την συνάντηση που έγινε στην Ιταλία διάβαζε ότι θέλουν άμεση χρονικά, άμεση παρέμβαση του Βάρ όπου χρειάζεται για να μην καθυστερεί το παιχνίδι και επίσης κάποιες τροποποίησεις του κανονισμού που έχουν γίνει τώρα τελευταία και αφορούν...
Το αν πέσει σε κόρνερ, δραστηριοποιηθεί το βάραν... Όχι, όχι μόνο αυτό. Κατά πολέμηση των καθυστερήσεων έχει δώσει ήδη 1,5 λεπτό παραπανήσιο χρόνο, αναημίχρονο, στο ιταλικό ποδόσφαιρο. Αυτά λοιπόν όταν κάτσεις κάτω και τα αναλύσεις θα καταλάβεις ότι το βαρνέ είναι πολύτιμο. Ένα, υπέρ του δικαίου η απόφαση. Αυτό δεν ψάχνεις Από την άλλη μεριά όμως πρέπει να είναι Η χρήση του τέτοια Ούτως ώστε να προωθεί το ποδόσφαιρο Να αφήνει το ρυθμό Γιατί το ποδόσφαιρο ξέρεις Άμα το κόψεις το ρυθμό Άντε να ξαναπάρεις μπρος Το καταλαβαίνεις πολύ καλά Και για την πάση περιπτώσει Και η τροποποίηση του κανονισμού Το ότι αυξάνουν το χρόνο παιχνιδιού Το καθαρό παιχνιδι Είναι εξαιρετικό Επειδή αναφέρθηκες στη γενικότερη φιλοσοφία, εγώ επανέρχομαι στο κομμάτι του διαιτητή.
Μήπως λέω ο διαιτητής... Προσπάθησα να το αποφύγω, δεν ξέρω αν το κατάλαβες. Το κατάλαβα, αλλά δεν πρόκειται να το αποφύγεις. Γιατί δεν είναι και τίποτα φοβερό αυτό που σε ρωτάω. Είναι αν ο διαιτητής τεμπελιάζει λίγο λόγω του ΒΑΡ. Γυρίζω. Δηλαδή αν η αντίληψή του ή η ικανότητά του αρχίζει να... Γυρίζουμε λοιπόν πίσω και σου λέω, οι διαιτές της δικαιογενειάς που ήταν οι τελευταίες γενιές που έπαιξαν χωρίς τεχνολογία ήταν υποχρεωμένες.
Ή υποχρεωμένες, αναγκαίο ήταν να δουλεύουν πάρα πολύ και να εξελίσσουν αυτό που λέμε τη διαχείριση του παιχνιδιού, τη διαχείριση του παιχνιδιού. Άρα λοιπόν εγκεφαλικά, πνευματικά να ισχυροποιούνται. πρώτο, δεύτερο ήξεραν ότι πρέπει να κληθούν να πάρουν τη σωστή υπέρ του δικαίου απόφαση σε κλάσματα δευτερολέπτου, τέλος τώρα, όλο αυτό έχει μεταβληθεί σαν πιλότη ήταν που πρέπει να πάρουν ακριβώς, τώρα αυτό έχει μεταβληθεί έχει την ασφάλεια ο διαιτής ότι θα ληφθεί η απόφαση υπέρ του δικαίου έστω και με την παρέμβαση της τεχνολογίας, αυτό λοιπόν χωρίς να φταίει ο άνθρωπος τον κάνει λίγο πιο μαλθακό. Το κάνει πιο...
Ξέρεις, συγκρίνω με τον ορθοπιδικό γιατρό που στο ποδόσφαιρο τώρα, άμα πάθαινε στρασί τώρα, δεν αξιωμίζω, το καταλαβαίναμε πιανόλως το δικέφαλο πίσω, το νομίστη ομοιριέο και λέγανε, και τώρα λέει θα κάνει λίμα γεννητική το επόμενο πρωί να δει αν θα είναι λέει στρασί πρώτου βαθμού και λοιπόν, γελάω τώρα. Επιπεδοποίηση. Ναι, είναι η τεχνολογία Το έχει αφαιρέσει το παλιό Μεγάλο πλειονέκτημα του γιατρού Που είχε την εμπειρία να καταλάβει Μόνο στον έχεις πάθει θελάση Τέλος πάντων, γενική κουβέντα Αλλά δεν πάβει να είναι χρήσιμη Είναι όπως το λέτε, αν με ρωτούσες Σε ό,τι αφορά όχι τεχνολογία Ή τεχνολογία Δηλαδή η εποχή δική μας ή τούτη Δεν μπορώ σε καμία περίπτωση Το συναρνηθώ επειδή εξελισσόμαστε την τεχνολογία. Απλά δεν τη θέλω να βλάπτει. Τη θέλω να ωφελεί.
Αυτό. Εγώ βλέπω απλά κάτι που έχει συζητηθεί και έχει συζητηθεί και στους κόλπους διευθυσίας ότι κάποιοι διευθυντές έχουν λίγο επαναπαυθεί με το βαρ και λένε εντάξει μόνο ένας τώρα να το ρίξω τον παλάκι στο βαρ. Εκεί αρχίζουν οι ασθένειες. Από εκεί και πέρα αρχίζουν οι ασθένειες. Δεν φταίει το βαρ γι' αυτό Όχι βέβαια, ακριβώς γι' αυτό ήθελα να πω Αρχίζει το μυαλό της και πάει στην πονηριά Και επίσης το βαρ Ένας από τους λόγους λοιπόν που ειδικά στην Ελλάδα Ήρθε ήταν για Καταπολεμηθήκα, έχει υποψία Εκ των υστέρων λοιπόν Λέμε, καταπολεμηθήκε Ερώτημα, ρητορικό Ο Αλέφαντος ήταν καχύποπτος όταν αναφεύγεσαι Δηλαδή ότι είχε σκοπιμότητα και δεν διευθυντήσασες εκείνο το βράδυ όχι για σκοπιμότητα δεν κατάλαβα ποτέ να υπάρχει σκοπιμότητα υπήρχαν δύο πράγματα το πρώτο μετά τον αγώνα αφού τελείωσε ο αγώνας υπήρχε μια επιθετική διάθεση του Ελέφαντου προς το βοηθό που δεν μου το είπε την επόμενη βέβαια μέρα εγώ έφταιγα τελικά εγώ έφταιγα πήγε ο Ελέφαντος και έβρισε το βοηθό
ναι και μπήκα στη μέση γιατί όφυλα να το κάνω την επόμενη μέρα βέβαια στοχοποιημένος ήμουν εγώ περισσότερο μάλλον προσβλήθηκε που αρνήθηκα να βγω στην κομπή της ΤΑΗ θεωρώ δηλαδή ότι εκεί ενοχλήθηκε βασικά πλέον προσωπικά γιατί δεν βγαίνεις στο τηλέφωνο δύο αυτό έχει γίνει ιστορική φράση έχει γίνει μέρος της ιστορίας των μίντια την κέδη μου είναι ενεργεδίτης δεν την είχα αλλά και να την είχα δεν είχα να προσφέρω κάτι σε κανέναν μέσα από μια τέτοια συζήτηση.
Δεν συναντηθήκατε ποτέ από τότε με τον Αλέφαντο. Όχι, όχι. Είχες περάσει δύσκολα, γιατί οι ιδιωτές περνάνε δύσκολα, απειλούνται, παίρνουν τηλεφωνήματα. Να, έχω περάσει διάφορα. Είχες δηλαδή στριμωχτής ανάθρωπος από αυτή την ιστορία. Έχω περάσει διάφορα. Απειλές, λέει, τηλεφωνήματα. Όχι μόνο. Δεν είχα μόνο απειλή. είχα και ας πούμε μια χειροβοβίδα κάτω από το αυτοκίνητό μου χειροβοβίδα κάτω από το αυτοκίνητο ναι κούφια βέβαια απειλεί ή το μεγάλο μου πρόβλημα στην Κόριθο ναι ναι στο σπίτι το μεγάλο μου πρόβλημα ήταν σπούδαζε κάπου η κόρη μου στο πανεπιστήμιο και αισθανόμουν ανασφάλειας ό,τι αφορά τη σωματική της αγκαιριότητα γιατί γιατί γενικότερα παντού και πάντα και για πάντα θα υπάρχουν κάποιοι θερμοέμοι.
Αισθανόμουν ανασφάλεια για το παιδί μου. Αυτό ήταν το πρόβλημά μου το μεγάλο. Εγώ ήξερα, φρόντιζα στο μέτρο που μου είναι δυνατόν αυτό προστατευτό. Για σκέψου όμως ένα παιδί στα 500 χιλιόμετρα, στα 800 χιλιόμετρα μόνο. Δηλαδή χρειάστηκες και αστυνομική προστασία στην ιδιωτική σου ζωή για ένα διάστημα. Όχι. Όχι, όχι. Άσχετα αν η αστυνομία της περιοχής είχε το νου της για τους δικούς της λόγους και καλά έκαναν οι άνθρωποι αυτή είναι η δουλειά τους και με ένα έργο μου προσέφεραν πολύτιμο προσφορά το πρόβλημα μου το μεγάλο είναι αυτό που σου είπα για την κόρη σου αισθανόμουν τεράστια ανασφάλεια και ευθύνη δεν ξέρω παντού υπάρχουν θερμοκέφαλοι δυνητικά για σημασία ότι έγινε κάτι όχι όχι όχι προς Θεού απλά σου λέω μέσα μου τι ήταν το πιο βαρύ από όλα το να διαχειριστώ εγώ τον εαυτό μου μου ήταν πολύ πολύ ευκολότερο Την χειροβοβήτα ποιος την βρήκε Εγώ Μπήγα να πάρω το αυτοκινητό μου και το κάναω από κάτω μπροστά από την πόρτα στην πόρτα του οδηγού να φαίνεται δηλαδή
ήταν μια χειροβοβήτα, κάλεσα την αστυνομία όλο το τετράγωνο το απέκλεισαν, ήρθαν οι πυροτεχνουργοί και λίγο, τελικά ήταν τζούφια που λένε Πόσο καιρό μετά από κινητή να αναμετρήσει την ημέρα που πήραμε το 2004. Έγινε αυτό το περιστατικό που σου λέω. Στο τελικό. Το πρωινό του τελικού. Άρα έχει περάσει καιρός ας πούμε. Ναι, ναι.
Έχει περάσει καιρός. Θα μου πεις το συνδέεις με κίνο, μα δεν μπορεί να συνδεθεί με κάτι άλλο λογικά σκεπτόμενος. Το ξαναλέω, δεν πιστεύω ποτέ σε κατευθύνσεις. Πιστεύω ότι ζω στην κοινωνία, όπως και εσύ και ο Καθαριστικής, ξέρουμε ότι υπάρχουν και θερμοκέφαλοι. Και ιδιαιτησία αν κάνεις την αναδρομή, γιατί ήσουν πολλά χρόνια στο χώρο, πάνω από 30.
Από το 1978 ξεκίνησα να παίζω, σταμάτησα να παίζω το 2006, βάλει πόσα χρόνια, 28 χρόνια, και ως το 2015 ασχολήθηκα διοικητικά, εκπαιδευτικά και λοιπά. Τι σου άφησε, δηλαδή, αν κάνεις μια αποτίμηση όλης της καριέρας, της παρουσίας, γιατί έχεις άλλο επάγγελμα, Ήσουν στον τόπο σου εκεί στην κορυφθία Λοιπόν, πρόσεξη Εκ των υστέρων σου λέω Καταρχήν νιώθω ότι είναι μια περασμένη ζωή Μια προηγούμενη ζωή Σαν να έχει φύγει πίσω Και μοιραίες αυτές τις περιπτώσεις Ξέρεις, σου μένει ευχάριστη γεύση Επίσης αυτό που μπορώ να πω Και το λέω κατηγορηματικά Ότι ακόμα και τώρα Τώρα θα μου πεις αναγνωρίσιμος Ναι, και στη δουλειά μας που έρχονται άνθρωποι με αναγνωρίζουν, μιλάμε, κάνουμε.
Σου είχε αφήσει πράγματι. Είναι σίγουρο αυτό. Και αυτό που εισπράττω είναι μια πολύ καλόβουλη διάθεση. Γενικώς από τον κόσμο. Παρά το γεγονός ότι ήρθαν περιπτώσεις που μοιραία, όταν παίζεις τόσα πολλά χρόνια και τόσα πολλά χρόνια σε υψηλότερο επίπεδο, θα γίνει κάποια στιγμή αυτό που λέμε ιστραβή και θα στοχοποιηθείς. Είναι δεδομένο αυτό.
Δεν ένιωσες ποτέ ότι αυτός ο χώρος, έτσι όπως το βίωνας ειδικά σαν διαιτητής όχι σαν πρόσφυγες, ήταν ζούγκλα. Όχι, η κοινωνία ίδια είναι. Όχι, ποτέ δεν το ένιωσα. Η ίδια η κοινωνία. Εντυπωσιακό, γιατί έχει στοιχεία ζούγκλα. Είναι η ίδια η κοινωνία. Άμα θέλεις το αναλύουμε λίγο. Είναι ακριβώς η κοινωνία. Όχι, θα σε πάω σε κάτι άλλο.
Στο διεθνές επίπεδο, ποια μάτια σου μείνανε γιατί ήσουν διεθνής επόπτης, σωστά. Όχι, αρχικά διεθνής επόπτης για τρία χρόνια. Εξέχεσαι από τους λίγους Έλληνες διετές που είχα την ευλογία να υπάρξουν διεθνείς και σαν βοηθός για τρία χρόνια και έξι χρόνια σαν διετής. Ξεκίνησαν διεθνείς επόπτες. Και τους δύο ρόλους. Εντάξει, μου έχουν μείνει παιχνίδια.
Για παράδειγμα, σου λες τη Μαγιόρκα, ένα παιχνίδι Εθνική Ισπανία σε Εθνική Γερμανία που τελείωσε ο αγώνας απίστευτος αγώνας και με αποβολές στο τέλος και λοιπά μπήκα στα ποδητήρα και ένιωθα από την υπερένταση ότι θέλω να κάνω εμετό δηλαδή δεν το έχω ξανά ζήσει ποτέ στη ζωή μου και όλο αυτό έχει να κάνει με την ένταση του παιχνιδιού εντάξει έχω ένα παιδί από ένα χωριό δεν είναι τώρα αυτό μελό που θα πω και ευτύχησα να κάνω αυτή τη διαδρομή και στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.
Είναι πολύτιμης οι εμπειρίες. Ο πατέρας μου έλεγε πάντα, το θυμάμαι σαν τώρα από πιτζίρικη, να περάσει τα διώδια. Συμβολικικό είναι αυτό το καταλαβαίνεις. Πέρασα τα διώδια. Ήταν καλό για μένα, καλό για τη ζωή μου, καλό για το μυαλό μου, καλό για την ψυχή μου. Να σε αποχαιρετήσω μια ερώτηση που αφορά άλλους που μας ακούν.
Άξιζες να γίνεις καντζηδητής? Ναι Και το λέω κατηγορηματικά Βέβαια στην πορεία αξίζει να ξεκινήσει Αξίζει να το δοκιμάσει Αξίζει να το παλέψει Ωραία Και στην πορεία αξίζει εφόσον θέλεις να μείνεις στο χώρο Να διατηρήσεις την αξιοπρέπειά του Νομίζω ότι συγκινήθηκες λίγο με την κουβέντα για τα διώδη Έτσι έστραγα Ναι γιατί Όταν μεγαλώνεις και αφήνεις αυτά τα πράγματα πίσω σου Κάνεις το ταμείο που λένε Μια ανασκόπηση και λες ευλογημένος.
Ευχαριστώ για αυτή τη κουβέντα που είχατε. Γιώργο, σε ευχαριστώ. Χάρηκα στα αλήθεια και το ξέρεις. Είμαι ο Γιώργος Λικουρόπουλος. Ακούσατε ένα ακόμη επεισόδιο της σειράς podcast ημερολόγια Κυριακής. Για να μην χάνετε κανένα επεισόδιο, ακολουθήστε μας στο Spotify, στα Apple Podcasts και στο κανάλι της Λάιφο στο YouTube.
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα
