Skip to content
PodBase
«Το μυστικό της ευτυχίας είναι να είσαι ΑΕΚτζής»

«Το μυστικό της ευτυχίας είναι να είσαι ΑΕΚτζής»

Ημερολόγια Κυριακής
Αύγουστος 17, 2026 00:33:06
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Προσθήκη σε Λίστα Επεισοδίων
Αποθηκεύστε αυτό το επεισόδιο σε λίστα.
Όνομα Λίστας

Σχετικά με αυτό το επεισόδιο

Από τη λεωφόρο Αλεξάνδρας στη Νέα Φιλαδέλφεια, ο Γεράσιμος Γασπαρινάτος εξηγεί πώς έγινε οπαδός της ΑΕΚ και δημιούργησε το μουσείο της αγαπημένης τουομάδας.

Ο δικηγόρος Γεράσιμος Γασπαρινάτος αντιλήφθηκε νωρίς ότι η επαγγελματική του ενασχόληση με τη σύνταξη αγωγών και τις δικαστικές αίθουσες δεν ήταν αρκετή για να καλύψει το πάθος του. Παράλληλα με τη δικηγορία, αφιερώθηκε στη μελέτη αθλητικών αρχείων, την ιστορική έρευνα για τη μεγάλη του αγάπη, την ΑΕΚ, και τη συγγραφή. Μαζί με τον δημοσιογράφο Ανδρέα Δημάτο επιμελήθηκε το συλλεκτικόλεύκωμα «100 Χρόνια Α.Ε.Κ.», όμως το σημαντικότερο έργο του υπήρξε η δημιουργία και η διεύθυνση του Μουσείου της ΑΕΚ στην OPAP Arena στη Νέα Φιλαδέλφεια.

Αν και μεγάλωσε κοντά στο γήπεδο της λεωφόρου Αλεξάνδρας και ο πατέρας του τον πήγαινε μικρό να παρακολουθεί τον Παναθηναϊκό, ο Κεφαλονίτης Γασπαρινάτος ακολούθησε διαφορετικό δρόμο. «Μα τι είναι αυτά παιδί μου; Εμείς είμαστε Κεφαλονίτες, δεν είμαστε πρόσφυγες. Από πού κι ως πού εσύ ΑΕΚ;» θυμάται να τουλέει ο πατέρας του. Εκείνος, όμως, δεν μετάνιωσε ποτέ για την επιλογή του. Με αυτοσαρκασμό περιγράφει τη σχέση των φίλων της ΑΕΚ με τις επιτυχίες της ομάδας, εξηγώντας πώς ακριβώς, επειδή δεν έρχονται τόσο συχνά, πανηγυρίζουν κάθε τίτλο σαν να είναι ο πρώτος.

Όταν η διοίκηση του Δημήτρη Μελισσανίδη τού ανέθεσε να οργανώσει το Μουσείο της ΑΕΚ, η φήμη του ως ακούραστου ερευνητή της ιστορίας του συλλόγου είχε εδραιωθεί ήδη. Με πρότυπο το Μουσείο της Γιουβέντους, δημιούργησε έναν σύγχρονο, φιλόξενο χώρο που απευθύνεται όχι μόνο στους φίλους της ΑΕΚ, αλλά και σε κάθε επισκέπτη ανεξαρτήτως ομάδας ή ηλικίας. Όπως λέει με χιούμορ, οι πρώτοι μουσειολόγοι με τους οποίους συνεργάστηκε «ήξεραν να φτιάχνουν εκκλησιαστικά μουσεία, αλλά δεν είχαν ιδέα αν η μπάλα είναι τρίγωνη».

Το πρωί δικηγόρος και το βράδυ ιστορικός της ΑΕΚ, ο Γεράσιμος Γασπαρινάτος έχει αφήσει το δικό του αποτύπωμα στην ιστορία του συλλόγου.

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

ο ίδιος με σπουδές στη νομική και με τα ποιακά στο εξωτερικό εραστής του ποδοσφαίρου, όπως χαρακτηριστικά λέει με χιούμορ λοξοδρόμησε από τις επιρροές του πατέρα του και έγινε αγκτζής. Αργότερα κλείθηκε από τη διοίκηση της ΣΑΕΚ μέσα από τη μεγάλη του ερευνητική ικανότητα και τη διάθεση να ψάχνει το παρελθόν να υλοποιήσει το όραμα του διοικητικού για τη ΣΑΕΚ να δημιουργηθεί ένα μουσείο για την ιστορία του συλλόγου στο νεότερο γηπέδο της Νέας Φιλαδέλφιας.

Ο Γεράσιμος Γασπαρινάτους μοιράστηκε μαζί μας τις εμπειρίες μέσα από την διείσδυση στο χώρο ενός συλλόγου με μεγάλη ιστορία για να βρει πραγματικά ντοκουμέντα από την ιστορία του συλλόγου αλλά και ταυτόχρονα εξέδωσε και ένα μεγάλο λεύκωμα για την ιστορία της ΑΕΚ μέσα από την εξέλιξη του γηπέδου της. Για να μην χάνετε κανένα επεισόδιο, ακολουθήστε μας στο Spotify, στα Apple Podcasts και στο κανάλι της Λάιφο στο YouTube.

Είναι τα podcast της Λάιφο. 20 χρόνια τώρα στη Λάιφο, μοιραζόμαστε ιστορίες που αξίζει να ακουστούν. Το podcast που ακολουθεί είναι μια χορηγία της Προτέργεια. Προτέργεια. Η ενέργεια που σου ταιριάζει. Λένε το επάγγελμά μας Μας καθορίζει ή το χόμπι μας Διότι μου φαίνεται Το χόμπι σου είναι συγγραφή Και έχει αρχίσει και μπατάρει Λίγο παραπάνω Σχετικά με τη δικηγορία Σαν κάτι θρίλερ που είναι Διπλές προσωπικότητες Dr. Jekyll, Mr. Hyde Και στο τέλος ο Mr. Hyde επικρατεί και κυριαρχεί Τα τελευταία χρόνια όλο και περισσότερο Κυριαρχεί ο Mr. Hyde Σε μένα Θέλω να πω ότι ο καλασμένος μου είναι πολύ άεκ.

Έτσι το λέμε. Δηλαδή υπάρχει πολύ, λίγο, δεν υπάρχει λίγο. Άμα πεις λίγο, δεν υπάρχει λίγο. Είσαι πολύ άεκ. Είσαι άεκ. Εντάξει. Η ιστορία σου όπως γράφεται, αν διαβάζεις κανένα στο βιογραφικό σου, είναι ξεκαρδιστική. Δηλαδή ότι γεννήθηκες στην Αλεξάνδρα και δραπέτευσες από τους επιρροές του πατέρα σου, το Άρπαν Αθηνάικακιας.

Βέβαια. Άρπαν Αθηνάικακιας και με πήγαινε με τα πόδια πηγαίναμε τα πρώτα ματς που έχω δει, τα πρώτα δέκα είναι πάνω από την ΑΕΚ με κάποιον άλλον αντίπαλο και εγώ βγήκα ΑΕΚ Από πόσο χρονών πήγες στον κήπο του Α, έξι-εφτά χρονών ξεκινήσαμε, όχι δεν υπήρχε ΑΕΚ, δεν μπορούσα να πάω στην ΑΕΚ, του λέγα αδερφέ θέλω να πάω στην ΑΕΚ μου λέει αγόρι μου τι δουλειά έχουμε εμείς με την ΑΕΚ είμαστε κεφαλονίτες, είσαι πρόσφυγας μου λέγανε τέτοια πράγματα για να με μεταπείς ναι αλλά ξέρεις εμένα μου είναι συμπαθής, θα προτιμούσα και πήγα πρώτη φορά στην ΑΕΚ με τον Κούμα, τον Νίκο και τα εγγόνια του που ήταν φίλοι μου τον ιστορικό τον ιστορικό πρόεδρο που με λυπήθηκε και λέει έλα φέρε πέρα και το παιδάκι μαζί το φίλο σας και πήγα στην ΑΕΚ τρία τέσσερα χρόνια μετά ναι Λοιπόν, ο Γεράσιμος Ρασπαρινάτος έχει κάνει ένα πράγμα το οποίο δεν ξέρω αν μπορούσε κάποιος να το συλλάβει έτσι όπως είναι τα πράγματα στην Ελλάδα Βοήθησε, εμπνεύστηκε, έκανε τόσο πολλή δουλειά καθημερινή για πάρα πολύ καιρό

για να δημιουργηθεί το μουσείο της ΑΕΚ στο νέο γήπεδο που ας πάρουμε τον παραδοσιακή του ονομασία του Αγία Σοφιά Πώς ήταν αυτή η ιστορία Γεράσιμος, είναι συγκλονιστικό, ευχαριστώ πολύ Πόσο χρόνο σου πήρε Κοίταξε το μουσείο της ΑΕΚ Συνέβη το εξής Ήταν μια έμπνευση του Δημήτρη Μελσανίδη Ο οποίος είχε εμπνευστεί Ότι δίπλα στο γήπεδο Σε ένα κτίριο Εκεί που ήταν η παλιά σκεπαστή Θα γίνει ένα κτίριο που θα στεγάσει Δύο μουσεία Το μουσείο προσφυγικού ελληνισμού και το μουσείο της ΑΕΚ Εγώ με το μουσείο προσφυγικού ελληνισμού δεν είχα ανάμεξη αυτό που μου ανετέθη κάποια στιγμή να το πάρω πάνω μου ήταν το μουσείο της ΑΕΚ εκεί είχα μια ευχή και κατάρα η ευχή και κατάρα ήταν ότι δεν μολονότι ήθελα να έχω ξέρεις περισσότερη συνεισφορά και από άλλους ανθρώπους να το πούμε έτσι με είχαν αφήσει κατά κάποιο τρόπο τα χέρια ελεύθερα να κάνω αυτά που καταλάβαινα οι επαγγελματίες οι οποίοι μουσιολόγοι που φτιάχναν αυτό το μουσείο.

Οι άνθρωποι αυτοί φτιάχναν εκκλησιαστικά και αρχαιολογικά και τέτοια μουσεία. Δεν ήξερα να μου έτσι πείσω ότι μπάλα είναι τρίγωνη. Θα το πιστεύανε. Επομένως δεν μπορούσαν να συνεισφέρουν σε αυτό. Έπρεπε λοιπόν να σχεδιάσω όπως καταλάβανα από την κλάβα μου που λένε ένα μουσείο αθλητικό πράγμα το οποίο και έκανα και να το εξοπλίσω κατά κάποιο τρόπο γιατί είχαμε και κάποιες δυσκολίες εκεί που σημαίνει ότι τα οποία λάθη έχουν γίνει και τα οποίες παραλήψεις βαρύνουν εμένα.

Το όνομα σου πώς συνδέθηκε με αυτήν την ιστορία, δηλαδή ήταν γνωστό στο χώρο της Άκη ότι είσαι μελετητής, ότι έχεις πίσω τη δουλειά. Όχι, γιατί τότε ακόμα δεν ήμουνα ούτε μελετητής ούτε τέτοια πράγματα. Δεν είχα ακόμα εκδώσει κάποιο βιβλίο. Είχα το μεράκι, είχα από μικρός μια πετριάρε παιδί μου να συλλέγω πράγματα πως πολλοί έγκυες το έχουμε αυτό να μαζεύουμε φανέλες, ιστορίες λιγότερο φανέλες, περισσότερο με ενδιαφέραν άλλα αντικείμενα πήγαινα σε δημοπρασίες με μοραμπήλια και όχι μόνο και κάποια κοιμήλια που μπορούσα να τα βρω τα κυνηγούσα και κάποια στιγμή και μέσω του Ανδρέα του Δημάτου που είναι παιδικό μου φίλος και ήταν τότε Διευθύνσης Κοινωνίας για Πορταχωρή Και θα πω και για την κοινή έκδοση που έχετε κάνει σε λίγο.

Ο οποίος είπε κάποια στιγμή στο Μελισανίδη, του λέει, πρόεδρε, αυτός είναι λίγο βλαμμένος, μπορούμε να εκμεταλλευτούμε τον γεγονός αυτό και ο Μελισανίδης είναι ένας έξυπνος άνθρωπος. Κατάλαβε ότι η ανεχομένως μπορεί να ακουμπήσει και μου κάνει την τιμή να με πιστευτεί να το... Πόσο καιρό κράτησε συνολικά το να δημιουργηθεί το μουσείο και να ανοίξει τις πύλες του.

Κοιτάξτε, στην αρχή γίνονταν κάποιες φιλολογικές συζητήσεις. Τα τελευταία δύο-δυόμιση χρόνια όμως ήταν μια διαδικασία αρκετά εντατική. Στην αρχή σχεδιασμός και βέβαια σιγά-σιγά και η κατασκευή του πράγματος που έπαιρνε λίγο-λίγο μορφή. Και τους τελευταίους μήνες βέβαια υπήρξε και η προσωπική ανάμειξη του Δημήτρη Μελσάνη, η οποία ήταν...

Ήταν έτοιμο με το που άνοιξε το γήπεδο, δεν θυμάμαι καλά. Όχι, το μουσείο της Άκη εγκαινιάστηκε 7-8 μήνες αργότερα, δηλαδή τον Απρίλιο του 1924. Το γήπεδο εγκαινιάστηκε 30 Σεπτεμβρίου του 1922. Άρα περίπου ένα μισό χρόνο. Πρώτα εγκαινιάστηκε το μουσουλικό και μετά τη ΣΑΕΚ. Η εύλογη ερώτηση είναι αν είχες επιρροές και αναφορές σε ξένα μουσείο, αν πήγες να δεις έξω κάποια μουσείο.

Αυτό νοήτως, αυτό πρέπει να το κάνει κανείς Γιατί δεν είναι και η δουλειά μου Ποιο ήταν που σε ενέπνευσε αρκετά Σου έδωσε κάποιες ιδέες Υπήρχε μια κατευθυντήρα γραμμή Από τον Δημήτρη Μελζανίδη Ότι του άρεσε Το μουσείο της Ιουβέντους Το οποίο είχε δει Όπου κάναμε και μια επίσκεψη εκεί Το είδαμε, μας ξενάγησαν Πήραμε πράγματα όπως πήραμε και από πολλά άλλα μουσεία Δηλαδή τι είχε της Ιουβέντους χαρακτηριστικό Ας πούμε Ο τρόπος προβολής των φανελών Έτσι όπως τις έχουμε εμείς Μοιάζει λίγο με τις Ιουβέντες Που είναι έτσι ιδιαίτερο Δηλαδή να είναι μέσα σε Προθήκες που μπρος πίσω Μπορεί κανείς να τις δει κτλ Τέτοια πράγματα Κλέβαμε, δανειζόμασταν ιδέες Βέβαια όταν το είπα στον διευθύντη του Μουσείου της Ιουβέντους σου λέω, ξέρεις κάτι, θα σου κλέψω κάποιες θέσεις γιατί νομίζεις ότι εγώ εδώ πέρα δεν έχω κλέψει από αλλού όλοι κλέβουν, ο ένας κλέβει τον άλλον, καλά κάνουμε, έτσι πρέπει οπότε αμαρτία εξομολογηθείς, έκογες την αμαρτία που λένε Θα πω για τους φίλους που μας ακούν ότι εγώ σε είδα πρώτη φορά από κοντά

στην παρουσίαση μιας άλλης φοβερής δουλειάς μαζί με τον Ανδρέα Δοδημάτου που έχετε γίνει δυόσκολοι από ό,τι καταλαβαίνω τα 100 χρόνια της ΣΑΕΚ μέσα από την εξέλιξη του γηπέδου της. Συλλεκτική δουλειά είναι έκδοση από την ΚΑΠ Εκδοτική το έχω και μπροστά μου. Ξέρω, έχω ένα μεγάλο θαυμασμό για αυτούς τους άνθρωπους που σκεντρώνονται σε ένα πράγμα. Μπορούν να κάτσουν ώρες και να αφήσουν την υπόλοιπη δουλειά τους και να κάτσουν να μελετήσουν.

Πόσο σου πήρε πάλι εκεί να ψάξεις, να βρεις αρχεία, να βρεις παλιές φωτογραφίες, για πες μας Κοίταξε, αυτό το βιβλίο είναι μια ιστορία της ΑΕΚ μέσα από το πρίσμα του γηπέδου εννοείται του παλιού γηπέδου του παλιού γηπέδου και νέου γηπέδου του όλου του οικοπαίδου τότε που έγινε μετά γηπέδο του οικοπαίδου το οποίο το πήρε η ΑΕΚ το 1927 τότε φορά δηλαδή από την Επιτροπή Αποκατάστασης Προσφύγων είναι τρομερή ιστορία και άγνωστη, δεν ήταν έχει κάποιες πτυχές που έχουν τρομερό ενδιαφέρον Να μας πεις μια βασική Κοιτάξτε να σου πω το εξής Το 27 λοιπόν έχω βρει τα πρακτικά της Επιτροπής Αποκατάστασης Προσφύγων στο τέος Υπουργείο Προνίας νυν γενική γραμματεία κατά πολέμησης στόχες όπως λέγεται σήμερα εκεί υπάρχει λοιπόν το αρχείο το οποίο αναζήτησα υπήρχε έτσι λίγο μια επιφυλακτικότητα στην αρχή να μου το δώσουν τέλος πάντων με τα πολλά επίσης δηλαδή η αρχή που το ελέγχει αυτό ποια είναι είναι η Γενική Γραμματεία Κατά Πολέμισης Στόχιας μπουρ μπουρ μπουρ δεν ξέρω

υπάγεται νομίζω στο Υπουργείο Υγείας σήμερα η εργασία δεν είμαι σίγουρος τέλος πάντων αυτός ο φάκελος υπήρχε από την εποχή του ΝΟΕ όταν μου τον δώσανε λοιπόν και είδα κάποια πράγματα εκεί μέσα καταρχάς λύθηκαν πολλές απορίες υπάρχει σε μια ιστορία της Άκη του 51 λέει ότι δουλέψανε οι Αιτζίδες μια νύχτα ολόκληρη και κάνανε το οικόπεδο, γήπεδο και λέει κανείς τώρα γιατί να δουλέψαν όλη νύχτα όταν μαζεύτηκαν ποιος λόγος υπάρχει να κάνουν νύχτα να δουλεύουν, δεν εξηγεί το αυτό εξηγήθηκε μέσα από αυτή την έρευνα διότι εκεί υπάρχουν πρακτικά της επιτροπής που είναι αποφασίζει, χειρόγραφα αυτά με καλλιγραφικά γράμματα Φεβρουάριο του 1927 αποφασίζει η Επιτροπή να δώσουμε στην ΑΕΚ στον ποδονύφτη έκταση 15 στρέμματα. Η επόμενη συνεδρία είναι τελικά 22 στρέμματα.

Πήγαινε το πράγμα ωραία. Δώσαμε στην ΑΕΚ λοιπόν. Γίνεται μια επόμενη συνεδρία και λέει κάποια μέλη της Επιτροπής πήγανε εκεί σε αυτή την έκταση που έχουμε εδώ στην ΑΕΚ και αντελήφθησαν ότι είναι πεφυτευμένα 1500 όσοι απέφκασαν αυτή την έκταση. Πώς θα την δώσουμε να ακυρώσουμε την δωρεά αυτή προς την ΆΕΚ και να την παραχώρηση και να τη ζώσουμε αλλού.

Όπως λένε τώρα στην Πολοδομία είναι δασικό. Ναι. Είχε γίνει εκεί μια δεδροσθήτηση κλπ γιατί είχε μια φωτιά το 2015. Τέλος πάντων, ένας εξ αυτών, ο οποίος ήταν ο άνθρωπος της ΆΕΚ εκεί, ένας χρυσαφίδης, αργότερα και πρόεδρος της ΆΕΚ, λέει παιδιά μην πάρουμε ακόμα απόφαση ας κάνουμε μια δεύτερη αυτοψία σε δύο μέρες και το ξαναβλέπουμε το θέμα. Τι δεύτερη αυτοψία εκεί λοιπόν είναι που δουλεύουν νύχτα και λοιπά και λοιπά και δύο μέρες μετά ξανασυνδριάζει η επιτροπή και λέει έγινε δεύτερη αυτοψία και διαπίστωσε η επιτροπή από εμάς που πήγε ότι δεν τίθεται πλέον θέμα διατήρησης των πεύκων πολύ ωραίο, ιστορικό στοιχείο Και άρα έτσι διεσώθη το γήπεδο.

Για την ΑΕΚ που είχε ιδρυθεί ως έργο στο 1924. Άρα ήταν τρία χρόνια πίσω η δημιουργία της αυτιδικής ενός Κωνσταντινούπολεως. Φρέσκο. Και η Νέα Φιλαδέλφια γιατί ήταν η περιοχή της ΑΕΚ, ήταν όλοι οι πρόσφυγες εκεί μαζεμένοι τότε. Όχι. Αυτό ήταν επειδή εκεί της παραχώρησαν χώρο για το γήπεδο. Δηλαδή το γήπεδο που παραχωρήθηκε στην ΑΕΚ Έφερε την ΑΕΚ στη Φιλαδέλφια Η Νέα Φιλαδέλφια ο Ποδονίφτης παλιότερα Ήταν μια περιοχή που δεν υπήρχε ούτε ένα σπίτι Κάτι καλύβες ήταν Μάλιστα ήταν ένας μέρος Στο οποίο οι Αθηναίοι δίνανε ραντεβού Για μονομαχίες Επειδή ήταν ρημικό Στο γεφυράκι του Ποδονίφτη Με τα χέρια ή με Όχι με όπλα, ξύφη και τέτοια Επειδή ήταν ρημικό λοιπόν μετά τη μικρή σατυρικά αστροφή το κράτος δημιούργησε εκεί τον οικισμό αυτά τα ωραία τα παλιά σπίτια τα ομοιόμορφα που βλέπουμε ακόμα στην Λαδέλφια το οποίο ολοκληρώθηκε το 1927 και εκεί νίκιαζαν οι έχοντες πρόσφυγες γιατί ήταν αρκετά ακριβό το νίκη ήταν ωραία αυτά τα σπίτια ήταν στο στυλ κηποπόλεων της Βρετανίας

θα λοιπά έτσι φταίγμενο λοιπόν και ο πληθυσμός εκεί ήταν κατά, ξέρω, μόλις 10% Κωνσταντινοπολίτες. Άρα ούτε δεν είναι αυτό. Ας πούμε, Κωνσταντινοπολίτες πολλούς έχεις στο παλαιοφάλυρο. Ναι. Στη Φιλαδέλφια ήταν 10%. Η Σμυρνή, ας πούμε, ήταν 40%. Υπάρχουν μετρήσεις γι' αυτό. Άρα δεν είναι ότι, επειδή ήταν Κωνσταντινοπολίτες, πήγε η ΑΕΚ.

Είναι ότι το γήπεδο φυτέφτηκε κατά κάποιο τρόπο εκεί, τη ΣΑΕΚ, και έτσι γύρω από το γήπεδο, δημιουργήθηκε και η σύνδεση της ΑΕΚ με την Αιωνία, τη Φιλαδελφία και τα πάντα. Θα σε ρωτήσω κάτι προσωπικό. Νοσταλγής το παλιό γήπεδο. Δηλαδή, ή τώρα εντάξει πέρασε ο χρόνος, έχουν αλλάξει τα δεδομένα, είναι μια άλλη εποχή. Όχι, νοσταλγώ στιγμές, αλλά όχι το γήπεδο.

Δηλαδή, όταν έχεις αυτό το υπέροχο καινούριο γήπεδο, δεν έχουμε ιδιαίτερους λόγους. Ξέρεις θα σου πω μια ξεκαρδιστική ιστορία Μεσέσα, Σαββατοπίτε Δευτέρα Όταν με το ονομάθηκε σε Νίκος Γκούμας Θυμάσαι την εποχή που Εγώ έκανα μεταδόσεις τότε πολλές Και ήμασταν στα κτίρια Με το τότε Φιλιμέτ Σούπερ Σπορ Στην Κατεχάκη Και ήταν το γήπεδο Νίκος Γκούμας Και χτυπάει ένα λεφόν Το σηκώνω εγώ Και λέει, σας παρακαλώ θέλω να υπεύθυνω ακούω έναν κύριο που ήταν μελικιωμένος.

Λέω, πείτε μου παρακαλώ. Πρέπει να λέτε Νίκος Γκούμας όταν μεταδίδεται. Το γήπεδο είναι Νίκος Γκούμας. Λέω, εντάξει κύριε, θα το μεταφέρω. Ποιος είσαι. Και λέει, είμαι ο Νίκος Γκούμας. Είχε πάρει ο ίδιος ο Νίκος Γκούμας τότε που ζούσε. Να μας πει να λέμε το γήπεδο Νίκος Γκούμας. Και ήταν από τις φανταστικές ιστορίες που με έδισε.

τέλος πάντων το γήπεδο το παλιό επειδή έγινε και τη μεγάλη πορεία της ΑΕΦΑ τις εποχές εντάξει με τον Αθωμά Μαύρο που είναι μια μονάδα και όλα αυτά να πω και κάτι τελευταίο είδα το στήνιο του Μαρολά τότε που είναι βέβαια σημαία γιατί όλη του καριέρα έπαιξε ένα σύλλογο στην παρουσία του βιβλίου ο οποίος ήταν χήμαρος και είχε διαβάσει από το άγχος του να μάθει εκεί τι γινόταν και έλεγε φοβερά πράγματα στην παρουσίαση του βιβλίου.

Πώς είδες τον αντίκτυπο αυτής της έκδοσης, γιατί το έχω μπροστά μου ένα λεύκωμα αρκετά... Πολλές έλεγες, έτσι. Ναι, το λες και λιγότερο λεύκωμα, γιατί έχει περισσότερο κείμενο παρά εικόνα. Εντάξει, έχει και το αρχείο, έχει και... Ναι, εντάξει, έχει... Περίπου 400 σελίδες βλέπω. Είναι τούβλο, ναι, είναι τούβλο. Πώς βλέπεις την απήχηση, δηλαδή έχουν ενδιαφερθεί αγκίδες να το διαβάσουν, να το πάρουν Ναι εντάξει γενικά Σαν βιβλιοπολία είναι κανονικά Είναι ναι, εντάξει διαβάζουμε ίσως λίγο λιγότερο οι Έλληνες από ότι θα θέλαμε Είχα πρόσφατα μια κουβέντα για το αθλητικό βιβλίο Όχι μόνο Για το αν είναι στην Ελλάδα τόσο διαδεδομένο Γενικά δεν διαβάζουμε όσο και εγώ ο ίδιος, περισσότερο γράφω και λιγότερο διαβάζω δεν είμαι αθώος αλλά έχει μια τρομερή αξία παιδί μου συλλεκτική αυτή κοίταξε λέει πράγματα που δεν έχουν πολλά από αυτά που γράφουμε μέσα είναι καινούρια και διορθώνει και κάποια λάθη που έχουμε στην ιστοριαγραφία της ΑΕΚ δηλαδή Ιδρυτές, Πρόεδροι κλπ

συμπληρώνουν κάποια κενά να γυρίσω λίγο στο μουσείο Πώς πήγε η επισκεψιμότητα του μουσείου έκτοτε Πολύ καλά Εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό Και από την πορεία της ομάδας Υπήρξανε περίοδοι Ήρθε και γουρλής Πήρε πρωτάθλημα η Άκη Ναι τώρα έγινα γουρλής Μέχρι πέρυσι όταν κάναμε τις ζήτες της ΣΕΡΗ Και με λέγανε Ρε παιδάκι μου και εσύ άνοιξε αυτό το μουσείο Και δεν θα ξαναδούμε τίτλο Ήταν το πρώτο του Αλμέιδα μετά το χάνει και γίνεται χαμός το 24 δεν ήταν καλή χρονιά που ανοίξαμε λέγαμε το σίγουρο προτάσμα και το χάσαμε το 25 έγινε αυτή η καταστροφή που έγινε οπότε είχαμε αρχίσει να πειθόμαστε ότι είμαστε αγκαντέμιδες και δεν πρέπει να ξαναδούμε ηλικίες που πάνε κυρίως στον κοσμό όλες οι ηλικίες μ' αρέσει πάρα πολύ ότι φέρνουν γονείς, παιδάκια από πολύ πολύ πολύ μικρές ηλικίες δηλαδή μωρά τα φέρνουν που δεν τώρα το μωρό, αλλά ποιος ξέρει μπορεί να εντυπώνεται κάποιο ρόλο μέχρι και πολύ μεγάλη άνθρωπη δηλαδή άνθρωποι πάνω των 80, 85, 90 και μάλιστα πολλές φορές έχουμε και

όλη την οικογένεια, δηλαδή παππούς εγγονός γιος εγγονός είναι και το στοιχείο της ΑΕΚ σαν σύλλογος οπωσδήποτε έτσι, και στον ΠΑΚ το έχω δει αυτό όλοι σύλλογοι μου έχουν και στον ΠΑΚ έχω δει πολύ αυτό το συγκινικό λόγω της προσφυγιάς, λόγω της επιστροφής στην πατρίδα. Δεν θέλω να το πω αυτό ότι η ΑΕΚ συγκινεί τους οπαδούς της περισσότερο από ότι...

Όχι περισσότερο. Λέω ότι έχει στο DNA ένα τέτοιο... Εντάξει, η προσφυγιά έχει και η αλήθεια είναι ότι περισσότεροι από τους φιλάθλους είναι πρόσφυγες. Η προσφυγιά από μόνη της είναι ένας παράγων συγκίνησης προφανώς. Θυμάστε τώρα στα αγγένεια τις εικόνες που βλέπαμε με ηλικιωμένους ανθρώπους να κλαίνε. Ναι. Έχεις περάσει ουσιαστικά ένα δεύτερο βάπτισμα, σαν να εξής εσύ, γιατί δημιουργείς και τη δική σου ιστορία μαζί με το Σύλλογο. Δηλαδή, μην το πάρεις τώρα και πολύ έτσι μακροπρόθεσμα, αλλά θα είσαι μέρος της ιστορίας του Σύλλογου αργότερα. Δεν με νοιάζει καθέναν. Δεν το λέω τώρα από σεμινοτυφία. Δεν με απασχολεί.

Οι αντιδράσεις, δηλαδή, θα λεγόν να επισκεφθεί το μουσείο και θα χάσει ένα ανοιχτό κάθε μέρα. Είναι πλην Δευτέρας. Τώρα το καλοκαίρι το ωράριο είναι 11 με 7. Κανονικά ήταν 10 με 6 το χειμώνα, αλλά τώρα επειδή τώρα το καλοκαίρι οι μεσημερινές ώρες είναι λίγο απογορευτικές, έχουμε δώσει και μια δυνατότητα να έρθει κανείς απόγευμα. Λοιπόν, είναι 11 με 7, 8 ώρες και υπάρχει βέβαια και το τουρ του γηπέδου που υπάρχει, τρέχει επίσης, είναι και το άλλο μουσείο το προσφυγικό δηλαδή μπορεί κανείς και το κάνουν να έρθει και να περάσει μια ωραία μέρα μια οικογένεια τι αντιδράσεις έχεις δει αν έρθει κανείς μια Κυριακή στο μουσείο της ΑΕΚ και δει τις αντιδράσεις των παιδιών των μεγάλων του φτιάχνει το κέφι δηλαδή πραγματικά είναι από τη συγκίνηση του παππού στον ενθουσιασμό του εγγονού έλα να δεις αυτό του τραβάει και κοίτα εδώ πως είναι γιατί έχουμε και λίγο τεχνολογία βέβαια εκ των πραγμάτων οι αντιδράσεις είναι έντονες δεν φεύγει κάποιος να του είναι αδιάφορο

να το πούμε έτσι γιατί είναι το παρελθόν, τα πρόσωπα που έχουν συμμαδέψει όλα είναι ένα μέρος που γεννά συναισθημάτα οι κατηγοριοποιήσεις που κάνετε ήταν αναεποχές, αναδεκαετίες εντάξει, είναι χρονολογική κυρίως Δηλαδή έχει στην αρχή ένα κομμάτι που αναφέρεται στην ίδρυση και μετά πιάνει, είναι τέσσερα μεγάλα χρονολογικά, τέσσερα μεγάλες προθήκες που είναι η ιστορία της ΑΚ χωρισμένη σε τέσσερα κομμάτια.

Και υπάρχουν και επιμέρους βέβαια προθήκες που αφορά τους πρόεδρους, τους προπονητές, τις φανέλες κλπ, την Ευρώπη. Υπάρχει μια διαδικασία στους άλλους μεγάλους συλλόγους και ο Πάουκ έχει ανακοινώσει ότι θα φτιάξει δικό του γήπεδο και ο Παθηναϊκός στα μετακομίσια στο Βοντανικό και ο Ολυμπιακός ανακοίνωσε πως θα μεγαλώσει το δικό του κήπεδο.

Ποια είναι η φιλοσοφία του να φτιάξει ένα μουσείο για κάθε σύλλογο, δηλαδή από την ειδική σου εμπειρία τι αποκόμισης, κεντράρεις τα πρόσωπα κυρίως. Εντάξει, τα πρόσωπα γράφουν την ιστορία βέβαια έτσι, οπότε αυτή τη στιγμή έχει και ο Ολυμπιακός φτιάξει το δικό του μουσείο. πολύ ευχάριστο είναι ότι και οι άλλοι συλλογοί, οι μεγάλοι συλλογοί όλοι οι συλλογοί φτιάχνουν μουσεία, ξέρω δηλαδή και ο πανετολικός κάνει προσπάθεια και τελικά θέλω να πω, κοίταξε τα μουσεία καταρχάς να μάθουν οι φίλοι την ιστορία της ομάδας, γιατί αυτό που αυτό που βλέπω εγώ και καταλαβαίνω και το βλέπω και τον εαυτό μου είναι ότι αυτά που θυμόμαστε ξέρουμε την ιστορία βάσει των αναμνήσεων μας Ό,τι είναι πίσω από εμάς Συνήθως δεν το ξέρουμε Και δεν ενδιαφερόμαστε και ιδιαίτερα να το μάθουμε Λέει κάποιος, ας πούμε, στον παγκόσμιο ποδόσφαιρο Εγώ τον πελέ δεν τον πρόλαβα Ναι, άρα σου λέει, ξεκινάει για εμάς Ας πούμε, τη γενιά τη δικιά μας ξεκινάει από το μαραντόνα Έτσι το πράγμα, λογικό

Αλλά όταν του πεις ο Μίμης Παπαγιώνα Ήταν ένας τεράστιος ποδοσφαιστής για την Άκη δεν μπορεί να μην ακολουθήσει να ψάξει εγώ τώρα τον τελευταίο καιρό έχω βαλθεί και όλες να κάνω μια προσπάθεια να καταγράψω την ιστορία και την ακόμα πιο παλιά δηλαδή και μέσω των social του μουσείου που τα αναδημοσιεύονται και στο δικέφαλο αυτά που γράφω κάνω αφιερώματα σε ακόμη πιο παλιούς δηλαδή στους παίχτες της δεκαετίας του 20 του 30, του 40 από αυτούς ούτε κανείς πια δεν έχει αναμνήσει δεν υπάρχουν ζωοί πια κάνω και μια έρευνα και προσπαθώ ας πούμε ξέρεις τώρα ο Μάγειρας ο Μαρόπουλος, ο Τζανετής τέτοια πράγματα που είναι άγνωστα και υπάρχει όλο και πρισσότερο κοινό που ενδιαφέρεται. Είναι φοβερός μελετητής, είχαμε και μια κουβέντα εδώ στο podcast στην αρχή μάλιστα της σειράς αυτής ο Ηλίας Γιάννακάκης ο οποίος είναι και σκηνοθέτης και τοκιμαδερίστας και ο ίδιος έχει κάνει λευκόματα. Νομίζω είναι και αυτός μια πολύ καλή πηγή στοιχείων για τέτοιες ιστορίες. Και θέλω να σου πω ότι

νομίζω ότι η πιο κοντά σχετικά στην ιστορία αυτής της αλλαγής του γήπεδου και της νέας εποχής μοιάζει να είναι αυτή του Πανθεναϊκού. Δηλαδή θα γκρεμιστεί το γήπεδο της Λεφόρα Λεξάνδρας, θα τελειώσει μια ιστορία με έναν τρόπο σπαρακτικό για κάποιους. Μέχρι άκουσα τον Τζίγκερ να λέει ότι πρέπει να κρατηθεί όρθιος ένα κομμάτι.

Για μένα πρέπει να σου πω. Είναι το κήπεδο που έχω πάει τις 10 πρώτες φορές της ζωής μου με τον πατέρα μου χεράκι-χεράκι και με ένα δίπλα. Δηλαδή πρέπει να σου πω στεναχουριέμαι συγκινούμαι όταν είμαι στιλοφόρο. Είναι η ακρόπολη του ελληνικού ποδοσφαίρου. Δεν το συζητάμε αυτό. Ακόμα και η ΑΕΚ το κήπεδο τσάχθησε να το χρησιμοποιεί το 1938-1939.

μέχρι τότε έπαιζε στην Λεωφόρο για 15 χρόνια δηλαδή είναι για όλους μας δεν είναι ανεξαρτήτες τώρα όπως και η Τούμπα όταν αλλάξει το σκηνικό και γίνει ένα νέο γήπεδο ήταν τέλος εποχής τρομακτικό όταν πήγα εγώ πρώτη φορά στην Τούμπα ένα ρίγος απλά στην Τούμπα και στη Φιλαδέλφια υπήρχε το στοιχείο ότι τα νέα γήπεδα γίνανε εκεί που ήταν και τα παλιά ενώ στην Λεωφόρο τελειώνει Δηλαδή όσοι πάει ο πανθαγμικός μετακομίζει πια.

Οπότε εντάξει. Καλό είναι που θα μείνει κάτι. Να πω ότι καταλαβαίνω θα μείνει η 13. Θα δούμε. Δεν ξέρει ακόμα. Κάτι τέτοιο ακούγεται. Αλλά υπάρχει μια τέτοια πρόταση. Τώρα η αγάπη για το σύλλογο που έχεις εσύ δεδομένη και το βλέπω και το έχεις εκφράσει με τις εκδόσεις είναι και άμα δεν πάρει τίτλο η ΑΕΚ είναι αποτυχία. Αρχίζεις και πέφτεις Ανάλογα με το σύλλογο Τώρα εμείς οι ΑΕΚΤΖΙΔΕΣ Αυτό Εγώ τουλάχιστον δεν το έχω τόσο πολύ Το λέω μεταξύ ο Μαρουκαστίου Αλλά το πιστεύω Το μυστικό της ευτυχίας για μένα του να είναι κανένας ΑΕΚΤΖΙΔΕΣ Είναι το εξής Οι τίτλοι μας είναι αρκετά συχνοί Ώστε να συντηρούμε το στάτους Της μεγάλης ομάδας Έχεις δεκατές από τα άλλα Αλλά είναι και αρκετά σπάνικες ποραδική, ώστε καθένας να πανηγυρίζεται σαν να είναι ο πρώτος και ενδεχομένως και ο τελευταίος. Δεν υπάρχει ποτέ η εγγύηση στην ΑΕΚ ότι παιδιά πήραμε φέτος το πρωτάθλημα του χρόνου του παραδόντου, όταν θα το ξαναπάρουμε.

Αυτό δεν το ξέρεις. Άρα όταν θα πάρουμε το πρωτάθλημα, και το προηγούμενο ήταν πριν από τέσσερα χρόνια, πέντε, έξι αυτό έχουμε κάνει και εικοστρία θα μου πεις αλλά εντάξει ήταν ανώμαλες εποχές αυτές λοιπόν πανηγυρίζεται όπως αυτό που πανηγυρίζεται φέτος που κουνιέται η ουρίτσα μας ακόμα έχουμε πάρει το πρωτάθλημα τώρα δύο μήνες και είμαστε ακόμα κοιμόμαστε χαμογελαστοί λοιπόν αυτό στον Ολυμπιακό ας πούμε που έχει τύχει να έχει είναι πολυνίκης ας πούμε των πρωταθλημάτων 47, 58 94 πόσα έχουν εδώ ούτε ξέρω ας πούμε βλέπεις ότι παίρνει το πρωτάθλημα και σου λένε ναι ρε παιδί μου αλλά φέτος δεν μπέξαμε μπάλα γίνεται φιέστα και τις βλέπεις δεν εντάξει και τι έγινε είναι το καλό του να το κάνεις συχνά αλλά το αναγκαίο κακό ότι δεν θα το ζήσεις τόσο έντονα υπάρχουν εκεί ας πούμε όταν θα ξαναπάρουν πρωτάθλημα που κάποια στιγμή θα γίνει νομοτελειακά και αυτό, εκεί θα υπάρξει ξέσπασμα στο μουσείο στο μουσείο της ΑΚ έχουν έρθει και οπαδοί άλλων ομάδων ναι έρχονται έρχονται και

κοίταξε το Μουσείο της ΑΕΚ δεν είναι χινίχια. Δηλαδή η προσπάθεια ήταν εντάξει προφανώς θέλουμε να λέμε την ιστορία της ομάδας μας και να την εντάξει να την αναδεικνύουμε αλλά χωρίς αναγκαία να νιώθει άβολα κάποιος δεν μας λένε δηλαδή δεν νιώθουν άβολα οι φιλαθλίτες των άλλων ομάδων όταν έρχονται στο Μουσείο της ΑΕΚ και ίσα ίσα που αναδεικνύονται και κάποια πράγματα που είναι κοινές. Παλιοί φαντάζομαι μεγαλύτερης ηλικία είναι αυτοί όχι όλοι δεν είναι θέμα το λένε και την ώρα ερχονται ερχονται δεν έχουν κανένα πρόβλημα δηλαδή δεν είναι ένα μουσείο που θέλει να κάνει τον άλλο να νιώσει άσχημα ίσα ίσα όταν θα δείξεις κάποιες φωτογραφίες δεκαετίες 20, 30, 40 σπάνιες ανέκδοτες ενδιαφέρεται και ο άλλος να δείτε γίναμε Αγγλία δηλαδή δεν ξέρω αν γίναμε Αγγλία πάντως έχουμε αυτή την προσέγγιση τουλάχιστον στην ΆΕΚ την έχουμε. Τώρα, στα βιβλία μια και έχεις κάνει και τις εκδόσεις και είσαι και ραστής της γραφής και έχεις κάνει και τη συλλεκτική δουλειά για το βιβλίο της ΆΕΚ, τα 100 χρόνια

πιστεύεις ότι μπορεί να αναπτυχθεί μια βιβλιογραφία στην Ελλάδα αντίστοιχη με το εξωτερικό που να υπάρχει αθλητικό βιβλίο, να υπάρχουν βιβλία εκδόσεις συλλεκτικές είναι θα μένει πάντα έτσι λίγο στο περιθώριο των υπολείπων εκδόσων Ήδη έχουμε, νομίζω ότι έχουν γίνει βήματα Τα τελευταία χρόνια Και στην ΑΕΚ έχουμε κάνει κάποια βήματα Έχουν βγει κάποιες αρκετές Σοβαρές δουλειές Και στον Παναθηναϊκό Εδώ και χρόνια υπάρχουν κάποια παιδιά Που κάνουν μια καλή δουλειά Εντάξει, έγινε να έχουμε γίνει η Αγγλία εκεί Οπότε οι Άγγλοι έχουν Είναι πολύ μπροστά Είναι αιώνες μπροστά από όλους τους άλλους Αλλά νομίζω ότι είμαστε αρκετά αξιοπερπίσεις πλέον.

Και εντάξει. Μικρότερα κοινά βέβαια. Στο εξωτερικό είσαι φίλος κάποιες ομάδας? Στην Αγγλία είμαι της Λίβερπουλ, αλλά... Στη Γερμανία ήμουν 1860 μόναχο. Γιατί είχα σπουδάσει στο Μόναχο. Υπάρχει η γνωστή ιστορία. Ήμουν στο Μόναχο και δεν μπορούσα να είμαι μπάγγερ. Υπάρχει η γνωστή ιστορία πως η μπάγγερ πήρε τον Μπέκκεν Πάουερ και είχε 1860 και άλλαξε το ρόλο της ιστορίας του κυβερνικού ποδοστόλου. 1860 είχε τίτλους δεν ήταν πιο παλιό σωματείο δυνατή ομάδα του Μονάχου και αυτή η μετακίνηση είναι ο εθνικός κατά κάποιο τρόπο του Μονάχου η μετακίνηση του Μπέκκεν Πάουερ άλλαξε την ιστορία των πραγμάτων ως παλιός εγώ ως πίκερ της Μπουνταζίγκα Λοιπόν, τώρα στο εξωτερικό θα πας πάντα με την Άκρη ή πας μόνο στο γηπέδο της Άρκεδο. Όχι, θα πάω.

Καταρχάς πηγαίνω όσο μπορώ και... Είτε κάνει και μια καλή πορεία στις τελευταίες σεζόνες. Ναι, εντάξει, δεν πηγαίνω σε όλα. Πηγαίνω σε όσο περισσότερα μπορώ. Πας και επισκέπτεσαι μουσεία γηπέδων με το απασάνι στον αγώνα. Εννοείται, δηλαδή αυτό είναι... Και να μην πάω για αγώνα, να πάω στο Λονδίνο Εγώ προσπαθώ να πάω σε κάποιο μουσείο Ποιος έχει κερδίσει πέρα από αυτό που λέγαμε Με την κυβέρνηση τώρα που ήταν μια επιρροή Για δική σου αισθητική Παραδείγματος χάρη Πήγα στη Ρεάλ το μουσείο τώρα Εντάξει είναι Καταλαβαίνεις τώρα τα μεγέθη έτσι Δηλαδή Εκεί έχει ένα ημίωρο Στις φουρνιές που μπαίνουν μέσα Και σε κάθε ημίωρο μπαίνουν μέσα 300 άτομα Το ημίωρο Εντάξει είναι Τρομακτικό το μέγεθος της φανέλλας Ε, οι φανέλλες Μόνο που μπαίνεις και βλέπεις όλα αυτά τα τρόπεα Και σκέψου ότι αυτή η ομάδα Το φόβητρο είναι η Άκη Το τραγούδι του Παπαϊωάννου Υπάρχει κάποιος που γνώρισες Από αυτή τη δουλειά Από παλιούς παίκτες Προπονητές, ανθρώπους που μπορεί να έφυγαν

Από τη ζωή τους και παλιότερους Που ήταν για σένα μεγάλη συγκίνηση Αποκάλυψη συνάντηση μαζί του Όσο ασχολούμαι με την ιστορία της ΑΕΚ επιδιώκα πάντα και ακόμα επιδιώκω να συναντώ ανθρώπους που έχουν φορέσει τη φανέλα που έχουν ένα πρόβλημα ιστορία ακόμα και ανθρώπους που τους έχει ξεχάσει και λίγο οπότε συνάντησα και συναντώ πολλούς από τους παλεμάχους της ΑΕΚ που όλοι έχουν κάτι να σου πούνε και να να μοιραστούν μαζί σου ωραίες ιστορίες και συγκινητικές και τα λοιπά. Τιμώ όλους τους παλεμάχους της ΑΕΚ εντάξει έχουμε όλοι μας κάποιες αδυναμίες και συμπάθειες δηλαδή δεν μπορεί να μην έχει δέος κανείς όταν βλέπει το μαύρο παράδειγμα του Σχάρν η δική μου και λόγω γενιάς στην ηλικία τη δική μου μεγαλώσαμε και γεράσαμε που λέγονται με τον Μανολά ο οποίος τέλειος είναι για μένα η ΑΕΚ με τα καλά της και τα κακά της και αυτό και την αγάπη του για το σύλλογο, την κρίνια έχει γίνει και πρόεδρος στον Παλεμάχο τώρα έχει γίνει τώρα θέλει να φύγει γιατί ο Στέλιος ξέρεις είναι

θυμία αυτό μόλις κάνεις τον πλησιάσεις πολύ μετά θέλει να φύγει αλλά εδώ έχεις μια δυναμία δεν μπορείς να μην τον θεωρείς έναν γίγαντα ας πούμε ο οποίος είναι και άνθρωπο παραδείγματος αυτό που είπες πριν το βιβλίο αυτό το Τούβλο ο Μανολάς είναι ο πρώτος που το διάβασε ολόκληρο όταν του το έδωσα το πήρε και το διάβασε και το ρούφηξε και μετά μου έλεγε εδώ δεν θυμάσαι τι γράφεις Εμπειρία. Τον σέβομαι το μάνα, αλλά ναι πολύ. Στον πατέρα σου είπες κάποτε τελικά πατέρα εντάξει την κλήτωσα, έγινα αέκ θέλω να στο πω και να Κοιτάξτε ο πατέρας μου με τον πατέρα μου τσακωνόμασταν μετά δηλαδή αφού έγινα εγώ αέκ και αυτός παρέμεινε φυσικά πανθαναϊκός τρογόμασταν σε όλα τα χρόνια μέχρι που έφυγε πλήρης ημερών πριν από πολλές χρόνια από τη ζωή, τσακωνόμασταν, τρογόμασταν γελάγαμε, ξέρεις το βλέπαμε μου λέγε ότι εσύ, σε περίπτωση δική σου το ΑΕΚ σημαίνει αντιδραστικό εντελώς κολόπεδο Ξέρεις μου, δηλαδή τελευταία πάση γιατί πήγα να σε ρωτήσω κάτι σε σχέση με παιδί

δηλαδή μήπως όλα αυτά τελικά για έναν άνθρωπο που είναι ξεοσπουδαγμένος μετά από τα πτιακά του, είναι δικηγόρος, πάει κάθε μέρα να λαμβάνει υποθέσεις τον κρατάει στον ένα μεγάλο παιδί αυτό νιώθεις με αυτό που κάνεις Οπωσδήποτε, αυτή η παιδικότητα της ενασχόλησης με τον αθλητισμό και το ποδόσφαιρο όχι μόνο το ποδόσφαιρο, δηλαδή τον αθλητισμό Εντάξει, έχει και υπάρχει κάποιοι εξιμών με ύψιλων είχατε την τύχη ή τον Ανδρέα Τωδημάτα, το φίλο μου αυτό το οποίο ήταν η αγάπη σας και το χόμπι σας να το κάνετε και για βιοπορισμό εμένα που ο βιοπορισμός μου είναι κάτι τελείως διαφορετικό και μια ρουτίνα έτσι δεν το όχι ότι δεν αγαπάω το δουλειά μου αλλά το χόμπι είναι μετά ξέρεις το χρειάζεσαι για να ξεφύγεις λίγο και να και να σε κρατήσει αυτό που λες ζωντανό οπότε ναι παίζει και ρόλο ψυχοτρόπο Γεράση με ευχαριστώ πολύ και ελπίζω να συνεχίσεις αυτές τις διδαστηριότητες διδαστηριότητες, να φτιάξεις και άλλα πράγματα, δεν ξέρω πώς φτιάξεις και άλλα μουσεία στην πορεία.

Άντως, η μεγαλύτερη ευχή είναι να παραμένεις ένα μεγάλο παιδί. Να είσαι καλά Γιώργο, ευχαριστώ πολύ και αντεύχομαι. Είμαι ο Γιώργος Λικουρόπηλος, ακούσατε ένα ακόμη επεισόδιο της σειράς podcast ημερολόγια Κυριακής. Για να μην χάνετε κανένα επεισόδιο, ακολουθήστε μας στο Spotify, στα Apple Podcast και στο κανάλι της Life

Σχόλια

Χωρίς σχόλια

Συνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση

Σύνδεση για Σχολιασμό

Δεν υπάρχουν σχόλια ακόμα

Πίσω 15 δευτ.
Play
Μπροστά 30 δευτ.
00:00:00
00:00:00