Άραγε μας φιμώνουν; | Μυρτώ Κοροβέση
η άλλη πλευράΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Ο Ρίντβαλντ και ο Άρης συζητούν με την βουλευτή και εργατολόγο Μυρτώ Κοροβέση για την τεχνητή νοημοσύνη και την εργασία, τα δικαιώματα των εργαζομένων, τον διαδικτυακό εκφοβισμό, το κόστος των σπουδών για τους νέους και τη δική της πολιτική διαδρομή: από τον ΣΥΡΙΖΑ μέχρι τις επόμενες εκλογές. Κάντε εγγραφή στο κανάλι και πείτε μας τη γνώμη σας στα σχόλια. Ακολούθησέ μας στο Instagram: @ialli.plevra
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Πλέον έρχονται σε γραφεία μα ⁇ , συγκεκριμένα εγγραφή άνθρωποι που λένε ότι εξαιρεσί. Όλοι την αγωγή μου τρέχονταν ότι την έκανα τη στο Τζέλτι, δεν χρειάζεται ποτό, σε να πάει μια σπαγίδα και κατάθεσαι. Όταν μου έγινε η πρόταση μου έγινε τηλεφωνικό στο 2023 να συμμετέχε στο ψηφοδολητή τη ΣΥΡΙΖΑ, απάντησε ευχαριστώ. Πολλά πράγματα εμπιστεύω πολύ καλύτερο το μέσα από τι ένα άνθρωπο.
Σε σκάνικ βιογραφικών, σε προσλείψει, σε καρτάραν και δεν δέχονταν, γυναίκε. Μαύρε στο δέμα κλπ. Ο εργάτη στην Ελλάδα έχει ταξική συνήθει. Και εσύ ίδια να έχετε ταξική συνήθει. Καλησπέρα από την Αθήνα, όπου έχουμε καλεσμένοι τη μυρωτόκοί. Καλησπέρα. Ευχαριστώ πάρα πολύ για την πρόσκληση. Χαίρομαι πάρα πολύ που συζητάω και με του δύο σα σήμερα και σα συχαρω για την πολύ όμορφη πρωτοβουλία που παίρνει.
Ευχαριστούμε πάρα πολύ. Α πάμε κατευθείαν τη συζήτηση σε σένα να μα συστηθεί με τον τρόπο που θα ήθελε να συζητηθεί. Αυτό που ζητάμε συνήθω από του προκεκριμένου είναι να μα πούνε τι του έφερε στα κοινά. Πια είναι η δικά σου ιστορία. Λοιπόν, είμαι μερτό, είμαι το κοροβέλη. Την ηλικία μου την έχω πει πάρα πολύ οπότε συνεχίζω να τη λέω.
Είμαι γεννηθήσω το 1997. Είναι εύκολο να λέξει η ηλικία σου όπου. Ακόμα είναι, απλά έχω πει τόσο πολύ την ηλικία μου που ακόμα και να έρθει στη στιγμή που δεν θα θέλω να την πω. Θα έχει καταγραφεί παντού. Άρα είμαι πολύ εντάξει και για μένα το ζητούμενο είναι να έχουμε την ευκαιρία να μεγαλώνουμε. Δεν είναι αυτονοιτο να είμαστε ειδήσει και να είμαστε πάντα έτσι.
Είμαστε συνομίκη. Οπότε δεν νιώθω εδώ πέρα, ούτε ούτε τη θέση ούτε ούτε κάτι παραπάνω. Τέλεια, χαίρουμε πάρα πολύ γι' αυτό. Χαίρομαι πάρα πολύ να συνανστρέφουμε με ανθρώπου τη γενιά μα και να μοιραζόμαστε κοινέ ανησυχίε, κοινάχη και κοινή προοπτική για το πάρό και το μέλλον. Είμαι ένα άνθρωπο που ασχολήθηκε με την πολιτική, όπω και εσεί, ο καθένα από το δικό του μετερίζει σε αρκετά να ήδη και για κάποιου.
Η ενασχόλησή μου με την πολιτική σκηνή ήρθε περίπου στα 25 μου έτσι. Όταν μου έγινε πρόταση τότε να είμαι υποψήφια με το συνδυασμό του ΣΥΡΙΖΑ να ψηφοδέ στην Ανατολική. Αποδεύθηκα με μεγάλη συγκίνηση και χαρά. Δεν ήξερα πώ θα με βρει η πολιτική ή ανασχόλησμά με τα κοινά, όπω θέλω να το λέω, την επόμενη μέρα. Δεν ήξερα αν θα μου αρέσει.
Δεν ήξερα πώ θα με διαμορφώσει αυτό. Εντελείκα εδώ γιατί το αγάπησα. Άρα έχω αποφασίσει. Παραπάνω λόγια για αυτό. Πώ έγινε αυτή η πρόσκληση, πώ την αποδέχθηκε, τι σκέφτηκε τότε που την αποδέχθηκε. Τι σε έφερε Ρουσία. Η πρόσκληση και η πρόταση αυτή είναι νομίζω πολύ αφόρμητα για μένα. Ήρθε σε μια περίοδο που ούτε το είχα σκεφτεί, ούτε προφανώ είχα δουλέψει προ αυτή την κατεύθυνση.
Ήταν πολύ αυθόρμητα, εξήσω αφόρμητα αποδέχθηκα και εγώ. Θεωρήσα ότι είναι πάρα πολύ σημαντικό και τότε και τώρα το θεωρώ και η δική μα γενιά να εκφράζεται και να αντικείμενο και το βήμα τη στο δημόσιο λόγο και στον δημόσιο διάλογο. Θέλω να πιστεύω ότι είμαι τυχαίρη γιατί με εύκολο ή δύσκολο τρόπο ενίοτε έχω βρει το βήματισμό μου στο δημόσιο διάλογο.
Από τότε, όπω και τώρα συνεχίζον προβάλλε ζητήματα τα οποία αφορούν και απασχολούν τη γενιά μα. Αν μπορώ να σα απαντήσω, γιατί βάλει στην ερώτησή σου, πολύ αφόρμη αυτή η πρόταση και πολύ αυτόμητο, μάλιστα από κάτι που ήταν για πρώτη φορά σε εσά. Όταν μου έγινε η πρόταση μου έγινε τηλεφωνικό στο 2023 να συμμετέχω στο ψηφοδέ τη Υπηρεσία.
Απάντη σε ευχαριστώ. Ευχαριστώ. Δεν απάντησα ναι, δεν απάντησε όχι. Οπότε είχα την απορία στου δικού μα ανθρώπου, σε αυτό το σώκα. Τώρα αποδέχθηκα, μέχρι να με εδώ γραμμένη το όνομά μου στα ψηφοδέλια, τότε δεν ήξερα αν θα είμαι υποψηφία αν δεν θα είμαι. Εσύ, δηλαδή είχε κάποια πρώτε σχέση με το κόμμα γενικότερα ήσουν κοντά που χρησιμοποιηθεί με το ΣΥΡΙΖΑ προηγουμένω στην Ελλάδα.
Δεν είχα δραστηριοποιηθεί ιδιαίτερα, είχα δραστηριοποιηθεί λίγο για να μερικού μέσα από τη σχολή, μέσα από την νομική, αλλά νομίζω κυρίω στα κοινωνικά δρώμενα ήμουν πάντα παρούσα παράστα πολιτικά ή στα πανεπιστημιακά. Άρα από εκεί θεωρώ ότι με γνώριζα, σίγουρα ρόλα έπαιξε τότε και η Θεσσαλονίκη που είχε διαταρθεί ο πατερασμό Δύμαρχο.
Δεν το κρύβω. Νομίζω όμω ότι η πολιτική είναι σκιτεροδρομία είναι πώ θα πάρουμε τι κοιτάλλε και πώ θα την αφήσουμε στην επόμενη γενιά. Θέλω να πιστεύω ότι αυτή τη σκετάλη, όσο διαρκεί η δική μου κούρσα, θα την αφήσω με τον καλύτερο τρόπο μπορώ στου επόμενου, από κάπου την πήρα και εγώ. Θέλω να πιστεύω ότι θα την αφήσω γρήγορα και καλά του επόμενου.
Για να πάμε σε ένα άλλο θέμα, γιατί είπε ενέργειο 2026, και σε αυτό το έργο γίνεται δραματικέ αλλαγέ. Δηλαδή είναι αυτό το ξύμωρο, που α πούμε, στον όγιο στέφανο δεν έχουν ένα λεωφορείο για να πάνε στο κέντρο τη Αφήνα. Και παρόλα αυτά, έχουν μια τεχνολογία η οποία διατεράσει τα πάντα, που είναι η τεχνητή νομοσύνη και το Ευρώπη.
Και θα ήθελα να πάμε λίγο σε αυτό το κομμάτι, αφού έχει μια νέα βουλευτή στο ελληνικό κοινοβούλιο, και κατά ένα τρόπο εκπροσωπεί τη γενιά σου μέσα στο λιγικό κοινοβούλιο. Εδώ στο Ηνωμένο Βασίλιστο η συζήτηση περιστρέφεται κυρίω, ή αν όχι μόνο θεματικά γύρω από τη τεχνητή νομοσύνη και πώ αυτή θα επηρεάσει την εργασία. Δυστυχώ δεν ακούω την ίδια ένταση στο δημόσιο διάλογο να υπάρχει στην Ελλάδα.
Θεωρήσω ότι αυτό είναι κυρίω επειδή η Ελλάδα έχει μείνει πίσω σε αυτή την τεχνολογία και άρα και δεν έχει μια τέτοια παραγωγική βάση υπαλλήλων, οπότε δεν την αφορά απόλυτα. Ή είναι πάλι κάτι που θα μείνουμε πίσω ενώ οι πόλη και όλοι έχουν προχωρήσει μπροστά. Και τι σκέφτε να κάνει για να φέρει αυτό το θέμα στη συζήτηση.
Είναι πολύ ωραία η ερώτησου, έχει πάρα πολλά σκέφια, οπότε θα το βάλω σε πλαίσιο. Ένα-νά. Α ξεκινήσουμε από την αποψή σου σχετικά με την τεχνική δήμοισύνη ή ίδια εμπειρικά και βεβαίω στο επάγγελμα του δικού. Εγώ το σπούδασα κιόλα. Δηλαδή το μεταπτυχιακό μου ήταν ευρύτερα πάνω στο AI και στην νομική, δηλαδή νομική και τεχνολογίε πληροφοριών.
Κοίταξε, είναι ένα τεράστιο ζήτημα η τεχνητή νομοσύνη. Βλέπουμε ότι στην Ευρώπη αναπτύστε εντό, άρχισα να διαχωρήσουμε τα προσωπικά δεδομένα το GTP με την τεχνοσύνη. Το GTPR είναι ένα υποστέλλο τη τεχνητική νομοσύνη. Το αφήνω αυτό στην άκρη γιατί ακόμα κάποιοι άνθρωποι το συχαίνουν στην Ελλάδα. Και γενικώ νομίζω. Βλέπουμε ότι η κουβέντα στην Ευρώπη γενικά δεν μιλάω για εκτό Ευρώπη που προφανώ τεχνητή νομοσύνη.
Βλέπουμε όμω ότι και εδώ προσπαθεί αυτό να μπει σε ένα κανονιστικό πλαίσιο. Με το I Act, με τι οδηγίε εννή σε ένα-δύο ψηφίζονται, θεσμοθετείτε σε επίπεδο Ευρωπαϊκή Ένωση. Νομίζω ότι από κανόνε είμαστε καλά. Αυτό που νομίζω ότι λύπη και κυρίω. Να είμαστε καλά. Θα περίμενα να πλέουμε περισσότερου κανόνε χρειάζεται. Νομίζω ότι δεν χρειαζόμαστε περισσότερο κανόνε σε προκειμένω, τι χρειαζόμαστε περισσότερο ανθρώπου στοιχείο.
Τι εννοώ αυτό, Αλπα, περισσότερη ενημέρωση για το τι είναι τελειώματα τα πράγματα τη νομοσύνη. Βρείτε πώ μπορώ να διαφυλάξω και να διασφαλίσω ότι πάντα θα παραμείνει ο άνθρωπο παράγοντα, ακόμα και όταν βάζουμε συστήματα τεχνητή νομοσύνη και αργοριστικά συστήματα σε ισχύει. Γάμμα, γενικότερα ποια είναι τα δικαιώματα μου σε μία συνδέα με ένα αλγοριθμικό σύστημα που μέχρι που μπορεί να φτάσει στο λογοριθμικό σύστημα που μπορεί να σταματήσει και που πρέπει να σταματήσει.
Ειδικά στο επίπεδο τη εργασία γιατί εγώ δραστηριοποιούμε στο εργατικό δίκαιο επαγγελματικά. Γι' αυτό σε ερωτά. Η μεργανταλάγο, οπότε εκεί το πράγμα με την τεχνική δημοσιονή έρχεται και γίνεται ακόμη πιο περίπτω από ότι η υπόλοιπη νομική επιστήμονη, διότι έχει ανοίξει μια συζήτηση στην Ευρώπη κυρία στην Ελλάδα, θα συμφωνήσουμε στο Ρίτβελ.
Δεν έχει ανοίξει με τον τρόπο και την ένταση που θα έπρεπε για το πώ θα αλλάξει και αν θα αλλάξει η παροχή εργασία, αν θα μειωθούν θέσει εργασία με την είσοδο τη τεχνική νημοσύνη. Τι θα γίνει. Για μένα. Το σημαντικότερο εδώ πέρα είναι να διασφαλή ότι πάντα, ειδικά στο επίπεδο τη εργασία, θα παραμένει σε κάποια πεδίο ανθρώπινη παράγοντα.
Δηλαδή ότι κανένα σύστημα δεν θα μπορεί να αποφασίσει. Για τι μιρτό, για ποιο λόγο. Γιατί πρέπει να υπάρξει ο τρόπο. Σε κάποια ζητήματα θεωρώ ότι. Πολλά πράγματα εισέβαλ πολύ καλύτερα τομέα από τι ένα άνθρωπο. Ναι, εγώ θα σου πω για τα συγκεκριμένα πράγματα. Σαν συνήθω διαβόλου, το προσευγείδηση. Νομίζω ότι σε εργασιακά ζητήματα όταν προκειται, για παράδειγμα, για μια μονομεριτική μεταβολή εργασίατικών συνθυκών ή τη με μια μεταβολή που απέρχομε να γίνεται σε κάθε περίπτωση για μια καταγγελία σύμβαση Σαρά πόλη.
Θα πρέπει και πέρα να διασφαλήσουμε ότι αν προέρχεται από προϊόντα δημοσίευση και αργορυφμικά συστήματα, ότι τουλάχιστον ο θυγόμενο ή ο ενδιαφέρομενο, θα μπορεί Αντιυτεί και σε έναν ανθρώπινο παράγοντα, ο οποίο θα το εξηγήσει σε έναν άνθρωπο, ο οποίο θα το εξηγήσει του λόγου για τι οποίε πάρει και αυτή η απόφαση, με ποια δεδομένα πάρθηκε η απόφαση και με την εταιρεία γιατί υπάρχει και αυτή η απόφαση.
Έχουμε, τώρα μεταξύ, έχει και πελαθεί ακόμα σχετικά με το ζήτημα και στο χώρο. Τον εργατικών ζητημάτων έχουμε σήμερα στην Ελλάδα τέτοιε περιπτώσει από κάποιου που έχουν αντικατασταθεί ουσιαστικά από την τεχνική νομοσύνη. Δηλαδή, έχουμε ανθρώπου οι οποίοι έχουν ζητήσει από νομικού σε σένα να επηρεαστούν σε κάποιο είδου μαζική απόληση.
Μαζική απόληση σε μένα τουλάχιστον προ το παρόν όχι, αφήνω τα πάντα ανοιχτά, διότι δεν μπορούμε να προβλέψουμε το πασπάζει η τέχνη τη δημοσίνη. Ωστόσο θα σα πω το εξή. Ναι, να σου πω το εξή, τι μου έχει τύχει. Καλά, πλέον εννοήσω ότι υπάρχουν πάρα πολλοί εντοδεί μου οι οποίοι ψάχνουν στο Τζατζή τι μπορεί να ισχύσει συνομικά και με παίρνω τηλέφωνο και μου λέει, ναι, είμαι πεφθανο το Τσιπτή μου από εκείνο.
Έχουμε δηλαδή αρκετά ενημερωμένοι, θα έλεγε. Ναι, αλλά ενημερωμένοι με τρόπο. Λάθο. Δηλαδή, το τσπί να το πω εδώ και να μείνει. Δεν είναι πάντα σωστά πράγματα και πρέπει να τροφοδοτούμε και με σωστά πράγματα για να του απαντήσει καταλήθο. Άρα μην γνωρίζω πρέπει να μάθουμε καλύτερο προντ. Και όχι απλά να έχουμε έναν άνθρωπο να μα λέει έχουμε τον άδενη γιοριάδη να πιστεύει ότι αντίθετο Δικαιορύτριε προ άλλε εκκοπή και τον διέψει τον ίδιο το τσυπτεί.
Και τον πίστευτε όμω, το δέχθηκε. Ναι, να σα πω. Μπορεί να το έχει τροφοδοτήσει με σωστά δεδομένα το Τζατζή τη και το απάντησε με τρόπο που τον διαψέύει. Το είδα, γέλασα. Ήταν έτσι νομίζω μια από τι ευχάρε στιγμένε του δημοσίου διάλογου στη χώρα μα. Τα κομμάτια του άδειο. Ναι. Να πώ και το άλλο. Ήθε να κάνουμε team. Ότι επιλέγουν έρχονται σε γραφεία μα, στην κυγενική εγγραφή άνθρωποι που λένε ότι εξαιρεστοί.
Όλη την αγωγή μου λέγανε ότι την έγραφε ότι στο τσέ τη επειδή δεν χρειάζεται ποτέ. Ποιο, να βάλει μια σφραγίδα και κατάθεσαι. Αυτό είναι επειδή είναι το ακριβώ την υπηρεσία σα. Δεν καταλάβαινε κάποιο λίγο κάποιο να θέλει να το κάνει το μαγιά. Θα σου απαντήσω πρώτα στο Ρίγκ. Το πρόβλημα είναι ότι εγώ ποτέ δεν έχω πάρει μια σωστή αγωγή γραμμένη από μηχανισμα τη νομοθνη.
Ποτέ, τον δηλώμω. Σα άλλο μπορεί να είναι καταπληκτικά ενεπμένο έχει και να. Για τώρα. Εγώ θα έλεγα για τώρα. Οι υπηρεσίε ακριβέ δεν νομίζω. Σ κάθε περίπτωση εντάξει. Τι θα ήθελα να κάνει τον κόσμο να θέλει να γράψει μόνο στην αγωγή του. Μπορεί και να είδο ελέγχου, μπορεί και μια μεσότα στον χρόνο που θα γίνει. Μπορεί και ελεύθερο χρόνο, μπορεί και οικονομικό.
Εγώ το οικονομικό κομμάτι το σέβαμε απόλυτα και το βάζω πάντα πάρα πολύ ψηλά στην κουβέντα. Και δεν έχω και καμία ανταπάτηση διότι δεν μπορώ να γνωρίζω ειδικά στην συνθήκη τη σημερινή που βιώνουμε μια έντονη οικονομική κρίση και καλημένη. Δεν μπορώ να γνωρίζω καθένα και σέβομαι απόλυτα τον τρόπο με τον οποίο διαχειρίζεται τα οικονομικά του και τι συμβαίνει στο σπίτι του.
Όταν βλέπω η Βέρσιμαν να εκτεέται τι στι μέσα σταράφια να εκτελεύονται και τα είναι και να είναι απλησία. Άρα εκεί απλά σταματάω να μιλάω και σέβω με τι έχει να μου πει ο καθένα. Το ευρύτερο point είναι αν όχι τώρα, με αυτό το vation του AI, πρόβλημα σε συγγνώμη από τα αγγλικά, αλλά σε ένα χρόνο, δύο θα έχουμε ένα vision AI το οποίο θα μπορεί να κάνει πολλά καλύτερα πράγματα.
Εγώ θέλω να σε ρωτήσω γιατί το βλέπει με μια επιφυλακτικότητα, παρά με μία αποδοχή, με μια κατάσταση στην οποία θα βοηθήσει να μειώσουμε το χρόνο εργασία μα κατά πάσα πιθανότητα. Θα μα κάνει πολύ πιο παραγωγικού κατά βάση πιθανότητα. Άρα, γιατί να μην ξεκινάμε να το σκεφτόμαστε πώ θα χρησιμοποιήσουμε αυτό για το καλύτερο του εργατικού δυναμικού.
Πάρε να σκεφτόμαστε όχ, θα χάσουμε τη δουλειά μα, όχι, δεν θα είναι αρκετά ακριβώ τώρα. Οπότε νομίζω μπαίνουμε σε μια άμυνα, παρά σε μία αποδοχή. Δεν ξέρω ανεβγαλα αυτή την εικόνα. Δεν θα ήθελα να τη βγάλε την εικόνα, διότι συμφωνώ μαζί ότι όντω μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τα κάλατη τεχνολογία και προκειμένου τη τεχνική νομοσίνηση για την οποία συζητάμε, προκειμένου και να γίνουμε πιο παραγωγή και να βελτιώσουμε το αποτέλεσμα τη εργασία μα.
Και να γλιτώσουμε χρόνο από εκεί που θα ασχολούμαστε με κάτι 12 ώρε να ασχοληθούμε πέντε και τι πόλη τρει, να έχουμε ποιοτικό χρόνο για του σε αυτού μα, κάτι το οποίο δεν συζητάτε καθόλου στο δημόσιο διάλογο και είμαστε άνθρωποι που πρέπει να ζήσουμε. Προφανώ. Συμφωνώ, δεν είμαι επιφυλακτική στο κομμάτι τη στιγμή τη νομοσυχία στην αντίχη τη νομοσύνη.
Είμαι επιφυρακτική στο κομμάτι να μην χαθεί ανθρώπου παράγοντα επίπεδο εποπτία. Και αυτό το κομμάτι στο οποίο είμαι επιφυλακτική είναι ότι δεν γίνεται, νομίζω διάλογο όσο θα έπρεπε τουλάχιστον κατά τη δική μου άποψη για τι προκατά λύσει στου αλγορίθμού. Δηλαδή, το αν οι αργόριθμο είναι biased. Να μιλήσω και εγώ αγγλικά.
Διότι οι αργόριθμοι τροφορούνται από συγκεκριμένα δεδομένα τα οποία έχουν ισχυρήσει και έχουν βάλει άνθρωποι μέσα σε αυτά. Υπάρχουν πάρα πολλά παραδείγματα αλλοριθμικών αποτελεσμάτων και συστημάτων, τα οποία ήταν πολύ προκατελημένα στα αποτέλεσμα του. Για παράδειγμα, Αμαζόν, όπου σε σκάνγκ βιογραφικών, σε προσλύψη, σε κάρτάραν και δεν δέχονταν γυναίκε, σε μαύρε στο δέμμα κλπ.
Για παράδειγμα, θυμάμαι, υπάρχουν διάφορε τέτοιε το κόμμα, μια υπόθεση τη Ηνωμένε Πολιτεία Αμερική, όπου είχε βγει ένα σύστημα το οποίο χρησιμοποιούσαν οι δικαστέ σε επίπεδο προβληψημότητα για το ποιο θα κάνει. Είναι πιθανώ να διαπράξει έγιμα στο μέλλον και έδινε πάλι έγχρονο ή άνθρωποι ότι ήταν πιο πιθανό από λευκού. Προφανώ αυτό είναι θέμα προκαταλήψων και προκαλείψων και όχι μόνο δεδομένων.
Άρα εκείνα πολύ επιφυλακτική. Δηλαδή είμαι πολύ επιφυλακτική στο απόστροφο του ντέρι αργόμη και πιο στροφοδοτή. Γιατί πιστεύει όμω ότι η Ευρωπαϊκή Σουσιαλδημοκρατία, η Ευρωπαϊκή Αριστερά, ακόμα περισσότερο, δεν τη βλέπει την τεχνολογία αυτή με τόσο πολυτετικό τρόπο. Δηλαδή, εάν έτσι πάλι για το σύνολο του διαβόλου εδώ πέρα ο Ρίτβαν είναι ο Τέχνο Opτι.
Εγώ θα έλεγα ότι η Ευρωπαϊκή κεντροαριστερά και αριστερά, έχει πάρει την άλλη πλευρά. Και το έχει πάρει με διάφορου τρόπου. Α ξεκινήσουμε, α πούμε, από το γεγονό ότι έχουμε μια συζήτηση για τα data centers τώρα πια στην Ευρώπη έτσι. Δεν ξέρω αν αυτό συζητήτε καθόλου στη Βουλή, εάν κάτι το οποίο επαφεται σε αυτό αυτή τη στιγμή έχει έρθει στην ελληνική πραγματικότητα.
Συζητείτε λίγο στη Βουλή και περιορισμένα, όλο το κομμάτι το οποίο συζητάμε εδώ σήμερα. Τα data centers, γνωρίζουμε ότι καταναλώνουν πάρα πολύ ενέργεια και χρειάζεται και πάρα πολύ νερό. Να πούμε εδώ πέρα ότι είμαστε και σε μια περίοδο λυψηδρία, δηλαδή το βλέπουμε από το καλό καιρίνα νησιά δεν είχα νερό. Είναι ένα θέμα το οποίο περιβαλλοντικά θα σκάσει πολύ έντονα τα επόμενα χρόνια.
Μακάρη να βγω λάθο, θα το ήθελα πολύ εν προκειμένω. Μιλάμε βάση περιβαλλοντικά συνηθιστικά και έρευνε που διαβάζω. Ακόμα και κυβέρνηση τοχή. Πώ παραδείχτεί αυτό ότι είναι ένα ζήτημα το οποίο πρέπει να δημιουργήσω. Εγώ χρησιμοποιούσα μια έκφαση σε σπούδαζα, την οποία την χρησιμοποιώ ακόμα ότι δεν πρέπει ούτε να είμαστε άκρα τεχνοφοβικοί ούτε τεχνολογικοί.
Πρέπει να στεκόμαστε μέσω το δυνατόν περισσότερη την εμφαλήτητα πέντε στα 100 δεδομένα τη Εκκλησία του Εποχή. Προφανώ δεν μπορούμε να αρνηθούμε ούτε να λειτουργήσουμε σαν να μην υπάρχει την δημοσία στη ζωή μα, διότι μπορούμε να τη χρησιμοποιήσουμε σε εργαλείο πόντο να βελτιώντα την καθημερινότητά μα και την ταινία μα στη ζωή.
Όμω, εγώ θα συνεχίσω να λέω ότι και νομίζω ότι εκεί αποφύγεται και η σοσιαδοδημοκρατία που έδειξε προηγουμένω, ότι θα πρέπει πάντα να υπάρχει αυτό το έλεγχο από τον ανθρώπινο παράγοντα ω δικρήδα ασφαλία σαν θέλη και ω δικαίωμα ενημέρωση και στον κάθε άνθρωπο που φύγει, προσβάλε ή έχει συγκεκριμένο ενδιαφέρον από αυτό. Κλείνο λίγο αυτό τον κύκλο, α μη γενώμαστε.
Αυτή τη στιγμή τα μοντέλα του EI frontier βρίσκονται στην Αμερική και στην Κίνα. Κυρίω στην Αμερική αυτή τη στιγμή. Περισσότερο στην Ευρώπη θεωρήσει μαχώνει, το γεγονό ότι δεν έχουμε έλεγχο αυτών των frontier models, δηλαδή βρίσκονται έξω από τον έλεγχο τη Ευρώπη. Είναι αυτό κάθε αυτό το αντικείμενο, η τεχνική δημοσίνη που μα τρομάζει.
Δηλαδή, τι θέλω να πω, αν παραγόντα τι Βρικέλε, θα ήταν κάτι με το οποίο θα βρισκόμαστε λίγο πιο ήσυχοι, θα κοινόμαστε λίγο πιο εσυχοι. Και αν πούμε ότι ξεπερνάμε αυτή την ερώτηση, γιατί θέλω να προβλήσουμε τα τέταρτη που είπε ο Άριερχε θέλουμε να κάνουμε καθόλου τεχνική τη συζήτηση. Αλλά αν θέλουμε να έχουμε τα παράγοντα αυτή τη τεχνολογία μυρτό και άλλοι, αυτό έχει συνεχισμένο με τα data centers.
Οπότε ήδη θα πούμε. Προφανώ θα πρέπει να έχουμε έναν έλεγχο στο πόσα τα αντίτα που θα γίνουν και πώ θα γίνουν και πώ θα επενδύσουμε και ποιο θα έχει τον έλεγχο, αλλά αυτό θα γίνει. Οπότε ποιο πιστεύει θα είναι ένα balanσμο αυτών των δύο competing παραγωγική. Δεν μπορώ να απαντήσω ξεκάθαρα την ερώτησή σου για το αν φοβόμαστε την δημοσία επειδή την έχουμε απολίθω, ή γιατί δεν θέλουμε το διαθέτει.
Θα το έθε ω εξή. Είναι θέμα ιδιοκτησία. Είναι θέμα ιοκτησία, είτε Ευρωπαϊκή, είτε μία Ευρωπαϊκή, είτε του εργαζόμενου, του απλή πολίτη ή τη μεγάλη εταιρεία. Και ακόμα και στο πουντορ, είναι θέμα ιδιοκτησία των μεγάλων εταιρείων ή τη τοπική κοινωνία. Και ποιο θα αναλάβει το κόστο. Κατά, το data center είναι ένα άλλο κομμάτι και το θέμα ιδιοκτησία.
Το θέμα τη αγίνηση δημοσίευση για μένα είναι περισσότερο θέμα η μέρωση, όπω σα είπα, θεωρώ ότι σε ευρωπαϊκό επίπεδο, γενικώ αυτό είναι κάτι που η Ευρώπη φυμίζεται, όχι όμω με την ενέργεια τη φήμη, πραγματικά αυτό κάνει η Ευρώπη είναι πάρα πολύ μπροστά σε όλο το θεωρητικό επίπεδο, το υπόγραφα, το κανονιστικό, το πλαίσιο, γενικώ θέλει ένα συγκεκριμένο πλαίσιο σε πολλά θέματα, ενροκειμένου να στην δείχνει την τιμή μου, για την οποία συζητάμε.
Άρα πιστεύω ότι κυρίω εγώ δεν θα χρησιμοποιήσω την τεχνοφοική κατεύθυνση. Δεν πιστεύω ότι είμαστε τεχνοφοδικοί. Ή αν είμαστε σε επίπεδο Ελλάδα είναι διότι δεν είμαστε πλήρω ενήμεροι. Γενικώ είναι πάρα πολύ σημαντική και ενημέρωση και η πληροφόρηση επί πάντα του επιστιού ώστε να μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε όπω είπα προηγούμενε με την παλαιότητα και ψήφρα το τι συμβαίνει κάθε φορά.
Νομίζω ότι εκεί υποχωρούμε σε επίπεδο Ελλάδα. Τώρα σε επίπεδο data centers είναι μια πολύ μεγάλη κουβέντα. Δεν νομίζω ότι είναι πλέον ειδική και αρμαγεια να πατήσω. Μα αρέσει που ανέφερε προηγούμενο το GDPR, γιατί αυτό ακόμα και σήμερα δεν νομίζω ότι είναι αρκετά ενημερωμένο ο κόσμο. Δεν νομίζω το ότι έγινε αρκετά μεγάλη καμπάνια είτε από την Ευρώπη, είτε από τι τοπικέ κυβερνήσει, έτσι ώστε να μπορέσει ο κόσμο ουσιαστικά να καταλάβει τα δικαιώματα του.
Θεσαι διαφωνεί. Διαφθώνω, διαφανώ, γιατί τουλάχιστον ακόμα και στην Ηνωμένο Βασίλισο, το οποίο βγήκε από την Ευρωπαϊκή Ένωση και υιοθέτηση όμω το GTPR. Δεν υπάρχει νομίζω ο βρένο πολιτή να μην καταλαβαίνει τι είναι το GPR. Καταλάβει την Αλλά δεν έχει καταλάβει μάλλον τι λεπτομέρειε του και το τι τον αφήνει να κάνει, μάλλον τι δικαιώματα του δίνει και τι δεν του δίνει.
Λοιπόν, εγώ σε αυτό και το βλέπω και σε επίπεδο έργατο λόγου. Σε μια συζήτηση που έχω με τον εργαζόμενο. Βλέπω ότι γενικώ έχουμε ένα έρημα στην ενημέρωση δικαιωμάτων. Σε επίπεδο GTP συμφωνώ, το είπε προηγουμένω. Αντίστοιχα, μετά θα έχουμε το θέμα με το EAC. Δηλαδή βγήκε το IAC. Δεν ξέρω πόσα χρόνια θα μα πάει για να μπορέσει να καταλάβουμε τελικά τι δικαιώματα μαζί του.
Ναι, έχουμε η επόμενη οδηγία. Όντω τον πιστεύω αυτό, λέω. Δηλαδή και εγώ εκεί καταλήγει στη ζήτησή μα, μάλλον συμφωνούμε, εστιάζει πολύ στο πεδίο τη ενημέρωση. Τώρα το βιβλίο και ω εργατολόγο. Σητούσαμε προηγουμένω για το ποια είναι τα κυριότερα ζητήματα που αντιμετωπίζω στη δουλειά μου ή απασχολεί περισσότερο του εργαζομένου, τη πελάτη που έρχονται στο γραφείο.
Είναι αυτό κατά τη γνώμο, εκεί καταλήγνω, που αρχίζουν και που τελειώνουν τα δικαιώματα του. Ακόμα και οι εργαζόμενοι που έρχονται δεν γνωρίζουν το πλήρε σφάσμα των δικαιωμάτων που έχουν δικαιωμάτων που έχουν να προστατευτούν και ένοτι μια κακή εργοδοσία, αλλά και σε επίπεδο απλά ενημέρωση. Δηλαδή, πολλέ φορέ ξεκινάμε από την αλφάβη του εργατικού δικαίου, του εργατικού δίκαιου.
Πραγματικά ισκεφτώ, είναι μεταλλιτικό, είναι μερελευτικό υπέρο του εργαζόμενου. Διότι σε αυτή τη δημιου σχέση μεταξύ εργοδότη και εργαζόμενο, αυτό που χρειάζεται η προστασία είναι το μέρο εργαζόμενο που έχει τη λιγότερη εξουσία απάντη σε αυτό που έχει την εξουσία. Ο εργάτη στην Ελλάδα έχει ταξική συνήθω. Εξευπηρέ το λέω.
Και την πάω την συζήτηση στο μαξιστικό για να τη φέρουμε μάλλον στην πραγματικότητα. Και εσύ για να έχετε εξαρική συνείδηση. Για μου, για άπλωσε την ερώτησή σου να σου απαντήσει. Αν έφερε α πούμε τη δυναμική μεταξύ εργοδότητα και εργάτη. Πρώτα απ' όλα πόσο. Εργαζόμενο. Εργαζόμενο. Οκ, εργαζόμενο. Πόσο ενδιαφέρει η ελληνική περίπτωση πιστεύει σε σχέση με άλλε ευρωπαϊκώ σχετικά με αυτή τη δυναμική μεταξύ των δύο και πόσο εργαζόμενο τελικά προσπαθεί να αντιμετωπίσει τα προβλήματα που μπορεί να προέρχεται από τον ερωτότη.
Θεωρώ ότι με έναν καλό δικηγόρο είναι μια καλή αρχή με την έννοια τη ενημέρωση για τα δικαιώματα του. Εργαζόμενο έχει ένα μεγάλο φάσμα δικαιωμάτων, αρκεί να το γνωρίζει. Δηλαδή, υπάρχει τόσο επιθυμεί εργασία που μπορεί να αυθυνθεί ακριβώ για να επηρήσει εξοδικαστικά ένα πρόβλημα που ανακύπτει μεταξύ των δύο μερών. Μπορεί να αντικείξει εσωτερικά αν, για παράδειγμα, υπάρχουν πολιτικέ και τη βία και την παρενόχη πολιτική whistleblowing.
Μπορεί όλο αυτό να το αντιμετωπίσει εταιρικά σε μια εταιρεία. Μια εταιρεία που απασχολεί πάνω από 20 άτομα πρέπει να έχει δύο ευρωπαϊκοινωνία, ο οποίο είναι ο υπεύθυνο και μαζεύει τα παράπονα και πει τι διαφορά. Αυτό που θέλει να πει ο Άριε φαντάζομαι και διόρθωσαι είναι ότι αυτό είναι ένα μικρό κομμάτι του εργατικού δυναμικού τη χώρα, που έχουν αυτέ τι εταιρείε με αυτά τα πρόσηδει κλπ.
Όταν μιλάμε για τι μικρομέσα επιχειρήσει που είναι ένα καφέ, μια επιχείρηση απλή, ένα λογισμικό γραφείο που απαραίτητο ο κόσμο δεν είναι ενημερωμένο ή δεν ξέρω τα δικαιώματα του. Εκεί τι γίνεται. Τι γίνεται. Γιατί μπορεί να μη συνακαλίζετε, μπορεί και ολά στο συγκεκριμένο να μην καλύπτεται από κάποια συλλογική σύμβαση.
Από συλλογική σύμβαση, αν καλύπτε κάποιο καλύπτεται η επιχείρηση που ανήκει σε μια συλλογική σύμβαση καλύπτει, μάλλον από αυτήν. Λόγω τη φύση επιχή. Εγώ σα είπα και το πιστεύω πραγματικά και το βιώνω και στη δουλειά μου και το βλέπω ότι σε αυτή την δημιουργία συστή μεταξύ οργαιώτη εργαζόμενο, το πάνω χειρεταιο εργοδότη.
Γι' αυτό το εργατικό δίκαιο πρέπει να προστατεύει τον εργαζόμενο. Αν είναι ο εργοδότηση, ένα καλό εργοδότηση είναι μια άλλη υπόθεση και άλλη συζήτηση. Πιστεύει ότι παραπάνω ή μάλλον μια προσπάθεια να επαναφέρουμε τον συνδυαλισμό ή κάποια άλλη οργάνωση τη εργατική τάξη ή οτιδήποτε μπορούμε να πούμε ότι είναι προνομηύσει σε αυτή τη δυναμική των δύο θα μπορούσε να λύσει αυτό το ζήτημα ημέρα.
Ναι, φυσικά, να λύσει, δεν ξέρω αλλά σίγουρα να το βελτιώσει. Δηλαδή εγώ είμαι από αυτού που από τότε που ασχολήθηκα με τον κλάδο, συγκεκριμένο, έγρακα πάνω τι πράγματα χρειάζεται περισσότερε συλλογικέ συμβάσει εργασία. Σε επίπεδο Ευρωπαϊκή Ένωση είμαστε από τι χώρε που καλύπτουν το λιγότερο ποσοστό των επιχειρήσεων τη λογική συμβάση εργασία του, άρα και των εργαζομένων.
Φυσικά, όταν υπάρχει μια συλλογική σύμβαση εργασία, όταν καταρτίζετε μάλλον υπάρχει και η διαπραγμάτευση μεταξύ του συνδυά του, α το πούμε, των εργαζομένων, με την εργοδασία. Όταν υπάρχει αυτή η διαπραγμάτευση και αυτή η σύμπλευση, σίγουρα καταλαβαίνουμε ότι τα αιτήματα των εργαζομένων ακούγονται. Όταν ακούγονται τα αιτήματα αυτά και όσο διακιδούμε πράγματα, τόσε περισσότερε πιθανότητε έχουμε να πετύχουμε αυτά τα οποία αντικούμε, άρα ναι, σίγουρα στην ερώτηση, πιστεύω ότι οι συλλογικέ συμβάσει εργασία θα βοηθούσαν οι μαζικότεροι σύνεψε συλλογικών συμβάσων εργασία με τρόπο να καλύπουν και περισσότερου κράτου, άρα εργαζομένου, σίγουρα βελτιώμε όμω πολύ την καθημερινότητα των εργαζομένων και είναι υπέραμαχο αυτή τη κατεύθυνση.
Για πάμε σιγά σιγά. Και στο ένα κομμάτι που νομίζω ότι σαφορά και σε ένα πάρα πολύ και έχει μιλήσει γι' αυτό εκτενό. Είναι το κομμάτι και συνδέεται και λίγο με το προηγούμενο θέμα τη τεχνητή νομοσύνη, ο διαδικτυακό εκφοβισμό. Εγώ, από τότε που έχουμε ξεκινήσει το podcast, αναλόγω σε ποια πλατφόρμα βρίσκεται, το η ποσότητα τη τοξικότητα στην οποία μπορεί κάποιο να διαχετεύσει είναι τεράστια.
Το οποίο αυτό κάποιο μπορούσε να πει ότι είναι ένα είδο εκφοβισμού. Όταν κάποιο μαβρίζει, είτε απειλή, είναι εκφοβισμό. Πώ βλέπει να το συμμαζεύουμε αυτό το πράγμα, μιλικό. Πώ βλέπω να το συμμαζεύουμε σίγουρα να είναι μια πολύ μεγάλη κουβέντα για το κομμάτι τη ανωνικοποίηση στα social media. Δηλαδή, επειδή βλέπουμε ότι συνήθω ο διαδικτυακό εκφροβισμό προέρχεται και από ανώνοντα προφίλ στην πληψηφία του, διότι κάτω, μάλλον υπό τη στέγη ενό ανόνι μου προφίλ μπορεί να πει περισσότερα πράγματα από αυτά που θα έγραφε στο σμιριτό κοροβέσει τάδε κάθε.
Άρα, ένα κομμάτι είναι αυτό σίγουρα, ενώ θεωρώ ότι σε επίπεδο Ευρωπαϊκή Ένωση προκειμένου το πλαίσιο δεν επαρκτό, ανέβατα που είχα προηγουμένω. Πιστεύω ότι θα πρέπει αυτό να αλλάξει. Άρα, τι προτείνει αυτοποίηση. Τι προτείνω. Δεν έχω πρόχει να προτείνω κάτι γιατί θέλω αυτό που λέω να είναι πραγματικά σοβαρά και ρεαλιστικά.
Σαν μερικού όμω βλέπει τον ψηφιακό κόσμο και τον πραγματικό κόσμο ω δύο ξεχωριστέ οδότητε ή ω πράγματα τα οποία κατά κάποιο τρόπο πρέπει να τα βλέπουμε εξαρτώμενα το ένα από το άλλο, πάντων ότι δεν μπορεί να ξεφύγει από την πραγματικότητα του πραγματικού κόσμού, να πάει στο ψηφιακό κόσμο και να έχει πολλά απλέ προσωπικότητε, πολλαπλάων.
Κοίτα και μόνο ότι διαχωρίζουν τη κόσμου, σε πραγματικό και ψηφιακό, είναι προβληματικό. Δηλαδή, στον πραγματικό κόσμο ζούμε και το ψηφιακό κομμάτι θα έπρεπε να είναι ένα μέρο τη διευκολυση του πραγματικού μα κούμα, διότι μπορούμε να επικοινωνήσουμε αυτή τη στιγμή με τον Ρίτβάλει που είναι σελονίδα. Μπορούμε να επικοινωνήσουμε εγώ με του πολιτούμε που είναι στην Αμερική.
Με τη φίλη που σπουδάζει που κάνει με τα πτυχία κόνση του Βιετνά. Αυτό είναι κομμάτι τη πραγματικότητα, μάλλον ιδιαίτερα. Θα πρέπει να είναι κομμάτι που βελτιώνει την πραγματικότητα. Είναι απομονιστική χώρα. Αλλά καταλαβαίνουμε την ανάγκη των να είναι κάποιο ανυμό, για παράδειγμα, να συμμετέχει σε ένα φόρου για να μην το κυνηγήσουν θέλουν να πει κάτι το οποίο είναι μια άποψη η οποία.
Και εγώ το καταλαβαίνω. Και αυτό και δεν έπαιζε προηγούμενο ρεύτη βάλει με το κομμάτι τη αυτοποίηση, διότι αυτό όντω θέλει μια συγκεκριμένη έρευνα, θέλει κανονιστικό πλαίσιο και θέλει πάντα το σεβασμό στο συνταγημα δικαίωμα τη ελευθερία έκφραση. Γιατί η ελευθερία τη έκφραση. Ακριβώ ποιο είναι εκείνη γραμμή, αυτό θέλω να μου περιγράψει, εσένα μικρικό, χωρί να έχουμε υπολλογοι για αυτό που θα πει, αλλά σε μια συζήτηση, ρε παιδί μου, ποια θα είναι.
Ποια θα μπορούσε να είναι ένα πλαίσιο τέτοιο. Ένα πλαίσιο τέτοιο. Πώ αντιμετωπίζουμε το ζήτημα. Αφαισουμε έτσι. Τη ανωνειμοποίηση. Γενικότερα του εκφόσμού. Του διαδικτυακού εκφοβισμού. Λοιπόν, αρχικά ο διαδικτυακό εκφόσμό, το Syberbull που λέμε, είναι μια ιδιάλιστη μορφή εκφοβισμού πάρα πολύ σημαντική για μένα, διότι δεν σταματάει, μάλλον δεν λαμβάνει χώρα στο πλαίσιο μια σχολική τάξη, στο πλαίσιο ενό εργασιακού χώρου, στο πλαίσιο μια παρέα.
Αντιθέτω, σε ακολουθεί παντού. Δηλαδή, μπορεί την ώρα πριν κοινηθεί εσύ εκεί που πρέπει ο εγκέφαλό σου να ρίξει ρυθμού, μπορεί να ανοίξει το κινητό σου και να το δει ακολουθεί στο σπίτι σου, στο κρεβάτι σου, στον ύπνο σου, παντού. Δηλαδή είναι ένα κινητό που κουβαλά μαζί σου και κουβαλά μαζί σου και τι απειλέ και τον εκφοβισμό και όλα τα είναι πακόλθα.
Άρα είναι μια ιδιάσαμορφία εκφοβισμού, πολύ σημαντική για μένα. Επίση σε πρόσωπα που εκτίθενται δημοσίω, μπορεί να είναι φανεροί. Αλλά αν εμφανίζει σε πρόσωπα που εκτίθενται δημοσίευση και έχουν και να έχει δημόσια βήμα να μιλήσουν γι' αυτό. Φανταστείτε πώ είναι σε ανθρώπου που δεν έχουν αυτό το δημόσιο βήμα που το κομβάνουν μέσα.
Είναι ένα στον προσωπικό σκύκλο που έχουν επηρεαστεί αρτά ψυχολογία και όλο από αυτό. Ναι, ναι, και πολύ είναι άτομα κιόλα. Μικρά παιδιά. Σε μια πολύ ευαίστερη κοινή. Είναι χειρότερα. Είναι χειρότερο στι γυναίκε αυτό θεωρεί. Έχει έτσι ένα εμφιόχατερα αυτό. Ενδεχομένω. Τώρα είμαστε και εγώ είμαι και πολύ ευεστοποιημένη με όλα τα ζητήματα τη ενδιάμεση των γυναικών.
Βλέπουμε όλοι ότι υπάρχει όλο αυτό που ακολουθεί με τι γυναικοκτονίε. Εγώ είμαι υπέραμαχο τι καθέριση του όρου και στον ποινικό κώδικα τη γυναικοκονία, γιατί μπορεί στην πράξη στο ποινικό κώδικα να μην αλλάξει κάτι. Μπορεί από 19 χρόνια να εκτίσει φυλακή είκοσι ο γυναικοκτόνο, αλλά επειδή ακολουθείται το ίδιο εγκριματολογικό μοτίο.
Για παράδειγμα, τα κύνα είναι ίδια. Είναι το ιδιοκτησιακό καθεστώ και ανάγκη έγχουν τη γυναίκα από πρώτη σύντροφων, είναι σύντροφο, τέλο πάντων εμπλέκει και το συνοστηματικό ορετικό στοιχείο. Θεωρώ ότι για κοινωνικού λόγου εγκριματολογικού θα πρέπει να χαρακτηριστεί ω γυναικοκονία το έγινο αυτό. Σε με αυτόν τρόπο θα αποθήσει και τον κόσμο, να το κάνει.
Θέλω να πιστεύω πω ναι, βέβαια δεν είμαι εγκριμματολογικά σίγουρα ότι αυτό θα συμβεί όντω, αν θα αποφυθεί όντω κάποιο να διαπράξει ένα τέτοιο έγιμα. Μα κάνει να μην ξαναδούμε κανένα έγιμα να λαμβάνει χώρα. Δεν το συζητάω προφανώ ή με κάθε αυτό. Καιρίω όμω θα έχει και μια κοινωνική διαδαχία. Γιατί ξέρει, οι κανόνε, ο ποινικό κώδικα, οι δικηγόροι, όλοι αυτή η συνθέτουν είναι στη λειτουργία τη δικαιοσύνη.
Είναι ένα καθαρι τη κοινωνία, ενώ. Των αξιών που έχει. Ακριβώ. Άρα, ο ποινικό κώδικα δεν θα πρέπει να αποτυπώνει μια κοινωνική δαχή. Τι εννοούμε αυτό, ενώ υπάρχουν πράγματα τα οποία και κοινωνικά, ακόμα όχι μόνο ποινικά, είναι κατακριά. Είναι έγιμα. Άρα πιστεύω ότι πρέπει να πάρει και τα κοινωνικά χαρακτηριστικά εκείνα και θα πρέπει για του εγκληματίε που διαπράτουν τέτοια είδου συγγνώμη να χαρακτηριστούν με τον ανάλογο τρόπο.
Να πάμε και σε ένα τελευταίο ζήτημα το οποίο σε έχει ευριστοποιήσει και αυτό είναι η κοινά γενιά και οι φοιτητέ. ξεκινάμε τα εξάμενα για αυτού που έχουν περάσει το πανεπιστήμιο. Και ποια είναι η δυσκολία που περνάει ο κόσμο αυτή τη στιγμή για να μπορέσει να καταφέρει να σπουδά, περιέργει να μα δούμε λίγο την πραγματικότητα.
Κοίταξε, να δει εγώ ήδη με πρωτοβουλία μου και τι υπογραφίε να έξω των βουλευτών τη, κυρδική Μάλλαμα τη Γιώταστη Πούλου, τη Τζάκρυ και του Αλεξαν τρουταβλητή, είχαμε καταθέσει ερώτηση για το ότι ενδέχεται δυστυχώ με το πιο άσχημα τρόπο ή είχαμε και επιβεβαιωθήκαμε ότι το κόστο διαβίωση και το κόστο των ενικείων να αποθήσουν μια οικογένεια που το να στείλουν το παιδί τη να σπουδάσει σε πανεπιστήμιο που πέρασε σε μία πόλη εκτό τη πόλη που μένουν η γονεί, εκτό πόλη τη μόνη διαμονή του.
Δηλαδή ότι εννοώ ότι πλέον δυστυχώ βλέπουμε πολύ συχνά, εγώ βλέπω και στον οικογενικό περίγονο και τον κοινωνικό μου περίγιο, ότι μετά την Τρίτη Δικείου και τα αποτελέσματα των παρελτικών εξετάσεων, μαζί με τη χαρά και την προσμονή τη φήτηση και των τονίων μια ζωή που ανοίγει για του νέου ανθρώπου, του συνομιλικού μα, έρχεται και ένα πολύ δύσκολο υπολογισμό.
Ταυτόχρονα, είναι το Δευτέρι, με τι βγαίνει, τι δε βγαίνει, που μπορώ να στείλω το παιδί μου, που δεν μπορώ να στείλω το παιδί μου. Και εδώ ανοίγει μια πολύ μεγάλη συζήτηση, διότι μιλάμε για δημόσια τριβροβάθμι εκπαίδευση. Αλλά όταν εγώ πούμε στην Αθήνα, περάσω στο στοιχείο, γιατί δεν μπορώ να πάω στο χιλιομέ να σπουδάσω, διότι δεν μου βγαίνει οικονομικά.
Ποια. Εγώ θα το γύρω κιόλα. Τι σημαίνει αυτό για τυχείο. Τι σημαίνει αυτό γιατί βλέπει έχουμε για την περιφερειακή ανάπτυξη για τη μία ερήμση αυτών των περιοχών. Εντάξει, η πάντρα δεν θα γίνει έρημο εάν γίνει ένα χωριό εάν δεν έρθουν κάποιοι φοιτητέ, αν και θα ήταν καλό να έχουμε άλλε μεγάλε πόλει στην Ελλάδα που θα μπορούσαν να προσεκίσουν αντίστοιχα τα λέντοψε οτιδήποτε επιστήμονε κι αν είναι αυτό, για να μπορέσουν να έχουν και αυτή αντίστοιχα δυνατότητα να προχωρήσουν, να έχουν μια αυτονομία, να μην υπάρχει συνωστισμό τόσο πολύ στην Αθήνα.
Και αυτό δυστυχώ δεν βοηθά. Γιατί αν επιλέξει κάποιο να πάει να σπουδάσει. Μπορεί να θε να χτίσει και τη ζωή σου εκεί πέρα, αντίστοιχα έτσι. Μπορεί να σε τραβήξει αυτό ο τόπο. Δεν θα άλλαζα ούτε λέξη αυτό που είπε. Συμφωνώ απόλυτα. Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα νομίζω ότι το συναποφασίζουμε όλο αυτό στον δημόσιο διάλογο όλοι όσοι απαρτίζουμε και παίρνουμε μέρε σε τον δημόσιο διάλογο είναι το δημογραφικό.
Προφανώ το κομμάτι του δημογραφικού δεν μπορεί να επιληθεί όταν φοιτητέ δεν μπορούν να πάνε να σπουδάσουν σε άλλε πόλει των μηχανιστικών κέντρα. Δεν φεύγουν το σπίτι του. Ακριβώ. Καλά άλλοι κουβέντα μεγάλη αυτοί. Εδώ διαφώνα και με του γιου σα. Προφανώ αυτό δεν είναι κανένα τρόπο να λύσει το δημογραφικό. Οι φοιτητέ θα παραμείνουν για 4, 5-6 χρόνια στον τόπο στον οποίο πάνε και σπουδάζουν.
Δυστυχώ, κατά τι πιθανότητα θα καταλήξουν είτε Αθήνα ή Θεσσαλονική. Είναι πολύ δεδομένο. Διαφθωώ στην πρώτη. Κοίταξε να δει. Δεν είναι το ένα ή το άλλο. Δεν είναι ασπει μαύρο. Μπορεί γιατί να μην έχει την επιλογή ένα φοιτητή που θα πάει σε μία πόλη που θα προκύπσουν επαγγελματικέ ευκαιρίε κατά τη διάρκεια του σπουδό του ή μετά να μείνει εκεί και να επενδύσει από την περιοχή.
Σα αυτό συμφωνώ μαζί σου, αλλά για να γίνει αυτό θα πρέπει να υπάρχουν και οι αντίστοιχε ευκαιρίσει. Να πάει κανένα εξαρχιστική. Δηλαδή. Είναι κάτι σκοτεινώ, πρέπει να έρθει ο άνθρωπο ή ευκαιρία τώρα. Είναι απλή. Γι' αυτό έχουν προφυγερση, όχι απλά να πηγαίνουν φοιτητέ στοιχείο. Εγώ συμφωνώ με το ότι να πηγαίνουν απλά οι φοιτητέ δεν θα φέρουν κάποιο.
Είναι πολύ καλύτερα. Μιλάμε για ολόκληρε πόλει που επιβιώνουν από τον πληθυσμό του ανθρώπου που έρχονται σε φυτέ, σαν δικωμοται. Εννοείται. Δεν είναι αρκετό ούτε το ένα ούτε το άλλο. Αλλά όταν διαριθνείται, όταν χαλάει ένα κύκλο αλυσίδα, προφανώ όλη η αλυσίδα δυσκολεύει. Δηλαδή, δεν λέω ότι θα έρθει το δημογραφικό αν μπορούν οι φοιτητέ να πάνε να σπουδάσουν στο πανεπιστήμιο που υπάρχει στο μηχανγραφικό του.
Παρόλα αυτά, βέβαια είναι τρομερό πρόβλημα να μην έχει το δικαίωμα στο όνειρο ένα νέο άνθρωπο και να περιμένει. Θα καταλήγει στο ιδιωτικό πανεπιστήμιο, πολύ πιθανό, ω ανάγκη, ενώ παράλληλα δουλεύει. Είναι την οικονομική δυνατότητα να το κάνει αυτό. Εάν μπορέσει να το καταφέρει αυτό ενώ παράλληλα δουλεύει και είναι στο σπίτι και τελικά επιλέξει κάτι το οποίο είναι μια επιστήμονη που δεν έχει απαραίτητα τόσο πολύ διάρκεια επαγγελματική.
Για τον κόσμο του σήμερα, δεν ξέρω. Είναι και περιορίζει και με αυτόν τον τρόπο τη επιλογέ που είπε ο καθένα και τροφοθεί ένα σύστημα ιδιωτική εκπαίδευση, το οποίο δεν ξέρω τελικά τι απότερο σκοπό έχει από το τελικά να καταφέρει να φέρει ανθρώπου. Ναι, πέρα συμφωνώ. Λοιπόν, εγώ ξέρω τι φοβάμαι. Φοβάμε ότι ζούμε στην εποχή όπου οι βλέπει μα, οι επαγγελματικέ, οι προσωπικέ οι βλέπει μα γενικώ είναι ιδέα του αποκλεισμού.
Δηλαδή, δεν μπορώ να κάνω αυτό, δεν μπορώ να κάνω αυτό, δεν με επιτρέπεται να κάνω αυτό. Άρα, θα κάνω αυτό. Δηλαδή, με αυτόν τον τρόπο, νιώθω ότι καλούμαστε να συμβαστούμε σε όλο και περισσότερο χαμηλότερε προσδοκίε και ποιο στενά όνειρα, γιατί δεν βγαίνουν στην πράξη οικονομικά αυτά που θα θέλαμε να έχουμε το δικαίωμα και την ελευθερία να ρεύσουμε και να ανεργαστούμε.
Αυτό που έχει η προηγούμενη γενιά. Και κλείνοντα σιγά σιγά και για να είμαι συνεπίσει και με του ακροατέ που μα ακούνε ή μα βλέπουν, θα ήθελα να σε ερωτήσω μερικό και το έχω και προσωπική απορία προφανώ. Είναι συνήθω για να πείσουμε γιατί αυτό είναι ένα πολιτικό podcast, όπω δια πολιτικό πρόσωπο. Ήσου να με τον ΣΥΡΙΖΑ.
Κάνει την επιλογή να φύγει και να γίνει αντιπρόεδρο στο κόμμα του κύριου Κασελάκη, και μετά από εκεί παρετήσει. Για διάφορου λόγου στο ΣΥΡΙΖΑ παίρνει μια θέση στο κοινοβούλιο επειδή κάποιο αφήνει την έδρα του. Και κρατά στην έδρα ενώ δεν είσαι στο κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ. Πώ το βλέπει αυτό. Δεν γίνεται σε αυτή την ερώτηση ω Ρίμβαλ και ω μέλο τη ΣΥΡΙΖΑ.
Όχι, ξεκάθαρα. Έχει δικαίωμα να την κάνει. Έχει περάσει στην πάξη προ τη μυρτό. Και όντεχτο έχω βιβλία. Είναι δικαίωμα να την κάνει και εγώ έχω υποχρέσει να απαντήσω και θα το κάνω. Φυσικά. Λοιπόν, να πάρουμε τα πράγματα με μία σειρά. Ήμουν υποψήφια με το ΣΥΡΙΖΑ. Για λόγου που δεν ευθύνω εγώ ή μάλλον ευθύνομε όπω ευθύνται τα χιλιάδε μέρη ανά την Ελλάδα που στήριξαν ο ΣΥΡΙΖΑ διελύθηκε.
Ένα μέρο τη διάρκεια αυτή ήταν ένα συνέδριο στο οποίο. Διασπάστηκε, ναι, διαπάστηκε. Ένα μέρο έχει δίκαιο. Ένα μέρο αυτή τη διάσταση. Διαφθει. Δεν υπάρχει, δηλαδή αυτό δεν νομίζω γερμανία εδώ πέρα τρίτα. Ένα μέρο αυτή τη διάσταση μαζί με ένα συνέδριο που έγινε τότε απέκτησε τον δημοκρατικό καιμένο πρόεδρο του κόμματο ΣΥΡΙΖΑ από το να ξανακατέβει υποψήφιο.
Εγώ εκεί ένιωσα ότι δημοκρατικό μου χρέο ήταν να στηρίξω τον δημοκρατικό καιμένο πρόεδρο του κόμματο. Άρα η πορεία εκεί έρχεται στον Στέφανο Κασελάκει. Εκείνο μετά ήδη δικό του κόμμα. Άρα δημοκρατικά θεωρώ χρέο μου, να στηρίξω την προσπάθεια αυτή. Μέχρι που δεν μπορούσα πια να στηρίξω, διότι είδα ότι. Γιατικού λόγου. Για πολιτικού λόγου.
Για πολιτικού λόγου. Και επίση αλλήλω αν. Έπιτα τον εαυτό μου να συμβιβαστώ με πράγματα τα οποία πολιτικά δεν περσβεύω. Στα ούτε 30 μου χρόνια μα κάνει να μην το κάνω από τέτοια. Θα το φέρω πολύ απλά. Ο Κασέργεια έχει πάει προ το κέντρο και τη δεξιά, ενώ είχε υπογράφει και αριστερά. Λοιπόν, πάμε πάλι από τη συμφωνή. Για προχωρήσει μέσα λεπτό, γιατί δεν έχετε.
Άρα η σειρά είναι μέχρι εδώ, με την παρέτηση του Γιώργου Καραμέρου. Την μία αποδοχή του Χρήσου Σπύρζι. Και δυστυχώ είναι πολύ άσχημα συμβάν την απόλυτα του Νόσκαναστή. Έρχομαι εγώ στο κοινοβούλιο. Αποδέχουμε την έδρα αυτή διότι θεωρούσα ότι αυτό είναι στην κοινοβουλευτική τάξη το σωστό κατά τη δική μου άποψη τουλάχιστον.
Θα σου απαντήσει τα πάντα. Σε βλέπω γεντα, θα σου απαντήσω τα πάντα. Άραχομε την έδρα. Θεωρώ ότι είναι και ένα βήμα να εκφράσουμε και ζητήματα τη γενιά ματιά, το οποίο δεν ακούγονται και έχω και πάρα πολύ την όραξη για τη διάθεση να τρέξω σε πάρα πολλά πράγματα που μου από τι πιο δραστήριε βουλευτέ. Να πούμε ότι η μιρυτό ουσιαστικά ασχολείται επαγγελματικά παράλληλα με το βουλευτικό έτσι.
Δεν είναι το ότι έχει παρατήσει το επαγγελματικό. Στην δουλειά μου είναι κάθε μέρα. Σε δικαστήρια θα μετελείται κάθε μέρα κλπ. Όμω, ανεξαρτοποιούμε γιατί αυτή είναι η ερωση του Ρίτσαλτ, γιατί ανεξαρτοποιήθηκα ενώ αποδέχθηκα την έδρα. Ανεξαρτοποιήθηκα διότι από τον ΣΥΡΙΖΑ του 23 μέχρι τον ΣΥΡΙΖΑ του 26, μάλλον γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ του 23 είναι πολύ διαφορετικό από το ΣΥΡΙΖΑ του 2026 και το πολιτικό σκηνικό στην κέντρο αριστερά έχει αλλάξει ύβδυν.
Εγώ δεν ξέρω ότι ποτέ στη μέχρι τώρα πορεία μου, όσο παράγωγα και να είναι αυτό που ακούτε, αλλά πραγματικά δεν μιλάξουμε τον εαυτό μου. Παρά έκεινα από τι αρχέ και τι αξίεε στι οποίε πριν από 4 χρόνια ισχύα στον πολιτικό στίχο και αυτέ είναι εξάφανθανε τι τοποθετήσουμε τη κέντρο αριστερά. Όμω, δυστυχώ, και αυτό είναι ευθύνη όλη τη κέντρο αριστερά.
Το πολιτικό σκηνικό του 2023 με το 2026 έχει αλλάξει πάρα πολύ και ακολούθησαν και τα μεσαίματα τα οποία σα προανέφερα. Εμένα αρνητικά δεν θα με ακούσει να μιλά για κανέναν χώρο από του οποίου υποστήριξαν. Όχι. Και έτσι και μια συνέπεια αυτό και ειλικά είναι πολύ αφανέ. Αυτό που εγώ και θέμα και με το Πάσω και με το ΣΥΡΙΖΑ και με ίσω και ένα κομμάτι του κόμματο του κασελάκι.
Είναι ότι εμεί κρατάμε το δικό μα αψεγάδια στο κύκλο σφαίρα και άπαξε και το τριγύρω κουνηθή, εμεί φεύγουμε. Εγώ με τι άφηση μένει και παλεύει. Αν ο ΣΥΡΙΖΑ παρεκλεί από τι δικέ σου αρχέ, μένει στο ΣΥΡΙΖΑ και παλεύει να το φέρει στι δικέ σου. Δεν φεύγει και λέει όταν έχω μια σχέση με αυτό ή οποίητά άλλο ακόμα παρόλα αυτά.
Είναι την ακούω. Είναι μια προσέγγιση πολύ θεμητική και κατανοητή και σεβαστή και ζηλευτή και όλα τα όρια επίθετα πολλά. Εγώ θα έλεγα και λίγο ιδαριστική. Είναι και λίγο ιδιαίτερη και ρωματική. Εν προκειμένου και αυτή τη συζήτηση μπορούμε να την κάνουμε για πάρα πολύ ωραία όση ώρα θέλουμε. Θεωρώ ότι και στο ψηφοδέ που υπήρξε το 2023 στην ανετολογική.
Δεν ξέρω τι ποια θέση θα έπρεπε να φτάσει στην κατανομή για να βρει σαν άνθρωπο που όντω παρέμεινε το 2026 των ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι το ζητούμανο τη πόθεση. Το ζητούμενο τη πόλη είναι ότι αν μου καταλογίζετε ότι δεν έμεινα να παλέξω από μέσα. Αποδεχόμενη συνέδρα. Άρα παλιέ από μέσα. Το ακούω, αλλά πώ μπορεί να γίνει αυτό σε διαδρομή που σου έχω εξηγήσει.
Υπάρχει ένα προηγούμενο πριν το κινητό. Δεν είναι ότι είναι 2023-2026 και ταυτόχρονα υπάρχουν κάποιε διαφωνίε. Είναι και όλη αυτή η πορεία γιατί η ζωή είναι δυναμική και η πολιτική είναι ακόμα δυναμικότερη από τη ζωή δυστυχώ στα τελευταία χρόνια. Άρα, νομίζω ότι δεν θα μπορούσα να το κάνω. Τώρα πάντα έκανα ότι κατέχω μια πολύ αλήθεια.
Είμαι πολύ δεκτική στην κριτική και χαίρομαι που ομόσχη είτε κριτική όταν όμω και κριτική με κάνει καλύτερη και μένα. Εγώ να πω κιόλα να το θέλω και λίγο ιστορικά. Αυτό που ζούμε είναι μοναδικό για την ελληνική κοινοβουλευτική ιστορία. Αυτό που έχουμε περάσει τελευταία δύο-τρία χρόνια, όπου έχουμε τόσο πολύ ανεξάρικου, όπου έχουμε αυτά τα φαινόμενα άνθρωπο οι οποίοι επιλέγουν να παρευθούν από την βουλευτική του έδρα για του δικού του λόγου.
και να έχουμε τέτοια διήματα τα οποία έχει κάποιο να αντιμετωπίσει τη θέση σου διήματα τα οποία κάποιο χώροι το θέλαν σε ένα ειδικό πλαίσιο. Εγώ θα το έλεγα ότι είναι διήματα του τελικά από πιο ψηφίστηκε ή από πιο λόγο ψηφίστηκε ψυφίστηκε ω άτομο το οποίο εκ υποσωπεί κάποιε θέσει και αξίε ή σε ψήφισαν ω μέλο ενό κόμματο.
Και προ αυτό το κόμμα έχει εσύ κάποιο χρέο. Τώρα, πρακτικά, όπω μα το έθεσε, εάν πάμε κάτω-κάτω κάτω τη λίστα των υποψηφίων στην Ανατολική, ποιο τελικά θα μπορούσα να πούνε ότι εγώ παραμείνω στο ΣΥΡΙΖΑ του 2026 και παίρνω αυτή την βουλευτική έδρα ω μέλο τη ΣΥΡΙΖΑ. Μάλλον πολύ λίγο. Και θα πρέπει να πάμε πολύ πιο κάτω στη λίστα.
Κοίταξε. Ένα πρακτικό το ζήτημα αυτό έτσι. Δεν είναι μόνο πρακτικό. Όχι, δεν θέλω να αποποιηθώ τον εφθινόνου μου. Ούτε θέλω να είμαι άδικη, ούτε θέλω να μιλήσω και ξενώτι ανθρώπων που δεν είναι σήμερα μαζί μα το έκανα ποτέ, που δεν είναι εδώ σήμερα εννοώ αυτή τη στιγμή που κάνουμε αυτή τη συζήτηση. Ήταν μια δική μου απόφαση και καλύμου να απαντήσω με βάση τα δικά μου δεδομένα, τη δική μου απόφαση για τα προσωπικά μου χαρακτηριστικά και όχι εξογενών παραγόντων.
Εγώ πήρα αυτή την απόφαση για του λόγου του οποίου σα προανέφερα. Θεωρώ ότι με τη διαδρομή που είστε από το 2023 μέχρι το 2026, δεν μπορούσα να κάνω διαφορετικά, που είχα ακολουθήσει εγώ και πίσω που ακολουθεί γενικώ την κέντρο αριστερά. Όμω, δημοσίευ πάρα πολλέ φορέ, έχω πει ότι θα ήθελα να υπάρχει μια κέντρο αριστερά δυνατότερη και ενωμένη που θα πατάει πραγματικά στα προβλήματα τη έπταϊτου διακυβέρνηση τη νέα Δημοκρατία.
Το πιστεύω καράτα αυτό. Θεωρώ ότι ο κατακαντήνο που έχετε στην πορεία δεν βοηθάει. Θα μειά. Βλέπετε σε μάτια. Θα με δείτε υποψήφια η ψηφοβέτία. Καλά, εντομε εγώ όλα τα λέω μόνη μου. Δεν με ρωτάτε. Βάζει το χαιρόκι με βάζω στα μάτια. Δεν θα βγάλετε μαζί σου. Πολύ ωραία γέφυρα και θα μοιωθεί. Αυτό θα σα το πω ακόμα. Προφανώ γίνεται συζητήσει.
Προφανώ θα είναι μια απόφαση και επιλογή που θα έχει δύο στοιχεία. Αλφα τη συνέπεια, διότι τη συνέπεια για μένα είναι το Α και το Ωμέγα στα πάντα στη ζωή μα και στην πολιτική πορεία και διαδρομή ενό ανθρώπου. Εγώ το λέω και τον διλώ ξεκάθαρα ότι οι καταβολέ μου, η ιδεολογία μου και οι αξίε μου προέρχονται από τον κέντρο αριστερά, και θα επιμένω σε αυτή την έννοια και λέξη δεν ξέρω.
Και την ευρωπαϊκή κεντροαριστερά, Σοσιαλδημοκρατία, αυτό το κομμάτι με διαμόρφωσε με μεγάλο και θέλω να το δυνατόκι. Και έχει στατιστή και όλα σε ένα βαθμό, με το να συμμετέχει στα δρόμο του Ευρωπαϊκού Σουσιαστικού κόμματο και στη δικιά του εννοή. Και κάναμε πολύ χαρά. Το κάναμε πολύ χαρά. Θέλω ότι αυτή η ανταλλαγή απόξαν σε επίπεδο Ευρώπη καλών πρακτικών δήμων περιφερειών, είναι πάρα πολύ ωφέλη και χρήσιμη για την εξέλιξη των πολιτών μα και σε επίπεδο πολιτική.
Οπότε, θα με δείτε υποψήφια στι επόμενε εκλογέ. Όμω, η υποψηφιότητα μου αυτή δεν θα έχει να κάνει με όρου που είδέ την εκκριβή. Θα έχει να κάνει με όρου που μπορεί να συντράβουμε και την πολιτική αλλαγή. Γιατί σου είναι δύσκολο να οθνωί. Δεν έχει ένα κοινόθεί ακόμα. Τι να κάνω. Ωραία. Το κλείνουμε. Το κλείνουμε. Και γίνονται αυτό, εμεί πάντα μα αρέσει να κλείνουμε με κάτι α πούμε που δίνει ένα στίχμα.
Ποια είναι η δική σου άλλη πλευρά. Α, λοιπόν, η δική μου άλλη πλευρά είναι να παίρνω τα βουνά. Αλήθεια σα, δέλα. Σε προσωπικό επίπεδο. Ναι, στον ελεύθερη μου χρόνο ανεβαίνω βουνά, κανένα πεζοπορία, έχω μέσα πολύ αποφύγη με τη φύση. Μου αρέσει να βάζω εμπόδια στον εαυτό μου τα οποία τα ξεπερνώ. Δηλαδή θα με δείτε πάρα πολύ συχνά με φόρμα στα θευτικά, κότσο στα μαλλιά, μπατών, να ανεβαίνω κάποιο βουνό για να κάνω σε.
Και το καλοκαίρι δεν περάσει στα βουνά τη παραλήθεια. Θα βουνά κανένα. Αυτό, βουνά υπάρχει σε αυτή τη χώρα. Σχεδόν όχι, όχι. Μου μένει ένα όλοι η αλήθεια είναι. Θέλω να το ανεβω σύντομα. Επίση να πω ότι έχει περισσότερη δυσκολία από ό,τι πιστεύετε, διότι έχω ήδη ένα σπασμένο στράγο. Άρα όταν το κάνω ξεπερνώ, καλύμε να ξεπεράσω και τι σωματικέ μου αντοχέ.
Όμω θέλω πάρα πολύ σημαντική την επαφή με τη φύση και γενικώ με όλο το φυσικό κομμάτι που από αυτό προερχόμαστε κιόλα. Αυτή είναι μια πολύ μεγάλη και ωραία κουβέντα θέλημα να την κάνουμε για το πώ θεωρώ ότι δεν είναι ποιοτική ζωή στα μεγάλα αστικά κέντρα όπω έχουν γίνει σήμερα δί στην Αθήνα που θα μπορούσε να εξυπηρέτηση 3 εκατομμύρια εξυπηρετή έξι τότε δίκτυο, για παράδειγμα, δεν ξέρω πόσο πει ο κοινή ζωή εδώ πέρα.
Συμφωνώ με το κομμάτι τη από κέντρο απόλυτα, με συνθήκε όμω που βελτιώνουν την καθημερινότητα των ανθρώπων. Προφανώ ένα μέρη στην και το οικονομικό. Άρα εγώ αυτό που λέω στη θεωρία τα κάνω και στην πράξη όταν έχω χρόνο παίρνω τα βουνά. Εννοείται. Εκλύμουμε αυτό. Χαριστούμε πάρα πολύ. Χαριστούμε πάρα πολύ. Καλή περιχτήρα σε όχι και να κάνει.
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα
