Ήμουνα νια και γέρασα... (και μυαλό δεν έβαλα από το 1985)

Οι ευχές μου συνήθως πραγματοποιούνταν. Απλώς εγώ τις έκανα μισές.Φεβρουάριος 2005. Ο Γιάννης μού δίνει σιγουριά κι εγώ περιμένω να έρθει και ο έρωτας. Ανάμεσα σε καλό σεξ, εξόδους που δεν θέλουμε εξί...

1η Ιαν 2005. Στο ημερολόγιο ζητάω «έναν ΑΝΤΡΑ και για μένα». Μεκεφαλαία και θαυμαστικό, για να μην υπάρξει παρεξήγηση.Ένα προξενιό, ένα τηλέφωνο που αργεί και ένα μυαλό που έχει ήδη κανονίσει τις οικο...

Ένα Μαρσουπιλαμί που μου έβαζε τραγούδια από το Love Radio, προξενιά που καλύτερα να έμεναν στα σχέδια και ένας παλιός έρωτας που επέμενε να κατοικεί στο μυαλό μου.Στο επεισόδιο 52, «Το Μαρσουπιλαμί κ...

Μια νύχτα, λίγη όπερα κι ένα γράμμα στον εαυτό μου που δεν πέταξα ποτέ.Στο επεισόδιο 51 διαβάζω αυτούσιο ένα ξεχωριστό χαρτί από τη «μετά Χρήστον» εποχή. Μια σύντομη γνωριμία, πολλά συναισθήματα και η...

Το να πεις «χωρίζουμε» παίρνει μια στιγμή. Το να σταματήσεις να περιμένεις τηλέφωνο… είναι άλλη ιστορία.Αύγουστος–Οκτώβριος 2004. Μετά από μια σχέση τριών χρόνων, προσπαθώ να συνηθίσω τη ζωή μόνη μου....

«Δεν γίνεται να χωρίσουμε. Είμαστε σαν το φλιτζανάκι με το πιατάκι του».Αύγουστος του 2004. Εγώ επιστρέφω από τη Σέριφο, ο Χρήστος παραμένει στη Σκόπελο και η επιστροφή του αναβάλλεται λόγω… απαγορευτ...

Το ημερολόγιο του 2002 λεγόταν «Κι εγώ θα σ’ αγαπάω κάθε μέρα». Η χρονιά, όμως, θα μπορούσε κάλλιστα να λέγεται «Πώς να χάσεις ένα Audi και να κερδίσειςέναν μαλάκα».Ο Χρήστος επέστρεψε με λουλούδια, υ...

Η δεύτερη σεζόν ξεκινά ακριβώς από εκεί που σταματήσαμε.Νοέμβριος 2001. Στο ημερολόγιο έχω γράψει «Χρήστος. ΤΕΛΟΣ.».Τέσσερις μέρες αργότερα, ο Χρήστος επιστρέφει.Και μέσα στις επόμενες εβδομάδες επιστ...

Ένα μικρό καλοκαιρινό διάλειμμα.Μέχρι εδώ ακούσατε την πρώτη μεγάλη περίοδο της ζωής μου. Όμως η ιστορία συνεχίζεται.Πριν ανοίξουμε το επόμενο κεφάλαιο, κάνουμε μια σύντομη στάση για να κοιτάξουμε πίσ...

Νοέμβριος 2001.Ο Χρήστος,τα σκαμπανεβάσματα, οι αμφιβολίες, τα μεγάλα λόγια και μια σχέση που αρχίζει να δείχνει τις πρώτες βαθιές ρωγμές.Αλλά αυτό που θυμάμαι περισσότερο δεν είναι ο χωρισμός.Είναι μ...