Ένας ΑΝΤΡΑΣ και για μένα. Επ 53
Ήμουνα νια και γέρασα... (και μυαλό δεν έβαλα από το 1985)Σχετικά με αυτό το επεισόδιο
1η Ιαν 2005.
Στο ημερολόγιο ζητάω «έναν ΑΝΤΡΑ και για μένα». Μεκεφαλαία και θαυμαστικό, για να μην υπάρξει παρεξήγηση.
Ένα προξενιό, ένα τηλέφωνο που αργεί και ένα μυαλό που έχει ήδη κανονίσει τις οικογενειακές διακοπές.
Ξαναδιαβάζω τον Ιανουάριο του 2005 με χιούμορ,τρυφερότητα και τις απαραίτητες παρενθέσεις της σημερινής μου εκδοχής.
Ήθελα να με θέλει. Είχα όμως αναρωτηθεί αν τον ήθελα εγώ; Και ποιος ορίζει τι είναι «νορμάλ» σε μια σχέση;
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
1η Ιανουαρίου του 2005. Ζητάω υγεία, να μην αριάζει το πορτοφόλι και έναν άντρα για μένα. Μέχρι το τέλος του μήνα, ο άντρας είχε έρθει. Είχε μαγειρέψει, είχε γνωρίσει το παιδί, είχε βγάλει και τον σκύλο βόλτα. Και εγώ, εγώ είχα βρει καινούριους λόγους να αγχώνομαι. Γιατί το «Θεέ μου, στείλε μου έναν άντρα» το είχα πρόχειρο.
Το «Τι κάνουμε όταν έρθει» δεν το είχα σκεφτεί. Είμαι η Πίνξι και αυτό είναι το Ήμουνα Νιά και Γέρασα το podcast όπου διαβάζω τα ημερολογιά μου με ντροπή, με γέλιο και καμιά φορά με μια μικρή κρίση ταυτότητας Αν κάποτε αγάπησες διπλά ή αγάπησες κάποιον που δεν είχε ιδέα για σένα Καλώς ήρθες! Ένας άντρας και για μένα Επισόδιο 53 Ιανουάριος 2005 Ανοίγω σήμερα το ημερολόγιο του 2005 και σκέφτομαι ότι εκείνη τη χρονιά ήμουν πολυγραφότατη.
Πιο γεμάτο ημερολόγιο δεν νομίζω ότι υπάρχει. Δεν προλάβαινα να συμβεί κάτι και το είχα γράψει. Καμία φορά το είχα γράψει και πριν συμβεί. Ειδικά στα ερωτικά το μυαλό μου είχε ήδη πάει παρακάτω Εγώ είχα φτάσει στις οικογενειακές διακοπές Και ο άλλος ακόμη έψαχνε το τηλέφωνο μου Ο Ιανουάριος με βρίσκει μόνη Με το παιδί, με τις φίλες μου Με ένα αυτοκίνητο που ακόμα δεν πιστεύω ότι είναι δικό μου Και με μία ευχή γραμμένη με κεφαλαία Θα τη διαβάσουμε σε λίγο Δεν ήμουν ιδιαίτερα διακριτική με τις ευχές μου Θα σας διαβάσω τι έγραφα τότε και θα πετάγομαι κι εγώ, η σημερινή, στις παρενθέσεις.
Γιατί τώρα τα βλέπω αλλιώς. Τότε τα ζούσα, τα φοβόμουν, τα περίμενα και τα κατέγραφα όλα. Μη τυχόν και μας ξεφύγει κανένα άγχος. 1η Ιανουαρίου 2005. Γράφω. Πάντα με πιάνει άγχος για την καινούρια χρονιά. Άραγε, τι θα γίνει, πώς θα είναι. Και από κάτω. Ξεκίνησε η καινούργια χρονιά έτσι απλά. Όπως και το ημερολόγιο αυτό. Χωρίς έρωτες και μαλακίες. Δεν ήταν τίποτα ιδιαίτερο. Δεν ήταν όμως και άσχημα.
Παραμονή έκανα στο σπίτι της Νατάσας. Ήταν λίγο βαρετά ώρες-ώρες, χωρίς την Τζο. Δυστυχώς. Ευχή 1. Υγεία για το παιδί μου και για εμένα Ευχή 2. Ένας άντρας και για μένα Ευχή 3. Μην αδειάζει γρήγορα το πορτοφόλι Το άντρας το έχω κυκλωμένο με θαυμαστικό και κεφαλαία Να το δει καλά η καινούρια χρονιά Μη πει μετά ότι δεν κατάλαβε το αίτημα Με την τρίτη ευχή θα γελάσει και ο τότε Και ο τωρινός εαυτός μου Μην αδειάζει γρήγορα το πορτοφόλι Μη ευχεί με διάρκεια στο χρόνο Το μεσημέρι πήγα στη μητέρα μου Κάτοικο κηφισιάς πλέον Και έφυγα με αυτοκίνητο Yes, yes, yes Θα δίνω το ενίκιο για ένα χρόνο Ελπίζω να τα καταφέρω Το βράδυ με τη Μαρία και το καινούριο boyfriend Η μητέρα μου ήταν νιόπαντρ πια Γι' αυτό και κάτοικος κηφισιάς και στο καινούριο boyfriend της Μαρίας ας δώσουμε ένα όνομα γιατί θα παίξει σημαντικό ρόλο το 2005.
Νεκτάριος. Να εξηγήσω και το ενίκιο. Η γιαγιά μου μου είχε αφήσει μια καρσονιέρα στο κέντρο της Αθήνας. Την νίκιαζα και έπαιρνα 150 ευρώ το μήνα. Αυτό το ενίκιο θα έδινα για ένα χρόνο για να ξεπληρώσω το αυτοκίνητο. Γιατί τίποτα δεν ήταν τσάμπα στη ζωή μου. Το yes, yes, yes είχε και αυτό τις δόσεις του. 3 Ιανουαρίου. Το 2005 ξεκινάει με προξενιό πάλι.
Γράφω. Αχ, ακόμη δεν το έχω συνειδητοποιήσει ότι το αυτοκίνητο είναι δικό μου. Και συνεχίζω. Το βράδυ της πρωτοχρονιάς το σπίτι της Νατάσας ήταν και ο αδερφός του φίλου της, ο Γιάννης. Ο Γιάννης είναι 44, χωρισμένος με μια κόρη στα 12. Χρόνια τώρα ακούω από τη Μαρία πόσο καλό παιδί είναι και πόσο αξιόπιστος σαν άνθρωπος. Γενικώς δεν έδινα σημασία, ήμουν και με το Χρήστο εξάλλου.
Τη παραμονή της πρωτοχρονιάς ήρθαμε για πρώτη φορά σε επαφή. Μας γύρισε σπίτι μας, τη Μαρία με τον Εκτάριο και εμένα. Πρώτα αφήσαμε τα παιδιά και μετά μου ζήτησε να συνεχίσουμε τη βραδιά με μια βόλτα. Εγώ αρνήθηκα. Ήμουν κουρασμένη. Σήμερα έμαθα ότι ζήτησε το τηλέφωνο μου από την Ατάσα Υποθέτω ότι του άρεσα Ο Γιάννης σαν άνθρωπος και σαν στάτους έχει ακριβώς ό,τι ζητάω Έχει μόνο ένα ελάττωμα Είναι πολύ άσχημος Εδώ το ημερολόγιο δεν είναι διακριτικό Ό,τι σκεφτόμουν το έγραφα και συνεχίζω ακάθεκτη Ακόμα φυσικά δεν έχει γίνει τίποτα Ούτε με έχει πάρει τηλέφωνο Οπότε είναι μία μη υπάρχουσα κατάσταση Αλλά η αλήθεια είναι ότι το έχω δουλέψει πολύ στο μυαλό μου Εδώ ανοίγω παρένθεση Όλη τη ζημιά σε όλη μου τη ζωή την έκανε το μυαλό μου Στο μυαλό μου κατασκεύαζα και τους ανθρώπους και τις ιστορίες για τους ανθρώπους αυτούς Την ιστορία την είχα τελειωμένη πάντα μέσα στο κεφάλι μου Και αυτό μου έκανε πάρα πολύ κακό. Ο άνθρωπος ακόμη δεν με είχε πάρει τηλέφωνο. Εγώ είχα ήδη προχωρήσει την πλοκή. Και κλείνω την παρένθεση. Γράφω.
Από τη μία είναι ότι είναι άσχημος. Από την άλλη, γνωρίζοντας το παρελθόν του, θέλω να βγούμε. Θέλω να του αρέσω, θέλω να τα φτιάξουμε. Θέλω να είναι ίσως αυτός που θα με στηρίξει και εμένα επιτέλους. Δεν ξέρω. Ίσως είναι ηλίθια όλα αυτά που σκέφτομαι, αλλά είναι γεγονός. Δυστυχώς. 13 Ιανουαρίου. Οκ, το παραδέχομαι. Έχει αρχίσει να με πιάνει ένα άγχος. Είμαι μόνη πέντε μήνες και δεν κάθαμε και σπίτι μου. Τίποτα, δεν υπάρχει τίποτα, ούτε καν ένα φλερτ.
Εννοείται ότι ούτε ο Γιάννης δεν με πήρε τηλέφωνο Ίσως να μην έχει πάρει ακόμη το τηλέφωνο μου Ίσως και να το μετάνιωσε Τίποτα Όλοι γύρω μου βλέπουν το μέλλον μου αισιόδοξα Μαλακίες Αφού όλοι γύρω μου είναι μες τον τρελό έρωτα Πώς να μην βλέπουν τα πράγματα πάντα αισιόδοξα Όλες βγαίνουν με κάποιον, τα φτιάχνουν, ερωτεύονται και φυσικά έχουν απίστευτες θεωρίες να μου λένε.
Χρειάζεται να μην της μόνη. Καλό σου κάνει. Θα βρεθεί κάτι καλό. Πρόσεχε τις επιλογές σου. Ποιες επιλογές. Ούτε κάτι χάλια δεν υπάρχει. Ούτε ένας που να μην μου αρέσει. Τόσο δράμα η κατάσταση. Η Βάσο την Παρασκευή χώρισε με το φίλο της. Το Σάββατο βρήκε τον επόμενο. Η Μαρία το Σεπτέμβριο χώρισε με το μάνο. Στις 15 του ίδιου μήνα βρήκε τον έρωτα της ζωής της.
Η Γεωργία έχει βγει με δύο-τρεις άντρες από το Μάιο που υποτίθεται είναι μόνη της. Και η Λίνα που γκρινιάζει συνέχεια ένα χρόνο τώρα, από τότε που χώρισε με τη σχέση της, βγαίνει. Και τώρα ερωτεύεται έναν πιτσιρίκο. Είχα κάνει και πλήρη καταγραφή των εξελίξεων στις φίλες μου. Ημερομηνία σχορισμοί οι επόμενοι για να τεκμηριώσω το παράπονο.
Εγώ περίμενα ένα τηλέφωνο και γύρω μου άλλαζαν ολόκληρες σεζόν Και γράφω Το ήξερα Το έλεγα ότι αν χωρίσω με τον Χρήστο θα με φάει μοναξιά Κι έτσι και έγινε Έρχομαι αντιμέτωπη με το φόβο μου Απλά είναι χειρότερα από τι νόμιζα Τσαντίζομαι και κνευρίζομαι όταν όλοι μου δίνουν συμβουλές και είναι μια χαρά Χάλια Χάλια μαύρα Νιώθω μόνη και είμαι εντελώς ανέραστη Άραγε πόσο θα κρατήσει η μοναξιά Χρόνια Φοβάμαι Θα τα ντέξω Κι αν όχι τι θα πάθω Τι θα κάνω Θα γίνω σέγγευτες της γεροντοκόρες που όλα τους φταίνε Κι εγώ Γιατί σε μένα Μόνο εγώ έχω κάνει τόσο κακό για να τιμωρούμε Πληρώνω τώρα τι Όλοι οι άλλοι ήταν άψογοι Προσπαθώ να είμαι καλός άνθρωπος.
Κι όχι γιατί πρέπει, αλλά γιατί το θέλω. Έχω κάνει άσχημα πράγματα κατά καιρούς, αλλά ποτέ δεν τα έκανες και εμένα. Ποτέ δεν ήθελα να πληγώσω κανέναν. Εγώ γιατί να πληγώνομαι και να πονάω. Είναι άδικο. Είμαι κουρασμένη. Πολύ κουρασμένη. Εδώ δεν θέλω να κάνω αστείο. Το διαβάζω τώρα και θυμάμαι πόσο με φόβιζε η μοναξιά. Πέντε μήνες τότε μου φαίνονταν σαν να είχε αποφασιστεί όλη η υπόλοιπη ζωή μου. Και μέσα σε αυτή την αγωνία προσπαθούσα να βρω τι είχα κάνει λάθος. Λες και έπρεπε κάπως να εξηγήσω τη τιμωρία.
17 Ινουαρίου Γράφω Κερός Χάλια Διάθεση Νεκρή Και συνεχίζω Πάει και αυτό το όνειρο το απατηλώ Ο Γιάννης δεν θα με πάρει ποτέ τηλέφωνο Κανείς φυσικά δεν του το έδωσε Και από ό,τι μαθαίνω τρέχει και δεν φτάνει με τις δουλειές του Και με ξέχασε τελείως Η Μαρία που με είχε πρίξει για το Γιάννη τώρα ούτε που τον αναφέρει Πάνε τα όνειρα για βόλτες με τα παιδιά μας Πάλι σε αναμονή Και η Μαρία με τσαντίζει πια Μου λέει ότι είμαι αχάριστη γιατί έχω την Τζο Εγώ ποτέ δεν είπα το αντίθετο Νιώθω τυχερή που έχω την Τζο και που είναι καλά Και το πρώτο πράγμα που λέω είναι αυτό Η υγεία της Απλά και άλλοι έχουν παιδιά και ξαναφτιάχνουν τη ζωή τους Όλοι μάλλον εκτός από μένα Μου χτυπάει συνέχεια τα δέκα χρόνια με το μάνου και λέει ότι της χρωστούσε η ζωή τον εκτάριο.
Και εδώ θα κάνω μια παρένθεση. Δυστυχώς. Πού να ξέρε. Αλλά αυτό δεν είναι της παρούσης. Κλείνω την παρένθεση. Λες, και εγώ είχα τις απίστευτες τύχες με τους γκόμενους και τώρα πρέπει να ράξω και να μην το σκέφτομαι. Εμένα τι μου χρωστάει η ζωή. Μοναξιά. «Α, έχω να ακούσω τη λέξη «Σ' αγαπώ» πέντε χρόνια. Νομίζω ότι στην αρχή μου την έλεγε και ο Χρήστος από ό,τι θυμάμαι και από ό,τι έχω διαβάσει. Αλλά τότε έτσι το έβλεπα». Και συνεχίζω.
Ο τελευταίος που μου την είπε ήταν ο Κώστας και ας μην ξεχνάμε τι ακριβώς ήταν ο Κώστας. Και ακολουθεί εκείνο το πικρό μου σχόλιο. Φοβερή επιτυχία, δεν νομίζεις. 19 Ιανουαρίου 2005. Και εδώ έγινε το θαύμα. Δύο μέρες μετά το «Δεν θα με πάρει ποτέ» γράφω. Σήμερα βγήκαμε την Ατάσα και το Γιάννη. Ήθελαν να βγουν οι δυο τους για φαγητό Αλλά ο Γιάννης είπε να με πάρουν και εμένα μαζί Περάσαμε ωραία Το κλίμα ήταν χαλαρό και ευχάριστο Τίποτα παραπάνω Με γύρισε σπίτι Αλλά δεν έκανε την παραμικρή κίνηση να πάρει το τηλέφωνο μου για παράδειγμα Το Σάββατο κανονίσαμε να πάμε στο Ελπεκάντο όλοι μαζί Άντε να δούμε Αν πάντως δεν κάνει καμία κίνηση για τηλέφωνο το Σάββατο Τον ξεγράφω Αυτά Η διαθεσή μου ανεβαίνει πάντως. Ό,τι και να είναι, τουλάχιστον κάτι κινείται.
Του είχα δώσει και προθεσμία. Μέχρι το Σάββατο. Μετά διαγραφή. Όλα αυτά στο ημερολόγιο βέβαια. Ο Γιάννης δεν ξέρω αν γνώριζε ότι έλεγε η προσφορά. 22 Ιανουαρίου 2005. Και έρχεται λοιπόν το Σάββατο. Με τον χαρακτηριστικό μου τρόπο, έχω ένα γάμα δίπλα στην ημερομηνία. Πρωί σπίτι Το βράδυ στο Ελπεκάντο με τη Μαρία, τον Εκτάριο, την Ατάσα και το Γιάννη Με το Γιάννη φιληθήκαμε Με το Γιάννη χαμουρευτήκαμε Με το Γιάννη κοιμηθήκαμε μαζί Με το Γιάννη έκανα σεξ Και φυσικά με έπιασε ο φόβος Το ημερολόγιο είχε αναλυτική καταγραφή Μην αφήσουμε το μελλοντικό αναγνώστη με απορίες Και στις 22 Ιανουαρίου επίσης με κόκκινα γράμματα Γράφω Έναρξη σχέσης με το Γιάννη 23 Ιανουαρίου Το πρωί ήμασταν αγκαλιά Και ήταν πολύ όμορφα Αχ ας μην το μετανιώσει θεέ μου Και εδώ Θέλω να σταθώ λίγο Αυτή ήταν η αρχή της σχέσης μου Με το Γιάννη Αντί να σκεφτώ τι μου αρέσει εμένα Και αν μου αρέσει ο Γιάννης Είχα πλάσει μια τελείως διαφορετική Ιστορία στο μυαλό μου Το μόνο που φοβόμουν ήταν να μην το μετανιώσει αυτός.
Δεν αναρωτιόμουν αν θα το μετάνιωνα εγώ. Είναι πολύ σημαντικό αυτό. Το πόσο λάθος ήταν για μένα, το κατάλαβα τώρα, στα πενήντα και. Κάθε έναν που γνώριζα, ήθελα να είναι ο ένας και μοναδικός. Πού να ήξερα ότι ο ένας και μοναδικός θα έρχονταν στα πενήντα μου. Εγώ πάντως μέχρι τότε, έκανα κανονικά τις οντισιών. Ο άνθρωπος μπορεί να έλεγε να πάμε για έναν καφέ και εγώ μέσα μου είχα ήδη κανενήσει τις βόλτες με τα παιδιά μας.
Δεν ξέρω πώς ονομάζεται αυτό στη ψυχολογία. Στο δικό μου ημερολόγιο πάντως λεγόταν «Έναρξη σχέσης» και γραφόταν με κόκκινα γράμματα. Το διαβάζω σήμερα και γελάω με μένα, αλλά θυμάμαι εκείνη την αγωνία. Ήθελα τόσο πολύ να είναι επιτέλους αυτός που ξεχνούσα να αναρωτηθώ αν μου άρεσε ο άνθρωπος που είχα μπροστά μου τον είχα ήδη βάλει να παίξει σε μία ιστορία που είχα γράψει μόνη μου και αν κάτι θέλω να κρατήσω από αυτή τη σελίδα είναι να θυμάμαι να ρωτάω και εμένα περνάω καλά μου ταιριάζει τον θέλω το λέω τώρα μήπως κάποια που το ακούει αναγνωρίζει τον εαυτό της 24 Ιανουαρίου εχθές μίλησαμε στο τηλέφωνο Θέλει να γνωριστούν οι κόρες μας Ένιωσε ευτυχισμένη Θέλω τόσο να κρατήσει Δεν θέλω να απογοητευτώ πάλι Θεέ μου σε παρακαλώ και ευχαριστώ Σήμερα είπε πως θα με πάρει τηλέφωνο Με πήρε το πρωί Είπε ότι θα με πάρει τηλέφωνο το μεσημέρι Αλλά η ώρα είναι πέντε και ακόμα τίποτα Δεν θέλω να απογοητευτώ πάλι Το ξαναλέω αυτό Θέλω να πετύχει Πάντως δεν το βάζω κάτω
Να κάνω και την παρένθεσή μου Δεν το βάζω κάτω Επιμένω Όλη μέρα το σκεφτόμουν Και ήμουν πολύ χαρούμενη Τώρα με πιάνει πάλι το σφίξιμο Δεν θέλω να ενθουσιάζομαι Αλλά δεν μπορώ να κάνω τίποτα γι' αυτό Μου βγαίνει Εγώ πότε θα βρω το άλλο μου μισό Γιατί είναι τόσο δύσκολα Θέλω να αφαιθώ Θέλω να ερωτευτώ Θέλω να ερωτευτώ ελεύθερα Χωρίς χαστούκια πια 25 Ιανουαρίου Με πήρε τηλέφωνο Και με ξαναπήρε Και ήρθε και μαγείρεψε Και γνώρισε την Τζο Και τρέχει τρέχει Και εγώ έχω μείνει στήλια άλατος Δεν προλαβαίνω να πω ναι ή όχι Αποφασίζει και εισβάλλει Αυτό που ζητούσα Μου ήρθε στην Δευτέρα Μπήκε στη ζωή μου σαν σύμφωνας Ακόμη δεν τον ξέρω και νιώθω ότι έχω τρία χρόνια σχέση Μακάρι Θεέ μου να είναι αυτό που ζητάω Δεν θέλω να ψάχνω άλλο τον Mr. Perfect Θέλω να είναι αυτός Σε ευχαριστώ για όλα Εύχομαι για μία φορά στη ζωή μου να μην είναι ευχαριστημένη με αυτά που θα έχω Μέχρι προχθές παραπονιόμουν ότι δεν χτυπάει το τηλέφωνο Τώρα ο άνθρωπος είχε έρθει Είχε μαγειρέψει
είχε γνωρίσει το παιδί και εγώ προσπαθούσα να καταλάβω σε ποιο σημείο είχαμε φτάσει το ημερολόγιο ευτυχώς κρατούσε πρακτικά 26 Ιανουαρίου γίνονται όλα πολύ γρήγορα και αυτό με φοβίζει too good to be true έχω μάθει από τις εμπειρίες μου να κρατάω πισσινές και αυτό προσπαθώ να κάνω φυλάγομαι και περιμένω που θα βρω το κενό και όσο δεν το βρίσκω τρομάζω Είμαι τόσο τυχερή ή απλά τυφλώθηκα. Και να κάνω την παρενθεσή μου πάλι και να πω. Είμαι στον κόσμο μου. Θέλω να χαρώ αλλά έχω και το φοβό δίπλα μου να παρακολουθεί. Ένας άνθρωπος μου φέρεται καλά και εγώ ψάχνω πότε θα εμφανιστεί το πρόβλημα.
Κουραστικό Και για να το ζεις και για να γεμίζεις το ημερολόγιο 28 Ιανουαρίου Δίπλα στο 28 έχω ένα 2 γάμα Και γράφω Σήμερα ήρθε για λίγο από τη δουλειά και με είδε Το απόγευμα ήρθε έβγαλε βόλτα τον Σέργκη Κάναμε σεξ Πήγαμε φάγαμε με τους φίλους του Γυρίσαμε κάναμε σεξ Κοιμηθήκαμε Στη βόλτα του Σέργη έχω πολλά θαυμαστικά. Το σεξ καταγράφεται κανονικά. Η βόλτα του σκύλου όμως χρειάζεται ιδιαίτερη επισήμανση. Εκεί φαίνεται ότι εντυπωσιάστηκα πολύ. Υπήρχαν τόσο καλοί άνθρωποι σε αυτόν τον κόσμο. Είναι ο Γιάννης τόσο καλός. Μήπως είναι έτσι γιατί είναι στην αρχή. Μήπως αλλάξει μετά.
Είμαι χαρούμενη και ήρεμη Και ξαφνικά με πιάνει ο τρόμος Μήπως γίνει κάτι και τα χάσω όλα Αν βαρεθεί, αν δεν με θέλει πια Αν δεν του αρέσω ξαφνικά Να αφήσω ελεύθερο τον εαυτό μου να ερωτευτεί Να αφαιθεί, να κρατηθώ Είναι αυτός που δείχνει ή έχει άλλα στο μυαλό του Μέχρι τώρα κάθε φορά που ερωτεύομαι απογοητεύομαι Θέλω και φοβάμαι Περιμένω και εύχομαι 29 Ιανουαρίου Το πρωί ξύπνησε Κατέβασε τον Σέργη Πάλι με πολλά θαυμαστικά Και μου έφερε να φάω από το φούρνο Μήπως εγώ δεν είμαι αρκετή Αν ο Γιάννης είναι αυτός που περίμενα Υπόσχομαι ότι θα προσπαθήσω Να μην ξαναγκρινιάξω Αυτό το λέω κάθε φορά Εν τω μεταξύ Υπόσχεση με συνεχής ανανεώσεις Δεν θέλω να είμαι αχάριστη Και καρνιά φορά νιώθω ότι θα τιμωρηθώ για αυτή την αχαριστία μου.
Το μεσημέρι ήρθε η Μαρία με τον Εκτάριο, τα σκυλιά τους και ο Γιάννης με την κόρη του. Η Νατάσα με τον δικό της. Οικογενειακές στιγμές. Η κόρη του ήταν πολύ θηλυκή μαζί μου. Έγινε και γνωριμία με την κόρη. Οι βόλτες με τα παιδιά μας, που στις 17 Ιερουαρίου τις είχα αποχαιρετήσει, άρχιζαν να παίρνουν μορφή. Όλα αυτά μέσα στον ίδιο μήνα.
2005. Και σήμερα στέκομαι σε αυτή τη φράση. Τι ακριβώς θεωρούμε νορμάλ και ποιος το ορίζει. Αυτά που έχουμε ζήσει. Αυτά που μας λένε οι φίλες μας. Ή το πόσο πολύ θέλουμε να πετύχει αυτή τη φορά. Τότε πάντως εγώ έβλεπα έναν άνθρωπο να έρχεται να μαγειρεύει, να βγάζει βόλτα το σκύλο και σκεφτόμουν, εδώ είμαστε. Τα θαυμαστικά στη βόλτα του σκύλου περισσότερα και από το σεξ. Καταλαβαίνετε που είχα βάλει τον πύχη. Ζήτησε έναν άντρα για μένα. Ήρθε. Έγραψα έναρξη σχέσεις με κόκκινα γράμματα. Το αν αυτή η σχέση μου τέριαζε όμως, θα το καταλάβαινα στην πορεία.
Είμαι η πίνξι Και αυτό ήταν το επιτέλους μου Πριν προλάβω να πω Για μισώ Αυτά είχα να πω για σήμερα Είμαι η πίνξι Μου αρέσει υπερβολικά η ζωή Μου αρέσει να γυρίζω πίσω Να περιμένω το αύριο Και πάνω απ' όλα να ζω το παρόν Ραντεβού στο επόμενο ξέπλυμα της ψυχής μου
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα