Skip to content
PodBase
Αθανάσιος Μαρτίνος: Οι προοπτικές της Ελληνικής Εμπορικής Ναυτιλίας.

Αθανάσιος Μαρτίνος: Οι προοπτικές της Ελληνικής Εμπορικής Ναυτιλίας.

Innovative Greeks Talks
Ιανουάριος 26, 2026 01:19:28 Επεισόδιο 34
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Προσθήκη σε Λίστα Επεισοδίων
Αποθηκεύστε αυτό το επεισόδιο σε λίστα.
Όνομα Λίστας

Σχετικά με αυτό το επεισόδιο

Ο Αθανάσιος Μαρτίνος, Διευθύνων Σύμβουλος της Eastern Mediterranean Maritime Limited, δραστηριοποιείται στην εμπορική ναυτιλία από την ηλικία των 15 ετών.

Με τον Μάρκο Βερέμη συζητούν για τις προκλήσεις της σύγχρονης ναυτιλίας, για την ιστορία της οικογένειάς του και για τη ναυτική παράδοση των Ελλήνων.

Ο Αθανάσιος Μαρτίνος περιγράφει το ανταγωνιστικό περιβάλλον στο οποίο καλούνται οι Έλληνες να διατηρήσουν την πρωτοκαθεδρία τους, για τους οικονομικούς και επιχειρησιακούς κινδύνους που καραδοκούν αλλά και για το υψηλό επίπεδο του στόλου και των Ελλήνων ναυτικών.

Αναφέρεται στις γεωπολιτικές ανακατατάξεις που επηρεάζουν το παγκόσμιο εμπόριο, τις θαλάσσιες διαδρομές και στον ρόλο της Ευρώπης και της Κίνας. Και φυσικά μιλά για τα εφηβικά του χρόνια μέσα στη ναυτιλία, την αγάπη του για το επάγγελμα και τη θάλασσα.

Ευχαριστούμε τη Eurobank και τη Grant Thornton που μέσα από τον κορυφαίο θεσμό Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας Growth Awards https://www.growthawards.gr/ υποστήριξαν την παραγωγή της σειράς συζητήσεων Innovative Greeks Talks.

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

της δεύτερης γενιάς εφοπλιστών στην Ελλάδα, τον Θανάση Μαρτίνο, και να κουβετιάσουμε για αυτό που για την Ελλάδα είναι το αντίστοιχο της τεχνολογίας για την Καλιφόρνια, δηλαδή την αυτιλία. Καλώς ήρθατε, κύριε Μαρτίνο. Μεγάλη μου χαρά που μπορούμε να κουβετιάσουμε σήμερα. Και ήθελα να ξεκινήσουμε από την αρχή. είδα ένα πολύ ενδιαφέρον ντοκιμαντέρ συνέντευξη και της μητέρας σας και δική σας χθες στο iNavtis που έλεγε ότι ξεκινήσατε από ηλικία 14 ετών να ασχολείστε με την ναυτιλία θέλω να μου πείτε λίγο για την αρχή Ευχαριστώ και εγώ για την ευκαιρία για να μιλήσω για το ναυτιλία, η οποία εκτός από επάγγελμα είναι Και είναι η ζωή μας, στην κυριολεξία, είναι πράγματι...

Ήμουν ακόμα αθής του σχολείου που ξεκίνησα στην αυτιλία, όσο και να αυτό φαίνεται λίγη και περίεργο, γιατί το πρώτο πλοίο της οικογένειάς μας το αγοράσαμε το 1964. Ο πατέρας μου ήταν γνωστός έμπορος της Αθήνας, αντικέρθ, δηλαδή το αρχαιοπολείο στον οδό Πανδρόσου το οποίο έχει συμπληρώσει 100 χρόνια τώρα το έχει αδελφοί μου η Ελένη και ήθελε με παρότηση της μητέρας μου να κάνει μια επένδυση διότι είχε τρία γόρια και την Ελένη η οποία βέβαια πήρε το μαγαζί αλλά τώρα αν πηγαίναμε και τρεις αδελφοί στο μαγαζί θα ήταν λίγο συνοστισμός οπότε ούτε προσφερόταν η επιχείρηση να έχει περισσότερα καταστήματα μια επιχείρηση πολύ προσωπική τώρα κάνω και μια παρένθοση εμένα μ' άρεσε το διάλογο του πατέρα μου μ' άρεσαν αντίκες και συνεχίζω να με συλλέκτης και κατά κάτω τρόπο να κρατάω αυτή την παράδοση με τα παλιά αντικείμενα όπως είναι οι εικόνες τα παλιά τα αρχαία παραδοσιακά είμαι δηλαδή αγαπάω το ιστορικό και το παλιό πιο πολύ παρά τη μοντέρνα τέχνη.

Και είχα εργαστεί κάποια καλοκαίρια στο μαγαζί. Ο πατέρας μου με παράζει μητέρα μου σκέφτηκε να κάνει μία επένδυση ναυτιλία. Βέβαια υπήρχε προηγούμενο διότι τα αδέλφια της μητέρας μου οι αδελφοί μεθενίοι είχαν ήδη δύο πλοία ο ένας τώρα δεν τους έχουμε πια ο ένας ήταν εμποροπλίαρχος και ο άλλος ναυτοδικηγόρος ο λόγος που η οικογένεια της μητέρας μου ασχολήθηκε με την ναυτιλία ήταν απλώς διότι το σπίτι τους το πατρικό όπως και του πατέρα το δικό μας ήταν πάνω στην περαλία της Γλυφάδος οπότε είχαμε εξοικειωθεί με τη θάλασσα ο παππούς μου ο πατέρας της μητέρας μου ήταν δικηγόρος δεν είχε σχέση με τον εφοπλισμό αλλά τα τρία αδέλφια είχαν πάντα με τις βάρκες, με τα ψαρέματα με ταυτόχρονα μια αγάπη για τη θάλασσα μπορώ να πω μια μανία για τη θάλασσα και μεγαλώσατε κι εσείς σε επαφή με τη θάλασσα είχαμε γειτονικά τα σπίτια κάναμε πολύ παρέα με τους θείους και βεβαίως και η μητέρα μου μας ενέμνευσε αυτή την αγάπη για τη θάλασσα είχαμε πάντα κάποιο καΐκι να γυρνάμε

τα νησιά, ψάρευαμε παραγάδια όλα αυτά στην Κλειφάδα δηλαδή η Κλειφάδα δεν είναι όπως είναι σήμερα παραλία της Κλειφάδος, τότε τα σπίτια μας είχε ένα δρόμο τριών μέτρων και μετά ήταν τα βραχάκια που κάναμε τα μπάνια μας ήταν περίπου μανδύδες η Κλειφάδα, ήταν διάφανα νερά και έτσι μεγαλώσαμε και έτσι ξεκινήσαμε. Και έχω περιέργεια, εκείνη την εποχή σε έναν 14χρονο, 13χρονο αυτές οι φιγούρες του πρώτου κύματος φοπλιστών που γίνανε παγκοσμίες γνωστοί ο Νάσης, ο Νιάρχος, Λιβανός κτλ.

Εσάς πώς σας φαινόντουσαν αυτοί οι άνθρωποι ως κάποιον γιος αντικέρ δεν ήσασταν ακόμα σε αυτό το χώρο. Κοίτα ξέρω οι εφοπλιστές οι Έλληνες δεν ήταν ο Νάσης ο Νιάρχος και οι μεγάλοι εφοπλιστές και αξία επενή καθόλου αλλά ήταν και πάρα πολλοί παραδοσιακοί εφοπλιστές, καπετάνιοι από τα νησιά από τα ψαρά, από τη Σύρο και εμένα μ' άρεσε μικρός να διαβάζω και στα ναυτικά χρονικά τα ονόματα αυτών των εφοπλιστών ο Μεστίνης, βασιλιάς βασιλιάς το επώνυμο Καλαφάτης όχι πολύ γνωστά ονόματα που βασικά αυτή ήταν και η ιστορία της ναυτιλίας.

Ας πούμε ότι η ναυτιλία ήταν και λίγο χόμπι. Ξέρω εγώ, άλλοι ασχολούνται. Μάλλον εγώ διάβαζα πολύ τα ναυτικά χρονικά και τα άρθρα βέβαια και επίσης τα ελληνικά πλοία, τα ονόματα των εφοπλιστών. Γι' αυτό και σήμερα ενδιαφέρομαι και αρκετά για την ιστορία της ναυτιλίας. Διαβάζω, βοηθάω διδάκτορες, ξέρω εγώ, που είναι στην Κρήτη που έχει ένα τμήμα ναυτιλιακής ιστορίας κ. Χαρλάφτη.

Γενικά ασχολούμαι αυτό σαν χόμπι. Προσπιστώ ότι το ξεκίνημα ήταν με ένα πλοίο 10.000 τόνων. Το πήλε ο Κονταθανάσης αν δεν κάνω όλα. Κονταθανάσης, στ' άγγιμα του παππού μου. Και ήταν με ατμό. Ατμό πλοίο, ναι ήταν ατμό πλοίο 10.000 τόνους. Ένα κλασικό πλοίο, ένα αφηγημένα το 1949. το οποίο μεσολάβησε του θείου μου, του καπετάν Κλόβλου Μεθενίτη, ο οποίος ήταν πλήρχος του Νικολάου Λιβανού, αδελφού του Σταύρου Λιβανού, από τους μεγάλους φοπλιστές, αγοράστηκε ας πούμε τότε ήταν ένα πλοίο όχι πολύ παλιό, 15 ετών.

Αυτό το πλοίο λοιπόν, τώρα με επιχείρηση στους εντεύξευσους, που το θυμήθηκα η ταχύτητα ήταν 10 μίλια, σε 24 τόνους κατανάλωση πετρέλαιο αυτό το μαζούτ και σήμερα έχουμε πλοία 170.000 τόνους τα οποία σε τα 10 μίλια πάνε και 13 μίλια σε υψηλότερες καταναλώσεις τα 10 μίλια καταναλώνουν όταν είναι χωρίς φορτίο και ένα φορτίο καταναλώνουν 20 τόνους και όταν είναι φορτωμένο 26 τόνους εξωφρενικό διαφορά φανταστείς με βέβαια όλη αυτή η αλλαγή έχει γίνει σε 55 χρόνια Με τευκαιρία που λέτε Το πρώτο σας πλοίο ήταν ένα παλιό πλοίο Όχι τόσο παλιό, 15 ετίας Αλλά Αυτό ήθελα να σας ρωτήσω Ατμόπλιο Διότι υπήρχαν και τότε πλοία δίζελ όπλια Που είχαν πολύ οικονομιωτή κατανάλωση Με καζάνια, είχε αρκετά τεχνικά προβλήματα Δεν κερδίσαμε Πολλά χρήματα Οικογένεια από αυτό το πλοίο αλλά τουλάχιστον εγώ προσωπικά κέρδισα πάρα πολλές γνώσεις από τα προβλήματα έμαθα στα δύσκολα μου έλεγε ένας παλιός σας συνεργάτης πολύ πιο νέος, συνομιλικός μου ότι ένα βασικό στοιχείο στο DNA των καλών ευθοπλιστών

ήταν να έχουν μάθει να διαχειρίζονται δύσκολα και παλιά πλοία μου έλεγε ότι ναι, μεν πλέον ο σχεδιασμός ενός καινούριου πλοίου που θα το παραγγείλεις κουτί έτοιμο έχει μια τεχνογνωσία αλλά και η ικανότητα να παίρνεις πιο παλιά πλοία και να ξέρεις πως να τα φτιάχνεις να τα συντηρείς και να είναι αξιόπλοα ότι είναι μια πολύ μεγάλη δύναμη να μπορείς να το κάνεις και ότι λιγότεροι πλέον μπορούν να το κάνουν από ό,τι παλιότερα αυτό Αυτό είναι σωστή η άποψη σήμερα ο ελληνικός εμπορικός τόλος αποτελείται κυρίως από καινούργια μοντέρνα πλοία πολύ καλά συντηρημένα με καλά πληρώματα όχι πάντα Έλληνες αλλά και Έλληνες αξιωματικούς και πάντως είναι καλά εκπαιδευμένα πληρώματα οπότε οι τωρινοί νέοι φοβιστές δεν έχουν ευκαιρία να μάθουν στα δύσκολα τόσο πολύ.

Βέβαια έχουμε άλλες δυσκολίες που μπορούμε να συζητήσουμε αργότερα αλλά όσον αφορά την τεχνική κατάσταση των πλοίων πλέον και λόγω των κανονισμών και λόγω των ελέγχων στα λιμάνια η ποιότητα του εμπορικού στολό πολύ καλά επίπεδα. Υπάρχει μεγάλη ασφάλεια για τη μεταφορά φορτίων και κυρίως και για τα πληρώματα. Οπότε εσείς ξεκινάτε στα 14 όπου η οικογένεια αποκτά το Θανάσης.

Ναι, που κρατούσα το ταμείο του πλοίου. Από αυτή την ηλικία. Έσοδα και έξοδα. Εντάξει, μάρες και λογιστική έκανα και κάτι εξωσχολικά μαθήματα λογιστικά. Αλλά δεν ήταν λογιστήριο απλώς τις πράξεις και τα έξοδα. Και επίσης διάβαζα παράλληλα και στο κολέγιο που ήμουν μαθητής σε ηλικία 15-16 ετών διάβαζα την ώρα του μαθήματος στις μόνικες μαθητές μου ναυτιλιακά βιβλία ή για ναυτιλιακές ασφάλειες ή για ναυλώσεις δηλαδή παράλληλα μορφωνόμουν στο θέμα της ναυτιλίας και τα καλοκαίρια επισκεφτόμουν το πλοίο αυτό που είχε τα προβλήματά του Και πώς εξελίχθηκε μετά η πορεία του να μπείτε πλήρως σε αυτό το επάγγελμα Ξέρω ότι σπουδάσατε για ένα διάστημα στην Αγγλία Πώς προέκυψε μετά να εσχοληθείτε Η μητέρα μου αγαπούσε πάρα πολύ το επάγγελμα Δηλαδή της άρεσε Τα πλοία μας τα διαχειριζόντουσαν στην αρχή η θή μου Και κάποια γραφεία ναυτιλιακά στο Λονδίνο γνωστών μας και φίλων από χιωτών εφοπλιστών και έχει σημασία αυτό γιατί εγώ θύτευσα σε αυτά τα γραφεία και έμαθα πολλά από τους χιώτες

γιατί οι χιώτες είναι αυτοί οι παλιοί εφοπλιστές που είχαν παράδοση 150 ετών και μεγάλη εμπειρία και από αυτούς τους χιώτες πήρα πάρα πολλά μαθήματα Στην Ελλάδα τα μέρη που... Από το 1978 δηλαδή μέχρι το 2021 εγώ σπουδές έκανα 11, μπήκα στο πανεπιστήμιο εκεί στο παρεψήμιο του Λονδίνου αλλά δεν πήγαινα στη διαλέξη πήγαινα στο γραφείο κανονικά στο γραφείο των διαχειριστών μας από τις 10 που ξεκίναγε μέχρι τις 5-6 τα πόγεμα και το μετά διάβαζα για το πανεπιστήμιο οπότε φτάσαμε να έχουμε τρία πλοία δύο καλύτερα πλοία από το πρώτο βέβαια ήταν η δισελόπλαια 12.000 τόνων, τότε το πήραμε το 1968 το άλλο το 1970 και όταν πλέον είχαμε τρία πλοία αποφασίσαμε και ανοίξανε το δικό μας γραφείο Και αρχίσατε τότε πλήρως να ασχολήσετε με την ναυτιλία ως επάγγελος Ναι, πλήρως εγώ στην αρχή και τα αδέλφια μου που έχουν μικρή διαφορελική έχω με τον Ντίνο δύο χρόνια και με τον Αντρέα τέσσερα χρόνια Μιας και έχετε μελετήσει την ιστορία της ναυτιλίας τόσο πολύ.

Από όσο ξέρω είμαι η Χίος, είναι η Άνδρος και ποιο άλλο μέρος έχει βγάλει πολλούς πλειοκτήτες εκεί εφοπλιστές. Η Χίος και σήμερα έχει πολλούς εφοπλιστές. Η Άνδρος... Πάντα η Χίος και οι Νούσες είχαν τους περισσότερους εφοπλιστές. Οι Χιώτες ήταν και έμποροι καλοί. Δηλαδή ήταν και εφοπλιστές και έμποροι. Ξέρω με τα ομάδα Συγκρός, ξέρω εγώ, ήταν πολλοί στις Κωνσταντινούπολοι ήταν και η Κεφαλονιά η οποία έχει μεγάλη ναυτική ιστορία τώρα έχει λίγους εφοπλιστές δηλαδή νομίζω μπορεί να έχει τέσσερις πέντε στο χώρο της Ποντοπόρου ναυτιλίας και οι Κεφαλονίτες είχαν μεγάλη ιστορία με τα σιτάρια της Μαύρης Θάλασσας ήταν στο Δούναβι τα περισσότερα ποταμόπλια εκεί είχαν Κεφαλονίτες καπετάνιους είχαν εγκατασταθεί και στις Παραδονάβιες εκεί περιοχές αλλά και στο Ευνοδυσσό και στο Ταϊγκανρόκτο, Τιγάνε το λεγόμενο και φαλόντσες λίγο παντού εκεί Εξούγε υπάρχει και το όνομα από τα Μιάνος από αυτούς τους καπετάνιους ας πούμε και τους πιλότους του Δούναμπη Εσείς αυτή την ιστορία

του πόσο σημαντική είναι η ναυτοσύνη στην Ελλάδα το οποίο ισχύει σε κάποιες άλλες χώρες νομίζω και οι Άγγλοι εκτιμούν πολύ την αυτοσύνη αλλά αυτό προφανώς έχει να κάνει με τα νησιά και την απομόνωσή τους και το να μεταφέρονται πράγματα από το ένα μέρος στο άλλο αλλά θα ήθελα να μου πείτε λίγο περισσότερο για την ιστορία της ναυτιλίας στην Ελλάδα Στην Ελλάδα ξεκινάμε μερικιά Ελλάδα που οι Πέρσες σταματήσαν στη Σαλαμίνα με την αυμαχία της Σαλαμίνωση οι Πέρσες καταλάβηκαν και την Αθήνα.

Και ο Θεμιστοκλής με την ιδέα του με τα ξύλινα τείχη βέβαια και η Αθηνέ είχαν έναν αξιόλογο τώρα εγώ δεν είμαι ιστορικός η Αθηνέ είχαν έναν αξιόλογο στόλο που τότε τα πλοία δεν ήταν μόνο πολεμικά ήταν και μπορικά. Μπορούμε να πούμε να το επεκτείνουμε λιγάκι ότι και αυτή η Αθηνέ είναι αμμάχη ήταν και εφοπλιστές. βέβαια τα πλοία αυτά ήταν κατασκευάσει με το ασήμι του Λαυρίου η ισχύ στην οικονομική της Αθήνας από το ασήμι του Λαυρίου πρώτα πρώτα ήταν οι αρχαίοι Έλληνες ήτανε ναυτίλοι είχανε εξαπλωθεί σε όλη τη Μεσόγειο με πλοία είχανε τις απικίες στην Ιταλία μέχρι τη Μασσαλία μέχρι και την Οδυσσό είχαν φτάσει και έχουμε όλη αυτή την παραδόση των αργών αυτών από τότε νομίζω ξεκινά η ιστορία πιο σύγχρονα θα έλεγα ότι τα νησιά μας αυτά η Ήδρα τα ψαρά και οι σπέτσες είχαν σπουδαίους εμπορικούς για την εποχή αξιόλογους εμπορικούς τόλους και τα πολλά χρήματα τα είχαν κερδίσει στους Ναπολιόντζιους πολέμους όταν έσπαγαν τον αποκλεισμό των άντρων στη Μασελή και μετέφραν σιτάρια

Τα τεράστια κτίρια που βγήκαν τα ωραία αρχοντικά στην Ήδρα Που λέγανε ότι είχαν και σε αποθήκες τους ξέρω εγώ Σαν ομίσματα και δεν ξέρω τι Γίναν τότε από αυτή την εποχή Τον Απαλαιοδίον Βολέμο Αργότερα την επανάσταση Την άβλη δεν ήταν καλή Και φοβλιστές τα πλοία τους αργούσαν Δεν είχαν ένα αβλους από αυτά τα μισιά Οπότε μία χωρίς τίποτα άλλο να κάνουμε Βοηθήσαν την επανάσταση προσδοκώντας εκεί και σε κάτι για ασφαλώς ήταν πολύ σημαντικός ο ελληνικός τότε στόλος αυτοί είχαν βάλει και κανόνια στα εμπορικά τους πλοία για να αποκρούν τους πειρατές γιατί πειρατές ήταν πολύ δεδομένοι και είχαν μεγάλη δυσκολία οι Τούρκοι να ανεφοδιάζουν ας πούμε τον στρατό τους εδώ διότι οι Έννες κυριαρχούσαν στο Αιγαίο, δεν μπορούσαν να βγουν οι Τούρκοι στο Αιγαίο, στο όλος τους μεταξύ πολλοί Έλληνες ναύτες ήταν στον Οθωμανικό στόλο οι οποίοι φύγανε μετά και οι Τουρκοί δεν είχαν ικανούς ναυτικούς όλη αυτή η ιστορία δείχνει ότι η ναυτοσύνη είναι στο DNA της Ελλάδος και δεν είναι μόνο

ο φοπλισμός δεν είναι μόνο ικανό της ναυτικού ή του ναυτίλου αλλά είναι και το εμπορικό μια έφεση στο εμπόριο και στην περιπέτεια και αυτό το πράγμα οι Έλληνες το έχουμε ας πούμε. Δηλαδή την εμπορική περιπέτεια την έχουμε λίγο στο αίμα μας ας πούμε και λίγο το τζόγο αν θέλεις. Εγώ λοιπόν να το εξηγήσω διαφορετικά γιατί ας πω μια μικρή χώρα με 10 εκατομμύρια πληθυσμό έχει το μεγαλύτερο στόλο στον κόσμο τον εμπορικό.

Έχουμε αυτό το την ικανότητα στο ναυτικό εμπόριο όπως ξέρω εγώ οι Ισραηλίτες οι Εβραίοι είναι τραπεζίτες Είναι ή ξέρω εγώ οι Ελβετοί οι νερολογάρες ας πούμε. Κάνουν κι άλλα Ελβετοί δεν μόνος βορέα. Και θέλω να πω ότι δεν θα χαθεί αυτό στο μέλλον. Αυτό, η ιστορία αυτή που συζητάμε, όχι πλώς χάρη της ιστορίας, με κάνει αισιοδόξο και για το μέλλον.

Ότι η Ελλάδα θα παραμένει μια ισχυρή ναυτική δύναμη και η δραστηριότητα αυτή θα συνεχίσει να υπάρχει. Ενώ παραδείγματος χάρη στην Αγγλία, που ήταν μια μεγάλη δύναμη και τις απικίες τους ήταν μια τεράστια δύναμη από το στόλο των ποντοπόρων δεν έχει μείνει τίποτα και από τους παραδοσιακούς εφομπλιστές δεν υπάρχει σχεδόν κανείς δηλαδή εμείς τα πλοία τα πρώτα πλοία μας τα παίρναμε από εγγλέσικες εταιρείες το δεύτερο πλοίο ένα το Ελένη ήταν το έξι θλάντριζαν ήτανε Ουαλή αυτοί δεν υπάρχουν το τρίτο ήταν από κάποιους Σκοτσέζους και αυτοί δεν υπάρχουν δεν υπάρχει πλέον ναυτιλία στην Αγγλία οπότε αν μιλήσουμε για την ναυτιλία στην Ελλάδα σήμερα αυτό το οποίο έχω καταλάβει είναι ότι πρώτα απ' όλα να ξεκινήσουμε σε σχέση με το πλαίσιο στο οποίο δουλεύουμε λειτουργούμε που είναι μια Ευρωπαϊκή Ένωση η οποία η αλήθεια είναι ότι μας δυσκολεύει όλους.

Εγώ δεν είμαι στην αυτιλία, είμαι στην τεχνολογία. Αλλά είναι ένα ωραίο πείραμα από μια άποψη, η Ευρώπη φυσικά. Από την άλλη είναι ένα πείραμα το οποίο έχει δημιουργήσει πάρα πολλά ανταγωνιστικά μειονεκτήματα σε επιχειρήσεις που λειτουργούν εδώ. Έχει πάρα πολλή regulation, έχει πράγματα τα οποία άλλα μέρη του κόσμου δεν τα κάνουν για τον εαυτό τους.

είναι αυστηροί προς τους έξω αλλά όταν αφορά τα δικά τους θέματα είναι πολύ προσεκτικοί οι Αμερικάνοι αν πρόκειται για λιπάσματα είναι πάρα πολύ ελαστικοί αν πρόκειται για κάρβουνο δεν είναι γιατί το έχουν και οι ίδιοι οπότε εκεί είναι πιο αυστηροί θα ήθελα λίγο να μου πείτε η Ευρώπη με ποιο τρόπο ή το ευρωπαϊκό πλαίσιο με ποιο τρόπο επηρεάζει την αυτιλία στην Ελλάδα αν την επηρεάζει για να αναφερθώ λίγο και αυτό που είπα για την Αγγλία για τους Αγγλίους φοβοπιστές θα πρέπει να πω ότι η ναυτιλία δεν είναι εύκολο επάγγελμα δηλαδή έχει μεγάλες περιόδους με φτωχούς ναύλους με δυσπραγία οικονομική και υπάρχουν και κρίσεις είναι κυκλικό κυκλική δραστηριότητα οικονομική δραστηριότητα κυκλική αγορά λοιπόν κάθε θυμάμαι εγώ τα χρόνια που εξήντα τέσσερα και μετά παρκόνταν αυτιλία είχαμε τουλάχιστον τρεις τέσσερις μεγάλες κρίσεις και πολλοί Έλληνες εφοπλιστές σε αυτές τις κρίσεις φύγανε από την αυτιλία δηλαδή χάσανε τα πλοία τους και κάποιοι αναγκάστηκαν να φύγουν και από τη χώρα

λόγω αυτής της αν θέλεις των διακυμάνσεων και του μη σταθερού του επαγγέλματος φαντάζομαι ότι οι Εγγλέζοι σε μια μεγάλη οικονομία είχαν τη δυνατότητα να επενδύσουν τα χρήματά τους στην ξηρά. Κάναν άλλες δουλειές, τα πιο σταθερές, που πιο σταθερή η απόδοση. Εμείς οι Έλληνες δεν έχουμε αυτή τη διέξοδο οι Έλληνες φοβλιστές οι οποίοι πάντα έμεναν εκτός Ελλάδος.

Δηλαδή ήταν στο Λονδίνο, στη Νέα Υόρκη και σε διάφορα άλλα μέρη, κυρίως στο Λονδίνο και στη Νέα Υόρκη. Οι ελληνικοί φοβληστές, όταν παρειάσαν ναυτιλιακό κέντρο, αναπτύχθηκε λόγω των ευεργετικών νόμων. Κάποιους ευεργετικούς νόμους πήρε η κυβέρνηση Παπαδρέου το 1964, τους περισσότερους πήρε ένας υπουργός Χολέβας επί Χούντας και επιβεβαιώθηκαν μετά από τις μεταπολευτικές φιλεργίσεις Καραμαλή.

και έτσι αναπτύχθηκε ο Πειραιάς δηλαδή εμείς ξεκινήσαμε στον Πειραιά όταν ο Πειραιάς αναπτυσσόταν και μπορούσαν πλέον οι οφοπλιστές εδώ να έχουν ένα κατάλληλο θεσμικό πλαίσιο οπότε πλέον από αυτά τα ναυτιριακά κέντρα του εξωτερικού είμαστε στον Πειραιά είμαστε στον Πειραιά αλλά ουσιαστικά εμείς είμαστε εξωχώροι δηλαδή οι δραστηριότητες μας είναι εκτός Ελλάδας τα κεφάλαια Τα ναύλους τους συσπράττουμε στο εξωτερικό.

Τα κεφάλαια είναι η κεφάλαια του εξωτερικού. Και δυστυχώς και σήμερα επειδή έχει ανδρωθεί ο στόλος, έχει αυξηθεί πολύ ο αριθμός των πλοίων, δεν υπαρκούν και τα ελληνικά πληρώματα. Οπότε ας πούμε έχουμε και πληρώματα από χώρες όπως είναι οι Φιλιππίνες, που είναι πολύ πληθύς χώρες και έχουν πολύ κόσμο και βέβαια και σε πιο χαμηλά μισθά.

Διότι ένα θέμα ανταγωνιστικότητας είναι και το κόστος. εμείς έχουμε την ελευθερία λόγω θεσμικού πλαισίου να απασχολούμε πιο ανταγωνιστικά πιο φτηνούς ναυτικούς όσους πιο φτηνούς σήμερα η πιο φτηνή ναυτική είναι οι Κινέζοι οπότε το πιο ανταγωνιστικό κόστος σε ποντοπόρεο πλοία το έχει η Κίνα αλλά εμείς συνεχούμενα αν είμαστε υποχρεώμενοι να έχουμε ευρωπαϊκά πληρώματα λόγω Ευρωπαϊκής Ένωσης ή οτιδήποτε δεν θα ήμασταν ανταγωνιστικοί.

Ίσως και γι' αυτόν τον λόγο πολλές ναυτιλίες όπως της Γερμανίας της Αγγλίας και λοιπά έπαψαν να είναι ανταγωνιστικοί. Εμείς είχαμε πάντα αυτήν την ελευθερία να προλαμβάνουμε τους πιο αποφτηνούς, τους πιο χαμηλόμιστους ναυτικούς, το οποίο και σήμερα με τα εξελικμένα και αυτόματα πλοία δεν χρειάζεται οι κανότης που είχαν τότε οι Έλληνες ναυτικοί και πραγματικά ήταν οι Ρωικοί και παλεύανε με τα παλιά πλοία και βρίσκανε πατέντες οι καπετάνικοι οι μηχανικοί και μπορούσαν και κυκλοφορήσουν αυτά τα πλοία οπότε δεν μας έχει εμάς επηρεάσει εξάλλου από τα ελληνικά, από ελληνόκτητα πλοία ο μεγαλύτερος αριθμός δεν είναι στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ο μεγαλύτερος αριθμός είναι η μεγαλύτερη σημαία νομίζω η Λιβερία φαίνεται Μάρσα, Λιβερία, Παναμάς και ακολουθεί η Μάλτα από ευρωπαϊκή σημαίες και η Ελλάδα Θα ρωτήσω για αυτό λοιπόν υπάρχει από όσο καταλαβαίνω υπάρχουν κάποιες προϋποθέσεις για να πεις ότι η χώρα εκτός από πετυχημένους εφοπλιστές είναι και κέντρο εφοπλισμού

που ευνοεί όλη την οικονομία της χώρας και φαντάζομαι ότι αυτό πριν την κρίση ήταν πιο πολλοί τράπεζες. Τώρα πια πόσο καταλαβαίνω είναι τόσο πολλοί ελληνικές τράπεζες. Είναι προφανώς οι σχολές, η εκπαίδευση των ανθρώπων που μπαίνουν στην ναυτιλία και τους ναυτικούς, οι ναυτικές σχολές. Είναι κάποιο υπουργείο ναυτιλίας το οποίο μπορεί να υποστηρίξει σωστά τη σημαία που κουβαλάνε τα πλοία την ελληνική ποια είναι τα στοιχεία πιστεύετε που συνθέτουν εκτός από τη δική σας πρωτοβουλία ως εφοπλιστές μια χώρα η οποία είναι καλή σε αυτή τη δουλειά η Λιβερία πόσο καταλαβαίνω είναι καλή σε αυτή τη δουλειά να υποστηρίζει μια σημαία σε πολλά πλήρια Η Λιβερία είναι ουσιαστικά δίνοντας κάποιο φραντσα είναι franchise Λιβερία δηλαδή δίνοντας κάτι στους κυβέρνητες Λιβερίας την ελέγχουν αμερικάνοι δικηγόροι στη Νέα Υόρκη αυτοί παίρνουν και τη μερίδα του λέγοντος ας πούμε η Λιβερία και τα Μάρσα Λάιλαν είναι αμερικάνικης σημαίας κατά βάση σημαίας ευκαιρίας εδώ στον Πειραιά

εκτός από τις ναυτιλιακές επιχειρήσεις έχουμε και παραναυτιλιακές επιχειρήσεις με σύτες ναυλώσων έχουν έρθει πολλά ναυλομεσαιτικά γραφεία από τον Λονδίνο και έχουν εδώ παρατήματα έχουμε ναυτασφαλιστικά γραφεία έχουμε εντάξει μια βιομηχανία στο πέραμα γιατί έχουν μια μικρή επισκευαστική βιομηχανία, λέω μικρή σε σχέση με Κορέα και Κίνα και λοιπά που και παράλληλα έχουμε και αρκετά μικρές βιοτεχνίες κατασκευής ανταλλακτικών για μηχανές θαλάσσης.

Δηλαδή όλο αυτό το πλέγμα συνθέτει αυτό που λέμε το hub του Πειραιά και Αθήνα, το ναυτιλιακό. τα στελέχη των γραφείων των Απτιλιακών είναι καλά αμοιβόμενοι και βλέπεις και περιοχές όπως η Βούλα πραγματικά προάστια δεν λέμε ακριβά προάστια πολύ καλή αλλά προάστια όπως η Μηδροσιά η Βούλα ας πούμε η Λιφάδα έχουν πάρα πολλούς όχι μόνο εργαζόμενους αυτές τις μυθίες αλλά και πολλούς αξιωματικούς που έχουν πλέον τα σπίτια τους καπετάνιους, πρωτοσμηχανικούς υπάρχει ακόμα ο πυρήνας των Ελλήνων ναυτικών δηλαδή περνάγεις 10-12 χιλιάδες και κάποια στιγμή λόγω του βιωτικού ζωής που ανέβαινε το βιωτικό επίπεδο εις την Ελλάδα φεύγανε από τα πλοία δεν είχαμε πλέον αξιωματικούς και οι προσερχόμενοι στις ναυτιλιακές σχολές ήταν χαμηλού επίπεδου μαθητές δεν μπορούσαν να μπουν στα επανεπιστήμια αλλά με την κρίση τα μνημόνια και αυτά με την κρίση της Ελλάδας στην οικονομική 10 έως 19 και που οι νέοι δεν βρίσκανε δουλειά πολλοί αξιόλογοι νέοι μπήκαν σε ναυτιλιακές σχολές

και ανέβηκε το επίπεδο. Α, θεωρείτε ότι λόγω της κρίσης ανέβηκε το επίπεδο. Είδαν ότι σήμερα, ας πούμε, ένα νέο παιδί ξέρω εγώ, σε ηλικία 25 ετών μπαίνει ένα μισθό 4.000 σαν ανθιποπλίαρχος. Η αφορολόγη της. Παίρνουν 15% φόρο. Είναι κάπως αρνωική η φορολογία. Μετά από κάνα χρόνο φτάνει σε 6.000 σαν πιο senior ανθιποπλίαρχος.

Είναι πολύ κανονιπηδική η μισθή και έτσι κάπως ανέβηκε το επίπεδο και πλέον έχουμε νέα παιδιά δοκίμους. Και εμείς σαν εταιρεία, ιδίως τα δεξαμενόπλαια, παίρνουν μέλης δοκίμους για να έχουν μια μαγιά για το μέλλον. Βέβαια, είναι αλειφοπλιστές που έχουν αποκλειστικά είτε Οκρανός, είτε Φιλιμίνους. Δεδομένου ότι η Ελλάδα έχει μια υποχρεωτική θητεία και έχει ένα μεγάλο πολεμικό ναυτικό εκεί, Εντάξει, είναι μέσα στους πρώτους κατά κεφαλή χώρες στο πόσα δίνει για την άμυνά της.

Εσείς θεωρείτε ότι υπάρχει μια υπόσχεση στη σχέση των ενόπλων δυνάμεων και του πολεμικού ναυτικού και του εμπορικού ναυτικού. Δηλαδή κάτι που μπορεί να κάνουμε παραπάνω, κάτι που μπορεί να αξιοποιήσει κανείς παραπάνω ή αξιοποιείται όσο μπορεί να αξιοποιηθεί. Δεν έχουμε μεγάλη σχέση και βλέπω, τώρα έχω ακούσει και τελευταία, δεν προσέρχονται πολλοί στην σχολή ναυτικών δοκίμων του πολεμικού ναυτικού.

Και ο λόγος είναι χαμηλή η μισθή. Οπότε, χαμηλή η μισθή είναι γενικά, γενικά στην ελληνική οικονομία η μισθή είναι χαμηλή. Ακόμα είναι χαμηλή και στους γιατρούς είναι χαμηλή, και στους αστυνομικούς είναι χαμηλή. Οπότε, εκεί είναι ένα πρόβλημα. ότι δεν επιλέγουν ποια είναι η αυτό το επάγγελμα δεν το επιλέγουν το επάγγελμα γιατί μυστολογικά δεν συμπαίρει και είναι και αρκετά μέχρι να εξελιχθούν μεγάλο το διάστημα Ποιες χώρες τώρα είναι παρέχουν το μεγαλύτερο ποσοστό καπετάνιων πληρωμάτων και τα λοιπά η μεγαλύτερη χώρα είναι οι Φιλιππίνες που έχει οι Φιλιππίνες και η Ινδία Ινδία, λόγω, αν θέλεις, έχει καλές ναυτικές σχολές.

Ινδία είναι μορφωμένη, αξιωματική. Είναι αρκετά πειθαρκημένη και μελετημένη, δηλαδή και προγραμματισμένη στη δουλειά τους. Και είναι μια χώρα μεγάλη, με πολύ πληθυσμό, ας πούμε, στις 10 εκατομμύρια. Και επίσης και, δηλαδή, στη διεθνή ναυτιλία, Ινδία και οι Φιλιππίνες παρέχουν τους περισσότερους αξιωματικούς και ναυτικούς η Κίνα επίσης έχει αρκετούς ναυτικούς και μεγάλο στόλο αλλά στην Κίνα οι ναυτικοί δεν ξέρουν αγγλικά, δεν μαθαίνουν αγγλικά στο σχολείο οπότε εμείς δεν μπορούμε να πάρουμε Κινέζους δηλαδή μπορεί να δεις ένα πλήρωμα Κινέζικο και μόνο ο καπετάνης τους ξέρει αγγλικά ενώ στις Φιλιππίνες τα αγγλικά είναι η δεύτερη γλώσσα και αυτό έχει βοηθήσει πάρα πολύ και στη Συνδία ήτανε παλιά η κοινοπολιτεία η παράδοση εκεί με την Αγγλία και η γλώσσα διευκολύνει πολύ γιατί η διευθύνει γλώσσα της ναυτιλίας είναι τα αγγλικά Ήθελα να σας ρωτήσω για κάτι άλλο το οποίο βρίσκω ότι έχει ένα ενδιαφέρον και σε σχέση με το δικό μου τομέα της τεχνολογίας που είναι ότι

οι περισσότερες δουλειές που γίναν τα προηγούμενα χρόνια και στην Ελλάδα και εκτός Ελλάδος ανήκαν συνήθως σε κάποια οικογένεια ή στον αρχικό επιχειρηματία. Οι δύο εξαιρέσεις είναι η ναυτιλία, η πόντιστα πλοία και η συμμετοχή των ανθρώπων που εργάζονται σε ένα τέτοιο γραφείο και αυτό επίσης είναι πάρα πολύ συνήθως πια και στη τεχνολογία.

Δηλαδή, εμείς τα λέμε πλέον options αλλά στην πραγματικότητα είναι ότι ένα ποσοστό της εταιρείας ανήκει στους εργαζόμενους και έχω ακούσει από αρκετό κόσμο ότι εσείς το εφαρμόσατε αυτό για πολλά χρόνια με αποτέλεσμα να γεννηθούν πολύ καινούργοι μέσα από εσάς. Το εφαρμόσαμε από την αρχή της εταιρείας. Θα ήθελα να μου πείτε λίγο.

Ήρθε κάποιες μετοχές σε πιο σύνιορ προσωπικό του γραφείου και αργότερα το επεκτείναμε και σε πλοιάσκους και σε senior προσωπικό των πλοιάσκους και πρώτους μηχανικούς και νομίζω και οι τρεις εταιρείες ας πούμε των τριών αδελφών είναι τα νύψια μου στις δύο από τις τρεις το εφαρμόζουν και αυτό είναι ένα μεγάλο κίνητρο βέβαια γιατί το ξεκινήσαμε αυτό γιατί εκτός από τα άλλα πολύ καλά που έχουμε οι Έλληνες, σαν λαός, είμαστε και ατομιστές. Δηλαδή δεν θέλουμε να σπούμε θερμούκα. Οπότε για να συγκρατήσουμε τα στελέχη μας, να μην θέλουν να γίνουν και αυτοί οι εφοπλιστές, που τότε, εκείνη την εποχή, ήταν και πιο εύκολο.

Υπήρχαν πιο πολλές τραπέζες, πιο πολλοί βοηθούσανε τους νέους τα start-ups των εφοπλιστών. Σωστά. Την δεκαετία του 70. Και τι κάνανε. Και με μικρά κεφάλαια Μαζευότουσαν δύο-τρεις, ξέρω εγώ ένας καπετάνιας, ένας λογιστής, ένας πρώτος μηχανικός, πέραν και ένα δάνειο και ξεκινούσαν να καραβάχει. Και πάντα η φιλοδοξία και των στελεχών του γραφείου ήταν αγίων εφοπλιστές, διότι έτσι γινόταν στο παρελθόν.

Ήλοι κάπως έτσι ξεκινούσαν. Ας πούμε παραδείγματα, ο καπιτάν Παναγιώτη Τσάκος ήταν στελεχος της εταιρείας Παπαλιού τότε. ένα παράδειγμα ας πούμε ένας άλλος φόβληστής Αντώνης Σολέλακης από την Κρήτη ο οποίος τώρα δυστυχώς δεν έχει πάει καλά επίστανε του παπαλιού αρχικαπετάνιου εμείς τους δώσαμε συμμετοχή στα πλοία για να μην έχουν την φιλοδοξία να συνδεθούν με την εταιρεία και να μην θέλουν να κάνουν τη δική τους δουλειά και πλέον κατά κάποιο πρόγραμμα θεωρούν τη δική μας δουλειά και δική τους αυτό ήταν ξεκινήσαμε για να τους κρατάμε τώρα πλέον το κάνουμε και για να για να έχουν μεγαλύτερο ενδιαφέρον για την εταιρεία θεωρώ ότι έχει αποδώσει αυτό το μέτρο καπνέλ παιδά και κοινωνικά είναι ένα καλό μέτρο γιατί και όταν βγαίνει κάποιος σε σύνταξη 62-65 πότε βγαίνει εκτός από τη σύνταξή του έχει και ένα εισόδημα χαίρομαι που βλέπω ότι οι συνταξιούς που έρχονται και εσείς πράγονται των ταμπερίσματά τους και τους επιτρέπει να ζουν παραπάνω από εξωπρεπώς.

Άκουσα στη συνέντευξη στο Άιν Ναύτους της μητέρας σας που έλεγε ότι από τους κόλπους της Θένα Μάρης τότε έχουν γίνει 40 καινούργιοι εφοπλιστές. Αν όχι 40, καμιά κοσμεταριά από 40 εφοπλιστές. Τώρα όμως δεν γίνεται αυτό. Γιατί πλέον είναι μεγάλα τα κεφάλαια. Οι τράπεζες έχουν δυσκολέψει. Μπορώ να πω ότι και ας πούμε στον Πειραιά τότε που εμείς είμαστε το 70-75 πρέπει να ήταν 15 ξένες τράπεζες όπως ήταν οι μεγάλες τράπεζες City Bank, Chase Manhattan τότε ήταν κάποιες τράπεζες που δεν υπάρχουν πλέον στην Αμερική First Chicago, Continental και κάποιες γερμανικές και γαλλικές Dos West και όλες αυτές και κάποιοι έτσι πιο αν θέλετε λίγο τοκογλυφικές μικρότερες που χρειώνουν λίγο περισσότερο επιτόκιο και δανείζανε σε μικρότερους οφοπλιστές ή αυτά τα λεγόμενα start-up των μικρότερων οφοπλιστών από εκεί βρίσκονται η κεφαλαία τους που λένε στον Πειραιά δεν υπάρχουν ξένες τραπέζες είναι βέβαια η Εθνική Eurobank και Πειραιός που δανείζουν στην αυτιλία αλλά πλέον

τα κεφάλαια είναι πολύ μεγάλα για να ξεκινήσει κάποιος χωρίς κεφάλαιο στην αυτιλία. Οπότε δεν έχουμε αυτές τις αποσκερτήσεις πλέον. Δεν έχουμε πλέον αποστάτες, ας πούμε, στο μόλις. Βεδομένου ότι πλέον τα πλοία είναι πολύ πιο ακριβά, το να μπει κανείς στην αυτιλία είναι πιο ακριβή ιστορία, οι τράπεζες, όπως λέτε, πια είναι λιγότερο παρούσες, ας το πούμε, στον Πειραιά.

Ποιες σκέψεις κάνετε για το πώς ένας τομέας που πάει καλά, αναφισβήτητα, μπορεί να πάει καλύτερα τα επόμενα 20 χρόνια. Δηλαδή τι σκέψεις κάνετε για βελτιώσεις που μπορεί να γίνουν στη χώρα που θα υποστηρίξουν περαιτέρω αυτό το τομέα. Το μεγάλο ερώτημα σήμερα για την ναυτιλία είναι οι μηχανές πρόσυσης και το καύσιμο Γιατί η τεχνολογία αλλάζει Στο παρελθόν, παρ' πέραντας πάλι από την ναυτιλιακή ιστορία Είχαμε τη μετάβαση από τον ατμό στις δίζελο μηχανές Στις ατμό μηχανές και μετά τις δίζελο μηχανές Σε όλα αυτά τα στάδια Ας πούμε το γαλαξίδι π.χ.

Ο οποίοι ήταν μόνο Ιστιοφόρα Ήταν ένα ναυτιλιακό κέντρο Εξαιρετικό κλπ Δεν προχωρήσαν Και έσβησε Το γαλαξίδι Αυτό το φάσμα Στο γαλαξίδι το έχουμε λίγο όλοι Μήπως κάποια μεγάλη τεχνολογική Εξέλιξη μπορεί να μας φέρει πίσω Υπάρχουν διάφορες σκέψεις καταρχάς είναι το θέμα του περιβάλλοντος του καθαρού καυσίμου το οποίο όλος ο κόσμος υπάρχει μια δέσμευση ότι μέχρι το 50 πρέπει οι εκπομπές καυσαερίων να είναι στο 0 από την αυτιλία δεν ξέρω αυτό θα κηδηθεί, μάλλον όχι αυτό είναι το μεγάλο ρόδιο δηλαδή αν απειγήσει κανείς πλοία τι είδους μηχανές θα χρησιμοποιήσουμε, τι είδους καύσιμο όλοι συζητάνε την αμμονία που είναι 100% καθαρό καύσιμο αλλά εμπορικά είναι πολύ ακριβή σαν καύσιμο και δυσκολευόμαστε λιγάκι στην επιλογή να πηγήσουν πλοία ακριβώς με το δίλημα του καυσίμου να μην μετά από 10 χρόνια γιατί οι κύκλοι αυτοί κρατάνε 10 χρόνια να μην βγουν τα πλοία μας ανταγωνιστικά τώρα οι Έλληνες έχουμε εγώ δεν έχω προσωπικά πλοία υγραριοφόρα αλλά ο οποίος ο πιο εξελιγμένος τύπος

πλοίου εμπορικού πλοίου σήμερα είναι τα υγραριοφόρα τα οποία μεταφέρουν τον natural gas είναι πολύ ακριβά πλοία και συνήθως είναι μονάδες μεγάλης έντασης κεφαλαίων μιλάμε για πλοία από 220 μέχρι 300 εκατομμύρια δολάρια το κάθε πλοίο αυτά είναι τα λεγόμενα πλοία του μέλλοντος προσωπικά εγώ πιστεύω ότι πάντα θα υπάρχει ζήτηση για πιο κλασσικού τύπους πλοίων όπως τα φορτηγά που μεταφέρουν στάρια κάρμουνα και λοιπά και τα τα δεξαμενόπλια επίσης που μεταφέρουν καθαρά προϊόντα πετρελαίου όπως μενζίνη, jet fuel μπορεί να μεταφέρουν και φυτικά έλαια παραδείγματος χάρη ή το λιγόμενο BioDiesel τώρα που είναι ένα νέο καύσιμο καθαρό το οποίο παράγεται κυρίως Σνότιο Αμερική από η Μητριακά Αυτά είναι ένας τύπος πλοίο καυγιός στα 5000 τόνους που θα έχει μια σταθερή απόδοση και νομίζω και ένα μέλλον και προσωπικά εγώ σαν εφοπλιστής σε αυτά τα μεσαίο τύπου πλοίο κατευθύνουμε, κοιτάω να ανααιώνω το στόλο μου βέβαια δε ξέρουμε και στην τριτικό εφοπλιστή δε κοιτάω να ευρύνω

να αναπτύξω την επιχείρηση απλώς κρατάω θέλω να το προσωπικό μου να είναι πλήρως απασχολημένο και οι ναυτικοί και τα πλοία κρατάω να σταθερώ αριθμοπλοία 80 πλοία κυρίως για τον κόσμο του κραφείου και για το κέρκυρο και ένα μύρισμα. Αυτά τα πράγματα. Νομίζω το θέμα της ενέργειας πια, ενώ παλιότερα αφορούσε πολύ λιγότερο, ας πούμε, το δικό μου τομέα της τεχνολογίας, διάβαζα χθες ότι πλέον το 1 πέμπτο της ενέργειας της Ιρλανδίας πηγαίνει σε data centers, το 1 πέμπτο, και ότι η Αμερική μέχρι το 2030 θα καταναλώνει μόνο τα data centers όσοι όλοι κατανάλωσαν την ενέργεια στην Ιαπωνία.

Οπότε νομίζω το θέμα της ενέργειας γενικά μας αφορά πλέον όλους Σε μέγιστο βαθμό Φαντάζομαι ότι μια λύση δεν ξέρω για κάποιους τύπους πλοίων Όπως είναι τα ferry boat που είναι μικρών αποστάσεων Ή τα πλοία που έχουν τακτικά δρομολόγια Πιστεύω ότι και η ηλεκτρική ενέργεια είναι μια λύση Ξέρω εγώ βέβαια δεν έχει εξελιχθεί ακόμα Αλλά όπως με τα σκάφια, τα αυτοκίνητα, κάπου φορτώνεις, παρασύρουμε λιμάνι και υπάρχει και αυτή η δυνατότητα κυρίως για να μην και σκάψιμο στο λιμάνι που σου δίνουν ηλεκτρική ενέργεια απ' έξω μπορεί να εξελιχθούν και οι μπαταρίες οπότε ένα πλοίο μπορεί να κινείται και να...

Αν φύγουμε από το... Δεν μολύνει όμως το πλοίο τόσο πολύ το περιβάλλον όπως τα αεροπλάνα που είναι πάρα πολύ μεγάλη η κυκλοφορία αεροπλάνων σήμερα και το βλέπουμε και πάνω από τις πόλεις του Καυσέριου η ταυτοκίνητα, η βιομηχανία. Εμείς η ναυτιλία ευθύνεται για το 2% μόνο της ρήπανσης του περιβάλλοντος. Να, να. Αν φύγουμε από το κομμάτι των ας πούμε επιλογών που πρέπει να κάνει ένας εφοπλιστής τι είδους πλοίο θα πάρει, πώς θα εξελιχθεί το μέλλον, αν τελικά θα μπορεί ένα πλοίο υγραεροφόρο ας πούμε για παράδειγμα να έχει το αποτέλεσμα που ελπίζει σε τόσο υψηλή τιμή κτήσης.

Αν φύγουμε από αυτό και δούμε την Ελλάδα πώς θα μπορούσε η Ελλάδα να κερδίζει περισσότερα ως χώρα από την ναυτιλία, από αυτό το ντομέα. Ποια πράγματα θα μπορούσαν να γίνουν ώστε να έχει πιο ευρύ αποτύπωμα η ναυτιλία. Χοντρικά. Όχι με κάποιες μελέτες. Σήμερα η ναυτιλία νομίζω υποντοπόρος όχι η ακτοπλογία με τα Dairy Bot που είναι σημαντική αλλά είναι πιο πολύ στον τουριστικό τομέα. Συνεισφέρουν 7% στο καθάριστο εθνικό προϊόν.

Παράλληλα και επενδύσεις των εφοπλιστών νομίζω προσθέτουν και σε αυτό ένα ποσοστό. Νομίζω τα 30% του καθάριστου δεν μπορούμε να διορθώσουμε σε αυτό. 25-30% είναι οικοδομική δραστηριότητα, κίνητα είναι έτσι δεν ξέρω Να σας πω και εγώ δεν είμαι σίγουρος ξέρω ότι ο τουρισμός είναι κοντά στο 20% 20% δεν θα είναι ο τουρισμός γιατί εντάξει το καθαρό όχι το καθαρό όλα τα γύρω στο 15% βέβαια αφαιρείται πιο πολλοί κόσμο του τουρισμού γιατί είναι μικρές επιχειρήσεις ναι νομίζω είναι λίγο περιορισμένα η δυνατότητα όπως είπαμε είναι μια εξωχώρια επιχειρήση επιχείρηση, δραστηριοποιείται στο εξωτερικό.

Θα μπορούσε να υπάρχει εδώ κάποια ασφαλιστική αγορά που υπάρχει. Αλλά είναι η διεθνής αγορά είναι μεγάλη. Οι τράπεζες σήμερα απευθύνονται και αυτοί που δανείζονται χρήματα διεθνής τράπεζας, αλλά και από τις ελληνικές. Δεν είναι και ναυτιλία, δεν είναι σαν τα τάτα σέντερς που αναπτύσσονται. Ξέρεις, η ζήτηση η ζήτηση και η προσφορά σε πλοία είναι συναφές με το διθέσεις εμπόριο το διθέσεις εμπόριο αναπτύσσεται ανάλογα με τους κύκλους 2-3% το χρόνο από 0 έως 3-4 και η ναυτιλία ας πούμε ζήτησης από 0 μέχρι 3% άρα και σε συνάρτηση με τη συνεισφορά σημαίνει στην ελληνική οικονομία σε αυτά τα νούμερα θα κινείται δεν μπορεί να γίνει κάτι πολύ δραστικό το πρόβλημα είναι πως η κίνδυνη είναι από την άλλη πλευρά ότι πλέον το κόστος διαχείριση πλοίου στην Ελλάδα γίνεται κάπως ακριβό διότι οι μισθοί ακόμα δεν είναι κάπως χαμηλοί αλλά οπωσδήποτε είναι πιο ψηλοί από κέντρα ανακτηλιακά όπως είναι ξέρω εγώ σίκαπούροι που χρησιμοποιούν ινδούς ας πούμε ο ινδός τεχνικός αρχημηχανικός

ο πέθνιος ινδός παίρνει 5-6 χιλιάδες δολάρια ο Έλληνας παίρνει 8 χιλιάδες ευρώ οπότε ας πούμε προκριτικά εγώ αν διαχειριζόμουν πλοία ας πούμε στη Συγκαπούρη και στις Φιλιππίνες θα κόστησαν σίγουρα πιο φθηνά δεν είμαστε πολύ ανταγωνιστικοί στο κόστος διαχείριση άρα κάποιοι εφοπλιστές στο μέλλον που μπορεί να αναθέτουν τη διαχείριση των πλοίων τους που πλέον λέμε ότι είναι τεχνολογικά, πιο εξελιγμένα, δεν είναι παλιά πλοία, να χρειάζεται την προσωπική φροντίδα και αυτά, είναι πλοία, μπορεί να τα αναθέτουν σε διαχειριστές τρίτος, να τα κάνουν outsource στο management, όπως κάνουν οι Νορβηγοί.

Ας πάρουμε μια σύγκριση με την Νορβηγία. Η Νορβηγία, που το πώς είναι αυτή, λέει φύγε από την Νορβηγία, αλλά η Νορβηγία είναι παραγωγός πετρελαίου και φυσικού αερίου οπότε έχει αναπτύξει ένα στόλο πλοίων offshore όπως είναι τρυπάνια μπριμουν κάπου έχει ας πούμε ένα offshore industry σημαντικό και αυτό καλύπτει εν μέρει την απώλεια της ποντοπόρων αυτελείας λοιπόν πιο πολύ βλέπω να να χάνουμε λίγο έδαφος όχι να αυτιλέσαν επιχείρηση αλλά η διαχείριση των πλοίων από τον Πυριαν να σταματήσει να είναι τόσο ανταγωνιστική γιατί οι Έλληνες σαν νοοτροπία θέλουν να ελέγχουν τα πλοία τους και να να μην αναθέτουν διαχείρισης ετρίτους. Αν και κάποιοι αναθέονται διαχείρισης ετρίτους. Εφοπλιστές.

Αλλά δεν είναι αυτοί ηρωπίας το πούμε. Την άλλη μεριά θεωρώ ότι έχουμε πολύ κανά στελέχη. Και φιλότιμα. Είναι αυτό που λέμε το ελληνικό φιλότιμα το οποίο δεν το βρίσκει κανείς ετρίτους. Είτε αυτοί είναι Ινδίοι, είτε είναι Σκαντίναβοι είτε οτιδήποτε. Εγώ στην εμπειρία μου είχα στην αυλόση και κάποιους καντίναβούς έμπειρους και λοιπά δεν συγκρινότησαμε τους Έλληνες.

Δεν είναι στέλνα. Οπότε αυτό το μεγαλύτερο κόστος του διαχειριστικού αντισταθμίζεται από τις ικανότητες των στελεχών εδώ των επιχειρήσεων. Και αν μιλήσουμε για τους εφοπλιστές... Αλλά δεν ξέρω η άλλη γενεά τι θα κάνει. Ξέρεις εκεί είναι ένα θέμα. Ξέρεις όλοι λένε ότι οι καινούς γενές θέλουν να ζουν πιο άνετα και πιο Εγώ να σας πω την αλήθεια δεν το βλέπω αυτό να πραγματοποιείται εύκολα διότι πάντα όλα ορίζονται από τον ανταγωνισμό και όταν ο Αμερικάνος αυτή τη στιγμή παίρνει μια βδομάδα διακοπές το χρόνο αν δει κανείς και την έκθεση τράγγει πόσο πίσω έχει μείνει η Ευρώπη έναντι της Αμερικής τα τελευταία 15 χρόνια δηλαδή σκεφτείτε ότι το 10 είχαμε περίπου το ίδιο κατά κεφαλήν ΑΕΠ με την Αμερική η Ευρώπη συνολικά σήμερα η Αμερική είναι μια μισή φορά μεγαλύτερη σε 15 χρόνια αυτό εξηγείται σε ένα ποσοστό και με το work ethic των Αμερικάνων και το πόσο τολμηροί είναι στο τι επενδύσεις στο μέλλον κάναν όπως στην τεχνολογία οπότε νομίζω ότι τυστιχώς άλλο το τι

επιθυμούμε και το άλλο το τι πραγματικά έρχεται νομίζω ότι αυτό που έρχεται είναι μάλλον ακόμα πιο σκληρή δουλειά Ναι Εντάξει τώρα εδώ θέλω να πω δύο πράγματα. Καταρχάς για την ανταγωνιστικότητα της Ευρώπης. Οι Ευρώποι συμβούν ανταγωνιστικοί λόγω της Ελλάδας, των ελληνόκτων πλοίων στον τομέα της ναυτιλίας. Δηλαδή το 50% του στόλου της Ευρώπης εμπορικού στόλου της Ευρώπης είναι τα ελληνόκτωτα πλοία υπό σημεία Ελλάδας και Μάλδας.

Έχουμε το 50% και Κύπρο. Και η Ευρώπη σε αυτό το τομέα είναι ανταγωνιστική. το ερώτημα είναι τι θα μπορούσε να κάνει η Ευρώπη για να στηρίξει την αυτιλία αυτό είναι μια πολύ μεγάλη συζήτηση δεν το κάνει, είναι γραφειοκράτες στην Ευρωπαϊκή Ένωση δεν ακολουθώνει την έκθεση Συντράγγι τι να κάνουμε είναι σιγά σιγά εντάξει γίνεται και το σχετικό λόμπινγκ και νομίζω ότι δειλά δειλά προχωράμε Η Ευρώπη έχει μια τάση να είναι από τα λίγα μέρη του κόσμου που λειτουργεί με έναν τρόπο που είναι ας το πούμε η πηξίδα από ηθική σάμπλος είναι σωστή αλλά στην πράξη οι επιχειρήσεις και οι άνθρωποι που ζουν στην Ευρώπη πιθανώς υποφέρουν ως αποτέλεσμα.

Δεν προστατεύει δηλαδή τους ζήτους. Δεν έχει πλούτο παραγωγικές πηγές η Ευρώπη, δεν παράγει τίποτα. Η Αμερική όσον αν έχει είναι αυτάρξης ενέργεια, εμείς δεν είμαστε. λέγοντας και για το εθνικό προϊόν που έχει πάει μια ψούρα πάνω ξαφνικά ναυτάρκης ενέργειας με το σελ γκάζ και αυτά εξάγουν πετρελαιό γίνανε εξαγωγής ενώ παλιά ήταν εισαγωγής όχι πολύ παλιά, προ 15 χρόνια ήταν εξαγωγής γι' αυτό και αν θέλεις χωνόντουσαν να πούμε έτσι και στη Μέση Ανατολή για να ελέγχουν τους παραγωγούς πετρελαίων τώρα αυτή τη στιγμή είναι ναυτάρκης Έχουν το φυσικό αέριο, βοηθάει πολύ στη βιομηχανία, έχουν κάρδονο, έχουν δημητριακά, είναι μια πολύ πλούσια χώρα.

Νομίζω η Ευρώπη κάποτε είχε πλονέκτημα στη μόρφωση και ποιότητα των ανθρώπων και εξού και στις υπηρεσίες ας το πούμε πήγε για αρκετό καιρό καλά η Ευρώπη, αλλά αυτό το πλονέκτημα αυθύνει διότι υπάρχουν άλλες περιοχές του πλανήτη που έχουν αρχίσει επίσης να έχουν μορφωμένους και ανθρώπους. Όταν έγκρισε η Ευρώπη την Κίνα και τη Βιεννάμ δηλαδή η βιομηχανία από την Ευρώπη έχει φύγει τελείως.

Διότι θα πρέπει δηλαδή οι μισθοί Ευρωπαίοι να πέσουν στα επίπεδα των Κινέζων και των Βιεννάμεζων για να γίνουν ανταγωνιστικοί. Γι' αυτό και βλέπεις ότι σήμερα οι ευρωπαϊκές χώρες, οι πολιτικοί τι να κάνουν, δανείζονται για να ικανοποιήσουν τις ανάγκες των ψηφοφόρων τους, των λαών της Ευρώπης, οι οποίοι αν δεν δανειστούν δεν μπορούν να διατηρήσουν το βιωτικό επίπεδο που είχαν.

Θα πέφτει το βιωτικό επίπεδο. Είναι μεγάλο θέμα αυτό. Είναι μεγάλο θέμα και ειδικά δεδομένου ότι το διαμάντι της Ευρώπης είναι το κράτος πρόνοιας, το οποίο θέλει λεφτά για να μπορείς να το διατηρήσεις. Θέλει πολλά χρήματα για να το διατηρήσεις. Αλλά τι να κάνουν και οι πολιτικοί. Μπορεί να περικόψουν το κράτος. Βλέπεις η Γαλλία αυτή τη στιγμή αντιμετωπίζει ένα τεράστιο πρόβλημα.

Είναι υπερχρωμένο κράτος. Έχει πολιτικό πρόβλημα. δεν μπορεί να έχει μια σταθερή κυβέρνηση και δεν μπορεί να μειώσει τα εξοντά της. Δεν μπορεί να μειώσει τα ελλείμματα που είναι κοντά στο 6%. Εδώ η Αμερική πια έχει ξεπεράσει... Ήδη είναι, νομίζω, αυτό πρέπει να φοβόμαστε. Όλος ο δυτικός κόσμος, δηλαδή, και η Αμερική, όταν έχει φτάσει η άμυνα να είναι μικρότερο ποσοστό του προϋπολογισμού από την εξυπηρέτηση των δανείων, το οποίο δεν έχει ξανασυμβήσει στην Αμερικάνικη ιστορία, καταλαβαίνουμε πόσο βαθύ είναι το χρέος και της Αμερικής που λέμε ότι είναι μια πολύ πετυχημένη περίπτωση.

Παρόλα αυτά το χρέος για να το εξπιρετήσεις ξοδεύεις πιο πολλά από ό,τι για την άμυνά σου. Κάποιοι ιστορικοί λένε ότι είναι η αρχή του τέλους. Τώρα κατά πόσο αυτό ισχύει δεν το γνωρίζω. Είμαι πιο ισοδόξος αλλά σίγουρα είναι μεγάλο πρόβλημα το εξωτερικό. Η Ευρώπη έχει ακόμα μεγαλύτερο πρόβλημα σε αυτό. η Ευρώπη δεν μπορεί να τυπώνει και χρήμα σαν την Αμερική Να Ήθελα να σας ρωτήσω το εξής έχετε δει πάρα πολλούς ανθρώπους στον χώρο της ναυτιλίας και πολλά νέα παιδιά θα ονειρεύονταν να γίνουν εφοπλιστές γιατί προφανώς είναι ένας τομέας που εγώ πιστεύω εξειδανικεύεται σε έναν βαθμό δηλαδή ίσως και επειδή τα τελευταία χρόνια τα πράγματα έχουν πάει πολύ καλά αυτή η γενιά δεν έχει δει την ανάποδη όψη.

Εγώ θυμάμαι ως παιδί γνωστούς της οικογένειας οι οποίοι αναγκάστηκαν μέχρι και από τη χώρα να φύγουν εκτός από το ότι χάσανε τα πλοία τους. Αυτή την άσχημη όψη το ρίσκο ότι όλα τα πράγματα έχουν τη φωτεινή και τη σκοτεινή τους πλευρά η γενιά η τωρινή οι πιο νέοι δεν το έχουν δει. Οπότε θεωρούν ότι η ναυτιλία είναι το εισιτήριο για ατελείωτο πλούτο και καλή ζωή αυτό σίγουρα για αυτούς που γνωρίζουν καλύτερα δεν ισχύει φυσικά αλλά πολλοί αναρωτιούνται ποια είναι τα χαρακτηριστικά που ευνοούν έναν άνθρωπο που θέλει να μπει σε αυτόν τον τομέα δηλαδή ποιες δεξιότητες και ποια στοιχεία χαρακτήρως πρέπει να έχει κανείς για να μπει σε αυτόν τον τομέα θα σας φέρω ένα παράδειγμα παραδείγματα μπορεί να πούμε είναι ο Γιώργος Οικονόμου που είναι ο μεγαλύτερος και αυτός μεγαλύτερος μικρότερος από εμένα, μεγαλύτερος από εσένα από αυτός του κολεγίου ο Γιώργος πέραν εφ' εβδομητατή, εβδομητατρία μάλλον έχει μιας μεγαλύτερες αυτιλιακές εταιρείες ήταν πολύ επιτυχημένος

στο χρηματιστήριο τώρα το Γιώργο ασφαλώς είχε καλές γνωριμίες δεν νομίζω ότι είχε κεφάλαια από τον πατέρα του πολύ καλές σπουδές, ένα φυγού μηχανολόγου στο MIT είχε κάνει και σε εμάς είχε κάνει κάποιο πρακτική ένα φεγγάρι που λέμε, έξω έξω έξω άμυνο μετά πηγαίνοντας στην ΙΑΡΚ που είναι ένα μεγάλο χρηματιστηριακό κέντρο με τις κατάλληλες γνωριμίες βρήκε κεφάλαιο για να ξεκινήσει τον εμπιστευτεί κάποιοι επενδυτές δεν είμαι σίγουρος αλλά βρήκε κεφάλαιο, ξεκίνησε τη δική του επιχείρηση μπήκε εκεί στο χρηματιστήριο είναι μια πολύ επιτυχημένη πορεία για να αυτοδημιούργει το εφοπλιστή χαλαπαρδίματα η κυρία Φράγκου που είναι δεύτερη μεγάλη εφοπλίστρια και αυτή πάρα πολύ κανεί με πολύ καλές σπουδές επίσης αρές σπουδές είναι σημαντικές σε σπουδεία πανεπιστήμια δείξανε, επέδειξαν και τον εαυτό τους και καλοί ας πούμε φοιτητές είχε ξεκίνημα από τον πατέρα της, ο πατέρας ήταν εφοπλιστής αρκετά μεγάλος, αλλά είχε βάσεις ο Γιώργος Προκοπείου ο κουμπάριος μου και αυτός είχε οικονομική επιφάνεια ο πατέρας του

οπότε ξεκίνησε με ένα δύο τρία πλοία και αυτός ο πολιτικός μηχανικός είχε καλές σπουδές και πάρα πολύ εργατική αυτή που συζητάμε τώρα. Τώρα μιλάμε για τους τρεις στους τέσσερις μεγαλύτερους τόλους. Ο μεγαλύτερος ελληνόκτος τόλος είναι της κυρία της Μαρία Σακελικούση η οποία βέβαια είναι τρίτης γενέας. Ο πατέρας της ο Γιάννης ο οποίος έγινε ο μεγαλύτερος φοβεστής και αυτός του Sloan School of Management και αυτός Αμερικάνος σπουδαριμένος θα ακολουθούσε ίσως κάτι μαϊκή πορεία αν δεν τον φώναζε ο πατέρας και αν δεν αρρώσταν ο πατέρας του, οπότε ήρθε στην Ελλάδα και λόγω του χιώτικου αν θες DNA και της εργατικότητός του έφτιαξε το μεγαλύτερο ελληνικό στόλο ας πούμε.

Ας πούμε αυτή είναι η τέσσερις μεγαλύτερη. Τώρα... Έχουν κάποια κοινά χαρακτηριστικά οι άνθρωποι που έχουν πετύχει οι σχέσεις με το ρίσκο, δεν ξέρω, η τολμηρότητα, τι είναι αυτό. Οι αφιερισσότεροι εφομπλιστές σήμερα, δεύτερης και τρίτης γενεάς. δεν έχεις πολλούς αυτό δημιουργήτους δηλαδή ένας που μου έρχεται στο μυαλό είναι ο ίσως και ο μόνος από τους μεγάλους είναι ο στον αντικείμενο σαρτιστικής είναι ο Γιώργος Οικονούμου και θα θες και ο Γιώργος Ουπροκοπίου διότι και αυτός δεν έχει οικογένειά του πλοία αλλά αυτός πάλι ήταν στη γλυφάδα του σπίτι του, ήταν με τα lightning εις τη οπλός και ακόμα εις τη οπλός τέλειε σημείωση αγώνες που προτεύει κιόλας έχει μανία με τη θάλασσα ας πούμε ο Γιώργος τώρα μιλάει για άλλους αλλά όταν είχε το πρώτο του πλοίο που για αυτό ήταν σχολείο γιατί είχε συνεχεί προβλήματα και ζημιές είχε κάποιο πρόβλημα στο τιμόνι στην Δυτική Αφρική και έβαλε τη στολή του δίτη και κατέβηκε να δώσει μια δύση τεχνική γιατί είχε πολύ καλός τεχνικός

στο τιμόνι να το φέρει στα ίσια για να μπορέσει το πλοίο να συμβεί στο ταξίδι του εντάξει νομίζω από το κοινό χαρακτηριστικό νομίζω είναι η αφοσία στο επάγγελμα, οι εργατικότητες Η σχέση με το ρίσκο το πόσο τολμηρός είναι κανείς νομίζω αυτοί οι τέσσερις που είπαμε πέραναν ρίσκα μεγάλα ανάλογος άλλο πιο μεγάλο πιο μικρό θα έλεγα ότι η ευθοδημίρια και το μεγαλύτερο ρίσκο και η και η η Φράγκου η Αγγελική Να ρωτήσω ένα ακόμα πράγμα το οποίο απλώς πρόσφατα Το ρίσκο είναι ο δανεισμός ο υπερδανεισμός όπου σε μια κρίση μπορεί να σε αλλά όταν είσαι και ικανός μπορεί να διαρρυθμίσεις να προσαρμόσεις τα χρέη σου να να τα βλείς με τις τράπεζες βασικά θα λέγω ότι είναι ικανός του επιχειρηματία.

Και να ρωτήσω κάτι το οποίο απλώς πρόσφατα έχει πάρει δημοσιότητα και πολλοί αναρωτιούνται ας πούμε τους χούτι. Ο πραγματικός κίνδυνος που μπορεί να υπάρχει στη θάλασσα, τους χούθισνα. Οι χούτις είναι πολύ πραγματικός κίνδυνος. Το είδαμε τώρα που βουλιάξαν δύο πλοία. Ακριβώς αυτό. Με επιμονή που είχαν βάλει ανάρκες και θέλανε να τα βουλιάξουν.

Πώς μπορεί κανείς να αντιμετωπίσει τέτοιους κινδύνους Δηλαδή τι είναι το Τη στιγμή να μην περνάει από την Ερυθρά Περνάει από εκεί Ή να μην περνάει από την Ερυθρά Ή να μην πηγαίνεις στο Ισραήλ Να μην Να μην γίνεις στόχος για αυτούς Αυτοί έχουν σύστημα Intelligence ας πούμε Και δηλαδή έχουν πολύ καλό σύστημα πληροφόρησης Είναι πολύ αξιωμένοι αυτοί Οι εμενίτες γενικά Ένας λαός έξυπνος και είχαν και παράδοση στο εμπόριο και στην είναι αυτοί που εξηλάμισαν την Ιδονησία είχαν σ' όλο τον κόσμο ήταν πάρα πολύ κανοί οι έμποροι και αυτοί είναι πάρα πολύ κανοί το βλέπουμε, τους βομβαρδίσαν οι Ισραηλίτες επανειλημμένα αυτοί που διατηρήσουν τις δυνατότητες τους του defense έχουν και έχουν πληροφόρηση η εταιρεία δική μας για να πω ένα παράδειγμα πάμε εξ' το Ισραήλ και μας απειλήσαν μας κάποια πλοία ευτυχώς τότε εξ' αποστάσεως να πυροβολούσαν να στο πούμε με αυτά τα ντρόν και λοιπά, δεν μας έκαναν μεγάλες ζημιές μέχρι που είπαμε δεν ξαναπερνάνε δεύτερα και αυτό κάναμε

διότι εντάξει δεν θέλουν να μας εκβιάσουν αυτοί είναι γυαστές λέει να πηγαίνεις στο Ιζαραϊ λέει ας είσαι εσύ που θα πάω και το δεν θα πάω τώρα έχει γίνει μια ανακοχή βέβαια υποτίθεται έχει γίνει μια ανακοχή μετά τον Νοέμβριο σταματήσανε τις επιθέσεις σε πλοία μετά ο κύριος Τραμπ ανεκκίνωσε ότι εγώ όταν βρήκαμε τους χούθις και δεν θα ξανά μετά κάποιο βαρδεσμό που έκανε έχουμε πετύχει ανακοχή το οποίο κράτησε δύο μήνες μετά εμφανίστηκαν δρυμύτεροι Εξού και βουλιάξαν πάλι δύο πλοία και χάθηκαν και χάθηκαν και αρκετές ζώες Ήσχαμε τρία πλοία, λόγω της αμεκοχής του Τραμπ που βλέπω ότι δεν είναι πιο ήσυχη, είχαμε συμφωνήσει να περάσουμε είχαμε περάσει και με κανένα δυο και τα γύρισαμε γύρω γύρω δεν θα ήθελα να δω το πλοίο μου και το πληρωμά μου προπάντως η ασφάλεια του πληρώματος με κάποιο κόστος πήγαμε γύρω γύρω από την Ευθυνική.

Μια ερώτηση που ας πούμε είναι προφανής και ασυνήθιστη η περίπτωση της μητέρας σας Αθηνάς Μαρτίνου, γνωστή και ως Νουνού στον πολυκόσμο. Ήταν ασυνήθιστο να υπάρχει μια γυναίκα εκείνη την εποχή φαντάζομαι που να επιθυμεί και με επιχειρηματική διάθεση να ξεκινήσει μια τέτοια προσπάθεια. Και ήθελα πρέπει να μου πείτε λίγο τι θυμάστε από αυτήν και δύο λόγια για αυτήν.

Η μητέρα μου ήταν πολύ, σαν πολύ θαλάσσια σπόρη, ήταν πολύ επεζετένης, ανέβαινε με τα σκύλια στη Ζήρια, το βούνο της Ζήρια που δεν είχε διαμορφωμένες πίστες και λοιπά, έπρεπε να βάλεις τα σκύλια στον ώμο, σαν νέα ήταν, πρωτού μας γεννήθηκε. μας γέννησε αρκετά νέα βέβαια από το 21 από 21 μέχρι 25 από 21 έτους μέχρι 26 έτων έκανε 5 παιδιά πριν ας πούμε πριν γνωρίζει το πατέρα μου ήταν έτσι χάσανε πολύ οι φύσεις και ακόμα τώρα και όταν λέω στη ζήτη ανέβαινε ξέρω εγώ 4 σώσματα και έγκατευε στον Τίπς Νό ξέρω εγώ 15-20 λεφτά τέννις έπαιζε Μετά έμαθε γκόλφωνταν, δεν έρθα γκόλφωνα.

Βέβαια δεν δεν ενδιαφέρονταν πρωταθλήτρια. Δηλαδή δεν ήταν εγωίστρια ας πούμε, δεν ήταν διάφορη και προβολή. Καθόλου, θα έλεγα. Και όταν εμείς, πολύ μικροί τα αδέλφια τα τρία, είμαστε πλέον στη δουλειά γιατί εγώ με τα αδέλφια μου έχουμε τρία χρόνια διαφορά, τέσσερα. η μητέρα μου δεν κράτησε μετοχές αυτό είναι νομίζω το πιο σημαντικό που πρέπει να σημειώσουμε ότι ήταν ακτήμων δεν είχε ούτε και το κτήμα που έμενε ήταν το δικό μας δύο αδελφών ούτε τα κίντα του πατέρα μου κράτησε τα πέρασαν όλα στα παιδιά για τις μετοχές στα πλοία που πολύ μικροί εγώ μπορούσα να πω ήμουν 21 ο Ντίνος 18, μετά μπήκε και ο Αντρέας τις είχαμε τα τρία αδελφία με την κονή μου που έτσι θα κρατήσει το 59% λόγω εγώ με συνδιευθύνω την επιχείρηση με τα αδελφία μου, εντάξει λίγο μικρότερα θα έχουμε 33% και το ότι ήταν ακτήμων και έτσι αλτρουίστρια και ασφαλώς συνεισέφερε πάρα πολύ στην επιχείρηση γιατί όταν είμαστε 21 και 18 ετών δεν μπορούσαμε να πάμε στράπεζες για να πάμε δάνεια

τότε για να αναπτύξουμε την εταιρεία πρέπει να πάρουμε δάνεια η μητέρα μου ήταν και πολύ συμπαθητικός άνθρωπος μια πολύ καλή προσωπικότης και είχε την απερουσία ο πατέρας μου σαν εγγύηση για τη δανειοδότησή μας αλλά η μητέρα μου συννόησε τις τράπεζες μέχρι που τα πλοία έγιναν 20 και τέλος πάντων η εταιρεία πήρε το δρόμο της και ήταν και στη δουλειά μέχρι το COVID, μέχρι 90 χρονών.

Ήταν στο γραφείο στην οικογενειακή επιχείρηση που είχε πλέον ο αδελφός μου, ο Ντίνος, πήγαινε στο γραφείο τέσσερις φορές την εβδομάδα για το γραφείο του και σχολούσε κυρίως με εταιρικά θέματα, με τα νομικά θέματα, αλλά δεν έπαψε να είναι και ο συμβουλός μας. Δηλαδή όχι μόνο των αδελφών, που μας ενέπνευσε και την ομόνια μεταξύ μας, βέβαια και την αγάπη ασφαλώς, αλλά και των εγγονών και των δισεγγονών ότι πρόβλημα είχαμε πηγαίναμε στη μητέρα μας σιμβουλάτορα και είχε πολύ έξι μανία να βοηθάει τον κόσμο το οποίο έχει τέραστη θεσία ως ακτήμων δεν είχε χρήματα να βοηθήσει θα βοηθούσαμε εμείς αλλά πρέπει να βοηθήσει τον κόσμο να βρει δουλειά με κάθε τρόπο εσχολείτο δηλαδή με τα προσωπικά προβλήματα Μέρτα το 1965 που είχαμε αυτό το πλοίο το Θανάσης να τα ξεχούμε στο σχολείο ας πούμε και εντάξει ήταν μάνα από 1965 πρέπει να ήταν 38 όπως ήταν είχε ένα πρόβλημα το πλοίο στη Μομπάσα σε ένα λιμάνι είχε μια τρύπα στο διπίθμενο και πήγε μητέρα μου εκεί είχαμε και μεγάλη βοήθεια

από τους θείους που κάνανε τη διαχείριση πήγε μάνα μου να βρει τον επιθεωρητή εκεί να τα πώσουν αυτή τη τρύπα δεν ήταν καμιά σπουδαία υπόθεση να ασχοληθεί ας πούμε και είχε πάει μέσω Ναϊρόμπη και ένα ταξίδι αστραπή γυρνώντας Αφεύγοντας από τον Αιρόμπι, κάποιος ασθένησε εκεί στο πλοίο, οπότε η αριστεροδότη λέει, υπάρχει κάποιος γιατρός στο πλοίο.

Δεν εμφανιζόταν κανείς γιατρός. Εποτε η μάνα μου εμφανίζεται ως γιατρός. Λέει, ο Μιχαλούμπις, άξιε. Λοιπόν, δεν ξέρω τι είχε ο άνθρωπος, ξέρω αν... έπρεπε να γυρίσει πίσω το αεροπλάνο αυτό το θέμα. Αλλά εκεί εμφανίστηκε ένας δεύτερος γιατρός, ένας Αμερικάνος, που την οικογένειά του είχε κάνει σαφάρι στο Ναϊρόμπι. Και αυτός ο γιατρός. Και γνωριστήκαν με τη μάνα μου.

Και πήγαινε και αυτός στην Αθήνα, θα έκανε στο Πόβερ στην Αθήνα, με τα παιδιά του και τη γυναίκα του, για να πάει μετά να πάρει αεροεροπλάν, θα κατάει και τρεις μέρες στην Αθήνα, ή του λέει η μάνα, έλα το βράδυ να σου κάνω το τραπέζι σπίτι να βρεις και την οικογένειά μου εκεί ήρθε ο γιατρός με τα παιδάκια του που απαιχολούσε τη μάνα μας ντόκτορ ο πατέρας μου έλεγε τίποτα ξέρει τη μάνα μου θέλω να πω ότι υπερέβαλε τον εαυτότη για να βοηθήσει και βέβαια ο ντόκτορ έμεινε με την ειχοσύρτητα ήταν ντόκτορ εμείς γελάγαμε βέβαια μικρά παιδιά τώρα τα τέλφια μας και τα τέσσερα εκεί να με σκάσει τι θα γίνει.

Πάντως και ένα άλλο στοιχείο, γιατί έχω την ανάμνησή της να ψαρεύει μέσα από μια μικρή βάρκα, πολύ μικρή βάρκα, δηλαδή έξω από την αίση περιπέτειας, κάτι το οποίο είναι ενδιαφέρον ήταν πόσο ολιγαρκής ήταν έτσι. Δηλαδή αυτό που οι Αμερικάνοι εκθιάζουν τον Warren Buffett ως έναν άνθρωπο πάρα πολύ πλούσιο, αλλά πάρα πολύ ολιγαρκή κατά βάση. Μάλιστα το αστείο είναι που είχε αγοράσει ένα jet και του είπανε ρε εσύ πρέπει και εσύ να έχεις ένα jet να πηγαίνεις και το ονόμασε the indefensible δεν μπορούσα να το δικαιολογήσω τον αυτό ότι είχε ιδιωτικό jet αλλά είχα αυτή την αίσθη για τη μητέρα σας και η αλήθεια είναι ότι γνωρίζοντας και μια από τις κόρες σας έχει περάσει πάρα πολύ αυτό το κάποιοι το λένε εγώ το λέω λιγάρκια το λέω ότι δεν έχεις ανάγκη πάρα πολλά υλικά, αγαθά για να είσαι ευτυχής ας το πούμε έτσι για να ζήσεις. Ασχέτως με το πλούτο που μπορεί να έχεις ας πούμε. Αυτό ήταν ωραίο χαρακτηριστικό της. Έρθες την παρέχετη.

Αλλά η μάνα μας έδωσε πολύ καλά παραδείγματα αφενός και αφιτερού μας έμαθε τη φυσιολατρία το ψάρεμα το κυνήγι στα παιδιά ξέρετε αυτό ήταν σημαντικό γιατί είναι μέρος της ζωής μας πλέον αγάπη για τη θάλασσα άσχετα και τα πλοία. Η αλήθεια είναι την αγάπη για τη θάλασσα Εγώ άρχισα να τη μάθω Αλλά όταν απέξα το πρώτο που μου φουσκώτω Άρχισα να καταλαβαίνω τι σημαίνει Να αυτός είναι και τι γοητεία Έχει η θάλασσα όταν είσαι Καπετάνιος Το σπίτι πάνω στη θάλασσα Και θυμάμαι και το λέω καμιά φορά Μια μέρα Εγώ δεν κολυμπούσα Ξέρεις, μου τα σαφωρνούν Και είμαστε καλά καθούμενα Ήταν κάπως ένας βράχος που από κάτω ήταν λίγο πιο βαθιά και με πιάνει έτσι και με πετάει στο νερό η μάνα μου.

Λέω και σκέφτηκα, είναι από τα πιο παλιά πράγματα που θυμάμαι στη ζωή μου, μια φορά που είχα φάει ξύλο και μια φορά τον πανιό. Λοιπόν και λέω, τρελή, μικρότερα, τετράσπινα, μα είναι τρελή. Βέβαια αναγκάστηκα έτσι, έτσι κανονιδήκα στην επιφάνεια και βέβαια η μάνα μου, πολύ καλή κολυμβήτρια, θα έπεφτε να με μαζέψει. Εντάξει, έτσι έμαθα μπάνια.

Με πέταξε στο νερό, απ' παντ' πιο μέτρα. Μάλλον έτσι μάθατε γενικά να κολυμπάτε στη ζωή. Βουβά με γλυφάδα τότε ήταν, έκανε μάνα ψάρτον τουφεύ. Έπιανε καμιάς με κρυστήρα, έκανε ψαχά, έκανε χταπόδι τέτοια. Ο Τίθιμαμος κυνηγός μεγιστή, κυνηγό και ψαρά. Με τους θείους μου, ας πούμε, τα απογευματάκια καθόμαστε και έχουμε παιδάκια μετά το σχολείο.

Ή το καλοκαίρι μάλλον, που δεν είχαμε σχολείο, για το καλοκαίρι. Και ήτανε αδέλφια, αυτά είχανε μεγαλώσει και αρκετά φιλελεύθερα από τους γονείς τους. Και μέσα στη φύση. Ήτανε και αρκετά άταχτα παιδιά. Στην κατοχή Ήτανε 14-15 Είχαν γραφτεί με τα αδέλφια Το μεγάλο τουλάχιστον Και είχαν βοηθήσει Κάποια γειτονόπουλα Γιατί το πατρικό Το χειμώνα ήτανε Στην Αγία Ειρήνη Και είχαν αρκετούς Υφασματέμπορους εκεί Και είχαν βοηθήσει τα παιδιά τότε Ας πούμε τα γειτονόπουλα Στα ευρεόπουλα και διατρήσαν μια φιλία βέβαια για κορέντερα.

Ήθελα να σας ζητήσω κάτι άλλο. Ξέρω ότι δεν μιλάτε για αυτό ιδιαίτερα, αλλά εγώ θέλω να το κουβεντιάσουμε λίγο με την έννοια ότι είναι ένα καλό παράδειγμα προσμήμιση από άλλα άτομα ότι έχετε κάνει πάρα πολλά πράγματα για να δώσετε πίσω. από την εκκλησία μέχρι αθαεργίες μέχρι πάρα πολλά τέτοια πράγματα και εντάξει όσοι έχουν μελετήσει την ευτυχία λένε ότι ο άνθρωπος είναι εφταγμένος με έναν τρόπο που παίρνει μεγαλύτερη χαρά όταν δίνει από όταν παίρνει και ήθελα λίγο να μου πείτε πώς αισθάνεστε για την διαδικασία της συνεχούς προσφοράς ας πούμε πόσο σκάνεσαν γιατί το κάνατε αυτό πάντα προσπαθούσαμε να δείσουμε και να βοηθάμε αλλά κυρίως δραστηριοποιηθήκαμε εποχή των μνημονίων στην Ελλάδα που υπήρχε μεγάλη δυσπραγία και δυσχερία κυρίως από το κράτος να ικανοποιεί ανάγκες όπως υγεία όπως υπαιδεία και τότε βρήκαμε ένα έδαφος μου έδωσε λίγο αφορμή και η κόρη μου ήταν βουλευτής τότε και βλέπαμε λίγο ήρθα πιο κοντά στην κοινωνία έτσι και βλέπαμε τις ανάγκες

και καταρχάς βοηθήσαμε τότε την υγεία με την υγεία ξέρω εγώ να μην αφορά κάποια μονάδα για μηχανήματα για τους νευροπαθείς αυτά τα αιμοκάθαρση στο Συσμανόβλιο θυμάμαι είχαμε κάνει Τα είχαμε και κατευθύνσει με τα μηχανήματα. Έχει και πει στον εγγυασμό που κάνανε. Και είδε τη χαρά και κυρίως της νοσηλεύτρης. Ξαφνικά έγινε μια μονάδα πρότυπη που μπορούσε να εξυπηρετήσουν τους ασθενείς.

Δηλαδή κυρίως ας πούμε ή ξέρω εγώ στον δεμένα της εκπαίδευσης που βοηθούσαμε τα σχολεία, τα δημόσια έγκαιρα και δημόσια εκπαίδευση. Δημόσια έγκαιρα και δημόσια εκπαίδευση. που κάνει μεγάλες ελλείψεις. Και βέβαια οι δάσκαλοι που έχουν διαδραστικούς πίνακες, κομπιούτερ και λοιπά, μπορούσαν να κάνουν πιο άνετα τη δουλειά τους.

Ακόμα και οι νηπιαγωγοί, που μπορούσαν τα παιδάκια με δύο διαδραστικούς πίνακες να πούσουν καλά, να τα μαθαίνουν, να τζοτύχουν με διάφορα παιχνίδια ή οτιδήποτε. Ασφαλώς, είναι και λίγο χόμπι αυτό. Τώρα πρέπει να πω ότι και η Ένωση Φοβληστών, γενικότερα για να παινευτούμε λίγο και σαν κλάδος Στη Θεσσαλία δώσατε 50 εκατομμύρια πάντως όπως όψερα Αλλά και τότε για χρόνια τα δύσκολα της διδομήμονίας η συνένωση των ενοφοπλιστών και άλλοι εφοπλιστές αλλά κυρίως η συνένωση έδωσε πάρα πολλά χρήματα πέραν κάθε άλλου κλάδου περιλαμβανωμένου και των ομογενών της Αμερικής που δεν έδωναν να βοηθήσουν πάρα πολύ.

Εμείς βοηθήσαμε πάρα πολύ και στην υγεία. Τώρα που ερχόμουν, είδα ένα από πίσω, ήταν ένα ασθενοφόρο, ξέρουμε αυτά, γκρουμ, γκρουμ, γκρουμ, εδώ, προς το ψυχικό, και γυρνάει, ήταν ένα ασθενοφόρο, και έγραφε, τσίτπουε καβ, Ένωση Ελλήνωφο Κλειστόμ, δωρεά, Χορηγία Ελλήνωφο Κλειστόμ. Εντάξει. θα ήρθες λίγο περήφανος αυτό το βλέπεις αυτή είναι μια χαρά που η αλήθεια είναι ότι πολλοί δεν την αντιλαμβάνονται αλλά όποιος το έχει κάνει συνηγορείς το ότι είναι μια καλή επιλογή στη ζωή να δίνεις πολλοί το αντιλαμβάνονται ένα Αμερική δεν έχει τόσο μεγάλους χωριούς σε νοσοκομεία εντάξει και εδώ εμείς και ο πρόεδρος μας ο Βενιάμης ο Θόδωρος ο οποίος τότε βλέποντας τη δυσκολία της ελληνικής κοινωνίας ίδρυσε την συνένωση με τον αδελφό μου σαν αντιπρόεδρο και με άλλους συνεργάτες και νομίζω βοηθήσαμε πολύ την κοινωνία όσο μέσα στα πλαίσια τα λογικά και τώρα και η κυρία Τρευλού η νυν προεδρός μας ανταποκρίνεται σε κάθε ανάγκη. Η Θεσσαλία πρέπει να πω ότι είμαστε περήφανοι

φτιάξαμε κάπου 16-17 σχολεία υποδειγματικά καλύτερα από ό,τι ήταν και δεν ήταν όλα πλημεροπαθή ήταν καινισμένα σεισμοπαθία από παλιά στην Καρδίτσα από σεισμούς. Τώρα τελευταία να το πω και αυτό βάλανε και GPS στα τρένα ένα πρόγραμμα τρία εκατομμύρια για ασφάλεια στα τρένα θα πεις το κράτος έρχεται, δεν το σχολιάζω αυτό και θα μπουν τα GPS στα τρένα στο κάθε τρένα να ξέρει που βρίσκεται και βρίσκεται το άλλο τρένο πως είναι τα πλοία ή τα αεροπλάνα δεν είχαν GPS στα τρένα.

Τώρα που λέτε για την προσφορά θυμάμαι ότι ήμουν μια μέρα άρρωστος στο σπίτι και έτυχε να δω πριν πολλά χρόνια τη συνέντευξη του Warren Buffett όταν αποφάσισε να δώσει την περιουσία του μεγάλο μέρος περιουσίας στο Gates Foundation. Και τον ρώτησε ένας δημοσιογράφος κύριε Λεϊ Μπάφετ τι έχετε να δει των παιδιών σας αστευόμενος. Και απάντησε αυτό σοβαρά, κοιτάξτε λέει εγώ δεν πιστεύω στην δυναστική στο δυναστικό πλούτο dynastic wealth το είπε γιατί έχω κοιτάξει στο παρελθόν και έχω δει ότι δεν φαίνουν καλά αποτελέσματα εγώ λέω θα αφήσω στα παιδιά μου αρκετά για να κάνω ό,τι θέλουν αλλά όχι αρκετά για να μην κάνω τίποτα και το είχα βρει πολύ ενδιαφέρον δεν τα έχει μιλήσει για την προσφορά πόσο χαρά σου δίνει η προσφορά η αλήθεια τόσο είχε χωρίσει τη μητέρα των παιδιών του είχε μια άλλη σύντροφο και δεν είχε υπόλοιπο η γυναίκα μου λέει κοίταξε λέει, μην αφήσεις τις εγκόνες χωρίς λεφτά μου λέει αυτός προφανώς δεν είχε, τα παιδιά δεν είχαν προστάτη εκεί

λοιπόν κλείνω πάντα αυτές τις συνεντεύξεις με μια εικόνα που έχει ο καθένας στο μυαλό του όταν κλείνει τα μάτια του και σκέφτεται ένα αγαπημένο μέρος που πας με το μυαλό σου και η σκέψη του είναι ωραία, μπορεί να είναι ένα λιμπανάκι μπορεί να είναι οτιδήποτε, εσείς ποια σκέψη φαίνεται στο μυαλό σας σαν μέρος αν κάπου που πηγαίνετε κάθε χρόνο ή πηγαίνετε συχνά που σας φέρνει μεγάλη χαρά.

Εντάξει, εγώ μου αρέσουν και η γλυφάδα που γεννήθηκα, σπολτρόπωτε να, και η βουλιαγμένη τώρα που μένω, που είναι παραθαλάσσια μέρη και βλέπουμε τη θάλασσα και τα πλοία. Δηλαδή δεν μου λείπει κάτι άλλο σου. Γιατί πάντα είμαι πάνω στη θάλασσα. Από τη θάλασσα νομίζω έχετε χορτάσει τη ζωή σας. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ. Εγώ.

Ευχαριστώ.

Σχόλια

Χωρίς σχόλια

Συνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση

Σύνδεση για Σχολιασμό

Δεν υπάρχουν σχόλια ακόμα

Πίσω 15 δευτ.
Play
Μπροστά 30 δευτ.
00:00:00
00:00:00