#09 | Ο Νικόλας Φαραντούρης στο InsideEU
InsideEUΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Στο 9ο επεισόδιο του InsideEU, φιλοξενούμε τον ευρωβουλευτή της Αριστεράς, Νικόλα Φαραντούρη. Στο επίκεντρο βρίσκονται, το νέο Πολυετές Δημοσιονομικό Πλαίσιο, η χρηματοδότηση της άμυνας, η στήριξη της Ουκρανίας και οι σχέσεις ΕΕ–ΗΠΑ, Συζητάμε επίσης και για την άνοδο του ευρωσκεπτικισμού καθώς και για το μέλλον της ευρωπαϊκής ενοποίησης.
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
κύκλο συνομιλιών με μία μικρή διαφορά ότι ό,τι συμβαίνει στις Βρυξέλλες και στο Στρασβούργο αφορά κάθε γειτονιά της πατρίδας μας. Έχετε απόλυτο δίκιο σε αυτό και θέλω να ξεκινήσουμε αν έχετε την καλοσύνη με το πολιτεύσεις δημοσιονομικό πλαίσιο ή σε την Επιτροπή Προϋπολογισμού. Αυξημένες ανάγκες για άμυνα, για επιπλέον στήριξη στην Ουκρανία, κλίμα, βιομηχανική πολιτική και πολλά ακόμα που δεν μπορούμε να τα αναφέρουμε όλα αυτή τη στιγμή.
Καταρχάς, εγώ έχω μια πολύ μεγάλη απορία. Πού θα βρεθούν όλοι αυτοί οι πόροι για όλα αυτά που θέλουμε να κάνουμε σαν Ευρώπη, σαν Ευρωπαϊκή Ένωση και από πού θα κοπούνε. Γιατί το έχουμε ξανασυζητήσει αυτό το podcast, ότι υπάρχει ο κίνδυνος, φοβούνται πάρα πολύ οι Ευρωπαίοι ότι θα πάρουμε χρήματα από τη μία τσέπη που είναι η κοινωνική τσέπη της Ευρώπης Και θα πάμε στην άμυνα και στη βιομηχανία την αμυντική Λοιπόν πρέπει να σκεφτούμε έξυπνα Και πρέπει να δράσουμε αποτελεσματικά Διότι η πόρη δεν είναι Απεριόριστη και διότι Αυτό που χρειάζεται είναι μια καλή Ιεράρχηση στόχων Και προτεραιοτήτων Πράγματι τον τελευταίο χρόνο Ζούμε μια παραζάλη Βέρτικο Δαπανών για την άμυνα Όχι πως δεν τις χρειαζόμαστε Τις δαπάνες αυτές και κυρίως Εμείς οι Έλληνες γνωρίζουμε πολύ καλά στο πετσί μας τι σημαίνει να ματώνει ο λαός και η κοινωνία αναγκαστικά για να θεωροκίσουμε την πατρίδα μας.
Και επίσης είμαι από αυτούς που πιστεύουν ότι η Ευρώπη χρειάζεται μια κοινή πολιτική ασφάλειας και άμυνας. Αλλά με συγκεκριμένους στόχους και με συγκεκριμένο αποτέλεσμα. Για παράδειγμα, απειλείται η εδαφική ακεραιότητα οποιοδήποτε κράτους μέλους, Τα χρήματα που θα πέσουν σήμερα για την ασφάλεια και την άμυνα θα είναι εκεί Για να θωρακίσουν κάθε σπιθαμί εδαφικής ακυρεότητας των νησιών μας Δεν νοείται λοιπόν κοινή ασφάλεια και άμυνα μόνο με τη συγκέντρωση χρημάτων Χωρίς επιχειρησιακή δράση και αποτελεσματική θωράκιση στο πεδίο Κάτι το οποίο αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει Δηλαδή η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν έχει ούτε τα επιχειρησιακά εργαλεία ούτε αν θέλετε και τους θεσμικούς φορείς για να υλοποιήσουν αυτή την κοινή άμυνα όπως την ξέρουμε στη χώρα μας με στρατό, με όπλα, με θωράκιση, με ετοιμότητα.
Άρα λέτε ένας ευρωπαϊκός στρατός είναι μια οτοπή ας πούμε. Όχι δεν είπα αυτό, είπα όμως ότι πρέπει να πάμε προς τα εκεί με στιβαρά βήματα και όχι με πανικό. Είμαι από αυτούς επίσης που πιστεύουν ότι οι δαπάνες για την άμυνα και την ασφάλεια δεν μπορεί να είναι αυτό που υπενηχθήκατε κι εσείς πριν, εις βάρος όχι μόνο του κοινωνικού κράτους, ευρύτερα της περιφερειακής και της κοινωνικής συνοχής.
Ξέρετε κάτι, 70 χρόνια έχουν γίνει κάποιες κατακτήσεις στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Χάρη της ειρήνης αλλά και της ευημερίας. Δηλαδή, εάν κόψεις δαπάνες από σχολεία, από δρόμους, από δίκτυα, από νοσοκομεία, από υποδομές, από περιφέρειες φτωχότερες, δεν θα μπορέσεις ποτέ να πετύχεις τον βασικό στόχο της Ευρωπαϊκής Ένωσης που είναι η περιφερειακή συνοχή.
Και αν δεν υπάρχει συνοχή, δηλαδή, υπάρχουν περιφέρειες εδώ κάτω και περιφέρειες εδώ πάνω, οι κοινωνικές ομάδες εδώ κάτω και οι κοινωνικές ομάδες εδώ πάνω, αν, δηλαδή, δεν υπάρχει σε μια κοινωνία και σε μια οικονομία και σε μια ένωση συνοχή, τότε το κατασκευάσμα θα καταρέξει εκ των έσω. Δεν θα χρειάστηκε να θωρακίσει στα εξωτερικά σου σύνορα, γιατί το κατασκευάσμα δεν θα αντέχει από μόνο του μέσα.
Άρα λοιπόν, ναι στην κοινή ασφάλεια και άμυνα, αλλά με στοχευμένες δράσεις που πρώτον θα εξασφαλίζουν θωράκιση της εδαφικής ακεραιότητας και ταυτόχρονα δεν θα υπονομεύουν τις κατακτήσεις όχι μόνο του κοινωνικού κράτους, αλλά και της περιφερειακής συνοχής, αλλά και άλλων στόχων όπως η κοινή αγροτική πολιτική κ.ο.κ. Θα σας πω ένα παράδειγμα. Ασφάλεια και άμυνα, τι νομίζετε ότι είναι εσείς?
μόνο τα όπλα, μόνο τα τάγκς και τα μπαζούκας και το απλοπολιβόλα και οι όλμοι στη δική μου την αντίληψη και σας μιλώ τώρα είναι και διπλωματία, είναι και η πηγή ισχύς είναι και πολλά άλλα πράγματα και σας μιλώ τώρα όχι ως πολιτικός παύλα πολιτικαντής να χάμε να λέγαμε καφενιακή συζήτηση σας μιλάω με τη θεσμική ιδιότητα του μέλους της Επιτροπής Προϋπολογισμού αλλά και του μέλους της Επιτροπής Ασφάλειας και Άμυνας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
Άρα κάθε λέξη μου είναι μετρημένη. Η δική μου πρόταση και η δική μου αντίληψη είναι ότι ασφάλεια και άμυνα συνιστούν επίσης η θωράκιση και η ανθεκτικότητα στα δίκτυα και τις υποδομές. Δείτε τι έγινε πριν από περίπου 9 μήνες στην Ιβυρική Χερσόνησο. Κατέρευσε όλο το σύστημα εκ των έσω. Δείτε τι έγινε στη χώρα μας με την υπηρεσία πολιτικής αεροπορίας.
Δείτε τι γίνεται σε άλλες χώρες όπου μια κυβερνοεπίθεση ή μια αστοχία στα ψηφιακά μέσα ή στις τηλεπικοινωνίες οδήγησε κατάρρευση ολόκληρα συστήματα τηλεπικοινωνίων, μεταφορών, ενέργειας κ.ο.κ. Άρα λοιπόν ταυτόχρονα με τη θωράκιση των συνόρων με οπλικά συστήματα πρέπει λιγάκι να δούμε και τη θωράκιση των δικτύων και των υποδομών μας.
είναι αυτό που ονομάζουμε resilience, ανθεκτικότητα. Εγώ λοιπόν εισηγούμε στα κονδύλια της ασφάλειας και της άμυνας να μπουν και τα δίκτυα και οι υποδομές. Συμφέρει τη χώρα μας, συμφέρει τον Νότο, συμφέρει την Ευρώπη, συμφέρει τα κράτη, συμφέρει την κοινωνία, συμφέρει την άμυνα, εξυπηρετεί την ασφάλεια. Πάντως επειδή το σκέφτηκα όσο μικρούσατε, νομίζω ότι η κυρία Κάλλας και αυτόν τον ειδικό μου σχόλιο, δεν ξέρω αν μας συμφωνείτε κι εσείς, δεν τιμάει ιδιαίτερα την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Ενώ σαν παρουσία στο εξωτερικό δεν θεωρώ ότι ο Ευρωπαίος Πολίτης έχει να κερδίσει με την παρουσία της κυρίας Κάλλας. Ο Ευρωπαίος Πολίτης... Δεν ξέρω εσείς τι κοινόμοι έχετε για την κυρία Κάλλας. Θα σας απαντήσω. Καταρχάς η κυρία Κάλλας έχει δεχθεί πολύ συχνά τα πειρά μου και ως μέλος των διαφορετικών επιτροπών στις οποίες μετέχω ενεργά αλλά και ως ευρωβουλευτής και ως ενεργός πολίτης μετά από διάφορες πρωτοβουλίες που έχω πάρει για παράδειγμα πέρυσι τέτοια εποχή και συγκεκριμένα 7 με 9 Μαρτίου ήταν και Κυριακή της Ορθοδοξίας επισκέπτηκα με προσωπική μου πρωτοβουλία τη Συρία ήταν το διήμερο των μεγάλων σφαγών των χριστιανών και των αλαουητών αν θυμάστε βρέθηκα εκεί επειδή υπήρχε μια κλιμάκωση με κάλεσαν οι ελεορθόδοξες κοινότητες κραυγή αγωνίας από το πατριαρχείο Αντιοχεία, συναντήθηκα με τον πατριάργη συναντήθηκα με τους αντιοχειανούς χριστιανούς συναντήθηκα με εθνικές και θρησκευτικές κοινότητες δρούζους, Ισμαϊλίτες Ιαϊζίντες, φυσικά χριστιανούς
Αλαοίτες, Κούρδους σφαγές και αίμα από τον τζιχαντιστικό καθεστώς Τζολάνι και η Δύση σιωπά ακόμα και σιωπούσε και δυστυχώς και η πατρίδα μας και δυστυχώς και η Ευρώπη και προειδοποίησαν την κυρία Κάλλας η οποία μέσα στο μυαλό της τα έχει λίγο μπερδεμένα και μαζί με αυτήν και κάποιοι από τους συναδέλφους της υφισταμένους της στην υπηρεσία εξωτερικής δράσης για παράδειγμα δεν μπορείς να ταυτίζεις το καθεστώς Άσαντ το οποίο υποστηρίχθηκε λέει η κυρία Κάλλας από τους Ρώσους με τους χριστιανούς και τους αλαουίτες οι οποίοι ένιωθαν μεγαλύτερη ανοχή από το καθεστώς με τις σφαγές αυτή τη στιγμή και να δικαιολογείς του τζιχαντιστικού καθεστώτος επειδή πήγε απέναντι στον Άσαντ, τον κακό Άσαντ ο οποίος είχε στηριχθεί από τους κακούς Ρώσους και επειδή σε εστονεί θεωρείς ότι ο Ρώσος είναι προαιώνιος εχθρός Άρα προαιώνιος ο εκθός είναι και ο χριστιανός Άρα αυτός που σφάζει το χριστιανό είναι με το μέρος μας Τέτοιου είδους συνειρμοί δεν δικαιολογούνται Για ύπατη εκπρόσωπο της εξωτερικής μας πολιτικής στην Ευρώπη
Τα λέω λοιπόν αυτά, τα έχω γράψει Η λογική της κυρίας Κάλλας είναι πολύ υπεραπλουστευτική Και κατά τη γνώμη μου αδικεί αυτήν την συνολική θεώρηση Που θα πρέπει να έχει η εξωτερική δράση της Ευρωπαϊκής Ένωσης Πρώτον, αγκαλιάζοντας τις προτεραιότητες, τις ευαισθησίες, τις ανάγκες και των 27 κρατών μελών. Και δεύτερον, βλέποντας μακριά τη γειτονιά μας, μακροσκοπικά τη γειτονιά μας, τους λαούς, τους χυμαζόμενους λαούς που προσδοκούν και προσβλέπουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση μια στήριξη για τη δημοκρατία, για την ασφάλεια, για τα ανθρώπινα δικαιώματα.
Εντάξει, γενικά πάντως έχουμε θέμα με την Επιτροπή, θεωρώ εγώ. Δηλαδή υπάρχει και εσωτερικά στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Συμφωνώ απόλυτα κύριε Λούρδαν. Αλλά θέλω να πάμε παρακάτω. Συμφωνώ απόλυτα. Δεν είναι τυχαία η κατάθεση τριών προτάσεων ομομφής μέχρι στιγμής στην κυρία Φοντερλάγκη. Ακριβώς, ακριβώς. Θέλω να πάμε λίγο στο Ουκρανικό.
Παρατηρείτε εσείς και ως μέλους του Κοινοβουλίου κόποση σε επίπεδο κρατών μελών ως προς η στήριξη στην Ουκρανία και εδώ υπάρχει και ο κίνδυνος να διατεραχθεί η Δημοκρατική Συνοχή Εντός Ένωσης Η αλήθεια είναι ότι ο χρόνος είναι πάρα πολύ πυκνός τους τελευταίους μήνες και γεμάτος από εξελίξεις οι οποίες διαδέχονται η μία μετά την άλλη και μάλιστα με αποτέλεσμα εντελώς αντιφατικό για τα κράτη-μέλη και τους ευρωπαϊκούς θεσμούς.
Παράδειγμα, για πολλούς μήνες, μέχρι πρόσφατα, η εστίαση ήταν στην Ουκρανία. Ευρωατλαντικοί θεσμοί, να θωρακίσουμε μια χώρα η οποία υφίσταται επίθεση και δικαίως, η Ουκρανία πλήν όμως ο εχθρός εξ Ανατολών. Ξαφνικά μας προκύπτει η γριλανδία και οι παραδοσιακοί σύμμαχοι, στα μάτια κάποιων Ευρωπαίων μετατοπίζονται αλλού και τώρα αυτή τη στιγμή στις Βρυξέλλες δεν ξέρουν κάποιοι που να εστιάσουν να εστιάσουν στις παραδοσιακές ευρωατλαντικές σχέσεις αλλά με μια γριλαρλία στο τραπέζι επίδικη από τους παραδοσιακούς συμμάχους, να εστιάσουν στον Ανατολικό Μέτωπο και στην Ουκρανία να συνεχίσουν να δίνουν λεφτά τη στιγμή που υπάρχουν φωνές κόποσης όπως πολύ σωστά είπατε, και στους ευρωατλαντικούς θεσμούς και στους ευρωπαϊκούς.
Η δική μου άποψη, αγαπητέ κύριε Λούρδα, είναι από την αρχή, όταν πρώτο εξελέγει ο πρόεδρος Τραμπ και όταν ξεκίνησαν οι πρώτες δυναμικές φωνές εναντίον του. Η θέση μου, και ξέρετε πολύ καλά, και από ποια ευρωομάδα προέρχομαι και από ποια ιδεολογική αφετηρία. Πλην όμως θεωρώ ότι είναι πιο ωφέλιμο και αν θέλετε αποτελεσματικό για την Ευρωπαϊκή Ένωση να εστιάσει στο τι θέλει αυτή παρά το τι κάνουν οι άλλοι.
Αντί να ασχολούμαστε με το τι κάνει ο πρόεδρος Τραμπ, ο οποίος στο κάτω κάτω της γραφής δολογοδοτεί στους Αμερικανούς πολίτες που τον ψήφισαν και τον έχουν και θα τον ξανακρίνουν και έχουμε και τα midterms τώρα στις Αμερικές και Αμερικούς μήνες, πάμε να δούμε ρε παιδιά τι θέλουμε να κάνουμε εμείς στην Ευρώπη. Δηλαδή για παράδειγμα θέλουμε ενιαία φωνή στο εξωτερικό Θέλουμε μια κοινή εξωτερική πολιτική Θέλουμε ολοκλήρωση της εσωτερικής αγοράς όπως λέει ο Μάριο Ντράγκη Τον οποίο τον συνάντησα την προηγούμενη εβδομάδα στο πλαίσιο του Spinelli Group Που είμαι μέρος του Διοικητικού Συμβουλίου και συνομιλούμε Τον οποίο τον εκτιμώ βαθύτατα παρότι στην Ελλάδα θεωρείται ένα αμφιλεγόμενο πρόσωπο Από κάποιους ομοειδεάντες μου Εγώ τον εκτιμώ γιατί έπαιξε έναν επικοδομητικό ρόλο και για την παραμονή της χώρας μας στους ευρωπαϊκούς θεσμούς, αλλά και γενικότερα για τον τρόπο με τον οποίο παρότι προέρχεται από τις αγορές, αντιλαμβάνεται την ισορροπία κοινωνικού κράτους και επιχειρήν.
Αλλά πάμε παρακάτω. Προχωράμε στην ολοκλήρωση των εσωτερικών αγορών, όπως λέει ο Μάριο Ντράγκη και ο Ενρή Κολέτα. Προχωράμε σε περιφερειακές συνεργασίες Βγαίνουμε από το καβούκι μας Απφύνουμε το διεθνοπολιτικό μας και γεωπολιτικό μας αποτύπωμα Στις συνεργασίες μας με τρίτες χώρες, υπήρους, ομάδες κρατών Στην Ευρική, στην Ασία, στη Λατινική Αμερική Άρα λοιπόν η Ευρώπη πρέπει αντί να ασχολείται με το τι κάνουν οι δίπλα της Και εδώ τώρα η κουβέντα μας αφορά κάποιους ιδιωτελείς κομπάρσους των εξελίξεων οι οποίοι για μια θεασούλα είναι οι παιδίοι να διασυρθούν Κομπάρση είναι οι διάφοροι ηγέτες ή ακόμα και αυτός ανεκδίγητος Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ, κύριος Ρούτε ο οποίος αποκαλούσε μπαμπάκα τον Τραμπ γιατί έβαλε τους Ευρωπαίους να πληρώσουν παραπάνω για το ΝΑΤΟ Κομπάρση είναι όλοι αυτοί που δεν μπορούμε να συνεννοηθούμε Υπό Ρούτε ότι είναι και οτοπία η Ευρωπαϊκή Αγία Καλά, ο Ρούτε λέει διάφορα γιατί ο Ρούτε διορίστηκε επί Biden και επειδή θέλει να εξασφαλίσει την παραμονή του στη θέση του Γενικού Γραμματέα του ΝΑΤΟ
είναι ικανός να καθιβρήσει τους πρώην ομολόγους του γιατί ήταν πρώην πρωθυπουργός της Ολλανδίας σας θυμίζω. Εν πάση περιπτώσει. Και κακός πρωθυπουργός της Ολλανδίας. Άλλοι κακοί πρόεδροι και πρωθυπουργοί στις χώρες τους υπάρχουν πολλοί και αυγατίζουν στα κράτη-μέλη. είτε από τα δεξιά είτε από τα αριστερά. Θα θυμίσω στους παλαιότερους των Ακροατών μας, τον Χέλμουντ Κολ, τον χριστιανοδημοκράτη συντηρητικό δεξιό καγκελάριο της Γερμανίας και θα θυμίσω και τον Φρασουάν Μιτεράν, τον σοσιαλοδημοκράτη αριστερό, πρόεδρο της Γαλλικής Δημοκρατίας.
Από διαφορετικά μετρήσια και φιτηρίες μπορούσαν να κάτσουν στο ίδιο τραπέζι και να συνεννοηθούν για ένα κοινό όραμα. γιατί είχαν ζήσει στο πετσί τους το αίμα του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου και δεν ήθελαν ξανά η Ευρωπαϊκή Ήπρος να ποτιστεί με αίμα και είχαν ένα ευρύτερο όραμα για την Ευρωπαϊκή οικογένεια πράγμα που στερούνται αυτοί οι ειγέτες που βλέπουμε να κυκλοφόρουν στους διαδρόμους των Βρυξελών και οι οποίοι πολύ συχνά μας απογοητεύουν σχεδόν καθημερινά με τις επιλογές τους.
Αυτό που λέτε τώρα έχει να κάνει Εσείς που είστε και μέλος του κοινοβουλίου και είναι δίπλα σας, απέναντι σας συγκεκριμένα. Ναι. Εντός ολομένης. Και διασταυρανόμαστε συχνά και λεκτικά και ιδεολογικά και θεσμικά. Θεωρείτε ότι οι συγκεκριμένες ανάλογες αποτελούν απειλή για την Ευρώπη. Και αν ναι, γιατί φτάσαμε και σε αυτό το σημείο, έτσι.
Αυτό θέλω να δούμε κιόλας. Απειλή για την Ευρώπη δεν αποτελούν κάποιοι συνάδελφοι μεμονωμένοι, αλλά η ιδεολογική βάση για την ιδεολογία του μιλάω ακριβώς από την οποία εκκινούν όλα αυτά τα κινήματα εντός εισαγωγικών που δεν είναι των πολιτών αλλά είναι των φασιστικών ιδεών και το λέω αυτό με επίγνωση των όσων λέω διότι το βλέπουμε και στον τρόπο έκφρασης και στον τρόπο δράσης περισσεύει το μίσος η μυσαλλοδοξία το μίσος για την αντίθετη άποψη το μίσος για το διπλανό πράγματα τα οποία είχαμε ευχηθεί, προσευχηθεί και ευχηθεί να μην ξαναζήσουμε στην Ευρώπη.
Και επειδή η Ευρώπη υπήρξε σχετικά πρόσφατα ιστορικά, το θέατρο των πιο παρακμιακών, των πιο δύσκολων, ατιμωτικών για τον ανθρώπινο γένος εκδηλώσεων μίσους με κρεματόρια υπαρχονίες. Υπάρχουν άνθρωποι που ζουν ακόμα έτσι, είναι νοπές οι μνήμες, 80 χρόνια είναι. Είναι νοπές οι μνήμες. προσευχόμεθα και ευχόμεθα να μην ξανασυμβεί δεν αρκούν όμως ούτε οι ευχές ούτε οι προσευχές ο Γκέτε ο μεγάλος γερμανός φιλέλληνας φιλόσοφος έλεγε εναρχή είναι οι δράσεις συμπληρώνοντας αυτό που είπε ο Ιωάννης ο Ευαγγελιστής εναρχή είναι ο λόγος ο λόγος λοιπόν για την περίπτωση της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι το όραμα της Ευρωπαϊκής Ολοκλήρωσης Η ειρήνη, η ασφάλεια, η ευημερία.
Η δράση είναι να πάρουμε στα χέρια μας την υπόθεση. Όσοι πιστεύουμε σε αυτό το όραμα. Και να αφήσουμε να ξανασημούν στην Ευρώπη αυτά τα φρικιαστικά, οι φρικαλεότητες, οι πρόσφατες φρικαλεότητες του παρελθόντος. Είναι καθημερινή η μάχη με την ακροδεξιά. Η ακροδεξιά είναι το μίσος. Το μίσος για οτιδήποτε διαφορετικό. Η διαφορετική άποψη.
Ο διαφορετικός άνθρωπος, το διαφορετικό χρώμα, αυτή είναι η ακροδεξιά. Εμείς λοιπόν έχουμε μια υποχρέωση, τα κεκτημένα 70 χρόνων, και στο κοινωνικό κράτος που είπατε, και στην ολοκλήρωση της εσωτερικής αγοράς, και παραμένει η Ευρωπαϊκή Ένωση ακόμη μια νησίδα, με τις ατέλειές της, με τα προβλήματά της, με τις ανισότητές της, αλλά μια καλύτερη νησίδα από πολλά άλλα μέρη του κόσμου.
και ταυτόχρονα να μην επιτρέψουμε να διαλυθεί στα εξών συνετέθη. Είτε από τις ελιποβαρείς ηγεσίες των χαμηλών πτήσεων ηγετίσκων που αναφέραμε πριν, είτε από τις φωνές μίσους που αυγατίζουν στις χώρες Ευρωπαϊκής Ένωσης, ενδεχομένως και εξαιτίας αυτών των κακών ηγεσιών που έχουν οδηγήσει σε αδιέξοδο πολλές κοινωνίες και οι οποίες με ανοριμότητα, επιπολαιότητα και ευκολία αναμασούν της ακροδεξιάς τα τσιτάτα.
Είναι εύκολη η συνθηματολογία της ακροδεξιάς, αλλά πολύ επικίνδυνη και αδιέξοδη. Ελπίζω να μην έχει χαθεί βέβαια το παιχνίδι, γιατί φαίνεται ότι είναι και κουρασμένος ο λαός της Ευρώπης. Δηλαδή αυτούς τους ανθρώπους κάποιοι τους ψηφίζουν. και τους ψηφίζουν άνθρωποι οι οποίοι έχουν δει στα μάτια τους τα αποτελέσματα της ευρωπαϊκής πολιτικής που δεν τους αρέσουν έχουν δει μια Ευρώπη να απομακρύνεται από τον πολίτη μια Ευρώπη να είναι γεμάτη γραφειοκρατία να μην μπορεί να λύσει γρήγορα τα προβλήματα πολύ σωστά και όλο αυτό προφανώς δημιουργεί αυτή την αντίδραση Απόσταση, δεν ξέρουν τι αποφασίζεται για αυτούς και τι χρειάζεται να εφαρμόσουν οι ίδιοι και στην Ελλάδα διέξοδα έντιμοι οι συναδελφοί μου από διάφορες ευρώματα και από διάφορες χώρες που σταρούν αυτό που κάνουμε, να το πω έτσι λαϊκά ρε παιδιά, γιατί πρέπει να σας αρέσει αυτό που κάνεις, πρέπει να μπορείς και πρέπει και να θέλεις, δεν αρκεί μόνο να θέλεις πρέπει και να μπορείς, και δεν αρκεί να μπορείς μόνο
πρέπει και να θέλεις. Επισκέπτομαι κάθε γωνιά της περιφέρειας πριν από μερικές ώρες, γύρισα από την Κρήτη, όπου ήμουν ένα διήμερο με τη γυναίκα μου Δεν πήγαμε διακοπές Πήγαμε να δούμε σεισμόπληκτους στο Αρκαλοχώρι Να βγάλουμε κανένα φράγκο Για να μπορέσουν οι άνθρωποι να στεγαστούν Που μένουν στα κοντέινερ τέσσερα χρόνια Μετά τους σεισμούς, τους καταστροφικούς Στο Ηράκλειο, στο Αρκαλοχώρι Είδαμε εκπροσώπους δανειοληπτών Το ξέρετε αγαπητέ κύριε Λούρδα Ότι μόνο στο Ηράκλειο της Κρήτης Έχουν αυτοκτονήσει 28 άνθρωποι που τους κυνηγούσαν τα κοράκια των φανς και των εισπρακτικών.
Σας λέω μερικά πράγματα θα μου πείτε, η Ευρώπη τι μπορεί να κάνει για αυτά. Μπορεί να κάνει. Παράδειγματος χάρη στους κατοίκους του Αρκαλοχωρίου να πιέσει επιτέλους αυτό το υδρακέφαλο αθηναϊκό κέντρο να βγάλει τα χρήματα. Γιατί τα χρήματα υπάρχουν για να δοθούν στους σεισμόπληκτους. Και επίσης να πιέσει έτσι στο επιτέλους τα φανς και οι σερβισερς και όλα αυτά τα κοράκια στην Ελλάδα να μπουν σε τάξη γιατί οι μέθοδοι που ακολουθούν είναι καταχρηστικές και απέναντι στις κοινοτικές οδηγίες για την προστασία του καταναλωτή και τη διαφάνεια στο τραπεζικό σύστημα. Δεν μπορεί να σου παίρνει ο άλλος στο σπίτι και να μην γνωρίζεις ποιος είναι και να τον ψάχνεις σε εξωτικά νησιά στις παρθένες νήσους και σε φορολογικούς παραδείσους να πως μπορείς να μπλέξεις στην Ευρώπη για το καλό της κοινωνίας στις τοπικές κοινωνίες και να αποσερχόμαστε σε αυτό που με όλο το σεβασμό παρενέβην να σας πω ότι ό,τι συμβαίνει στις Βρυξέλλες και στο Στρασβούργο στην αρχή της εκπομπής μας
αφορά και μπορεί να αφορά και είναι δουλειά μας να αφορά κάθε γωνιά της πατρίδας μας και κάθε σπιτικό που μας ακούει τώρα Θέλω πριν κλείσουμε να έρθουμε και λίγο στην Ομοσπονδιακή Ευρώπη για την οποία και εσείς Παλεύετε, είστε μέλος του Spinelli Group. Είναι ρεαλιστικό σήμερα να μιλάμε για βαθύτερη πολιτική ένωση ή η συγκυρία οδηγεί σε Ευρώπη πολλών ταχυτήτων.
Πώς το βλέπετε εσείς αυτόν. Πολύ εύστοχη η παρατήρησή σας, η οποία εν περιέχει και έναν υπερηγμό και μια κατάφαση. Φαντάζομαι, υπονοείτε, θα συμφωνήσω αν το κάνετε, απολύτως, ότι δεν είναι η ιδανική συγκυρία. Δεν είναι λοιπόν η ιδανική συγκυρία, διότι ακριβώς η Ευρώπη δύο ταχυτήτων και τριών και τεσσάρων και πέντε ταχυτήτων είναι αυτή τη στιγμή στο τραπέζι από πάρα πολλές χώρες.
Μιλάμε για ταχύτητα διαφορετική στην ασφάλεια και την άμυνα. Ήδη υπάρχει μια ταχύτητα διαφορετική στην Ευρωζώνη. Κάποιες χώρες συμμετέχουν, κάποιες δεν συμμετέχουν. Η Πολωνία, ας πούμε, θέλει να συμμετάσχει στην ασφάλεια και την άμυνα. η Πολωνία έχει κάνει τεράστια βήματα τα τελευταία χρόνια εμφανίζεται παντοδύναμη βιομηχανικά και οικονομικά και βγαίνουν οι Πολωνοί και λένε ρε παιδιά εμείς γιατί να μπούμε στο ευρώ μια χαρά είμαστε με το νόμισμά μας και ταυτόχρονα θέλουμε να διεκδικήσουμε συμμετοχή στην ασφάλεια και την άμυνα και τις μεγάλες μεταρρυθμίσεις που κυοφορούνται στην Ευρωπαϊκή Ένωση αλλά στο ευρώ δεν μπαίνουμε άρα πόσες ρε παιδιά ταχύτητες και αν υπάρχουν 5-6 ταχύτητες η μία για το νόμισμα, η άλλη για την ασφάλεια η άλλη για την άμυνα, η άλλη για το περιβάλλον πώς θα βρεθεί η κλίση πού είναι η συνοχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης υποτίθεται ότι οδηγούμαστε σε μια ένωση ακριβώς για να μην υπάρχουν αυτές οι πολυκερματισμένες κατακερματισμένες εσωτερικές
αν θέλετε συμπορεύσεις των κρατών μελών 5 κρατημέλια από εδώ, 10 κρατημέλια από εκεί, 15 από εκεί και στο κάτω-κάτω της γραφής πάει η Ένωση. Είμαι από αυτούς που δεν πιστεύουν στις πολλές ταχύτητες, θα πάμε όλοι μαζί μπροστά, με προσοχή ποιοι μπαίνουν στο κλαμπ, δεν μπορούμε να λέμε ότι μπαίνει η Ουκρανία ή η Τουρκία ή δεν ξέρω τι, χωρίς να έχουμε μελετήσει τις μακροπρόθεσμες προοπτικές αυτών των χωρών, την προετοιμασία, την ετοιμότητά τους και την καταλληλότητά τους, οποιασδήποτε αυτές τις χώρες.
Είμαι από αυτούς που ζητάει διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης τουλάχιστον στα Δυτικά Βαλκάνια. Θεωρώ για παράδειγμα ότι το Μαυροβούνιο, η Σερβία είναι χώρες που πρέπει να τις αγκαλιάσουμε γρήγορα. Έχουν κάνει δήματα και αν δεν τις φέρουμε εμείς στη δική μας αγκαλιά θα έχουμε μια μαύρη τρύπα εκεί στα Βαλκάνια. Θα τις πάρει κάποιος άλλος στην αγκαλιά του.
Θα είναι η Ρωσία, θα είναι η Κίνα, θα είναι η Τουρκία. Λοιπόν μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας θέλουμε μια Ευρώπη συνοχής θέλουμε μια Ευρώπη δυνατή, στιβαρή θέλουμε μια εσωτερική αγορά που να μην έχει μαύρες τρύπες και κενά μόνο έτσι θα εξασφαλίσουμε και γεωπολιτικό αποτύπωμα και κάποια στιγμή και μια κοινή εξωτερική πολιτική και μια κάποια στιγμή και ενδεχομένως και τις Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης Μπορεί σήμερα που μιλάμε αυτό να ακούγεται ουτοπικό αλλά αν δεν το πίστευαν κάποιοι άνθρωποι όπως ο Αλτιέρος Πινέλη πριν από 70 χρόνια δεν θα είχαμε οδηγηθεί καν σε αυτό που ονομάζουμε σήμερα Ευρωπαϊκό Κεκτημένο και Ευρωπαϊκή Ένωση Σας ευχαριστώ πολύ κύριε Φαραντούρη για την παρακολουθία σας και την ωραία κοβέντα Εγώ ευχαριστούμε πολύ και εσάς που μας ακούσατε Μένετε συντονισμένοι για το επόμενο επεισόδιο Καλή συνέχεια σε όλους.
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα