Skip to content
PodBase
#18 | Πολιτικό σοκ στη Γερμανία: Η άνοδος της AfD και η δοκιμασία της Ευρώπης

#18 | Πολιτικό σοκ στη Γερμανία: Η άνοδος της AfD και η δοκιμασία της Ευρώπης

InsideEU
Σεπτέμβριος 09, 2026 00:19:35 Σεζόν 2 Επεισόδιο 1
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Προσθήκη σε Λίστα Επεισοδίων
Αποθηκεύστε αυτό το επεισόδιο σε λίστα.
Όνομα Λίστας

Σχετικά με αυτό το επεισόδιο

Η νίκη της AfD στη Σαξονία-Άνχαλτ εντείνει τις ανησυχίες για την άνοδο της ακροδεξιάς στη Γερμανία και ασκεί νέα πίεση στην κυβέρνηση του Φρίντριχ Μερτς. Πόσο βαθιά είναι η πολιτική μετατόπιση που συντελείται στη μεγαλύτερη οικονομία της Ευρώπης; Και τι θα σήμαινε μια αντίστοιχη εξέλιξη στη Γαλλία, όπου η Μαρίν Λεπέν παραμένει ισχυρή; Μαζί με τον διεθνολόγο Κωνσταντίνο Φίλη αναλύουμε τις πολιτικές ανακατατάξεις που ενδέχεται να επηρεάσουν το μέλλον ολόκληρης της Ευρώπης.

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

Σκάι Πόντκαστ Οτέλεσμα δεν αποτελεί έκπληξη, αλλά προκαλεί ένα σοκ και μια ανησυχία τώρα που συνέβη, τώρα που είναι μια πραγματικότητα. Τι λέτε εσείς? Είναι ακριβώς όπως το λέτε. Είναι ένας πολιτικός σωσισμός, παρότι δεν πέφτει κανείς από εμάς από τα σύννεφα, κυρίως γιατί είναι το μεγαλύτερο ποσοστό, αλλά και η πρώτη νίκη, έστω κι αν δεν έρχεται με αυτοδυναμία, ενός σχηματισμού πολιτικού ο οποίος έχει αναφορές στη ναζιστική Γερμανία και έχει βέβαια και μία σειρά εκφράσει ακραίων, ακρότατων αν μπορώ να το πω είναι κάπως αδόκιμος όρος θέσεων για μία σειρά ζητημάτων σε ομοσπονδιακές εκλογές.

Βλέπουμε ότι το AfD αυτή τη στιγμή προηγείται με διαφορά και σε εθνικό επίπεδο σε όλες τις δημοσκοπήσεις αλλά το υπερδιπλασιασμός των ποσοστών του σε μια περιοχή της Ανατολικής Γερμανίας και μάλιστα η εμφατική νίκη του, ξαναλέω, ακόμα και αν τελικά δεν καταφέρει να κυβερνήσει σε αυτό το ομοσπονδοκρατήδιο, είναι οπωσδήποτε πάρα πολύ ανησυχητική και πάρα πολύ αποκαλυπτική των δυναμικών και των τάσεων που έχουν επικρατήσει τα τελευταία χρόνια στην Ευρώπη αλλά ειδικά στην Γερμανία.

Είναι λογικό πιστεύετε αυτό το γοτέλεσμα να παρατηρείτε σε μια τέτοια περιφέρεια, έτσι που είναι ένα κρατήριο το οποίο έχει πάρα πολλούς εργάτες στις βιομηχανίες και σε συνδυασμό με την πολιτική που έχει αλλάξει τα τελευταία χρόνια της γερμανικής κυβέρνησης να βλέπουμε αυτά τα ποσοστά σε αυτή τη συγκεκριμένη περιοχή. Το τοποθετήσατε στη σωστή του βάση.

Το γεγονός ότι οι περισσότερες ψήφοι φαίνεται να έχουν προέλθει αφενός από τη νέα γενιά και αφετέρου από τους εργάτες, οι οποίοι είναι πολύ μεγάλο σε αριθμό σε αυτή την περιοχή, σε συνάρτηση με την αδυναμία σχεδόν 40 χρόνια μετά της Ανατολικής Γερμανίας να ενσωματωθεί, να ενταχθεί στην Δυτική Γερμανία, το λέω αυτό γιατί μέχρι το 1989 βέβαια είχαμε τη διέρεση των δύο Γερμανιών, είναι αναμενόμενο σε κάποιο βαθμό, σε μεγάλο βαθμό το αποτέλεσμα και δείχνει ακριβώς ότι η εργατική τάξη πλέον έχει μια άλλη αντίληψη και άλλη προσέγγιση από εκεί που θεωρούσαμε σε παγκόσμια κλίμακα ότι ήταν πιο κοντά σε κόμματα αριστερά, πιο κοντά σε κόμματα λαϊκά.

Τελικά τα τελευταία χρόνια έχει κάνει μια στροφή προς τα κόμματα τα οποία είναι πιο λαϊκιστικά. Θα σας πω, μάλιστα χωρίς να υπάρχουν αναλογίες και συγκρίσεις, αλλά ας το κρατήσουμε κι εμείς και οι ακροατές μας, ότι στις Ηνωμένες Πολιτείες, ας πούμε, σχεδιατικές πολιτείες των Ηνωμένων Πολιτειών, στις οποίες οι δημοκρατικοί είχαν παραδοσιακά πλεονέκτημα κυρίως λόγω της ύπαρξης πολλών εργατών, σήμερα εργατικής τάξης, Σήμερα, μάλλον εδώ και κάποια χρόνια, το πλειονέκτημα το έχουν οι Ρεπουμπλικανοί.

Αυτές οι πολιτείες έχουν αλλάξει χρώμα και ένας βασικός λόγος είναι η απογοήτευση της εργατικής τάξης τόσο από την παγκοσμιοποίηση και από τις συνέπειες αυτής, όσο και η αποξένωση που αισθάνεται από τις ελίτ. και οποιοςδήποτε σχηματισμός εμφανίζεται ως αντισυστημικός, οποιοςδήποτε σχηματισμός εμφανίζεται ότι έρχεται απέναντι στην καθεστική ατάξη και τοποθετείται απέναντι στην καθεστική ατάξη, πολύ περισσότερο όταν έχει λαϊκιστικά χαρακτηριστικά, αποκτά πλουν εκτίματα.

Δεν είναι ότι έχουν γίνει όλοι οι Γερμανοί ή τέλος πάντων η πλειονότα των Γερμανών νεοναζί. Είναι πολλοί λόγοι που επιλέγεται το ΑΕΦΔ, το οποίο να θυμίσουμε για τους ακροατές μας ότι είναι ένα κόμμα βαθιά λαϊκιστικό που ξεκίνησε πέρα από το ότι είναι ακραίο και έχει ναζιστικά σταγονίδια το οποίο ξεκίνησε την πορεία του αρχικά περί το 2010 όταν κατηγορούσε την Ελλάδα για την οικονομική κρίση και τον Ευρωπαϊκό Νότο για ό,τι συνέβαινε στην οικονομία τότε της Ευρώπης μόνο που αυτό γύρισε όπως βλέπουμε και πλέον και η Γερμανία έχει πολύ σοβαρά οικονομικά προβλήματα.

Το 2015-2016 καβάλισε το κύμα του λαϊκισμού που είχε να κάνει με τη μεταναστευτική τότε κρίση και τα μεγάλα μεταναστευτικά ρεύματα και προσφυγικά ρεύματα και τα τελευταία χρόνια έχει επενδύσει στην οικονομική κρίση. Ξέρετε και μόνο το γεγονός ότι η Volkswagen φαίνεται ότι είναι έτοιμη να προβεί σε απολύσεις έως και 50.000 εργατών και μάλιστα σε συμφωνία με τον εκπρόσωπο των εργαζομένων ή τέλος πάντων χωρίς να βρεθεί απέναντι που βρίσκεται στο διοικητικό συμβούλιο αυτό αν μη τι άλλο αποδεικνύει ότι η Γερμανία και η αυτοκινητοβιομηχανία της που ήταν από τα πιο ισχυρά χαρτιά της λόγω του παγκόσμιου ανταγωνισμού βρίσκεται αυτή τη στιγμή σε εκπροδική τάση και αυτό όπως καταλαβαίνετε επηρεάζει πολύ και τη ψήφα του μέσου Γερμανού.

Και μπορεί να φτάσουν και οι απολύσεις στην Volksvergande και τις 100.000 γιατί είχαν ανακοινώσει και άλλες 50.000 το Μάρτιο και είναι κάτι το οποίο χαιρέτησε και η κυβέρνηση και η Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση αυτή την απόφαση. Θεωρείτε ότι κινδυνεύει άμεσα η Γερμανία γενικότερα δηλαδή σε Ομοσπονδιακό επίπεδο όχι μόνο σε κρατηδιακό γιατί καταρχάς έχουμε και κάποιες εκλογές στις 20 του μήνα στο Βερολίνο βέβαια και είναι μια πολύ διαφορετική κατάσταση Φαίνεται ότι το ΤΣΕΝΤΕΟΥ θα κερδίσει τις εκλογές και θα είναι πιο χαμηλά τα ποσοστά της ΑΕΦΔ.

Αλλά θεωρείτε ότι επειδή και στις γενικές δημοσκοπίες σε όλη τη χώρα φαίνεται η ενωδική τάση αυτού του κόμματος ότι θα συνεχίσει αυτό και θα φτάσει μέχρι και τις εκλογές. Πιστεύω πως ναι. Ή τουλάχιστον βλέπω ότι ο καγκελάριος Μέρτς κάναμε κουβέντα και λέγαμε για τον Σόλτς ότι δεν στάθηκε ο ΣΕΡΟΣ στον περιστάσιο και η αλήθεια είναι ότι δεν στάθηκε.

Να που μπορεί τα πράγματα να είναι και χειρότερα. Έχετε δίκιο. Γιατί η αλήθεια είναι ότι ο Μέρτς είναι ακόμα κατώτερος των περιστάσεων και αυτό όπως αντιλαμβάνεστε δίνει φτερά στο ΑΕΤΕ. Υποτίθεται ότι ο Μέρτς μεταξύ άλλων προτεραιοτήτων που είχε θέσει ήταν και να χαμηλώσει τα ποσοστά του ΑΕΤΕ και να το θέσει στο πολιτικό περιθώριο.

με τις πολιτικές του έχει καταφέρει το ακριβώς ανάποδο. Αυτή τη στιγμή όπως είπατε στις δημοσκοπήσεις το ΑΕΦΔ είναι σε μια ανωδική πορεία. Μάλιστα φαίνεται να υπολείπεται το ΤΣΕΤΕΙΚΟ κατά 7-8 μονάδες στις περισσότερες δημοσκοπήσεις. Ευτυχώς για τη Γερμανία και για την Ευρώπη το Σύνταγμα έχει μεταπολεμικά προσδιοριστεί κατά τέτοιο τρόπο ώστε είναι αναγκαίες οι συγκλήσεις μεταξύ των κομμάτων.

άρα το ΑΕΦΤ δεν μπορεί να έχει αυτοδυναμία, δεν μπορεί να κυβερνήσει από μόνο του. Θέλω να πιστεύω ότι δεν θα βρεθούν κάποιοι χρήσιμοι για αυτό να συγκυβερνήσουν μαζί του. Επομένως, ναι μεν, έχει πολύ καλές πιθανότητες με βάση τα τωρινά δεδομένα να είναι πρώτο όχι μόνο στις νοσοκοπίσεις αλλά και στις επόμενες εκλογές που δεν ξέρουμε καν αν θα είναι και πρόορες αλλά ας υποθέσουμε ότι δεν είναι.

αλλά είναι περίπου αδύνατο να κυβερνήσει γιατί δεν υπάρχουν για την ώρα τουλάχιστον άλλοι πρόθυμοι να το συνδράουν όπως και να έχει όταν τα ποσοστά ενός κόμματος το οποίο μιλά για ας πούμε τα παιδιά που είναι ειδικών ικανοτήτων δεν θα πω ειδικών αναγκών ότι θα πρέπει περίπου να αποκλειστούν από το εκπαιδευτικό σύστημα όταν μιλά για το μεταναστευτικό που η αλήθεια είναι, οφείλω να σας ομολογήσω, ότι διαπίστωσα και εγώ πριν από ένα χρόνο που βρισκόμουν στη Γερμανία, ποια είναι η άποψη της γερμανικής κυβέρνησης και μάλιστα τότε ήταν περίπου φρέσκια όταν είχα πάει εγώ στη Γερμανία, λίγο μετά τις εκλογές που είχε κερδίσει ο Μέρτς, ποια ήταν η άποψή τους για την αντιμετώπιση του μεταναστευτικού.

προφανώς βέβαια το AFD είναι ακόμα πιο σκληρή και για μια σειρά άλλων κοινωνικών θεμάτων όταν λοιπόν με μια τέτοια ατζέντα ακραία που δεν έχει μετριαστεί όπως έκανε η Μελώνη στην Ιταλία ή όπως προσπαθεί να κάνει στη Γαλλία η Λεπέν καταφέρνει με βάση τη θημοσκοπία θα έχει περίπου το 1 τρίτο των ψήφων δηλαδή κοντά στο 30% λίγο παρακάτω, λίγο παραπάνω αυτό από μόνο του είναι εξόχως ανησυχητικό Και δεν είναι και μόνο η Γερμανία, δηλαδή υπάρχουν και άλλες περιοχές στην Ευρώπη, άλλες χώρες στην Ευρώπη που συμμετέχουν στον ασφαλήμον της κυβέρνησης, οι ακροδεξιοί, όπως είπατε και εσείς στο παράδειγμα της Μελώνης, θέλω να έρθουμε και στη Γαλλία την οποία αναφέρατε, γιατί έχουμε εκλογές...

Έχουμε και τη Σουηδία να μην ξεχνάμε. Σωστά, σωστά. Έτσι, μην ξεχνάμε να πούμε για τη Σουηδία, που και το λέω για τη Σουηδία, γιατί είναι πάντα ένα παράδειγμα καθότι η Σουηδία θεωρούνταν όσοι πλέον να ανοιχτεί κοινωνία πανευρωπαϊκά. Ναι, είχατε απόλυτο δίκιο. Και στη Γαλλία έχουμε και σε λίγο καιρό προεδρικές εκλογές. Εκεί προηγείται πάλι το κόμμα της Λεπέν το οποίο αναφέρατε κι εσείς.

Εδώ αν επικρατήσει μετά από τόσες ήττες που έχει στις εκλογές η Λεπέν επιτέλους θα υπάρξει ένας πολύ μεγαλύτερος κίνδυνος και θέλω να το βάλουμε σε ένα πλαίσιο γενικό για την Ευρώπη. Γιατί, ξέρετε, η πρώτη σκέψη που προσωπικά έκανα εγώ όταν είδα τα αποτελέσματα την Κυριακή στην Σαξονία, που όπως είπατε και εσείς δεν ήταν μια έκπληξη, είναι ότι πώς γίνεται άνθρωποι οι οποίοι έχουν παππούδες και πατεράδες που έχουν πεθάνει στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και μετά από τις πρακτικές του Χίτλερ, πώς γίνεται να επιστρέφουν και να ψηφίζουν κάτι το οποίο παραπέμπει εν πάση περιπτώσει σε αυτό.

αλλά από ό,τι φαίνεται υπάρχει μια μεγάλη εξήγηση σε όλη την Ευρώπη γενικότερα. Ναι, έχετε δίκιο. Την ίδια απορία βέβαια είχε κανείς και για την Ελλάδα γιατί και στην Ελλάδα είχε εμφανιστεί τουλάχιστον ένα κόμμα... Αυτό ίσως είναι χειρότερο. Ναι, ακριβώς με ναζιστικές αναφορές και απορεί κανείς πώς είναι δυνατόν να βρέθηκαν συμπατριώτες μα πιο έχει μάλιστα λίγοι, οι οποίοι του έδωσαν τη ψήφω και μία και δύο φορές.

ειδικότερα στην Ελλάδα η οποία αν μην τι άλλο δεν διεκδικούμε εμείς τα πρωτεία αλλά είμαστε μια χώρα η οποία έχουμε υποστεί τα πάνδυνα κατά τη διάρκεια του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου και από τους γερμανούς και από τους Αλλούς και από τους Βουλγάρους βέβαια να μην ξεχνάμε γιατί η χειρότερη μορφή στην Ελλάδα κατά πίεσης κατά τη διάρκεια του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου ήταν περισσότερο από τους Βουλγαρούς και τους Ιταλούς κατακτές λιγότερο από τους Γερμανούς, αλλά οι Γερμανοί είναι αυτοί που είχαν προκαλέσει το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο.

Κλείνω την παρένθεση για να πω να απαντήσω στο ερώτημά σας σε σχέση με τη Γαλλία ότι πράγματι καταρχάς να πούμε πως αυτή τη στιγμή εφόσον δεν υπάρχει ένας νέος Μακρόν και εφόσον ο Μακρόν δεν μπορεί να κατέληξε εκ νέου σε εκλογές, το πιθανότερο δίδυμο για το δεύτερο εκλεγεί πρόεδρος της Γαλλίας με ή χωρίς βραχιολάκι. Και το λέω αυτό για να θυμίσω ότι έχει καταδικαστεί η Λεπέν για τις πρακτικές που ακολούθησε ίδια και το κόμμα της στο Ευρωκοινοβούλιο.

Επίσης μια παραδοξότητα, πως κάποιοι οι οποίοι δεν θέλουν καθόλου την Ευρωπαϊκή Ένωση, την αποστρέφονται, την καταγγέλουν συνεχώς, πληρώνονταν αδρά από την Ευρωπαϊκή Ένωση και μάλιστα διοχέτευαν ευρωπαϊκά χρήματα και κοντήλια σε κολλητούς τους και στο κοντινό τους περιβάλλον, φιλικό και οικογενειακό. Κλείνω την παρένθεση γιατί όλα παίζουν τον ρόλο τους.

Για να πω για τη Γαλλία ότι ναι, αν και η Λεπέν έχει επιδιώξει και σε κάποιο βαθμό καταφέρει να μετριάσει την ακραία ρητορική και την ακραία ατζέντα, δεν είναι η ίδια η Λεπέν με πριν από 10-15 χρόνια και δεν είναι η ίδια Λεπέν όπως ήταν ο πατέρας της. Αν και στη Γαλλία η άκρα δεξιά έχει ιδεολογικές αναφορές και έχει και ένα ιδεολογικό υπόβαθρο.

Η άκρα δεξιά στην Ελλάδα αν πούμε ότι εκφράστηκε μέσα από τη Χρυσή Αυγή ή από άλλους κομματικούς σχηματισμούς. Δεν θέλω να είμαι αφοριστικός αλλά θα πω ότι ήταν μια φεδρή εκδοχή. Στην Γαλλία η άκρα δεξιά στο βαθμό που εκφράζεται από την Λεπέν Λεπέν, είναι μια και από τον ματέρα της Λεπέν, τον συγχωρεμένο τον Ζαν Μαρή, είναι μια εκδοχή που έχει ιδεολογικό υπόβαθρο και αυτό πρέπει να το κρατήσουν γιατί ίσως εκεί γίνεται και πιο επικίνδυνη τέλος πάντων θέλω να πω ότι η Λεπέν έχει καταφέρει και μέσω του Μπαντελά που είναι ένα φρέσκο πρόσωπο, ένας νέος άνθρωπος και η ίδια να κατεβάσει κάπως τους τόνους και αυτή τη στιγμή ακόμα και πανευρωπαϊκά δεν ξέρω αν αυτό βέβαια είναι ευσεβής πόθος ή αν είναι πραγματικότητα να μην υπάρχει τόσο πολύ μεγάλη ανησυχία σε περίπτωση εκλογής της Λεπέν να θεωρείται ότι η Λεπέν θα μπορούσε να κουρθεί στον δρόμο της Μελώνη.

Υπάρχει σοβαρό ζήτημα από πιομηχάνηση στην Γαλλία, υπάρχουν σοβαρά οικονομικά ζητήματα θυμίζοντας και την Αγγιλέκα, θυμίζω μια σειρά άλλων κινημάτων σε βάρος του Μακρόν ο οποίος φαινόταν τελικά για το μέσο Γάλλο πολύ ελιτιστής ο ίδιος. Παρ' όλα αυτά, οπωσδήποτε το να έχουμε μια νέα πολιτική πραγματικότητα στη Γαλλία σε συνάρτηση με το τι γίνεται στη Γερμανία, μην ξεχνάμε τι έχει γίνει στο παρελθόν στην Ολλανδία, χώρες όπως αναφέραμε πριν τη Σουηδία, ανίσχυση των ακροδεξιών και ακροαριστερών και αντιευρωπαϊκών σχηματισμών σε διάφορα άλλα μέρη της Ευρώπης.

στην Ισπανία έχουμε και το Βόξ, να μην ξεχνάμε. Ασφαλώς στην Ουκαρία ανακουφιστήκαμε από την, τουλάχιστον αυτή που θέλουμε περισσότερη Ευρώπη, από την έξοδο που έδειξαν οι Ούκροι μετά από δεκαετσιόνια στο Νόρμπαν, αλλά έχουμε τον Φίτσο στην Σλοβακία. Έχουμε ακραίες εκφάνσεις, μην ξεχνάμε το Ηνωμένο Βασίλειο με τον Φάρας, ο οποίος αυτή τη στιγμή προηγείται στις δημοσιοποίησεις και φαίνεται ότι έχει πολύ καλές πιθανότητες να κερδίσει τις επόμενες εκλογές, όλα αυτά δείχνουν μία τάση η οποία έχει αρχίσει να παγιώνεται.

Και αν μου επιτρέπετε να σας πω ότι όταν υπάρχει μία αβεβαιότητα και μία ανασφάλεια στους πολίτες, η τάση είναι να συντηρητικοποιούνται, να θεωρούν ότι μέσα από πιο συντηρητικές επιλογές και πολιτικές μπορεί να βρεθεί λύση στα προβλήματά τους. Να στο κρατήσουμε αυτό γιατί δεν βλέπω στο κοτεινό μέλλον, αν και είναι πολύ δύσκολο να κάνω οποιαδήποτε πρόγνωση σήμερον ημέρα, αλλά δεν βλέπω ένα μέλλον που θα είναι πιο κοντά στην πρόοδο και το φιλελευθερισμό, αλλά μάλλον πιο κοντά στη συντήρηση και σε απόψεις που είναι πιο ακραίες και που θέλουν πιο περίκλειστες τις κοινωνίες, πιο περιχαρακωμένα τα κράτη, κάπου εκεί πιστεύω ότι πηγαίνουν.

Και κλείνοντας κύριε Φίλη αυτή η τάση που περιγράψατε θεωρείται ότι απειλεί και άμεσα την Ευρωπαϊκή Ένωση. Γιατί εδώ έχουμε πει πάρα πολλές φορές και εμείς σε αυτό το podcast ότι η Ευρώπη αργεί, η αποφάση που παίρνει για να τις πάρει χρειάζεται πάρα πολύ μεγάλος χρόνος, οι πολίτες νιώθουν μακριά από το κέντρο εξουσίας, μακριά από τις Βρυξέλλες.

Θεωρείτε ότι απειλείται και άμεσα το οικοδόμημα αυτό της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Άμεσα δεν θεωρώ ότι απειλείται. Όμως να σας πω το για μένα προβληματικό στοιχείο είναι κατά πόσο υπάρχει μια συνθήκη όπου ουσιαστικά πηγαίνουμε σε περιχαράκωση όπως ανέφερα και πριν ολόκληρων κρατών και περιοχών. περιοχών, κατά πόσο πηγαίνουμε σε μια κατάσταση όπου θα έχουμε Ευρώπη των περιφερειών, έτσι κι αλλιώς έχουμε Ευρώπη πολλών ταχυτήτων. Η Σέγγεν, η Ευρωζώνη, διάφορες άλλες πολιτικές όπου είναι πυλώνες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και μη, έχουν διαφόρων κατηγοριών κράτη. Δεν είναι όλα το ίδιο πρόθυμα, δεν είναι όλα το ίδιο ικανά. Πρόθυμα ενώ να συμμετάσχουν.

Δεν θα απέκλεια ένα ιονή κατακαιρματισμό της Ευρώπης χωρίς διάλυση της Ευρωπαϊκής Ένωσης η Ευρωπαϊκή Ένωση να μην την υποτιμούμε είναι μια τεράστια επιτυχία ένα τεράστιο απόκτημα και επίτευμα να το πω καλύτερα των πολιτών και των Ευρωπαίων παλαιότερων, πιο εμπνευσμένων με όραμα για την Ευρώπη μην το ξεχνάμε αυτό ποια ήταν η Ευρώπη για πάρα πολλά χρόνια και ποια είναι η Ευρώπη τα τελευταία σχεδόν 80 με τα σοβαρά προβλήματα, αλλά με ένα κράτος πρόνοιας το οποίο είναι ακόμα και σήμερα αξιοπρόσεκτο σε σχέση με τον υπόλοιπο πλανήτη, προφανώς με τη δημοκρατία και το κράτος δικαίου που δοκιμάζονται και στην ίδια την Ευρώπη, αλλά σε μικρότερο βαθμό από ότι σε άλλες περιπτώσεις.

Θέλω να πω ότι δεν πρέπει να είμαστε ισοπεδωτικοί απέναντι στην Ευρώπη. Αυτό το κάνουν πολλές φορές και τα κράτη-μέλη, όπου κάθε επιτυχία την εμφανίζουν ως εθνική και κάθε αποτυχία την εμφανίζουν ευρωπαϊκή γιατί αυτό τους βολεύει, για αυτό να το κρατήσουμε. Αλλά δεν βλέπω, για να απαντήσω τώρα του μάσας, διάλυση της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των επιδεύχων που έδρασαν με το Βεριντώσον.

Ένα όμως ιονή κατακαιρματισμό και διαχωρισμό σε περιφέρειες δεν είναι κάτι το οποίο θα το απέκλεια. Δεν θεωρώ ότι είναι το πιθανότερο σενάριο αλλά δεν θεωρώ ότι είναι και πολύ μακριά από πρώτα. Μάλιστα, ήσασταν πολύ κατατοπιστικός. Σας ευχαριστούμε πάρα πολύ κύριε Φίλη για την παρουσία σας στο podcast. Καλή συνέχεια εύχομαι. Ευχαριστούμε πολύ.

Ευχαριστώ και εγώ επίσης. Και κάπου εδώ το πρώτο επεισόδιο της έστρισης ολοκληρώνεται. Ευχαριστούμε και εσάς που μας ακούσατε και μείνετε συντονισμένοι. Ακολουθούν και άλλα πολλά επεισόδια εδώ στο Inside.eu και φυσικά στο sky.gr και στα όλα τα podcast του Sky.

Σχόλια

Χωρίς σχόλια

Συνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση

Σύνδεση για Σχολιασμό

Δεν υπάρχουν σχόλια ακόμα

Πίσω 15 δευτ.
Play
Μπροστά 30 δευτ.
00:00:00
00:00:00