#20 | Brexit: Μπορεί η Βρετανία να επιστρέψει στην ΕΕ;
InsideEUΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Το Ηνωμένο Βασίλειο ξανανοίγει τη συζήτηση για τη σχέση του με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Πόσο πιθανή είναι πραγματικά μια επιστροφή στην Ένωση και τι σημαίνει το "άνοιγμα" της κυβέρνησης Μπέρναμ για το μέλλον του Brexit; Ο Στέλιος Φωτεινόπουλος, πολιτικός αναλυτής σε θέματα Ευρωπαϊκής και Δημόσιας Πολιτικής με έδρα το Λονδίνο, αναλύει τις εξελίξεις στο εσωτερικό των Εργατικών, τις διαφορετικές τάσεις στο κόμμα, αλλά και το πώς αντιμετωπίζουν οι Βρετανοί πολίτες τη νέα συζήτηση για την Ευρώπη. Στο επίκεντρο και η πολιτική κρίση που προκαλεί το σκάνδαλο της Manchester City και οι ευρύτερες πολιτικές προεκτάσεις του.
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
πριν να γράψουμε το επεισόδιο το σημερινό. Τότε θυμάμαι λέγαμε για τον καύσωνα που πεικρατούσε στον Ινωμένο Βασίλειο. Τώρα φάνταζε ότι είναι καλύτερη η κατάσταση. Είναι καλύτερη. Δεν βρέχει αρκετά, είναι η αλήθεια. Βρέχει πολύ σποραδικά και ο καιρός είναι εξίσου καλός. Δηλαδή προχτές είχε 26 βαθμούς και ζέστη και ήλιο.
Οπόμενος ακόμη δεν έχουμε επανέλθει στις φτηνοπορεινές συνήθειες. Είναι ιδανικές όμως οι θερμοκρασίες Είναι όσο κρατάει το απολαμβάνουμε Λοιπόν Πάμε να πούμε σιγά σιγά στο θέμα μας Αυτές οι δηλώσεις Μπέρναμ που είδαμε στο συνέδριο των εργατικών που θα μου πεις και εσύ αν ισχύει αυτό που θα πω ότι η αλήθεια είναι ότι πήρε πάρα πολλά θετικά σχόλια ο Μπέρναμ για την εμφάνισή του και κυρίως αυτό που είπα και στο ξεκίνημα το άνοιγμα που έκανε προς την Ευρωπαϊκή Ένωση είναι μια η στάση μάλλον της Βρετανίας από την εποχή Στάρμερ γιατί θυμόμαστε ότι και αυτός είχε προσεγγίσει με ένα διαφορετικό τρόπο σε σχέση με τους προκατόγους του την Ευρωπαϊκή Ένωση Καταρχάς ναι, να επιβεβαιώσω ότι η παρουσία του Στάρμερ στο πρώτο συνέδριο των εργατικών στο οποίο μίλησε ως πρωθυπουργός πλέον ήταν πάρα πολύ θετική Του μπέρναμε εννοείς Συγγνώμη Της εμπέλευσα και εγώ με το Στάρμερ.
Ναι, ναι, ναι. Του Μπένερντ ήταν αρκετά αρχηγική και ήταν από τις ομιλίες που πολλοί χαρακτηρίζουν ως ιστορική και για πολιτικούς λόγους αλλά και για ιδεολογικούς λόγους γιατί μπορεί με έναν πιο συνεκτικό τρόπο για πρώτη φορά μετά από πάρα πολλά χρόνια ένας εργατικός ηγέτης και μάλιστα πρωθυπουργός να περιγράφει έναν διαφορετικό δρόμο απέναντι στην θατσερική κληρονομιά.
Τώρα, όσον αφορά τη στάση του Στάρμερ απέναντι στην Ευρωπαϊκή Ένωση και αν αυτό με κάποιο τρόπο άνοιξε το δρόμο και στον Εμπέρναμπ. Κοιτάξτε, δεν θα έβλεπα κάποια άμεση σύνδεση μεταξύ των δύο στο συγκεκριμένο ζήτημα. Θα έλεγα ότι οι συνθήκες υποχρέωσαν τον Στάρμερ να αναζητήσει μια πιο κοντινή σχέση με την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Εξαίρετο να θυμίσω ότι ένα από τα πράγματα που είχε κάνει ξεκάθαρο ο Στάρμερ αφού κέρδισε την ηγεσία των εργατικών το 20 είχε πει ότι δεν θα ξανανοίξει ζήτημα επιστροφής και θα σεβαστεί το δημοψήφισμα από το 2016 άρα ούτως Στάρμερ ούτως ο Μπέρναμ παρότι και οι δύο φιλοευρωπαίοι είχαν δηλώσει ότι τους ενδιαφέρει να ανοίξει εκ νέου το ζήτημα της επιστροφής στην Ευρωπαϊκή Ένωση ένιωθαν προφανέστατα ότι είναι ένα διχαστικό ζήτημα το οποίο θα τους κοστίσει Αυτό όμως που έκανε ο Μπέρναμπ πρόσφατα ήταν ότι με πολύ εμφαντικό τρόπο έφερε στο προσκήνιο ένα θέμα που είναι βαθιά τραυματικό για την Βρετανική κοινωνία.
Και γιατί είναι βαθιά τραυματικό, γιατί όσοι θυμούνται, παρακολουθούσαν ή και έζησαν στη χώρα εκείνα τα χρόνια από το 2016 έως και περίπου το 2020, γνωρίζουν πολύ καλά ότι η διακυβέρνηση της χώρας εκείνα τα χρόνια ήταν ένα μεγάλο ταξίδι από την μία κρίση στην άλλη. Εκείνα τα τρία-τέσσερα χρόνια η χώρα βρισκόταν σε ένα διαρκές, σε ένα βασανιστικό τέλμα, η μία θεσμική κρίση διαδεχόταν την άλλη, το πολιτικό προσωπικό ήταν παντελώς ανίκανο να διαχειριστεί τη διαπραγμάτευση της εξόδου από την Ευρωπαϊκή Ένωση, τα πολιτικά κόμματα ήταν σε ένα απόλυτο σοκ, Κανένας δεν ήθελε να γίνει πρωθυπουργός γιατί κανείς δεν μπορούσε και να υλοποιήσει τον Brexit με τον τρόπο που αυτό είχε υποσχεθεί στο λαό και από τη σκοπιά της διακυβέρνησης και της οικονομίας υπήρχε η απόλυτη αποσταθεροποίηση γιατί κυριαρχούσε σε όλα τα μέτωπα, όπως καταλαβαίνετε, η αβεβαιότητα.
Το Brexit για πολλά χρόνια, και πρέπει να το καταλάβουμε αυτό, ρούφιξε το οξυγόνο από όλα τα υπόλοιπα πολιτικά ζητήματα. Και αυτό το κάνει μια πραγματικά τραυματική περίοδος και για την κοινωνία η οποία παρακολουθούσε όλο αυτό το πολιτικό θέατρο. Στην πραγματικότητα ανήμπορη να παρέμβει αλλά και για το πολιτικό σύστημα.
Τι έχουμε όμως τώρα. Έχουμε υπό το πρίσμα της Ουκρανίας την απόσταση της Βρετανίας από τις Ηνωμένες Πολιτείες, τον ρώσικο παράγοντα και γενικά την παγκόσμια στάθε θα λέγαμε σε πολλά μέτωπα, οι κυβερνήσεις στην Βρετανία ή μάλλον οι φιλοευρωπαϊκές μερίδες μέσα στα κόμματα διακυβέρνησης στους συντηρητικούς και στους εργατικούς κατανόησαν ότι η χώρα με την Ευρώπη μοιράζονται κοινές αξίες ή να το πω αλλιώς κατανούν με ένα σχετικά κοινό τρόπο τον κόσμο και τις εξελίξεις γύρω τους και μάλλον βρίσκονται και πιο κοντά από ό,τι βρισκόντουσαν το 2016.
Ο Στάρμερ ήταν απλά ο πρώτος, νομίζω, για να επιστρέψω στο ερώτημά σας, ο οποίος αποφάσισε να εμβαθύνει τη σχέση της χώρας με την Ευρωπαϊκή Ένωση, χωρίς όμως να θέσει επί της ουσίας του τραπέζι το ζήτημα της επιστροφής. Δηλαδή, ο Στάρμερ κυρίως αναφερόταν τα προηγούμενα χρόνια σε στρατηγική συνεργασία, σε ενιαία πολιτική ασφαλεία, σε ζητήματα εναρμόνισης και εμπορίου, σε μια πιο κοινή στάση στο θέμα της Ουκρανίας.
Και αυτό βέβαια βόλευε και την Ευρωπαϊκή Ένωση γιατί και η Ευρωπαϊκή Ένωση μέσα στις αντιφάσεις της το Ηνωμένο Βασίλειο το έβλεπε ως ένα ναι μεν εξωτερικό αλλά εξαιρετικά σταθερό εταίρο. Ο Μπέναμας αυτό που κάνει σήμερα και κάπως εξηγείται ας πούμε είναι ότι κάνει αυτές τις διδολώσεις με τρόπο που περισσότερο φαίνεται να προσπαθεί να τεστάρει την θερμοκρασία στην κοινωνία.
Δεν έχει παρουσιάσει κάποιον συγκεκριμένο δικό χάρτη. Δεν είναι τυχαίο ότι με το που έκανε τις επόμενες δηλώσεις έδωσε εντολή στο επιτελείο του να αρχίσει να ερευνά, να αρχίσει να μελετά μάλλον, τις ποιοτικές έρευνες σχετικά με το πόσο δημοφιλής θα ήταν μια τέτοια επιλογή. Έχουμε κάποιο προτέλεσμα από αυτό? Υπάρχουν πάρα πολλές μετρήσεις.
φαίνεται ότι ένα μεγάλο ή μάλλον σημαντικό κομμάτι του πληθυσμού αυτό προσδιορίζεται περισσότερος Ευρωπαίος. Αυτό έχει αλλάξει τα τελευταία χρόνια. Όμως όταν το ερώτημα γίνεται πολύ συγκεκριμένο και έχει να κάνει με ένα ενδεχόμενο δημοψήφισμα δηλαδή επιστροφή στην Ευρωπαϊκή Ένωση ή παραμονή έξω από αυτή τότε εκεί τα πράγματα είναι πιο όριακα.
και ο κόσμος δυσκολεύεται να δώσει έτσι μια εύκολη απάντηση. Εκεί είναι πιο ριλαρά τα πράγματα. Επομένως, νομίζω και το θέμα του δημοψηφίσματος είναι ένα θέμα το οποίο έχει πολλά ρίσκα σε αυτή τη φάση. Μου κάνει βέβαια λίγο εντύπωση να σου πω την αλήθεια αυτό που λες γιατί θεωρώ ότι και με βάση και με όλα όσα είπες προηγουμένως έχει χάσει ο Βρετανός πολίτης από αυτή την επιλογή που έκανε και ο ίδιος φυσικά και οι κυβέρνηστονται Θα πούμε ότι το Brexit ήταν μια επιλογή η οποία δεν πήγε καλά και όλη η διαχείριση του Brexit συνέβη σε μια περίοδο που και ο κόσμος συνολικότερα, ας πούμε το διεθνές περιβάλλον ήταν σε μια δύσκολη φάση, επομένως ήταν πολύ δύσκολο μια τέτοια επιλογή να προχωρήσει με ένα θετικό πρόσημο.
Τα τελευταία δέκα χρόνια έχουν αλλάξει πολλά πράγματα και ναι, είναι μια αντίφαση όπως την εντοπίζεις πολύ σωστά, γιατί ναι, το Brexit είχε ένα αρνητικό πρόσημο και στην οικονομία και σε πολλά άλλα ζητήματα, αλλά νομίζω ότι ταυτόχρονα ο κόσμος προσπαθεί να κατανοήσει και λίγο ποιο είναι το ευρύτερο πλαίσιο. Δηλαδή δεν βλέπει στην Ευρωπαϊκή Ένωση κάτι τρομερά πιο θετικό ή ένα οικοδόμημα πολιτικό-θεσμικό, το οποίο σε αυτή τη φάση θα άλλαζε συγκλονιστικά την Βρετανία.
Το Brexit όμως, και αυτό νομίζω έχει σημασία να το καταλάβουμε, βασίστηκε σε μια σειρά αποβεβαιότητες. οι οποίες βεβαιότητες αυτή τη στιγμή για την βρετανική κοινή γνώμη έχουν αρχίσει και καταρρύπτονται. Ένα από τα βασικά επιχειρήματα της καμπάνιας για τον Brexit είναι ότι ο παρεμβατισμός, ας πούμε, της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την οικονομία και το εμπόριο του Ηνωμένου Βασιλείου, εμποδίζει την ελευθερία του βρετανικού καπιταλισμού.
Όπως γνωρίζουμε πολύ καλά, η χώρα έφυγε, αλλά η οικονομία και το εμπόριο δεν βελτιώθηκαν σωστά. και τα συμφέροντα και το λόμπινγκ και όλο αυτό το σύστημα εξουσίας της Βρυξέλλες, πρέπει να κατανοήσουμε ότι ο Βρετανικός καπιταλισμός σε πολλά πράγματα είναι δύο κλικ πιο ακραίος από τον Ευρωπαϊκό. Το εθιχείρημα δηλαδή της εξόδου από την Ένωση τροφοδοτούνταν σε πολύ μεγάλο βαθμό και από μεγάλα οικονομικά συμφέροντα στην Βρετανία, εγχώρια, που απέβλεπαν σε ξύλωμα των Ευρωπαϊκών ερυθμίσεων, σε ένα πιο αρρύθμιστο τοπίο που θα αύξανε την ελευθέρεια των επιχειρήσεων.
Αυτό νομίζω κατέρευσε. Με την έννοια ότι για παράδειγμα σε ζητήματα περιβάλλοντος, για να φέρω έτσι ένα ζήτημα μόνο στη συζήτηση, η νέα κατάσταση που διαμορφώθηκε μετά τον Brexit ήταν πολύ χειρότερη από όσα όριζαν οι ευρωπαϊκοί κανόνες. Το ίδιο και στο κομμάτι των κοινωνικών δικαιωμάτων. Άρα η έξοδος από το ευρωπαϊκό πλαίσιο δεν σήμανε αυτομάτως προοδευτικές αλλαγές.
Μια δεύτερη βεβαιότητα που κατέρευσε νομίζω τελευταία χρόνια για την κοινή γνώμη είναι ότι αν αφήσουμε την Ευρώπη θα καταφέρουμε επιτέλους να στιάσουμε σε πολλές εμπορικές συμφωνίες καλύτερες από αυτές που διαπραγματεύονται οι Βρυξέλες με κράτη από όλο το κόσμο. Αυτό ακουγότανε εκείνα τα χρόνια στο Λονδίνο και στη Μεγάλη Βρετανία.
Αυτό ήταν πολύ σχηρό επιχείρημα. Έλεγαν ότι στην κυβέρνηση για global Britain, δηλαδή για ποιο λόγο να είμαστε Ευρωπαίοι όταν μπορούμε να είμαστε παγκόσμοι. Ακούει, δελκιστικό είναι η αλήθεια. Βεβαίως. Τότε ειδικά. Στην πραγματικότητα κάτι τέτοιο δεν συνέβη. Και νομίζω το Ηνωμένο Βασίλειο κατάλαβε με όλους τους δυνατούς τρόπους ότι εμπορικές συμφωνίες σε ένα σταθές περιβάλλον δεν είναι εύκολη υπόθεση γιατί παραμένεις εκτεθειμένος στους ανέμους των διεθνών σχετισμών, σε ενεργειακές κρίσεις, σε περιφερειακές κρίσεις κτλ.
Αυτές οι μεγάλες εμπορικές επιτυχίες που μιλούσαν τότε δεν ήρθαν ποτέ. Και αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό. Αυτό προσθέτει στη δυσφορία που έφερε το Brexit ακόμη και σε ψηφοφόρους που ψήφισαν γι' αυτό. Το τρίτο είναι ότι, και δεν αφορά το Ηνωμένο Βασίλειο, αφορά την Ευρωπαϊκή Ένωση, για να είμαστε δίκοι, ακουγόταν ήδη το 2016 και το 2017 ότι θα είναι αυτοκτονικό να αφήσουμε ένα πετυχημένο παράδειγμα όπως αυτό της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης και ότι η Βρετανία θα μείνει πίσω σε αυτό το νόμιμο τομέα και όλα αυτά.
δεν ήταν αλήθεια όπως αποδείχτηκε κάτι τέτοιο. Η Ευρωπαϊκή Ένωση από τότε έχει αντιμετωπίσει πολλά στρατηγικά διέξοδα. Μπορούμε με μεγάλη βεβαιότητα να ισχυριστούμε ότι δεν υπάρχει διαδικασία ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης αυτή τη στιγμή. Έχει μπει ένα μεγάλο χειρόφρενο σε αυτή τη μακρά διαδικασία. Και αν μη τι άλλο η Ευρωπαϊκή Ένωση κάνει βήματα προς τα πίσω.
Δηλαδή παραμένει σε πολλά κράτη-μέλη ένα αντιτιμοφιλές project, αντιμετωπίζει μεγάλη κρίση νομιμοποίησης. Και άρα αυτό έχει να κάνει πάρα πολύ και με τον κόσμο ο οποίος στηρίζει την επιστροφή στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Το κάνει αυτό, αλλά δεν το κάνει με μια θέρμη και αλλάζοντας πάρα πολύ τα ποσοστά ενός ενδεχόμενου δημοψηφίσματος.
Επομένως νομίζω οι ποιοτικές έρευνες έχουν μια σημασία. βλέπουμε μια μεταστροφή όπως είπα και πριν ενός ποσοστού προς την άποψη ότι η Βερετανία θα έπρεπε αξιακά να είναι στην Ευρωπαϊκή Ένωση ή πιο κοντά στην Ευρωπαϊκή Ένωση αυτό έχει μια αξιακή βαρύτητα έχει να κάνει με το πως νιώθουν οι πολίτες όμως όταν το ερώτημα γίνεται συγκεκριμένο και ρωτά μέσα ή έξω τότε τα πράγματα είναι αρκετά πιο ποριακά Πολιτικά εδώ Στέγιο για τον Μπέρναμι, για τον Πρωθυπουργό Ποιες ευκαιρίες εντόπισε και ξεκίνησε αυτή τη συζήτηση Και ποιο είναι το κόστος γιατί προφανώς υπάρχει και κόστος στο τραπέζι εδώ Καταρχάς πρέπει να καταλάβουμε λίγο τι περιγράφουν οι δηλώσεις του Αντιμπένα Για να δούμε και λίγο για ποιο λόγο μπήκε σε αυτή τη συζήτηση Νομίζω ότι αυτή τη στιγμή καταρχάς δεν περιγράφεται ένα συγκεκριμένο σχέδιο επιστροφής της Βερτερίνας στην Ευρωπαϊκή Ένωση Είναι σημαντικό να το ξεκαθαρίσουμε αυτό.
Δηλαδή αυτό που έκανε ο Πρωθυπουργός είναι να ανοίξει ξανά τη συζήτηση στην πραγματικότητα για το ποια σχέση θέλει να έχει η Βρετανία με την Ευρώπη. Βάζει για πρώτη φορά εδώ και χρόνια στο τραπέζι ακόμη και το ενδεχόμενο της πλήρους επανένταξης αλλά δεν λέει πώς αυτό θα μπορούσε να γίνει. Οι επιλογές βέβαια που έχουν αναφερθεί εκτείνονται από τη διατήρηση της σημερινής σχέσης μέχρι την Τελωνιακή Ένωση, την ενδεχόμενη επιστροφή στην ενιαία αγορά, ακόμη και την πλήρη ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Αν μιλάμε όμως για πραγματική επιστροφή στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αυτό δεν θα είναι. Το γνωρίζουμε από τώρα ήδη αυτό, ότι δεν θα είναι μια απλή αντίστροφη του Brexit. Δεν θα είναι ένα γύρισμα του διακόπτη. Η Βρετανία στην πραγματικότητα θα πρέπει να υποβάλει έτηση, καινούργια έτηση για να διαπραγματευτεί, από μια πολύ διαφορετική θέση από αυτή που είχε πριν.
Δεν θα μπω στην τεχνική συζήτηση, μπορούμε να την κάνουμε αυτή την κουβέντα σε σχέση με το τι θέλουν να ανακτήσει η Βρετανία ενδεχομένως ή ποια είναι τα επιχειρήματα. Νομίζω ότι όσον αφορά για τον Μπέρναμ υπάρχει ένα πολύ ενδιαφέρον πολιτικό ρίσκο γιατί ανήκει μια συζήτηση που το βρετανικό πολιτικό σύστημα προσπαθούσε πάρα πολλά χρόνια να θεωρήσει λήξασα.
το κάνει 10 χρόνια με το δημοψήφισμα συνοπτικά θα έλεγα ότι δείχνει μια γενναιότητα η κίνηση αυτή ανεξάρτητα που στέκεται ο καθένας στο εν λόγο ερώτημα είναι μια κίνηση να ξαναπιάσει τον Brexit και υπό μια έννοια να επιβάλλει καινούριους όρους σε αυτή τη συζήτηση δεν το κάνει σε τυχαίο χρόνο το κάνει ενώ είναι στην αρχή της διακυβέρνησής του έχει μεγάλο πολιτικό κεφάλαιο τα λέγαμε και στη συζήτηση μας την αντίστοιχη τον Ιούλιο έχει μεγάλο πολιτικό κεφάλαιο, είναι πολύ δημοφιλής πρωθυπουργός και το κάνει και στο συνέδριο του κόμματος.
Οι δηλώσεις αυτές γίνονται στο συνέδριο του κόμματος ακριβώς για να έχει και νομιμοποίησει και από τα ίδια τα μέλη και τους βουλευτές του. Ο Μπέναμ ουσιαστικά λέει ότι 10 χρόνια μετά έχουμε πλέον αρκετά δεδομένα για να ξαναδούμε το ζήτημα από την αρχή και ταυτόχρονα χωρίς να θεωρούμε ότι η απόφαση του δημοψηφίσματος του 2016 θα πρέπει να μας δεσμεύει για πάντα.
Το 2016 ήταν αυτή η απόφαση του λαού. Σήμερα έχουμε 2026, μεθαύρω θα έχουμε 2027 και 2028. Όταν παίρνουν καινούργια στοιχεία στη συζήτηση, όταν αλλάζει ο κόσμος, πρέπει αυτές οι κουβέντες και αυτές οι αποφάσεις να λαμβάνονται ξανά εκ νέου υπόψη και αυτό στην πραγματικότητα λέει ο Μπέρνα. Αυτό του δίνει ένα δεύτερο πλέον έκτημα νομίζω.
μετατρέπει τη συζήτηση για τον Brexit από ένα πολιτισμικό και ταυτωτικό ζήτημα που ήταν κυρίως τα προηγούμενα χρόνια, σε ένα ζήτημα εθνικούς συμφέροντος. Δηλαδή, ο ίδιος λέει ότι πλέον οι σχέσεις με την Ευρώπη είναι σημαντικοί για την ανάπτυξη, για την οικονομία, για την ασφάλεια, για τη θέση της Βρετανίας στον κόσμο και περίπου θα λέγαμε ότι με τις δηλώσεις του παραδέχεται ότι είναι δύσκολο να επιτευχθούν υψηλή ρυθμή ανάπτυξης όσο η χώρα παραμένει σε απόσταση από τη μεγαλύτερη αγορά της.
Και η μεγαλύτερη αγορά της είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτές είναι οι πολιτικές ευκαιρίες που βλέπει ο Μπέρνα. Υπάρχουν και τα ρίσκα όμως. Σωστά. Τα που είναι πάρα πολύ σημαντικά. Το ένα είναι αυτονόητο. Η αναφορά αυτής της ζήτησης θα φέρει και διχασμό και συνολικά στην κοινωνία και μέσα στα πολιτικά κόμματα. Τα πολιτικά κόμματα, να θυμίσω ότι είχανε, είχε τραπεχτεί μια οριζόντια γραμμή το 2016 και μετά, ανάμεσα σε φιλοευρωπαϊκές και κριτικές στην Ευρωπαϊκή Ένωση ομαδοποίησεις.
Θα έλεγα ότι δεν υπάρχουν τελεσίδικες απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα. Είναι όλοι συζήτησαν σε μια εξέλιξη. Νομίζω ότι ο Μπέρναμ ρισκάρει ένα ρεφόρμ, το οποίο είναι αποδυναμωμένο τους τελευταίους μήνες, ξαφνικά να του χαρίσει πολιτικό χώρο και οξυγόνο και αυτό θα μπορούσε να συμβεί αν το reform παρουσιαστεί ως ο βασικός εκφραστής του Brexit, ως ο θεματοφύλακας δηλαδή του Brexit και όταν μιλάμε για ένα οριακό ενδεχόμενο καινούργιο δημοψήφισμα και το reform να είναι ο βασικός εκφραστής του παραμένουμε εκτός ΕΕ τότε αυτό σημαίνει ότι το reform αναλαμβάνει ένα ηγετικό ρόλο στο πολιτικό σύστημα που αυτή τη στιγμή δεν τον έχει πρώτον και δεύτερο είναι αρκετά αποδυναμωμένο τους τελευταίους μήνες από εσωτερικά σκάνδαλα.
Σαν να επιλέγει ένα διαφορετικό αντίπαλο, ο Μπέρναμ εδώ, κεντρικό αντίπαλο. Ακριβώς, ξαναστείνει στην πραγματικότητα το ριφόρμα στα πόδια του ή τέλος πάντων αυτό είναι το ρίσκο. Δεν σημαίνει απαραίτητα ότι θα γίνει. Πάνω από όλα όμως και θέλω να σταθώ σε αυτό, το μεγαλύτερο ρίσκο είναι ότι ο Μπέρναμ ανοίγει μια πόρτα ή τέλος πάντων ανακοινώνει ότι θα ανοίξει μια πόρτα χωρίς ακριβώς να ξέρει πού αυτή η πόρτα οδηγεί.
Δηλαδή, αν λες ότι εξετάζεις την Τελειονιακή Ένωση, την ενιαία αγορά ας πούμε, πρέπει κάποια στιγμή να εξηγείς και τι ακριβώς θέλεις και τι είσαι διτεθειμένος να παρχωρήσεις. Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει για παράδειγμα καταστήσει ήδη σαφές ότι δεν υπάρχει άλλα κάρτα επιλογή. Η ενιαία αγορά, για παράδειγμα, συνδέεται με τις τεσσέριες ελευθερίες.
Ελεύθερη κυκλοφορία εμπορευμάτων, προσώπων, υπηρεσιών και κεφαλαίων. Δεν μπορείς να έχεις πρόσβαση στην ενιαία αγορά χωρίς αυτά. Από την άλλη, πλήρης ένταξη σημαίνει αποδοχή του συνόλου των κανόνων και των υποχρέωσεων της ΕΕ. Άρα δεν υπάρχουν εύκολες απαντήσεις σε αυτό. στην πραγματικότητα πρέπει να αξιολογείς ποια είναι η σχέση του Ηνωμένου Βασιλείου με την Ευρώπη.
Η πολιτική αφιγερία για τον Πέρναμ δεν είναι απλά να πει ξανανοίγουμε τον Brexit. Πρέπει να πει ποια θα είναι η σχέση που εξυπηρετεί καλύτερα τη Βρετανία το 2030 και μετά. Το πρόβλημα αυτό φυσικά είναι πολύ δύσκολο, γιατί βασικά ο ίδιος δεν μπορεί να ελέγξει τις παραμέτρους αυτής της συζήτησης. Υπάρχει φοβερή αβεβαιότητα.
Και ταυτόχρονα όλο αυτό γίνεται και σε ένα πλαίσιο που η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει ίδια μετακινηθεί από εκεί που βρισκόταν το 2016. Έτσι, δηλαδή, τα είπαμε και νωρίτερα, το ευρωπαϊκό μοντέλο έχει αντιμετωπίσει πολύ σοβαρούς τριγμούς και στις Βρυξέλλες και στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες. Δεν είναι η ίδια κατάσταση με αυτή που είχε αφήσει το νομόνο Βασίλειο πριν 10 χρόνια.
Και πριν κλείσουμε και σε ευχαριστήσω θέλω να ανοίξουμε λίγο και το θέμα με τη Manchester City που έχει προκύψει εδώ και μία εβδομάδα σίγουρα και μία ιστορική απόφαση που πήρε η Πρέμινα Ριλίγκη είναι η αλήθεια. Φαντάζομαι επειδή και λόγω δουλειάς παρακολουθώ και συνέχεια και το BBC και το Sky News που συνέχεια βρίσκεται στην ατζέτα τους το συγκεκριμένο θέμα.
φαντάζομαι ότι συζητήθηκε ευρύτερα στη Βρετανία εδώ εκτός από αυτή την εικόνα θα ήθελα να μου πεις και αν υπάρχει όντως και μία πίεση προς την κυβέρνηση Μπέρναμ σε σχέση με τη στάση που κράτησε απέναντι στο θέμα με τη Μάντσρες Σίτι και αν υπάρχει κάποια διπλωματική κρίση με τα Ηνωμένα Αραβικά Εμμυριάδα γιατί θυμίζουμε ότι ο μεγαλομέτωχος ο ηγέτης της Μάντσρες Σίτι κατάγεται από εκεί Η απάντηση είναι ναι σε όλα, πολύ συνοπτικά.
Ναι, είναι πολύ σημαντικό το ποδόσφαιρο στην Βρετανία. Ναι, χρησιμοποιείται πολλές φορές και για πολιτικούς σχεδιασμούς. Ναι, το ποδόσφαιρο είναι, θα έλεγα, είναι κομμάτι της κουλτούρας, της λαϊκής κουλτούρας και ταυτότητας της Βρετανίας. Επομένως, έχει σημασία και στον τρόπο που μεταφράζονται τα μηνύματα αυτά στις τοπικές κοινότητες, στις μικρές πόλεις, στις μεγάλες πόλεις κτλ.
όπου υπάρχουν ποδοσφαιρικές ομάδες που έχουν ένα αντίκρισμα. Εδώ μιλάμε για ένα πάρα πολύ μεγάλο σκάνδαλο. Έχουμε την Ανεξάρτητη Επιτροπή της Premier League που έκρινε την Manchester City ένοχη για 114 κατηγορίες παραβάσεων που αφορούν κυρίως παραβάσεις οικονομικών κανόνων. Και μιλάμε μόνο για το 2018 έτσι που να πιάσουμε και πιο κάτω.
Ναι, μιλάμε για κάποια χρόνια μέχρι το 2018 Από το 2018 και μετά δεν γνωρίζουμε τι συνέβη Μπορούμε να φανταστούμε δεχομένως Γιατί η ηγεσία έχει παραμείνει η ίδια Και η ιδιοκτησία έχει παραμείνει Δεν έχει αλλάξει κάτι Εδώ όμως έχουμε και πολιτικές διαστάσεις Γιατί ο Μπέρναμ λίγες ώρες μετά την απόφαση Δήλωσε ότι ήταν ανήσυχος Σε περίπτωση που η Abu Dhabi United Group Που είναι ο όμιλος του Abu Dhabi Αναγκάζονταν να πουλήσει τη City μίλησε με καλά λόγια για τις επενδύσεις στο Μάντσιστερ.
Αυτό δημιούργησε, όπως ήταν προφανές, πολιτική αντιπαράθεση. Το θέμα, σωστά το εντοπίζεις, έχει πάρει μια διπλωματική διάσταση. Υπάρχουν δημοσιεύματα που επικαλούνται αξιωματούχους των εμμυράτων που λένε ότι το σκάνδαλο αυτό θα επηρεάσει τις διμερείς σχέσεις και τις επενδύσεις των αραβικών εμμυράτων στη Βρετανία. Έχουν αναφερθεί διάφορες ζητήματα όπως ακόμη και μια πιθανή επανεξέταση μιας πάρα πολύ μεγάλης τεχνολογικής επένδυσης στην Οξφόρδη και στο Κέμπριτς.
Και αυτό νομίζω γίνεται ακόμη πιο πολύπλοκο από το γεγονός ότι οι σχέσεις Λονδίνου και Μπουντάμπη γενικά είναι καλές. Δεν συμβαίνει στο κοινό όλη αυτή η συζήτηση. Οι σχέσεις Λονδίνου και Μπουντάμπη έχει στρατηγική, οικονομική και πολιτική σημασία. Πριν λίγους μήνες μάλιστα την Άνοιξη, αν δεν κάνω λάθος, οι δύο κυβερνήσεις συμφώνησαν νέο πλαίσιο συνεργασίας, εμπόριο, επενδύσεις, άμυνα, τεχνητή νοημοσύνη κτλ.
Τον Ιούλιο ο ίδιος ο Μπέρναμμ μόλις είχε εκλεγεί πρωθυπουργός επικοινώνησε τηλεφωνικά με τον πρόεδρο των ΗΕΕ, ευχαρίστησε τη χώρα για τις επενδύσεις στο Μάνστερ. Επομένως νομίζω υπάρχει μια κατάσταση αυτή τη στιγμή που είναι στον αέρα Είναι μια άβολη κατάσταση πάρα πολύ και για τον Πέρναμ Ο οποίος προέρχεται από τον Βρετανικό Βορρά Ο οποίος πραγματικά έχει ανάγκη για αναπτυξιακές πρωτοβουλίες Αλλά αυτές οι αναπτυξιακές πρωτοβουλίες φαίνεται ότι έρχονται σε κόστος άλλων πραγμάτων Και εδώ πέρα μιλάμε για διαφθορά Υπάρχει ένας πραγματικός κίνδυνος διπλωματικής έντασης θα έλεγα νομίζω είναι λίγο πρόωρο να μιλήσουμε για κρίση ακόμη υπάρχει μια ένταση τα Ηνωμένα Αραβικά Μειράτα έχουν πει με πάρα πολύ ξεκάθαρο τρόπο ότι ο τρόπος με τον οποίο θα αντιμετωπιστεί η Μάντσερ Σίτι θα επηρεάσει και τις δημερίες σχέσεις και τις μελλοντικές επενδύσεις τους στην Βρετανία αυτό ασκεί προφανώς πιέσεις στον Αντιμπέρναμ και έχει νομίζω πάρα πολύ μεγάλη σημασία γιατί στο συγκεκριμένο κομμάτι μιλάμε
για μια χώρα η οποία η Βρετανική κυβέρνηση προσπαθεί και αυτή την περίοδο που μιλάμε να εμβαθύνει ακόμη περισσότερο τη συνεργασία και σε επενδύσεις και σε τεχνολογία και σε άμυνα. Επομένως νομίζω ότι βρισκόμαστε σε ένα σταυροδρόμι δεν έχουν υπάρξει ακόμη οι κυρώσεις επομένως νομίζω ότι από εκεί θα δούμε διάφορα επίπεδα επικοινωνίας της Premier League, της FA που είναι η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία της κυβέρνησης, ενδεχομένως του καινούριου δημάρχου στο Μάνστερ, να δούμε πώς θα υπάρξει ένα συντονισμός μεταξύ όλων αυτών.
Και εγώ θα πω και του κόσμου, γιατί επειδή όλο αυτό έσκασε μέσα σε μια περίοδο που υπήρχε μια διακοπή για τις εθνικές ομάδες, και τώρα θα επιστρέψουμε πάλι σε πλήρη δράση στα πρωταθλήματα, θέλω να δω, η αλήθεια είναι, στο πρώτο εντός έδρας παιχνίδις Manchester City, ποια θα είναι και η στάση του κόσμου γιατί εδώ παίζει πολύ σημαντικό ρόλο αν ο κόσμος γυρίσει την πλάτη στην ομάδα εδώ αλλάζει κουβέντα, τελείως δεν ξέρω αν έχεις κάποια όψη, κάποια όψη νομίζω αλλάζει πολύ για πολλοί κόσμο επανέρχονται μνήμες προ 15 ετίας όταν άρχισαν να υπάρχουν τα πρώτα ερωτήματα με ποιο τρόπο η Manchester City ξαφνικά μπορεί και αγοράζει τόσους πολλούς παίκτες και κάνει τόσες πολλές και ακριβές μεταγραφές και φτιάχνει αυτές τις υπερωμάδες που μπορούν και κερδίζουν τα πάντα.
Αυτά τα ερωτήματα νομίζω θα επανέλθουν ξανά εκ νέου και στο Μάντσιστερ, ενώ στους πολίτες στο Μάντσιστερ, άσχετα με το αν υποστηρίζουν την United ή την City. Νομίζω ότι θα έχουμε αντιδράσεις από μερίδα των οπαδών. Σίγουρα όμως, και το γνωρίζουμε αυτό ήδη, θα έχουμε πολύ θερμή υποδοχή της City στα άλλα γήπεδα της Premier League.
Δηλαδή, παίζει σε λίγες μέρες με την Liverpool, να δεν κάνω λάθος. έχουν ετοιμάσει ένα ιδιαίτερο κλίμα. Γι' αυτό, γιατί όπως καταλαβαίνετε, η Liverpool, μαζί και με άλλες ομάδες, και με την Arsenal και άλλες ομάδες, είναι ομάδες που έχουν πληγεί από αυτό, από αυτή την ιστορία. Δηλαδή θεωρούν σε πολύ μαγαλό βαθμό ότι τα πρωταθλήματα τα οποία πήρε η City εκλάπησαν από τις ίδιες.
Και γι' αυτό και η City μιλάει και γι' αυτό τον κόκκινο συνασπισμό, ας πούμε. Ναι, ναι. Οι United, η Liverpool και η Arsenal που έχουν βάλει στο μάτι ας πούμε την ΣΥΤΕ και πώς προσπαθούν να την χτυπήσουν. Έχει ενδιαφέρον, έχει ενδιαφέρον και εμένα είναι μια η σκέψη μου και είναι πολύ απλή, επειδή λένε συνεχόμενα ρε παιδί μου, λέγανε συνέχεια στις μάτιας της Ρεσίδη ότι εμείς είμαστε αθώοι και λοιπά και λοιπά, εγώ δεν έχω δει κάποιον αθώο να προσπαθεί να αποφύγει να δικαστεί.
Δηλαδή κάνει λίγο μπαμ. Ούτε για να μην δίνει για πολλά χρόνια τα στοιχεία και να ανοίγει τα χαρτιά. Ναι, δηλαδή εδώ πήγες στα δικαστήρια μέσα ενημέρωσης που ανέφεραν το περιστατικό, δηλαδή το σκάνδαλο ουσιαστικά για να καθυστερείς τη δίκη. Είναι πολλά και έχει πολύ ενδιαφέρον. Σε ευχαριστώ πάρα πολύ Στέγιο για την ωραία κουβέντα.
Να είσαι καλά. Καλή συνέχεια και καλή συνέχεια και εσάς που μας παρακολουθήσατε και μας ακούσατε βασικά. Ραντεβού στο επόμενο επεισόδιο. Χαιρετώ.
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα
