Η γέννηση του Ηρακλή
Ιστορία μου, αμαρτία μου!Σχετικά με αυτό το επεισόδιο
Σε αυτό το επεισόδιο μπαίνουμε στον χώρο των μυθικών ηρώων, ξεκινώντας με τον σημαντικότερο ήρωα της αρχαίας ελληνικής μυθολογίας, τον Ηρακλή!
Η Ιστορία του Ηρακλή όμως, δεν είναι ακριβώς αυτό που φανταζόμαστε καθώς ξεκινά κάπως... σκοτεινά.
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
την οποία ξεκινά η εξερεύνηση των μύθων που σχετίζονται με διάφορους ήρωες της αρχαίας ελληνικής μυθολογίας και με πρώτον από όλους τον Ηρακλή. Πριν ξεκινήσουμε να σας προειδοποιήσω ότι το σημερινό επεισόδιο είναι κάπως σκοτεινό. Αλλά τέτοια είναι και η μυθολογία μας, παιδιά. Έχει σκοτεινές πτυχίες. Ο Ηρακλής, λοιπόν, είναι ίσως ο διασημότερος και σημαντικότερος ήρωας της ελληνικής μυθολογίας.
Ο Ηρακλής, στη νεότερη εποχή και στη νεότερη λογοτεχνία, αλλά ακόμα και στο ίδιο το σχολικό βιβλίο, παρουσιάζεται σαν ένας τέλειος ήρωας, ο οποίος με τη δύναμη, την εξυπνάδα και την τόλμη του βοηθάει την ανθρωπότητα και όλοι τον αγαπούν. Μπράβο, καταπληκτική ιστορία. Βαρέθηκα ήδη. Κατά τη γνώμη μου, είναι πολύ κρίμο που αυτή η ιστορία παρουσιάζεται τόσο μόνο διάστατα, τόσο απλά δηλαδή.
Γιατί αν διαβάσουμε τις αρχαίες πηγές, δηλαδή τα αρχαία κείμενα, με λίγη παραπάνω προσοχή Η ιστορία αυτού του ήρωα φαίνεται να είναι αρκετά πιο πολύπλοκη, αρκετά πιο ενδιαφέρουσα, αλλά και αρκετά πιο σκοτεινή όπως είπαμε Κατά την άποψή μου λοιπόν, την οποία τη διαμόρφωσα διαβάζοντας προσεκτικά τα αρχαία κείμενα Η ιστορία του Ηρακλή δεν είναι η ιστορία ενός τέλειου ήρωα είναι η ιστορία της αναμόρφωσης ενός βίαιου και κακού θα λέγαμε ανθρώπου ο οποίος σε κάποια φάση της ζωής του συνειδητοποιεί τα λάθη του μετανιώνει πραγματικά για αυτά και αποφασίζει να αφιερώσει το υπόλοιπο της ζωής του στο κοινό καλό κάνοντας ό,τι περνάει από το χέρι του για να εξηλαιωθεί και να μετριάσει το κακό και τον πόνο που έχει προκαλέσει.
Ο Ηρακλής λοιπόν είναι όπως και οι Ολύμπιοι θεοί ένας πολύπλοκος χαρακτήρας με τα θετικά του και τα αρνητικά του, είναι δηλαδή ένας ανθρώπινος χαρακτήρας και όχι ένας τέλειος ήρωας. Πάμε όμως σιγά σιγά να δούμε τα πρώτα βήματα της ιστορίας του. Η μητέρα του Ηρακλή ήταν η Αλκμίνη, κόρη του βασιλιά των Μυκηνών και εγγονή ενός άλλου μυθικού ήρωα του Περσέα.
Η Αλκμίνη που λέτε ήταν παντρεμένη με τον Αμφιτρίωνα και οι δυο τους ήταν κατά γενική ομολογία ένα αγαπημένο ζευγάρι που έμενε πλέον στη Θήβα. Ένα φεγγάρι λοιπόν ο Αμφιτρίωνας έλειπε σε εκστρατεία στη χώρα των Τηλεβώων. Να σημειώσω εδώ ότι στη χώρα των Τηλεβώων ζούσαν άνθρωποι και όχι Τηλεβώες. Πιστεύω καταλάβατε τι είναι ο Τηλεβώας, είναι το μεγάφωνο.
Λοιπόν ο Δίας που λέτε, που ήταν γνωστός σαν Ακατοσούρας, ήθελε να κάνει δεσμό με την Αλκμίνη προκειμένου να του κάνει ένα γιο. Ήξερε εντωμεταξύ ότι η Αλκμίνη αγαπάει πάρα πολύ τον σύντροφό της και δεν πρόκειται να ασχοληθεί με τον Δία. Οπότε προκειμένου να ενωθεί μαζί της μεταμορφώθηκε στον Αμφιτρίωνα, τον σύντροφο της Αλκμίνης, στον άντρα της δηλαδή, και της παρουσιάστηκε ένα βράδυ στα ξαφνικά.
Βλέπει υπερηχαρήση αλκμήνη τη φιγούρα του αμφιτρίωνα να την πλησιάζει Και αρχίζει, ταω αγάπη μου, γύρισες από την εκστρατεία, πόσο χαίρομαι που σε βλέπω Δεν σε περίμενα τόσο γρήγορα, μάτς μουτς κτλ Τότε ο Δίας για να την πείσει ότι είναι όντως ο αμφιτρίωνας Άρχισε να της διηγείται ιστορίες από τη διάρκεια της εκστρατείας Ενώ της έφερε και ένα λάφυρο από τη χώρα των Τηλεβών που δεν ήταν τη Λεβόας όμως αλλά ένα χρυσό κύπελο.
Εντάξει αυτό για μένα είναι σαν να έχεις πάει στα φάρσαλα και αντί να φέρεις πίσω χαλβά φαρσάλο να έχεις φέρει μια ομπρέλα. Η Αλκμίνη όμως δεν φάνηκε να ενοχλήθηκε από αυτό. Τέλος πάντων, να μην τα πολύ λογώ το ένα έφερε τ' άλλο και η Αλκμίνη ενώθηκε με τον άνδρα που πίστευε ότι ήταν ο αγαπημένος της σύντροφος ο οποίος όμως όπως ξέρουμε στην πραγματικότητα ήταν ο Δίας.
Την κορόιδεψε δηλαδή ο Δίας. Μεγάλο κομμάρι. Όπως και να έχει, τη βραδιά αυτή η Αλκμίνη από την ένωσή της με τον Δία έμεινε έγκυος με τον Ηρακλή. Την επόμενη μέρα που λέτε έρχεται συνάμενος κουνάμενος ο πραγματικός αμφιτρίωνας. Με το που βλέπει τη γυναίκα του την αρχίζει στις αγκαλιές και τα φιλιά και χωρίς να πούν πολλά πολλά πλαγιάζουν μαζί και από αυτή την ένωση η Αλκμίνη μένει πάλι έγκυος σε ένα ακόμα παιδί, τον Ιφικλή.
Μετά από κάποιες ώρες, εκεί που οι δυο τους ήταν χαλαροί και συζητούσαν, «Αμφιτριονά μου, ήθελα να σου πω και ευχαριστώ πολύ για το λάβαρο που μου έφερας εχθές από τη χώρα των Τλεβών και για την αγάπη και την αφοσίωση που μου δείχνεις δύο μέρες τώρα». Ο αμφιτρίωνας της λέει «Οπα, οπα, οπα, περίμενε. Ποιες δύο μέρες τώρα, ποιο λάβρο, τι είναι αυτά που μου λες, εγώ πριν λίγο ήρθα».
Καταλαβαίνει τότε η Αλκμίνη τι ακριβώς έχει συμβεί και του τα λέει όλα χαρτί και καλαμάρι. Ο αμφιτρίωνας ήταν απαρηγόρητος. «Πώς μπόρεσες να μου το κάνεις εμένα αυτό, ενώθηκες με κάποιον άλλον, δεν το πιστεύω πως είναι δυνατόν». Η Αλκμίνη του λέει «Πας καλά άνθρωπέ μου, φταίω εγώ τώρα για αυτό που έγινε. Εγώ νόμιζα ότι ήσουνε εσύ. Βάλ' τα με το δίαμα το λουμπάς, όχι με μένα».
Αρχίζει ξανά το τροπάρι ο Αμφιτρίωνας «Όχι εσύ φταίς, πώς είναι δυνατό να με περάσεις για κάποιον άλλον». «Άντε πάλι τα ίδια» του λέει η Αλκμίνη «Θεός είναι ρε Αμφιτριώνα, σε υποδίθηκε ακριβώς όπως είσαι. Πώς μπορούσα να το ξέρω». Τίποτα αυτός όμως. Είχε μου λαρώσει. «Διαζύγιο!» αναφωνάζει. «Διαζύγιο!» Εντωμεταξύ ο Δίας από τον Όλυμπο παρατηρούσε όλο αυτό το σκηνικό και ένιωσε κάπως άσχημα.
Ανοίγει τα σύννεφα, κατεβαίνει στη θήβα και πάει και βρίσκει το ζευγάρι που τσακώνεται. Πιάνει που λέτε τον αμφιτρίωνα και τον αρχίζει. «Ηρέμησε ρε παιδάκι μου, κοίταξε να δεις, όντως εγώ έφταιγα. «Η Αλκμίνη σε αγαπάει». Ε, και μπύρι-μπύρι, μαλάκουσε σιγά-σιγά ο αμφιτριώνας και τα ξαναβρήκανε. Πριν φύγει ο Δίας τους λέει «Παρ' επιπτώτος να ξέρετε, η Αλκμίνη είναι έγκυος με δίδυμα, το ένα είναι δικό μου και το άλλο είναι το αμφιτριώνα.
Μεγαλώστε τα και τα δύο σαν είναι δικά σας. Ξέρετε, τώρα εγώ δεν μπαίνω στη διαδικασία να μεγαλώνω μόλικα εκεί, να αλλάζω πάνης και τέτοια». «Μμμ, ωραίος πατέρας του», λέει η Ρωνικά ο Αμφιτριώνας. Ο Δίας το σκέφτηκε λίγο να τον αρπάξει από τη λαιμόκοψη της χλαμίδας εκείνη την ώρα, αλλά κατάλαβε ότι είχε ήδη προκαλέσει αρκετό κακό στο ζευγάρι, οπότε είπε «Ας πάει και το παλιάμπελο».
Και επέστρεψε στον Όλυμπο χωρίς σακομούς και μανούρες. Όταν γύρισε στο Μήτικα, όμως, δεν πέρασε πολύ καλά. Γιατί με το που πάτησε το πόδι του στον Όλυμπο, τρικούβερτο. Μέχρι το πήλιο τους άκουσαν και χασκογελούσαν ακόμα και οι κέντευροι, κάτι μυθικά πλάσματα που ήταν μισά άλογα, μισά άνθρωποι και έμεναν εκεί στην περιοχή.
Αφού πέρασε το εννιάμινο της εγκυμοσύνης, λοιπόν, γεννήθηκαν στη Θήβα τα δύο αγοράκια, ο Ηρακλής και ο Ιφικλής. Παρβίπτο, όντως, το όνομα που έλαβε ο Ηρακλής όταν γεννήθηκε δεν ήταν Ηρακλής, αλλά Αλκίδης από τον παππού του, τον πατέρα της Αλκμίνης. Θα εξηγήσουμε αργότερα πότε ακριβώς με το ονομάζεται σε Ηρακλής. Γενικά όμως σε αυτό το επεισόδιο θα τον αναφέρω ως Αλκίδη Παύλα Ηρακλή για να μην μπερδευόμαστε.
Ο μύθος λοιπόν μας λέει ότι όταν τα δύο μωρά έφτασαν περίπου στην ηλικία των 8 μηνών, μία μέρα η Αλκμίνη μπήκε στο δωμάτιο των μωρών και είδε δύο τεράστια φίδια μέσα στην κούνια να είναι έτοιμα να τα κατασπαράξουν. Με το που αντίκρισε αυτό το θέαμα, ούρλιαξε στον αμφιτρίωνα να τρέξει να τη βοηθήσει. Αλλά πριν προλάβει καλά-καλά ο αμφιτρίωνας να πλησιάσει την κούνια, ο Αλκίδης Παύλα Ηρακλής είχε σκοτώσει με τα γυμνά του χέρια τα δύο ερπετά, ενώ ο ηφικλής κλαίγοντας αναζήτησε την αγκαλιά της μητέρας του.
Μια εκδοχή του μύθου λέει ότι τα φίδια τα έστειλε η Ήρα που ήθελε να εκδικηθεί το Δία για την απιστία του Όμως, κατά τη γνώμη μου, ίσως λίγο πιο πιστευτή εκδοχή που τη μαθαίνουμε από τον μυθογράφο Φερεκίδη το Σάμιο λέει ότι τα φίδια τα έβαλε στην κούνια ο ίδιος ο Αμφιτρίωνας θέλοντας να μάθει ποιο από τα δύο παιδιά είναι δικό του Ήξερε ότι το παιδί που θα αντιδράσει φυσιολογικά και θα αναζητήσει τη γονική αγκαλιά θα είναι το δικό του, ενώ το παιδί που θα μείνει να παλέψει με τα φίδια θα είναι απόγονος του Δία.
Η εικόνα που έχει το βιβλίο σας παρεμπιπτόντος μας δείχνει ακριβώς αυτό το σκηνικό. Ο Αλκίδης λοιπόν, που έγινε αργότερα Ηρακλής, είχε που λέτε από μικρές βίαιες τάσεις και δυσκολευόταν να διαχειριστεί τα συναισθήματά του και να ελέγξει τα νεύρα του. Όταν ήταν παιδί είχε ένα δάσκαλο που τον μάθαινε γραφή και μουσική, τον Λίνο Ο Λίνος παρεπιπτόντος ήταν από διάσημη μουσική οικογένεια καθώς ήταν αδερφός του Ορφέα Ο Ηρακλής Αλκίδης λοιπόν γενικά δεν ήταν ούτε πολύ ταλαντούχος με τη μουσική Ούτε πολύ υπομονετικός προκειμένου να κάτσει και να κάνει εξάσκηση και σιγά σιγά να γίνει καλός μουσικός Μια μέρα λοιπόν έπαιζε χάλια στο μάθημα της Λύρας και ο Λίνος τον επέπληξε σοβαρά Φουντώνει τότε από τα νεύρα του ο νεαρός Αρπάζει τη λύρα του δασκάλου του και του τη φέρνει στο κεφάλι Το μαθαίνει αυτό ο πατέρας του αμφιτριώνας και τον λούζει κρύος υδρότας Πρώτα απ' όλα καταντράπηκε για αυτή την άθλια συμπεριφορά του γιού του απέναντι στο δάσκαλο Αλλά παράλληλα ανησύχησε σοβαρά
Τι θα κάνω εγώ με αυτό το παιδί αγρίμι σκέφτηκε Αν τον αφήσω εδώ θα πλακωθεί με τη μισή πόλη Προσπάθησε να τον μορφώσω Αλλά αυτός είναι παντελώς απολύτιστος και άγριος Άσε, θα τον στείλω στα κοπάδια Να σαλαγάει πρόβατα Να συμμαζεύει τα μοσχάρια Μακριά από τον πολιτισμό Μπας και βρούμε την ησυχία μας Τον στέλνει λοιπόν στα ζώα Και ο πιτσιρικάς η αλήθεια είναι ότι δεν χαλάστηκε Περνάνε μερικά χρόνια που λέτε Μεγαλώνει ο Αλκίδης Ηρακλής Και είναι εκεί γύρω στα 18 Όταν ένα λιοντάρι το λιοντάρι του Κυθερώνα απειλούσε τα τοπικά κοπάδια τον πλησίασε τότε ένας τοπικός άρχοντας που τον είχε δει ότι είναι έτσι βασταγερό παιδί και του λέει να σου πω παλικάρι μου έλα σε παρακαλώ μείνε εδώ στο παλάτι μαζί μου θα σε φροντίζω εγώ, θα σε ταΐζω εγώ θα κοιμάσαι στα πούπουλα μόνο σε παρακαλώ εσύ κοίτα να πιάσεις αυτό το λιοντάρι γιατί θα καταστραφούμε κοντεύει να μας λιανίσει όλα τα κοπάδια Δέχεται λοιπόν ο Αλκίδης Ηρακλής και πηγαίνει να μείνει στο παλάτι Τη μέρα εξορμούσε στην εξοχή και προσπαθούσε να πιάσει το λιοντάρι
Και το βράδυ επέστρεφε στο παλάτι Και μάλιστα όσο ήταν εκεί όλο και απολάμβανε τη σύντροφιά κάποιας νέα ρησκοπέλλας Περνάνε λοιπόν γύρω στις 50 μέρες και καταφέρνει επιτέλους να σκοτώσει το λιοντάρι Μόλις το έμαθε αυτό ο τοπικός άρχοντας εκεί πέρα του έκανε τεμενάδες «Μπράβο παιδί μου, τι δυνατός είσαι, τι τρομερός, σκότασες το λιοντάρι, σε ευχαριστώ πάρα πολύ, είσαι καταπληκτικός, τέλειος» και πάει λέγοντας.
Το μυαλό του Αλκίδη Ηρακλή, όπως καταλαβαίνετε σε αυτή τη φάση, ήταν πάνω από το κεφάλι του. Είναι 18, ορμώνες στο φουλ, μόλις έχει κατατροπώσει το λιοντάρι, έχει τα μάτια των κοριτσιών του παλατιού απάνω του, τον πένεψε και ο άρχοντας για την ανδρεία του και τη μαχητικότητά του και την έχει δει αρχηγόπουλο, μάγκας. Η μεγαλύτερη καταλαβαίνετε τώρα, ματσίλα τεστοστερώνει μια ιδία.
Είχε και από το χαρακτήρα του έτσι άσχημες τάσεις οπότε με την νίκη ενάντια στο λιοντάρι ήρθε και απόγεινε. Χάζεψε παντελώς. Έρχεται λοιπόν η ώρα να φύγει από το παλάτι και να πάει πίσω στα κοπάδια του. Στο δρόμο συναντάει μερικούς απεσταλμένους από τον Ορχωμένο, μια πόλη κοντά στη Θήβα Οι οποίοι πηγαίναν από τον Ορχωμένο στη Θήβα για να ζητήσουν κάτι χρωστούμενα Δεν θα σας πω λεπτομέρειες τώρα, αλλά τέλος πάντων ο Ορχωμένος και η Θήβα είχαν κάτι ανοιχτούς λογοριασμούς Πετυχαίνει λοιπόν ο Αλκίδης Ηρακλής στους απεσταλμένους και τους ρωτάει Τι γίνεται εδώ από αλληλικάρια, ποιες θεσίες, για πού το βάλατε Λένε οι άνθρωποι Το και το, πάμε στη Θήβα να πάρουμε κάτι χρωστούμενα Όπως είπαμε, ο Ηρακλής είχε γεννηθεί στη Θήβα Και την είχε δει πολύ πατριώτης εκείνη την ώρα Ενώ φυσικά δεν του έπεφτε λόγος Αρχίζει λοιπόν τη Μανούρα Τι έπατε ρε, που θα πάτε στην πατρία δαμότη Θήβα Να ζητήσετε λεφτά, πώς τολμάτε Ξέρετε ποιος είμαι εγώ Α, υπαρά τα μας ρε νιάνιαρο του λέει ένας από τους απεσταλμένους
Άσε μας να κάνουμε τη δουλειά μας και εσύ να κοιτάς τη δική σου». «Ε, τι ήταν να το πει αυτό ο άνθρωπος. Τον έπιασε ξανά μανία τον Ηρακλή, ας μην πώ σε λεπτομέρειες. Τους ακάτεψε τους ανθρώπους, τους αλυσόδεσε και τους έστειλε πίσω στον Ορχωμένο σε κακή κατάσταση». Μετά από αυτή την προσβολή, όπως ήταν φυσικό, ξέσπασε πόλεμος μεταξύ Ορχωμενού και Θηβών.
Ο Αλκίδης μετέπειτα Ηρακλής, έτσι βλαμένος που ήταν, κατά χάρη και που θα πήγαινε να πολεμήσει του έδωσε και κάτι ωραία όπλα η Θεά Αθήνα που πάντοτε τον προστάτευε επειδή ήταν αδερφός της και η αλήθεια είναι ότι η συμμετοχή του στη μάχη ήταν καθοριστική και με τη συμβολή του η Θήβα νίκησε. Ο βασιλιάς των Θηβών ο Κρέων μετά το πέρας της μάχης επειδή ο Αλκίδης Ηρακλής ήταν πολύ γενναίος πολεμιστής αποφάσισε να τον φάλει στο σόι του και να τον έχει από κοντά.
οπότε τα μαγείρεψε έτσι και τον πάντρεψε με μία από τις κόρες του, τη Μεγάρα Με τη Μεγάρα ο Αλκίδης Ηρακλής έκανε τρία παιδιά αλλά παρότι έγινε πατέρας μυαλό δεν έβαλε Μια μέρα λοιπόν στα καλά του καθουμένου τον πιάνει μια μανία και αφιονίζεται Ο μύθος λέει ότι τη μανία του την έστειλε η Ήρα για να τον εκδικηθεί αλλά η αλήθεια είναι ότι το να αφιονίζεται ο Αλκίδης Ηρακλής το είχε συνήθει και από πριν Δεν ήταν και κόντρα ρόλος ακριβώς Αλλά τέλος πάντων να σπούμε ότι έβαλε το χεράκι της και ήρα Τον πιάνει λοιπόν μανία όπως είπαμε Και αρχίζει να κάνει κακό σε όποιον βρίσκει μπροστά του Δυστυχώς για κακή του στοίχη Τα θύματα αυτή τη φορά ήταν τα ίδια του τα παιδιά Να μην μπορεί να τον κάνει ζάφτη κανείς εδώ μεταξύ Ο Αλκίδης Ηρακλής να είναι ακόμα αφιονισμένος Μέχρι που η Αθηνά τα βλέπει όλα αυτά από τον Όλυμπο λέει, εντάξει, καλά, αυτός πάει, χάζεψε τελείως.
Παίρνει λοιπόν μία κοντρώνα, την πιο μεγάλη που βρήκε και του τη φέρνει στο κεφάλι. Γκτάν! Αυτή η κοντρώνα που του πέταξε η Αθηνά στο κεφάλι λέγεται και σοφρονιστήρας λίθος. Δηλαδή, η πέτρα που τον έκανε να σοφρονιστεί. Με άλλα λόγια, που τον έκανε να δει τα πράγματα ξεκάθαρα, να καταλάβει τα λάθη του και γενικά να δει τη ζωή του με λίγο άλλο μάτι.
Όταν συνήλθε λοιπόν από το χτύπημα, από την κοτρώνα που έφαγε κατά κούτελα ο Ηρακλής, κοίταξε γύρω του το χαμό που είχε δημιουργήσει μέσα στη μανία του και κατάλαβε τι κακό είχε κάνει. Ντράπηκε αφάνταστα για τον εαυτό του. Σκέφτηκε πώς κατάτησε έτσι. Να κάνω κακό στα ίδια μου τα παιδιά και τους ανθρώπους που αγαπάω. δεν υπάρχει μεγαλύτερη ντροπή ήταν πραγματικά συντετριμένος αποφάσισε λοιπόν να αυτοεξοριστεί από τη θήβα και να ψάξει τρόπο να εξηλαιωθεί για όλα τα κακά που προκάλεσε στη ζωή του να πούμε εδώ ότι να εξηλαιωθεί σημαίνει να επανορθώσει για τα λάθη του να κάνει δηλαδή τόσα πολλά καλά που θα συγχωρεθούν τα άσχημα πράγματα που έκανε δεν ήξερε πως να το κάνει αυτό όμως οπότε αποφάσισε να πάει στο μαντείο των Δελφών και να ζητήσει βοήθεια από τον Απόλλωνα για να του δείξει το δρόμο που πρέπει να ακολουθήσει προκειμένου να επανορθώσει για τα σφάλματά του και να ξεπλύνει την τροπή από πάνω του.
Μαζεύει λοιπόν τα μπογαλάκια του από τη Θήβα και πάει στους Δελφούς να πάρει χρησμό από την Πυθία. Φτάνει στους Δελφούς, βρίσκει την Πυθία που είναι στη γνωστή της κατάσταση Νιρβάνας Λες και έχει φάει μισό ταψί μουσακά και δεν μπορεί να χωνέψει. Έτσι, μισοξύπνια, μισοκοιμισμένη. Και της λέει τα καθέκαστα. Της εξιστορεί όλα τα άσχημα πράγματα που έχει κάνει και τη ρωτάει.
«Ε, κύριε Πυθία, πού πρέπει να πάω τώρα, ποιο είναι το επόμενό μου βήμα, πώς μπορώ να πάρω τον ίσιο τρόμο και να εξηλιοθώ» Η Πυθία του απαντά. «Ναι, μισό λεπτό να συσκεφθώ με τον Πόλουνα και θα σου πω». Πιάνει που λέτε τηλεπαθητική σύνδεση η Πυθία με τον Απόλλωνα και του λέει Έλα θέα του Ιλιού, Πυθία εδώ Λοιπόν ήρθε εδώ αυτός ο αγρήκος από τη Θήβα, ο ημίθεος ξέρεις, ο γιος του Δία Αυτός μωρέ που τα έκανε λίμπα τις προάλλες και του πέρασε η Εθνιά την κοτρώνα κολάρο Ναι ναι ναι αυτός Τι να τον κάνω, πού να τον στείλω Ο Απόλλωνας της απαντάει «Ε, ξέρω εγώ ρε Πυθία, δεν έχει κανένα ξάδερφο να τον στείλουμε και να τελειώνουμε»
«Καλέ ναι», λέει η Πυθία, «έχει. Είχε έρθει τις προάλλες εδώ να πάρει χρησμό, ένας ευριστέας. Ένας πολύ ήπιος χαρακτήρας, κάπως μαλθακός. Δεν νομίζω να τα πάνε πολύ καλά εδώ με αυτό το νούγκανο». «Ε, δεν βαριέσαι», λέει ο Απόλλωνας. «Στείλ τον εκεί, είναι καπάτσος ο ευριστέας, τον ξέρω και εγώ. Κάτι θα σκαρφιστεί Οκ λέει η Πυθία Κλείνουν την εσωτερική σύνδεση Και επιστρέφει στον επισκέπτη της Ξαναμπαίνει λοιπόν σε περσόνα Πυθίας Και του λέει Λοιπόν ηρεκλή μου Μίλησα με τον Απόλλωνα Και άκου να δεις πως έχει το πράγμα Συγγνώμη που ο Διακόπτο Της λέει αυτός Αλλά εμένα με λένε Αλκίδη Και εγώ τι είπα Ρωτάει η Πυθία «Εεε, Ηρακλή» απαντάει αυτός «Κοίτα να δεις, από εδώ και στο εξής θα σε λένε Ηρακλή γιατί το αλκίδισμου θυμίζει κάτι άλλο και μπορεί να σε ξαναεμπνεύσει να συμπεριφερθείς ως τέτοιο Οπότε αλλάζεις το όνομα, σε λένε από εδώ και στο εξής Ηρακλή και η ζωή σου από εδώ και πέρα θα είναι αφιερωμένη στο να φέρεις κλαίος, δηλαδή δόξα, στην Ήρα.
Κατάλαβες, Ήρα κλείς, κλαίος για την Ήρα. Δόξα για την Ήρα δηλαδή. Για την Ήρα ρωτάει παραξενεμένος ο Ήρα κλείς. Αυτή για πόσο ξέρω με ψιλομισσία. Αυτό που σου λέω εγώ, του λέει η πυθιά, που θα τολμήσεις να πιάσεις την Ήρα στο στόμα σου. Η οποία περιβυπτώντας όντως σε μισή πράγματα είναι αλήθεια Δεν θέλει ούτε να σε βλέπει Αλλά η Ήρα αγαπητέ μου η Ιρακλή είναι η προστάτηδα των ηρώων Και εσύ από εδώ και βρος Αφήνεις πίσω τη τοξικότητα και τη ματσίλα Και φιερώνεσαι στο να δοξάσεις την Ήρα Ας είναι λέει ο Ιρακλής Και τώρα πώς θα το καταφέρω αυτό Πού πρέπει να πάω, τι πρέπει να κάνω Θα πας στον ξέδερφό σου τον Ευριστέα, τον βασιλιά της Τίρινθας Ή τι θα είναι λίγο μετά το Άργος Θα δεις εκεί ένα μεγάλο παλάτι, θα το βρεις σίγουρα Έλα ουρανία και αγία, τη διακόπτει ο Ηρακλής Τώρα σοβαρά για να εξηλιοθώ πρέπει να πάω επίσκεψη στον ξέδερφό μου Είμαι διακόπτης ρε Ηρακλή πάνω που έχω ερμό γιατί δεν μου συμβαίνει συχνά Άσε με να τελειώσω γιατί θα το ξεχάσω Άκου λοιπόν, θα πας στον Ευεριστέα και θα τον υπηρετήσεις για 12 χρόνια
Αυτό θα σου βάλει να κάνεις μερικές αγκαρίες Όταν λοιπόν ολοκληρώσεις με επιτυχία τους 10 άθλους, τις 10 δουλειές δηλαδή Τότε θα εξηλαιωθείς για το κακό που σκόρπισες γύρω σου Και οι άνθρωποι δεν θα σε θυμούνται πλέον για τη βιαιότητά σου αλλά για την προσφορά σου, για το σθένο σου, τη δυναμή σου, την πολυπραγμασίνη σου, την υπομονή σου, ακόμα και την πονηριά σου.
Ο Ηρακλής τα άκουσε όλα αυτά προσεκτικά, είπε στην Πυθία «Ευχαριστώ πολύ Πυθία μου» και έφυγε γεμάτος από φασιστικότητα και ελπίδα προς το παλάτι του Ευριστέα. Το τι θα συμβεί όταν φτάσει εκεί πέρα θα το συζητήσουμε στο επόμενο επεισόδιο. Προς το παρόν να σκρατήσουμε ότι ο Ηρακλής Παύλα Αλκίδης είναι μια μυθική προσωπικότητα αρκετά περίπλοκη και ιδιαίτερη Ο Αλκίδης, η μύθιος γιος του Δία, είχε μια πολύ κακή αρχή στη ζωή του αλλά μετάνιωσε πραγματικά για τις πράξεις του και όπως θα δούμε στη συνέχεια έκανε ό,τι περνάει από το χέρι του για να αλλάξει πορεία στη ζωή του και να καταφέρει να γίνει ο δοξασμένος ήρωας Ηρακλής Αυτά για σήμερα φίλες και φίλοι Τα λέμε στο επόμενο επεισόδιο Να περνάτε καλά
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα
