Skip to content
PodBase
Ηρακλής: η Λερναία Ύδρα, η Ελαφίνα της Κερύνειας και ο Κάπρος του Ερύμανθου

Ηρακλής: η Λερναία Ύδρα, η Ελαφίνα της Κερύνειας και ο Κάπρος του Ερύμανθου

Ιστορία μου, αμαρτία μου!
Οκτώβριος 25, 2026 00:19:44 Σεζόν 1 Επεισόδιο 11
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Προσθήκη σε Λίστα Επεισοδίων
Αποθηκεύστε αυτό το επεισόδιο σε λίστα.
Όνομα Λίστας

Σχετικά με αυτό το επεισόδιο

Got something to say to this podcast? Send a voicemail, and you might hear yourself on the next episode!

Οι άθλοι του Ηρακλή συνεχίζονται! Στο σημερινό επεισόδιο ο ήρωας έρχεται αντιμέτωπος με την εννιακέφαλη Λερναία Ύδρα, κυνηγάει την ιερή Ελαφίνα της Κερύνειας και αιχμαλωτίζει τον τρομερό Κάπρο του Ερύμανθου.

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

είχε αρχίσει να βλέπει ότι με την υπεράνθρωπη δύναμή του και την εξυπνάδα του, ο Ηρακλής μπορούσε να φανεί χρήσιμος για την ανθρωπότητα, κατατροπώνοντας διάφορα μυθικά τέρατα που έκαναν κακό σε ανθρώπους και ζώα. Τον έστειλε λοιπόν, όπως είπαμε, να κατατροπώσει το τέρας της λίμνης Λέρνης, το οποίο λεγόταν Λερνέα Ήδρα, επειδή έμενε στη Λέρνη.

Η Λερνέα Ήδρα που λέτε ήταν ένα μυθικό τέρας που όπως και το λιοντάρι της Νεμαίας ήταν παιδί του Τιτάνα Τιφώνα και της Τιτανίδας Έχιδνας Η οποία Έχιδνα είχε κεφάλι γυναίκας και σώμα φιδιού Η Λερνέα Ήδρα είχε ένα μεγάλο σώμα φιδιού και αυτή σαν τη μάνα της Αλλά είχε επίσης εννιά φιδίσια κεφάλια ένα από τον οποίο το μεσαίο ήταν αθάνατο Αυτή η κυρία λοιπόν ζούσε κατά βάση στη λίμνη της εκεί στη Λέρνη αλλά συχνά πυκνά όποτε την έπιανε καμιά ποινίτσα ή άμα είχε τα νεύρα της έβγαινε στη στεριά και κατασπάραζε ανθρώπους και ζώα με μεγάλη βιαιότητα Φτάνουν λοιπόν ο Ιόλαος με τον Ηρακλή με το άρμα τους στην περιοχή και πολύ σύντομα εντοπίζουν την Ήδρα να αράζει σε ένα λοφάκι κοντά σε κάτι πηγές και να ξύνει βαριεστημένη ένα από τα εννιά κεφάλια της Ο Ηρακλής τότε κατεβαίνει από το άρμα Διαιτηρώντας βέβαια μια καλή απόσταση από την Ήδρα Και αρχίζει να της πετάει φλεγό με ένα βέλλι Πάλι τίποτα δεν έκαναν τα βέλλι όπως και με το λιοντάρι της Νεμαίας Και το μόνο που κατάφερε ο Ηρακλής ήταν να εκνευρίσει τρομερά την Ήδρα

Η οποία είπε ένα «Ααα δεν είμαστε καλά» Και κινήθηκε ταχύτατα προς το μέρος του Ηρακλή Και τυλίχθηκε γύρω από το πόδι του σφίγγοντάς τον πάρα πολύ δυνατά Ο Ηρακλής άρπαξε το ρόπαλό του και άρχισε να κοπανάει με δύναμη ένα-ένα τα κεφάλια της Ήδρας Η τρομερή δύναμη του Ηρακλή έκανε κάθε κεφάλι που χτύπαγε με το ρόπαλο να θρηματίζεται σε χίλια κομμάτια Αλλά προς τρομερή του έκπληξη, στη θέση κάθε κεφαλιού που εξουδετερώνε, εμφανίζονταν δύο καινούρια Μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα, η Ήδρα από εννιά είχε αποκτήσει τριαντενιά κεφάλια Σαν να μην έφτανε αυτό Εμφανίζεται από το πουθενά ένας τεράστιος κάβουρας Που έμενε κι αυτός εκεί στη λίμνη Και ήταν πολύ φίλος με το κεφάλι νούμερο 4 της Ήδρας νομίζω Και μπαίνει κι αυτός στη μάχη βοηθώντας τη φίλη του Παρατηρεί ο κάβουρας ότι η Ήδρα έχει σφίξει το ένα πόδι του Ηρακλή Και κοντεύει να του κόψει το αίμα Και αρχίζει να επιτίθωται και να τσιμπάει με τις δαγκάνες του το άλλο Τα δύο υδρόβια τέρατα έχουν στριμώξει τον Ηρακλή για τα καλά

Τότε αυτός παίρνει μια βαθιά ανάσα Διώχνει τον πανικό από το μυαλό του Και ξεκινάει την αντεπίθεση του Η πρώτη του κίνηση ήταν να κατατροπώσει τον Κάβουρα Του δίνει μια με το πόδι και τον στέλνει χιλιόμετρα μακριά Στη συνέχεια φωνάζει τον Ιόλαο να έρθει γρήγορα από το άρμα Φέρνοντας μαζί του και ένα φλογισμένο δαδί Του λέει τότε Ή όλα, ε! Κάθε φορά που θα χτυπάω ένα κεφάλι της ύδρας, πριν προλάβουν να φυτρώσουν τα επόμενα, θα βάζεις φωτιά στη βάση του κεφαλιού και έτσι πιστεύω θα σταματήσουν να φυτρώνουν δυο-δυο.

Κι όντως, το κόλπο έπιασε. Ενθουσιασμένοι οι δύο ήρωες, με μεθοδικές και ακριβείς κινήσεις, εξουδετερώσαν όλα τα επιπλέον κεφάλια της ύδρας. Μέχρι που έμεινε μόνο το τελευταίο. Το αθάνατο. Ο Ηρακλής έβγαλε το σπαθί του και έκοψε το αθάνοτο κεφάλι από το σώμα της Ήδρας Όμως αυτός συνέχισε να ζει και να κινείται απότομα και να βρυχάται έτοιμο να τους δαγκώσει Τότε ο Ηρακλής εμπνευσμένος από το σοφρονιστήρα λίθο Εκείνη την τεράστια κοτρώνα που κάποτε η Αθηνά του την έφερε στο κεφάλι Παίρνει μια τεράστια πέτρα και φυλακίζει το αθάνοτο κεφάλι της Ήδρας από κάτω Πριν φύγουν από εκεί, ο Ηρακλής βούτηξε τα βέλη του στο αίμα της σίδρας που ήταν γεμάτο δηλητήριο και από τότε τα βέλη του ήταν δηλητηριασμένα και πολύ πιο ισχυρά από ό,τι πριν Ο Ηρακλής και ο Ιώλαος, περιχαρείς και ανακουφισμένοι, επιστρέφουν κατόπιν στον Ευριστέα για να του πούνε τα καλά νέα Ο Ευριστέας με το που βλέπει τον Ηρακλή να πλησιάζει, ξενερώνει τη ζωή του γιατί όπως είπαμε δεν τον γούσταρε καθόλου και τον θεωρούσε αγρήκο

Σκέφτεται, εγώ τον στέλνω να κάνει δύσκολους άθλους για να μην τον τρώω όλη την ώρα στη μάπα Και αυτός τους τελειώνει στο άψεσβίσε Δεν είναι κατάσταση αυτή Να δεις που αυτός θα τελειώσει τους δέκα άθλους μέσα σε δύο χρόνια Και μετά εγώ θα πρέπει να τον έχω στα πόδια μου για άλλα δέκα Όπως επιτάσσει ο χρησμός από το μαντείο Όχι, δεν γίνεται αυτό Θα καταλήξω να βρω ψυχοσικός Κάτι πρέπει να κάνω επί γόντος Έρχονται στο μεταξύ ο Ηρακλής με τον Ιόλαο Και αρχίζουν να του περιγράφουν τα τεκτανόμενα Τα γεγονότα δηλαδή που συνέβησαν στη μάχη με τη Λερνέα Ήτρα Βρίσκει τότε ο Ευριστέας τη χρυσή ευκαιρία Και λέει στον Ηρακλή Συγγνώμη εξάδερφε, αλλά εσύ έκλεψες Υποτίθεται ότι τον άθλο έπρεπε να τον φέρεις σε πέρας μόνος σου Και τη μισή δουλειά την έκανε ο Ιόλαος «Α, όχι, όχι, λυπάμαι πολύ, δεν θα στο μετρήσω αυτόν τον άθλο ως ένα από τους δέκα».

Ο Ηρακλής απογοητεύτηκε λίγο, αλλά δεν έφερε αντίρρηση και δεν διαμαρτυρήθηκε. Τότε ο Ευριστέας αρχίζει και στύβει το μυαλό του τι άθλο να βάλει στον Ηρακλή που θα τον αναγκάσει να λείψει για λίγο καιρό παραπάνω. Σκεφτόταν ότι άμα τον ξαναδεί να επιστρέφει συνάμενος-κουνάμενος μέσα σε ένα μήνα θα του ανέβει το αίμα στο κεφάλι.

Πρέπει να του βάλω κάτι πολύ δύσκολο σκεφτόταν Και τότε Ανάβει λαμπάκι πάνω από το κεφάλι του Και του έρχεται η ιδέα Άκου να δεις εξάδερφε Του λέει Θα πας να μου φέρεις την ελαφίνα της κερίνειας Το αγαπημένο ελάφι της Αρτέμιδας Με τα χρυσά κέρατα Αλλά πρόσεξε Θα μου το φέρει ζωντανό Αν το σκοτώσεις θα μας τσακίσει τα κόκκαλα Και τον δύο η Άρτεμις Κι άκουσε «Αυτή τη φορά θα το κάνεις χωρίς τη βοήθεια τρίτων. Συνεννοηθήκαμε»

και γυρνώντας απότομα το κεφάλι του κοίταξε κατάματα τον Ιόλαο με αγριάδα. Τώρα, αυτή η ελαφίνα ήταν η αγαπημένη της Αρτέμιδας, της θεάς του κυνηγιού. Ο μύθος λέει ότι κάποτε η Άρτεμις έκοβε βόλτες στο Θεσσαλικό κάμπο, εκεί κοντά στη Λάρισα, στους πρόποδες του Ολύμπου δηλαδή, και είδε πέντε πανέμορφες ελαφίνες. σέρνων το άρμα της σαν άλογα, λες και ήταν ο Άγιος Βασίλης με τους ταράνδους.

Η πέμπτη όμως ελαφίνα ήταν πάρα πάρα πολύ γρήγορη και η Άρτεμις δεν κατάφερε να την πιάσει. Επίσης η ελαφίνα αυτή ήταν τρομερά περήφανη και ανεξάρτητη και δεν είχε καμία όρεξη να παριστάνει το άλογο σέρνοντας άρματα. Ακόμα κι αν αυτό το άρμα θα κουβαλούσε την ίδια τη θεά Άρτεμι την προστάτηδα όλων των ζώων. Η Άρτεμις εντυπωσιάστηκε τόσο πολύ από την ταχύτητα και την περηφάνεια αυτού του ζώου Με αποτέλεσμα η Ελαφίνα να γίνει αμέσως η αγαπημένη της Όταν ο Ηρακλής πήγε λοιπόν να πιάσει την Ελαφίνα Όπως καταλαβαίνετε τα βρήκε σκούρα Ούτε η ίδια η θεά του κυνηγού δεν τα κατάφερε Πώς θα τα κατάφερνε ο Ηρακλής που ήταν και ημίθεος Ο Ηρακλής όμως ήταν τρομερά πισματάρης Και αφού εντόπισε την Ελαφίνα στο κερίνιο όρος ένα βουνό δηλαδή στην Αχαΐα, λίγο πάνω από τα σημερινά Καλάπρητα, ξεκίνησε να την κυνηγάει.

Το ελάφι άρχισε να τρέχει προς τα βόρεια και ο Ηρακλής έτρεχε από πίσω προσπαθώντας να την πιάσει. Ένα χρόνο ολόκληρο την κυνηγούσε και ακολουθώντας την έφτασε στη φανταστική χώρα των υπερβόρειων, ενός μυθικού λαού που πιστεύουμε ότι οι αρχαίοι τον φανταζόντουσαν χοντρικά στη σημερινή βόρεια Ευρώπη. Εκεί στα χιόνια και το κρύο λοιπόν μετά από έναν ολόκληρο χρόνο κυνηγιού η Ελαφίνα κάποια στιγμή είχε γκανιάξει, δίψαγε και έσκυψε λοιπόν να πιει νερό σε ένα ποτάμι Τότε ο Ηρακλής που καραδοκούσε ακούραστος την έπιασε με μία γρήγορη κίνηση την έβαλε πάνω στους ώμους του σαν αρνή και ξεκίνησε σιγά σιγά το δρόμο της επιστροφής χαρούμενος που η επιμονή του και η υπομονή του του επέτρεψαν να καταφέρει κάτι που δεν κατάφερε ούτε η ίδια η θεά του κυνηγιού.

Όπως καταλαβαίνετε, ο Ηρακλής μετά από αυτό το κατόρθωμα ένιωθε και πάλι ότι είναι ο καλύτερος του κόσμου. Σχεδόν πίστεψε ότι ήταν καλύτερος και από τους θεούς. Καθώς όμως επέστρεφε στην Πελοπόννησο όλο καμάρι και με την ελαφίνα στην πλάτη, τον περίμενε μία δυσάριστη έκπληξη. Στο δρόμο του που λέτε, εμφανίζονται μία μέρα από το πουθενά, η Άρτεμις παρέα με τον αδερφό της τον Απόλλωνα δύο τρανοί θεοί του Ολύμπου.

Με το που τους βλέπει ο Ηρακλής του κόβεται το χαμόγελο γιατί ήξερε ότι τον είχαν πιάσει με τη γίδα στην πλάτη που λέμε στη συγκεκριμένη περίπτωση με την ελαφίνα στην πλάτη. Του λέει λοιπόν ο Απόλλωνας «Επ, Ηρακλάκο, τι γίνεται εδώ πέρα, τι κουβαλάς στην πλάτη σου» «Να, εδώ, ένα ελαφάκι» απαντάει αυτός «Και ξέρεις σε ποιον ανήκει αυτό το ελάφι»

τον ρώτησε ξανά ο Απόλλωνας. Αλλά πριν προλάβει να συνεχίσει το θέατρο ο Ηρακλής η Άρτεμις έχασε την υπομονή της και του πάτησε κάτι φωνές που τους άκουσαν μέχρι την Αίγυπτο. Ο Ηρακλής σαν βρεγμένη γάτα και με την ουρά στα σκέλια τους λέει «Να, ξέρετε, δεν έφταιγα εγώ δεν είχα καμία πρόθεση να πιάσω το ελάφι αλλά να, ο Ευριστέας με έβαλε, ξέρετε λόγω του χρησμού από το μαντείο με τους δέκα άθλους.

Με το που ανέφερε το μαντείο ο Ηρακλής, ο Απόλλωνας δαγκώθηκε. Θυμήθηκε ότι όντως αυτός είχε πει στην πυθία να πει στον Ηρακλή να πάει να υπηρετήσει τον Ευρισθέα, οπότε ένιωσε κάπως υπεύθυνος για την κατάσταση. Το είπε στην αδερφή του και ενώ αυτή ήταν έτοιμη να τιμωρήσει πάρα πολύ αυστηρά τον Ηρακλή. Από την αγάπη που είχε στον αδερφό της και μόνο άφησε τον Ηρακλή να πάει το ελάφι στον Ευριστέα με τη συμφωνία ότι μόλις του το δείξει θα αφήσουν την Ελαφίνα με τα χρυσά κέρατα ελεύθερη να επιστρέψει στα μέρη της Κι έτσι έγινε Ο Ηρακλής έφτασε έξω από το παλάτι του Ευριστέα Αυτός είδε την Ελαφίνα και ο Ηρακλής την άφησε ελεύθερη να επιστρέψει στον τόπο της Ο Ευριστέας εντυπωσιάστηκε πραγματικά από τις ικανότητες του Ηρακλή Αλλά δεν του το έδειξε για άλλη μια φορά Ήρθε λοιπόν η ώρα να αποφασίσει ποιος θα είναι ο επόμενός του άθλος Αυτός ο άθλος με το ελάφι είχε πάει πάρα πολύ καλά για τον Ευριστέα Γιατί είχε ξεφορτωθεί τον Ηρακλή για πάνω από ένα χρόνο

Αλλά εδώ και καιρό πλέον ήξερε ότι οι κάτοικοι μιας σκοντινής περιοχής Αντιμετώπιζαν τρομερά προβλήματα με ένα άγριο γουρούνι Αποφάσισε λοιπόν ότι το σωστό ήταν να στείλει τον Ηρακλή εκεί για να βοηθήσει τους ανθρώπους Παρότι φοβόταν ότι αυτόν τον άθλο θα τον ξεπετάξει στα γρήγορα Για να κρατήσει λίγο παραπάνω ο άθλος όμως και για να το κάνει λίγο πιο δύσκολο ο Ευριστέας Ζήτησε από τον Ηρακλή να φέρει πίσω το αγριογούρνο ή αλλιώς τον κάπρο ζωντανό Αυτός ο κάπρος που λέτε, αυτό το αγριογούρνο δηλαδή, ζούσε στο βουνό που λέγεται Ερήμανθος Και έτσι ονομάστηκε Ερημάνθιος κάπρος Όπως είπαμε, αυτό το αγριογούρνο ήταν πάρα πολύ άγριο και προκαλούσε μεγάλες καταστροφές στην ευρύτερη περιοχή Ξεκίνησε λοιπόν ο Ηρακλής προς τα εκεί και όταν έφτασε στους πρόποδες του βουνού αποφάσισε να μείνει σε ένα χωριουδάκι εκεί κοντά, στη Φολόη και μάλιστα στο σπίτι του κένταυρου Φόλου.

Οι κένταυροι, όπως έχουμε ξαναναφέρει νομίζω κάποια στιγμή, ήταν μυθικά πλάσματα τα οποία ήταν από τη μέση και πάνω άνθρωποι και από τη μέση και κάτω άλογα. Οι περισσότεροι κένταυροι που λέτε ήταν γενικά βίαιοι χαρακτήρες και αρπαζόντουσαν εύκολα, αλλά ανάμεσά τους υπήρχαν και λαμπρές εξαιρέσεις. Ο Φόλος λοιπόν ήταν μια από αυτές τις εξαιρέσεις.

Ήταν γενικά πολύ καλόκαρδος χαρακτήρας. Του χτυπάει που λέτε την πόρτα ο Ηρακλής και του ζητάει να τον φιλοξενήσει πριν ξεκινήσει για το κυνήγι του κάπρου. Ο Φόλος, όπως συνήθιζαν οι αρχαίοι, δέχεται με τα χαράς να φιλοξενήσει τον ταξιδιώτη και του βάζει να φάει ένα λαχταριστό κομμάτι κρέας. Αφού ντερλίκωσε που λέει το Ιερακλής, ζήτησε από το φόλο να του δώσει και κρασί.

Ο φόλος, θέλοντας να ευχαριστήσει το φιλοξενούμενό του, άνοιξε διστακτικά έναν αμφορέα. Ένα πύλινο δοχείο με δύο χερούλια δηλαδή. Αυτός ο αμφορέας περιείχε ένα γλυκό πιωτοκρασάκι που μύριζε θεσπέσια. Ο Ιερακλής το ήπιε γρήγορα και με μεγάλη ευχαρίστηση. Αλλά το πρόβλημα ήταν ότι το κρασί δεν άνοιγε μόνο στο φόλο Αλλά σε πολλούς κενταύρους μαζί Μάλιστα κατά μια εκδοχή του μύθου αυτό το κρασί το είχε χαρίσει στους κένταυρους Ο ίδιος ο θεός του κρασιού, ο Διόνυσος Με το που ανοίγει τον αμφοραίο ο φόλος λοιπόν Η γλυκιά μυρωδιά του κρασιού φτάνει στα ρουθούνια των κενταύρων Οι οποίοι καταλαβαίνουν αμέσως τι έχει γίνει και τρέχουν στο σπίτι του φόλου για να ζητήσουν εξηγήσεις.

Επιγρατή που λέτε βαβούρα, σαματάς και οι κένταβροι που ήταν από τη φύση τους ευέξαπτοι βλέπουν τον Ηρακλή να έχει κατεβάσει τη μισή τα μηντζάνα και εκνευρίζονται. Ο Ηρακλής, μισομεθισμένος κι αυτός, μανουριάζει με το που τους βλέπει και ξεκινάει καυγάς τρικούβερτος. Τα βρήκε λίγο σκούρα ο Ηρακλής στην αρχή, αλλά σύντομα άρχισε να κερδίζει έδαφος με αποτέλεσμα να καταλήξει να κυνηγάει τους κένταυρους για να φύγουν όσο πιο μακριά γίνεται.

Τους πήρε στο κατόπι λοιπόν και αυτοί τρέχοντας έφτασαν μέχρι το ακροτήριο Μαλέα το Γκαβομαλιά που λέμε στην άλλη μεριά της Πελοποννήσου. Εκεί έμενε ο κένταυρος Χίρονας ο οποίος ήταν τρομερά σοφός και είχε διδάξει σε πολλούς ήρωες αστρονομία, βοτανοθεραπεία και γενικά τους μάθαινε πώς να καλλιεργούν τα προτερήματα που τους έδωσε η φύση.

Σαν το Yoda από το Star Wars ένα πράγμα. Βρίσκουν που λέτε καταφύγιο εκεί η Κέντευρη και ο Ηρακλής με το που αντικρίζει τον Χίρονα, αποσεβασμό, σταματάει αμέσως. Όπως πάει να κατεβάσει το τόξο του όμως, κατά λάθος, του φεύγει το βέλος που είχε οπλισμένο και χτυπάει τον Χίρονα στο πόδι κοντά στο γόνατο. Ο Ηρακλής τρελάθηκε.

«Χίλια συγγνώμη Χίρονά μου, δεν το ήθελα, τι μπορώ να κάνω να σε βοηθήσω» Ο Χίρονας ήθελε να του πει «Ναι, άσε αρκετά βοήθησες» αλλά εν τέλει του εξήγησε πώς να φτιάξει ένα κατάπλασμα για να το βάλει πάνω στο τραύμα. Ο Ηρακλής το έφτιαξε στα γρήγορα και το έβαλε στο πόδι του Χίρονα. Δυστυχώς όμως όπως είπαμε, τα βέλη του Ηρακλή ήταν πλέον δηλητηριασμένα από το αίμα της Λερνέας Ήδρας και η πληγή ήταν αδύνατον να κλείσει.

Οι υπόλοιποι κένταυροι είπαν στον Ηρακλή αν θέλει το καλό του να σηκωθεί να φύγει επί τόπου. Τον άφησαν λοιπόν να φύγει αλλά δεν του συγχώρεσαν ποτέ αυτό που έκανε στο Χίρονα. Τέλος πάντων, να μην τα πολυλογώ επιστρέφει ο Ηρακλής στην περιοχή του Ερήμανθου και πάει να βρει τον κάπρο. Όπως είχε προβλέψει ο Ευριστέας ο Ηρακλής δεν χρειάστηκε πολύ καιρό να τα καταφέρει.

Κυνήγησε το αγαριό γούρνο, το ανέβασε μέχρι τη χιονισμένη κορυφή του βουνού Το εξάντλησε, το έδεσε χειροπόδαρα και το κουβάλισε στην πλάτη του σαν αρνή μέχρι την Τίρινθα Στο δρόμο της επιστροφής, ο Ηρακλής ήταν ταραγμένος από τη συναναστροφή με τους Κένταβρους Έπαιζε τη σκηνή ξανά και ξανά στο μυαλό του και εκνευριζόταν μία με τον εαυτό του, μία με τους Κένταβρους Γενικά πάντως όταν έφτασε στην Τίρινθα, τα νεύρα του ήταν τσατάλια και αποφάσισε να ξεσπάσει πάνω στον Ευριστέα που του την έδινε γενικά με το υφάκι του και τις εντολές του και αυτό το υπεράνο που είχε.

Ενώ λοιπόν θυμόταν πολύ καλά ότι ο Ευριστέας του είχε ζητήσει να μην φέρνει τα τέρατα και τα ζώα που πολεμάει μέσα στο σπίτι, ο Ηρακλής με το που έφτασε στο παλάτι, μπούκαρε στο δωμάτιο του Ευριστέα με το αγριογούρνο στην πλάτη. Με το που βλέπει ο Ευριστέας το αγριογούρνο να ρουθουνίζει ολοζώντανο μπροστά του τον πιάνει πανικός και τρέχει γρήγορα να κρυφτεί σε ένα μεγάλο πιθάρι που ήταν μισοθαμένος στο έδαφος Ο Ηρακλής ξεκαρδίσθηκε στα γέλια και μάλιστα κράτησε το γουρούνι πάνω από το κεφάλι του Ευριστέα ενώ ήταν μέσα στο πιθάρι Αφού ξαναβρήκε το χαμόγελό του ο Ηρακλής απομακρύνθηκε μαζί με το γουρούνι Ο Ευριστέας όπως καταλαβαίνετε ήταν έτοιμος να εκραγεί μετά το χουνέρι που του έκανε ο Ηρακλής Σκέφτηκε όμως την τέλεια δοκιμασία για να τον εκδικηθεί Το ίδιο απόγευμα ο Ευριστέας φώναξε τον Ηρακλή στην αίθουσα του θρόνου Για να του αναθέσει τον επόμενο άθλο Μπαίνει μέσα ο Ηρακλής και παρατηρεί ένα ελαφρύ χαμογελάκι στα χείλη του ξαδέρφου του Του λέει λοιπόν

Τι έγινε εξάδελφε, μη μου σκοπεύεις να μην μου το μετρήσεις ούτε αυτόν τον άθλο Όχι Ιρακλήθος, το μετρήσω, μην ανησυχείς Θέλω όμως να σου ευφυστήσω την προσοχή εξάδελφε Θέλω να σου υπενθυμίσω για ποιο λόγο βρίσκεσαι εδώ Ο βασικός λόγος δεν είναι ούτε να με υπηρετήσεις Αλλά ούτε και να μου κάνεις φάρσες Ήρθες εδώ αναζητώντας την εξηλαίωση για τις πράξεις σου Μου φαίνεται όμως πως έχεις αρχίσει να το ξεχνάς Είμαι σίγουρος όμως ότι η επόμενη δοκιμασία σου Ο επόμενος άθλος Θέλεις δεν θέλεις θα σε βοηθήσει να θυμηθείς Ποιος είναι λοιπόν εξάδελφε ο επόμενος άθλος μου Ρώτησε ο Ηρακλής Θα πας να καθαρίσεις την κόπρο του αυγεία Το απάντησε ο ευριστέας Και άρχισε να γελάει σαν μανιακός Αχαχαχα Φίλες και φίλοι μου, την ιστορία του επόμενου άθλου και το γιατί ο Ευριστέας χασκογέλαγε με τόση χειρακατία θα τη δούμε στο επόμενο επεισόδιο.

Αυτά είχα να σας πω για σήμερα. Υπενθυμίζω ότι ο τρόπος για να βοηθήσετε την εκπομπή να φτάσει σε περισσότερα αυτιά είναι να πατήσετε «Μου αρέσει» στο YouTube, να βαθμολογήσετε την εκπομπή με 5 αστεράκια στις ηχητικές πλατφόρμες και φυσικά να το πείτε στους φίλους σας. Τα λέμε σύντομα και να περνάτε καλά.

Σχόλια

Χωρίς σχόλια

Συνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση

Σύνδεση για Σχολιασμό

Δεν υπάρχουν σχόλια ακόμα

Πίσω 15 δευτ.
Play
Μπροστά 30 δευτ.
00:00:00
00:00:00