Ηρακλής: το Λιοντάρι της Νεμέας
Ιστορία μου, αμαρτία μου!Σχετικά με αυτό το επεισόδιο
Στο σημερινό επεισόδιο ο Ηρακλής γνωρίζεται με τον ξάδερφό του τον Ευρυσθέα και μια αμοιβαία αντιπάθεια γεννιέται μονομιάς.
Στη συνέχεια ξεκινά να αντιμετωπίσει το λιοντάρι της Νεμέας εκπληρώνοντας τον πρώτο του άθλο!
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
και να ξέρεις ότι αυτό το επεισόδιο είναι αφιερωμένο σε σένα. Στο προηγούμενο επεισόδιο ξεκινήσαμε να εξετάζουμε τη μυθολογία γύρω από τον Ηρακλή. Κι έτσι αγγίξαμε μία ακόμα πτυχή της μυθολογίας, την ηθικοπλαστική. Και εξηγώ αμέσως τι σημαίνει αυτό. Αν θυμάστε, στο πρώτο επεισόδιο είχαμε πει ότι δύο ήταν οι βασικοί λόγοι για τους οποίους οι άνθρωποι έφτιαχαν μύθος.
Ο ένας ήταν για να εξηγήσουν τον κόσμο γύρω τους και όλα τα φυσικά φαινόμενα που παρατηρούσαν και ο άλλος ήταν για να εξηγήσουν τις θρησκευτικές τελετές που υπήρχαν και το τι συνέβαινε μέσα σε αυτές Υπάρχει όμως και ένας τρίτος λόγος για τον οποίο γραφόντουσαν μύθοι και αυτός είναι όπως ανέφερα πριν λίγο ο ηθικοπλαστικός Δηλαδή οι αρχαίοι δημιουργούσαν μύθους που δίδασκαν τα παιδιά και τους νέους ανθρώπους πώς πρέπει να συμπεριφέρονται σε μια κοινωνία.
Δίδασκαν δηλαδή τι είναι σωστό και τι είναι λάθος κατά τη γνώμη τους, τι πρέπει να προσέχουν γιατί μπορεί να είναι επικίνδυνο, ποιες είναι οι σημαντικές αρχές στη ζωή, τι είναι ηθικό και τι είναι ανήθικο και πάει λέγοντας. Σήμερα ένα τέτοιο ρόλο παίζουν τα παραμύθια, αλλά παλιά αυτόν τον ρόλο τον έπαιζαν οι μύθοι. Όπως για παράδειγμα τα τρία γουρουνάκια μας μαθαίνουν ότι αν κοπιάσεις λίγο παραπάνω σήμερα, στο μέλλον θα ανταμυφθείς, όπως έγινε με το γουρούνι που έκθισε το σπιτάκι του από τούβλα και όχι από άχυρο, έτσι και οι ιστορίες των ηρώων, όπως ο Ηρακλής, περίεχαν μηνύματα που το νάημά τους ήταν να διδάξουν τέτοιο τύπου πράγματα στους νέους και τις νέες.
Τώρα που το ξεκαθαρίσαμε αυτό, ας επιστρέψουμε στην ιστορία του Ηρακλή. Λοιπόν, στο προηγούμενο επεισόδιο είχαμε ξεκινήσει από τη γέννηση του Ηρακλή και είχαμε φτάσει μέχρι το σημείο όπου μετά τα εγκλήματά του αναζητώντας την εξηλαίωση πηγαίνει στο μαντείο των δελφών για να πάρει χρησμό Το μαντείο με τη σειρά του τον έστειλε στον ξάδερφό του τον Ευριστέα τον οποίο ο Ηρακλής θα έπρεπε να υπηρετήσει για 12 χρόνια και να ολοκληρώσει 10 άθλους που θα τον βάλει να κάνει ο Ευριστέας Δέκα δοκιμασίες δηλαδή Έφυγε λοιπόν ο Ηρακλής από τους Δελφούς Και πλησίαζε σιγά σιγά προς την Τίρινθα Στο παλάτι του Ευριστέα Που ήταν κοντά στο Άργος Στην Πελοπόννησο δηλαδή Με το που βλέπει ο Ευριστέας τον Ηρακλή Από μακριά να πλησιάζει Του ανεβαίνει το αίμα στο κεφάλι Ωχ σκέφτεται αυτός ο άξεστος μας έλειπε τώρα Φτάνει που λέει το Ηρακλή στο παλάτι και χαιρετάει τον ξάδερφο του.
«Γεια σου, ξάδερφο», του λέει. «Ήρθα να σε υπηρετήσω για δώδεκα χρόνια και να ολοκληρώσω δέκα άθλους που θα μου βάλεις». Αυτό είπε το μαντίο. «Γεια σου, Ηρακλή», απαντάει ο Ευριστέας μέσα από τα δόντια του. Ενώ μέσα του σκεφτόταν «Ωχ, θα τον φάω στη μάπα για δώδεκα χρόνια τώρα αυτόν». Ο Ευριστέας, εντωμεταξύ, όπως μπορείτε να φανταστείτε, Φανταστείτε, αντιπαθούσε τον Ηρακλή, κυρίως για το κακό που είχε κάνει στα παιδιά του.
Δηλαδή, τα ανήψια του Ευριστέα. Αλλά και γιατί δεν είχε τίποτα κοινό με αυτόν. Καταλαβαίνετε τώρα, ο Ηρακλής ήταν κάπως μπρουτάλ, έτσι άγριος, βίαιος, ενώ ο Ευριστέας ήταν πιο ήπιος χαρακτήρας, πιο εκλεπτισμένος και πιο ντελικάτος. Κι έτσι οι δυο τους δεν τα πολυβρίσκανε μεταξύ τους. Δύο κόσμοι παράλληλοι δηλαδή Μετά τους χαιρετισμούς λοιπόν που ομολογουμένως ήταν κάπως ψυχροί Ρωτάει ο Ηρακλής Πώς μπορώ να σε εξυπηρετήσω ξάδερφε Ο ευριστέας που ήθελε να το ξεφορτωθεί όσο πιο γρήγορα γίνεται του λέει Θα ξεκινήσεις επί τόπου για το πρώτο σου άθλο Την πρώτη σου δουλειά δηλαδή Μια δουλειά κατάλληλη για εγκληματίες σαν και σένα Ο Ηρακλής σε μια προηγούμενη περίοδο αυτή την προσβολή δεν θα την είχε αφήσει να πέσει κάτω όμως αυτή τη φορά απλά χαμήλωσε τα μάτια και είπε πες μου Ευριστέα τι ακριβώς θέλεις να κάνω στην περιοχή της Νεμαίας του λέει ο Ευριστέας που είναι χουδρικά ανάμεσα στο Άργος και την Κόρινθο, έδα ως την Πελοπόννησο υπάρχει ένα λιοντάρι που είναι γιος της Έχιδνας
με το φυδίσιο σώμα και του μυθικού Τιτάνα Τιφώνα ίσως του πιο δυνατού από όλους τους Τιτάνες αφού κόντωψε να κατατροπώσει και τον ίδιο το Δία, τον πατέρα σου κατά τη διάρκεια της Τιτανομαχίας Αυτό το λιοντάρι λοιπόν έχει κατασπαράξει κοπάδια αλλά και ανθρώπους και είναι τεράστιο πρόβλημα για την περιοχή της Νεμαίας Ο πρώτος σου άθλος λοιπόν θα είναι να πας στην Νεμαία και να σκοτώσεις αυτό το τρομερά δυνατό λιοντάρι Εντάξει, του λέει ο Ηρακλής και φεύγει με μιας για την Νεμαία Όταν έφτασε σε μία μικρή πόλη έξω από την Εμαία που λεγόταν Κλεονές Είχε πλέον βραδιάσει και ο Ηρακλής αναζήτησε ένα μέρος για να κοιμηθεί Εφόσον το επόμενο πρωί θα ξεκινούσε για το κυνήγι του λιονταριού Χτύπησε λοιπόν ο Ηρακλής μια τυχαία πόρτα Και του άνοιξε ο σπιτονικοκύρης ο οποίος ήταν ένας βοσκός που λεγόταν Μόλορχος «Γεια σου ξένε» είπε ο Μόλορχος «Τι γυρεύεις»
Ο Ηρακλής του απάντησε πως έψαχνε ένα μέρος για να κοιμηθεί το βράδυ και του ζήτησε να τον φιλοξενήσει. Ο μόνορχος, κατά το έθιμο της φιλοξενίας των αρχαίων, δέχτηκε τον Ηρακλή στο σπίτι του χωρίς να διστάσει, τον προσκάλεσε να φάνε βραδινό μαζί και του έδωσε το καλύτερο κομμάτι από το φαγητό του και ωραίο ντόπιο κρασί.
Αφού ο ξένος είχε φάει και ευχαριστηθεί Τότε και μόνο τότε Ρώτησε ο μόλορχος τον φιλοξενούμενό του Αν μου επιτρέπεις φίλο μου Πώς σε λένε και τι σε φέρνει στα μέρη μας Είμαι ο Ηρακλής Απάντησε αυτός Είμαι ο γιος του Δία και της Αλκμίνης Ήρθε εδώ με εντολή του Ευεριστέα Του ξαδέρφου μου Για να σκοτώσω το λιοντάρι της Νεμαίας Που τρομοκρατεί την περιοχή σας Από ό,τι έχω μάθει Ο μόλορχος πετάχτηκε από την καρέκλα του όλο χαρά και φώναξε Αγαπημένε μου Ηρακλή, δεν πιστεύω στα αυτιά μου Ήρθες να σκοτώσεις αυτό το θηρίο που μας προκαλεί τόσα προβλήματα Αυτό το λιοντάρι είναι σαν τύρανος για την περιοχή μας Τώρα αμέσως τρέχω να θυσιάσω το καλύτερό μου βόδι προς τιμήν σου Κάτσε κάτσε, περίμενε βρε μόλορχε, του λέει ο Ηρακλής Μη βιάζεσαι, αύριο το πρωί θα φύγω για το κυνήγι Αν γυρίσω μέσα σε 30 μέρες θυσίασε ένα βόδι προς τη μία του Δία Σωτήρα με τη βοήθεια του οποίου θα έχω επιστρέψει ζωντανός και νικητής Αν όμως δεν επιστρέψω μέσα σε 30 μέρες αυτό θα σημαίνει ότι έχω σκοτωθεί στη μάχη
Σε παρακαλώ τότε να θυσιάσεις το βόδι για να τιμήσεις τη μνήμη μου Εντάξει του λέει ο μόλοχος Να ξέρεις ότι θα σε σκέφτομαι και θα εύχομαι να τα καταφέρεις κάθε μέρα Σε ευχαριστώ πολύ, του λέει ο Ηρακλής Ο μόλορχος έδειξε στον Ηρακλή το κρεβάτι που του είχε στρώσει για να κοιμηθεί Και τον άφησε να ξεκουραστεί Την επόμενη μέρα το πρωί, του έτοιμασε ένα δυναμωτικό πρωινό Και τον χαιρέτησε εγκάρδια Ο Ηρακλής λοιπόν ξεκίνησε να βρει το λιοντάρι Φτάνοντας στην Εμαία, μέσα σε λίγες μέρες ο Ηρακλής κατάφερε να εντοπίσει το λιοντάρι.
Όταν το πρωτοείδε από μακριά, παρατήρησε ότι οι τρίχες στα χέρια του είχαν γίνει κάγκελο και η ανάσα του πιο γρήγορη από ό,τι συνήθως. Χωρίς να πλησιάσει, μισοσκημένος πίσω από μία άγρια ελιά, τράβηξε ένα βέλος από τη φαρέτρα του και το έβαλε στο τόξο που του είχε χαρίσει ο Θεός Απόλλωνας. Τράβηξε αργά και σταθερά τη χορδή του τόξου, κράτησε την ανάσα του.
Σημάδεψε Συγκεντρώθηκε τόσο που άκουγε μόνο το χτύπο της καρδιάς του Στον τρίτο χτύπο άφησε το βέλος να φύγει με τεράστια ταχύτητα Το βέλος κατευθύνθηκε με σιγουριά στο στόχο του Και χτύπησε το λιοντάρι ανάμεσα στα μάτια Ο Ηρακλής ετοιμάστηκε να πανηγυρίσει Αλλά έκπληκτος είδε ότι το βέλος έπεσε κάτω σπασμένο σε πολλά κομμάτια λες και είχε χτυπήσει σε τείχο.
Το λιοντάρι βρυχήθηκε τόσο δυνατά που τρόμαξε τους κατοίκους των γύρω περιοχών χιλιόμετρα μακριά. Το ζώο κοίταξε βιαστικά γύρω του ψάχνοντας με το βλέμμα του τον υπεύθυνο. Ο Ηρακλής με την καρδιά του να χτυπά δυνατά από την Ανδραναλίνη έριξε και δεύτερο βέλος προς το λιοντάρι και αυτή τη φορά το πέτυχε στο λαιμό. και πάλι το βέλος θρηματίστηκε σε χίλια κομμάτια και το λιοντάρι ήταν αλόβητο.
Το τρίτο βιαστικό βέλος έφυγε από τα δάχτυλα του Ηρακλή και πέτυχε το λιοντάρι στην περιοχή της καρδιάς. Το αποτέλεσμα ήταν και πάλι το ίδιο. Το βέλος θρηματίστηκε. Τότε το λιοντάρι εντόπισε τον Ηρακλή από μακριά και άρχισε να τρέχει μανιωδώς προς το μέρος του. Ο Ηρακλής αποφασιστικά και με δύναμη έσπασε ένα χοντρό κλαδί από την αγαριαλιά που ήταν μπροστά του Φτιάχνοντας έτσι ένα πολύ βαρύ και ισχυρό ρόπαλο Το λιοντάρι εξακολουθούσε να τρέχει με ταχύτητα προς το μέρος του Αποφασισμένο να τον κατασπαράξει Ο Ηρακλής σκέφτηκε προς τη στιγμή να τρέξει μακριά Τελικά όμως αποφάσισε να σταθεί γερά στα δυο του πόδια Παίρνοντας μια δυναμική στάση Το λιοντάρι πλησίασε σε απόσταση αναπνοής Και με ένα μεγάλο άλμα Όρμηξε προς τον Ηρακλή Τότε αυτός χτύπησε με δύναμη το λιοντάρι Με το ρόπαλο στο κεφάλι Το λιοντάρι πόνεσε Και ξαφνιάστηκε Αλλά διατήρησε τις αισθήσεις του Ο Ηρακλής έβγαλε μια δυνατή κραυγή Και κινήθηκε για να επιτεθεί και πάλι στο λιοντάρι Το λιοντάρι όμως που κατάλαβε ότι
Ο αντίπαλός του ίσως ήταν δυνατότερος Έφυγε τρέχοντας και κρύφτηκε σε μία σπηλιά. Ο Ηρακλής εξαντλημένος αποφάσισε να συνεχίσει το κυνήγι την επόμενη μέρα. Ξύπνησε λοιπόν το επόμενο πρωί και πήγε κατευθείαν προς τη σπηλιά που είχε κρυφτεί το λιοντάρι. Μπήκε μέσα αποφασιστικά και αντίκρισε κατευθείαν το παιδί του Τυφώνα και της Έχιτνας.
Το λιοντάρι της Νεμαίας με το που είδε τον Ηρακλή άρχισε να τρέχει όλο και πιο βαθιά μέσα στη σπηλιά. Ο Ηρακλής δεν βιαζόταν. Σκέφτηκε, άστο να τρέξει. Πού μπορεί να πάει. Στο τέλος της σπηλιάς θα το στριμώξω και θα αναμετρηθούμε μια και καλή. Ο Ηρακλής λοιπόν περπατούσε με αργό και αποφασιστικό βήμα όλο και βαθύτερα στη σπηλιά.
Μέχρι που παρατήρησε κάτι που δεν το περίμενε. Το φως της σπηλιά άρχισε σιγά σιγά να γίνεται όλο και πιο δυνατό. «Μα πώς είναι δυνατόν», σκέφτηκε. «Εδώ θα έπρεπε να είναι όλο και πιο σκοτεινά, όχι το αντίθετο». Περπάτησε λίγα μέτρα αγώμα και είδε ότι υπήρχε και δεύτερη είσοδος στη σπηλιά και το λιοντάρι φυσικά την είχε κάνει με ελαφρά πηδηματάκια.
Βγαίνει έξω, βλέπει το λιοντάρι αρκετά μακριά του να είναι αραχτό και άνετο και αρχίζει το κυνήγι. Το λιοντάρι που λέτε ήταν έξυπνο και ξανά έμπαινε στη σπηλιά από τη μία είσοδο Το κυνηγούσε ο Ηρακλής και αυτό έβγαινε από την άλλη Ε, μία, δύο, τρεις, πέντε, δέκα βαρέθηκε ο Ηρακλής να κάνει κύκλους κυνηγώντας το λιοντάρι Και τα παράτησε για άλλη μία μέρα Την επόμενη μέρα το πρωί ξύπνησε με μία τρομερή ιδέα Σκέφτηκε ότι θα βουλώσει με πέτρες και βράχους τη μία έξοδο της σπηλιάς και την επόμενη φορά που θα πάει να κρυφτεί εκεί μέσα το λιοντάρι θα εγκλωβιστεί.
Ξεκίνησε λοιπόν να φράζει την είσοδο και οι μέρες περνούσαν. Εντωμεταξύ η αγωνία του μόλουρχου, του φίλου πλέον του Ηρακλή, όλο και μεγάλωνε. Κάποια στιγμή ο Ηρακλής κατάφερε να τελειώσει με τη φραγή της εισόδου, εντόπισε λοιπόν και πάλι το λιοντάρι και ξεκίνησε να το κυνηγά. Αυτό, κατά την προσφυλή του τακτική, πήγε να κρυφτεί στη σπηλιά Όταν το λιοντάρι είδε ότι η δεύτερη έξοδος είχε κλείσει κατάλαβε ότι θα αναμετρηθούν με τον Ηρακλή μέχρι ανά του Οι δυο τους πλησιάστηκαν, κοιτάχτηκαν στα μάτια και όρμησαν με δύναμη ο ένας τον άλλον Κουτρουβαλιώδουσαν στα βράχια μαχόμενοι Το λιοντάρι έριξε μια καλή γραμμιά στον Ηρακλή αλλά κάποια στιγμή αυτός κατάφερε να το πιάσει κεφαλοκλείδωμα και βάζοντας όλη του τη δύναμη κατάφερε να το πνίξει.
Ο δυνάστης της Νεμαίας είχε επιτέλους κατατροποθεί. Παιδιά και ζώα θα μπορούσαν πλέον ελεύθερα και χωρίς φόβο να τρέχουν και να παίζουν στην εξοχή. Ο Ηρακλής τότε πήρε το λιοντάρι στους ώμους του και κατευθύνθηκε προς τις κλαιονές να βρει τον μόλορχο. Καθώς περπατούσε στα λιβάδια της Νεμαίας εκεί πέρα Οι άνθρωποι που τον έβλεπαν με το πεθαμένο λιοντάρι στην πλάτη πανηγύριζαν Τα νέα όμως δεν είχαν φτάσει ακόμα στις κλαιονές Ήταν πλέον η τριακοστή ημέρα Και ο μόλορχος ετοιμαζόταν να θυσιάσει το καλύτερό του βόδι για να τιμήσει τη μνήμη του Ηρακλή Θεωρώντας τον πλέον νεκρό Θα ξεκίνα για τη διαδικασία το σούρπο Καθόταν σιωπηλός στην είσοδο του σπιτιού του Αγναντεύοντας τα κίτρινα λιβάδια Μες στο κατά μεσήμερο ήταν δύσκολο να το διακρίνει Μα κάτι του φάνηκε πως είδε να λαμπυρίζει στο βάθος Μα τι στο!
Ναι! Ήταν το χρυσό τρίχωμα του λιονταριού της Νεμαίας Και από κάτω του ο Ηρακλής να περπατά με αργό βήμα Ο μόλορχος παρότι ήταν κάποιας ηλικίας Πετάχτηκε από την καρέκλα του όλο χαρά Μόλις ο φίλος του έφτασε, αγκαλιάστηκαν περιχαρής και οι δύο και θυσίασαν το βόδι προς τη μήν του Δία που είχε σώσει τον Ηρακλή. Την επομένη, ο Ηρακλής ξεκίνησε προς την Τίρινθα με το λιοντάρι στην πλάτη για να βρει τον Ευριστέα και να του πει τα καλά νέα.
Έφτασε καθόταν μεσημεράκι, ενώ ο Ευριστέας έτρωγε ένα ελαφρύ γεύμα. Καθόταν με την πλάτη στην πόρτα και απολάμβανε τον ήχο των τζιτζικιών παρέα με λίγο κρασάκι Εκεί λοιπόν που ο Ευριστέας ήταν αφηρημένος στις σκέψεις του Ακούγεται ένας δυνατός γδούπος Και ένα τεράστιο λιοντάρι εμφανίζεται από το πουθενά πάνω στο τραπέζι του Δίπλα στο ψωμί και την παστίλα κέρδα «Αχ!» ουρλιαξε ο Ευριστέας και πετάχτηκε σε ένα λατήριο από το φόβο του όπως είναι φυσικό «Τι είναι αυτό» φώναξε ο Ευριστέας «Του λιοντάρξα, αδερφέ» του λέει ολοχαρά ο Ηρακλής «Του σκότουσα»
«Και τι μου το έφερες εδώ το λιονταροτόμαρο» ρώτησε ο Ευριστέας «Σαν να πόδηξε ότι ολοκλήρωσα τον άθλο» απάντησε ο Ηρακλής «Και έπρεπε να μου το πετάξεις πάνω στο τραπέζι και να μου κόψεις τη χολή την ώρα που τρώω» είπε ξανά ο Ευριστέας «Πέρνα σε παρακαλώ έξω και την επόμενη φορά να μου ανακοινώσεις τα αποτελέσματα του άθλου εκτός παλατιού».
Ήταν ξεκάθαρο ότι ο Ευριστέας δεν ήθελε ούτε να τον βλέπει τον πρωτοάλεξ αδερφό του. «Εντάξει», λέει ο Ηρακλής και πήγε να φύγει. «Περίμενε», του λέει τότε ο Ευριστέας. Ο Ηρακλής τότε φαντάστηκε ότι ίσως ο Ευριστέας θέλει να απολογηθεί που τον πήρε από τα μούτρα, αλλά τελικά ο ξαδερφός του απλά του ανακοίνωσε τον επόμενο άθλο του.
Θα πας λοιπόν στη Λέρνα και θα σκοτώσεις το τέρας του βάλτου, τη Λερναία Ήδρα. Και πάρε και το λιοντάρι από το πάνω. Τι να του κάνω, του λέει ο Ηρακλής. Κοίτα, του λέει ο Ευριστέας. Πρώτα απ' όλα αυτό το δέρμα είναι εξαιρετικής ποιότητας, το βλέπω εγώ, κόβει το μάτι μου με κάτι τέτοια. Και επίσης το λιονταρέ είναι φέτος πολύ της μόδας.
«Εγώ στη θέση σου θα έφτιαχνα κανένα ρούχο με αυτό το δέρμα πρώτον γιατί σιγά σιγά έρχεται ο χειμώνας και θα κάνει κρύο και δεύτερον γιατί η γούνα θα φορεθεί πάρα πολύ φέτος». Ο Ηρακλής σκέφτηκε ότι αυτό ήταν μια καλή ιδέα γιατί το δέρμα αυτού του λιονταριού ήταν τρομερά ανθεκτικό. Θυμήθηκε πως τα βέλη του δεν μπορούσαν να το διαπεράσουν και θρηματιζόντουσαν.
Πήρε λοιπόν το δέρμα του λιονταριού, το φόρεσε και αυτό έγινε γνωστό ως η χαρακτηριστική του Λεοντή, η Λεοντή του Ηρακλή, το σήμα κατά τεφέντου. Βγαίνοντας από το παλάτι για να πάει προς τη Λέρνη, που ήταν φανταστείτε χοντρικά απέναντι από το σημερινό ναύπλιο, στην άλλη μεριά του κόλπου δηλαδή, βγαίνοντας λοιπόν ο Ηρακλής με τη Λεοντή του από το παλάτι, τον περίμενε μία ευχάριστη έκπληξη.
Ο ανιψιός του, ο Ιόλαος, δηλαδή ο γιος του αδερφού του του Ιφικλή Τον περίμενε με ένα κάρο έξω από το παλάτι Τι κάνεις εδώ ανιψιούδη μου, πόσο χαίρομαι που σε βλέπω Ο Ιόλαος που πάντα είχε μια αδυναμία στο θείο του Κλεισίασε διστακτικά και τον αγκάλιασε Μετά του είπε Άκουσα τι έκανες στην Εμαία Και έπειτα έμαθα και για το χρησμό στους τελφούς και για τους δέκα άθλους Ήρθα γιατί θέλω να σε βοηθήσω «Θέλω κι εγώ να γίνω ήρωας».
Ο Ηρακλής τον κοίταξε στα μάτια και του είπε «Εγώ δεν είμαι ήρωας. Κι ούτε κάνω τους άθλους για να γίνω ήρωας. Αυτή η άθλη είναι η τιμωρία μου για τις ανίποτες πράξεις που έκανα». «Στην ΕΜΕΑ όλοι λένε ότι είσαι ήρωας πάντως», απάντησε ο Ιόλαος. «Και εγώ θα έρθω μαζί σου και δεν μπορείς να κάνεις τίποτα για να με σταματήσεις».
«Εντάξει», απάντησε ο Ηρακλής. ούτως ή άλλως ξέρεις ότι χαίρομαι να περνάω χρόνο μαζί σου και στο κάτω κάτω σίγουρα θα χρειαστώ παρέα και βοήθεια στους δύσκολους άθλους που με περιμένουν το βλέμμα του Ιόλαου άστραψε από χαρά ανέβα στο κάρο θείε και πες μου που πάμε στη Λέρνη το απάντησε ο Ηρακλής και οι δυο τους έφυγαν προς τον νότο καθώς σουρούπονα Και κάπου εδώ τελειώνει το σημερινό μας επεισόδιο Φίλες και φίλοι Αν σας αρέσουν τα επεισόδια Και θέλετε να βοηθήσετε την εκπομπή να φτάσει σε περισσότερα αυτιά Πατήστε μου αρέσει στο youtube Βαθμολογήστε την εκπομπή Με 5 αστεράκια στο spotify Ή σε όποια άλλη ηχητική πλατφόρμα χρησιμοποιείτε Και φυσικά Πείτε το στους φίλους σας Αυτά είχα να σας πω για σήμερα αγαπητοί μου ακροατές και αγαπητές μου ακροάτριας στο επόμενο επεισόδιο θα δούμε μερικούς ακόμα από τους άθλους του Ηρακλή Σας χαιρετώ και να περνάτε καλά
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα
