Skip to content
PodBase
Ηρακλής: τα Άλογα του Διομήδη, η Ζώνη της Ιππολύτης και τα Βόδια του Γηρυόνη

Ηρακλής: τα Άλογα του Διομήδη, η Ζώνη της Ιππολύτης και τα Βόδια του Γηρυόνη

Ιστορία μου, αμαρτία μου!
Νοέμβριος 08, 2026 00:18:56 Σεζόν 1 Επεισόδιο 13
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Προσθήκη σε Λίστα Επεισοδίων
Αποθηκεύστε αυτό το επεισόδιο σε λίστα.
Όνομα Λίστας

Σχετικά με αυτό το επεισόδιο

Got something to say to this podcast? Send a voicemail, and you might hear yourself on the next episode!

Ο Ηρακλής συνεχίζει τους άθλους του εκτός Πελοποννήσου!

Μετά το ταξίδι στα νότια και τον Ταύρο του Μίνωα, ο ήρωας εξερευνεί τα υπόλοιπα σημεία του ορίζοντα και ταξιδεύει βόρεια στη χώρα των Βιστόνων, ανατολικά στη χώρα των Αμαζόνων και δυτικά... ως την άκρη του κόσμου!

Φέτος εξετάζουμε όλη την ύλη του βιβλίου Ιστορίας της Γ' Δημοτικού!

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

Μίνωα με το αγαπημένο του άγριο βόδι. Στο σημερινό επεισόδιο, ο Ηρακλής συνεχίζει τις εξορμήσεις του εκτός Πελοποννήσου και φτάνει στη Θράκη για να βρει τα άλογα του Διωμίδη, στις ακτές της Μαύρης Θάλασσας και τη φοβερή χώρα των Αμαζόνων για να φέρει τη ζώνη της υπολήτης, αλλά και μέχρι την άκρη της γης όπου θα συναντήσει τον Γυριόνι και τα βόδια του.

Πάμε να δούμε λοιπόν τι μας επιφυλάσσουν οι σημερινοί μύθοι Μετά την ολοκλήρωση του έβδομου άθλου του Ο Ηρακλής ξεκουράστηκε στο παλάτι του Ευριστέα Και έκοψε τις βόλτες του στην Τίρινθα Ώσπου ήρθε η ώρα ο Ευριστέας να του αναθέσει τον επόμενο άθλο του Ο βασιλιάς της Τύρινθας τον φώναξε στην αίθουσα του θρόνου και του ανακοίνωσε ότι θα πρέπει να πάει στη Θράκη και να φέρει τα μυθικά άγρια άλογα του Διομήδη Ο Διομήδης που λέτε ήταν γιος του Άρη, του θεού του πολέμου και βασιλιάς των Βιστώνων Ενός αρχαίου λαού που ζούσε κοντά στη σημερινή λίμνη Βιστονίδα Η λίμνη Βιστονίδα παρεπιπτόντως βρίσκεται ανάμεσα στην Κομοτηνή και την Ξάνθη και εφόσον αναφέρθηκα στην Ξάνθη πρέπει να στείλω χαιρετισμούς και στους δύο μικρούς φίλους μου που μένουν εκεί, την Ηλέκτρα και τον Ορφέα.

Μια ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια είναι ότι με βάση το μύθο η λιμνή Βιστονίδα δεν υπήρχε εκεί πέρα πριν την επίσκεψη του Ηρακλή. Επίσης, τα άλογα του Διωμίδη δεν ήταν συνηθισμένα άλογα, αλλά τέσσερα μυθικά άλογα που είχαν χάλκινες μουσούδες και αντί για χορταράκι και σανό που τρώνε τα κανονικά άλογα, ο Διομήδης τα είχε μάθει να τρώνε ανθρώπους.

Άμα παίρναγε κανένας περαστικός εκεί από την περιοχή, ο Διομήδης τον έπιανε και τον έδινε στα άλογα να τον φάνε και να χορτάσουν την πείνα τους. Επειδή αυτά τα άλογα ο Διομήδης τα είχε κάνει πολύ άγρια, τα είχε δεμένα με μεταλλικές αλυσίδες για να μην κατασπαράξουν και τον ίδιο. Ο Ηρακλής λοιπόν ήξερε ότι η δοκιμασία αυτή θα είναι πολύ δύσκολη και μάζεψε μερικούς συντρόφους για να πάνε μαζί στη Θράκη Δεν είχε αναφέρει και τίποτα ο Ευριστέας ότι τη δοκιμασία πρέπει να τη φέρει σε πέρας μόνος του ο Ηρακλής οπότε με τους συντρόφους μπήκαν σε ένα πλοίο και κινήθιαν προς τα βόρεια Όταν έφτασαν στη Βιστονία κινήθηκαν πολύ διακριτικά και έφτασαν χωρίς να γίνουν αντιληπτοί στο μέρος που ήταν οι φοράδες δηλαδή τα θηλυκά άλογα.

Όταν έφτασαν ήταν βράδυ οπότε μέσα στα σκοτάδια κατάφεραν και εξουδετερώσαν με ευκολία τους φύλακες του στάβλου όπου έμεναν τα άλογα. Πήρανε λοιπόν τα άλογα και σιγά σιγά κινήθηκαν προς το πλοίο τους. Με το που ξημέρωσε όμως ο Διομήδης και οι άνθρωποι του είδαν ότι τα άλογα έλειπαν. Γρήγορα γρήγορα μάζεψαν το στρατό καβάλισαν τα άλογά τους κανονικά άλογα όχι ανθρωποφάγα και κινήθηκαν στο κατόπι του Ηρακλή ακολουθώντας τα ίχνη που άφηναν στο χώμα οι οπλές των αλόγων του Διωμίδη και τα βήματα του Ηρακλή και των συντρόφων του.

Όταν οι Βίστονες με τα γρήγορα άλογά τους εντόπισαν τον Ηρακλή και τους συντρόφους του είχαν σχεδόν φτάσει στη θάλασσα. Ο Ηρακλής είδε το στρατό των Βιστώνων και ζήτησε από τον αγαπημένο του σύντροφο τον Άβδηρο που ήταν γιος του Ερμή του Αγγελιοφόρου των Θεών και με τον οποίο ο Ηρακλής ήταν ζευγάρι να πάρει τις μυθικές φοράδες και να συνεχίσει να κινείται προς το πλοίο.

Παράλληλα, ο Ηρακλής και οι υπόλοιποι σύντροφοι θα προσπαθούσαν να πολεμήσουν ενάντια στο στρατό του Διωμίδη. Όπως καταλαβαίνετε, ένας ολόκληρος στρατός τον οποίο μάλιστα καθοδηγούσε ο Διωμίδης που ήταν γιος του Άρη του Θεού του Πολέμου όπου πολεμούσαν με το στρατό των Βιστώνων. Το νερό ξηχύθηκε με δύναμη και ορμητικότητα από τη θάλασσα προς την παιδιάδα και οι Βίστωνες για να μην πνιγούν τράπηκαν σε φυγή.

Έτσι, σύμφωνα με τον μύθο, δημιουργήθηκε η λίμνη Βιστονίδα η οποία όντως ενώνεται μέσω κάποιων στενών καναλιών με τη θάλασσα και είναι κάπως αλμυρή. Επίσης, τη λίμνη αυτή την αγαπούν πάρα πολύ τα ροζ φλαμίνγκο και την επισκέπτονται το χειμώνα. Αλλά αυτό δεν έχει καμία σχέση με τη μυθολογία. Για να επιστρέψουμε στο μύθο μας, αφού ο στρατός των Βιστώνων παράτησε το πεδίο της μάχης, ο Ηρακλής κατάφερε και σκότωσε τον Διομήδη και στη συνέχεια πήγε να βρει τον Άβδηρο, τον ερωμένο του και τον καλό του φίλο, ο οποίος φύλαγε τις μυθικές φοράδες.

Με μεγάλη του λύπη, όταν έφτασε στο πλοίο, είδε ότι τα ανθρωποφάγα άλογα είχαν κατασπαράξει τον σύντροφό του. Για να τιμήσει τον αγαπημένο του, ο Ηρακλής ίδρυσε τα Άβδυρα, μια σημαντική αρχαία πόλη που βρισκόταν δυτικά της λίμνης Βυστονίδας και τα οποία Άβδυρα τώρα πια είναι ένα χωριό. Ο Ηρακλής στη συνέχεια πήρε τον δρόμο του γυρισμού μαζί με τους υπόλοιπους συντρόφους του και τις ανθρωποφάγες φοράδες φυσικά.

Όταν έφτασαν στην Τύρινθα, ο Ευριστέας αφιέρωσε τα άλογα στη Θεά Ήρα και τα άφησε ελεύθερα Όταν τα άλογα απελευθερώθηκαν επιτέλους από τις αλυσίδες τους, κατευθύνθηκαν με ταχύτητα προς τον Όλυμπο Άρχισαν να τρώνε σανό και χορτάρι σαν κανονικά άλογα και σταμάτησαν να είναι ανθρωποφάγα Αλλά εξακολουθούσαν να μην συμπαθούν και να μην εμπιστεύονται τους ανθρώπους Αφού ολοκληρώθηκε και αυτή η δοκιμασία ο Ευριστέας σκεφτόταν που να στείλει τον Ηρακλή για τον επόμενο άθλο του Τον είχε στείλει παντού στην Πελοπόννησο τον είχε στείλει νότια στην Κρήτη τον είχε στείλει βόρεια στη Θράκη οπότε αποφάσισε αυτή τη φορά να τον στείλει ανατολικά και συγκεκριμένα στη μυθική χώρα των Αμαζώνων Οι Αμαζώνες που λέτε ήταν μία μυθική κοινωνία αποτελούμενοι αποκλειστικά από γυναίκες πολεμίστριες οι οποίες ζούσαν στα παράλια της Μαύρης Θάλασσας.

Αυτές οι γυναίκες ήταν τρομερές τοξότριες και κυνηγοί και είχαν πολύ καλές σχέσεις με τη θεά Άρτεμι, τη θεά του κυνηγιού γιατί ήταν έτσι στο ίδιο μήκος κύματος με τη θεά. Αθλητικές, ανεξάρτητες, μαχητικές, τα έχουμε πει. Αυτές οι γυναίκες λοιπόν, οι Αμαζόνες, δεν δεχόντουσαν άντρες στην κοινωνία τους και λέγεται ότι όταν ήθελαν να κάνουν παιδιά ή να κάνουν το κέφι τους τέλος πάντων επισκεπτόντουσαν γειτονικές φυλές, διάλεγαν κάποιους άντρες που τους άρεσαν πλάγιαζαν μαζί τους και μετά έφευγαν Όταν οι Αμαζόνες μετά από μια τέτοια ένωση έμεναν έγκυες αν το παιδί που γεννιόταν ήταν κορίτσι, το κρατούσαν και το μεγάλωναν για να γίνει κι αυτό μια φοβερή πολεμίστρια Αμαζόνα.

Ενώ αν το παιδί γεννιόταν αγόρι, πήγαιναν και έβρισκαν τον πατέρα του και του έλεγαν «Θυμάσαι πριν εννιά μήνες που είχαμε οι δυο μας μια ωραία περιπετιούλα. Ορίστε το αποτέλεσμα, ο γιος σου πάρτων και μεγάλος έτων. Μη φοβάσαι, έχει αίμα Αμαζόνας και θα γίνει τρομερός τύπος». Πάσαραν λοιπόν το μωρό στον πατέρα του και επέστρεφαν στη φυλή τους.

Τώρα, οι Αμαζόνες που λέτε, σύμφωνα με τον μύθο θεωρούνταν μία από τις φυλές των σκυθών και με αυτούς έκαναν και τα παιδιά τους δηλαδή Οι σκύθες όμως, σε αντίθεση με τις Αμαζόνες ήταν υπαρκτές φυλές δηλαδή ήταν πραγματικοί άνθρωποι και όχι μυθικοί Αυτοί οι άνθρωποι όμως δεν ζούσαν σε πόλεις και σε σταθερούς οικισμούς όπως οι δικοί μας οι ντόπιοι ούτε επιβίωναν καλλιεργώντας τη γη σαν αγρότες αλλά ζούσαν ακόμα με τον παλιό τρόπο δηλαδή ήταν νομάδες που σημαίνει ότι μετακινούνταν από τόπο σε τόπο χωρίς να έχουν σταθερή βάση και επιβίωναν με το κυνήγι και τη συλλογή καρπών, βολβών, φρούτων και λαχανικών και ό,τι άλλο έβρισκαν στη φύση.

Όταν μπούμε στο κομμάτι του βιβλίου που ασχολείται με την ιστορία θα τα δούμε αυτά τα θέματα πιο αναλυτικά. Αυτό που έχει σημασία προς το παρόν είναι ότι σε αυτές τις φυλές, στις φυλές των Σκυθών, που ζούσαν στα βόρεια παράλια της Μαύρης Θάλασσας, δηλαδή στην περιοχή που είναι χοντρικά σήμερα η Ουκρανία και τμήμα της Ρωσίας, εκεί στη Στέπα, σε αυτές τις φυλές λοιπόν υπήρχαν όντως πολλές γυναίκες πολεμίστριες και πιστεύουμε γενικά πως οι γυναίκες είχαν έναν τουλάχιστον ισότιμο ρόλο με τους άντρες στις κοινωνίες των Σκυθών.

Αυτό που λέτε ήταν κάτι το οποίο παραξένευε και έκανε μεγάλη εντύπωση στους αρχαίους Έλληνες οι οποίοι ζούσαν σε σταθερούς οικισμούς, σε πόλεις και χωριά δηλαδή επιβίωναν κυρίως από τη γεωργία και την κτηνοτροφία και είχαν οργανώσει τις κοινωνίες τους πατριαρχικά που σημαίνει ότι στις κοινωνίες τους οι άντρες είχαν τον πρώτο ρόλο και οι γυναίκες σε μεγάλο βαθμό καταπιέζονταν από αυτούς Λοιπόν παιδιά, αυτή τη σύγκριση μεταξύ ομάδων που ζούσαν με ό,τι έβρισκαν στη φύση και γεωργών που ζούσαν σε σταθερούς οικισμούς και σε πόλεις την κάνω εδώ μιλώντας για τις Αμαζόνες διότι πιστεύουμε ότι η καταπίεση των γυναικών σχετίζεται σε μεγάλο βαθμό με την εφεύρεση της γεωργίας και την οργάνωση της ζωής γύρω από ένα σταθερό μέρος όπως μια πόλη ή ένα χωριό Δεν θα πω περισσότερα για αυτό το θέμα τώρα δεν είναι της παρούσης, αφήνω αυτή την πληροφορία εδώ να υπάρχει και όταν έρθει η ώρα θα συζητήσουμε το θέμα με περισσότερη λεπτομέρεια.

Από τις κοινωνίες των σκυθών λοιπόν, που οι άντρες και οι γυναίκες είχαν έναν ισότιμο ρόλο, εμπνεύστηκαν και οι δικοί μας οι αρχαίοι για να φτιάξουν το μύθο των Αμαζώνων. Πάμε τώρα πίσω στον Ηρακλή. Ο Ευριστέας, όπως είπαμε, αποφάσισε να στείλει τον Ηρακλή ανατολικά στις Αμαζώνες και του είπε ότι ο άθλος του θα είναι να φέρει στην Τίρινθα τη ζώνη της Ιππολίτης.

Η Ιππολίτη ήταν η αρχηγός των Αμαζώνων και αυτή τη ζώνη της την είχε κάνει δώρο ο Άρης, ο θεός του πολέμου, ο οποίος σχετιζόταν κι αυτός με τις Αμαζώνες. Ο Ευριστέας λοιπόν είπε ότι τη ζώνη τη θέλει δώρο για την κόρη του. Ο Ηρακλής για μία ακόμα φορά μάζεψε μερικούς συντρόφους και τα μπογαλάκια του και ναύλωσε ένα πλοίο για να ταξιδέψει στη μακρινή χώρα των Αμαζώνων και την πρωτεύουσά της, τη Θεμίσκυρα.

Ανάμεσα στους συντρόφους του, αυτή τη φορά ήταν και ο Θησέας, ένας άλλος μυθικός ήρωας που θα γνωρίσουμε καλύτερα στην επόμενη ενότητα επεισοδιών, όταν τελειώσουμε με τον Ηρακλή. Το ταξίδι του Ηρακλή προς τη Θεμίσκυρα ήταν επεισοδιακό. Στην πορεία του είχε φασαρίες, πολεμικές σειράξεις και πολλές δυσκολίες Μερικές από τις οποίες τις προκάλεσε ο ίδιος για να λέμε και τους τραβού το δίκιο Τέλος πάντων μετά από κάμπος ο καιρό έφτασε στην πρωτεύουσα της χώρας των Αμαζώνων Για το τι έγινε εκεί πέρα έχουμε πολλές διαφορετικές εκδοχές του μύθου Με δύο πιο διαδεδομένες να ξεχωρίζουν Η μία λέει ότι ο Ηρακλής πήγε στην Ιππολίτη και απέτησε τη ζώνη αυτή είπε όχι και εν συνεχεία ξεκίνησε μια επική μάχη σε κάποια φάση αυτής της μάχης ο Ηρακλής και οι σύντροφοί του απήγαγαν τη Μελανίπη την αδερφή της Ιππολίτης και η Ιππολίτη προκειμένου να απελευθερώσει την αγαπημένη της αδερφή δέχτηκε να παραδώσει τη ζώνη η άλλη εκδοχή του μύθου λέει ότι όταν έφτασαν στη Θεμίσκυρα

ο Ηρακλής και οι σύντροφοί του ζήτησαν τη ζώνη από την υπολήτη και αυτή είπε πάρτε τη δεν με ενδιαφέρουν εμένα αυτά δεν είμαι για κανένα φάσιον βίκτημ είμαι τρομερή πολεμίστρια είτε με τη ζώνη είτε χωρίς όμως ο μύθος λέει ότι η Ήρα το είδε αυτό και λέει τώρα συγγνώμη αυτό είναι άθλος αυτό παρά ήταν εύκολο οπότε κατέβηκε στη Θεμίσκυρα μεταμφιασμένη σε Αμαζόνα και ξεσήκωσε τις υπόλοιπες Αμαζόνες να πολεμήσουν τον Ηρακλή και τους συντρόφους του Και σε αυτό το σενάριο έγιναν επικές μάχες μόνο που σε αυτή την περίπτωση δυστυχώς η υπολήτη σκοτώθηκε στη μάχη Όπως και να έχει πάντως, ο Ηρακλής γύρισε πίσω στην Τίρινθα θριαμβευτής για άλλη μια φορά και παρέδωσε τη ζώνη στον Ευριστέα Ο Ευριστέας χάρηκε με τη ζώνη που του έφερε ο Ηρακλής γιατί πλησίαζαν και τα γενέθλια της κόρης του και δεν είχε προλάβει να της πάρει δώρο Αυτή τη φορά ο Ηρακλής δεν έμεινε πολύ στην Τύρινθα γιατί ο Ευριστέας είχε ήδη σκεφτεί τον επόμενο άθλο του και του τον ανακοίνωσε κατευθείαν

Ο ήρωας είχε ήδη γυρίσει όλα τα σημεία του ορίζοντα εκτός από ένα δεν είχε πάει δυτικά και αυτή τη φορά ο Ευριστέας δεν θα τον έστελνε απλά δυτικά αλλά όσο πιο δυτικά γίνεται στην άκρη του κόσμου, στα όρια του ωκεανού Να πω σε αυτό το σημείο ότι σύμφωνα με την αρχαία ελληνική μυθολογία η γη περιβαλλόταν από ένα τεράστιο ποταμό που ήταν παράλληλα Θεός και λεγόταν Οκεανός.

Τώρα γιατί το ποτάμι αποφάσισαν να το πούν Οκεανό δεν ξέρω. Αλλά όπως και να το κάνεις σε μπερδεύει λίγο. Και αν αναρωτιέστε τελικά τι ήταν αυτό ποτάμι, Οκεανός ή Θεός. Ε, και τα τρία με έναν τρόπο είναι η απάντηση. Ο Ευριστέας λοιπόν είπε στον Ηρακλή ότι ο επόμενος άθλος του θα ήταν να πάει στην Ερήθεια, που ήταν ένα νησί δυτικά, πολύ κοντά στον ωκεανό, και να φέρει από εκεί τα κοκκινόμαλα βόδια του Γυριώνη.

Ο Ηρακλής αυτή τη φορά ξεκίνησε χωρίς παρέα, αλλά και χωρίς πλοίο για να πάει δυτικά προς τον ωκεανό. Περπάταγε και περπάταγε και περπάταγε, μέχρι που κάποια στιγμή έφτασε στην άκρη της Ευρώπης, στο σημερινό Γιβραλτάρ. Εκεί πέρα δεν ήξερε πια πώς να προχωρήσει γιατί δεν είχε ούτε πλοίο, ούτε βαρκούλα, ούτε καριδότσουφλο για να μπει μέσα και να πάει δυτικά προς την Ερήθεια Σαν να μην έφτανε που ήταν κολλημένος εκεί ήταν κατά καλό καιρό και τον είχε φάει η ζέστη και ο ήλιος Μέσα στην απογοήτευση και τα νεύρα του που δεν έβρισκε σκιά πουθενά έβγαλε ένα από τα βέλη του και επιχείρησε να χτυπήσει με αυτό τον ίδιο τον ήλιο μήπως και σταματήσει να καίει τόσο πολύ Φυσικά δεν κατάφερε το βέλος του να φτάσει στον ήλιο που ήταν πάρα πολύ μακριά Αλλά ο Θεός ήλιος είδε αυτή την απέλπιδα προσπάθεια και λυπήθηκε τον Ηρακλή Τότε του έδωσε το χρυσό του κύπελο για να μπει μέσα και να ταξιδέψει ως την άκρη του ωκεανού Εντωμεταξύ να ξέρετε ότι οι αρχαίοι μας δεν είχαν ταξιδέψει πολύ έξω από τη Μεσόγειο θάλασσα

Γι' αυτούς ο κόσμος πέρα από το Γιβραλτάρ ήταν άγνωστος και συνεπώς τρομακτικός Γι' αυτό και ο Ηρακλής εδώ περιγράφεται να ταξιδεύει στην άκρη του κόσμου όταν βγαίνει έξω από τα όρια της Μεσογείου. Και γι' αυτό θεωρούταν και τόσο δύσκολος αυτός ο άθλος, διότι χρειαζόταν τρομερό θάρρος για να ταξιδέψεις στο άγνωστο με βάρκα την ελπίδα.

Ο Ηρακλής που λέτε ευχαρίστησε το Θεό ήλιο και έπλεφσε προς το νησί του Γυριώνη μέσα στο κύπελλο. Ο Γυριώνης τώρα ήταν ένα μυθικό πλάσμα που είχε τρία ανθρώπινα σώματα σε ένα, ενωμένα στη μέση. Επίσης τα βόδια του τα φύλαγε ένας σκύλος με δύο κεφάλια, ο Όρθρος, που ήταν κι αυτός παιδί του Τυφώνα και της Αίχυδνας, όπως για παράδειγμα η Λερνέα Ήδρα.

Όπως μπορείτε να φανταστείτε, ο Ηρακλής δεν αντιμετώπισε ιδιαίτερες δυσκολίες, εξουδοτέρωσε άνετα τόσο το Γυριώνη όσο και το σκύλο του, έβαλε τα βόδια στο χρυσό κύπελο του ήλιου και έβαλε πλώρη για να επιστρέψει στην Τίρινθα. Στην επιστροφή, φτάνοντας ξανά στη στενή είσοδο της Μεσογείου στο σημερινό στενό του Γιβραλτάρ έστησε δύο στήλες σαν επίπεδες κολόνες φανταστείτε της μία σε κάθε πλευρά του περάσματος δηλαδή μία στην Ευρώπη και μία στην Αφρική.

Το έκανε αυτό για να σηματοδοτήσει μέχρι που είναι ασφαλές να ταξιδέψει κανείς. Σαν να λέει, άμα βγείτε παρά έξω θα έχει τέρατα, σκύλους με δύο κεφάλια, ανθρώπους με τρία σώματα και πάει λέοντας. Οπότε μην πάτε καλύτερα. Έκτοτε, αυτό το πέρασμα είναι γνωστό και ως «Οι στήλες του Ηρακλή» ή «Ηράκλιες στήλες». Στο μεγάλο δρόμο του γυρισμού, ο Ηρακλής όλο και κάποια βόδια έχασε, κάποια άλλα του τα έκλεψαν, αλλά παρόλα αυτά κατάφερε να φτάσει στην Τρίνθα με ένα ικανοποιητικό αριθμό κοκκινομάλικων βοδιών.

Ο Ευριστέας καταμέτρησε τον άθλο ως έγκυρο και διέταξε τον Ηρακλή να θυσιάσει τα βόδια προς τιμήν της σύρας και έτσι ολοκληρώθηκε ο δέκατος άθλος του Ηρακλή. Δέκατος στο σύνολο και όγδος έγκυρος φυσικά. Αυτά είχα να σας πω σήμερα φίλες και φίλοι όλων των ηλικιών φίλων και φιλών Υπενθυμίζω ότι αν θέλετε να βοηθήσετε την εκπομπή να φτάσει σε περισσότερα αυτιά Πατήστε μου αρέσει στο YouTube Πείτε το στους φίλους σας Και βάλτε 5 αστεράκια στις ηχητικές πλατφόρμες Σας περιμένω στο επόμενο επεισόδιο όπου θα δούμε τους δύο τελευταίους άθλους του Ηρακλή Και πραγματικά αναρωτιέμαι Πού αλλού μένει να τον στείλει αυτόν τον ήρωα ο Ευριστέας Τα λέμε σύντομα και να περνάτε καλά

Σχόλια

Χωρίς σχόλια

Συνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση

Σύνδεση για Σχολιασμό

Δεν υπάρχουν σχόλια ακόμα

Πίσω 15 δευτ.
Play
Μπροστά 30 δευτ.
00:00:00
00:00:00