Οι Θεές του Ολύμπου (πρώτο μέρος)
Ιστορία μου, αμαρτία μου!Σχετικά με αυτό το επεισόδιο
Ήρθε η ώρα να γνωρίσουμε τα κορίτσια που έκαναν κουμάντο στον Όλυμπο! Στο σημερινό επεισόδιο θα δούμε τις ιστορίες της αυστηρής Ήρας, της αγωνιστικής Δήμητρας, και της σπιτόγατας Εστίας.
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
σύντομα και σε μερικές δευτερεύουσες γυναικείες θεότητες που λατρευόντουσαν σε αυτόν τον τόπο κατά την αρχαιότητα. Θα αφιερώσουμε δύο επεισόδια στις θέες του Ολύμπου, όπως κάναμε και για τους θεούς του Ολύμπου, και σε αυτό το πρώτο μέρος θα ασχοληθούμε κυρίως με τα τρία Τιτανοκόριτσα, δηλαδή τις θεές που γεννήθηκαν από τους Τιτάνες Κρόνο και Ρέα, που δεν είναι άλλες φυσικά, από την Ήρα, τη Δήμητρα και την Εστία.
αλλά και προστάτηδα όλων των γυναικών. Όταν τελείωσε η τστανομαχία, ο Δίας ήταν φουλ ερωτευμένος με την Ήρα. Τη ζήτησε επιτόπου να γίνουν ζευγάρι. Στην αρχή η Ήρα επειδή τον έβλεπε ότι ήταν μπερμπάντης και έπαιζε το μάτι του, τον απέρριψε. Αυτός όμως δεν το έβαλε κάτω. Μία μέρα μεταμορφώθηκε σε κούκο και πήγε και έκατσε στην αγκαλιά της Ήρας.
Η Ήρα το συμπάθησε πολύ το ζωντανό και το καλοδέχτηκε στην αγκαλιά της. Αφού ανέπτυξε θετικά συναισθήματα για τον Κούκο Τσουπ, ξαφνικά το πτυνό μεταμορφώνεται Παίρνει την κανονική του μορφή οδείας Και με τα πολλά με τα λίγα την έπεισε να κάνουν δεσμό Αλλά η Ήρα ήταν ξεκάθαρη εξ αρχής Εγώ του λέει η κύρια είμαι μονογαμικός τύπος και θέλω γάμο Δεν δέχομαι την απιστία και τα τζιλμπουρδίσματα Γιατί είμαι θεά προστάτηδα του γάμου όπως ξέρεις Άρα αν με θέλεις θα με παντρευτείς και θα είσαι και πιστός, αλλιώς ξέχασέ με Ο Δίας δέχτηκε, αλλά όπως είδαμε και στα προηγούμενα επεισόδια μόνο πιστός σύζυγος δεν ήταν εν τέλει Την είχε κάνει τάραντο την Ήρα Κάθε φορά που ο Δίας την απατούσε η Ήρα διαολιζόταν Γιατί σου λέει εγώ κυρία ήμουν ξεκάθαρη εξ αρχής, δεν γουστάρω τέτοια πράγματα Αν δεν ήθελες να μην δεχόσουν Αλλά ο Δίας μυαλό δεν έβαζε Η αλήθεια είναι ότι η Ήρα είχε μερικές φορές ακραίες αντιδράσεις στην απιστία του Δία Και γενικά γινόταν κάπως εκδικητική
Τα βάζει ακόμα και με τα αγέννητα παιδιά των ερωμένων του Δία Ξέφευγε λίγο δηλαδή Αλλά αυτό δεν συνέβαινε μόνο και μόνο επειδή πληγωνόταν ο εγωισμός της Όπως είπαμε η Ήρα ήταν θεά του γάμου και της τάξης Οπότε κάθε απιστία την εξελάμβανε ως ύβρη και προσβολή προς τη θεϊκή της ιδιότητα Γι' αυτό και εξαγριωνόταν τόσο πολύ με τα ξεμοράματα του Δία Η Ήρα μάλιστα ήταν η μόνη θεά του δωδεκάθεου που είχε μόνο έναν σύντροφο καθόλου της στην πορεία Με το Δία που λέτε έκανε τέσσερα παιδιά τον Ήφαιστο και τον Άρη που τους είδαμε και στο προηγούμενο επεισόδιο αλλά και την Ήβη, τη θεά της νεότητας και την Ηλίθια Η Λήθια δεν ήταν καμιά Ηλίθια αλλά η θεά του το και του Το όνομα της γράφεται με δύο ει, ένα ε και ένα γ και προέρχεται από τα ρήματα ηλαιό και θείο που σημαίνουν πιέζω και στενάζω όπως κάνουν δηλαδή οι γυναίκες κατά τη διάρκεια της γέννας.
Η Ήρα που λέτε θεωρούταν πάρα πολύ σημαντική θέα κατά την αρχαιότητα με τεράστια δύναμη και επιρροή. Θεωρούνταν η βασίλισσα των θεών και είχε πολύ μεγάλους και σημαντικούς ναούς αφιερωμένους σε αυτήν. Μάλιστα, ο μεγαλύτερος ναός που είχε χτιστεί ποτέ στην Αρχαία Ελλάδα ήταν το Ιραίο της Σάμου Δηλαδή, ένας ναός αφιερωμένος στην Ήρα Αυτά τα ολίγα προς το παρόν για την Ήρα Πάμε τώρα να δούμε την ιστορία της θεάς Δήμητρας αλλά και της κόρης της, της Περσεφόνης Η Δήμητρα, η συνονοματή μου ήταν και αυτή μία από τις θεές που κατοικούσαν στον Όλυμπο και ήταν η θεά της γονιμότητας και της γεωργίας Εδώ μεταξύ, όταν ήμουν μικρή, ξενερώνα πάρα πολύ που η συνονοματή θεά μου ήταν θεά της Γεωργίας Έλεγα εδώ, οι άλλοι θεοί είναι του κρασιού, του κυνηγιού, της μουσικής, της σοφίας, όλα τα cool πράγματα Και εμένα μου έτυχε αυτή με τα ραπανάκια και τις ντοματούλες Τι κάντε μια σκεφτόμουνα Μεγαλώνοντας όμως και όσο περισσότερο μάθαινα για τη Δήμητρα καταλάβαινα ότι η συνονόματη θεά όχι μόνο ήταν μία από τις σημαντικότερες προσωπικότητες του Πανθέου
αλλά και από τους πιο αγωνιστικούς και κουλ χαρακτήρες που συναντάμε σε ολόκληρη τη μυθολογία. Οπότε εν τέλει είμαι πολύ περήφανη που έχω πάρει το όνομά της. Η Δήμητρα λοιπόν ήταν μία πανέμορφη θεά την οποία την ερωτεύτηκε τόσο ο Δίας όσο και ο Ποσειδών. Στον Ποσειδόνα έριξε άκυρο αλλά με το Δία δέχτηκε να ζευγαρώσει και από αυτή την ένωση γεννήθηκε η κόρη τους η Περσεφόνη, γνωστή και ως Κόρη.
Αυτό έγινε παρεμπιπτόντως πριν παντρευτούν ο Δίας με την Ήρα, οπότε δεν υπήρξε θέμα μεταξύ των δύο κυριών του Ολύμπου. Η Δήμητρα εντωμεταξύ ήταν ελεύθερο πνεύμα και αγαπησιάρα και όταν ο Κάδμος, ο βασιλιάς των Θηβών, αυτός με τις σκύλες της Λύσας που λέγαμε και σε ένα προηγούμενο επεισόδιο, Ναι, όταν λοιπόν ο Κάδμος παντρευόταν τη Θεά Αρμονία Κατά τη διάρκεια του γαμήλιου γλεντιού Η Δήμητρα είδε έναν όμορφο νεαρό από το Σόι της Νύφης, τον Ιασίωνα Και αποφάσισε να κάνει ένα σύντομο δεσμό μαζί του Ενώθηκαν λοιπόν οι δυο τους Και από αυτή την ένωση γεννήθηκαν δύο αγόρια, ο Πλούτος και ο Φιλόμηλος ο οποίος φιλόμυλος ήταν ο πρώτος που σκέφτηκε να βάλει τα βόδια να σέρνουν το αλέτρι για να οργώνουν τη γη.
Πριν από αυτό οργόνανε οι άνθρωποι με το χέρι. Με βάση το μύθο πάντα έτσι, τα έχουμε ξεκαθαρίσει αυτά. Η μυθολογία δεν είναι ιστορία, το θυμίζω. Εν τω μεταξύ ο Δίας που ήταν πολύ ζηλιάρης εκνευρίστηκε που η Δήμητρα πήγε και έκανε δεσμό με τον Ιασίωνα και τι έκανε ο Αχρίος, ενώ δεν του έβεφτε κανένας λόγος. Πήγε και έριξε ένα κεραυνό και πάρ' τον κάτω τον Ιασίωνα.
Κι ύστερα λένε για την Ήρα ότι είναι ζηλιάρα, κατάλαβες. Τέλος πάντων, πάμε παρακάτω. Λοιπόν, ο πιο σημαντικός μύθος που σχετίζεται με τη Δήμητρα είναι ο μύθος της αρπαγής της κόρης της, της Περσεφόνης, από το θεό Άδη, τον κυρίαρχο του κατωκόσμου. Το σκηνικό έχει ως εξής. Ο Άδης είχε ερωτευτεί την πανέμορφη νεαρή Περσεφόνη και ήθελε να την παντρευτεί και να την κάνει η βασίλισσα του κάτω κόσμου Ήξερε όμως πολύ καλά ότι η Δήμητρα που υπεραγαπά την κόρη της δεν υπάρχει περίπτωση να τον αφήσει αυτό το γάμο να γίνει και να στείλει την κόρη της να ζήσει μία αιωνιότητα στα μπουντρούμια του κάτω κόσμου Οπότε ο Άδης πήγε και βρήκε τον Δία και του ζήτησε να τον βοηθήσει Ο Δίας δέχτηκε πολύ χαράρα Σας θυμίζω ότι ο Δίας ήταν πατέρας της εντωμεταξύ Σοβαρός γονέας κι αυτός Κι έτσι λοιπόν μια μέρα Η όμορφη νεαρή Περσεφόνη έπαιζε αμέριμνη με κάτι φίλες της Μάζευαν εκεί λουλουδάκια στα λαγκάδια Και ξαφνικά ανοίγει η γη κάτω από τα πόδια της Πετάγεται από μέσα το άρμα του Άδη
Αρπάζει την Περσεφόνη από το χέρι τη βάζει πάνω στο άρωμα και κατευθύνονται με ταχύτητα προς τον κάτω κόσμο. Το κορίτσι έβαλε τις φωνές. «Βοήθεια, πατέρα μου, Δία!» Τίποτα αυτός, αφού ήταν συνενοημένη. Λίγες στιγμές πριν χαθούν στα βάθη του κάτω κόσμου, η Περσεφόνη βγάζει μία τελευταία κραυγή βοήθειας, την οποία ακούει η μητέρα της, η Δήμητρα, από μακριά και η καρδιά της σπαράζει αμέσως από την αγωνία.
Η Δήμητρα τότε φεύγει άρων-άρων από τον Όλυμπο και ξεκινάει να ψάχνει την κόρη της παντού Εννιά μερόνυχτα έψαχνε χωρίς να τρώει ούτε να πίνει τίποτα Ρωτούσε που λέτε όποιον έβρισκε στο δρόμο της μήπως και ξέρει που είναι η κόρη της, μήπως έχει δει τίποτα, αλλά χωρίς τύχη Την ένατη μέρα λοιπόν η θεά Εκάτη που ήταν η θεά της μαγείας και του φεγγαριού Είχε καταστεναχωρηθεί με αυτό που είχε συμβεί στη φίλη της τη Δήμητρα Πάει λοιπόν και τη βρίσκει και της λέει Πάμε να ρωτήσουμε τον ήλιο που τα βλέπει όλα κατά τη διάρκεια της ημέρας Δεν μπορεί, κάτι θα έχει δει Τον συναντάνα λοιπόν Και στην αρχή ο ήλιος άρχισε να τα μασάει Και μά μου σου του και δεν ξέρω και δεν είμαι σίγουρος Καλός κι αυτός ήταν μεταξύ Όταν η Αφροδίτη τσιλιμπουρδίζα με τον Άρη Αμέσως έτρεξαν να τα πει του η φέσ του Η παλαιοκτσομπόλα Με την αρπαγή της Περσεφόνης όμως σμούγγας τη στρούγγα, τη ρούσε την ομερτά που είχε επιβάλει ο Δίας.
Του λέει τότε για κάτι, κοίτα να δεις η Λέ, ή λες στη Δήμητρα τι έχει συμβεί, ή θα μπαστακωθώ ανάμεσα σε σένα και τη γη, θα έχει συνέχεια ολική έκλειψη ηλίου, δεν θα μπορείς να βλέπεις τίποτα και να σε δω μετά πώς θα κουτσομπολεύεις δεξιά και αριστερά. Μετά από αυτή την απειλή, ο Ήλιος που ήταν μεγάλη κουτσομπόλα, δέχτηκε να κάνει το σωστό και είπε στη Δήμητρα τι ακριβώς είχε συμβεί.
Η Δήμητρα καταρακώθηκε από τα νέα. Δεν μπορούσε να πάει στον Άντι να φέρει πίσω την κόρη της γιατί από τους Ολύμπιους μόνο ο Ερμής είχε το δικαίωμα να πηγαίνει έρχεται ελεύθερα στον κατωκόσμο. Λέει, έτσι είστε. Ξεκινάω κι εγώ τότε απεργία επαόριστον. Δεν θα ανθίσει ούτε ένα λουλούδι, δεν θα καρποφορήσει ούτε ένα δέντρο δεν θα φυτρώσει ούτε ένα σιτάρι μέχρι να μου επιστρέψετε σώα και αυλαβή την κόρη μου κι ας γίνουν όλα στάχτη και μπουρβερί δεν με ενδιαφέρει α-πε-ργ-η-α την επόμενη μέρα το πρωί λοιπόν έγραψε σε ένα μπανό απεργία επαόριστον έγραψε σε ένα άλλο μπανό δεν υποχωρούμε αν δεν δικαιωθούμε τα κρέμασε εκεί σε μια γέφυρα στην Ελευσίνα εκεί βρισκόταν να ξέρετε στην Ελευσίνα έβαλε και το ραδιοφωνάκι της να παίζει στη διαπασόν αγωνιστικά τραγούδια μία το «πάγωσι τζιμινιέρα»
μία το «είμαστε δυο, είμαστε τρεις, είμαστε χίλιοι δεκατρείς» μία το «σιγά μην κλάψω, σιγά μην φοβηθώ» Τώρα συγγνώμη που τραγουδάω, το ξέρω ότι η φωνή μου δεν είναι καθόλου μελωδική αλλά έτσι ήθελα να σας μεταδώσω τον αγωνιστικό παλμό. Ήτανε λοιπόν που λέτε η Δήμητρα αμετακίνητη στον αγώνα της. Εν τω μεταξύ οι άνθρωποι που έπρεπε να φάνε για να ζήσουν κόντευαν να αφανιστούν Στην αρχή η εργοδοσία του Ολύμπου ήταν ακλόνητη Μετά από κάποιο διάστημα όμως κατάλαβαν ότι αν αφανιστούν οι άνθρωποι Δεν θα υπάρχει κανένας να τους κάνει θυσίες και σπονδές Και σιγά σιγά θα περάσουν και αυτοί στην ανυπαρξία και τη λύθη Θα ξεχαστούν δηλαδή Εν τω μεταξύ δεν υπάρχει χειρότερος φόβος για τους θεούς από το να ξεχαστούνε Έτσι λοιπόν, μετά από λίγο, αποφάσισαν να προσεγγίσουν τη Δήμητρα και να τη φέρουν στο τραπέζι του διαλόγου.
Ένας-ένας από τους Ολύμπιους θεούς πήγαιναν στην Ελευσίνα που ήταν εγκατεστημένη η Δήμητρα και προσπαθούσαν να τη μεταπίσουν. Έναν-έναν λοιπόν τους έστελνε από εκεί που ήρθανε. Η Δήμητρα ήταν αποφασισμένη να το φτάσει μέχρι τέλους. Όταν ο Δίας το κατάλαπε αυτό, αναγκάστηκε επιτέλους να κάνει πίσω. Φοβούμενος τον αφανισμό, είπε στον Ερμή να πάει στον Άδη και να φέρει πίσω την Περσεφόνη Η κόρη, η Περσεφόνη δηλαδή, με τη βοήθεια του Ερμή επέστρεψε από τον Άδη και έτσι έληξε η πρώτη επιτυχημένη απεργία του ελληνικού κόσμου με την καθολική νίκη της απεργού Δήμητρας και την ικανοποίηση όλων των ετοιμάτων της Όταν η μάνα και η κόρη ξαναενώθηκαν, η χαρά της Δήμητρας ήταν τέτοια που η γη άνθησε και καρποφόρησε μόνο μιας και έτσι οι άνθρωποι σώθηκαν από την πείνα.
Στο μεταξύ όμως, ο Άδης που ήξερε πολύ καλά το θεοικονομικό σύστημα πριν αφήσει την Περσεφόνη να φύγει, της είχε δώσει να φάει κάτι σπόρια από ρόδι. Αυτό που λέτε σήμαινε ότι εφόσον κατανάλωσε κάτι από τον κάτω κόσμο, όφιλε να επιστρέψει. Όταν το άκουσε αυτό η Δήμητρα, ήταν έτοιμη να τα κάνει λίμπα όλα στον Όλυπο. αλλά οι θεοί τη θερμοπαρακάλεσαν να βρεθεί μια μέση λύση και να μην έχουμε πάλι τα ίδια.
Έτσι λοιπόν Άδης, Περσεφόνη και Δήμητρα συμφώνησαν ότι η κόρη, η Περσεφόνη δηλαδή, θα ζει με τη Δήμητρα οχτώ μήνες στον Όλυμπο και τους υπόλοιπους τέσσερις στον Άδη. Και έτσι όταν η Περσεφόνη κατεβαίνει στον Καντοκόσμο, η γήμα αρένεται από τη στεναχώρια της Δήμητρας και έχουμε χειμώνα και όταν η κόρη επιστρέφει έρχεται ξανά η άνοιξη και η ανθοφορία.
Εν τω μεταξύ άσχετο, αλλά ένα διάστημα που έμενα στην Κύπρο, στη Λευκοσία, μια γάτα πανέμορφη ήρθε μια μέρα και μπαστακώθηκε στο δωμάτιό μου. Η γάτα πρακτικά μου ανακοίνωσε ότι στο εξής θα μένει μαζί μου, θα κοιμάται στο κερβάτι μου και μάλιστα με συμβούλεψε να βγω επηγόντως για να πάω να πάρω πατεδάκια με γεύση κοτόπουλο πριν κλείσουν τα μαγαζιά.
και οι ντόπιοι γείτονες τη φώναζαν «κόρη», γιατί «κόρη» στα κυπριακά σημαίνει «κοπέλα» ή «κορίτσι». Όταν συνειδητοποίησα ότι εγώ η Δήμητρα θα αποκτούσα μία γάτα που τη λένε «κόρη», πίστηκα ότι αυτή η συγκατοικησία ήταν θέλημα Θεών. Όταν έφυγα από την Κύπρο την πήρα μαζί μου και τώρα η κόρη είναι περίπου 10-11 χρονών, κάνει βασιλική ζωή και έχει γίνει τετράπαχη από τα πατεδάκια.
Μετά την ιστορία της Δήμητρας και της κόρης, της θεάς αλλά και της γάτας, ήρθε η ώρα να δούμε την ιστορία της αιστείας. Η αιστεία που λέτε ήταν η θεά του σπιτιού και της οικιακής αιστείας, με την έννοια της φωτιάς που άναβε στο κέντρο κάθε σπιτιού, για να ζεστάνει το χώρο και να μαγειρευτεί το φαγητό. Γι' αυτό όταν λέμε αιστεία εννοούμε το κέντρο κάποιου μέρους ή γεγονότος.
Ή όταν λέμε αισθιάζω κάπου εννοούμε επικεντρώνομαι σε κάτι. Η αιστεία όπως ίσως θυμάστε από ένα προηγούμενο επεισόδιο Ήταν το πρώτο παιδί που γεννήθηκε από τη Ρέα Και το πρώτο παιδί που χλαπάκιασε ο Κρόνος Αυτό ίσως ήταν και το πιο αξιοσημείο το συμβάν της ζωής της Γιατί η αλήθεια είναι ότι δεν έχουμε πολλά μυθολογικά περιστατικά Στα οποία συμμετέχει η αιστεία Και πώς να έχουμε δηλαδή αφού όλη τη μέρα ήταν στο σπίτι Επίσης η αιστεία δεν παντρεύτηκε με κάποιον άλλο θεό ούτε είχε ποτέ εραστές, ούτε θεούς, ούτε ημίθεους, ούτε εθνικούς και όπως είναι επόμενο δεν έκανε παιδιά.
Η αιστεία λοιπόν ήταν το ταπεινό χαμομυλάκι του Ολύμπου θα λέγαμε και ενώ αρχικά ήταν στο 12ο σταθερά από ένα σημείο και μετά αντικαθίσταται σιγά σιγά από τον Διόνυσο. Έμενε μεν στον Όλυμπο, αλλά ποιος ξέρει ίσως επειδή ήταν όλη μέρα στο σπίτι οι άλλοι μπορεί να ξέχασαν και ότι υπάρχει. Μπορεί να μετρηθήκανε σε κάποια φάση σε κάποιο συμβούλιο και να είπαν «Ρε παιδιά 12 δεν είμαστε, τι γίνεται εγώ γιατί μας βγάζω 11»
«Ρε Διόνυσε έλα εδώ να συμπληρώσουμε 12» Κι έτσι οι θεοί του Ολύμπου ήταν με 12 αλλά ήταν και 13 Πάντως να πούμε ότι η Εστία παρότι δεν ήταν πολύ στο προσκήνιο Είχε τους περισσότερους βωμούς αφιερωμένους στο πρόσωπό της Από ότι όλοι οι άλλοι θεοί μαζί Πώς γίνεται αυτό Απλούστατα Γιατί κάθε αιστεία σπιτιού Ήταν παράλληλα και ένας βωμός Αφιερωμένος στη θεά αιστεία Είδατε τελικά Το ταπεινό χαμομιλάκι ξέρει κι άλλο μονοπάτι Αυτά είχα να σας πω σήμερα φίλες και φίλοι Σε αυτό το επεισόδιο αφιερωμένο Στα Τιτανοκόριτσα Τα λέμε στο επόμενο επεισόδιο Όπου θα μιλήσουμε για τις υπόλοιπες κυρίες του Ολύμπου Να περνάτε καλά
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα