Προμηθέας και Πανδώρα
Ιστορία μου, αμαρτία μου!Σχετικά με αυτό το επεισόδιο
Σε αυτό το επεισόδιο στο επίκεντρο είμαστε επιτέλους εμείς! Οι άνθρωποι!
Θα μάθουμε για τη δημιουργία του ανθρώπου από τα χεράκια του Προμηθέα με εντολή Δία, αλλά και για τα τραγικά λάθη του Επιμηθέα, ο οποίος με τη βοήθεια της Πανδώρας τα έκανε εντελώς μαντάρα...
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
λοιπόν να δούμε πώς δημιουργήθηκαν οι πρώτοι άνθρωποι με βάση τη μυθολογία των αρχαίων Ελλήνων. Τα έχουμε ξεκαθαρίσει αυτά. Αλλά και τι τους επιφύλασαν οι μοίρες. Να πω εδώ με την ευκαιρία που μου δίνετε ότι οι μοίρες ήταν τρεις θεότητες, κόρες του Δία, που όριζαν τις ζωές των ανθρώπων αλλά και των θεών. Δηλαδή τη μοίρα τους.
Γι' αυτό λεγόντουσαν και μοίρες. Βασίσω μεν στις αρχαίες πηγές, αλλά θα την εμπλουτίσω λίγο για να πάρει σάρκα και οστά, σαν τους ανθρώπους που ετοιμάζονται να κάνουν την εμφάνισή τους πάνω στον πλανήτη. Η μυθολογία λοιπόν, μας λέει ότι οι πρώτοι άνθρωποι φτιάχτηκαν λίγο μετά την Τιτανομαχία, από τον Τιτάνα Προμηθέα και με εντολή του Δία.
Ο Προμηθέας Περβιπτόντους ήταν ένας Τιτάνας τρομερά προνοητικός και έξυπνος και πάντα πριν κάνει κάτι το σκεφτόταν πάρα πολύ καλά. Αφού του είχε τελειώσει ο πόλεμος λοιπόν, η Τιτανομαχία, ο Δίας ψιλοβαριόταν και τον είχε πιάσει ένας δημιουργικός ίστρος. Λέει λοιπόν μια μέρα στον Προμηθέα Βρε Προμηθέα, εσύ αν αποπιάνουν τα χέρια σου μπορείς να παρακαλώ να μου φτιάξεις έτσι μερικά ζώα να τα έχουμε να τριγυρνάνε εδώ πάνω στη γη για να τα βλέπουμε και να τα χαζεύουμε.
Ωραία ιδέα του λέει ο Προμηθέας Κάνε ένα πρόβλημα, ας το πάνω μου Ωραία βρε Προμηθέας, ευχαριστώ Ένα από αυτά σε παρακαλώ όμως Κάντε έτσι να μοιάζει λίγο και με εμάς τους δύο Το κοίταξε καλά καλά ο Προμηθέας και του λέει Είσαι σίγουρος, θέλεις να φτιάξω ζώα που να είναι ίδια με θεούς Ξέρεις πόσο εύθραυστος είναι ο εγωισμός σου Εσύ θα τους ζηλεύεις πριν καλά καλά γεννηθούν Ο Δίας που διέθετε λίγη αυτογνωσία η αλήθεια είναι Του λέει ναι ναι δίκιο έχεις εντάξει μην το φτιάξεις έτσι στο δικό μας το μέγεθος Κοίτα μικρογραφία να είναι σαν κούκλες ρε παιδί μου σαν πολυπόκετ Εντάξει του λέει ο Προμηθέας Παίρνει λοιπόν πυλό και νερό από τη γη και φτιάχνει όλα τα ζώα μαζί και αυτό που μοιάζει με μικρογραφία των θεών Δηλαδή τον άνθρωπο Όταν ολοκλήρωσε το πλάσιμο αυτού του τελευταίου ζώου πηγαίνει στην Αθηνά και τη ζητάει να φυσήξει στη μούρη του για να αναπνεύσει και να αποκτήσει ζωή Κάνει η Αθηνά ένα φου ή ένα φτου δεν είμαι σίγουρη και έτσι ζωντανεύει ο πρώτος άνθρωπος
Την Αθηνά την επέλεξε προφανώς ο Προμηθέας για αυτή τη δουλειά επειδή ήταν σοφή και ήλπιζε ότι λίγη από την εξυπνάδα της και από τη σοφία της θα καταφέρει να περάσει μέσα από την εκπνοή της και στον άνθρωπο. Αφού λοιπόν ο Προμηθέας έφτιαξε τα ζώα συμπεριλαμβανωμένου και του ανθρώπου, λέει στο Δία, έτοιμη παραγγελία σας.
Το απαντάει ο Δίας, «Α, μπράβο, μπράβο, πολύ ωραία τα έκανες, βρε Προμηθέα μου. Τώρα, σε παρακαλώ, φρόντισε να έχει το καθένα από κάποια εφόδια, προκειμένου να μπορέσει έτσι να επιβιώσει πάνω στη γη, ξέρεις. Δώσ' τους κοφτερά νύχια, ταχύτητα, σκληρό δέρμα Τρίχομαι έτσι για να κρατιούνται ζεστά το χειμώνα και πάει λέγοντας Πού να τα βρω όλα αυτά του λέει ο Προμηθέας Ααα τα έχω στην αποθηκούλα εκεί κάτω Ποια αποθηκούλα του λέει ο Προμηθέας Κοίτα όπως βγες από εδώ έτσι όπως κοιτάς το παλάτι της Αφροδίτειες Κόψ' το αριστερά και πριν φτάσεις στην έπαυλη του Απόλλωνα Στο τρίτο στενό δεξιά θα το βρεις «Α, εντάξει» του λέει ο Προμηθέας, «την ξέρω την αποθήκουλα, είναι αυτή που είναι πριν από το περίπτερο του Ερμή με τις εφημερίδες, έτσι δεν είναι».
«Α, να γειά σου, αυτή ε» το απαντάει ο Δίας. Χαιρετιούνται μετά από αυτό λοιπόν οι δυο τους, αλλά ο Προμηθέας πριν πάει στην αποθήκη με τα ευώδια, αποφάσισε να πεταχτεί λίγο στο σπίτι του γιατί είχε μεσημεριάσει και ήθελε να φάει λίγο αμβροσία και να πιει λίγο νέκταρ, που ήταν η τροφή και το ποτό των θεών. Στο σπίτι πετυχαίνει τον αδερφό του, τον Επιμηθέα, που είχε πεταχτεί κι αυτός σπίτι για φαΐ και μεσημεριανό υπνάκο.
Ο Επιμηθέας Παρβιπτόντος ήταν το ακριβώς αντίθετο του Προμηθέα και ποτέ δεν σκεφτόταν πριν κάνει κάτι. Αφού βρεθήκαν, κάθισαν τα δύο αδέρφια στο τραπέζι να φάνε και να τα αλλάξουν τα νέα της ημέρας. Λέει λοιπόν ο Προμηθέας τον Επιμηθέα τα καθέκαστα Να ξέρεις ο Δίας μου έβαλε αυτή τη δουλειά Και μετά το φαγητό πρέπει να ξαναπάω όλυμπο και ψιλοβαριέμαι Πετάγεται τότε ο Επιμηθέας όλο χαρά Και παρακαλάει τον αδερφό του να τον αφήσει να πάει αυτό στη θέση του Σε παρακαλώ άσε με να το κάνω εγώ Θα κάνω καλή δουλειά στο υπόσχομαι Θα φροντίσω κάθε ζώνα έχει αυτά που του χρειάζεται «Θέλω πάρα πάρα πολύ να αποδείξω την αξία μου στους θεούς» κτλ.
Ζορίστηκε λίγο ο Προμηθέας, αλλά του είπε «Εντάξει, αν και με βαριά καρδιά». Και αυτό γιατί ήξερε ότι ο αδερφός του ήταν το ακριβώς αντίθετο από αυτόν, όπως είπαμε, και δρούσε πάντα παρορμητικά. Δηλαδή πρώτα έκανε κάτι και μετά σκεφτόταν. Με αποτέλεσμα να κάνει πολύ συχνά λάθη. Ο Προμηθέας όμως αγαπούσε πολύ τον αδερφό του και ήθελε να του δώσει μια ευκαιρία να αποδείξει την αξία του γιατί η αλήθεια είναι ότι οι υπόλοιποι θεοί δεν τον έπαιρναν τον Επιμηθέα πολύ στα σοβαρά και ο Προμηθέας τον λυπόταν κάπως Μετά τη σχέστα λοιπόν, πάει ο Επιμηθέας όλο χαρά στο αποθηκάκι στον Όλυμπο και αρχίζει να μοιράζει εφόδια Στο λιοντάρι έδωσε νύχια και κοφτερά δόντια για να κυνηγάει στην καμήλο πάρδαλη ψηλό λαιμό να βλέπει μακριά και να μπορεί να προστατεύεται στο σκύλο δυνατή όσφρηση για να εντοπίζει την τροφή του από χιλιόμετρα έδινε έδινε έδινε και η αλήθεια είναι ότι μέχρι ένα σημείο είχε κάνει πάρα πολύ καλή δουλειά.
Όμως ξαφνικά συνειδητοποιεί ότι το αποθηκάκι με τα εφόδια έχει αδειάσει εντελώς και αυτός έχει ξεχάσει να δώσει το οτιδήποτε στον άνθρωπο. Δεν του είχε δώσει ούτε λέπι. Τον ούζει κρύος ιδρώτας Πω πω πω τη βλακία έκανα πάλι Θα με τιμωρήσει ο Δίας που τα έκανα μαντάρα Και τρέχει στον αδερφό του απαρηγόρητος Και του λέει για το λάθος του Ο Προμηθέας με το που το ακούει αυτό σκέφτεται Το περίμενα Αλλά λέει στον αδερφό του Μην ανησυχείς κάτι θα σκεφτούμε Πήγαινε εσύ προς το παρόν Να ζήσεις κοντά στους ανθρώπους Κι εγώ θα βρω μια λύση Ο Προμηθέας το σκέφτεται πάρα πολύ καλά και αποφασίζει εν τέλει ότι ο μόνος τρόπος για να καταφέρει να βοηθήσει τους ανθρώπους να επιβιώσουν στη φύση είναι να κλέψει τη φωτιά από τους θεούς και να τους τη δώσει Με τη φωτιά σκέφτηκε θα μπορούν να προστατευτούν από τα άγρια ζώα να μαγειρέψουν το φαγητό τους, να ζεσταθούν αλλά και να φτιάξουν μεταλλικά όπλα και αντικείμενα Με άλλα λόγια μέσα από τη φωτιά θα τους χάριζε και το δώρο της δυνατότητας για τεχνολογική εξέλιξη
Μια μέρα λοιπόν πήγε και έκλεψε τη φωτιά από τους θεούς Τη μετέφερε μέσα σε ένα κούφιο καλάμι και την έδωσε στους ανθρώπους Όταν ο Δίας κατάλαβε τι είχε γίνει έγινε έξαλλος με τον Προμηθέα Όχι μόνο τόλμησε να κλέψει από τους θεούς Αλλά έδωσε στους ανθρώπους κάτι που δεν ήταν προορισμένο για τα κοινά ζώα τη δυνατότητα για τεχνολογία.
Δεν είχε καμία εμπιστοσύνη ότι ο άνθρωπος θα χρησιμοποιούσε αυτό το δώρο με τον κατάλληλο τρόπο. Πίστευε μάλιστα ότι με την τεχνολογική εξέλξη στη διάθεσή του, ο άνθρωπος κάποια στιγμή θα έφτανε στο σημείο να πιστέψει ότι είναι θεός και ο ίδιος, σταματώντας να λατρεύει και να τιμά τους θεούς με θυσίες και σπονδές. Όπως καταλαβαίνετε, ο Δίας δεν μπορούσε να επιτρέψει κάτι τέτοιο να συμβεί.
«Θα τους τιμωρήσω όλους», φώναξε γεμάτος οργειοδίας, «και πρώτα απ' όλα τους ανθρώπους». Κατέστρωσε ένα προσεκτικό σχέδιο και πήγε στον Ήφαιστο και του ζήτησε να πλάσει μια θνητή γυναίκα, έναν κανονικό άνθρωπο δηλαδή. Όταν ο Ήφαιστος τελείωσε με το δημιούργημά του, ζήτησε από κάθε θεό να της δωρήσει και από ένα του χάρισμα.
Η Αφροδίτη της έδωσε ομορφιά, η Αθηνά σοφία, ο Ερμής πονηριά και πάει λέγοντας. Την ονόμασαν λοιπόν Πανδώρα γιατί είχε όλα τα δώρα των θεών. Στη συνέχεια ο Δίας πήρε ένα πιθάρι, ένα μεγάλο πύλινο αγκίο δηλαδή, έχωσε μέσα όλες τις συμφορές και τα κακά του κόσμου, πίνα, φτώχεια, πολέμους και πάει λέγοντας και το έδωσε στην Πανδώρα δήθεν σαν δώρο για τον επικείμενο γάμο της.
Την έστειλε τότε να κατέβει μαζί με τον Ερμή, εκεί που μένουν οι άνθρωποι, να βρουν τον Επιμηθέα και να του πούν ότι η Πανδώρα μπορεί να γίνει γυναίκα του, αν αυτός το επιθυμεί. Ο Προμηθέας σε εκείνη τη φάση έλειπε σε ταξίδι για δουλειές, αλλά είχε δασκαλέψει τον Επιμηθέα, μην τυχόν και δεχτεί κανένα δώρο από τους Ολύμπιους, γιατί κατά πάσα πιθανότητα θα είναι παγίδα για να βλάψει τους ανθρώπους.
Πού μυαλό ο Επιμυθέας όμως! Μόλις είδε την Πανδώρα πανέμορφη, πανέξυπνη και με όλες τις αρετές των θεών, δέχτηκε κατευθείαν. Παντρεύτηκαν λοιπόν οι δυο τους και πριν καν προλάβει να επιστρέψει ο Προμηθέας από το ταξίδι του, είχε γίνει η γαμήλια τελετή. Το χαρούμενο ζευγάρι λοιπόν μετά το γλέντι του γάμου γύρισε σπίτι να ανοίξει τα δώρα του Τα περισσότερα δώρα ήταν τα κλασικά Σέτ μελανόμορφων πύλινων πιάτων, ένα μεταλλικό τρύποδο για μαγείραμα σε αιστεία με φωτιά Σέτ από πύλινες σκούπες για κρασί με γεωμετρικό διάκοσμο Α καλέ αυτή η σκύφη είναι οικογενειακά κοιμήλια, πρέπει να τα έστειλε η θεία μου η Βυργινία από τη Θήβα «Να τη στείλουμε μια μαρμάρινη ευχαριστηρία στήλη, ε, Επίμηθέα μου»
είπε η Πανδώρα μόλις είδε το τελευταίο σέτ με τις σκούπες. «Ναι, ναι, αγάπη μου, κανένα πρόβλημα, φυσικά» λέει ο Επίμηθέας. Κι εκείνη τη στιγμή παρατηρεί ένα μεγάλο πύλινο αγκείο ανάμεσα στα υπόλοιπα δώρα. «Αυτό εκεί από ποιον είναι» ρωτάει την Πανδώρα. Αυτό το πιθάρι είναι δώρο του Δία για το γάμο μας Του ίδιου του βασιλιά των θεών Κάτσε να το ανοίξω Με το που έβγαλε το πόμα η Πανδώρα Ένας πανικός Άρχισαν να ξεχύνονται από μέσα όλες τις συμφορές του κόσμου Και να περιφέρονται σαν φύσιμα το ανέμου σε κάθε γωνιά της γης Πόλεμοι, πίνα, αρρώστιες, κακουχίες Ο Άδωνης Γεωργιάδης, ένας χαμός Τρομαγμένη η πανδόρα έκλεισε το πόμο όσο πιο γρήγορα μπορούσε και πρόλαβε να κρατήσει μέσα στο αγκείο, για πάντα στην κατοχή της ανθρωπότητας, την τελευταία συμφορά, την ελπίδα.
Ξέρω τι θέλετε να με ρωτήσετε. Από πού και ως πού η ελπίδα είναι συμφορά και για ποιο λόγο παρέμεινε στην ιδιοκτησία των ανθρώπων. Αυτό, αγαπητοί μου φίλοι, είναι κάτι που ο καθένας μπορεί να το ερμηνεύσει όπως θέλει. Εγώ πιστεύω ότι η ελπίδα σαν έννοια έχει και τα θετικά της και τα αρνητικά της Μπορεί για παράδειγμα να σε βγάλει από μια δύσκολη κατάσταση Να σου δώσει δύναμη να συνεχίσεις και να μην το βάλεις κάτω Αλλά μπορεί και να σε οδηγήσει στην καταστροφή αν την ακολουθείς τυφλά Όπως ένας τζογαδόρος για παράδειγμα που ελπίζει ότι στην επόμενη παρτίδα θα γυρίσει η τύχη του και θα ρεφάρει αλλά στο τέλος καταλήγει να φαλυρίζει, να τον μαντρώνουν και να παίζει μπαγλαμαδάκι στη φυλακή.
Στο μύθο λοιπόν, η ελπίδα παραμένει στην κατοχή των ανθρώπων, χωρίς να έχει εξαπολυθεί στην ατμόσφαιρα σαν συμφορά, και αυτό νομίζω το επιλέγει ο ποιητής για να συμβολήσει τη διπλή φύση της ελπίδας. Ναι, μεν οι θεοί την έστειλαν σαν συμφορά, αλλά αν οι άνθρωποι την κρατήσουν υπό έλεγχο, δηλαδή μέσα στο πιθάρι, μπορεί να λειτουργήσει ως παρηγοριά και σύμμαχος.
Αν την αφήσουν ανεξέλεγκτη, μπορεί να τους καταστρέψει. Ο Επιμηθέας και η Πανδώρα που λέτε, αφού έκαναν τον κόσμο μπάχαλο, συνέχισαν να ζουν τη ζωή τους χωρίς ιδιαίτερες τύψεις. Τους ρώταγαν οι άλλοι, «Ρε παιδιά, τι έγινε, είστε εσείς υπεύθυνοι για όλες αυτές τις συμφορές που μας βρήκαν». «Ε, ναι, ναι, μπορεί, ναι», απαντούσε η Πανδώρα.
Τι μπορεί ναι ρε παιδιά, εσείς δεν ανοίξατε το πιθάρι Επικαλούμε το δικαίωμα της σιωπής, έλεγε ο επιμηθέας Τέλος πάντων, δεν ξέρω τι ακριβώς συνέβη Αλλά μετά από λίγο καιρό τα αδίκηματά τους παραγράφηκαν Οι δυο τους λοιπόν συνέχισαν να ζουν χαρούμενοι και έκραναν και μερικά παιδιά Ένα από τα παιδιά τους ήταν και η Πύρα Η οποία ήταν θα λέγαμε κόντρα χαρακτήρας σε σχέση με τους γονείς της Ήταν κάπως πιο ευσυνείδητη θα λέγαμε Για την πύρα θα μιλήσουμε περισσότερο στο επόμενο επεισόδιο Για να επιστρέψουμε στον Όλυμπο όμως Ο Δίας δεν είχε τελειώσει που λέτε με τις τιμωρίες Τιμώρησε πρώτα τους ανθρώπους Τώρα όμως έπρεπε να τιμωρήσει και τον κλέφτη Τον Προμηθέα Ο Προμηθέας ως θεός που σκέφτεται πριν δράσει Ήξερε πολύ καλά ότι θα τιμωρηθεί για την πράξη του αλλά επέλεξε συνειδητά να βοηθήσει την ανθρωπότητα κλέβοντας τη φωτιά από τους θεούς.
Ο Δίας λοιπόν τιμώρησε τον Προμηθέα δένοντάς τον με άθραυστες αλυσίδες που τις είχε κατασκευάσει ο Ήφαιστος φυσικά σε μία κορυφή του Καυκάσου. Παρένθεση, ο Καύκασος είναι μία οροσυρά στη Δυτική Ασία ξεκινάει από τη Μαύρη Θάλασσα που είναι βόρεια από την Ελλάδα και εκτείνεται ανάμεσα στη Ρωσία, τη Γεωργία και το Αζερμπαϊτζάν, τρεις χώρες της Ασίας δηλαδή.
Κλείνει η παρένθεση. Ο Δίας που λέτε, αφού αλυσόδεσε τον Προμηθέα με τη βοήθεια του ύφεστου, έστειλε στη συνέχεια έναν αετό να φάει το σηκώτι του Προμηθέα. Ο Προμηθέας όμως ως θεός δεν πέθαινε, αλλά κάθε βράδυ το σηκώτι του αναγεννιόταν και την επόμενη μέρα το πρωί επέστρεφε ο αέτος, έβλεπε ότι υπάρχει ξανά σηκώτη έλεγε «Τι έγινε, εγώ νομίζω ότι το έφαγα χτες. Τέλος πάντων ας το ξαναφάω να είμαι σίγουρος να μην έχω προβλήματα με το βία».
Εν τω μεταξύ πρέπει να είχε ανεβάσει χολυστερίνη αυτός ο έτος με τα σηκώτια που έτρωγε κάθε μέρα αλλά ο Ισίουδος δεν μας λέει τίποτα για τις τιμές τριγλικεριδίου του πτηνού. Ο Προμηθίας λοιπόν υπέμεινε με αυτή την επίπονη τιμωρία για πάρα πολλά χρόνια. Μέχρι που μια μέρα ο Ηρακλής, ένας ήρωας που θα γνωρίσουμε στα επόμενα επεισόδια, με τη σύμφωνη γνώμη του Δία, εξουδετερώσε με τα βέλη του τον αετό με τη ψηλή χολυστερίνη και απελευθέρωσε τον Προμηθέα από τα δεσμά του.
Ο Προμηθέας αφού του απελευθερώθηκε, αποφάσισε να αφήσει πίσω του το τραύμα και να προσπαθήσει να συνεχίσει τη ζωή του. Κατάφερε να το κάνει αυτό γιατί μπορεί η τιμωρία του να ήταν άγρια Αλλά αυτός είχε τη συνείδησή του καθαρή Νέμεν έκλεψε αλλά το έκανε έχοντας στο μυαλό του το καλό της ανθρωπότητας Αφού συνήλθε λοιπόν παντρεύτηκε μετά από κάποιο καιρό μία οκεανίδα Μια νύμφη του ωκεανού δηλαδή Και έκαναν μαζί ένα παιδί τον Δευκαλίωνα Για τον οποίο θα μιλήσουμε στο επόμενο επεισόδιο Αυτά είχα να σας πω για σήμερα φίλες και φίλοι Από το σημερινό επεισόδιο κρατήστε ότι καμιά φορά καλό είναι να σκεφτόμαστε πριν κάνουμε κάτι, όπως έκανε και ο μεγαλύτερος προστάτης και φίλος της ανθρωπότητας, ο Προμηθέας.
Να περνάτε καλά και τα λέμε σύντομα.
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα