To Διαμέρισμα 3Β

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

00:00 Καλώς ήρθες στις ιστορίες μετά τα μεσάνυχτα. Υπάρχουν σπίτια που μένουν άδεια για χρόνια και υπάρχουν σπίτια που, ακόμη και όταν κανείς δεν μένει μέσα, δεν πάδουν ποτέ να έχουν κάποιον πίσω από την πόρτα. Αυτή είναι η ιστορία της Ελένης και του διαμερίσματος 3Β. Το διαμέρισμα 3Β Η Ελένη μετακόμισε σε μια παλιά πολυκατοικία στην Οδό Αχαρνών, στην Αθήνα λίγες εβδομάδες μετά το διαζύγιο της.

00:33 Ήθελε να μείνει μόνη. Όχι για πάντα. Απλώς για λίγο, μέχρι να καταλάβει τι θα έκανε από εκεί και πέρα. Δεν γνώριζε κανέναν στη γειτονιά και, στην αρχή, αυτό της φαινόταν μάλλον ανακουφιστικό. Το διαμέρισμά της ήταν το 3α. Ακριβώς δίπλα βρισκόταν το 3β, μια πόρτα που έμοιαζε να μην είχε ανοίξει εδώ και χρόνια. Την πρώτη μέρα, ο ιδιοκτήτης της πολυκατοικίας, ένας άντρας γύρω στα 60, της είπε πως το διαμέρισμα ήταν κλειστό εδώ και πολύ καιρό.

01:06 «Αν ακούσεις τίποτα από εκεί μέσα, μην ανησυχήσεις. Είναι οι παλιοί σωλήνες. Το κτίριο είναι παλιό». Η Ελένη δεν έδωσε σημασία. Μέχρι το πρώτο βράδυ. Ήταν λίγο μετά τις δύο, όταν ξύπνησε από έναν ήχο. Κάποιος περπατούσε στο διπλανό διαμέρισμα. Δεν ήταν ένας τυχαίος θόρυβος. Ήταν βήματα. Αργά και σταθερά. Σαν κάποιος να γνώριζε ακριβώς που πήγαινε. Τα άκουσε να ξεκινούν από την κουζίνα του 3Β, μετά να περνούν στο σαλόνι και στη συνέχεια να κατευθύνονται προς το υπνοδωμάτιο.

01:46 Σταμάτησαν ακριβώς πίσω από τον τείχο όπου βρισκόταν το κρεβάτι της. Η Ελένη έμεινε ακίνητη, κοιτάζοντας το ταβάνι. Περίμενε να ακούσει κάτι ακόμη. Τότε ακούστηκαν τρία χτυπήματα. Τακ, τακ, τακ. Μετά, σιωπή. Το επόμενο πρωί προσπάθησε να πείσει τον εαυτό της ότι ο ιδιοκτήτης είχε δίκιο. Παλιοί σωλήνες. Είχε από το διπλανό διαμέρισμα. Ίσως κάποιος ένικος από πάνω. Κάτι που μέσα στη νύχτα είχε ακουστεί διαφορετικά. Τη δεύτερη νύχτα όμως συνέβη ακριβώς το ίδιο. Κουζίνα, σαλόνι, υπνοδωμάτιο, στάση πίσω από το κρεβάτι και μετά τρία χτυπήματα.

02:34 Τακ, τακ, τακ Την τρίτη νύχτα η Ελένη δεν κοιμήθηκε Έμεινε ξαπλωμένη και περίμενε Όταν άκουσε ξανά τα βήματα Σηκώθηκε αθόρυβα και πλησίασε τον τείχο Ακούμπησε το χέρι της πάνω του Τα βήματα σταμάτησαν ακριβώς από την άλλη πλευρά Και τότε ακούστηκαν τα τρία χτυπήματα Το επόμενο πρωί η Ελένη πήγε στον φούρνο της γωνίας Εκεί, χωρίς να το πολυσκεφτεί, ανέφερε στον ιδιοκτήτη του φούρνου ότι το διπλανό διαμέρισμα πρέπει να ήταν άδειο.

03:12 Ο άντρας την κοίταξε για λίγο πριν απαντήσει. «Το 3Β, ναι, είναι άδειο εδώ και χρόνια». Η Ελένη τον ρώτησε ποιος έμενε εκεί και εκείνος της είπε πως ήταν μια γυναίκα που λεγόταν Νίκη. Είχε φύγει ξαφνικά, περίπου έξι χρόνια νωρίτερα και δεν είχε πάρει σχεδόν τίποτα μαζί της. «Ξέρετε γιατί έφυγε» πρότησε η Ελένη. Ο άντρας σήκωσε τους ώμους.

03:38 «Όχι. Κάποιοι έλεγαν ότι είχε προβλήματα με τον ιδιοκτήτη. Αλλά ξέρεις πώς είναι αυτά. Ο καθένας λέει τη δική του ιστορία». Η Ελένη δεν είπε τίποτα άλλο. Όταν γύρισε στην πολυκατοικία, συνάντησε τον ιδιοκτήτη στην είσοδο και τον ρώτησε για την ίκη. Το πρόσωπό του δεν άλλαξε. «Έφυγε. Αυτό μόνο ξέρω. Η Ελένη τον ρώτησε αν γνώριζε τον λόγο, αλλά εκείνος απάντησε ήρεμα. «Δεν χρειάζεται να ξέρουμε πάντα γιατί φεύγουν οι άνθρωποι. Και μην ανησυχείς για ανθρώπους που δεν μένουν πια εδώ». Η φράση έμεινε στο μυαλό της.

04:16 Εκείνο το απόγευμα, καθώς ο ιδιοκτήτης έφευγε από την πολυκατοικία, η Ελένη πρόσεξε κάτι που μέχρι τότε δεν είχε προσέξει. Στη ζώνη του είχε ένα μεγάλο μπρελόκ με πολλά κλειδιά. Πάνω σε δύο από αυτά υπήρχαν μικρά μεταλλικά καρτελάκια με αριθμούς διαμερισμάτων. Το βράδυ, τα βήματα επαναλήφθηκαν. Αυτή τη φορά, η Ελένη άνοιξε το κινητό της και ξεκίνησε να καταγράφει.

04:44 Άκουσε τα βήματα να ξεκινούν από την κουζίνα, να περνούν στο σαλόνι και να κατευθύνονται προς το υπνοδωμάτιο Όταν σταμάτησαν πίσω από το κρεβάτι της, ακούστηκαν ξανά τα τρία χτυπήματα Τακ, τακ, τακ Το πρωί, όταν άνοιξε την πόρτα του διαμερίσματός της, βρήκε ένα μικρό κομμάτι χαρτί στο πάτωμα Δεν είχε όνομα και δεν είχε υπογραφή Έγραφε μόνο μία φράση «Μην του πεις ότι ακούς τα βήματα».

05:15 Η Ελένη διάβασε τη φράση δύο φορές. Μετά κοίταξε τον διάδρομο. Ήταν άδειος. Το ίδιο βράδυ, λίγο μετά τα μεσάνυχτα, κάποιος χτύπησε την πόρτα της. Η Ελένη δεν άνοιξε αμέσως. «Ποιος είναι» ρώτησε. Μια γυναική αφωνία απάντησε. «Νίκη». Η Ελένη πάγωσε. Άνοιξε την πόρτα μόνο λίγα εκατοστά. Μπροστά της στεκόταν μια γυναίκα περίπου στην ηλικία της.

05:49 Κρατούσε μια μικρή τσάντα και κοιτούσε συνεχώς προς τις σκάλες. «Είσαι εσύ που έμενε στο 3Β» ρώτησε η Ελένη. Η γυναίκα έγνεψε. «Ναι». Η Ελένη τη ρώτησε γιατί της είχε αφήσει το σημείωμα. Η Νίκη κοίταξε πίσω της πριν απαντήσει. «Γιατί δεν ήξερα αν θα με πίστευες». Η Ελένη την άφησε να μπει. Η Νίκη κάθισε στην άκρη του καναπέ και της εξήγησε τι είχε συμβεί έξι χρόνια νωρίτερα.

06:20 Τότε είχε αρχίσει να υποψιάζεται ότι ο ιδιοκτήτης έμπαινε στα διαμερίσματα των ενίκων όταν εκείνοι έλειπαν. Στην αρχή πίστευε ότι χρησιμοποιούσε τα κλειδιά μόνο για πρακτικούς λόγους. Ύστερα άρχισε να παρατηρεί πράγματα που δεν μπορούσε να εξηγήσει. Ένα σιρτάρι που θυμόταν ότι είχε κλείσει και το έβρισκε ανοιχτό. Μια τσάντα που είχε αφήσει στο υπνοδωμάτιο και βρισκόταν σε διαφορετική θέση.

06:46 Μικρά αντικείμενα που μετακινούνταν χωρίς λόγο. Μια μέρα, ψάχνοντας το γραφείο του ιδιοκτήτη για ένα έγγραφο που χρειαζόταν, είδε κάτι που την έκανε να παγώσει. Φωτογραφίες. Φωτογραφίες από διαμερίσματα της πολυκατοικίας. Σιρτάρια, υπνοδωμάτια, τσάντες και προσωπικά αντικείμενα. «Τον κατήγγυλα», είπε η Νίκη, «αλλά δεν είχα αρκετά στοιχεία».

07:12 Εκείνος τα αρνήθηκε όλα και η υπόθεση δεν προχώρησε. Η Ελένη τη ρώτησε τι συνέβη μετά. Η Νίκη χαμήλωσε το βλέμμα. «Κατάλαβε ότι είχα καταλάβει. Έφυγα από την Αθήνα. Άλλαξα δουλειά, τηλέφωνο και σπίτι. Δεν κρυβόμουν. απλώς δεν ήθελα να έχω καμία σχέση μαζί του. Η Ελένη την κοίταξε. Και γιατί γύρισες τώρα? Πριν από μερικούς μήνες έμαθα ότι το 3Β ήταν ακόμη άδειο.

07:43 Είχα ακόμη το παλιό μου κλειδί. Δεν είχε αλλάξει την κλειδαριά. Ήθελα να δω αν είχε αλλάξει κάτι. Και... Η Νίκη την κοίταξε στα μάτια. Δεν είχε αλλάξει τίποτα. Η Ελένη ένιωσε το στομάχι της να σφίγγεται. Τον είδες να μπαίνει. Όχι στο δικό σου διαμέρισμα. Αλλά τον είδα να φωτογραφίζει άλλους ενίκους. Και σε είδα και σένα.

08:08 Η Ελένη συνοφριώθηκε. Εμένα. Την ημέρα που ήρθες να δεις το 3α πριν μετακομίσεις. Ήταν απέναντι. Σε φωτογράφησε. Για λίγα δευτερόλεπτα κανείς δεν μίλησε. Γιατί δεν μου το είπες τότε. Η Νίκη χαμογέλασε πικρά. Γιατί δεν ήξερα αν θα με πίστευες. Μετά της εξήγησε τα υπόλοιπα. Τα βήματα στο 3Β ήταν δικά της. Είχε το παλιό κλειδί και μπορούσε να μπαίνει στο άδειο διαμέρισμα.

08:40 Περπατούσε επίτηδες από την κουζίνα στο σαλόνι, μετά στο υπνοδωμάτιο και σταματούσε πίσω από τον τείχο της Ελένης. Τα τρία χτυπήματα ήταν επίσης δικά της. Ήθελε να καταλάβει η Ελένη ότι κάτι δεν πήγαινε καλά. Να αρχίσει να προσέχει. Την επόμενη μέρα, η Ελένη άρχισε να συγκεντρώνει ό,τι μπορούσε. Φωτογράφισε τον πρελόκ του ιδιοκτήτη όταν εκείνος άφησε τα κλειδιά του πάνω στο γραφείο της εισόδου.

09:08 Κράτησε το σημείωμα της νίκης και αποθήκευσε τις ηχογραφήσεις των βημάτων. Όταν κοίταξε προσεκτικά την πόρτα του διαμερίσματός της, πρόσεξε κάτι που δεν είχε δει πριν. Μικρές γρατζουμιές γύρω από την κλειδαριά, σαν να είχε χρησιμοποιηθεί πολλές φορές κάποιο διαφορετικό κλειδί. Την ίδια μέρα αποφάσισε να φύγει. Πήρε τηλέφωνο τον ιδιοκτήτη και του είπε ότι δεν ήθελε να συνεχίσει να μένει εκεί.

09:35 Εκείνος δεν φάνηκε έκπληκτος. «Να συναντηθούμε να το συζητήσουμε», της είπε. Την επόμενη μέρα χτύπησε την πόρτα της. Η Ελένη είχε ήδη βάλει το κινητό της να καταγράφει. Ο άντρας μπήκε στο διαμέρισμα και κάθισε απέναντί της. Στην αρχή μιλούσε ήρεμα. Για την πολυκατοικία, για το συμβόλαιο, για τα χρήματα. Ύστερα η Ελένη ανέφερε το όνομα της Νίκης.

10:03 Η αντίδρασή του ήταν άμεση. «Τη Νίκη την ξέρεις» Η Ελένη δεν απάντησε. Εκείνος κατάλαβε ότι είχε πει περισσότερα από όσα έπρεπε. «Δεν πρέπει να μπλέκεις σε πράγματα που δεν σε αφορούν. Η Ελένη τον κοίταξε. «Μπήκατε ποτέ στο διαμέρισμά μου χωρίς να είμαι εδώ». Ο άντρας έμεινε σιωπηλός. Ύστερα είπε κάτι που έκανε την Ελένη να παγώσει. «Δεν μπορείς να το αποδείξεις». Δεν χρειαζόταν να πει τίποτε άλλο.

10:38 Η Ελένη έστειλε την ηχογράφηση στην Νίκη και μαζί αποφάσισαν να πάνε στην αστυνομία Η Νίκη είχε ακόμη την παλιά της κατάθεση και τις φωτογραφίες που είχε κρατήσει από τότε Η Ελένη έδωσε το σημείωμα, τις φωτογραφίες από τα κλειδιά, την ηχογράφηση και ό,τι άλλο είχε συγκεντρώσει Αυτή τη φορά υπήρχαν περισσότερα στοιχεία Κατά την έρευνα στο γραφείο του ιδιοκτήτη και στους κοινόχρηστους χώρους της πολυκατοικίας, οι αρχές βρήκαν δεκάδες αντίγραφα κλειδιών, φωτογραφίες ενίκων, σημειώσεις με ώρες απουσίας και φακέλους με ονόματα.

11:18 Σε έναν από αυτούς υπήρχε το όνομα της Ελένης. Και μια φωτογραφία της. Η φωτογραφία είχε τραβηχτεί έξω από την πολυκατοικία την ημέρα που είχε έρθει για πρώτη φορά να δει το διαμέρισμα 3α. Η Ελένη κατάλαβε τότε κάτι που δεν μπορούσε πλέον να αγνοήσει. Ο ιδιοκτήτης την παρακολουθούσε πριν ακόμη γίνει ένικος. Η Νίκη την κοίταξε και είπε μόνο «Ίσως επειδή έβλεπε ποιος ερχόταν μόνος».

11:51 Η υπόθεση προχώρησε δικαστικά. Ο ιδιοκτήτης καταδικάστηκε για τις παράνομες εισόδους στα διαμερίσματα, την παραβίαση της ιδιωτικότητας των ενίκων και για όσα άλλα αδικήματα μπόρεσαν να αποδειχθούν. Δεν υπήρχαν στοιχεία για όλα όσα είχαν φοβηθεί ή υποψιαστεί οι ένικοι. Και η Ελένη προτιμούσε έτσι. Δεν ήθελε να φανταστεί περισσότερα από όσα μπορούσαν πραγματικά να αποδειχθούν.

12:17 Λίγες εβδομάδες αργότερα μάζεψε τα πράγματά της και έφυγε από την πολυκατοικία. Πριν κλείσει για τελευταία φορά την πόρτα του 3α, κοίταξε προς το 3β. Δίπλα στην κλειδαριά υπήρχε ένα μικρό σημάδι. Πλησίασε και είδε έναν αριθμό χαραγμένο στο ξύλο. 3α. Δεν ήξερε πότε είχε μπει εκεί αυτό το σημάδι. Δεν ήξερε πόσες φορές είχε χρησιμοποιηθεί το κλειδί.

12:45 Και δεν ήξερε πόσο καιρό την παρακολουθούσαν. Μήνες αργότερα, η Νίκη της έστειλε ένα μήνυμα. «Το 3Β θα μείνει άδειο». Η Ελένη κοίταξε την οθόνη για λίγα δευτερόλεπτα πριν απαντήσει. «Καλύτερα έτσι». Η Νίκη απάντησε μόνο «Ναι, καλύτερα». Η Ελένη άφησε το κινητό στο κωμοδίνο και έκλεισε τα μάτια. Για πρώτη φορά μετά από πολύ καιρό δεν περίμενε να ακούσει βήματα πίσω από τον τείχο.

13:19 Δεν την τρόμαζαν πια τα βήματα. Την τρόμαζε το γεγονός ότι κάποτε είχε πιστέψει πως ήταν απλώς οι σωλήνες. Κάποια σπίτια μένουν άδεια για χρόνια. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έχει μείνει τίποτα μέσα τους. Αυτή ήταν μια ακόμη ιστορία μετά τα μεσάνυχτα. Καληνύχτα.