Skip to content
PodBase
Τα Τέμπη, ο «μεσσιανισμός» Τσίπρα και η απειλή της ακροδεξιάς

Τα Τέμπη, ο «μεσσιανισμός» Τσίπρα και η απειλή της ακροδεξιάς

K Politics
Οκτώβριος 14, 2026 00:29:42
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Προσθήκη σε Λίστα Επεισοδίων
Αποθηκεύστε αυτό το επεισόδιο σε λίστα.
Όνομα Λίστας

Σχετικά με αυτό το επεισόδιο

Στο νέο επεισόδιο του K Politics η Βασιλική Σιούτη συζητά με τον δημοσιογράφο και συγγραφέα Γιάννη Παντελάκη για τις δικαστικές εξελίξεις στην υπόθεση των Τεμπών, τις πολιτικές και ιδεολογικές αντιθέσεις στο εσωτερικό της Νέας Δημοκρατίας, τις προοπτικές των νέων πολιτικών εγχειρημάτων του Αλέξη Τσίπρα και του Αντώνη Σαμαρά, αλλά και για τα υπόγεια ρεύματα των χρυσαυγιτών που εμφανίζουν δυναμική σε πολύ νεαρές ηλικίες.

Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

καθημερινή.gr Γιάννη Παντελάκη, πριν από λίγες μέρες, είχαμε την πρώτη παραπομπή μέλους της κυβέρνησης αυτής στο ειδικό δικαστήριο. Λέω πρώτη, γιατί δεν ξέρουμε, μπορεί να υπάρξει και δεύτερη, δεδομένου ότι εκρεμεί η σχετική απόφαση για τον Κώστα Καραμαλή. Εκτιμάζω ότι η εξέλιξη αυτή, αλλά και το ενδεχόμενο νέων παραπομπών, μπορούν να επηρεάσουν τις πολιτικές εξελίξεις και να μεταβάλουν ακόμα και τους υφιστάμενους πολιτικούς σχετισμούς.

Νομίζω πως όχι. Επειδή η ιστορία είναι πολύ παλιά, η τραγωδία των τεμπών, με έναν τρόπο έχει εισπράξει αρνητικά ή θετικά η κυβέρνηση του σχηρισμού που είχε. Άρα μία παραπομπή του ενός στελέχους, όχι τόσο στα υψηλά κλιμάκια, παρότι ήταν παρά το πρώτο υπουργό, λειτουργεί και ως βαλβίδα εκτόνωσης. Άρα κατά συνέπεια στο χρόνο των εκλογών που δεν ξέρουμε πότε είναι αλλά σε κάποιους μήνες νομίζω δεν θα παίξει κάποιο ρόλο.

Θα παίξουν ρόλο άλλα σχετικά θέματα τα οποία εννοώ για τα τέμπη ο γενικός τρόπος κηρυσμού αλλά δεν θα επηρεάσει καθοριστικά τουλάχιστον. Ένα κόσμο θα τον επηρεάσει αλλά όλοι λίγο πολύ επειδή είναι πολλά τα χρόνια που έχουν ακολουθεί στα τέμπη, έχουν καταλάβει τι συνέβη. Άρα έχουν επιδοκιμάσει ή αποδοκιμάσει την κυβέρνηση σε απότερο χρόνο.

Θες να πεις ότι καθένας έχει βγάλει τα συμπεράσματά του. Ακριβώς, ναι. Άρα έχει μια πλήρη εικόνα. Και έχουν επιλέξει και μπας σε περίπτωση και από αφήνιση. Και μην ξεχνάμε ότι έγινε πριν τις εκλογές τις προηγουμένες. Άρα βέβαια ήταν πολύ νοπότο γεγονός. Αλλά στα χρόνια που κύλησαν, ο καθένας έχει μια σαφή εντύπωση για το τι ακριβώς έγινε.

Επιβεβαιώνεται όμως και τεκμηριώνεται και αναλυτικά στο βούλευμα ότι υπήρξε παράνομη αλλίωση του χώρου του δυστυχήματος η οποία είχε ως συνέπεια να χαθούν πολύτιμα στοιχεία. Η αλλίωση δηλαδή αυτό που κάποιοι αποκαλούν μπάζωμα έγινε παρότι η κυβέρνηση επέμενε ότι αυτό δεν συνέβη και ότι ήταν μια θεωρία συνωμοσίας. Προσωπικά ομολογώ ότι μου έκανε μεγάλη εντύπωση και το βρίσκω και ακατανόητο γιατί η κυβέρνηση τόσο καιρό αρνιόταν το προφανές για να έχει προφανώς κάποια βραχυπρόθεσμα επικοινωνιακά κέρδη που θα χάνονταν όταν θα μιλούσε η δικαιοσύνη.

αλλά και η τακτική νομίζω ότι είναι όχι μόνο από σημερινούς υπουργούς γιατί και προηγούμενοι το έκαναν για άλλα θέματα να δημιουργούν θόρυβο ώστε να προκαλείται σύγχυση και να μην καταλαβαίνουν οι πολίτες τι έχει συμβεί πραγματικά. Να φαίνεται δηλαδή ότι κάποιος λέει το αλφα και κάποιος άλλος λέει το β. Δεν είναι έτσι όμως γιατί υπάρχουν τα πραγματικά περιστατικά.

Θέλω να πω ότι σε σχέση και με αυτό που είπες εσύ ότι ο Καθάνης έχει βγάλει τα συμπεράσματά του έχει βγάλει τα συμπεράσματά του πάνω στα όσα ακούγονταν το προηγούμενο διάστημα. Δεν είχαν όλα όμως σχέση με πραγματικά περιστατικά. Κάποιοι λέγανε το Α και κάποιοι λέγανε το Β. Και πέλεγε. Γιατί αρνιόταν η κυβέρνηση ότι συνέβη αυτό το μπάζωμα.

Γιατί δεν είχε καμία βεβαιότητα ότι θα αποκαλυφθεί από μια δικαστική πράξη. Και πόσο μάλλον όταν τα πράγματα, η ιστορία πάει στο δικαστήριο τότε θα έχει μια σοβαρή επίπτωση αν επιβεβαιωθεί αυτό με μια απόφαση όχι η αλλίωση είναι τεκμηριωμένη, αυτό που δεν ξέρουμε και θα αναζητήσει δικαιοσύνη είναι για το αν είναι ένοχος ή όχι ο Τριαντόπουλος αν έχει ευθύνες και ποιοι έχουν ευθύνες αλλά το αδίκημα δεν αμφισβητείται αμφισβητείται ακόμα είναι υποερεύνει ο υπεύθυνος Ναι.

Καταλαβαίνεις, αν είναι δηλαδή ένα δεύτερο τελείωτο πρόσωπο θα απαλύνει τις εντυπώσεις. Όταν είναι ένας υφυπουργός οι εντυπώσεις είναι πιο βαριές. Άρα η κυβέρνηση δεν έχει καμία βεβαιότητα τότε, καμία σιγουριά ότι θα εμφανιστεί ένα δικαστήριο που θα παραπέψει, η δικαιοσύνη γενικά, θα παραπέψει ένα υπουργό της. Δεν το ήξερε τότε.

Και όπως ξέρουμε, όπως το είπες και εσύ, η καλύτερη μέθοδος για να σε σκοτήσεις μια υπόθεση είναι η σύγχυση προκατώντας σύγχυση με πολλές διαφορετικές απόψεις. Άρα σε αυτό στον ισχυρισμό ότι υπήρχε μπάζωμα η κυβέρνηση απαντούσε με το πιο χαρακτηριστικό τρόπο μέσω Υπουργού Διεθικαιοσύνης ότι μπάζωμα θυμάσαι όλοι, θυμόμαστε την ατάκα του. Θέλω να πω έκανε μια επίθεση έκανε μια επίθεση τώρα Δεν το πήρε πίσω ούτε τώρα ο κύριος Φλωρίδης.

Ναι, είναι δύσκολο να το πάρει πίσω γιατί θα έπρεπε να συνοδευτεί από μια παρέτηση. Προσπαθεί να το στορογγυλέψει με έναν τρόπο, αλλά νομίζω οι επόμενες εκλογές είναι ένας χρόνος που θα ξέρουμε ακριβώς αν υπάρχει μια καταδικασική απόφαση ή όχι για τον πρώην υπουργό. Οι δίκες των τεμπών όμως δεν είναι το μοναδικό εμπόδιο για την κυβέρνηση.

έχει τον πληθωρισμό και την ακρίβεια που δεν μπορεί να ελέγξει και έχει και άλλη μια υπόθεση, τη δίκη των υποκλοπών σε δεύτερο βαθμό που και εκεί θα κρυθούν πολλά. Η κυβέρνηση ισχυρίζεται, όπως ξέρουμε, ότι υποκλοπές έγιναν από ιδιώτες. Οι κατηγορούμενοι, οι οποίοι καταδικάστηκαν σε πολλά χρόνια φυλάκι στον πρώτο βαθμό υποστηρίζουν ότι συνεργάζονται μόνο με κυβερνήσεις.

Από την άλλη αναρωτιέμαι αν έχει πείσει η κυβέρνηση ότι έκανε τα πάντα για να μάθει ποιοι παρακολουθούσαν τους υπουργούς της και τόσα άλλα πρόσωπα. Κάποιοι εξακολουθούν να περιμένουν τις απαντήσεις. Ναι, ισχύει αυτό που λες. Η κυβέρνηση δεν... Νομίζω η κοινή γνώμη έχει διατυπώσει όσοι τουλάχιστον ενδιαφέρονται μία άποψη για το τι συνέβη και ότι δεν συνέβησαν οι χειρισμοί που έπρεπε για να αποκαλυφθεί η ιστορία.

το οποίο το θεωρώ λογικό. Από την άλλη έχουμε ένα δυσάρεστο φαινόμενο. Όποια θέματα αφορούν θεσμούς για το μέσο πολίτη είναι σχεδόν αδιάφορα. Οι μετρήσεις έχουν δείξει ότι για παράδειγμα η ιστορία των υποκλοπών δεν μετράει στον επιρροή ψήφου και αυτό είναι πολύ δυσάρεστο. Προηγούνται πολλές άλλα θέματα, τα κατανοώ, είναι ζωτική η σημασία, η ακρίβεια και όλα αυτά αλλά αν δεν λειτουργεί μια δημοκρατία είναι πολύ βασικότερο όλων αλλά η πεποίθηση τουλάχιστον οι μετρήσεις αυτού δείχνουν είναι ότι για το μέσο πολίτη δεν παίζει καθοριστικό ρόλο και νομίζω πόντερε πολλά η κυβέρνηση πάνω σε αυτό στην εμέρη εκτός εισαγωγικών αδιαφορία του μέσου πολίτη για ένα τέτοιο θέμα που αφορά την ίδια την ποιότητα της δημοκρατίας Γιάννη έχεις καλύψει επί σειρά ετών στο παρελθόν το ρεπορτάζ της Νέας Δημοκρατίας και γνωρίζεις καλά τους πρωταγωνιστές της με βάση αυτή την εμπειρία που έχεις.

Θέλω να σε ρωτήσω πού εντοπίζεις τις ουσιαστικότερες διαφορές ανάμεσα στον Κώστα Καραμαλή, τον Αντώνη Σαμαρά και τον Κυριάκο Μητσοτάκη και δεν αναφέρομαι τόσο στην προσωπικότητα και στα ιδιαίτερα ηγετικά χαρακτηριστικά τους όσο κυρίως στην ιδεολογική τους συγκρότηση, στην πολιτική τους αντίληψη και στον τρόπο με τον οποίο καθένας αντιλαμβάνεται την ταυτότητα και τον προσανατολισμό της παράταξής του.

Ναι, οι δύο πρώτοι δηλαδή ο Σαμαράς και ο Καρμαλής είναι η γνήσια τέξενα της παράταξης και με έναν τρόπο και ειδικά ο Καρμαλής ήταν με έναν τρόπο ο ανεμενόμενος ηγέτης όταν εξελέγε στη θέση αυτή και το έκανε με καλό τρόπο ικανοποιητικό για την παράταξή του εννοώ. Κάτι αντίστοιχο συνέβη και με τον Σαμαρά και ισχύει ακόμα το θεωρούν ψυχή της παράταξης γιατί προέρχεται από εκεί.

Πολύ νέος μπήκε στη Βουλή ως ένα παιδί όπως το έλεγαν τότε το Ευαγγέλιο Αβέρωφ, ενός μάλλον βαθιά συντηρητικού σε σχέση με τον Μητσοτάκη αρχηγού της Νέας Δημοκρατίας αλλά είναι δύο γνήσια τέχνα παρότι ο Σαμαράς ακολούθησε τον δρόμο της δίξης γκρέμπισε μια κυβέρνηση το 1990 με την πολιτική άνοιξη ο Μητσοτάκης είναι κατήστον του πατέρα του με έναν τρόπο εντός εισαγωγικών ένα ξένο σώμα ποτέ η οικογένεια Μητσοτάκη είτε με τον πατέρα του είτε με την τώρα είτε ο κ. Γιάνκος ήταν ο ισχυρός πόλος μέσα στη νέα δημοκρατία η οποία κατά βάση η μεγάλη βάση της η συνειδητή ψηφοφόρη τουλάχιστον οι παλιότερες γενιές έβλεπαν ως γνήσιο εκπρόσωπο τον Καραμαλή, δεν αντοκάσα τον ιδρυτή της παράταξης και τους άλλους δύο Σαμάρα-Καραμαλή πολύ περισσότερο συνεχιστές αλλά ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει καταφέρει αυτό που είχε σε ένα βαθμό πετύχει και ο πατέρας του έφερε την παράταξη στην εξουσία και πολύ περισσότερο την έφερε δύο φορές στην εξουσία με πιθανότητες αρκετές να συμβεί και τρίτη φορά αυτό

τις επικίνημες εκλογές εννοώ άρα η ανάγκη να τους έχει ο Μητσοτάκης στην εξουσία τον έχουν αποδεκτεί αλλά τα ανοίγματα που έχουν κάνει ο Μητσοτάκης φέρνοντας πολλά στελέχη του παλιού Πασόκ κυρίως του Πασόκ περίοδου Σιμίτη είναι κάτι που ενοχλεί βαθύτατα και δεν είναι τυχαίο ότι ο Σαμαράς προσπαθώντας να αποδομήσει τον Μητσοτάκη ένα σημείο να αφοράσει είναι αυτό ότι οι περισσότεροι υπουργοί σήμερα έχουν περάσει από το Πασόκ το Πασόκ του Σιμίτη του απαντάνε ότι κι αυτός κυβέρνησε με τον Ευάγγελο Βενιζέλι αλλά αυτό είναι μια λίγο αδύνατη απάντηση με την έννοια ότι κυβέρνησε σε μια περίοδο βαθιά κρίση αλλά δεν είχε και επιλογές δεν είχε αυτοδυναμία ο Σαμαράς τότε δεν είχε δυνατότητα. Δεν έχει άλλο περιθώριο να κάνει κάτι και μιλάμε... Δεν έχει περιθώριο να κάνει η κυβέρνηση χωρίς το... Και συγκρίνουμε δύο περιόδους οι οποίες είναι εντελώς διαφορετικές.

Δηλαδή, η περίοδος της κρίσης των μνημονίων δεν είναι συγκρίσιμη με οποιαδήποτε άλλη περίοδο, νομίζω. Για να μην χάνετε κανένα επεισόδιο, ακολουθήστε μας στο Spotify, στα Apple Podcasts ή στην καθημερινή.gr Γιάννη, ανήκεις εκείνους που θεωρούν ότι οι πολιτικοί επιδιώκουν την εξουσία για τα προνόμια που αυτή συνεπάγεται και ότι όταν την κατακτήσουν περιορίζονται στη νομή και τη διαχείρισή της ή πιστεύεις ότι υπάρχουν πολιτικοί που διαθέτουν ένα συγκροτημένο σχέδιο για τη χώρα και αντιλαμβάνονται την εξουσία ως μέσο για την υλοποίησή του και υπό αυτό το πρίσμα θέλω να σε ρωτήσω πιο ειδικά αν θεωρήσω ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης διαθέτει και υλοποιεί σήμερα ένα τέτοιο σχέδιο με σαφές πολιτικό και ιδεολογικό περιεχόμενο.

Κατά βάση και ο Μητσοτάκης και οι περισσότεροι που πέρασαν από την διακυβέρνηση της χώρας είναι της πρώτης κατηγορίας. Προφανώς είχαν ένα σχέδιο στο μυαλό τους, αλλά η νομή της εξουσίας ήταν κυρίαρχο στοιχείο που σηματοδοτούσε την παρουσία τους. οι άνθρωποι οι οποίοι με έναν τρόπο ανεδιωτελώς προσπάθησαν να μπουν στη πολιτική και να προσφέρουν αυτό που λέμε το κοινό καλό νομίζω οι περισσότεροι γρήγορα βρέχθηκαν εκτός πολιτικής πήγαν σπίτι τους ή κάποιοι είναι εκτός βουλής θέλω να πω η νομή της εξουσίας αν δεν συνοδεύεται από ένα ήθος δεν έχει ιδιαίτερη αξία βέβαια αυτή είναι μια εντελώς προσωπική άποψη και δημιουργούν και ακούγεται σε πολλούς πολύ θετικά.

Αλλά δυστυχώς αυτό συμβαίνει. Για παράδειγμα, να φέρνω ένα παράδειγμα, ότι ο Μητσοτάκης αλλά και οι προηγούμενες κυβερνήσεις δεν ακολουθήθηκαν ποτέ σε τομείς που θα μπορούσαν να βάλουν τους καλύτερους, να επιδιώξουν τους καλύτερους χωρίς το κριτήριο της κομματικής ταυτότητας. Πολύ περισσότερο τη δεύτερη τετραετία Μητσοτάκη.

Με μία έννοια δηλαδή ένας ικανός ο οποίος δεν θα έχει την τύχη να νίκει σε ένα κόμμα, ένας πολίτης με αρκετά προσόντα, προτερήματα ή καλές σπουδές, δεν είναι σίγουρο αν δεν ανήκει σε κάποιο κόμμα ότι θα καταφέρει να πετύχει πολλά πράγματα. Είναι σίγουρο ότι δεν θα καταφέρει να πετύχει βασικά. Αυτός είναι ο κανόνας. Τώρα αν υπάρχει καμιά εξαίρεση καμιά φορά εντάξει.

Αν δεν μιλάγαμε για αυτό και θα δώσαμε δεδομένο, θα ποντούσαμε και στο πρώτο ερώτημα το προηγούμενο που έκανες. Η αντιπολίτευση πάντως κατηγορεί τον Κυριάκο Μητσοτάκη ότι αντιλαμβάνεται τις μεταρρυθμίσεις κυρίως ως ιδιωτικοποίησης και ότι μέσω του Ταμείου Ανάκαμψης συντελέστηκε αναδιανομή πόρων, αλλά προς όφελος των ήδη οικονομικά ισχυρών.

τον κατηγορεί επίσης ότι αντιμετωπίζει ακόμη και τη στέγη περισσότερος επενδυτικό προϊόν παρά ως κοινωνικό δικαίωμα. Πρόκειται για μια κριτική που καταλήγει δηλαδή στο χαρακτηρισμό της κυβερνητικής πολιτικής ως αυτό που λένε νεοφιλελεύθερης και η οποία κριτική σε ορισμένες πτυχές της, η κριτική της αντιπολίτευσης δηλαδή ενώ, συναντιέται και με τις ενστάσεις θελεχών της λαϊκής δεξιάς εντός της νέας δημοκρατίας.

Τελικά ποιο ιδεολογικό ρεύμα εκπροσωπεί ο Κυριάκος Μητσοτάκης Πρόκειται για μια σύγχρονη εκδοχή του φιλελεύθερου κεντροδεξιού χώρου Ή για μια διαφορετική αντίληψη της οικονομίας, του κράτους και της κοινωνικής συνοχής Που απομακρύνεται από την παράδοση της νέας δημοκρατίας όπως λένε οι Σαμαρικοί και οι Καραμαλικοί Γιατί θέλω να πω ότι αυτή η κριτική λέει ότι ο Μητσοτάκης έχει σχέδιο τελικά δηλαδή με τις ιδιωτικοποιήσεις και όλα αυτά τον κατηγορούν ότι έχει ένα νεοφιλελεύθερο σχέδιο.

Και νομίζω δεν το έκρυψε ποτέ αυτό ότι είχε ένα σχέδιο από την αρχή σε αυτό που λέει και το Πασοκείο το κόμμα του κύριου Τσίπρα, ο ΣΥΡΙΖΑ, όλοι έχουν απόλυτο δίκιο. Αλλά υπάρχει ένα πρόβλημα. Βέβαια υπάρχει ο παράγοντας αυτό που λένε κατά βάση καρμαλική ότι έχει εγκαταλείψει αυτό που εντός εισαγωγικών, λέγανε παλιότερα λαϊκή δεξιά.

Δηλαδή να υπάρχουν κάποιοι κρατικοί φορείς οι οποίοι με έναν τρόπο θα μπορούσαν να ελέγχουν την αγορά. Το έκανε ο Μητσοζάκης, δηλαδή η ΔΕΗ για παράδειγμα, η οποία πέρασε στον έλεγχο των ιδιωτών ενώ θα μπορούσε αυτό που συνέβη με τις τράπεζες, σε όλους τους κρίσιμους τομείς δεν υπάρχει κάποιος γιατρικός φορέας κρατικός ο οποίος θα μπορούσε να ισορροπήσει λίγο το παιχνίδι αλλά υπάρχει ένα μειονέκτημα στο λόγο της αντιπολίτευσης και κατά βάση στο λόγο του κύριου Τσίπρα ότι επειδή ο ίδιος άνοιξε το δρόμο των μεγάλων διδικοποιήσεων αλλά και στον τομέα των τραπεζών συνέβη κάτι αντιστοιχό και στα φανς για τα οποία ασχείται τώρα κριτική η κυβέρνηση του άνοιξε το δρόμο χιλιάδες κατοικίες έχει μια αδυναμία να περάσει το μήνυμά του.

Η αδυναμία μεγάλη του Τσίπρα είναι ότι υλοποίησε πολιτικές τις οποίες δεν μπορεί να υπερασπιστεί το αντίθετό τους σήμερα. Και αυτό το μεγάλο πρόβλημα που έχει. Δηλαδή, επειδή ήταν πολύ έντονη η παρουσία του ΣΥΡΙΖΑ και με έναν τρόπο μπήκε σε μια εποχή που η κοινωνία ήταν βαθιά διχασμένη και λαβωμένη από τα μνημόνια. Άρα ο λόγος που χρησιμοποίησε είχε πολύ συνέστημα και λιγότερο ρεαλισμό και έλεγε τα περίφημα, με τα θυμίζουμε, θα ασκήσει τα πάντα μνημόνια με ένα τρόπο στο μνημονικό πολλών ανθρώπων οι οποίοι είναι αντιδεξιοί και θα μπορούσαν να είναι εν δυνάμει ψηφοφόροι του.

Σήμερα είναι ένα καμπανάκι. Η επιλογή του να συγκυβερδίσεις με τον Καμένο, το κόμμα Καμένου του Σανέλ επίσης χτυπά ένα καμπανάκι σε πάρα πολλούς γιατί είχε και άλλη επιλογή συγκυβερνήσεων ή κάποιων άλλων. Στις δεύτερες εκλογές ειδικά. Θέλω να πω ότι το μεγάλο πρόβλημα του ίδιου του Τσίπρα ο οποίος δεν αμφιβάλλει ότι έχει πολλά επικοινωνιακά χαρίσματα είναι ακριβώς αυτό.

Και ο παλιός του εαυτός, ο οποίος πάντα θα υπάρχει κάποιος που θα το θυμίζει αυτό. Και επειδή είναι σχετικά να πω, δεν μπορώ να πούμε ότι είναι κάτι που άλλαξε. Να πούμε και κάτι άλλο. Ο ίδιος ο Τσίπρας δεν προσπάθησε στα χρόνια αυτά από το 19 και μετά, ακόμα και στο βιβλίο του, δεν επιχείρησε να κάνει μια γενναία αυτοκριτική.

Και αυτό είναι ένα μεγάλο μείον. Και ένα τελευταίο που θέλω να πω που είναι μείον έκτημα για το κόμμα Τσίπρα είναι ότι το αρχικό μοντέλο, το γιώταχη κόμμα... Αυτό ήθελα να σε ρωτήσω. Ήθελα να σε ρωτήσω πώς εκτιμάς τις προοπτικές του κόμματος του και αν θεωρείς ότι η επιλογή του να μην επιδιώξει την επιστροφή του στην ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ αλλά να προχωρήσει στη συγκρότηση ενός νέου πολιτικού φορέα αν ήταν πολιτικά σωστή και αυτό που μου είπες πώς αξιολογείς το γεγονός ότι αυτό το εγχείρημα φαίνεται να στηρίζεται σε μια ακόμη πιο αρχηγοκεντρική αντίληψη οργάνωσης και λειτουργίας από αυτή που χαρακτήριζε τον ΣΥΡΙΖΑ στην εποχή του.

Μιλάει για ένα αρχηγικό κόμμα, ένα μεσιανικού τύπου κόμμα, το οποίο δεν είχε ποτέ καμία σχέση με την αριστερά ένα τέτοιο φαινόμενο. Ακόμα και η δεξιά έχει θεσμούς, έχει κοινοβουλική ομάδα, κεντρική επιτροπή, γραφείο. Υπάρχει μια σειρά από θεσμικούς φορείς οι οποίοι λειτουργούν μες στο κόμμα, άσχετα αν ο εκάστοτε... Δεν λειτουργούν και άψογα, αλλά μπες με αυτό σε πάμε.

να πω. Άσχετα αν δεν υπάρχει μια επίφαση τουλάχιστον δημοκρατίας εσωτερικής. Και έχουν και εκλεγεί κιόλας εδώ τα όργανα είναι διορισμένα. Μου κάνει εντύπωση πως δεν κάνανε έστω για επικοινωνιακούς λόγους κάτι σαν εκλογές σε αυτή τη βάση που έχει δουλειθεί. Νομίζω ότι επικαλούνται το επιχείρημα ότι δεν προλαβαίνουνε. Γιατί θα το κάνουν μετά τις εκλογές. Αυτό λένε επίσημα τουλάχιστον.

Εντάξει, το να συγκεντρώνονταν τα 400 και πώς είναι τα ιδρυτικά μέλη και να κάνανε κάτι σαν εκλογές για να εκλέξουν κάποια όργανα δεν είναι κάτι τόσο δύσκολο Ναι, τουλάχιστον αυτό επικαλεστήκαν γιατί δεν ξέρουν μπορεί σε ένα μήνα να πάμε σε εκλογές για να μην προλάβουν να τους βρει η ιστορία αυτή Ναι, λέτε τα όργανα είναι διορισμένα Εντελώς, όλα τα όργανα και ακόμα οι υπεύθυνοι των τομέων σε κάθε τομέα είτε ακόμα στην περιφέρεια αυτοί που ασχολούνται. Όλοι διορισμένοι με το επιχείρημα που είπαμε λίγο πριν. Αλλά αυτό ήθελα να πω ότι είναι ένα ξένο φαινόμενο με την Αστερά δεν υπήρχε ποτέ, όχι μόνο στην Ελλάδα, νομίζω πουθενά και λειτουργεί πολύ αρνητικά σε ένα κόσμο ο οποίος θα ήθελε ένα αλλαγή της εξουσίας γιατί οι πλειονά των πληττών θέλουν κάτι τέτοιο. Αλλά δεν βρίσκουν το κατάλληλο φορέα να το εκφράσουμε.

Και πριν φτιάξεις το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα, αν θυμάσαι, έλεγε ότι αυτό που θα φτιάξεις θέλει να είναι από τη βάση από τα κάτω, αυτή είναι η φράση που χρησιμοποιούν και όλες όλοι αυτοί και μόνο κάτι τέτοιο δεν είδαμε δηλαδή οι θέσεις του κόμματος πώς έχουν αποφασιστεί δηλαδή τις ψήφισε κάποιο όργανο Υποτίθεται είναι αυτό το Ινστιτούτο που διομόρφωσε μια σειρά αποθέσεις εντάξει είναι επιφάσεις όλα αυτά Η ουσία είναι διαφορετική, αλλά παρότι το ποσοστό του κυρίου Τσίπρα, δεν μπορώ να πούμε ότι απειλεί το πρώτο κόμμα, δεν είναι μικρό.

Δηλαδή ένα κόμμα το οποίο στηρίζεται σε ένα πρόσωπο ουσιαστικά, γιατί αυτό συμβαίνει, δεν είναι μικρό, 15-16%. Και αυτό εγώ δεν το βλέπω θετικά, ότι υπάρχει μια μεγάλη μερίδα κόσμου σε αυτό το ποσοστό, η οποία στηρίζεται σε ένα πρόσωπο, κοινωνικά δεν είναι ένα λάθος. Ναι, αλλά έτσι ήταν και ο ΣΥΡΙΖΑ πριν. Δηλαδή ο ΣΥΡΙΖΑ επί Τσίπρα δεν ήταν ο ΣΥΡΙΖΑ που ήταν επί Αλαβάνου και επί Κωνσταντόπουλου.

Είχε γίνει πρόσωπο κεντρικό κόμμα και αρχηγικό. Ο ΣΥΡΙΖΑ επί Τσίπρα δεν ισχύει αυτό. Ήταν αρχηγικό κόμμα. Το είχε κάνει ο ίδιος ο Τσίπρας, αλλά είχε όργανα. Ναι, είχε όργανα. Κεντρική Επιτροπή. Πολύ συχνά του προβάλλανε εμπόδια. Αυτά είναι τα βαρύδια που λέει ο Τσίπρας. Αυτά εννοεί ως βαρύδια τις δημοκρατικές διαδικασίες.

Αυτά θεωρεί βαρύδια. Ναι, γι' αυτό τα γνώρισα και έκανε ένα άλλο κόμμα. Αλλά εγώ νομίζω ότι αν συνεχίζουν τα ποσοστά να μην ανεβαίνουν όπως πολλοί προσδοκούσαν, ότι θα αναγκαστεί μέχρι τις εκλογές να πάρει αρκετά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, του παλιού ΣΥΡΙΖΑ, τα οποία άλλωστε και δεν είναι προσθήμιν τους αυτό, περιμένουν ακόμα στον Προθάλαμο να κουνήσει το δάκτυλο ηγέτης και να του πει έλατε.

Ναι, έτσι είναι, γιατί βλέπουν ότι δεν έχουν αλλού προοπτική, ότι μόνο με το κόμμα του Τσίπρα μπορούν να ξαναεκλεγούν, αλλά υπάρχει και ένα παρασκήνιο εδώ πέρα. από τη μία θέλουν να πάνε στην Ελλάς, στο κόμμα του Τσίπρα αλλά δεν θέλουν να αφήσουν τις έδρες τους και ο Τσίπρας έχει βάλει όρο να αφήσουν τις έδρες τους νομίζω μόνο δύο-τρία άτομα το έχουν κάνει αυτό μέχρι στιγμής νομίζω με κάποιους υπάρχει μια προσυνενόηση ανεξάρτητος και όταν κηρυχθούν εκλογές θα παρετηθεί κάποια πρόσωπα που έχουν έτσι και ένα φορτίο ιδιαίτερο αυτούς τους θέλει προς το τέλος, κοντά στις εκλογές για να μην γίνει.

Γιατί έχει παρουσιάσει ότι το εγχείρημά του θα είναι κάτι καινούργιο με καινούργια πρόσωπα κλπ. Νομίζω, εγώ το είπα, με την έννοια ότι θα αναγκαστεί να πάρει κάποια πρόσωπα από αυτά γιατί άσχετα την προσωπική εκτίμηση, την υποκείμενη που είπε ο καθένας κάποια κουβαλάνε και μία επιρροή. Δηλαδή οι δικά της είναι περιφέρεια.

Έχουν ψηφοφόρους, ναι βέβαια. Είναι πισωφόρους. Άρα θα είναι πολύ χρήσιμη αυτή σε μία μάχη εκλογική, όχι για την προθέση αλλά για τη δεύτερη. Γιατί αυτό που παρατηρούμε τον τελευταίο καιρό, δεν ξέρουμε αν θα παγιωθεί, είναι ότι μένει λίγο στάσιμο το κόμμα τσίπερα και ανεβαίνει λίγο το Πασόκ. Δεν ξέρουμε πού θα πάει η ιστορία αυτή τον επόμενο καιρό.

Άρα αν δοθεί μια μάχη μεταξύ των δύο, αυτή τα πρώην στελέκη του ΣΥΡΙΖΑ θα είναι πολύ χρήσιμα την κατάλληλη περίοδο. Ναι, πάντως είναι αρκετά διαφορετικά. Δεν ξέρω τώρα ποιος θα καταφέρει να κερδίσει την εμπιστοσύνη του κεντρό εκλογικού ακροατήριου, γιατί αυτό διεκδικεί και ο Τσίπρας αυτή τη στιγμή, αυτό προσπαθεί να κερδίσει το κεντρό εκλογικό ακροατήριο και μάλιστα προσπαθεί να το κάνει χωρίς να αποξενώσει περαιτέρω και τους παραδοσιακούς ψηφοφόρους της αριστεράς που είχε, έχει.

Εγώ δεν ξέρω, συγγνώμη Σέδη, είναι μια έξυπνη επιλογή αυτό με το λεγόμενο μεσαίο χώρο, τον οποίο σε ένα μεγάλο μέρος έχει κερδίσει ο Μισοτάκης. Αυτό που παρατηρούμε σε πολλά μέρη του κόσμου είναι ότι αριστερές δυνάμεις, στην Νέα Υόρκη, για παράδειγμα, Βερολίνο και αλλού, ο ουσιαστικός όμως αριστερός λόγος πιάνει τόπο. Είναι ένα αναγκαίο αφήγημα ως απάντηση σε αυτό που κυριαρχεί, αν το πούμε με μία λέξη, τραμπισμός.

Απαντούν αυτοί και με έναν τρόπο ικανοποιητικό. Τώρα στην Ελλάδα του σήμερα, του 1926, είναι η καλύτερη επιλογή να προσπαθείς να πάρεις ψηφοφόρους, τους οποίους σε ένα μεγάλο μέρος τουλάχιστον τους έχει ο Μητσοτάκης ή από το Πασόκ το οποίο αντικειμενικά έχει κινήται σε ένα ποσοστό 10% και πάνω το οποίο έχει παγιώσει. Δηλαδή δεν νομίζω ότι έχει περιθώρια από αυτό το 10% να πάρει πολλούς.

Άρα δεν ξέρω, είναι έξυπνη επιλογή αυτό. Ναι και οι θέσεις του Τσίπρα πλέον είναι αρκετά πιο μετριοπαθείς και από το Πασόκ σε πολλά πράγματα. Δηλαδή, για παράδειγμα, στην επιστροφή του 13ου μισθού και της 13ης σύνταξης το λέει το Πασόκ και ο Τσίπρας δεν το λέει. Ναι, ισχύει και αυτό. Αλλά αυτό που σκεφτομένω είναι ότι κατά πόσο στο κριτήριο ψήφου παίζουν ρόλο όλα αυτά.

Αυτό αναρώτει. Θα το δούμε αυτό. Τέλος θέλω να σε ρωτήσω λίγο και για τον Αντώνη Σαμαρά ποια είναι η εκτίμησή σου. Αν θεωρείς ότι εκφράζει ένα διακριτό ιδεολογικό και πολιτικό ρεύμα το οποίο δεν βρίσκει σήμερα επαρκή εκπροσώπηση. Υπάρχει κάτι τέτοιο. Ναι, προφανώς υπάρχει και δεν είναι τυχαίο ότι βλέπουμε διάφορα εκθεξιών της Νέας Δημοκρατίας φαινόμενα Λατινοπούλου και όλα αυτά, Βελόπουλος.

Ένα λαϊκό δεξιό ρεύμα, ακροδεξιό μάλλον ρεύμα. Υπάρχει ο χορός αυτός. Δηλαδή αν κατέβει ο Τσομαράς, αν κατέβει έχει πάρα πολλές πιθανότητες να αποδομήσει αρκετά από αυτά τα μικρά, λίγο μεγαλύτερα κόμματα. Ενδεικτικό είναι ότι το φοβάται και ο Μητσοτάκης αυτό, γιατί δεν είναι τυχαίο ότι έβαλε υπουργούς μετανάστες στον συγκεκριμένο που έχει και παλιότερα τον Βορύδη, τα οποία σηματοδοτούν ένα χώρο τέτοιο.

Με δεδομένων βέβαια και το διεθνές κλίμα, που γέρνει όλο και πιο δεξιά, είναι πολύ πιθανό ο Σαμαράς να έχει μια καλή μαγιά για να στηρίξει ένα τέτοιο εγχείρημα, αν το κάνει τελικά. Άρα θεωρείς δηλαδή ότι θα κινηθεί αρκετά πιο δεξιά από τη σημερινή Νέα Δημοκρατία, γιατί τα κόμματα αυτά που λες έχουν και έναν τώρα πιο ακραίο λόγο, πιο ανορθολογικό.

Ναι, νομίζω δεν θα ακολουθήσει αυτό που ανορθολογισμός που κυριαρχεί σε ένα μεγάλο μέρος στο λόγο του Βελόπουλου, αλλά θα μιλάει ως ένας σοβαρός σκληρός δεξιότητας, το οποίο το κάνει ήδη. Μιλάει για τη γοκ ατζέντα, για τα εθνικά θέματα, το οποίο είναι το φόρτε του και όλα αυτά. Δηλαδή αυτός ο χώρος μπορεί να τον εκφράσει με ένα πολύ σοβαρό τρόπο, γιατί έχει και την εμπειρία και οι ικανότητες για να καλύψει αυτό το χώρο ο Σαμαράς.

Και παράλληλα θα μπορεί να κόψει ένα ποσοστό, γιατί ακούω την αντίθετη άποψη, από τη νέα δημοκρατία, το οποίο πολλοί δεν το παραδέχονται. Άρα μπορεί να συμβαίνει κιόλας αν στις πρώτες εκλογές το ζητούμενο θα είναι ποιος θα πάρει την πρώτη θέση και ό,τι το πιθανότητα αυτοδυναμίας, το που μετά σημερινά δεδομένα έτσι φαίνεται να είναι, θα απελευθεωθούν με έναν τρόπο, θα φεθούν πιο ελεύθερα να επιλέξουν ψηφοφόροι, ακόμα και της δεξιάς νομίζω, να οδηγηθούν τους στο Σαμαρά.

Εποχή της κρίσης και των μνημονίων. Λέγαμε ότι να το πολιτικό σκηνικό τώρα θα καταρρεύσει και θα αλλάξουν όλα και θα εμφανιστούν νέες δυνάμεις κτλ. Και αυτό δεν συνέβη ακριβώς με εξαίρεση ότι το Πασόκα αντικαταστάθηκε περίπου για ένα διάστημα από τον ΣΥΡΙΖΑ. Δηλαδή ο κόσμος του Πασόκ πήγε στον ΣΥΡΙΖΑ και ο ΣΥΡΙΖΑ είχε την κατάληξη που όλοι ξέρουμε.

είναι η Δημοκρατία κατάφερε να μείνει ο ένας ισχυρός από όλους και πάνω κάτω τα πρόσωπα που πρωταγωνιστούν είναι οι ίδιοι όλα αυτά τα χρόνια. Να, ισχύει αυτό. Πιστεύεις ότι μετά τις επόμενες εκλογές μπορεί να αλλάξουν πραγματικά τα πράγματα. Όχι, δεν βλέπω καμία πρόπτικη αλλαγής. Αυτό που πρέπει να επισημάνουμε, το οποίο δεν το βλέπουμε τόσο άμεσα εμείς οι δημοσιογράφοι, είναι τα υπόγεια ρεύματα των χρυσαυγητών που έχουν κάποιο άλλο όνομα την εποχή αυτή.

Δηλαδή βλέπω οι οποίοι κινούνται κατά βάση στα social media φανίζονται μια δυναμική σε πολλοί νεαρές ηλικίες και αυτό φοβάμαι ότι θα συμβεί μια επανάληψη του φαινομόνου που είχαμε λίγο πριν. Και πρέπει όλες οι δημοκρατικές δυνάμεις να μιλήσουν για όλο αυτό πριν να είναι λίγο αργά. Γιάννη Παντελάκη, σε ευχαριστώ πάρα πολύ Εγώ ευχαριστώ Ακούστε όλα τα επεισόδια στην καθημερινή.gr στο Spotify και στα Apple Podcasts

Σχόλια

Χωρίς σχόλια

Συνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση

Σύνδεση για Σχολιασμό

Δεν υπάρχουν σχόλια ακόμα

Πίσω 15 δευτ.
Play
Μπροστά 30 δευτ.
00:00:00
00:00:00