Κυβερνοασφαλεια και Ψυχική Υγεία
ΚΑΛΑ ΠΗΓΕ ΚΙ ΑΥΤΟΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Σε αυτό το επεισόδιο του πρώτου ελληνικού podcast για την κυβερνοασφάλεια, ο οικοδεσπότης Λευτέρης Αθουσάκης και ο καλεσμένος Αργύρης Μακρυγεώργου συζητούν για την κρίσιμη σημασία της ψυχικής υγείας στον εργασιακό χώρο. Μέσα από μια ειλικρινή προσωπική εξομολόγηση, ο Αργύρης περιγράφει τις δυσκολίες, την εργασιακή πίεση και την ανάγκη αποδοχής της βοήθειας από ειδικούς. Οι συνομιλητές καταρρίπτουν τον μύθο της τέλειας ισορροπίας μεταξύ επαγγελματικής και προσωπικής ζωής. Παράλληλα, υπογραμμίζουν ότι ο ανθρώπινος παράγοντας παραμένει αναντικατάστατος, απέναντι στην τεχνητή νοημοσύνη.
#kalapigekiauto #cybersecurity #ciso #businesscontinuity #cybersecurityexperts #shorts #greece #podcast #fyp
Listen to us on Spotify: https://open.spotify.com/show/7rzWGUQdXSlji5U2TN7aJg?si=0a75de837a0c4a73
Apple Podcast: https://podcasts.apple.com/us/podcast/καλα-πηγε-κι-αυτο/id1751792545
RSS.com: https://media.rss.com/kala-pige-ki-auto/feed.xml
Follow us on LinkedIn: https://linkedin.com/in/eleftherios-athousakis
and on Instagram & TikTok : @kalapigekiauto
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Καλώς ήρθατε στο πρώτο podcast για την κυβερνασφάλεια στην Ελλάδα. Καλά πήγε κι αυτό. Καλημέρα σας, καλησπέρα σας από όπου βρίσκεστε και όπου μας ακούτε. Άλλη μια εκπομπή του «Καλά πήγε κι αυτό» ξεκινάει σήμερα. Και έχω και πάλι κοντά μου τον Αργύρη, τον Μακρυγιώργου και θα κάνουμε μια κουβέντα η οποία θα ξεφύγει πάρα πολύ από ό,τι έχετε συνηθίσει μέχρι τη στιγμή σας στο συγκεκριμένο podcast και συγκεκριμένη εκπομπή.
είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με το κομμάτι της κυβερνασφάλειας αλλά όχι μόνο. Αφορά όλο τον εργασιακό τομέα, αφορά πράγματα τα οποία περνάμε όλοι σε κάποιο σημείο της ζωής μας και έχει να κάνει με την ψυχική υγεία. Σωστά. Αργύρη λοιπόν. Καλημέρα. Καλημέρα και καλώς ήρθες πάλι. Είναι προηγουμένως από το που το γυρίζουμε. Σε ευχαριστώ πάρα πολύ.
ειδικά ένα ακόμα μεγαλύτερο ευχαριστώ που μου δίνεις βήμα να πω πράγματα που και προσωπικά με προβληματίζουν και το θεωρώ και σαν υποχρέωση μεγαλώντας καταρχάς και ηλικιακά και γίνοντας και πιο senior στη δουλειά όπως είπε πολύ σωστά ο Λευτέρης δεν έχει να κάνει μόνο με τους embers αλλά με τον οποιοδήποτε εγώ προφανώς με τον Λευτέρη μιλάμε από το μετερέζι αυτό που κάνουμε ένα συναφές επάγγελμα και αν θέλετε είναι κάτι που είναι και σαν υποχρεώση προς τις νεότερες γενιές γιατί κάνω τα τελευταία χρόνια mentoring και θεσμοθετημένα με το Women for Cyber και όχι θεσμοθετημένα και πάντα θα δούμε πώς υπάρχει ένα μισκονσέμψιον τι κρύβεται πίσω από την ψυχοσύνθεση κτλ.
Να μην μπούμε να κατευθύνουμε στα βαθιά να ξεκινήσουμε με ένα disclaimer ότι δεν είμαστε σύμβουλοι ψυχικής υγείας έχω και λίγο το σκονάκι μου εδώ έτσι δεν είμαστε ούτε life coaches ούτε τίποτα ό,τι θα ακούσετε σήμερα είναι από προσωπική εμπειρία ειδικά για τα πιο βαθιά της υπόθεσης είναι καθαρά προσωπική εμπειρία και αφορά το δικό μου ταξίδι από την αρχή μέχρι σήμερα και δεν έχουν σκοπό στο να να πούνε σε εσάς στον οποιονδήποτε το τι να κάνει αλλά υπάρχουν μάλλον αρκετά σημεία που καλό θα ήταν κάποια πράγματα να μην τα κάνει για να μην βρεθεί σε αντίστοιχες δύσκολες καταστάσεις. Εννοείται βέβαια ότι ο καθένας έχει την ελευθερία και να κρίνει όχι την ελευθερία και πρέπει να κρίνει, να αξιολογήσει και να κάνει στο τέλος αυτό που θεωρεί το καλύτερο για τον εαυτό του.
Όπως οτιδήποτε στη ζωή μας κάνουμε καθημερινά έτσι και αυτό παίρνουμε τα άλλων και τα φέρνουμε στη δικιά μας πραγματικότητα, στη δικιά μας ζωή θα ενσαματώνουμε και προσπαθούμε να προχωρήσουμε από εκεί. Σωστά. Θα ξεκινήσω λοιπόν με κάτι το οποίο ακούγεται πάρα πολύ τα τελευταία χρόνια και το βλέπω πολύ και στο LinkedIn δηλαδή σε κάτι το οποίο είναι καθαρά επαγγελματικό γι' αυτό ξεκινάω με κάτι το οποίο για μένα είναι μισκονσέψιον λέμε για συνέχεια για work-life balance να πούμε καταρχάς εδώ ότι κατά την ταπεινή μου άποψη θα έπρεπε να λέγεται τουλάχιστον life work balance, δηλαδή να έβαζε την υπόλοιπη ζωή μπροστά γιατί και το life work είναι λίγο περίεργο. Η ζωή είναι μια ολότητα και η δουλειά είναι ένα κομμάτι αυτής ακριβώς. Οπότε είναι και λίγο άστοχος ανώρος.
Αλλά για μένα να απαντήσω στο αν γίνεται αυτό ή όχι από προσωπική πάντα εμπειρία αν θέλεις να κάνεις κάποια πράγματα, δυστυχώς και το λέω το δυστυχώς και το πιστεύω είναι πάρα πολύ δύσκολο για να μην πω μπούλιαν που έχουμε και τα μηδέν ένα στην κυβερνή ασφάλεια και στην πληροφορική, ότι δεν γίνεται είναι έτσι η ζωή έχει εξελιχθεί έτσι που καλός ή κακός χρειάζεται να επενδύσεις πάρα πολύ χρόνο σε οτιδήποτε θες να κάνεις είναι δουλειά, είναι χόμπι είναι οικογένειά σου ή οτιδήποτε που σημαίνει δηλαδή ότι αναγκαστικά θα θέσεις κάποια προτεραιότητα οπότε το balance χάνεται by design σίγουρα θα πρέπει να βάλεις μια προτεραιότητα κάποιες φορές και πράγματα θα γίνονται σηριακά κάποια παράλληλα προς το ου ξαναλέω δεν λέμε ότι για να κάνεις μια οικογένεια πρέπει να να περιμένεις πρώτα να έχεις γίνει senior director σε κάτι οτιδήποτε απλώς λέω ότι αν θέλεις αν ο στόχος σου είναι να γίνεις C-level executive και δεν μπορείς να έρχεσαι από μια οικογένεια η οποία θα σε κάνει
απευθεία στα 25 σου χρόνια θα είναι πολύ δύσκολο να το συγκεκριάσεις αυτό με το αν θες να κάνεις μέχρι τα 35 σου τρία παιδιά. Η αλήθεια είναι ότι όταν θες να κάνεις κάτι οι ισορροπίες διαφέρουν ανάλογα με την οπτική που έχεις μπροστά σου και το στόχο σου. Άρα αν εσύ θέλεις να τελειώσεις κάτι το πανεπιστήμιο για παράδειγμα ας πούμε στον χρόνο θα πρέπει να αφιερώσεις περισσότερο χρόνο από κάποιον άλλον ο οποίος πιθανώς να κάνει skip τα μαθήματα, να βγαίνει πιο πολύ έξω, να περνάει πιο πολύ χρόνο με τις παρέες του.
Όλα αυτά είναι ένα κομμάτι γιατί εκείνη τη στιγμή το work είναι αυτό. Το ισορροπία μας είναι εκεί. Σωστά και ερχόμονες να πω την αλήθεια δεν είχα στο μυαλό μου και το τόσο πρωτογενές ακόμα από την σχολή σαν φοιτητές για να μην πω και σαν μαθητές αλλά και τα πράγματα στους ανελίκους είναι πιο θεσμοθετημένα γιατί το work ποιο είναι το σχολείο μετά είναι το πανεπιστήμιο έχεις κάποια χρόνια προφανώς και να περάσεις καλά κτλ και απλά τα πράγματα γίνονται αρκετά ελαστικά όταν μπαίνει παράμετρος βιοπορισμός μέσω της εργασίας των στόχων που θέτεις και δεν είναι μόνο οικονομική προφανώς είναι και οικονομική να μην λέμε χαζομάρες αλλά τι θέλεις να πετύχεις έτσι γιατί Πόσο σε γεμίζει αυτό Τη δόξα που θες να πάρεις από αυτό Την άμεση την έμεση Και να πω την αλήθεια Πάλι προσωπικά Το λέμε συνέχεια για να μην φάμε κάποιο μπαν Παιδιά έτσι Όταν ακούω ότι κάνε Μια δουλειά που την αγαπάς και δεν θα δουλέψει Στον έναν ώρα στη ζωή σου Εμένα αυτό μου φαίνεται Καταλαβαίνω πως το λέει ο κόσμος
Μου φαίνεται για να μην πω Κάποια κακή λέξη Να πω ότι μου φαίνεται ρηχό έτσι γιατί γόντουσες και να το αγαπάς και εγώ αγαπάω τη δουλειά μου πάρα πολύ και ο Λευθέρης και πολύ στο οικοσύστημα που θα δείτε και που έχετε δει και στα προηγούμενα και στα επόμενα επεισόδια είναι η δεύτερη σεζόν τώρα σωστά έτσι δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει κούραση ότι δεν υπάρχουν στιγμές που κάποιος είναι σκασμένος που είμαστε σκασμένοι που τα deadline έρχονται το ένα μετά το άλλο ειδικά όποιος ασχολείται και με actively με security και response και τα λοιπά εκεί να δείτε ακόμα περισσότερο στρες άρα δεν σημαίνεται να αγαπάμε τη δουλειά μας αλλά κάποια στιγμή η δουλειά γίνεται τόσο πολύ μεγάλη, τόσο ληστική και τα άλλα ο οργανισμός από μόνος τους ανάμεινα πάει και τα υποβιβάζει, τα βάζει σε μια έτσι σε μια άλλη κλίμακα γιατί δεν μπορεί να τα επεξέλθει. Άρα αυτό λίγο το work life, life work πάντα να το διαβάζουμε με λίγο grain of salt φιδολά δηλαδή για να μην τα λέμε και όλα στα αγγλικά
τώρα κάτι το οποίο έχω κληθεί να το να το απαντήσω όχι σαν αμυγός ερώτηση να πω την αλήθεια κυρίως το mentoring το from zero το hero ερωτηματικό βλέπουμε πολλοί κόσμο ιδιαίτερα τα νεότερα παιδιά δηλαδή δέχομαι τέτοιου είδους ερωτήσεις από ανθρώπους που είναι συνήθως ή θέλουν να μπουν στο επάγγελμα από έτερο απασχόληση ή είναι στο επάγγελμα και είναι κάτω από 30 μα και σου λέει πολύ ωραία, τώρα εργάζεσαι εδώ επειδή δεν σε έχω αναφέρει μπορείτε να δείτε στο LinkedIn που εργάζεται ο καθένας, δεν είναι μυστικό τώρα εργάζεσαι σε μια μεγάλη πολεθνική έχεις μια καλή θέση προηγουμένως πάλι μια διευθυντική θέση κτλ κτλ ποιο είναι το μυστικό στο να φτάσεις από έχοντας ένα πτυχίο σε μια καλή θέση σε ένα εύλογο χρονικό διάστημα το μυστικό και το λένε με μια όχι με ζήλια αλλά ότι υπάρχει καταρχάς κάποιο μυστικό είτε απτό είτε μυστικό σε εισαγωγικά και περιμένουν συνήθως και δεν το λέω με κακία μια σειρά από αποφάσεις που κάποιος μπορεί να στις πει ουσιαστικά να σου πει τι να κάνεις
και να έχεις μια συγκεκριμένη καριέρα, ένα συγκεκριμένο αποτέλεσμα μετά από 10, 15, 20 χρόνια. Δυστυχώς, μαγική συνταγή δεν υπάρχει. Η γενιά των σόρκατς. Ναι, και δεν το πάω εκεί. Δηλαδή, θέλει αυτό. Πες μου τον τρόπο για να μπορέσω να το κάνω. Δεν είναι, είναι κάτι διαφορετικό για καθένα. Δεν γίνεται. Εγώ αυτό που λέω και μιλώντας ευτυχώς μου δίνεται, το είχα πει και στο προηγούμενο επεισόδιο, η ευκαιρία και σε πανεπιστήμια να μιλήσω και με το ICT και σε σχολεία πλέον δυστυχώς δεν υπάρχει ευτυχώς ή δυστυχώς δεν υπάρχει ένα συγκεκριμένο μονοπάτι διαφορετικά θα το ακολουθούσαμε όλοι και θα είχαμε το ίδιο αποτέλεσμα άρα θα λύναμε όλοι του κόσμου τα προβλήματα μια χαρά δεν γίνεται αυτό αυτό που απαντάω πάντα μη διάζοντας είναι ότι πρέπει καταρχάς να αγαπήσεις το ταξίδι αλλά να δεις και το τι κρύβεται πίσω από αυτό που κυρίως αυτό ήθελα να έρθω σήμερα να συζητήσουμε να εκθέσω και τον εαυτό μου γιατί το να εκθέσεις κάποιον άλλον είναι εύκολο θεωρώ ότι κάνοντας αυτοκριτική
αλλά και αυτοέκθεση είναι εγώνυμο να καταλάβει πολλοίς κόσμος ο οποίος μπορεί να έχει κάποιες δυσκολίες ή έχει κάποιους στόχους και έτσι και ζορίζεται ότι δεν είναι ούτε μόνος και ότι μιλάμε από πράγματα τα οποία έχουμε περάσει και οι δύο και εκδέτουμε προσωπικά στιγμές της δικιάς μας ζωής που μας φέρανε σε αυτές τις απόψεις.
Γι' αυτό είπαμε ότι δεν είμαστε ούτε οι επιστήμονες ψυχικής υγείας αλλά έχουμε κάποιες εμπειρίες τις οποίες στο κομμάτι της ψυχικής υγείας σήμερα θέλαμε να κουβεντιάσουμε. Ισχύει, ισχύει. Και αν κάποιος το πάρει διαφορετικά, ταφλάκ. δείτε το πραγματικά χωρίς κανένα δεν είναι θέμα καθοδήγησης το είπε πολύ σωστά ο Λευτέρης ότι κανείς δεν είναι μόνος γιατί και ένα τα βασικά take aways είναι ότι σε κάθε ταξίδι όσο μοναχικό και να φαίνεται πιστέψτε με και εδώ θα πάω και στην προσωπική μου εμπειρία που έχει να κάνει και με τη μοναξιά γιατί εγώ το 2012 αναγκάστηκα ουσιαστικά λόγω της οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα όπως και πολλοίς κόσμος, δεν λέω ότι ήμουν ο μοναδικός να πάω κακήν κακός να μετακομίσω από την Ελλάδα, γιατί δεν πληρονόμασταν εδώ στο Δουβλίνο το επέλεξα όχι τρομακτικά θεσμοθετημένα έψαχνα και σε άλλες χώρες έτυχε να είναι Δουβλίνο που είναι απέναντι στον Ουμένο Βασίλειο είναι και το αριστερότερο άκρο της Ευρώπης μετά έχει ωκεανό, δηλαδή έχει νερό
και Αμερική, οπότε έλεγα για πρώτη φάση να πάω να μείνω within Europe, είχε το καλό ότι είχε πολλή τεχνολογία δηλαδή ήταν παράδεισος και νομίζω είναι ειδικά τώρα με το Brexit είναι ακόμα παράδεισος για την τεχνολογία και το cyber security. Πολλές εταιρείες έχουν τα κεντρικά τους εκεί δυστυχώς δεν ήταν και νομίζω δεν είναι ακόμα παρά την κλιματική αλλαγή παράδεισος με τον καιρό και το κρύο και την βροχή που ήταν κάτι το οποίο με επηρεάσε και προσωπικά πάρα πολύ Έκατσα περίπου τρία χρόνια ήταν στην αρχή εύκολα μετά όχι και τόσο και γιατί δεν θα μιλήσω για τα προσωπικά μου αλλά η μοναξιά υπήρχε γιατί και στο εργασιακό κομμάτι φεύγεις από κάτι το οποίο ήμουν σε ένα οικοσύστημα το οποίο ήταν παραπάνω από ok και πας σε ένα τόπο που δεν ξέρεις και κανέναν που έχουν και ένα διαφορετικό εργασιακό momentum.
Δηλαδή εγώ εργάστηκα για μια εταιρεία που ήταν ελλαμβική στην αρχή, που ήταν πολύ άνετη, πολύ agile, σε σημείο να μου φαίνεται πολύ παράξενο σε σχέση από την εργασιακή εμπειρία στην Ελλάδα και μετά πήγα τότε σε μια πολυεθνική, σε μια πολύ μεγάλη εταιρεία που είχε έδρα την Αμερική και τα πράγματα δυσκολεύσανε πάρα πολύ.
Σε σημείο, το λέω, το Δεκέμβριο του 2014, να πάω ευτυχώς μόνος μου, το λέω το ευτυχώς μόνος μου γιατί σημαίνει ότι ήμουν ήμουν χαλιά αλλά αρκετά οκ να πάω σε ένα νοσοκομείο ψυχικής υγείας εκεί δεν το πως είναι εδώ ας πούμε το το δρομοκαίτιο ή οτιδήποτε σε κάτι αντίστοιχο και να πάω και να πω να παραδεχτώ καταρχάς σε κάποιον ειδικό ότι δεν είμαι καλά το οποίο εντάξει τώρα το λέω έχουν περάσει 11 χρόνια τότε δεν ήταν καν πολύ εύκολο καταρχάς να το παραδεχτώ μέσα μου και να σηκωθώ θυμάμαι εκείνη τη μέρα, δεν το θυμάμαι ήταν Σάββατο, ήταν Δεκέμβριος θυμάμαι την ενημερομηνία, δεν έχει σημασία γιατί έδινα εκείνη την ημέρα το πρωί το ΣΥΖΑ είναι μια πιστοποίηση προφανώς όσοι λέτε την ξέρετε είναι του ΙΖΑΚΑ, δεν έχει σημασία από την Παρασκευή δεν ήμουν καλά, οπότε ξυπνόταν στο πρωί είχα αποφασίσει ότι δεν θα πάω να το κάνω γιατί δεν ήμουν καθόλου καλά και πήγα στο νοσοκομείο και να πω την αλήθεια ήταν από τα πιο έξινα πράγματα που έχω κάνει γιατί για πολύ καιρό δεν ήμουν καλά
και την πλήρωναν οι άνθρωποι που ήταν δίπλα μου στη δουλειά στο σπίτι οι φίλοι που είχα εκεί πέρα προσπαθούσα η περίπτωση που λες νομίζω ότι θα ταυτιστεί πάρα πολλοί κόσμος. Πρώτα απ' όλα διότι έχουν φύγει πάρα πολλοί κόσμος στο εξωτερικό και στο εξωτερικό αν ένα πράγμα βιώνεις θα πηγαίνεις για δουλειά και ιδίως αν δεν έχεις οικογένεια για να γυρνάς κάπου και να βρεις κάποιον είναι αυτό που ανέφερες. Μοναξιά.
Πολύ σοβαρό πράγμα το οποίο αφήνουν πολύ πίσω. Ιδίως όταν είσαι σε ένα ξένο τόπο. Εγώ το πέρασα το 2003 για τρία χρόνια πάλι με δικιά μου επιλογή τότε. δεν το περίμενα έτσι, δεν περίμενα να είναι τόσο τα πράγματα δύσκολα ο καιρός, γιατί εγώ πήγα Βέλγιο, που ήταν εντελώς διαφορετικός από ό,τι στην Ελλάδα εξίσου άσχημα και σε κάνει να νιώθεις ακόμα χειρότερα διότι δεν γεμίζει ο χρόνος σου και είσαι μόνο δουλειά και στο σπίτι κοιτάς έναν τείχο και ψάχνεις να δεις τι θα κάνεις σε εκείνη την περίοδο εμείς δεν είχαμε και ίντερνετ μιλάμε τώρα εποχές σε DSL πρώτες με ταχύτητες μέχρι 4-6 Μππ εκεί γιατί στην Ελλάδα είχαν ακόμα SDN και τα τελικά είμασταν ακόμα πιο πίσω πολύ δυσκόλες καταστάσεις τις οποίες έπρεπε να περάσεις μόνος και έφτασες σε ένα σημείο που λες ok αυτό που είπες αρχίζω και λέω ναι ok και τι κάνω τώρα πηγαίνω στη δουλειά δεν είναι όπως είμαστε εμείς και έχουμε τον καλό καιρό να βγούμε μετά τις 5-6 να πεις θα πάω να περπατήσω δύο ώρες να καθαρίσω το καλό μου να πάμε να κάτσουμε
αναγκαζόσουν έμενες μέσα και προσπαθούσαν να βρεις με τον εαυτό σου και έβγαιναν όλα αυτά εγώ δεν είμαι καταστροφολόγος και ξέρω πολλοί κόσμο που είναι στο εξωτερικό που είχε φύγει και πέρνει από μένα και δεν έχει γυρίσει ακόμη αν και να πω την αλήθεια από το δικό μου το κύκλο οι περισσότεροι έχουν έρθει στην Ελλάδα όχι στα τρία χρόνια ακόμα και στα 10, αλλά έχουν γυρίσει ο καιρός καλός χακός ήταν και παραμένει σημαντική παραμετρός ειδικά για κάποιον που είχε γεννηθεί σε μια μεσογειακή χώρα καλή ώρα εγώ είμαι και άνθρωπος τέτοιος με τη μηχανή συνέχεια ποδήλατο, πήγα εκεί το Δουβλίνο πριν από έτσι πριν από 14 χρόνια γιατί πήγα το 12 έβρεχε 350 μέρες από τις 365 είχε μουντάδα ακόμα και όταν δεν ευρεχεί δηλαδή θυμάμαι στα σχεδόν τρία χρόνια ένα βράδυ μόνο που είχα βγει χωρίς να...
Αυτό το επεισόδιο είναι προωθείς από τον Spreaker, την πλατφόρμα που εξακολουθεί για μια πραγματικά σπρουτώσια κατάσταση, που γνωρίζεται ως podcast brain. Οι συμπτώσεις είναι να αγοράσεις μικροφόρους που δεν χρειάζεσαι, να εξηγήσεις RSS feeds σε αγκάστατες φίλους, και να πεις πράγματα όπως, «Ευχαριστώ, δεν μπορώ να μιλήσω τώρα, εγώ εγγραφίζω αυτοί».
Αν αυτό σκέφτεται, είστε πραγματικά ήδη ένας podcaster. στο ένα μπουφανάκι ή ένα μια ζακέτα από πάνω δηλαδή δεν μπορούσες να βγεις ποτέ μόνο με κοντομάνικο έτσι και αθλητικά κλπ και εδώ πέρα κοντεύει να τελειώσει ο Οκτώβρης και είμαστε σήμερα ακόμα και σήμερα και τα τελευταία χρόνια καλά και αυτό δεν είναι φυσιολογικό αλλά με κοντομάνικο με ένα πολύ λεπτό μπουφάν ηλιοφάνεια τρομακτική παίζει πολύ ρόλο στην στην ψυχολογία και επίσης αυτό που λες Λευθέρη μετά τη δουλειά ο κόσμος εκεί πέρα έφεγε από την, όπως και στο Βέλγιο έχω πάει, για δουλειά δεν έχω μείνει προς το εγώ ναι δεν μου είχε αρέσει καθόλου βγαίνει από το γραφείο και πάει να μπει σε μια pub να πιει πάρα πολύ αλκοόλ σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα άλλο που με ξένισε δηλαδή φεύγαν ακριβώς 5-5 μισέ δουλειά και κατευθείαν σε μια pub να πιούμε τρεις μπιρές που εγώ δεν πίνω σχεδόν καθόλου αλκοόλ και να γυρίσω 9 ώρες στο σπίτι εγώ δεν έπινα και όλες εντάξει ο άλλος μπορεί να έτρωγε ας πούμε και να κοιμούταν
τώρα 27 χρονών 28 να γυρίσω να κοιμηθώ 15 βράδυ ήταν πολύ δύσκολο άρα ήταν απίστευτο αυτό για μας ναι ήταν απίστευτο πραγματικά τι βοήθησε πάλι προσωπικά καταρχάς πριν να το παραδεχθώ γιατί σίγουρα βοήθησα από όταν πήγα και το είπα δηλαδή έφυγε ένα τεράστιο βάρος αυτό που εμένα με κράτησε relatively sane γιατί δεν ήμουν πολύ καλά ήταν ο αθλητισμός και πολεμικές τέχνες γιατί αυτό δεν το λέμε σαν ειδική ακόμα και να περπατήσεις απλά έτσι γίνεται και μέσα σου κάποιες ημικές ενώσεις ορμονικά ανεβαίνει νομίζω σε ροτονίνη οτιδήποτε και σου φτιάχνει τη διάθεση δηλαδή σίγουρα εγώ βοηθήθηκα από αυτό και είναι κάτι που αυτό το προτείνω ότι εννοείται βάλτε ειδικά με την καθιστική ζωή που κάνουμε όλοι εκατοντάδες ώρες την εβδομάδα στον υπολογιστή ξαπλωμένοι με τα λάπτοπ, με τα κινητά συνέχεια βάλτε την γυμναστική έστω ένα περπάτημα για να μην υπάρχουν δικαιολογίες δεν προλαβαίνω δεν λέω ότι πρέπει όλοι να είναι γυμναστηριακοί ή να είναι με μαύρες ζώνες σε πέντε πολεμικές τέχνες
αλλά σίγουρα βοηθάει γιατί είναι και μια κοινωνική σαναστροφή και οι πολεμικές τέχνες υπάρχει εκτόνωση κτλ εμένα αυτό σίγουρα με είχε βοηθήσει και εννοείται αυτό που λέμε ότι μην, δεν χρειάζεται να φτάσει κάποιος στο τέρμα για να ζητήσει βοήθεια, να ξεχυλώσει να ξεχυλώσει, συγγνώμη το ποτήρι να ζητήσει βοήθεια πάμε αρκετά σύντομα να ζητήσουμε από κάποιον ειδικό και δεν είναι καθόλου ταμπού ακόμα και σε ψυχία τώρα να χρειαστεί να πάμε με κάποια φαρμακευτική αγωγή έχω πάλι μιλάει από προσωπική εμπειρία δόξα τω Θεώ είχα πάρει τότε και γυρνώντας στην Ελλάδα γιατί μην φανταστείτε ότι γυρνώντας στην Ελλάδα τα πράγματα ήταν αερόδυνα και ειδικά και θα το πω τώρα πάλι χωρίς να νοματίσω και πάλι που το 2015 και η χώρα δεν ήταν και στα καλύτερά της και σε ένα οικοσύστημα παρόλο που δεν μιλάμε για την δεκαετία του 90 και το 2015 υπήρχε πολύ μεγάλο ταμπού ακόμα με τους ψυχολόγους και αν κάποιος έπαιρνε μια αντικαθαλπτική αγωγή ας πούμε καλή ώρα έχω ακούσει και το λέω
τώρα με σχεδόν εκνευρισμό κυρίως για τους ανθρώπους που το έλεγαν και κάνουν και το ίδιο και τώρα και στις νεότερες γενιές που από ό,τι είπαμε μάλλον είναι και implicitly λίγο πιο έτσι που χρειάζονται και λίγο παραπάνω το support έχω ακούσει να με λένε χαπάκια χωρίς κάποιος να απλά μόνο και μόνο επειδή ήξερα ότι παίρνω μια φαραμεκευτική αγωγή χωρίς ποτέ να υπάρχει impact δεν θα μιλήσω για την προσωπική μου ζωή στην επαγγελματική μου ζωή άρα αυτό το from zero του κάτι είχε γίνει μου βάζει σε αυτά τα πλαίσια παρά τα ταμπού παρά το οτιδήποτε έλεγε ο καθένας σίγουρα με βοήθεια από ψυχολόγο γι' αυτό αν κάτι πρέπει να πούμε εδώ πέρα είναι ότι δεν υπάρχει καμία αντροπή, δεν υπάρχει κανένα ταμπού όταν δεν είσαι καλά πας, το λες καταρχάς μέσα σου σίγουρα η οικογένεια μπορεί να βοηθήσει μέχρι ένα σημείο και οι φίλοι αλλά συνήθως χρειάζεται κάποιος ειδικός πως όταν ο μη γέννητο έχεις φάει ένα cyber attack μπορεί να σε βοηθήσουν κάποιοι αλλά έτσι να βγάλεις ένα backup
ή οτιδήποτε να το επαναφέρεις αλλά θα πρέπει να πας σε response professional να καταλάβεις τι έχει κάνει να καταλάβεις τι έχει γίνει και τι θα πρέπει να κάνεις σίγουρα είναι μακρόπνοη διαδικασία δεν είναι κάτι που πας και το λύνεις σε μια συνεδρία ή σε μια ώρα τον βλέπετε σκεπτικό πολύ τον Λευτέρη θα το συζητήσουμε αν είναι σε άλλο επεισόδιο γιατί εγώ μιλάω για μένα σήμερα υπάρχουν πολλοί άνθρωποι κοιτάω τώρα λίγο την κάμερα επίτηδες πολλοί άνθρωποι στο οικοσύστημα και πιο μεγάλοι από εμάς που έχουν έρθει σε τέτοιες δυσκολίες που λόγω των ταμπού των προηγούμενων χρόνων έχουν αποφασίσει να μην εκτεθούν γιατί ο καθένας μπορεί να εργάζεται και σε ένα περιβάλλον το οποίο είναι πιο αναλαστικό κτλ εδώ να σε ξαναευχαριστήσω για το βήμα γιατί δεν είναι εύκολα πράγματα αυτά μπορούμε να λέμε συνέχεια για τεχνολογίες έτσι και για οτιδήποτε αλλά μην ξεχνάτε ότι ακόμα και στο τεχνολογικό aspect λέμε ότι ισχύει το people process technology το πρώτο είναι το people
η τεχνολογία super τα processes φοβερά, τα ios, τα frames κτλ αλλά χωρίς τον ανθρωπό τα προβλήματα, το πρόβλημα παραμένει κάνε ό,τι θέλεις, αγόρασε ό,τι θέλεις βάλε in place όλα τα πρόσθεση του κόσμου αν το ανθρώπινο το human aspect είναι έτσι είναι απαρκές υπάρχει πρόβλημα ακόμα και στο business as usual άρα καταλάβατε έτσι ότι εμείς δεν είμαστε πολλοί φίλοι του ότι το AI μας πήρε ήδη τις δουλειές οι άνθρωποι συνεχίζουν και παίζουν πρωταρχικό ρόλο συνεχίζουν και παίζουν τον κύριο ρόλο και θα συνεχίσουν να το παίζουν και για αρκετά χρόνια ακόμα και θα είναι μπροστά με τη βοήθεια όλης της τεχνολογίας σε όποιον τομέα και να είναι αυτό.
Είναι φοβερό πως κόλλησε και το AI σε αυτό. Καταρχάς να ξέρω ότι δεν έχουμε κάνει καμία προετοιμασία για να είναι σημαντικό για να πούμε πράγματα, σμιλευμένα κτλ. Εδώ να πω ότι ένας άλλος τρόπος ο οποίος βοήθησε προσωπικά εμένα είναι το να κρατάω κάποιο ήδη σημερολόγιο επειδή ασχολούμαι και αρκετά με τη μουσική και σε ένα αποτέλεσμα αυτό όταν ήρθε και μια ουσιαστική ηρεμία γυρνώντας στην Ελλάδα εξέδωσα το πρώτο μου βιβλίο λέγεται το αμοιονέκτημα της ανηφόρας θα κάνουμε και κάποιο give away στο έτσι όσο σύγχρονο podcast το τέλος αυτό ο Λευτέρη είναι και το ουσιαστικά είναι το πρώτο που βγήκε είναι το πρώτο βιβλίο και πάνω φαίνονται ακόμα και οι διορθώσεις που έχω κάνει γιατί μετά την επιμέλεια πριν βγει στο production έχει και εδώ DevTest UAT, αυτό είναι το τελευταίο είναι το pre-prod που λέμε και έχουν γίνει μέσα όλες οι διορθώσεις και το λέω και το παντρεύω αυτό με το AI γιατί έχω βγάλει και ακόμα ένα βιβλίο και τώρα είμαι στο έργη να βγάλω και ένα τρίτο δηλαδή δεν ξέρω αν θα προλάβω
τα Χριστούγεννα του 25 στο Q1 του 26 θα βγει πρωτοαθέως και η τερτιμουπητική συλλογή συζητάγαμε με κάποιους συναδέλφους από τον καινούργιο εκδοτικό περί AI και καλά ότι ειδικά σε ποίηματα σε πιο μικρά να το τροφοδοτήσουμε με κάτι και να το πούμε να γράψει πράγματα έχουμε δει φοβερά deepfakes με βίντεο φανταστικά που δεν τα καταλαβαίνεις είτε το πιστεύετε ότι όχι δοκιμάστε το ενώ βάλαμε στο LLM σε ένα από τα LLM δεν έχει σημασία το τροφοδοτήσαμε με αρκετά πήματα ο καθένας αυτά δικά του αυτό που έβγαζε μόνο του ήταν κάτι το οποίο μπορεί να είχε η Αμβικό 15 σύλλαβη ή οτιδήποτε αλλά έχανε σε ψυχή δεν μπορώ να το επικοινωνήσω να πεις εσύ Άρτζη άμα διαβάσουμε κάτι και δεν το καταλάβουμε και να διαβάσουμε κάτι ότι πιστέψτε με το δώσαμε να το διαβάσουν άνθρωποι που δεν ασχολούνται με αυτό, δεν το διαβάσαμε με τον άλλον από τον προσωπικό μας κύκλο και φαινόταν πραγματικά φαινόταν το έχει γράψει η μηχανή ενώ περίμενε σε ένα απλό τέξτ να είναι τελειότατο ενώ βλέπεις βίντεο το οποίο
είναι πολύ δύσκολο και φαίνεται τέλειο ναι γιατί το βίντεο είναι μυθοπλασία, μπορεί να είναι μια ταινία Ο ανθρώπινος παράγοντας και η ανθρώπινη ψυχή θέλει αρκετά, θέλει πολύ καιρό ακόμη του AI. Έτσι. Εκεί που υπάρχει η κατάθεση ψυχής σίγουρα είναι πολύ δύσκολο να βάλουμε οποιοδήποτε μοντέλο αυτή τη στιγμή να την αντιγράψει και να μπορέσει να εμφανίσει κάτι αντίστοιχο.
Δεν είναι πολύ εύκολο να κάνουμε train. Ακόμα και να το τροφοδοτήσουμε, ακόμα και να βάζαμε μία κάμερα, μια body cam και να τράβαγε όλες τις μέρες και τις νύχτες πάλι το πως λειτουργεί η ανθρώπινη ψυχή το οποίο είναι καρδιά και μυαλό μαζί αυτό δεν μπορεί να το αντιγράψει αυτή τη στιγμή το AI και νομίζω ότι θα έχουμε ακόμα πολύ δρόμο οπότε σε οτιδήποτε βάζετε την ψυχή σας μην φοβάστε ότι θα γίνει replicate από ένα LLM τώρα εντάξει αν μιλάμε τώρα για entry level coding ή κάποια repetitive tasks σε ένα σοκ και οτιδήποτε να το φέρει προς το επαγγελμά μας σίγουρα αυτά κάποια πράγματα θέλουμε να τα κάνουμε οφειλούντς του AI για να κάνουμε και τα πιο ενδιαφέροντα αυτά που θέλουν και την πραγματική ψυχή.
Καταλαβαίνετε λοιπόν ότι σαφώς είπαμε ότι θα μιλήσουμε για ψυχική υγεία σε αυτό το επεισόδιο αλλά μας βγαίνει και στους δύο το κομμάτι το τεχνολογικό δεν μπορούμε να τα αφήσουμε απέξω. Είναι μέρος καθημερινότητας και της ζωής. Και η καθημερινότητα ακριβώς η δικιά μας και το κομμάτι της ψυχικής υγείας της δικής μας έχει να κάνει ξεκάθαρα με το θέμα της τεχνολογίας.
Ρωστά. Οπότε για να κλείσουμε, τι συμβουλές έχουμε. Για να κλείσουμε. Χωρίς να είμαστε είπαμε ήδη και έτσι. Το είπαμε, το είπαμε. Είναι δικά μας. Εκτός από την συμβουλή ότι αν δεν είσαι καλά πες του, έλα γρήγορα. Εγώ λέω πάντα, το έχω κλέψει από τον ψυχολόγο που πήγε όταν γύρισα από την Ερλανδία. να βάλω και μια παράμετρο εδώ ξεκίνησα ψυχοθεραπεία και στην Ιρλανδία αλλά σκεφτείτε το language barrier δηλαδή ότι κάποιος προφανώς εγώ δεν μπορούσα να τα πω στα ελληνικά έπρεπε να τα πω στα αγγλικά που μιλάω πολύ καλά αγγλικά αλλά όταν δεν είναι η μητρική σου γλώσσα χάνεις αρκετό χάνεις αρκετό κομμάτι στο να προσπαθήσεις να το μεταφράσεις δεν λέω ότι δεν γινόταν καθόλου δουλειά σίγουρα όμως χρειάζεται να είναι στην να βοηθάει να είναι στη λόσα που μιλάς, στη μητρική σου λόσα.
Υπάρχουν πλέον, προφανώς, και υπηρεσίες, ακόμα και αν είσαι στο εξωτερικό, να μιλήσεις μέσω Skype, δεν υπάρχει πια, συγγνώμη, μέσω Viber ή οτιδήποτε, έτσι ώστε να μπορέσεις να εξυπηρετηθείς. Οπότε θα πω αυτό που έλεγε ο πρώτος μου ψυχολόγος, ότι δεν καταλαβαίνω, γιατί και εγώ είχα πάει και ένιωθα λίγο, τι θα πω, τι θα το πω στον κόσμο ότι μπορεί πάω στον ψυχολόγο μπορεί να πω αυτό το φάρμακο μου λέει είσαι στο αμάξιν ξέρω εγώ τι αυτοκίνητο έχεις ή οτιδήποτε μου λέει άμα σκάσεις το λάσκο τι θα κάνεις θα συνεχίσεις να πηγαίνεις και θα ακούς ντουκου ντουκου ντουκου ντουκου ντουκου ντουκου μέχρι να σπάσεις και ζάντα και τα λοιπά όχι θα σταματήσεις τότε δεν είχε ριπέρει και το αυτοκίνητο κατέβαινες ακόμα με το γρίλο και άλλαζες.
Πολύ ωραία, θα κατέβεις με το γρίλο, ο γρίλος μπορεί να είναι ψυχολόγος ή και ένα φάρμακο ή και δύο φάρμακο και οτιδήποτε, θα βάλεις ένα μικρότερο λάστιχο για να συνεχίσει η καθημερινότητά σου, να συνεχίσει η ζωή σου και μετά συνεχίζεις μέχρι όταν θα είσαι έτοιμος να πας στο συνεργείο και να βάλεις το ίδιο λάστιχο με τα υπόλοιπα.
Ή ένα καλύτερο σε ταποελαστικά, που εκεί είναι και το θέμα πιάνετε λίγο την αντιπαραβολή έτσι αυτό είναι το πρώτο και το άλλο γιατί είναι και αυτό που λέω και τώρα και στο mentoring εντάξει αυτό μπορώ να το πω ότι προσπαθώ να το πω χωρίς να βρίσω γιατί εκεί πιστεύω one to one βρίζω αρκετά μιλάω ενώ είμαι αθυρός όμως αυτό ενώ βρίζω ότι αν κάποιος σας λέει δεν μπορείς να το κάνεις αυτό ή τι νόημα έχει να το κάνεις αυτό ή την οικογένειά σας, τι μου οφείλουν είτε είναι στο φιλικό σας περιβάλλον ο εισήντροφός σας οποιοςδήποτε ή κάποιος εφιστάμενος εργοδότης σας αν το θέλεις πραγματικά γράψου τον εκεί που δεν πιάνει μελάνη δεν τα βρήσα και προχώρα κυρίως προφανώς δεν μιλάμε για big bang changes διάβασε καταρχάς γίνε πάλι μέσα σου και δες αν όντως θέλεις να κάνεις αυτό που λες αν το υποστηρίζεις ψυχήτε και σώματη και κάνε το extra mile χάλα αυτή την ισορροπία από το life work και τα λοιπά γύρινα από τη δουλειά σου εξελίξου λίγο παραπάνω διάβαση δεν χρειάζεται πλέον να κάνεις δέκα μεταπτυχιακά
υπάρχουν microcourses υπάρχουν στο internet, δόξα τω Θεώ από τότε κάναμε πτυχίο μεταπτυχιακό αναγκαστικά για να είμαστε ανταγωνιστικοί και στο περιβάλλον εργασίας τώρα με τα microcourses, με το Coursera με όλα τα υπόλοιπα, με πιο μικρά και στοχευμένα μπορείς να καταλάβεις καταρχάς σε έμπλογο χρονικό διάστημα και με μικρό κόστος αν όντως αρέσει, διάβασε εξελίξου και πήγαινε κάτι παραπάνω και πολλές φορές όταν προοδεύεις έρχεται ενός άλλου είδους μοναξιά που δεν έχει να κάνει με τη μοναξιά του εξωτερικού γιατί φεύγεις από ένα οικοσύστημα που δεν σε γεμίζει και πας σε ένα οικοσύστημα το οποίο πίστεψέ με πιστέψτε με, πίστεψέ με και το ξέρεις αλλά πιστέψτε με αργά ή γρήγορα θα σας γεμίσει αυτό και με αυτό το τελευταίο που κουβεντιάσαμε με τον Αργύρη θα κλείσουμε το σημερινό επεισόδιο κρατήστε ό,τι είπαμε εδώ πέρα σαν προσωπική κατάθεση και συμβουλή και ψάξτε μέσα στον εαυτό σας για την αλήθεια που θα σας γεμίσει εμείς θα δούμε τώρα πως θα το προχωρήσουμε το βιβλίο θα βάλουμε στην περιγραφή
περισσότερα για το πώς θα μπορέσετε να το αποκτήσετε αν θέλετε να το διαβάσετε και να δώσουμε βέβαια είναι το πρώτο giveaway που κάνω γιατί γενικά θα δείτε ότι πέρα από το podcast του Λευτέρη και το LinkedIn προς τώρα δεν έχω άλλη παρουσία στα social media ούτε και με τον προηγούμενο εκδοτικό που έχει κάνει και την έκδοση του βιβλίου μπορούμε να δώσουμε δύο βιβλία το μεονέκτημα της ανηφόρας σε δύο τυχερούς που θα κάνουν τα πρώτα σχόλια τα πρώτα σχόλια αν είναι κάτω από το βίντεο με το που θα δημοσιευτεί μια χαρά να μας αφήσουν βέβαια να στείλετε στον Λευτέρη και τα προσωπικά σας στοιχεία για να μπορέσω να επικοινωνήσω εγώ μαζί σας για να σας κάνω funnel τα βιβλία τέλεια Αργύρη ευχαριστώ πολύ και πάλι εγώ σας ευχαριστώ ξανά και ξανά και ελπίζω και το κοινό να το βρει ενδιαφέρον και να έστω και ένα λιθαράκι αν βάλαμε να βοηθηθεί κάποιος για μένα και σίγουρα για σένα και για όλο το οικοσύστημα γιατί εδώ ουσιαστικά εκπροσωπούμε και ένα συγκεκριμένο οικοσύστημα
νομίζω θα είναι θεμητό και εννοείται ότι αν κάποιος θέλει να να μιλήσει και σε πιο προσωπικό επίπεδο πάντα around στο εργασιακό γιατί δεν είμαστε συμβουλή ψυχής υγείας by all means στείλτε ένα μήνυμα στο LinkedIn έχει και το email μου μέσα ή κάντε με connect και στείλτε μου ένα κανονικό μήνυμα εγώ απαντάω σε όλα και όπως είπα και πριν κάνουμε και mentoring και εκτός της θερμοθέτησης και τα λοιπά. Συνεχίζω και φέτος και με το Women for Cyber, εντάξει το οποίο είναι λίγο πιο στοχευμένο, αλλά και σε οποιονδήποτε στέλνει ξέρεις κάτι σκέφτομαι να κάνω αυτό στο Cyber Security.
Έτσι με μισή ώρα και 45 λεπτά δεν χάθηκε ο κόσμος ποτέ. Αυτό ακριβώς. Ευχαριστώ πολύ. Ευχαριστώ. Θα ήθελα να σας ευχαριστήσω και πάλι. Καλή συνέχεια.
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα