Ο «βλάχος» του ελληνικού σινεμά - Έκανε 5 γάμους και πέθανε χρεωμένος
Καρέ-ΚαρέΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Ο Ζήκος που μας έκανε να κλαίμε από τα γέλια… και μια ζωή που δεν είχε τίποτα αστείο.
Ο Κώστας Χατζηχρήστος χάρισε στον ελληνικό κινηματογράφο μερικούς από τους πιο αξέχαστους κωμικούς χαρακτήρες. Πίσω από τη δόξα όμως υπήρχαν πέντε γάμοι, μεγάλες θεατρικές παραγωγές, το δικό του θέατρο και μια πορεία που κατέληξε στην οικονομική καταστροφή.
🎙️ Στο νέο επεισόδιο του «Καρέ Καρέ», η Δάφνη Τσάρτσαρου ξετυλίγει τη διαδρομή του, από την καθιέρωση μέχρι τα χρέη, τα προβλήματα υγείας και τις δύσκολες τελευταίες του στιγμές.
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
και γνωρίζουμε καλύτερα τον Κώστα Χατζιχρίστο, τον άνθρωπο που έγινε ο βλάχος του ελληνικού θεάματος, τον ηθοποιό που έκανε ολόκληρη την Ελλάδα να γελάσει, τον Ζήκο του Μπακαλόγα του, τον Θήμιο των Επιθεωρήσεων, αλλά και έναν άνθρωπο που έζησε μια ζωή γεμάτη θέατρο, κινηματογράφο, έρωτες, γάμους, επιτυχίες και μεγάλα ρίσκα.
Μια ζωή που ξεκίνησε με πολύ διαφορετικές πρόπτικες και κατέληξε σε μία από τις πιο πικρές ιστορίες της γενιάς του. Ο Κώστας Χαζιχρίστος γεννήθηκε το 1921 στη Θεσσαλονίκη. Οι γονείς του κατάγονταν από την Κωνσταντινούπολη και μετά τους τουρκικούς διωγμούς εγκαταστάθηκαν αρχικά στην Καβάλα και στη συνέχεια στη Θεσσαλονίκη.
Ήταν το ενδέκατο παιδί μιας πολύ μεγάλης οικογένειας και λίγο μετά τη γέννησή του η οικογένεια μετακόμισε στην Αθήνα, συγκεκριμένα στο Παγκράτη. Από μικρός είχε μια ιδιαίτερη σχέση με τα επαγγέλματα που απαιτούσαν στολή. Έτσι ακολούθησε τη στρατιωτική κατεύθυνση και φίτησε στη Σχολή Ανθιπασπιστών της Σύρου. Όταν όμως ολοκλήρωσε τη φίτησή του, ξέσπασε ο δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος Βρέθηκε στο αλβανικό μέτωπο και έζησε την περίοδο της κατοχής Και κάπου εκεί συνέβη ένα περιστατικό που θα άλλαζε ολόκληρη τη ζωή του Το 1943, κυνηγημένος από τους Γερμανούς για μια πράξη εναντίον τους, κατέφυγε σε ένα θέατρο Δεν κρύφτηκε όμως ανάμεσα στους θεατές Με κάποιον τρόπο βρέθηκε πάνω στη σκηνή ανάμεσα στους τοπιούς και άρχισε να αυτοσχεδιάζει μέχρι να φύγουν οι Γερμανοί Εκείνη τη στιγμή ανακάλυψε κάτι που ίσως υπήρχε μέσω του από πάντα Ότι δεν ήταν φτιαγμένος για τους στρατώνες, ήταν φτιαγμένος για τη σκηνή Άλλωστε, όπως είχε πει και ο ίδιος αργότερα δεν μπορούσε να αποδεχτεί την ιδέα ότι θα περνούσε τη ζωή του δεχόμενος διαταγές
Παρότι είχε προχωρήσει τη διαδικασία για να μονιμοποιηθεί στο στρατό, τελικά τα παράτησε Το θέατρο τον είχε ήδη κερδίσει Στα χρόνια που ακολούθησαν άρχισε να δουλεύει στα περίφημα μπουλούκια και στη συνέχεια πέρασε στο βαριετέ Το 1949 συνεργάστηκε με τον μουσικό θίασο της Κούλας Νικολαίδου και το 1951 συμμετείχε στις επιθεωρήσεις του θεάτρου Ακροπόλ Ακροπόλ.
Εκεί δημιούργησε για πρώτη φορά τον θύμιο. Έναν σατυρικό τύπο, έναν επερχιώτη που θα γινόταν ουσιαστικά το σήμα κατά τεθέν του και θα τον ακολουθούσε σχεδόν σε ολόκληρη την καλλιτεχνική του πορεία. στέρνω το θύμιο στην Αθήνα για καπρό αλλά του ετοιμάζω ένα χουνέρι με την φωτογραφία που του έδωσα θα γελάσει το παρδαλό χατσίκι Την ίδια περίπου περίοδο ήρθε και ο πρώτος του γάμος Κατά τη διάρκεια της κατοχής είχε παντρευτεί στη Βόρεια Ελλάδα μια κοπέλα που λεγόταν Νίτσα και καταγόταν από την Άουσα Ο γάμος τους κράτησε αρκετά χρόνια μέχρι που οι δυο τους εγκαταστάθηκαν στην Αθήνα Εκεί η προσωπική του ζωή θα άλλαζε ξανά Ο Χατζιχρίστος γνώρισε τη Μέρη Νικολαίδου, αδελφή της Κούλας Νικολαίδου και οι δυο τους παντρεύτηκαν Από το γάμο τους απέκτησαν μια κόρη την Τέτα Ο Χατζιχρίστος όμως ήταν ένας άνθρωπος που αγαπούσε έντονα τη ζωή και όπως φαίνεται και από την προσωπική του ιστορία δεν έμεινε ποτέ μακριά από τις γυναίκες.
Στην αυτοβιογραφία του, γραμμένη από τον Πέτρο Γεωργιόπουλο με τίτλο «Ο Χατζιχρίστος τα λέει όλα», ο ίδιος είχε πει «Τώρα η ιδιαίτερη αδυναμία εκτός από τις νόμιμες συζύγους μου Μέρη Νικολαίδου και και την Τιριντάουα είχα στην Άνα Φόνσου, τη Μάρθα Καραγιάννη, την Τίνα Τριάντη, της Περάντζα Βρανά και την Πεάτα Ασημακοπούλου.
Ειδικά για την Ανούλα Τιφόνσου πρέπει να σου πω ότι ήταν ένα από τα πιο καθοριστικά κίνητρα της ζωής μου. Μάλιστα με την ηθοποιόντίνα Τριάντι υπήρξε και αραβωνιασμένος για κάποιο διάστημα. Το 1952 συγκρότησε το δικό του Θεία Σο. Εκεί συνεργάστηκε με τον Κούλη Στολίνγκα και την Κέτι Τιριντάουα ένα από τα σημαντικά ονόματα της επιθεώρησης.
Η συνεργασία τους εξελίχθηκε σε έρωτα Ένα βράδυ μετά από παράσταση της εξομολογήθηκε τα αισθήματά του και της πρότειναν να βγουν για φαγητό Εκείνη δέχτηκε και ξεκίνησε μεταξύ τους μια σχέση Ο Χατζιχρίστος πήρε το δεύτερο διαζύγιο του και το 1959 παντρεύτηκε την Κέτι Ντιριντάουα Ο γάμος τους κάτσε 16 χρόνια και απέκτησαν μια κόρη τη Μαριαλένα Η Ντιριντάουα όμως δεν μπορούσε να ανεχθεί τις απιστίες του του ζήτησε διαζύγιο.
Μέχρι τότε πάντως, η καλλιτεχνική του πορεία είχε ήδη απογειωθεί. Συνεργάστηκε με κορυφαίων νόματα της εποχής όπως η Ρένα Βλαχοπούλου, ο Βασίλης Αυλωνίτης, η Γεωργία Βασιλιάδου, ο Νίκος Σταυρίδης και ο Γιάννης Γιονάκης, ενώ στις παραγωγές του συμμετείχαν σημαντικοί συγγραφείς όπως ο Αλέκος Ακελάριος, ο Χρήστος Γιανακόπουλος και ο Νίκος Τσιφόρος.
Έκανε περιοδεία στην Ελλάδα και στο εξωτερικό και γνώριζε τεράστια επιτυχία. Παράλληλα, είχε αρχίσει να κατακτά και τον κινηματογράφο. Το 1952 έκανε τον τεμπούτο του στον πύργο των Ιπποτών μια κομμωδία των Ασημακόπουλου και Τσιφόρου. Πολύ γρήγορα έγινε ένας από τους δημοφιλέστερους κομικούς στη Μεγάλη Οθόνη. Ο χαρακτήρας του επαρχιώτη που κατέβαινε στην Αθήνα και προσπαθούσε να τα βγάλει πέρα με την πονηριά, την αφέλεια και τη δική του λογική Ήγινε ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα πρόσωπα του ελληνικού σινεμά Ακολούθησαν ταινίες όπως «Τα κοθόνια του συντάγματος», «Η τρίση detective», «Τσαρούχοι πιστόλοι παπιλιών», «Γερακίνα», «Πιακοπές στην Κολοπετινίτσα»
να ζήσουν τα φτωχόπαιδα ο Ηλίας του 16ου, Λαός και Κολονάκη, ο Θίμνιος Τάχη 400, Μακρυκοστέη και Κοντογιώργηδες, ο Δήμος από τα Τρίκαλα και ο κύριος Πτέραρχος. Και φυσικά το 1963 ήρθε η ταινία που έμελε να γίνει ένα από τα μεγαλύτερα κεφάλαια της καριέρας του. Της Κακομήρας γνωστεί και ως Μπακαλόγατος. Ο Χατζιχρίστος υποδίθηκε τον Ζήκο τον επερχιώτη Μπακαλόγατο που δουλεύει σαν αμπακάλικο και ψάχνει να βρει γυναίκα μπλέκοντας σε μια σειρά από καταστάσεις που έχουν μείνει στην ιστορία του ελληνικού κινηματογράφου Η ταινία βασίστηκε στο θεατρικό έργο των Χρήστου και Γιώργου Γιανακόπουλου, το οποίο ο Χατζηχρίστος είχε ήδη παρουσιάσει στο θέατρο.
Τη σκηνοθεσία ανέλαβε ο Ντίνος Κατσουρίδης, ο οποίος γνώριζε ότι ο Χατζηχρίστος ήταν ένας ετοπιός που μπορούσε να αυτοσχεδιάσει ασταμάτητα. Έτσι προσπάθησε να περιορίσει τις υπερβολές και να βάλει σε κινηματογραφική δομή το θεατρικό υλικό. Το αποτέλεσμα ήταν μία από τις πιο αγαπημένες ελληνικές κομμωδίες. Σε κολλάω κοτολιά στο ψωμουσάκολο και θα κάνεις δέκα μέρες να φας.
Τα ακούς, δεν μπορείς να συμπεριφέρεις έτσι εμένα. Δίπλα στο Χατζηχρίστο βρέθηκαν ο Κώστας Δούκας, η Μαρίκα Νέζερ, ο Νίκος Ρίζος, ο Νίκος Φέρμας, η Ντίνα Τριάντη και η Νέλη Παπά Και ο Ζήκος έγινε ένας χαρακτήρας που πέρασε από γενιά σε γενιά Ο Χατζιχρίστος όμως δεν ήταν μόνο ηθοποιός Ήθελε να δημιουργεί, να παράγει, να ρισκάρει και να έχει τον έλεγχο των παραστασεών του Το 1961 βρήκε μια παλιά αποθήκη που ανήκε στον Πανάγιο Τάφο Την οίκιασε και τη μετέτρυψε σε θέατρο Το θέατρο Χατζιχρίστου Ήταν ένα μεγάλο προσωπικό του όνειρο, ένας χώρος που γέμισε κόσμο και του χάρισε μερικές από τις σημαντικότερες στιγμές της καριέρας του Αλλά το ίδιο το θέατρο θα γινόταν αργότερα και η μεγαλύτερη οικονομική του καταστροφή Ο Χατζιχρίστος δεν ήταν άνθρωπος που ήθελε να κάνει μικρές παραγωγές, ήθελε θέαμα Ήθελε μεγάλες παραστάσεις, πολλούς ανθρώπους, σκηνικά, μπαλέτα, αυτοκίνητα, εντυπωσιασμό Χαρακτηριστική ήταν η παραγωγή Casino de Paris ένα πραγματικό υπερθέαμα με 118 ανθρώπους να εργάζονται κάθε βράδυ
Η τότε σύζυγός του και την Τιριντάουα είχε κάνει τους υπολογισμούς και τον είχε προειδοποιήσει ότι τα νούμερα δεν έφυγαν Ακόμα κι αν το θέατο ήταν γεμάτο θα έχανε καθημερινά περίπου 38.000 δραχμές Ο Χατζιχρίστος όμως συνέχιζε γιατί είχε και μια άλλη αδυναμία, τους ανθρώπους του Ήθελε να τους πληρώνει καλά μέχρι τελευταίας δραχμής Ήθελε να τους τραπεζώνει, να τους φροντίζει και να τους βλέπει ευχαριστημένους Έζησε μια ζωή γεμάτη γλέντια και φίλους Αλλά δεν ήταν λίγοι εκείνοι που σύμφωνα με τις μαρτυρίες και τις δικές του δηλώσεις Εκμεταλλεύτηκαν τη γενεοδορία του Και κάπου εδώ η μεγάλη επιτυχία άρχισε να μετατρέπεται σε οικονομικό διέξοδο Παράλληλα η ζωή του άρχισε να έχει και πολύ δύσκολες στιγμές Μετά το διαζύγιο από την Κέτιν Τυριντάουα ο Χατζιχρίστος παντρεύτηκε για τέταρτη φορά την Ελένη Πανταζή Η Ελένη πέθανε ξαφνικά σε ηλικία μόλις 42 ετών Η απώλεια αυτήν τον συγκλώνησε Αργότερα έκανε και πέμπτο γάμο ο οποίος κράτησε μέχρι το τέλος της ζωής του
Ήταν ένας άνθρωπος που είχε αγαπήσει και αγαπηθεί αλλά η προσωπική του ζωή ήταν γεμάτη αντροπές Πέντε γάμοι, παιδιά, χωρισμοί, απιστίες, ένας ξαφνικός θάνατος και μία τελευταία σύζυγος που έμεινε στο πλευρό του μέχρι το τέλος Και ενώ η προσωπική του ζωή περνούσε από τη μία αλλαγή στην άλλη η επεγγελματική του ζωή άρχισε να κατηγορίζει Ο ίδιος παραδεχόταν ότι είχε χάσει μεγάλα ποσά σε θεατρικές και κινηματογραφικές δουλειές.
Δεν θεωρούσε ότι τα χρήματα χάθηκαν επειδή τα έπαιζε στο τζόγο ή επειδή τα σπεταλούσε μόνος του. Έλεγε ότι τα περισσότερα χρήματα χάθηκαν σε δουλειές, σε παραγωγές, σε συνεργάτες, σε ανθρώπους γύρω του. Είχε μάλιστα αναλάβει και το ρόλο του παραγωγού και του σκηνοθέτη, θέλοντας να έχει τον πλήρη έλεγχο των έργων του. Μία από τις ταινίες που, όπως ο ίδιος έλεγε, του κόστησαν ακριβά ήταν ο «Ταχυδρόμος προχωράει».
Η ταινία δεν πήγε καλά και ο ίδιος έχασε σημαντικά χρήματα. Το θέατρο, όμως, ήταν η μεγαλύτερη πληγή. Κάποια στιγμή δεν μπορούσε πλέον να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του ενίκια ηθοποιοί, φωτιστές και όλοι τα έξαδο μιας θεατρικής παραγωγής είχαν γίνει ένα βάρος που δεν μπορούσε να σηκώσει. και τελικά έχασε το θέατρο Χατζηχρίστου.
Για εκείνον αυτό δεν ήταν απλώς μια οικονομική απώλεια. Ήταν σαν να έχανε ένα κομμάτι της ζωής του. Η τελευταία γυναίκα του Βούλα έχει περιγράψει πως ο Κώστας έκλαιγε όταν έχασε το θέατρο. Δεν μπορούσε να ξεπεράσει αυτή την απώλεια. Και τότε άρχισε η μεγάλη κατηφόρα. Το ποτό μπήκε ακόμα περισσότερο στη ζωή του τα προβλήματα υγείας αυξήθηκαν και για ένα διάστημα απομονώθηκε.
Κάποια στιγμή μάλιστα υπέστη εγκεφαλικό πάνω στη σκηνή. Οι άνθρωποι γύρω του έβλεπαν έναν άνθρωπο που κάποτε γέμιζε θέατρα και πλέον πάλευε με την υγεία, το ποτό και την οικονομική καταστροφή. Η κατάσταση της υγείας του ήταν πολύ σοβαρή. Σύμφωνα με τη μαρτυρία της Βούλας Χατζιχρίστου, γιατί του είχαν πει ότι ίσως είχε μόλις δύο μήνες ζωής.
Εκείνος όμως δεν το έβαλε κάτω, πήγε για αποτοξίνωση και τελικά έζησε ακόμα δέκα χρόνια. Ήταν μία ακόμη από τις ανατροπές μιας ζωής που ποτέ δεν ακολούθησε ευθεία γραμμή. Στα τελευταία χρόνια της ζωής του, η οικονομική κατάσταση παρέμενε δύσκολη. Ο ίδιος παραπονιόταν ότι ενώ οι ταινίες του ξεκολουθούσαν να προβάλλονται ξανά και ξανά στην τηλεόραση, εκείνος δεν έπαιρνε χρήματα από αυτές.
Έβλεπε τον κόσμο να παρακολουθεί το Χατζιχρίστο και να θεωρεί ότι ο ηθοποιός ξεκολουθούσε να κερδίζει από την επιτυχία του. Η πραγματικότητα όμως ήταν πολύ διαφορετική. Είχε φτάσει να ζει με δανεικά, ενώ άνθρωποι που κάποτε βρίσκονταν δίπλα του δεν ήταν πλέον εκεί. Και τους άνθρωπους που είχε κάνει εκατομμύρια Έλληνες να γελάσουν πέρασε τα τελευταία χρόνια της ζωής του με μια βαθιά πίκρα για όσα είχαν συμβεί Λίγο πριν από το τέλος είχε πει μια φράση που ίσως συνοψίζει καλύτερα από οτιδήποτε άλλο ολόκληρη τη ζωή του Το θέατρο και ο κινηματογράφος μου άφησαν μια γεύση σαν πικρό μέλι Μαζί με τις χαρές γεύτηκα και την πίκρα Δεν αρνήθηκε ποτέ τη δόξα του δεν είπε ότι δεν κέρδισε χρήματα, δεν ξέχασε ότι μέσα από την τέχνη κατάφερε να στερίξει τα παιδιά του και τις οικογένειές του, αλλά ταυτόχρονα δεν έκρυψε και την άλλη πλευρά.
Τα λάθη, τις οικονομικές απώλειες, την εκμετάλλευση, την απώλεια του θεάτρου του και τη μοναξιά των τελευταίων χρόνων. Ο Κώστας Χατζιχρίστος πέθανε στην Αθήνα στις 3 Οκτωβρίου του 2001, σε ηλικία 80 ετών, έπειτα από νοσηλεία περίπου δύο μηνών από λίμωξη του αναπνευστικού. Έφυγε έχοντας αφήσει επίσης περισσότερες από 100 κινηματογραφικές συμμετοχές, δεκάδες θεατρικές παραστάσεις και χαρακτήρες που εξακολουθούν να υπάρχουν στην καθημερινή μας ζωή.
Γιατί ο Θήμιος και ο Ζήκος δεν έμειναν απλώς σε παλιές ταινίες, έγιναν κομμάτι της ελληνικής λαϊκής κουλτούρας. Και αυτό είναι το παράδοξο της ζωής του Κώστα Χατζιχρίστου. Ο άνθρωπος που στην οθόνη είχε σχεδόν πάντα έναν τρόπο να ξεφεύγει από τις δύσκολες καταστάσεις, στην πραγματική ζωή δεν κατάφερε να ξεφύγει από όλες.
Έζησε τη δόξα, έζησε τον έρωτα, παντρεύτηκε πέντε φορές, επέκτησε παιδιά, έκανε μεγάλες επιτυχίες, έφτιαξε το δικό του θέατρο, ρίσκαρε, κέρδισε και έχασε. και στο τέλος έχασε ακόμα και το θέατρο που έφερε το όνομά του. Όμως δεν έχασε ποτέ τη θέση του στη μνήμη του κοινού. Γιατί όσο υπάρχουν άνθρωποι που θα βλέπουν τον Ζήκο να μπαίνει στον Πακάλικο και θα γελούν με τις ατάκες του, όσο θα ακούγεται η φωνή του στις παλιές ταινίες και όσο οι χαρακτήρες του θα περνούν από τη μία γενιά στην άλλη, ο Κώστας Χατζιχρίστος θα παραμένει εκεί.
Αυτό ήταν το σημερινό καρέ-καρέ του e-daily.gr Είμαι η Δάφνη Τσάρτσαρου και θα τα πούμε στο επόμενο επεισόδιο με ακόμα μια ιστορία που αξίζει να θυμηθούμε
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα