Πτώχευσε στο απόγειο της καριέρας του και έφυγε στην Αμερική – Η άγνωστη ιστορία του Ντίνου Ηλιόπουλου

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

01:30 και το να σταθεί εκεί με το χαρακτηριστικό του ύφος, το βλέμμα του και εκείνη την αμηχανία που τελικά έγινε το μεγαλύτερο όπλο του. Κι όμως ο Ντίνος Ηλιοπούλος δεν είχε ονειρευτεί από μικρός να γίνει ηθοποιός. Μάλιστα η πρώτη του προσπάθεια να μπει στο θέατρο ήταν αποτυχημένη. Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Ο Κωνσταντίνος, όπως ήταν το πραγματικό του όνομα, γεννήθηκε στις 12 Ιουνίου του 1915 στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, μέσα στην ελληνική υπαρικία της πόλης.

02:02 Ήταν ένα από τα πέντε παιδιά μιας οικογένειας που αρχικά ζούσε άνετα. Ο πατέρας του ήταν πελαπονήσιος μεγαλέμπορος, ενώ η μητέρα του είχε ελληνική καταγωγή από την Ιεμένη. Τα πρώτα χρόνια της ζωής του τα πέρασε μέσα στις ανέσεις της ελληνικής μεγαλοαστικής κοινωνίας της Αλεξάνδρειας. Όλα έμοιαζαν να έχουν πάρει το δρόμο τους.

02:22 Μέχρι που ήρθε το 1929. Το οικονομικό κράχ κατέστρεψε οικονομικά τον πατέρα του και η οικογένεια αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την Αλεξάνδρεια. Επόμενος σταθμός ήταν η Μασαλία. Εκεί ο μικρός Ντίνος θα τελειώσει το σχολείο και θα μεγαλώσει μέσα σε ένα γαλλόφωνο περιβάλλον. Τα γαλλικά έγιναν ουσιαστικά η μητρική του γλώσσα, ενώ τα ελληνικά θα τα μάθει καλύτερα αργότερα όταν η οικογένεια θα επιστρέψει στην Ελλάδα.

02:55 Αυτό θα συμβεί το 1935. Ο Ηλιόπουλος είναι πλέον ένας νεαρός άνδρας, περίπου 20 ετών και η ζωή του φαίνεται να οδηγείται προς μια εντελώς διαφορετική κατεύθυνση από αυτή που τελικά θα ακολουθήσει. Ο πατέρας του θέλει να τον εντάξει στις οικογενειακές επιχειρήσεις και τσουντίνο σπουδάζει εμπορικά στην Αθήνα σε παράρτημα Αγγλικού Πανεπιστημίου.

03:18 Αποφυτά μάλιστα με Άριστα. Ακολουθεί η στρατιωτική του θητεία και στη συνέχεια ο δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος που θα παρατείνει τη στρατιωτική του υπηρεσία και θα τον φέρει αντιμέτωπο με κακοχίες και στερήσεις. Μετά τον πόλεμο η ζωή του αλλάζει ξανά. Έχει χάσει τον πατέρα του και πρέπει πλέον να βγει στη βιοπάλη. διάφορες άλλες θέσεις.

03:45 Τίποτα όμως δεν φαίνεται να τον κρατάει για πολύ. Γιατί μέσα του υπάρχει ήδη κάτι άλλο. Το θέατρο. Η πρώτη του απόπειρα είχε γίνει το 1939 όταν έδωσε κατά τα κτήρια εξετάσεις στο δεύτερο βασιλικό θέατρο το μετέπειτα εθνικό. Πήγε γεμάτος ελπίδες αλλά κόπηκε σχεδόν αμέσως. Δεν πρόλαβε καλά-καλά να ολοκληρώσει το μονόλογό του καθώς οι εξεταστές τον σταμάτησαν.

04:10 Για έναν άνθρωπο λιγότερο πεισματάρι ίσως αυτό να ήταν αρκετό για να τελειώσει η ιστορία πριν καν αρχίσει Για τον Τίνο Ηλιοπούλο όμως όχι Λίγο αργότερα θα περάσει το κατόφλι της τραυματικής σχολής του Γιαννούλη Σαραντίδη Εκεί θα σπουδάσει υποκριτική και θα αποφοιτήσει με άριστα μέσα μάλιστα στα δύσκολα χρόνια της κατοχής Και πριν ακόμα τελειώσει ο πόλεμος θα έρθει η στιγμή που θα αλλάξει τη ζωή του Το 1944 ανεβαίνει για πρώτη φορά στη θεατρική σκηνή στο θείασο της Κατερίνας Ανδρεάδη στην παράσταση «Κυρία σας αγαπώ».

04:53 Η εμφάνιση αυτή είναι αρκετή για να τον προσέξουν. Ο Ντίνος Ηλιόπουλος έχει κάτι διαφορετικό. Δεν είναι ο κλασσικός πληθωρικός κομικός. Δεν χρειάζεται να κάνει υπερβολικές κινήσεις ή να φωνάξει για να προκαλέσει γέλιο Η αμηχανία, η συστολή, το κομπιασμένο ύφος και ο τρόπος που κοιτάζει τους γύρω του γίνονται σταδιακά το δικό του προσωπικό υποκριτικό λεξιλόγιο Οι προτάσεις αρχίζουν να έρχονται Ακολουθούν συνεργασίες με μεγάλα ονόματα του ελληνικού θεάτρου Μαρίκα Κοτοπούλη, Μαρία Ρόνη, Εμίλιος Βεάκης, Δημήτρης Χών, Βασίλης Λογοθετίδης και πολλοί άλλοι.

05:33 Μάλιστα ο Λογοθετίδης ήταν από τους ανθρώπους που διέκριναν πολύ νωρίς το ταλέντο του. Όταν τον είδε στη σκηνή εντυπωσιάστηκε και τον χαρακτήρισε μεγάλο κλόουν και σπουδαίο θεατρίνο. Και ο Ηλιοπούλος δεν θα αργήσει να επιβεβαιώσει αυτή την εκτίμηση. Μία από τις ιδιαίτερες στιγμές της πρώτης περίοδου της καριέρας του ήταν η συμμετοχή του στην παράσταση «Το πένθος ταιριάζει στην ηλέκτρα»

05:56 όπου κατάφερε να κλέψει το χειροκρότημα ακόμα και από τη Μελίνα Μερκούρη έχοντας ένα μικρό ρόλο. Εκεί συνέβη και κάτι ακόμη σημαντικό. Ο Ηλιοπούλος τραγούδισε για πρώτη φορά τέσσερις στίχους ενός νεαρού και τότε άσημου συνθέτη. Το όνομά του ήταν Μάνος Χατζηδάκης. Χρόνια αργότερα ο Ηλιοπούλος θα θυμόταν με χιούμορ ότι καμάρωνε επειδή ήταν ο πρώτος τραγουδιστής του Χαζιδάκη και αμέσως θα αυτοσαρκαζόταν λέγοντας πως ήταν και ο μόνος στον οποίο ο συνθέτης δεν εμπιστεύτηκε κάτι άλλο.

06:28 Αυτό το χιούμορ θα τον ακολουθούσε σε όλη του τη ζωή. Ο Ηλιοπούλος δεν έπαιρνε το νεαυτό του υπερβολικά στα σοβαρά. Ίσως γι' αυτό μπορούσε να δημιουργήσει τόσο αγαπητούς χαρακτήρες. Ήταν ένας άνθρωπος που ακόμα και όταν γνώρισε μεγάλη επιτυχία, παρέμεινε σεμνός και χαμηλών τόνων. Και κάπου εκεί έρχεται και η μεγάλη του αγάπη για το χορό.

06:51 Ο Ηλιοπούλος ήταν εξαιρετικός χορευτής και αρκετοί τον παρομοίιαζαν με τον Φρέντ Αστέρ. Εκείνος φυσικά δεν είχε την ευκαιρία να αυτός αρκαστεί. Θα παραδεχόταν ότι είχε κλέψει φιγούρες από τον Αστέρ και τον Τζιν Κέλλι, εξηγώντας πως αυτό που έκανε δεν ήταν ακριβώς χορός, αλλά μια δική του παροδία του χορού. Αυτός ήταν ο Ηλιόπουλος. Ακόμα και το κομπλιμέντο το μετέτρεπε σε αστείο.

07:20 Το 1948 έρχεται και η πρώτη του εμφάνιση στον κινηματογράφο, στην ταινία «100.000 λίρες» του Τσιφόρου. Η κινηματογραφική του πορεία θα είναι τεράστια. Θα παίξει σε περισσότερες από 70 ταινίες, ενώ σε άλλες καταγραφές ο αριθμός φτάνει τις 88 συμμετοχές. Ανάμεσά τους βρίσκονται μερικές από τις πιο γνωστές ταινίες του ελληνικού κινημοτογράφου.

07:43 Θανασάκης ο Πολυτευόμενος, Μακρυκοστέη και Κοντογιώργηδες, το Κοροϊδάκι της Δεσποινίδος, Μερική το Πρωτιμούν Κρύο, ο Φίλος μου ο Ελευθεράκης, το Δόλωμα, η Κοροϊδάρα, Ο στρατής παραστράτησε και πολλές ακόμα. Αλλά μέσα σε αυτή τη μεγάλη πορεία υπάρχει μια ταινία που ξεχωρίζει. Ο Δράκος του Νίκου Κούνδουρου του 1956. Εκεί ο Ηλιοπούλος αφήνει για λίγο πίσω του τον γνώριμο κομικό τύπο και παρουσιάζει μια εντελώς διαφορετική πλευρά του εαυτού του.

08:21 Η ερμηνεία του τον καθιερώνει γαλλιτεχνικά και αποδεικνύει ότι το ταλέντο του δεν περιορίζεται στην κωμωδία. Παράδοξα όμως, αυτή η επιτυχία θα λειτουργήσει για ένα διάστημα και εις βάρος του. Οι μεγάλες εταιρείες παραγωγής θα τον θεωρήσουν περισσότερο ποιοτικό και λιγότερο εμπορικό ηθοποιό και έτσι κάποιες πόρτες θα κλείσουν.

08:42 Ο Ηλιοπούλος όμως δεν θα μείνει εκτός παιχνιδιού. Με την επιτυχία του Κοροϊδάκη της Δεσποινίδος θα επιστρέψει δυναμικά στο εμπορικό σινεμά και θα συνεργαστεί με μεγάλες εταιρείες ανάμεσά τους η Φίνος Φιλπ και η Καραγιάννης Καρατζόπουλος Την ίδια εποχή η συνεργασία του με τον Μίμη Φωτόπουλο θα δημιουργήσει ένα από τα πιο αγαπημένα δίδυμα του ελληνικού θεάματος Οι δύο άντρες θα συνεργαστούν τόσο στη σκηνή όσο και ως θεασάρχες με τον Ηλιοπούλο να βρίσκει στον Φωτόπουλο έναν πραγματικό φίλο και έναν καλλιτεχνικό συνοδοιπόρο.

09:14 Το 1951 μάλιστα θα σκηνοθετήσουν μαζί την ταινία προπαντός ψυχρεμία. Και ενώ η καριέρα του απογειώνεται, ο Ηλιοπούλος αποφασίζει να πάρει ένα μεγάλο ρίσκο. Στις αρχές της δεκαετίας του 1960 δημιουργεί το δικό του θείασο. Θέλει να ανεβάζει έργα που αγαπά, να σκηνοθετεί ο ίδιος και να έχει μεγαλύτερη ελευθερία στις επιλογές του.

09:47 Το 1963 αποκτά και τη δική του θεατρική στέγη, τον Gloria. Είναι πλέον όχι μόνο πρωταγωνιστής, αλλά και επιχειρηματίας, διασάρχης και σκηνοθέτης. Και εδώ αρχίζει ένα από τα πιο παράξενα κεφάλαια της ζωής του. Γιατί ο άνθρωπος που είχε σπουδάσει εμπορικά, αποδεικνύεται εξαιρετικά κακός στη διαχείριση των χρημάτων. χρημάτων. Ο Ηλιοπούλος δεν λειτουργεί σαν ένας ψυχρός επιχειρηματίας.

10:24 Λειτουργεί σαν καλλιτέχνης και σαν άνθρωπος που θέλει να βοηθήσει τους γύρω του. Αν μια παράσταση χρειαζόταν πέντε ή έξι τοποιούς, μπορούσε να προσλάβει δεκαπέντε. Όχι επειδή τους χρειαζόταν, αλλά επειδή ήθελε να δώσει δουλειά σε ανθρώπους που είχαν ανάγκη. Πληρώνε τις πρόβες, ταίζε τους συνεργάτες του, αναλάμβανε έξοδα που δεν ήταν απαραίτητα και γενικά λειτουργούσε περισσότερο με το φιλότιμο και το μεράκι παρά με τους κανόνες μιας επιχείρησης.

10:51 Οι παραστάσεις συχνά πήγαιναν καλά. Τα οικονομικά όμως όχι. Και το 1966 ήρθε η μεγάλη καταστροφή. Η αποτυχία του κονσέρτου για τρομπόνι επιβαρύνει ακόμα περισσότερο την κατάσταση και η Λιόπουλος πτωχεύει. Ξαφνικά ένας από τους πιο αγαπητούς και αναγνωρίσιμους φιλοποιούς της χώρας βρίσκεται χωρίς χρήματα. Αναγκάζεται να δεχτεί δεύτερους και τρίτους ρόλους σε έργα που δεν ανταποκρίνονται στο επίπεδο της μέχρι τότε καριέρας του.

11:29 Και την ίδια στιγμή αποδεικνύεται ότι δεν είναι καθόλου καλός στις οικονομικές διαπραγματεύσεις. Ήδιος είχε περιγράψει με πικρό χιούμορ την κατάσταση λέγοντας πως αισθανόταν ότι πάντα έλειπε ένα μηδενικό από την αμοιβή που πραγματικά άξιζε Για να μπορέσει να στηρίξει την οικογένειά του και να ξεπεράσει την οικονομική καταστροφή παίρνει μια πολύ δύσκολη απόφαση Φεύγει για την Αμερική Αφήνει πίσω τη γυναίκα και τα δύο του παιδιά και ταξιδεύει στις ΗΠΑ και στον Καναδά όπου εργάζεται για περίπου δύο χρόνια.

12:05 Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Ντίνος Ηλιόπουλος αναγκάζεται να ξεκινήσει από την αρχή. Αλλά αυτή τη φορά το κάνει έχοντας ήδη γνωρίσει την απόλυτη επιτυχία. Και τελικά τα καταφέρνει. Καταφέρνει να ξεπεράσει την οικονομική ασφυξία και επιστρέφει στην Ελλάδα συνεχίζοντας την καριέρα του. Και σαν να μην είχε συμβεί τίποτα, ξαναμπαίνει στη σκηνή.

12:27 Η δεκαετία του 1970 το βρίσκει να στρέφεται περισσότερο προς την επιθεώρηση και το μιούζικαλ, ενώ θα δοκιμάσει τις δυνάμεις του και σε πιο απαιτητικά θεατρικά είδη. Το 1978 θα εμφανιστεί για πρώτη φορά στην Επίδαυρο, συμμετέχοντας σε τραγωδίες και αριστοφανικές κομμωδίες. Για τον Ηλιοπούλο το θέατρο δεν ήταν απλώς η δουλειά του, ήταν η ζωή του.

12:54 Κάποτε θα έλεγε πως πολλά χρωστά στο ελαφρό θέατρο, αλλά αισθανόταν ότι του έδωσε ακόμα περισσότερα την ψυχή του. Παράλληλα συνέχισε να γράφει. Έγραψε θεατρικά έργα, ευθυμογραφήματα, ποιητική συλλογή, σατυρικά κείμενα και τελικά την αυτοβιογραφία του. ένας ηλιόπουλος ονόματι Ντίνος, που κυκλοφόρησε το 1999. Στην προσωπική του ζωή, το 1963, παντρεύτηκε τη Χίλντεργαρτ Βίντσερ, αυστριακής καταγωγής.

13:46 Μαζί απέκτησαν δύο κόρες, τη Χίλντα και την Εβίτα. Οι κόρες του αργότερα θα μιλούσαν για τον πατέρα τους και για το πώς ήταν να μεγαλώνουν δίπλα σε έναν τόσο αναγνωρίσιμο άνθρωπο. Γιατί ο Ντίνος Ηλιόπουλος μπορεί να ήταν ο πατέρας τους μέσα στο σπίτι, αλλά έξω από αυτό ανήκει και σε έναν ολόκληρο κόσμο. Η Χίλιντα θα θυμόταν μάλιστα πως ως παιδί δεν ήταν πάντα εύκολο να είναι η κόρη του Ντίνου Ηλιοπούλου.

14:24 Ακόμη και ο οδηγός του σχολικού τη ζητούσε να χορέψει όπως ο πατέρας της στις ταινίες. Αυτό δείχνει και το μέγεθος της δημοφιλίας του. Ο Ηλιόπουλος είχε γίνει πλέον κομμάτι της καθημερινότητας του ελληνικού κοινού Και παρότι η χρυσή εποχή του κινηματογράφου είχε περάσει Εκείνος συνέχισε να εργάζεται Όταν το ελληνικό σύνομα μπήκε στη δύσκολη εποχή του Πέρασε και από τη βιντεοκασέτα Εμφανίστηκε στην τηλεόραση και συνέχισε να δουλεύει μέχρι τα τελευταία χρόνια της ζωής του Το 1986 θα παίξει στον μελισσοκόμο του Θεόδωρου Αγγελόπουλου προσθένοντας ακόμα έναν ξεχωριστό ρόλο σε μια ήδη τεράστια κινηματογραφική διαδρομή.

15:03 Και την προσφορά του στο θέατρο τιμήθηκε με τον Χρυσό Σταυρό του Γεωργίου I. Και κάπως έτσι φτάνουμε στο τέλος. Ο Ντίνος Ηλιοπούλος έφυγε από τη ζωή στις 4 Ιουνίου του 2001 έπειτα από μακρά νοσηλεία στο νοσοκομείο της Αθήνας. Είχε ζήσει σχεδόν ολόκληρο τον 20ο αιώνα. Είχε γνωρίσει την οικονομική άνεση και την καταστροφή Είχε περάσει από δουλειάς που δεν του τέργεζαν Είχε απορριφθεί από το εθνικό Είχε κατακτήσει το θέατρο Είχε πρωταγωνιστεί σε δεκάδες ταινίες Είχε συνεργαστεί με τα μεγαλύτερα νόματα της εποχής του Είχε δημιουργήσει το δικό του θέατρο Είχε επιτοχεύσει Και είχε φύγει στην άλλη έκρη του κόσμου Για να σταθεί ξανά στα πόδια του Και όλα αυτά χωρίς να χάσει εκείνο το βασικό χαρακτηριστικό που τον έκανε τόσο αγαπητό.

16:00 Την ευγένεια και το χιούμορ του. Ακόμα και για το θάνατό του είχε αφήσει την τελευταία του ατάκα. Στο μνήμα του, κατόπιν δικής του απέτησης, χαράκτηκε η χράση. «Με συγχωρείτε κυρίες μου που δεν μπορώ να σηκωθώ». Ίσως δεν θα μπορούσε να υπάρξει πιο ηλιοπούλος τρόπος για να πέσει η αυλαία. Γιατί ο Ντίνος Ηλιόπουλος πέρασε τη ζωή του παίζοντας ανθρώπους που δίσταζαν, κοκκίνιζαν, έχαναν τα λόγια τους και βρίσκονταν συχνά σε αμήχανες καταστάσεις.

16:31 Εκείνος όμως στην πραγματική του ζωή χρειάστηκε πολλές φορές να ξανασηκωθεί. Και σηκώθηκε. Από την Αλεξάνδρεια στη Μασσαλία, από τη Γαλλία στην Αθήνα, από τις εμπορικές σπουδές στη σκηνή, από την απόρριψη του εθνικού στη μεγάλη καριέρα, από τον Δράκο στις αμέτρητες κωμωδίες, από τον Γκλώρια στη χρεοκοπία και από την οικονομική καταστροφή στην Αμερική και πίσω στην Ελλάδα.

16:58 Ένας άνθρωπος που δεν έγινε ποτέ ο πιο θορυβόδης της παρέας, αλλά κατάφερε να γίνει ένας από τους πιο αναγνωρίσιμους κωμικούς που μπορούσε να προκαλέσει γέλιο μόνο με ένα βλέμμα. Ο Ντίνος Ηλιόπουλος δεν ανήκε μόνο στον εαυτό του. Ανήκε και στο κοινό που τον αγάπησε και αυτό το κοινό τόσα χρόνια μετά το θάνατό του συνεχίζει να τον συναντά κάθε φορά που μια παλιά ελληνική ταινία παίζει στην τηλεόραση και εκείνος εμφανίζεται στην οθόνη.

17:24 Λίγο αμήχανος, λίγο φοβισμένος, πάντα ευγενικός και πάντα έτοιμος να μας κάνει να χαμογελάσουν. Αυτό ήταν το σημερινό καρέ-καρέ του e.e.gr. Είμαι η Δάφνη Τσάρτσαρου και θα τα πούμε στο επόμενο επεισόδιο με ακόμα μια ιστορία που αξίζει να θυμηθούμε