Το μυστικό παρελθόν του Κώστα Βουτσά που ελάχιστοι γνώριζαν
Καρέ-ΚαρέΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
🎬 Στο νέο επεισόδιο του «Καρέ Καρέ» ταξιδεύουμε στη ζωή του Κώστας Βουτσάς, ενός ανθρώπου που δεν υπήρξε απλώς ένας σπουδαίος ηθοποιός, αλλά ένα κομμάτι της συλλογικής μας μνήμης.
Με τις ατάκες, το χιούμορ και την αστείρευτη ενέργειά του, έκανε γενιές Ελλήνων να γελούν. Πίσω όμως από τη λάμψη του κινηματογράφου κρύβεται μια ζωή γεμάτη δυσκολίες, επιμονή και ιστορίες που λίγοι γνωρίζουν.
⚫ Από τα δύσκολα χρόνια της Κατοχής και τη δουλειά στους δρόμους για να βοηθήσει την οικογένειά του, μέχρι τα μπουλούκια, τις απορρίψεις, τη μεγάλη καταξίωση και τις λιγότερο γνωστές συγκρούσεις του με το καθεστώς της Χούντας.
🎭 Ένας άνθρωπος που ξεκίνησε από το τίποτα και κατάφερε να γίνει θρύλος του ελληνικού θεάτρου και κινηματογράφου.
🎧 Ακούστε το νέο επεισόδιο με τη Δάφνη Τσάρτσαρου και ανακαλύψτε την άγνωστη πλευρά ενός καλλιτέχνη που αγαπήθηκε όσο λίγοι.
#edailygr #karekare #podcastgr #kostasvoutsas #greekcinema #theatre #podcast #ellinikoskinimatografos
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που δεν μοιάζουν ποτέ να φεύγουν πραγματικά. Ακόμα και όταν λείπουν, συνεχίζουν να υπάρχουν μέσα σε ατάκες, σε σκηνές που ξέρουμε απ' έξω, σε Κυριακές με ελληνικές ταινίες στην τηλεόραση, σε γέλια που βγαίνουν αφθόρμητα πριν κάνουν ολοκληρωθεί η σκηνή. Ένας από αυτούς ήταν ο Κώστας Βουτσάς. Στα χρονιά της κατοχής, όταν τα πράγματα ήταν σκληρά για όλους, ο μικρός τότε Κώστας προσπαθούσε και εκείνος να βοηθήσει την οικογένειά του όπως μπορούσε.
Κρεμούσε ένα κασελάκι στον λαιμό και πουλούσε τσιγάρα στους δρόμους για να φέρει χρήματα στο σπίτι. Ήταν παιδί, αλλά είχε ήδη καταλάβει τι σημαίνει αγώνας. Ακόμα και μέσα στη δυσκολία, είχε αυτή την απίστευτη ευστροφία που τον ακολουθούσε σε όλη του τη ζωή. Αντάλλασε φθηνά τσιγάρα με Άγγλους εχμαλώτους και έπαιρνε τα δικά τους καλύτερης ποιότητας τα οποία στη συνέχεια πουλούσε σε ανθρώπους που είχαν περισσότερα χρήματα Ήταν ένας μικρός επιζών μέσα σε μια πολύ σκληρή εποχή Λίγο αργότερα έκανε άλλη μια δουλειά που μοιάζει σήμερα βγαλμένη από κινηματογραφικό σενάριο Έγινε τσιλιαδόρος σε παπατζίδες Κρατούσε σκοπιά για να ειδοποιεί όταν πλησίαζει η αστυνομία όσο πεζόταν το γνωστό «εδώ παπάς, εκεί παπάς».
Η μητέρα του φοβόταν. Του έλεγε να προσέχει, να μην μπλέξει, να μην βρεθεί στη φυλακή. Εκείνος όμως είχε ήδη μάθει να κινείται μέσα στη ζωή με θάρρος, εξυπνάδα και ένα σχεδόν ακατανίκητο ένστικτο επιβίωσης. Το πραγματικό του επίθετο ήταν Σαββόπουλος. Το βουτσάς ήταν παρατσούκλι που έμεινε από τον παππού του, ο οποίος έφτιαχνε βαρέλια, τα γνωστά βουτσιά.
Κάποιοι αργότερα προσπάθησαν να τον πείσουν να το αλλάξει, να βρει κάτι πιο εμπορικό, πιο λαμπερό, πιο στάρ. Εκείνος αρνήθηκε και τελικά αυτό το όνομα έγινε θρύλος. Η πορεία προς το θέατρο δεν ήταν καθόλου εύκολη. Στα πρώτα του βήματα πέρασε από τα περίφημα μπουλούκια, τους περιοδεύοντες θειάσους που γύρισαν όλη την Ελλάδα.
Ήταν χρόνια σκληρά. Οι ηθοποιοί ταξίδευαν ασταμάτητα, έμεναν σε φθηνά ξενοδοχεία και πολλές φορές δεν είχαν ούτε χρήματα να πληρώσουν το δωμάτιο. Ο ίδιος είχε περιγράψει με απίστευτο χιούμορ Πώς πετούσαν τα ρούχα τους από τον μπαλκόνι για να φύγουν κρυφά ή πώς κάρφωναν τις βαλίτσες στο πάτωμα για να φαίνονται βαριές αν πήγαινε να τις σηκώσει ο ξενοδόχος.
Ακόμα και μέσα στη δυσκολία, ο Βουτσάς έβρισκε πάντα χώρο για γέλιο. Κι εκείνα τα χρόνια, ανάμεσα σε παραστάσεις, περιοδίες και αβεβαιότητα, άκουσε και κάτι που θα μπορούσε να έχει τελειώσει τα πάντα πριν καν αρχίσουν. «Δεν κάνεις για το θέατρο». Του το είπαν δύο φορές. Κι όμως, αυτός ο άνθρωπος που κάποτε θεωρήθηκε ακατάλληλος για τη σκηνή έμελε να γίνει ένας από τους πιο αναγνωρίσιμους ηθοποιούς στην ιστορία της χώρας.
Γιατί ο Κώστας Βουτσάς είχε κάτι που δεν διδάσκεται. Είχε ψυχή, είχε ένστικτο, είχε ρυθμό και κυρίως είχε διάρκεια. Σιγά-σιγά ο κινηματογράφος τον ανακάλυψε. και μετά τον αγάπησε ολόκληρη η Ελλάδα. Οι ταινίες άρχισαν να διαδέχονται η μία την άλλη. Ο κόσμος γελούσε μαζί του, ταυτιζόταν μαζί του, ένιωθε ότι έβλεπε έναν άνθρωπο δικό του.
Δεν είχε ποτέ το ύφος του απρόσιτου στάρ. Ακόμα και όταν έγινε τεράστιο όνομα, παρέμεινε ένας άνθρωπος γεμάτος ζωντάνια και αυθεντικότητα. από την αρχή. Ακόμα και σε μεγάλη ηλικία συνέχιζε να δουλεύει ασταμάτητα. Δεν ήθελε να σταματήσει ποτέ. Έλεγε πως ήθελε να παίζει μέχρι τα 90 του χρόνια. Και πράγματι, έμεινε ενεργός μέχρι το τέλος.
Λες και η σκηνή ήταν το οξυγόνο του. Μία από τις πιο χαρακτηριστικές ιστορίες που αποκαλύπτουν τον χαρακτήρα του ήρθε χρόνια αργότερα από την ίδια του την κόρη, τη Σάντρα Βουτσά. Όταν εκείνη ήταν έφηβη, είχε αποκτήσει το πολυπόθητο μηχανάκι της Ο Κώστας Βουτσάς την παρακολουθούσε ένα βράδυ να οδηγεί επικίνδυνα, να τρέχει και να παίρνει απότομα τις στροφές Δεν της είπε τίποτα εκείνη τη στιγμή Δύο μέρες αργότερα, το μηχανάκι είχε εξαφανιστεί Η κόρη του πίστευε για χρόνια πως της το είχαν κλέψει Μάλιστα είχαν πάει μαζί μέχρι και στην αστυνομία για δήλωση κλοπής Χρειάστηκαν εννέα ολόκληρα χρόνια για να της αποκαλύψει πως ο ίδιος είχε οργανώσει τα πάντα επειδή φοβόταν για τη ζωή της Σιγά μισέ άφηναν να οδηγήσαν καμικάζι, της είπα αργότερα Και κάπως έτσι ήταν ο Κώστας Βουτσάς Πονηρός με τον πιο γλυκό τρόπο Αυστηρός χωρίς φωνές Προστατευτικός χωρίς μελοδράματα Πίσω από τον αστείο άνθρωπο υπήρχε ένας πολύ έξυπνος παρατηρητής της ζωής Αυτό φαινόταν και στον τρόπο που μιλούσε για το ταλέντο
Πίστευε ότι το ταλέντο χωρίς μυαλό δεν αρκεί Έλεγε πως αν έχεις πραγματικό χάρισμα το συνάφις ανακαλύπτει το κοινό σου αποκαλύπτει και η διάρκεια σε καθιερώνει Και ο ίδιος ήταν η απόδειξη αυτής της φράσης Δεν έγινε θρύλος επειδή έκανε επιτυχία για λίγα χρόνια έγινε θρύλος γιατί παρέμεινε αγαπητός για δεκαετίες Και όμως, όσο τεράστηκε ήταν η επιτυχία του, ποτέ δεν ξέχασε από πού ξεκίνησε Δεν έκρυβε τη φτώχεια του Αντίθετα, έλεγε πως αυτή ακριβώς η δυσκολία ήταν που ακόνισε το μυαλό του και τον έκανε να παλέψει πραγματικά Υπάρχει και μια ακόμα λιγότερη γνωστή πλευρά του Κώστα Βουτσά που αποκαλύπτει πολλά για το χαρακτήρα του.
Το 1973, όταν επρόκειτο να ξεκινήσει η τηλεοπτική σειρά «Όνειρο Παρμένος», η Χούντα προσπάθησε να τον κόψει από την κρατική τηλεόραση επειδή ήταν γνωστό πως αντιτασσόταν ανοιχτά στο καθεστώς. Του ζητήθηκε ουσιαστικά να μαλακώσει δημόσια τη στάση του για να επιτρεπεί η συμμετοχή του. Εκείνος αρνήθηκε. Δεν δέχτηκε να προδώσει τα πιστεύω του για να σώσει τη δουλειά του.
Τελικά η σειρά προβλήθηκε κανονικά και έγινε τεράστια επιτυχία. Όμως αυτή η ιστορία έδειξε κάτι πολύ σημαντικό. Πίσω από τον άνθρωπο που έκανε τους πάντες να γελούν υπήρχε και ένας άνθρωπος με ξεκάθαρες θέσεις και αξιοπρέπεια. Και ίσως αυτός, να είναι ο λόγος που ο κόσμος δεν τον αγάπησε μόνο ως ηθοποιό, τον αγάπησε ως άνθρωπο.
Αυτό φάνηκε και σε μια μικρή ιστορία που είχε διηγηθεί ο Λάμπρος Φυσφής. Σε μια στάντα παράστασης εμπάρστα εξάρχεια, όταν κανείς δεν έδινε σημασία στους νέους κομικούς που βρίσκονταν στη σκηνή, ο Κώστας Βουτσάς σηκώθηκε ξαφνικά στο κοινό. Για λίγα λεπτά όλοι σώπασαν. Ήθελε οι νέοι άνθρωποι να ακουστούν, να έχουν χώρο, να τους προσέξουν.
Αυτή ήταν η γενεοδορία του. Δεν φοβόταν τους νεότερους, τους στήριζε. Ωστόσο τελικά αυτό να είναι η μεγαλύτερη επιτυχία από όλες. Ήταν το καρέ-καρέ από το e-daily.gr με τη Δάφνη Τσάρτσαρο. Αν σας άρεσε το επεισόδιο, κάντε follow και μοιραστείτε το με την παρέα σας. Μας ακούτε στο Spotify, στο YouTube Podcasts και σε όλες τις μεγάλες πλατφόρμες.
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα