Skip to content
PodBase
Έχεις ανθρώπους γύρω σου… αλλά νιώθεις μόνος;

Έχεις ανθρώπους γύρω σου… αλλά νιώθεις μόνος;

Κέντρο Συμβουλευτικής & Ψυχοθεραπείας InterNus
Σεπτέμβριος 11, 2026 00:08:03
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Προσθήκη σε Λίστα Επεισοδίων
Αποθηκεύστε αυτό το επεισόδιο σε λίστα.
Όνομα Λίστας

Σχετικά με αυτό το επεισόδιο

Μπορεί να έχεις φίλους, σχέση, οικογένεια, εκατοντάδες επαφές στα social media… και παρ' όλα αυτά να νιώθεις μόνος.Γιατί η μοναξιά δεν μετριέται από το πόσοι άνθρωποι βρίσκονται γύρω μας, αλλά από το πόσο ουσιαστικά μπορούμε να συνδεθούμε μαζί τους.Μπορώ να είμαι ο εαυτός μου; Να μιλήσω για κάτι δύσκολο; Να νιώσω ότι ο άλλος πραγματικά με ακούει και με καταλαβαίνει;Στο νέο μας βίντεο μιλάμε για τη «νέα μοναξιά» της εποχής της διαρκούς σύνδεσης, τις επιφανειακές σχέσεις, τον φόβο της οικειότητας και της απόρριψης, αλλά και το τι χρειάζεται για να δημιουργήσουμε βαθύτερες ανθρώπινες σχέσεις.Και αφήνουμε μία ερώτηση:💬 Αν απόψε συνέβαινε κάτι πραγματικά σημαντικό στη ζωή σου, θετικό ή αρνητικό, ποιον άνθρωπο θα ήθελες να πάρεις πρώτο τηλέφωνο;Κέντρα Συμβουλευτικής & Ψυχοθεραπείας Internus🌐 internus.gr📞 6946253300

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

Ζούμε σε μια εποχή που πλέον έχουμε δεκάδες τρόπους να συνδεόμαστε με τους άλλους. Να ανταλλάσσουμε μηνύματα, να κάνουμε βίντεο κλήσεις, να ανταλλάσσουμε emojis και γενικότερα να επικοινωνούμε. Απ' την άλλη θα μπορούσε να δει κανείς ότι ενώ έχουμε όλα αυτά τα μέσα στα χέρια μας, ταυτόχρονος ζούμε και μια νέα μοναξιά, ένα νέο είδος μοναξιάς, το οποίο όλοι το βιώνουμε σε κάποιο βαθμό και ακόμα και αν αναρωτηθούμε ίσως είναι και από τα κεντρικότερα στοιχεία τα οποία προβληματίζουν τους γύρω μας.

Και εδώ έρχεται το ερώτημα. Πώς ενώ έχουμε τόσους τρόπους σύνδεσης, νιώθουμε ότι πολλές φορές δεν έχουμε κανέναν να μας ακούσει και να μιλήσουμε και να επικοινωνήσουμε με έναν τρόπο που θα μας κάνει να νιώσουμε ζεστασιά και να μπορέσουμε πάνω σε αυτό να εξελίξουμε ουσιαστικές σχέσεις. Έτσι λοιπόν βλέπουμε ανθρώπους οι οποίοι έχουν φίλους, είτε από κοντά είτε στα social media, έχουν σύντροφο, έχουν την οικογένεια, αλλά μέσα τους αν τους ρωτήσουμε και συζητήσουμε σε βάθος, θα μας πούν ότι πραγματικά δεν ξέρω αν έχω κάποιον ο οποίος μπορεί να με ακούσει και να με νιώσει.

Αυτό λοιπόν θα προσπαθήσουμε να συζητήσουμε σήμερα. Τι είναι αυτό το νέο είδος μοναξιάς το οποίο υπάρχει πλέον στις ζωές μας. Πάνω σε αυτό όμως ας φύγουμε από την αίσθηση την οποία έχουμε όλοι μας και ας δούμε τι αναφέρει ο παγκόσμιος οργανισμός υγείας. Ένας στους έξι ανθρώπους παγκοσμίως αναφέρει αισθήματα μοναξιάς και πολύ περισσότερο ένας στους πέντε νέους ανθρώπους, κάτω των 30 ετών, αναφέρει ότι βιώνει μοναξιά στη ζωή του.

Και εδώ ξανατύχει το ερώτημα. Πώς σε μια εποχή που έχουμε τόσα μέσα επικοινωνίας, έχουμε τόσους τρόπους να συνδεθούμε, πραγματικά βιώνουμε αυτό που ονομάζουμε μοναχικότητα. Ας καθαρίσουμε όμως αυτό το σημείο το τι σημαίνει μοναξιά Και πως το διαχωρίζουμε από άλλους όλους όπως το να είμαι μόνος μου Μοναξιά επί της ουσίας δεν είναι ότι δεν έχω ανθρώπους γύρω μου Είναι ότι οι σχέσεις που θα ήθελα να έχω Δεν ικανοποιούνται από τις σχέσεις που έχω Σε επικοινωνιακό και συναισθηματικό επίπεδο Για παράδειγμα μπορεί να υπάρχουν φορές που ένας άνθρωπος Μένει το Σαββατοκυριακό μόνο στο σπίτι του αλλά νιώθει απόλυτα ικανοποιημένος γιατί μπορεί να έχει μια επικοινωνία με ένα πρόσωπο που αγαπά και αυτό να τον κάλυψε για όλο αυτό το 48ωρο.

Και άνθρωποι οποίοι βρίσκονται κατά τη διάρκεια του τριημέρου με 10, 15, 20 άτομα και στο τέλος όταν τελειώνει η Κυριέκη κοιτώντας προς τα πίσω να νιώθουν ότι πραγματικά δεν είχαν επαφή και νιώθαν μόνοι ανάμεσα σε άλλους. Αυτό λοιπόν το στοιχείο της μοναξιάς διαπραγματευόμαστε σήμερα και πώς επί της ουσίας δεν είναι κάτι το οποίο έχει να κάνει με την ποσότητα που μας δίνεται είτε μέσα από τις κοινωνικές σχέσεις και τον κοινωνικό μας περίγυρο είτε μέσα από όλα αυτά τα μέσα τα οποία έχουμε, τα οποία δείχνουν ότι έχουμε εκατοντάδες ή χιλιάδες φίλους ή τα οποία μας δίνουν δρόμους για να επικοινωνήσουμε σε κάποιο επίπεδο με κάποιους ανθρώπους μέσα από δεκάδες ομαδικές συνομιλίες.

Αντιλαμβανόμαστε λοιπόν ότι η έννοια της μοναξιάς δεν προσδιορίζεται από ποσοτικούς μηχανισμούς αλλά από ποιοτικούς μηχανισμούς και όλα τα μέσα τα οποία αναφέραμε προηγουμένως φυσικά καλύπτουν αυτό, την ποσότητα Εκεί λοιπόν δημιουργείται ένα ερώτημα που μπορούμε να θέσουμε προς τους εαυτούς μας Όχι με πόσους ανθρώπους μιλάς αλλά με πόσους ανθρώπους πραγματικά μπορείς να είσαι ο εαυτός σου όταν μιλάς Τι μπορεί να άλλαξε όμως και ενώ έχουμε όλους αυτούς τους μηχανισμούς, τους πολλούς, που μας φέρνουν σε επαφή με πάρα πολλούς ανθρώπους, τελικά εμείς να βιώνουμε αυτό το συνέστημα.

Ας δούμε πάλι αυτή την ακριβώς την έννοια της ποσότητας. Το να ξέρω πολλά πράγματα για τον άλλο δεν σημαίνει ότι ξέρω τον άλλο. Το να έχω πολλές πληροφορίες για τη ζωή του, για την εικόνα του ή να έχω ανταλλάξει πολλά μηνύματα μαζί του ή μαζί της, στην πραγματικότητα δεν μας φέρνει σε επαφή με το πραγματικά ποιος είναι ο άλλος και ίσως δεν δίνει τη δυνατότητα να δείξουμε και εμείς ποιοι πραγματικά είμαστε.

Οι ποσοτικοί μηχανισμοί ενώ δίνουν το περιθώριο, διευρύνουν μάλλον το περιθώριο να έρθουμε σε επαφή με πάρα πολλούς ανθρώπους, δεν μπορούν να καλύψουν κάτι πάρα πολύ βασικό. Το σημείο του κόπου και της ενέργειας που πρέπει να βάλουμε σε μια πραγματική σχέση για να γνωρίσουμε πραγματικά ποιος είναι ο άλλος και να γνωρίσουμε και τον εαυτό μας μέσα σε αυτή την επικοινωνία ώστε να έρθουμε σε επαφή.

Μια πραγματική επικοινωνία δεν καλύπτεται μόνο από emoji ή από πληροφορίες σε σχέση με το που έχει πάει ο άλλος και τι κάνει. Εμπεριέχει το κομμάτι του κόπου, του κόστους, της απόρριψης, της στεναχώριας, της τριβής, της σύγκρουσης που αυτοί οι επιφανειακοί μηχανισμοί δεν μας δίνουν δυνατότητα να γνωρίσουμε πραγματικά ποιος είναι ο άλλος και σε σχέση με τις πληροφορίες αλλά και με τα συναισθήματά του ώστε να γνωρίσουμε το όλον του ανθρώπου που έχουμε απέναντί μας.

Αν το αναλύσουμε όμως λίγο περισσότερο, ας σκεφτούμε τι μπορεί να καλύπτει σε όλους εμάς το να κυνηγούμε αυτό το στοιχείο της ποσότητας και να μένουμε σε επιφανειακές σχέσεις. Τι μπορεί να φοβόμαστε. Μπορεί να φοβόμαστε το στοιχείο της οικειότητας. Πρέπει να φοβόμαστε το στοιχείο της απόρριψης. Ακόμα περισσότερο το ότι αν εμφανιστώ και συναντηθώ πραγματικά με τον άλλο και δημιούργησω μια πραγματική σχέση, αυτό το οποίο έχω να δώσω μπορεί να νιώθω ότι δεν είναι αρκετό.

Άρα να επιστρέψω πίσω σε αυτό που ονομάσαμε πριν φόβο απόρριψης. Βλέπω λοιπόν ότι πέρα από τα στοιχεία αυτών που μας δίνονται σαν μηχανισμοί, η ίδια μας ιδιοσυγκρασία, ο τρόπος που σκεπτόμαστε, Ο τρόπος που αντιμετωπίζουμε τον εαυτό μας είναι ίσως και ο λόγος για τον οποίο ακολουθούμε και υιοθετούμε και συντηρούμε αυτό το μηχανισμό του να επιλέγουμε την επιφάνεια αντί για την ουσία.

Ας σκεφτούμε όμως τι μπορούμε να κάνουμε γι' αυτό. Είναι η λύση να κλείσουμε τα social media, να απομακρυνθούμε από το κινητό. Αυτό νομίζω ότι είναι πλέον λίγο αδύνατο. Και απ' την άλλη γιατί είναι κακό να έχουμε και σε ένα ποσοστό ποσοτικές σχέσεις για να καλύπτουν άλλες ανάγκες, όπως είναι οι πληροφορίες, τα αστεία, μια ευρύτερη κοινωνική αλληλεπίδραση.

Αλλά αν πραγματικά θέμα να αντιμετωπίσουμε αυτό το οποίο συζητάμε σήμερα, αυτή τη νέα μοναξιά, αυτή τη συνθήκη που ενώ είμαι ανάμεσα σε πολλούς, μάλλον δεν μπορώ να νιώσω τα συναισθήματα τα οποία μου καλύπτει μια οικία σχέση, μάλλον θα πρέπει να σκεφτούμε κατά πόσο μπορούμε να προσπαθήσουμε περισσότερο. χρόνο στην επικοινωνία μου με κάποιον άνθρωπο.

Μπορώ να αντέξω τα στοιχεία της αμηχανίας που μπορεί να φέρει μια συζήτηση είτε μέσα από την οθόνη είτε από κοντά. Μπορώ να δεχθώ να μιλάω με κάποιον, να τον βλέπω, να τον κοιτάω και να είμαι παρόν εκείνη τη στιγμή και να του το δείχνω χωρίς να κοιτάζω ένα δύο-τρία λεπτά το κινητό μου. Έχω το θάρρος βήμα-βήμα να αρχίσω να εκφέτω στοιχεία τα οποία σχετίζονται με εμένα και να μοιραστώ πραγματικά το ποιος είμαι εγώ πριν ζητήσω από τον άλλο να μοιραστεί πράγματα τα οποία θα μου δείξουν ποιος πραγματικά είναι ή ποια πραγματικά είναι.

Αντιλαμβανόμαστε λοιπόν ότι είναι καλή η επιφάνεια από τη μια πλευρά αλλά αν επιθυμώ να πάω κάπου παραπέρα θα πρέπει να επενδύσω, να δώσω χρόνο, ενέργεια, να είμαι έτοιμος και έτοιμη ακόμα και να απορριφθώ με σκοπό να απαντήσω σε κάτι βαθύτερο και πιο ουσιαστικό. Να αντιμετωπίσω αυτό το στοιχείο της μοναξιάς, το οποίο σε συνέχεια μπορεί να φέρει στοιχεία ακόμα και καταθλιπτικότητας.

Κλείνοντας, θέλω να αφήσω ένα ερώτημα σε σχέση με την έννοια της μοναξιάς και το κατά πόσο έχουμε άτομα δίπλα μας τα οποία απαντούν σε αυτό το συνέστημα. Δεν θα ρωτήσω λοιπόν πόσους φίλους έχετε ή πόσους ακόλουθους έχετε. θα σας ρωτήσω αν σήμερα το βράδυ συνέβαινε κάτι πραγματικά σημαντικό στη ζωή σας, θετικό ή αρνητικό.

Ποιον θα πέρνατε τηλέφωνο, με ποιον θα θέλατε να συναντηθείτε και πώς θα νιώθατε με αυτή τη συνάντηση, αν καταφέρνατε να βρεθείτε. Αν αυτό το στοιχείο λοιπόν έχει μία απάντηση και σκεφτείτε κάποια πρόσωπα, σκεφτείτε με αυτά τα πρόσωπα πώς δημιουργήσατε αυτή τη σχέση. Αν δυσκολεύεστε να βρείτε ένα πρόσωπο το οποίο θα καλούσατε Αξίζει να αναρωτηθείτε πώς μπορώ να πλησιάσω κάποια από τα πρόσωπα Τα οποία υπάρχουν στη ζωή μου Και θα ήθελα κάποια στιγμή να είναι αυτά τα οποία θα μπορούσα να επικοινωνήσω Σε αυτή τη σημαντική στιγμή για εμένα Σας ευχαριστώ πολύ

Σχόλια

Χωρίς σχόλια

Συνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση

Σύνδεση για Σχολιασμό

Δεν υπάρχουν σχόλια ακόμα

Πίσω 15 δευτ.
Play
Μπροστά 30 δευτ.
00:00:00
00:00:00