Ο θυμός δεν έρχεται πάντα για να καταστρέψει. Μερικές φορές έρχεται για να σε ξυπνήσει.

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

00:00 Γεια σας. Πόσο σημαντικός είναι ο θυμός, πόσο κακός, πόσο δυντουργικός. Καλώς ή κακώς όλοι μας έχουμε μάθει να διαχειριζόμαστε την έννοια του θυμού ως κάτι αρνητικό, ως κάτι δυντουργικό, ως κάτι το οποίο φέρνει πρόβλημα στη σχέση μας με τους άλλους ανθρώπους. Είναι όμως αυτό πραγματικότητα? Είναι το μοναδικό στοιχείο το οποίο μας φέρνει ο θυμός στη ζωή μας?

00:25 θα προσπαθήσουμε να συζητήσουμε την έννοια του θυμού μέσα από το φίλτρο του λειτουργικού, του παραγωγικού θυμού. Δηλαδή εκείνου του συναισθήματος που όχι μόνο δεν έρχεται για να φέρει κάποιο πρόβλημα στη ζωή μας, να φέρει ρήξη στη σχέση μας με τους άλλους, αλλά ίσως εκείνου του συναισθήματος που έρχεται για να μας πει πράγματα, να μας ταρακουνίσει, να μας εξηγήσει ότι βρισκόμαστε σε ένα πλαίσιο ή σε κάποια σχέση ή σε κάποια κατάσταση η οποία μπορεί να παραβιάζει τα όρια μας, να μας πιέζει.

00:59 Να βρισκόμαστε σε μια συνθήκη η οποία είναι πολύ έξω από τα επίπεδα των αντοχών μας και εμείς να μην το καταλαβαίνουμε. Πώς μπορούμε να διαχωρίσουμε όμως το θυμό τον οποίο ξεκινάμε σήμερα να συζητάμε με αυτό που έχουμε στο μυαλό μας ως κάτι αντιπαραγωγικό και δυντουργικό. Θα τοποθετήσω ένα και βασικό παράγοντα. εκείνο το σημείο που το συνέστημα δεν φέρνει καταστροφικά αποτελέσματα σε εμάς ή στους άλλους με τη μορφή της έντασης και της βίας, της καταστροφής και της συντριβής μιας σχέσης.

01:33 Γιατί όμως τον ονομάζουμε λειτουργικό παραγωγικό θυμό? Γιατί ίσως έρχεται πέρα από το να μας βοηθήσει να καταλάβουμε ότι κάτι συμβαίνει πιεστικό, φορτικό που έχει την ανάγκη να εκφραστεί και ως κάτι το οποίο έρχεται για να δημιουργήσει εκείνη τη δυναμική μέσα μας, ώστε λεκτικά και συμπεριφορικά να προστατεύσουμε τον εαυτό μας.

01:53 Να τον ορθίσουμε να πει ένα όχι που δεν μπορούσε να πει. Να αντιμετωπίσει έναν άνθρωπο ο οποίος μας υποβιβάζει, ενώ πριν δεν μπορούσαμε να τον αντιμετωπίσουμε. Για να μας βοηθήσει πια να αντιμετωπίσουμε αυτή την κατάποση των συναισθημάτων που δεν θέλουμε άλλο να πηγαίνει προς τα μέσα μας. Γι' αυτό λοιπόν το ονομάζουμε λειτουργικό και παραγωγικό γιατί έχετε να ικανοποιήσει μια ανάγκη που πριν δεν είχαμε την ενέργεια Έχετε λοιπόν σαν αυτό το μηχανισμό ο οποίος έχετε να ξεκλειδώσει τα συναισθήματά μας και να τα βοηθήσει να εκφραστούν μέσα από λέξεις και πράξεις όχι με καταστροφικό τρόπο αλλά με τρόπο παραγωγικό και λειτουργικό τόσο για εμάς όσο και για τις σχέσεις μας Πώς μπορεί όμως κάποιος ακόμα και αυτό το λειτουργικό αίσθημα του θυμού να το διαχειριστεί με υγιή τρόπο.

02:39 Θα ξεκινήσω από αυτό που είναι πάντα βασικό. Την αναγνώριση του συναισθήματος. Να καταφέρω να επιτρέψω στον εαυτό μου να δεχθώ ότι υπάρχει το συναισθήμα αυτό, να καταλάβω πού έρχεται, πότε έρχεται. Και σε ένα δεύτερο επίπεδο να καταφέρω να δώσω νόημα στο θυμό μου. Γιατί έρχεται, τι εξυπηρετεί. Κρύβει πόνο, κρύβει άγχος, κρύβει πίεση, κρύβει καταπίεση.

03:05 η αντίληψη το ότι υπάρχει μια βάση υπάρχει μια εξήγηση σε αυτό το οποίο μου συμβαίνει δίνει το χώρο για να μπορέσω να σκεφτώ περισσότερο λογικά στο πώς θα διαχειριστώ το συγκεκριμένο συνέστημα αφού αυτό έχει αρχή και αιτία στον λόγο στον οποίο βρίσκεται αυτή τη στιγμή στη ζωή μου το τρίτο σκέλος είναι να καταφέρω να επιτρέψω στον εαυτό μου δεχόμενος και δεχόμενοι ότι είναι φυσιολογικό το να έχω θυμό να διαχωρίσω το συνέσταμα της συμπεριφοράς.

03:33 Δηλαδή το ότι είμαι θυμωμένος και ότι σκέφτομαι γύρω από αυτό που ονομάζεται θυμός είναι κάτι επιτρεπτό. Και αν αυτό δεν εκφραστεί με δηλειτουργικό τρόπο στη συμπεριφορά μου είναι κάτι απολύτως επιτρεπτό και αναγκαίο για να καταφέρω να διαχειριστώ τα συναισθήματά μου. Το τέταρτο σκέλος και τελευταίο, αφού έχω καταφέρει να αναγνωρίσω, να εννοηματοδοτήσω, να επιτρέψω την ύπαρξη του συναισθήματος αυτού είναι να σκεφτώ στο πώς θέλω να εκφράσω με λειτουργικό και παραγωγικό τρόπο τα όρια μου απέναντι στην κατάσταση που πυροδοτεί και ελέγχει αυτό το συνέστημα στη δική μου πραγματικότητα.

04:10 Αυτά τα τέσσερα βήματα λοιπόν τι μας προσφέρουν. Μας δίνουν την ευκαιρία να δεχθούμε, να αναγνωρίσουμε, να διαχειριστούμε και να πράξουμε στο τέλος με τρόπο ο οποίος είναι συμβατός για εμάς, τη δική μας ηθική και τη δική μας διτουργικότητα. Αυτό λοιπόν πρέπει να καταλάβουμε είναι ότι ο θυμός είναι ένα φυσιολογικό, ανθρώπινο συνέστημα, το οποίο υπάρχει σε όλους και θα υπάρχει σε όλους.

04:33 Δεν χρειάζεται να το αρνούμαστε, να το κατακρίνουμε και να το καταπιέζουμε. Αν μπορέσουμε να το αναγνωρίσουμε και να το διαχειριστούμε, είναι κάτι που μόνο παραγωγικά αποτελέσματα θα φέρει τόσο σε εμάς όσο και στον περίγυρό μας. Σας ευχαριστώ πολύ. Ονομάζομαι Μανώλης Καργάκης και είμαι υπεύθυνος διουργίας στον Κέντρο Συμβουλευτικής και Ψυχοθεραπείας Ιντέρνους.