εσύ έχεις third place ;

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

00:30 ποιον είμαι εδώ σήμερα στο στούντιο θέλω να σας πω ότι βλέπω και τα αστεράκια και τα comments κάτω από τα επεισόδια στο Spotify και τα μηνύματα στο Instagram και με χαροποιούν πάρα πολύ αυτά σήμερα λοιπόν μαζί μας είναι ο Νίκος Ταματίνος ο οποίος είναι δημοσιογράφος και είναι αρχισυντάκτη στο BOLT στο reader.gr έχει δουλέψει σε διάφορα μίντια έχει το δικό του Substack και μου αρέσει πάρα πολύ να δείτε το Substack του Νίκου αξίζει γιατί γράφει για ωραία θέματα και πολλές φορές έχει niche takes και αν σε αφορούν αυτά είναι ωραία να βεθείς της εκεί και γεια σου Νίκο Ευχαριστώ πάρα πολύ για την πρόσκληση, είμαι πάρα πολύ χαρούμενος και είμαι πάρα πολύ χαρούμενος που μην πες για το ZAPSTACK το καλύτερο κομπλιμέντο που μπορούν να κάνουν κάποιες άνθρωποι αυτή την περίοδο γιατί το αγαπάω πάρα πολύ Πόσο έρχονται τα θέματα, πριν πούμε για το σημερινό θέμα στο δικό σου ZAPSTACK, πόσο έρχονται τα θέματα Αυτό είναι μια υπόθεση που με πονάει πάρα πολύ γιατί μου έρχονται κυριολεκτικά από το πουθενά.

01:17 Δεν έχω αυτή τη στιγμή για την Κυριακή Θέμα. Συνήθως προκύπτει όταν οδηγώ. Πάντα εκεί είναι ο χρόνος που έχω με τον εαυτό μου και εκεί θα σκεφτώ τι με προβληματίζει και τι μπορεί να γίνει θέμα. Προς το παρόν, κάθε Κυριακή προσπαθώ να βγάζω, κάθε Κυριακή πρωί βγαίνει το Σάπσακ μου, προσπαθώ και τα έχω καταφέρει να βγάζω θέματα.

01:33 τώρα κάποια κυριακή δεν θα μου βγει και θα είναι μεγάλη απογοήτευση για εμένα αυτό Εγώ ξέρεις που μου έρχονται επειδή και εγώ κάνω κάποια δημιουργικά πράγματα ξέρεις που μου έρχονται πάρα πολύ τα θέματα που καρποφορούν ρε παιδί μου και γίνονται κάτι στη μετάβαση σε μια μετάβαση, σε ένα αεροπλάνο σε ένα ταξίδι, παρατηρώ ότι εκεί βρίσκω περισσότερο από ποτέ τον εαυτό μου στο ενδιάμεσο, ούτε στο α σημείο ούτε στο β, στο μεταξύ των δύο σημείων Αυτές οι αναμονές μέσα στην τρέλα που έχουμε είναι κάποιες αναμονές που μπορεί να είναι το μετρό που παίρνει κάποιος, εγώ που οδηγώ ή δεν ξέρω τι, το να περιμένεις μισή ώρα το γιατρό, που εκεί είναι η μόνη ευκαιρία σου νομίζω αυτή την εποχή να βρεθείς με τον εαυτό σου.

02:18 Δηλαδή είναι τρομερό αυτό. Λοιπόν, θέλω να πω τώρα για το σημερινό ζήτημα. Διάβαζα ένα βιβλίο ενός αστικού κοινωνιολόγου του Ρεϊ Ολτεμπουρκ, ο οποίος μίλησε για το εξής. και όταν σου είπε αυτό το θέμα ότι με αφορά είπες μέσα ναι να το συζητήσουμε αυτός στο βιβλίο του λοιπόν μίλησε στο βιβλίο του για το οποίο μιλούσε για την αστική ζωή και για τη ζωή μας στις πόλεις μίλησε για το πρώτο μέρος όταν κάθε άνθρωπος είπε η θεωρία του έχει το πρώτο μέρος το first place που είναι το σπίτι σου το δεύτερο μέρος the second place που είναι η δουλειά σου και το τρίτο μέρος the third place που είναι οπουδήποτε οι άνθρωποι χωρίς να χρειάζεται να είμαστε ενωνόμαστε και κάνουμε τα communities και μιλάμε και ανταλλάσσουμε απόψεις και τα λοιπά. Μάλιστα ο ίδιος είπε για το the third place για το οποίο θα συζητήσουμε σήμερα και για τη ζωή εν Αθήνες, διεκέδης 26 ότι εκεί πέρα μάλλον δεν χρειάζεται και να ξοδέψεις για να υπάρξεις και λέω πάρα πολύ σημαντικό για το, γιατί εγώ το έχω

03:17 πει πολλές φορές στους ακρατές του podcast στο Βέλγιο δεν είναι πολύ σώριμο τη ζωή μου κοινωνική, μου λείπει το third place και λοιπόν στην Αθήνα έχω μάλλον έχω, η Αθήνα είναι μια πόλη που σου προσφέρει εύκολα το third place εσύ έχεις στη ζωή σου third place στην Αθήνα έχω third place στην Αθήνα είναι πολύ λίγα, δηλαδή χρονικά είναι το παρέσι είναι πολύ μικρό το χρονικό διάστημα που εξασκώ τη ζωή μου σε ένα third place κατά βάση αφορά είτε προπόνηση που είναι μια κοινότητα κιόλας έχουμε μια ομάδα που πάμε και κάνουμε πυκμαχία αθλητική και είναι λίγο μια κοινότητα και όλο το υπόλοιπο είναι εστίαση. Δηλαδή είναι στην εστίαση.

03:55 Δεν έχω να πω την αλήθεια κάτι διαφορετικό σε μυαλό μου αυτή τη στιγμή. Απλά η εστίαση είναι συγκεκριμένα στο στέκι μας. Εγώ σκεφτόμουν σε σχέση με το third place ότι πολλές φορές στην Αθήνα σήμερα υπάρχουν third places, δεν θα πω το αντίθετο, οι άνθρωποι μαζευόμαστε για σκοπούς, αλλά πιστεύω ότι σήμερα μήπως και το θέμα της κοινότητας έχει γίνει λίγο προϊόν.

04:16 Δηλαδή σκέφτομαι να curated dinners, ceramics, workshops, όλα αυτά, μήπως έχει γίνει προϊόν ή στην καλύτερη λίγο aesthetic. Συμφώνω απόλυτα σ' αυτό. Νομίζω αυτό δεν αφορά μόνο την Αθήνα. Αφορά τις περισσότερες πόλεις, φιλέξω, του διδικού κόσμου να έχει γίνει προϊόν. Και το προϊόν νομίζω είναι η εμπειρία τελικά. Πουλάς εμπειρία και αγοράζεις την εμπειρία με λεφτά και την ξαναπουλάς ως προσωπικό κεφάλαιο ότι είμαι εγώ, ξέρω εγώ, συντάδε έκθεση που είναι σημαντική δεν ξέρω κατά πόσο με νοιάζει αν αυτή η έκθεση είναι ένας καλλιτέχνης που να αγαπώ αν θα μαζευτούν εκεί άνθρωποι που είναι σαν εμένα θα με δουν ότι είμαι εκεί και θα δω εγώ ότι είναι αυτοί εκεί Έχει λίγο κάτι transaction, κυνηγάμε λίγο value Κυνηγάμε value, ναι Αυτό το οποίο ήθελα να πω είναι ότι σε σχέση με το third place και σε σχέση με τέλος πάντων, μην λέμε μόνο third place σε σχέση με οτιδήποτε κοινωνικοποιούμαστε είναι ότι αυτό το πάρα πολύ ενδιαφέρον που μου είπες ότι στην Αθήνα έχει γίνει χαμός με το

05:09 booking, με την κουλτούρα του booking αν θα βρω μυστήρια sold out παραστάσεις το οποίο λίγο μου κλωτσάει εμένα, δεν μου αρέσουν τα τρίτα μου μέρη εκεί τα μέρη τα οποία θα κοινωνικοποιηθώ να πρέπει να αγοράσω είσοδο δεν ξέρω αν είναι πολύ κομμουνιστικό of me να το λέω αυτό αλλά νιώθω ότι δεν το πολύ συμπαθώ Μωρέ είναι μια προσθήκη άγχους επιπλέον δηλαδή το third place θεωρητικά η λογική του είναι κιόλας να ξεκουράζεις, έξω από την κοινότητα κι όλα αυτά είναι και μια ξεκούραση να φεύγεις λίγο από την παραγωγικότητα της συνεχή είναι πάρα πολύ κουραστικό και έχω πιάσει τον εαυτό μου δεν ξέρω αν σου έχει τύχει και εσένα αυτό το να έχετε ένα συγκρότημα το τελευταίο ήταν η Metallica που ήρθαν δεν έχω καμία τρέλα, είχα μικρός δηλαδή ήταν σε μια νοσταλγική στιγμή αλλά ήθελα πολύ να τους δω και δεν μπήκα καν στη διαδικασία να στηθώ σε πληθυακή ουρά γιατί δεν άντεχα ψυχικά να κάνω αυτό το πράγμα να κλείσω ένα εστίριο τρεις μέρες πριν να μπω στην τάδε σελίδα

05:59 να μου στείλει το link που μου φαίνεται τρομερά αγχωτικό αυτό το πράγμα και ξενερωτικό τελικά κιόλας οπότε είναι προϊόν είναι προϊόν όμως, τελικά βρήκα εστίριο με κάποιον άλλο τρόπο, έπειτα ένας φίλος μου βρήκε ένα εστίριο πολύ πιο απλό, αλλά νομίζω ότι ακόμα και για την αγαπημένη, η Ρέντυ για την αγαπημένη μπάντα αν έρθει ποτέ στην Ελλάδα και χρειάζεται όλη αυτή τη διαδικασία, θα πάω πάλι έτσι αν βρω από κάποιο φίλο, δεν μπορώ είναι απόφαση ζωής αυτό, να μην μπλέξω με αυτό το πράγμα, και εσύ το κάνεις αυτό, δεν ξέρω πώς το Η αλήθεια είναι ότι τώρα τελευταία επειδή έχω λίγο κουραστεί με αυτό το booking και τα λοιπά όπου χρειάζεται φύ εισιτήριο και τα λοιπά εκτός με σπάνια εξαίρεση στο θέατρο αρχίσω και πια δεν μπορώ, δεν το συμπαθώ δεν αντέχω και δεν πηγαίνω. Προσπαθώ δηλαδή για μένα το πιο ατόφιο third place είναι πλέον ίσως η πλατεία στη γειτονιά μου ή ένα καφενείο πάρα πολύ φθηνό που δεν είναι και πολύ ταξικό να είσαι ενδεχομένως κάπου που φεύγει ο κοινωνικός ρόλος

06:53 και η ταυτότητα που έχει ο καθένας για τον εαυτό του γιατί εντάξει όλοι έχουμε γίνει λίγο μπραντ του εαυτού μας δεν έχουμε γίνει αν πρέπει να το κουβαλήσω και να το παντρευτώ για να πάω σε εκείνο το third place αυτό που είπες εσύ πολύ εύστοχο ότι να φανεί ότι ήμουν και εγώ εκεί αρχίζω να με το πολύ συμπεθώ νομίζω ότι είναι πλέον λέμε third place είναι μέρος της δουλειάς μας δηλαδή το να τελειώσεις το 8ο σου και μετά πεις έχω ένα event να πάω για το οποίο θα ανεβάσω 13 story που δεν μου ζητάει κανείς να τα ανεβάσω απλά θα τα ανεβάσω και τον εαυτό μου γιατί είναι το brand μου που λες και εσύ.

07:22 Αυτό κάνω ουσιαστικά. Έχω φτιάξει ένα brand στο Instagram με ακολουθούν κάποιοι άνθρωποι και πρέπει να δουν ότι είμαι εκεί. Νομίζω ότι είναι μια συνέχεια της δουλειάς αυτό. Με άλλον τρόπο μπορεί να μην πληρώνεσαι άμεσα αλλά φτιάχνεις λίγο το χαρακτήριο. δεν ξέρω γιατί το κάνουμε τελικά, το έχω σκεφτεί πολλές φορές ο απότερος σκοπός είναι να βρούμε και άλλες δουλειές ή αν απλά θρέφουμε το εγώ μας και τον αγκησισμό μας μπορεί να είναι κάτι διάμεσο, δεν είναι δίπολο μπορεί να είναι ένα συνεχές πραγμάτων που τελικά μας οδηγεί να δουλεύουμε όλο και πιο πολύ μία για το αφεντικό μας 8 ώρες και άλλες 15 ώρες για το άλλο αφεντικό μας που είναι ο αυτός μας και η εικόνα μας Μπορείς να θυμηθείς Νίκο Την τελευταία φορά που πήγες Ατόφια σε ένα τρίτο μέρος να κοινωνικοποιηθείς Χωρίς να τα κουβαλάς όλα αυτά Ενδεχομένως με έναν εκθυμπητική ηλικία Δεν ξέρω αν είναι ακριβές Αλλά έχουμε με την παρέα μου Έχουμε κάθε Σάββατο πρωί Μια συγκεκριμένη ώρα Πάμε σε ένα μπαρ που είναι καφέ εκείνη την ώρα

08:25 Και πίνουμε καφέ εκεί Για τρεις-τέσσερις ώρες Χωρίς να το πούμε καν λέμε ότι μία η ώρα το Σάββατο είμαστε εκεί, δεν το κανονίζουμε καν αυτό για μένα λειτουργεί ο Start Place δηλαδή αυτό το Σάββατο ήμουν εκεί, δεν χρειάζεται καν ένα κανόνισμα δεν χρειάζεται καν να πούμε στο τσάτ απλά λέμε να ισχύει και πάμε όπως αυτό που είπες στην εισαγωγή σου πολύ ωραία ότι είναι και λίγο ένα κομμάτι κοινότητας γιατί είμαστε εμείς, είμαστε μια κλειστή ομάδα, πέντε ατόμων που είμαστε στάντερα εκεί και έρχονται και άλλα άτομα συνέχεια Σήμερα που γράφουμε είναι Τρίτη.

09:02 Το σκέφτομαι από σήμερα. Λέω, το Σάββατο θα πάω εκεί. Με χαλαρώνει λίγο η πραξία αυτής της πράγματος. Πώς νιώθεις να φεύγεις από εκεί? Και πότε είναι πολύ πετυχημένο, πότε είναι λίγο πιο μέτριο. Νομίζω ότι το ότι μπορεί να είναι μέτριο, χωρίς να με αγχώσει, είναι και αυτό μέρος του τρόπου που λειτουργεί πάνω μου καλά. Δεν χρειάζεται να κάνουμε perform.

09:21 Ακριβώς. Ναι, ναι, ναι. Ότι έχω πληρώσει 150 ευρώ Και πρέπει να είμαι αγχωμένος να περάσω τέλεια Γιατί αν δεν περάσω τέλεια ξόδεψα λεφτά Εκεί πέρα παίρνουμε έναν καφέ Τον 5 ευρώ ξέρω πόσο 4 ευρώ Και μένουμε και περνάμε ή δεν περνάμε καλά Σύντος περνάμε καλά αλλά υπάρχει αυτή η χαλαρότητα Δεν χρειάζεται να γίνει κάτι exceptional Δεν θα το κάνω καθόλου πολιτικό Αλλά θα σου πω ότι τελευταία φορά που ένιωσα πραγματικά third place και το συνέρχεστε και ενωνόμαστε για κάτι ήταν με τα Τέμπι όταν ήμουν στις Βρυξέλλες που μαζεύτηκαμε όλοι εκεί.

09:49 Και διάβαζα τώρα και στην Ισπανία για τη Μαρή Κάρμεν η Ισπανία. Πολύ λυτρωτικό. Μου φάνηκε πολύ λυτρωτικό. Μου φάνηκε ότι αυτοί οι άνθρωποι ενδεχομένως μαζεύτηκαν, δεν έχω μιλήσει με κάποιον είναι εντελώς δίκαιο με εκτίμηση ότι λυτρώθηκαν. Λυτρώθηκαν και εγώ τις πιστεύω και μάλιστα έχει και άμεσες πολιτικές εξέλιξεις αυτό.

10:06 Το Third Place εκεί πέρα δεν λειτουργήσε πολιτικά. Καλά, ούτως ή άλλως λειτουργούν πολιτικά, οποιαδήποτε κοινότητα. Δηλαδή σε κάθε καφενείο που μπορεί να ξεκινήσεις να μιλάς για τον Παναθηναϊκό κάποια στιγμή θα μιλήσεις πολιτικά ακόμα και δεν το καταλαβαίνεις. Εκεί πέρα αυτό έγινε συλλογικά και για ένα θέμα που εδώ στην Ελλάδα μας απασχολεί πάρα πολύ ίσως ακόμα πιο πολύ από την Ισπανία και με κάποιον μαγικό τρόπο το έχουμε ιδιωτικοποιήσει ότι είναι θέμα του καθενός που δεν μπορεί να πληρώσει το νίκη δεν υπάρχει κάτι συλλογικό δεν λέμε ρε παιδί μου όλοι μαζί τι γίνεται εδώ τώρα να βγούμε λίγο να το συζητήσουμε είναι αυτό που το λέει και ο Μαρκ Φίσσερ η ιδιωτικοποίηση του άγχους που τη ζούμε έτσι εμείς ότι στην Ελλάδα δεν ξέρω γιατί συμβαίνει αυτό δεν έχω πάει στο εξωτερικό δεν έχω μιλήσει έτσι ενώ να ψάξω σπίτι να δω πώς τι συμβαίνει.

10:44 Φαντάζομαι είναι κοινά τα προβλήματα. Απλά δείχνει ένα παράδειγμα η Ισπανία για ακόμα μια φορά, έχει ξανασυμβεί αυτό, ότι ίσως μπορούμε να το δούμε αυτό το πράγμα όχι ως προσωπική αποτυχία, ότι δεν βγάζω και τα λεφτά εγώ από τη δουλειά μου και πρέπει να πάρω περισσότερα λεφτά εγώ από τη δουλειά μου, αλλά να το δούμε και λίγο σφλίγκα, να δούμε κάτι γίνεται εδώ.

11:02 Κάτι στραβό γίνεται. Μίλησες για πάρα πολλά πράγματα που με απασχολούν. Μίλησες για ιδιότευση, μίλησες για σπίτια. Άθλος στο σπίτι στην Αθήνα. Και τώρα τελευταία βλέπω πολύ στο TikTok, DIYs. Έφτιαξα ένα πολύ cute coffee place στο σπίτι μου. Έφτιαξα το δικό μου home cinema. Έφτιαξα το low dopamine και το high dopamine, low cortisol corner στο σπίτι μου.

11:32 Βλέπω μια τάση να τελειοποιήσουμε τον ιδιωτικό μας χώρο το οποίο με ενοχλεί και αυτό θα μου πεις ελφρινά να μην πεις ελφρινά μήπως έχεις το πρόβλημα αλλά νιώθω ότι όσο η ανάγκη μας να φτιάξουμε τέλεια την ιδιωτική μας σφαίρα κάπως έχει μια σχέση δεν την έχω αποκρισταλώσει με τη συρρήκνωση του έξω αρχίζουμε λίγο να μην πιστεύουμε οτιδήποτε δημόσιο το οποίο έχει πολύ σχέση με αυτό που είπες αν σου πω ότι δεν το έχω δει αυτό αλλά φαίνεται πάρα πολύ λογικό να συμβαίνει δεν το βλέπω στη ζωή μου το σπίτι μου ακόμα το έχω λίγο υποκατασκευή δύο χρόνια εκεί και ακόμα δεν το έχω φτιάξει τελείως αλλά νιώθω μια τάση προσωπικά να μένω πιο πολύ στο σπίτι μου ακριβώς γιατί με έχει κουράσει αυτό που λέγαμε πριν το booking, το ότι πρέπει να σηκωθώ να ψάξω parking, όλο αυτό οπότε πολλά βράδια σκέφτομαι πολλές φορές, είναι ηλικία μου, έχω μεγαλώσει, είμαι 36 πια έχω μεγαλώσει ή έχει δυσκολέψει έξοδος στην Αθήνα. Και μπορεί να σημαίνουν και τα δύο ταυτόχρονα.

12:26 Απλά βλέπω και άλλους ανθρώπους στην ηλικία μου και όχι μόνο που θα προτιμήσουν τελικά ένα βράδυ να το περάσουν παραγγέλνοντας και βλέποντας ταινία και να κοιμηθούν ξέρω εγώ όντας πάλι στη συνέχεια της δουλειάς σου να ξεκούραζομαι σωματικά από αυτό που ζούσα ώρες πριν από λίγο. Αυτό εσύ που το αποδίδεις γιατί μου λες 36 Λες και είναι μεγάλο, λέμε είσαι νεότατης.

12:50 Πού το αποδίδεις. Ότι λίγο να μείνουμε μέσα στο σπίτι, να παραγγείλουμε. Θα το πάω λιώς. Εσύ όταν σκέφτεσαι το έξω, εκεί έξω, συνηρμικά, πώς το σκέφτεσαι με θετικό πρόσωπο ή με αρνητικό. Το εκεί έξω. Αυτό είναι πολύ καλή ερώτηση. Νομίζω το σκέφτομαι πιο πολύ αρνητικά. Το σκέφτομαι κουραστικό. Αν μου παρουσιαστεί μια ευκαιρία και μου πούνε θα είναι εδώ.

13:08 Δηλαδή, αν έχω μια μάζοξη σε ένα σπίτι, ανυπομονώ όλη τη βδομάδα να πάω εκεί. Γιατί ξέρω ότι τα πράγματα θα είναι εύκολα. Αν έχω να πάω για ποτό Σάββατο βράδυ, στα Εξάρχεια, που είναι το μέρος που βγαίνω τα τελευταία 20 χρόνια, θα με δυσκολέψει πλέον. Γιατί είναι κυριολεκτικά μια πάρα πολύ δύσκολη διαδικασία. Πραγματικά, ξέρω ότι γκρινιάζω, αλλά από το να βρεις πάρκινγκ μέχρι να βρεις να κάτσεις είναι ένας αγώνας.

13:31 που δεν ξέρω αν θέλω να τον δώσω Σάββατο βράδυ και βολεύεσαι, το comfort zone σου που είναι το σπίτι σου ή τέλος πάντων το σπίτι σου με φίλους ή δεν ξέρω τι άλλο, σε βολεύει και μένεις με τον εαυτό σου ή με φίλους που έχεις ήδη νομίζω ότι το έξω είναι κύριο στο θέμα ότι δυσκολεύει το έξω και όταν δυσκολεύει το έξω μένεις μέσα δεν ξέρω αν συμβαίνει αυτό ήθελα να σε ρωτήσω πάρα πολύ αν συμβαίνει αυτό αν υπάρχει ανάλογη κρίνα στις Βεξέλλες ή στις μεγάλες πόλεις της Ευρώπης ότι δυσκολεύει η ζωή στη πόλη τους. Δεν ξέρω αν το βλέπεις εσύ.

14:02 Νιώθω ότι, να σου πω κάτι επειδή είναι το Βέλγιο, νιώθω ότι είναι δύο εντελώς διαφορετικό τοχητήτων σε σχέση με αυτό γιατί τώρα ο χειμώνας στο Βέλγιο είναι άλλα τα θέματα που έχουμε να κάνουμε. Έχουμε να κάνουμε το ατελείωτο γκρι τη νύχτα. Εκεί δυσκολεύει και παλού. Φαντάσου αν εδώ κουράζεσαι να βγεις με το πάρκινγκ και αυτά φαντάσου να έχεις ένα ατελείωτο γκρι το οποίο έχει ξεκινήσει από τις 8 και τελειώνει στις 4 για να αντικατασταθεί από το σκοτάδι νιώθω ότι βγαίνει ο κόσμος αλλά νιώθω ότι εκεί πέρα λίγο παίζουν και άλλα δεν είναι δύο συγκρίσιμες πόλεις νομίζω η Αθήνα με τις Βρυξέλλες να μιλούσουμε ίσως για τη Λισαβόνα ή για τη Μαδρίτη ή για τη Ρώμη Ίσως άξιζε να κάνουμε Εκεί πέρα για να σου πω πιο απλά Φτάνει έξι ώρες, είναι χειμώνας, όλοι κλείνουν τα σπίτια τους Δεν νομίζω ότι ανεγούν αυτές τις συζητήσεις Έτσι πως το έχω καταλαβαίνει εγώ Είναι άδειοι δρόμοι Εδώ υπάρχει κάποιο περίπτωπο που δεν είναι άδειοι δρόμοι Δηλαδή μπορεί να πας Δευτέρα, Γενάρη

14:53 Και να είναι γεμάτοι δρόμοι Απλά νιώθω μια τάση ότι διάφορον ανθρώπων να γκρινιάζουμε την πόλη, ότι χειροτερεύει ότι την αγαπάμε, αλλά αυτή δεν μας αγαπάει πίσω τόσο πολύ γιατί έχουμε μια τοξική σχέση με την Αθήνα, εγώ αυτό νιώθω και κυρίως την Αθήνα την βλέπω ως πλαίσιο για τον ελεύθερο χρόνο μου γιατί εγώ κινούμαι μένω στην Ιερνία, είμαι αλλού το κέντρο της Αθήνας πλέον το αγαπώ ίσως και με αγαπάει κάποιες φορές αλλά ξέρεις με ταλαιπωρεί πάρα πολύ Εγώ βλέπω μια συλλογικά και στην Αθήνα και σε παγκοσμίες αλλά θα μιλούσα για την Ελλάδα γιατί αυτά τα μίντε καταναλώνω, αυτά τα σχόλια στο ίντερνετ βλέπω, με αυτούς μιλάω στο δρόμο βλέπω μια συλλογική ανυπομονησία για κάτι. Τώρα λίγο είμαστε στην καμπύλη κάτω αλλά νιώθω ότι κάτι συλλογικά για κάτι ανυπομονούμε ας πούμε βλέπα το τρέιλερ μιας ταινίας που θα βγει τώρα αυτές τις μέρες το Άλλη μαμά, ένα χόρορο το οποίο θα βγει τώρα το τρέλαιρ είχε βγει μήνες πριν και κάτω στα σχόλια νέλαν αν θα το πάρει το Όσκαρ ή Ίντε

15:52 για το Obsession ή μήπως δεν θα το πάρει εν τέλει Ίντε και θα το πάρει στην επόμενη γύρα τον Όσκαρ ή η ηθοποιός αυτή βλέπω λίγο μια ανυπομονησία φτύξεις που μπορείς να τη δεις και πολύ καλά νιώθω ότι κάθε χρόνο στολίζουμε και πιο νωρίς για τα Χριστούγεννα αλλά έχεις πει πολύ σωστό πράγμα αλλά γιατί στολίζουμε πιο νωρίς Δηλαδή ξεστολίζουμε τα Χριστουγεννιά και μετά ετοιμαζόμαστε ήδη τις απόκρισεις πολύ γρήγορα.

16:18 Είναι ότι πάντα κάτι πρέπει να υπάρχει στον ορίζοντα γιατί το παρόν σου είναι δύσκολο. Το ήξερα ότι ούτως ή άλλως στο Λονδίνο εξελίσσαν πιο νωρίς. Γιατί έτσι είναι η κατάσταση. Είναι πιο εμπορικό, εκεί είναι θέμα καπιταλισμού. Εδώ νομίζω ότι είναι θέμα ότι θα βρω ότι η μάνα μου έχει τρέλα με τα Χριστουγεννιά. κάθε χρόνο μια βδομάδα πιο νωρίς θα στολίσει εκεί που ήταν η γιορτή μου που ήταν 6 Δεκεμβρίου έχει πάει τώρα μέσα Νοεμβρίου τα πρώτα χριστουγεννιάρικα στολίδια θα τα δούμε τώρα, σε λίγες μέρες το οποίο μου φαίνεται τρελό εμένα αυτό αλλά είναι και μια βιωμένη αλλαγή που βλέπω στον τρόπο που γιορτάζουμε η οποία έχει να κάνει με αυτό που λες, με την ανεπομονοσία και με αυτό το άγχος, παιδί μου, του παρόντος ότι χάλια περνάω τώρα αλλά σε τρεις μήνες που είναι τεράστιο χρονικό διάστημα είναι Χριστουγέννα Μήπως για να μην περνάμε χάλια πρέπει να ξαναβγούμε και έξω και να επανενωθούμε με άλλους όρους πάντα εκεί κατά λίγο, γι' αυτό το λέω να επανενωθούμε με άλλους όρους όμως

17:11 λίγο πιο ειλικρίνεια και σκεφτόμουν και για το ίντερνετ γιατί δεν μπορεί να με συζητήσουμε για το ίντερνετ ότι νιώθω ότι ένα μεγάλο κομμάτι του third place και τέλος πάντων οποιουδήποτε μέρος, μαζευόμαστε για να κοινωνικοποιηθούμε στα αλήθεια και γίνει λίγο online και virtual. Ναι, έχει γίνει. Δεν ξέρω αν απαραίτητα να κακώ αυτό.

17:31 Όχι, όχι, δεν το χρηματίζω. Ναι, νομίζω ότι έχει γίνει. Δεν ξέρω, εγώ έχω πάρα πολλά ομαδικά chat πλέον στα οποία πολλές φορές λέμε για πλάκα ότι τα έχουμε πει όλα. Τι θα πούμε όταν βγούμε. Δεν τα λες εκεί κατευθείαν. Υπάρχει αυτή η διαθεσιμότητα, η μόνιμα διαθεσιμότητα κάποιου ότι μου συνέβη κάτι θα σου στείλω και χωρίς να χρειάζεται να κανονίσω που καλύπτει ανάγκες μας και τελικά έρχεται εις βάρος χωρίς να βάζω αξιολογικό πλαίσιο εις βάρος της επαφής κοινωνικής από κοντά, της φυσικής παρουσίας και λόγω σε μια παρέα και αυτό νομίζω ότι με οδηγεί πολλές φορές στο να μην βγαίνω τόσο πολύ όσο έβγαινα γιατί λέω ναι, ότι οκ υπάρχει το ομαδικό τσάτ.

18:10 Δηλαδή πολλές φορές θα πω θα κάτσω στο σπίτι μου και τελικά αυτό που θα κάνω δεν θα είναι να δω ταινία θα είναι να κάθομαι και να τσατάρω σε ένα ομαδικό τσάτ με έξι άτομα που πάμε όλοι ατελείωτα ξέρω εγώ από memes μέχρι τα πιο βαθιά προβλήματα που έχουμε στη ζωή μας. Άρα την έχεις την ανάγκη παρά το ότι μένεις στο σπίτι να ενωθείς.

18:28 Εγώ θυμάμαι, είμαι το 1995 και θυμάμαι με πολύ γλυκά το εισένδοξης εποχής στο MSN που ήταν ό,τι πιο κοντά σε πραγματικά virtual community. Όλοι ήμασταν εκεί άνθρωποι. Και σκεφτόμουν τώρα το ίντερνετ. Έχει αλλάξει από τη βάση του το πώς λειτουργεί. Δεν έχει πια σχέση με community. Έχει σχέση με influence, με feed, με scroll, με αλγόριθμο, με influencers και με τέτοια.

18:54 Δηλαδή, εγώ πια στο ίντερνετ δεν βλέπω community. Νομίζω ότι στο ίντερνετ υπάρχει μια πιο, σε σχέση με αυτό που γνωρίσαμε εμείς στην αρχή του ότι υπάρχει μια πιο δομημένη μια πιο διαχωρισμένη πλευρά που ξεχωρίζει τη δημόσια από την ιδιωτική σφαίρα εντός του ίντερνετ. Δηλαδή θυμάμαι ότι όταν είχαμε ξεκινήσει, ότι γράφαμε ο ένας, όχι σαν MSN στο Hi5 που ήταν που ήταν σαν τσάταρες δημόσια δηλαδή έλεγες θα βγούμε σήμερα και αυτό ήταν δημόσιο. Λέω να αυτό γίνεται όλο και πιο πολύ διαχωρισμένο ιδιωτική σφαίρα. Ας πούμε στο Instagram ένας πολύ βασικός πυρήνας των stories που πλέον είναι κινητήριος μοχλός του όλου του Instagram είναι οι στενοί φίλοι.

19:35 Έχω τους στενούς φίλους, έχω τους κανονικούς φίλους κάποιοι φίλοι μου μου λένε για πλάκα θέλω ακόμα πιο στενούς φίλους και καλά να στείλεις το κράσο να ανεβάζεις ένα story να το δει μόνο το κράσο οπότε δημιουργείται διαρκώς ένας διαχωρισμός ικαιότητας ότι υπάρχει το post που το βλέπουν όλοι και το παίρνει ο αργόρθμος και μπορεί να σε δει κάποιος στην αλληλέγγυα του κόσμου και υπάρχει και η στενή φίλη που αν θες μπορεί να το δουν τρία άτομα ή ακόμα και στο facebook που είναι παραδομένο πια δεν υπάρχουν καν μιλένιαλες πια στο facebook ναι είναι παραδομένο πια νομίζω πλέον ότι εγώ το χρησιμοποιώ ακόμα ότι υπάρχουν οι κλειστές ομάδες κλειστές ομάδες από εδώ άλλες κλειστές ομάδες υπάρχει ένα τέτοιο πλαίσιο που δημιουργεί μια μπορεί να μην είναι πραγματική δημιουργεί μια εικόνα ιδιωτικότητας ότι εγώ διαλέγω, την έννοια ότι εγώ διαλέγω σε ποιους απευθύνομαι το οποίο έρχεται ακριβώς επειδή τα post και το instagram και όλα αυτά λειτουργούν αλγοριθμικά δηλαδή ότι μπορεί να είναι βάσει σε ένα post και ξαφνικά

20:32 χωρίς να καταλάβεις καν το λόγο μπορεί να το εμφανίσεις σε άκυρους ανθρώπους που δεν ξέρεις καν και μπορεί να έρθουν να σε βρίζουν στον τοίχος και να λες τι συμβαίνει τώρα εδώ. Απλά το Instagram αποφάσισε ότι το συγκεκριμένο, ο αλγόριθμος, αυτό το πράγμα που είναι σαν μια θεότητα εκεί πάνω που δεν ξέρει κανείς πώς λειτουργεί, αποφάσισε ότι το συγκεκριμένο πώς, χωρίς να έχει κριτήριο, θα το πετάξω ξέρω εγώ σε διάδε ομάδα και θα το δει και θα σε βρίζουν ή θα σε αποθεώνουν, που δεν τους κρατήσει καν.

20:57 Ποτέ βλέπεις να πηγαίνει το ίντερνετ. φοβάμαι πάρα πολύ το πόσο θα μπει μέσα του το AI γνώση ότι μπορεί να φαίνεται τεχνοφοβικό αυτό, δεν είμαι καθόλου τεχνοφοβικός ίσα ίσα θεωρώ ότι μπορεί το AI να είναι πολύ βοηθητικό αλλά φοβάμαι το πώς αυτό το πράγμα που συμβαίνει τώρα που δεν ξέρεις τι είναι πραγματικότητα και τι είναι μη πραγματικότητα πλέον με δυσκολεύει και εμένα δεν ξέρω αν σου έχει τύχει και εσένα πολλές φορές να δεις ένα βίντεο να είναι AI και να μην μπορεί να το ξεχωρίσεις πλέον.

21:25 Σίγουρα σε 5-6 χρόνια θα μας κορδεύει φουλ. Δεν θα το καταλαβαίνω. Νομίζω πολύ λες. Ήδη βελτιώνεται αναμήν, ξέρω εγώ. Δηλαδή παλιά είχα την αυτοπεποίθηση γιατί είμαι άνθρωπος που ζω σε ίντερνετ, δηλαδή είμαι πολύ ώρα σε ίντερνετ. Είχα την αυτοπεποίθηση ότι έχω πλέον τα εργαλεία να ξεχωρίσω τι είναι ψέστηκα και τι όχι. τότε δεν τα έχω τόσο εύκολα μπορεί να με πάρει κάποια δευτερόλεπτα κάποιες φορές μπορεί να με πάρει καν μπορεί να δεις μια φιγούρα, μια διαφήμιση και να μην καταλάβεις αν είναι φτιαγμένη στο photoshop ένας πραγματικός άνθρωπος ή αν είναι ένας ψηφιακός ρόλος ένα avatar αυτό με τρομάζει πάρα πολύ η διάκριση του να μην υπάρχει πραγματικότητα και μη πραγματικότητα είναι κάτι που ενδεχομένως στο μέλλον θα καλά να είμαστε, θα το αντιμετωπίσουμε αλλά σε αυτή τη φάση του πολιτισμού μου φαίνεται πάρα πολύ δυνατικό Συμφωνώ απόλυτα Εγώ σε σχέση με το ίντερνετ σκέφτομαι ότι ή που θα παραδοθούμε ολότελα και ένα μεγάλο μέρος της ζωής μας θα γίνουμε λίγο αβαταρς

22:20 και δεν το λέω ούτε είναι black mirror kind of way ούτε τίποτα, νιώθω ότι έτσι θα πάει ή που θα στρέψουμε γιατί θα δούμε πόσο μάταιο είναι ένα σύστημα το τρέφουμε, το τρέφουμε, το τρέφουμε δεν είμαι σίγουρος του μοτοσκάλου πίσω τώρα αυτή τη στιγμή ρε παιδί μου ανεβάζεις το βλέπεις το κράσο σου κάνει like αν δεν θέλει το κράσο να συναντηθείτε να συναντηθείτε και να κάνετε να ζήσετε το πραγματικό γιατί είμαστε άνθρωποι σάρκα σώματα να το ζήσετε αν δεν σου έκανε like πήρες λίγο την τοπαμίνη σου ανέβη και ότι πήρα την προσοχή ξανά αρχίζει το κενό ξανά μετά αυτό δεν έχει τέλος καλά και αυτό που ελάχιμε τη Βάνα είναι ότι μπορεί να γίνει και performatively offline δηλαδή πια να είναι νέο status εγώ μου offline δεν το έχω ανάγκη δεν μπορείς να με βρεις είμαι ιδιωτικός αυτό νομίζω σημαίνει ήδη σημαίνει σημαίνει και δεν το κρίνω αυτό γιατί μπορεί να είναι από κάποια ανάγκη όντως κάποια δηλαδή και εγώ πολλές φορές σκέφτομαι πόσοι ωραί είμαι σήμερα μέσα τι έχω κάνει η ζωή μου

23:16 δεν θα το κάνω ποτέ γιατί είναι και η δουλειά μου με εμένα αυτή που δεν μπορώ να το κάνω Αλλά ήμουν στη Δονούσα τώρα το καλοκαίρι, σε μια ευρύτερη περιοχή που δεν είχε καθόλου σήμα. Τυχαία ήμουν offline. Πέρασα πάρα πολύ ωραία. Το ότι δεν είχα αυτή την πρόσβαση μου δημιούργησε μια τρομερή χαλαρότητα. Τώρα, ως προς το τι μου έχει δώσει πίσω, έλα ντε.

23:34 Τι μου έχει δώσει. Εγώ προσπαθώ να σκεφτώ πότε, τελευταία φορά που ήμουν πολύ παρόν στη στιγμή και συνδεδεμένος. Σίγουρα είμαι κατά τη διάρκεια των podcast. και γι' αυτό είναι ένας λόγος που το αγαπάω έρχονται άνθρωποι, μιλάμε αλλά στη ζωή ξέρεις, είναι αυτό εγώ εν τέλει καταλήγω ότι σαν είδος έχουμε λίγο μπερδευτεί και αυτή την ανάγκη έχουμε, σύνδεσης απλότητας μου λες ότι μαζεύουμε κάθε σάφωτο με τους φίλους μου, δεν χρειάζεται να κάνουμε perform, απλά υπάρχουμε, απλά είναι υπάρχουμε έχω παρατηρήσει ότι τώρα σας το λέω πάλι με την ιδιότητα του δημοσιογράφου, το παρατηρούμε γενικά ότι πλέον ο κόσμος θέλει κάτι feel good.

24:13 Πριν από 5-6 χρόνια έπιανε πάρα πολύ το κράξιμο, το μίσος δηλαδή έβλεπες ότι αν έβαζες ένα τίτλο και έλεγε αυτός είπε αυτό, τροπή του θα γινόταν χαμός. Τώρα διαφορεί έχει μπουχτίσει μάλλον και βλέπεις ανθρώπους να έχεις συνέντευξη για συνέντευξη που θυμάμαι εγώ και έχει κάνει χαμό ήταν με τον Χρήστο Δημοπούλου που είναι ο ορισμός ενός ανθρώπου που θεωρείται καλός, feel good και έχει κάνει χαμό. Αυτό πριν από πέντε χρόνια δεν θα πηγαίνει. Δεν ασχολούνται κανείς.

24:38 Οπότε αυτή τη δίψα που λες για connection, τη βλέπω και εγώ. Αυτό είναι ένα από τα θετικά που βλέπω. Ότι σιγά σιγά μας έχει κουράσει το να είμαστε καχοί υπόπτυμοι όλους και να είναι όλοι κακοί και να κράζουμε και τα λοιπά. Ελπίζω να αλλάξει. Εγώ σκεφτόμουν ότι το content στο ίντερνετ και επειδή μιλάμε και για το ατρίτο μέρος και τα λοιπά και το ίντερνετ είναι ένα τρίτο μέρος πράγματι σήμερα το κόντεντ εξ αρχής τα rage bait χαμός είναι εξ αρχής από τον πυρήνα του πρέπει να είναι ακραίο για να σε κρατήσει επομένως σκέφτομαι η πραγματικότητα πόσων ανθρώπων είναι να απομονώνονται και γιατί δεν έχουν λεφτά να βγουν να μένουν μέσα στο σπίτι τους η αντίληψή τους για τις ανθρώπινες σχέσεις τον συνάνθρωπό τους το τι λέει ο ένας, τι λέει ο άλλος αντικαθίσταται σε ένα μεγάλο κομμάτι από το τι βλέπουν online και δεν μπορεί αυτό να πει καλά δεν είναι καλή συνταγή γιατί το content είναι φτιαγμένο για να είναι ακραίο εξ αρχής γιατί πρέπει να σκρατήσεις αν ήταν εντελώς ρεαλιστικό

25:40 και με τους ρυθμούς τους κανονικούς της ζωής τότε δεν θα κρατούσε κανένα πρέπει να έχει καλό τίτλο να πηγαίνει γρήγορα και εγώ δεν τρυπούμαι καθόλου να το πω στο Βέλγιο της περίοδος μεγάλης απομόνωσης και συναγχώρισης που έμενα πολύ μες στο σπίτι και η αντίληψή μου για τον άνθρωπο ήταν το ίντερνετ γινόμουν πιο μισάνθρωπος από ποτέ πιο μισάνθρωπος από ποτέ και αντίθετα αγαπώ ξανά τους ανθρώπους και τους πιστεύω όταν βγαίνω εκεί έξω και επανενώνομαι πάντως ακόμα και το να μπεις σε ένα site και να βρεις από κάτω μπορεί να δείχνει πολύ συχνά και μια ανάγκη επικοινωνία 100% πιο πολύ ενδεχόμενος να πεις τι ώρα που το έγραψες δηλαδή εγώ πιστεύω σαν άνθρωπο ακόμα και εγώ πιστεύω ελπίζω δεν ξέρω θα δούμε μπορεί να είναι χαζομάρα αλλά πιστεύω σαν άνθρωπο πιστεύω ότι πρέπει να φτιάξουμε από την αρχή τα κανάλια έκφρασης του ανθρώπου στο πως συνδέεται ο ένας με τον άλλον με την έννοια του να μην είναι το πρώτο πράγμα η καχυποψία που εμείς τη θεωρούμε πλέον οριμότητα, ότι είσαι όριμος

26:44 άμα βλέπεις ότι μπορεί να μου την κάνει ο άλλος είσαι έξυπνος. Οκ, προτιμώ να έχω μια παιδική εκδοχή και να θεωρώ ότι ο άλλος απέναντι μου, και νομίζω ότι την έχω και ας προσπαθώ κάποιες φορές να την αποβάλω ότι ο άλλος απέναντι μου έχει καλή διάθεση ότι έρχεται εδώ πέρα με καλή διάθεση να μου κάνει κάτι κακό. Και δεχομένως είναι αλήθεια αυτό.

27:01 Δεν ξέρω. Και στο ίντερνετ φαίνεται. Δεν σου λέω και εγώ Έχεις πάρει και συμμηνύματα Κρέα που να σε βρίζουν Όχι Έχεις πάρει Σου κάνει κάτι σχετικά με τον άνθρωπο Σου βγάζει μίσος Παλαιότερα το απολάμβανα Θα είμαι ειλικρινής Το απολάμβανα γιατί μου άρεσε να νευρεάζω αυτούς τους ανθρώπους Πλέον δεν μου βγάζει μίσος Μου δημιουργεί μια τέτοια Τι κοινωνία είναι αυτή Δεν θα το προσωποποιήσω Ποτέ δεν θα μπω στο προφίλ Αυτού που με έβρισε για ακόμα και όταν μπω θα κοιτάξω και θα πω α αυτός είναι έτσι δηλαδή ξέρω εγώ είναι δεν θα μπω και θα πω συγκεκριμένα αυτός ο άνθρωπος με βρίζει θα το απαντήσω προσπαθώ να το διαχειριστώ ούτε όπως το διαχειριζόμουν το οποίο έχει στοιχεία ανακριστικά το να πεις το τώρα με νευριάζω αυτούς τι καλά τα κάνω ούτε και να με επηρεάσει τώρα ότι με βρίζουν γιατί καταλαβαίνω αυτό ότι αφενός ότι κάνω θόρυβο και αφεντέρου ότι είναι μια ανάγκη επικοινωνία άμα έρχονται στο προφίλ μου να με βρήσουν και κάποιες φορές τους απαντάω ευγενικά

28:02 και γίνονται ευγενικοί, τεθείαν έχει πολύ ενδιαφέρον αυτό δηλαδή μπορώ να σου πει ο άλλος δεν σου λέω τώρα, με έχουν απειλήσει και ακραία αλλά άμα μου πει αυτό έκανες αυτό ντροπίσου και του πει εσύ φίλε γιατί το λες αυτό θα μου πει εσύ είσαι νέο παιδί γιατί το κάνεις έτσι αλλάζει πάρα πολύ το ύφος του είναι το δείγμα ότι κάπως υπάρχει μια επικοινωνία δεν σου λέω ότι θα είμαι ο σωτήρας του κοσμού ούτε εγώ ούτε οι δημισιογράφοι γενικά δυστυχώς αλλά ίσως να δούμε και αυτό ότι πίσω από αυτόν που βρίζει υπάρχει και ένας τύπος που θέλει μια επικοινωνία δεν είναι εύκολο εγώ αυτό που λες τι εσύ, τι εισκατοκοινωνία ζούμε τι κακή φάρα το ένα το άλλο το κούπουλι αλλά βγαίνοντας πολύ καλό κόσμο συναντάω πολύ καλά παιδιά Δηλαδή η βιωμένη κακία έξω Είναι πολύ λιγότερη Από μια πράξη ευγένειας Μια καλοσύνη Βλέπω πολύ καλό κόσμο Και σου λέω ότι και εγώ πιστεύω στους ανθρώπους Επομένως αυτό Πάντα εκεί καταλήγω Πρέπει πλά λίγο να μπανανισάρουμε Και να ξανασκεφτούμε πως

29:05 Θα ξαναενωθούμε Γιατί δεν πιστεύω ούτε στην ιδιότητα Ούτε στην υπομόνευση Και θεωρώ ότι χάνομαι και εξαιρετικές ιδέες Όταν ερχόμαστε πολλά μυαλά μαζί και συζητάμε Σίγουρα κάτι καλύτερο θα βγει Από το καθένας να αντιμετωπίσει τον πόνο του μόνο Και τους άλλους οι μεγαλύτερες ιδεολογίες μίσους Δεν βασίζονται στο να φτιάχνουν έναν άνθρωπο κακό Δημιουργούνται στο να ανθρωποποιήσεις Δηλαδή να μην είναι άνθρωπος όλος Όταν έχεις εικόνα του ανθρώπου είναι πολύ πιο δύσκολο να το μισήσεις τελικά Και γι' αυτό πρέπει να βγαίνουμε και έξω και γι' αυτό όλα αυτά τα... Ακριβώς όπως θα είπες.

29:34 Είπες κάτι για τον ελεύθερο χρόνο ότι θέλες να πεις και με φοράει. Αυτό πονάει λίγο το ζήτημα του ελεύθερου χρόνου. Θες να πεις κάτι για τον ελεύθερο χρόνο. Όχι, νομίζω ότι συνδέεται πάρα πολύ με τα third places ο ελεύθερος χρόνος και συνδέεται και με αυτό που είπαμε με το κομμάτι του δουλεύουμε τον εαυτό μας ακόμα περισσότερο. Βλέπω, ας πούμε για παράδειγμα, τώρα που ήρθα εδώ είχα παρκάρει λίγο πιο κάτω και είδα τρεις-τέσσερις πιλάτες στούντιο ή τέτοια πράγματα γύρω-γύρω το οποίο είναι μια χαρά να γυμναστούμε, εννοείται αλλά βλέπω πάλι ότι τελειώνουμε το οχτάωρό μας και έχουμε άλλη μία ώρα να πάμε στον ψυχολόγο μας να δουλέψουμε την ψυχή μας μετά άλλη μία ώρα να δουλέψουμε το σώμα μας και καταλήγουμε στο σπίτι μας να κοιμόμαστε ξέρω εγώ, στη μία ώρα που βλέπουμε μια ταινία το πόνι του ελεύθερου χρόνου που λέω εδώ είναι ότι ακόμα και αυτό που έχουμε γιατί το παραδοσιακό 8 ώρες κοιμόμαστε 8 ώρες δουλεύουμε, 8 ώρες ξεκουραζόμαστε το 8 ώρες ξεκουραζόμαστε είναι πλέον

30:24 2 ώρες ξεκουραζόμαστε γιατί θέλουμε να είμαστε παντού τέλει και εγώ το λέω πρώτα από όλους δεν κατηγορώ κανέναν θέλω να είμαι να μην νιώθω ρε παιδί μου ότι αφήνω με σε οτιδήποτε και νομίζω ότι είτε και αυτό ένα πάρα πολύ αγχωτικό πράγμα νομίζω είναι ακόμα πιο αγχωτικό από τη δουλειά σου που δεν σε αφήνει να είσαι και παρόν και ζεις εν τέλει και πολύ μόνος μου στο κεφάλι σου γιατί όταν συνέχιζες σκέφτη σε μία ώρα για τη βυθική μου, μία ώρα για το σώμα μου μετά να φτιάξω τέλος το σπίτι μου να δω τους σωστούς φίλους, να πω τα σωστά πράγματα πόσο παρόν μπορείς να είσαι εν τέλει στο τέλος, δεν ξέρω θυμάμαι μια πολύ αγαπημένη στιγμή κάπου διακοπές σε ένα νησί ο πατέρας μου και ο αδερφής μου έχουν φύγει και κάθομαι με τη μάνα μου ο ήλιος δει η πορτοκαλί και εγώ διάβαζα ένα βιβλίο που μου είχε πάρει την Πολυάνα όχι την Πολυάνα, συγγνώμη την Άννα των Αγρών πολύ φιλγκούτου λογοτεχνία και έλεγα δεν ξέρω πώς το σκεφτόμουν από τότε ότι πω που τώρα είμαι πολύ παρόν

31:30 ζω πολύ τη ζωή μου αυτή τη στιγμή το σκεφτόμουν, το θυμάμαι το σκέφτομαι Δηλαδή δεν το ερμηνεύω τώρα έτσι Και λέω πολύ χάει συνέστημα Εν τέλει Αμπαλλαγμένος από όλα Αυτό πόσο σε ποια ηλικία έχεις περίπου Δημοτικό Σίγουρα υπάρχουν τέτοιες καταστάσεις Αλλά έχω μόνο με αυτόν τον άγχος Ότι είμαι εδώ τώρα αλλά σε δύο ώρες πρέπει να είμαι εκεί Ή έχω στείλει αυτό το mail Πρέπει να δω αυτούς τους φίλους γιατί έχω καιρό να τους δω Ναι μου έχει λείψει πάρα πολύ Αυτό το να είμαι παρόν Με την έννοια, ακόμα και να βαριέμαι.

32:01 Έχουμε περάσει από την κοινωνία της βαρεμάρας που λέγαμε, που οι γονείς μας βαριόντουσαν φουλ. Βαριόντουσαν, έκαναν πράγματα, ταύλοι. Σκέψου, ακόμα και το στερεότυπο του πατέρα μου, που ήταν να έχει το μπεγλέρι μία, να παίζει ταύλοι. Πράγματα που κάνουν οι άνθρωποι να βαριούνται. Εμείς δεν το έχουμε αυτό. Έχω ξεχάσει πότε βαριάθηκα τελευταία φορά.

32:18 γιατί ακόμα και το να βαριέμαι έχω το κινητό μου και πρέπει να το απομείνει πάλι οπότε μου λείπει αυτό να βαρεθώ ρε παιδί μου και να βλέπουμε τους ανθρώπους και να δίνουμε ευκαιρίες δηλαδή μην είναι ο Νίκος μου θυμίζει κάτι από κάποιον άλλον και παρατήρησε μια κίνηση που έκανε αντιμετωπίζουμε τους ανθρώπους και ίσως πια το γίνει παρά σαν τέτοιο αλλά δεν θέλω να με βρίσκω εντελώς θέλω να πω ότι είμαι πολύ καλά βέβαια θέλω να πω ότι Εγώ είμαι πάρα πολύ αισιοδόξος Δεν λέμε κάτι που δεν σκέφτονται πιστεύω και οι ακροατές Τα πολλοίς κόσμοι θα σκέφτονται αυτά Θα τα κάνουμε Πρέπει να είναι λίγο πιο πρόσπρο το έδαφος Έχεις κάτι να πεις στους ακροατές Πάντα πιστεύω ότι είναι καλό να γκρινιάζεις Γιατί κάτι θέλεις Ανάμείνω να μην βουλιάζεις την γκρινιά σου Να είναι συνθήκη ότι υπάρχει αυτό Και γκρινιάζω για να το αλλάξω Με κάποιο τρόπο είτε αφορά τη ζωή μας, την προσωπική εντάξει, δεν το πάμε και στο άλλο άκρο προφανώς υπάρχουν και επιλογές ατομικές αλλά κυρίως να δούμε συλλογικά

33:14 πώς μπορούν να αλλάξουν πράγματα που μας ενοχλούν προκειμένου να έχουμε τη λογική που είχαν ξαναπάω στους γονείς μου ότι το μέλλον θα είναι καλύτερο γιατί εμείς έχουμε τη λογική ότι όσο προχωράει το μέλλον θα γίνει και χειρότερο οι προσοχείες μας από το μέλλον αυτές και είμαστε και η πρώτη γενιά Μάλιστα νομίζω μετά από πολύ καιρό Που ένιωσε ότι το μέλλον της ήταν χειρότερο από των γονιών της Και ζούμε εδώ χωρίς και λίγο χειρότερα Σίγουρα Ας προσπαθήσουμε να έχουμε λοιπόν μια αισιοδοξία Μέσα σε όλο αυτό Γιατί νομίζω ότι αυτά που είπαμε εδώ Απασχολούν όντως πολλοί κόσμο Και να μην υπονομεύουμε οτιδήποτε δημόσιο Μια μεγάλη ήττα Νιώθω και εγώ που μ' ακούω να τα λέω Είναι ότι όλα αυτά community Κοινότητα συνέρχεστε κάποιος κατάφερε λίγο να τους βάλει μια ταμπέλα αριστεροσύνης λίγο από αυτό πρέπει να ξεκολλήσουμε μπορείς να είσαι και δεξιός και να θες να συνέρχεσαι μπορείς να σε φτωχείς νιώθω ότι αυτά πολλοί κόσμοι πια τα έχει λίγο αναρχοάπητα αριστερά και αυτά

34:08 δεν είναι είναι μια έκφαση της έκφανσης της ανθρωπότητας το να είμαστε όλοι μαζί αυτό που λες συμφωνώ απόλυτα και όλα αυτά πάνω απ' όλα φαίνονται βαρετά όταν μιλάς για κοινότητα ακούς τη λέξη κοινότητα και ο άλλος βαριέται και το κλείνει πρέπει να φτιάξουμε και μια νέα γλώσσα να πούμε ότι είσαι εκεί από ψήφιος διδάκτωρας γλουσσολογίας σημαντικό ναι το έχω αφήσει λίγο αλλά υπάρχει αυτή η ιδιότητα να φτιάξουμε μια νέα γλώσσα όχι με την ενέτωρα να στήσουμε αλλά να προσπαθήσουμε να μιλήσουμε για αυτά τα πράγματα με ένα νέο τρόπο προκειμένου να γίνουν και πιο πιστικοί και πιο ενδιαφέροντες γιατί είμαστε στην οικονομία της προσοχής πρέπει να την συνέχεια να ασχολείσαι με το πώς θα τραβήξεις προσοχή δυστυχώς έτσι είναι το παιχνίδι έτσι πρέπει να το παίξεις Είμαι ο Λαμπροσκότης μαζί μου σήμερα ο Νίκος Ματίνης συζητήσαμε για το Third Place και όλα τα άλλα τα πολύ ωραία και εμείς θα τα πούμε σε κάποιο άλλο επεισόδιο σε αυτό το podcast. Φιλιά πολλά!