Skip to content
PodBase
ο κόσμος έγινε περιεχόμενο - εμείς το παρακολουθούμε ηδονοβλεπτικά

ο κόσμος έγινε περιεχόμενο - εμείς το παρακολουθούμε ηδονοβλεπτικά

Λάθος Στροφή Πήραμε με τον Λάμπρο Κώττη
Ιανουάριος 17, 2026 00:35:09
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Προσθήκη σε Λίστα Επεισοδίων
Αποθηκεύστε αυτό το επεισόδιο σε λίστα.
Όνομα Λίστας

Σχετικά με αυτό το επεισόδιο

Σε αυτό το επεισόδιο η Βάνα Κράβαρη , δημοσιογράφος και Head of social media για το reader.gr .

Γιατί νιώθουμε πιο άνετα να κοιτάμε το κινητό μας παρά κάποιον στα μάτια ;

Με τη Βάνα συζητήσαμε για την questionable άνεσή μας να μιλάμε σε ΑΙ (παρά μεταξύ μας) , τη ματαίωση της γενιάς μας , νιχιλισμό , το μέλλον των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, την αυθεντικότητα σε έναν κόσμο μεταφρασμένο με όρους περιεχομένου , την μανία παραγωγής περιεχομένου , τη συσσώρευση της δύναμης στους λίγους , τη διαφθορά , την κατάρρευση του παγκόσμιου συστήματος, τις Βρυξέλλες ,την Αθήνα και τη Λισαβόνα.

Βρείτε τη Βάνα στα σόσιαλ : @vkravari

Το ποντκαστ της Βάνας : https://open.spotify.com/show/6djLyb9Fx3CJJ1MHXzrjGb

Ακολουθήστε το ποντκαστ : @polylathos_

Art : @matildatoubourou

Ηχοληψία / μοντάζ / μιξάζ : Αντώνης Παπαβομβολάκης (MusicRowStudio)

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

Και χωρίς να πω περισσότερα, θέλω να πω ότι σημερινή καλεσμένη μου αρέσει πάρα πολύ. Παρακολουθώ όλη της τη δουλειά, όλα τα podcast που κάνει, τα βίντεο που δημιουργεί. Είναι ένα βιβλίο των media, είναι μια δημοσιογράφος και σήμερα νομίζω κριντζάρι τώρα αυτή τη στιγμή, αλλά εντάξει δεν πειράζει, έχω τα εννοώ. Και αυτό που θέλω να πω είναι ότι η Βάνα Κράβερ καλώς ήρθε σε αυτό το podcast.

Γεια σου. Πώς είσαι. Είμαι καλά, δεν έχω κριντζάρι θα σου πω αν ήταν κριντζ, θα σου το έλεγα έχω ντραπή, δηλαδή είμαι σε μια κατάσταση που προσπαθώ να διαχειρίζομαι τα κομπλιμέντα και απλά έχω μάθει προς το παρόν να μην λέω να μην αποδομώ τον εαυτό μου αλλά είμαι χρυκή, δηλαδή και απλά καθόμαι και τα ακούω στο ίκα και μου χρειάζεται να γελάω ξεκάμιση φορές Γιατί όμως, ενώ πραγματικά έρχεται ένας άνθρωπος με ειλικρίνει και σου λέει μου αρέσει αυτό που κάνεις και το εννοεί γιατί δεν μπορείς να το δεχτείς αυτό που σκέφτομαι και με τον ψυχολόγο μου είναι αυτό ότι δεν το πιστεύεις γιατί νομίζω ότι είναι ένας συνδυασμός αυτής της millennial ταπεινοφροσύνης και της τελειομανίας που έχω που κάπως δεν μπορώ να σκεφτώ ότι τώρα αυτό που κάνω σε κάποιον μπορεί να φαίνεται καλό και ολοκληρωμένο τέλος πάντων αλλά εντάξει δεν είμαι τόσο ταπεινοχαμομιλάκι σε ευχαριστώ πάρα πολύ και σας ευχαριστώ που με κάλεσες.

Να ακούσετε το «Τι ζούμε ρε» που είναι ένα podcast που φιλοξενείται στο ritter.gr. Η Βάνα εκεί φέρνει διάφορους καλεσμένους και κάνει πολύ ωραίες και ουσιώδεις συζητήσεις. Σε έφερε εδώ πέρα γιατί κάτι στροβιλίζει στο κεφάλι μου. Γιατί, Βάνα Κράβαρη, ενώ έχουμε άπειρες ευκαιρίες επικοινωνίας και όλα τα μέσα για να επικοινωνήσουμε, οι άνθρωποι πλέον λένε ότι είναι πιο μόνο από ποτέ.

Το φλέριτ έχει πεθάνει. Ήμουν τώρα στο αεροδρόμιο σε μια αίθουσα με ανθρώπους Οι οποίοι όλοι κοιτούσαν την οθόνη τους Και καθόμουν και σκεφτόμουν γιατί μας είναι πια πιο βολικό Να κοιτάξουμε την οθόνη από το να κοιτάξουμε τον άλλον στα μάτια Και γενικά όλα αυτά Θέλω να πω ότι όταν προσέγγιζα τη Βάνα μου Λέει θες να μου πεις λίγο γιατί θα μιλήσουμε Και θέλω να της πω για όλα Βάνα Κεραβαρή Γιατί όλα συνδέονται Αυτό είναι η πρώτη μου ερώτηση κατά τη γνώμη σου το έχεις βιώσει καταρχάς έχεις νιώσει πάντα μοναξιά μοναξιά δεν έχω νιώσει και τώρα που με ρωτάς το συνειδητοποιώ γιατί είναι μια σκέψη που δεν έχω κάνει περισσότερο έχω νιώσει φόβο μη χάσω συγκεκριμένα άτομα στη ζωή μου δεν έχω νιώσει μόνη ακόμα, μπορεί να με το επιφυλάσει μήρα δεν ξέρω παρόλα αυτά έχω νιώσει το κενό του να έχεις σκρολάρει ό,τι σκρολάρεται να έχεις στάσει στο τέρμα των πωσταρισμένων πραγμάτων για την ημέρα και να συνειδητοποιείς ότι ακόμη και αυτό το συνεχόμενο dopamine effect που σου προκαλούν

τα social φτάνει στο τέλος του και θα νιώσεις αυτό το old school συνέστημα πλήξης, το θυμάσαι όταν ήμασταν παιδιά που δεν είχαμε ακόμη τα κινητά μας και ήταν ξέρω εγώ κυρία και η μεσημέρι μετά το φαγητό και μας έδωσαν να παι και δεν θέλω να δούμε φιλαράκια και αυτό που λέγεται ότι βαριέμαι τόσο πολύ που θα γδαρθώ Ίσως γι' αυτό ο χρόνος το κυλούσε και λίγο πιο αργά Τότε θυμάμαι όταν ήμουν μικρή γιατί ήμουν και εφηβείο μου και είχα μια πάρα πολύ έντονη συναισθηματικά εφηβεία Αυτό το συνέστημα μπορούσε να με κάνει να κλάψω Δηλαδή βαρυμαρ μάρμωνος να μπορούσε να με κάνει να κλάψω Σήμερα πόσο κυριαρχώ να το νιώσω αυτό το πράγμα Δηλαδή πώς γίνεται να είμαστε occupied all the time κεφαλικά Θα πεθάνουμε, δεν γίνεται αυτό να παίρνει κάτι το μυαλό σου κάθε μέρα.

Μιλώντας για αυτή την ηλικία, εγώ βουλεύω σε ένα σχολείο, είμαι διοικητικό προσωπικό και έπρεπε πριν κάποιους μήνες να κάνω σε κάποιες τάξεις με μικρά παιδιά ηλικίας 10, 12, 13 κάποιες εκπαιδεύσεις για να τους εξηγήσω για την ιδιωτικότητα και για τα προσωπικά δεδομένα και για να τους μιλήσω για τη σημασία της ιδιωτικότητας τι ανεβάζουμε στα social κτλ.

Πα, πέρα από τον χειλισμό που αντιμετώπισα από παιδιά ηλικίας 10, 11, 12, ότι ποια ιδιωτικότητα πια στον κόσμο που ζούμε, σε αυτόν τον νέο κόσμο, όλα τα ξέρουν για εμάς, τα δεδομένα μας είναι παντού, το οποίο μου φάνηκε πάρα πολύ ενδιαφέρον, ένα κοριτσάκι μου είπε ότι εγώ μιλάω με το τσάτσιμπιτί. Όχι μιλάω να ρωτήσω κάτι, μιλάω.

κανένας δεν γέλασε στην τάξη το οποίο μου φάνηκε επίσης ενδιαφέρον και θέλω να σε ρωτήσω πώς θεωρείς ότι θα είναι αυτός ο νέος κόσμος που εμείς θα είμαστε πολύ πιο μεγάλε που θα αποτελείται από ανθρώπους που έχουν κανονικοποιήσει στο κεφάλι τους να μιλάνε με ένα ρομπότ Λοιπόν, είχα αυτή τη συζήτηση με την ψυχοδραπεύτριά μου πως χαλάει το 50 ευρά της αυτή η κοπέλα είχα αυτή τη συζήτηση γιατί ρε παιδάκι μου δεν θυμάμαι τώρα με τι αφορμή υπήρχε κάποια αφορμή αλλά προσπαθούσα να καταλάβω εάν πηγαίνουμε του γρου για τη δημιουργία νέων διαταραχών και ψυχωσικών επεισοδίων τέλειο δηλαδή προσπαθούσα να δω και αν υπάρχει να γίνει κάποιο θέμα ρε παιδί μου, θα το κατάλαβες και μου έλεγε και η ίδια ότι πράγματι κινδυνεύει το γνωσιακό μας επίπεδο το πόσο καλά τα ανακλαστικά έχουμε Στη σκέψη, στο πόσο γρήγορα μαθαίνουμε κάτι Στο πόσο ζορίζουμε το μυαλό μας να θυμηθούμε Γιατί πλέον το ίντερνετ μας έχει κάνει και πανίβλακες Δηλαδή εγώ δεν μπορώ να θυμηθώ το όνομά σου

Και σε γκουγκλάρω Δεν κάθομαι να το παλέψω να έρθει Είναι στην άκρη της γλώσσας μου Πόσο χρόνια έχεις να ακούσεις αυτή τη φράση Το είναι στην άκρη της γλώσσας μου Εδώ το έχω Μη ειρωνικά την είπα μπορεί και την προηγούμενη εβδομάδα Χαίρομαι πάρα πολύ. Εγώ αυτό το συνέστημα, να ζορίζομαι και να... Δηλαδή εδώ έχω πάρα πολύ καιρό να το κάνω.

Και μου έλεγε τέλος πάντων ότι το γνωσιακό επίπεδο, δηλαδή η καταβολή προσπάθειας για να μάθουμε κάτι, μαθητές, ή να γράψουμε μια εργασία κτλ, δεν θα πέσει όσο υπάρχει ένα οχυρό, που λέγεται εξετάσεις. Άρεσε. Εάν αυτό εξεφανιστεί, είμαστε doomed, είμαστε καταραμένοι, δεν θα έρθει το τέλος. Δεν θα μπορούμε πια να κάνουμε βασικές σκέψεις που να περιλαμβάνουν ένα τσάκ προσπάθειας παραπάνω.

Το μέλλον, εάν συνεχιστούν έτσι τα πράγματα και δεν μπει ένα όριο όσον αφορά τη χρήση και του μέχρι πού επιτρέπεται να ανταποκρίνεται σε ό,τι το ρωτάμε οι άνθρωποι το AI, το βρίσκω πάρα πολύ παράξενο και δεν το βρίσκω καθόλου μακριά αυτό. Δηλαδή είπες όταν θα είμαστε πάρα πολύ γέροι Δεν νομίζω ότι θα είμαστε πάρα πολύ γέροι τότε Ναι Με την έννοια ότι εγώ ακόμα έχω ένα shame μέσα μου Ότι τώρα μιλάμε ένα ρομπότ Αφισικά Αυτό το παιδί δεν είχε shame μέσα του Ήταν εντελώς κανονικοποιημένο Με αφορά γιατί νιώθουμε Πιο εύκολα Με το να μιλάμε με κάτι που ξέρουμε ότι δεν είναι αληθινό Παρά να μιλάμε με τους ανθρωπό μας Μήπως λίγο δεν θέλουμε πια να ακούμε Να σε ερωτήσω κάτι Ναι, ό,τι θες Υπάρχει κάποιο συνέστημα το οποίο να νιώθεις ότι έχουμε απολέσει κάπως Να νιώθεις ότι Κερό έχω να ακούσω κάποιον να λέει αυτό το ρήμα Ότι νιώθει έτσι Κερό έχω να δω κάποιον άνθρωπο να φαίνεται στα μάτια του ότι νιώθει έτσι Υπάρχει κάτι με κάποιο συνέστημα που να θεωρείς ότι έχει ψηλό εκλήψει

Όχι, δεν το έχω σκεφτεί, δεν το έχω ντοπίσει εσύ Ναι, η τροπή Νομίζω ότι η ντροπή αρχίζει να εξαφανίζεται Και νομίζω ότι πλέον έχουμε αναπτύξει ένα πάρα πολύ καλογυμνασμένο ανακλαστικό Στο πώς θα κάνω αυτό που θέλω χωρίς να ντραπώ Και το να μιλήσω στο chatbot από το να μιλήσω στο λάμπρο Είναι ένας πάρα πολύ εγγυημένος τρόπος ότι δεν θα ντραπώ και δεν θα κριθώ Το AI δεν θα σε κρίνει ποτέ Να Αλλά νομίζω ότι η ντροπή, αν το σκεφτείς, έχει αρχίσει να εξαφανίζεται γιατί κάνουμε content.

Δηλαδή, τα rage bait έχουν ένα τεράστιο κομμάτι ντροπιαστικής περιεχομενικής ουσίας μέσα τους, που κανείς δεν λέει, πω πω ντράπη, καλά το έκανε. Το έκανα για το content, το έκανα για το views, καμία ντροπή δεν υπάρχει. Αρχίζει να εξαφανίζεται αυτό το αίσθημα, ρε παιδί μου. Δεν είναι πια γυμνασμένο αυτό το αίσθημα, το ντρέπομαι.

Και το λέει ένας άνθρωπος που δεν του αρέσει καθόλου να βλέπει τους άλλους να ντρέπονται για κάτι, στο λέω εγώ με το Παναγία. Και άρα σήμερα με τη λογική σου προτιμάμε να μιλάμε με το τσάτσιμπι τι γι' αυτό. Ναι, γιατί δεν μας κάνει να ντρεπόμαστε, δεν μας κρίνει και πιστεύω ότι τουλάχιστον στη δική μας γενιά και στην επόμενη, την τζεν τζεν, υπάρχει λίγο αυτή η πόνη ότι ξέρω ότι δεν είναι άνθρωπος.

Άρα με βολεύει και όλα στο γεγονός ότι δεν θα με κρίνει Ή και να με κρίνει ή και να μου πει Α δεν συμφωνώ πολύ με αυτό που λες το AI Ε είναι το AI κλάιν Να Κατάλαβα Βρίζουμε δεν ξέρω Βρίζουμε καλά πως δεν βρίζουμε Εγώ πραγματικά αυτό το οποίο σκέφτομαι είναι ότι Πολλές φορές μάλιστα το μιλάω στο τσάτσι επειδή του λέω Θέλω να έχεις αυτόν τον χαρακτήρα Θέλω να μου πεις Ξέρεις θέλω να μου μιλήσεις αδικημενικά θέλω να μου μιλήσεις δίκαια δεν ξέρω, μου φαίνεται λίγο νοσηρό το μέλλον εμένα προσωπικά αλλά εγώ ξέρεις τι κάνω τους στέλνω πολλές φορές, τώρα το λέω τους στέλνω, ας πούμε, γράφω διηγήματα κάποιες φορές τους στέλνω ένα διηγήμα και του λέω, είσαι ένας εκδότης λογοτεχνικού περιοδικού μίλησέ με αντικειμενικά, μη με νυθαρίνεις μη με αποθαρίνεις πες ό,τι σκέφτεσαι Το χρησιμοποιείς πάρα πολύ σωστά όμως.

Δεν θέλεις να σου πει, δεν το ζητάει ο οργανισμός σου, αλλά αν θεωρείς ότι σου πει αυτό το πράγμα δεν διαβάζει, δεν θες να το ακούσεις. Ναι. Μιλείς σε αυτό το σημείο. Εγώ δεν πω πως μιλώ στο τσάτσιπι τεί. Του μιλάω, λες και είμαστε και οι δύο, τι να σου πω τώρα χωρίς να στιγματίσω κάποιο επάγγελμα, λες και είμαστε και οι δύο κωμότριες σε κάποιο τέλειο κωμοτήρι και έχουμε ροζ μαλλιά και τα λοιπά το λέω αγάπη μωράκι να σε ρωτήσω αλλά τύπου αυτό είναι ένας τρόπος που πάντα ήθελα να έχω και δεν κατάφερα ποτέ γιατί μάλλον δεν βγαίνει από μέσα μου οπότε δεν θα μου λάβεις τσάτσια πιπτή εγώ μου λέω με αγάπη μωράκι τι γίνεται τέτοια φάση εγώ μου στο τέλος νιώθω λίγο άδειος δηλαδή πάντα στο τέλος της ημέρας ο άνθρωπος είναι στον οποίο θα στραφώ μπράβο δεν το συζητάμε Είναι αυτό που λες, έχεις την επίγνωση, είναι κάτι το οποίο δεν μπορείς να ξεχάσεις ότι αυτό είναι ρομπότ.

Δεν είναι άνθρωπος, είναι ρομπότ. Δηλαδή πόσο χρήσιμο μπορεί να σου είναι ας πούμε. Είναι και κάτι άψυχο τελείως και απαντήσεις που σου δίνει και όλος είναι με δεδομένα από το ίντερνετ που έχει φάει μέχρι τώρα. Δηλαδή το ξέρεις. Δεν γίνεται να παραμετιαστείς. Θεωρώ ότι μόνο άνθρωποι οι οποίοι έχουν μια τάση προσταϊκή μπορεί να αναπτύξουν μια παρασόσιαλ σχέση με το τσάτσιπιτι.

Μου έκανες πριν μια τέλεια ερώτηση αν νιώθω ότι κάποιο συνέστημα έχει χαθεί. Δεν είχα απάντηση σε αυτό, αλλά μπορώ να σου πω ότι έχω παρατηρήσει ότι τα τελευταία χρόνια πολύ περισσότεροι άνθρωποι, θα σου πω πάρα πολύ εύκολα, δεν μπορώ να σε ακούσω. Δεν αντέχω τώρα αυτή την πληροφορία Βάζω τα όρια μου, μιλάμε συχνά για όρια Και νιώθω τις ισχέσεις Οι άνθρωποι πλέον βάζουν τα όρια, καλώς τα βάζουν Αλλά πραγματικά πιστεύω ότι οι άνθρωποι πια θέλουν να ακούσουν λιγότερα Εννοείται ότι στα social όλοι θέλουμε να μιλήσουμε Να μας ακούσουν, αλλά όχι να ακούσουμε Φυσικά, τα social media και τα προφίλ μας Τα φαντάζομαι σαν μια σειρά από βάθρα Με ένα spotlight από πάνω, ρε παιδί μου και είναι ο καθένας από εμάς μπροστά και μιλάει, μιλάει, μιλάει και αλλάζει το πλάνο και βλέπεις ότι υπό κάτω δεν είναι κανείς.

Να, συμφωνώ απόλυτα. Αυτό κάνουμε. Το τύπο στα όρια μας στα social media, ειδικά στο facebook που ζητάει από σένα να είσαι και λίγο πιο καλός με τις λέξεις ενδεχομένως, είναι ένας μονόλογος στο βρόντο. Σκέψου το λίγο. Θα μου πεις πως είναι στο βρόντο γιατί μπορεί να μου σχολιάσουν, να μου κάνουν ελάχι και τα λοιπά. δεν σημαίνει τίποτα και το ξέρεις ας πούμε είναι παρανοϊκό αν το σκεφτούμε το τι κάνουμε και πώς δρούμε στα social media θα κοιτακτούμε το σκέφτομε είναι αυτό που θέλω να κάνουμε κάποια στιγμή όλοι ρε εσύ τι σκάτακανες δεν χάσανε λίγο τα πράγματα το νοημά τους ποια πράγματα βλέπεις story των ανθρώπων που ακολουθείς αλλά να εννοείς ότι τα βλέπεις όχι δεν βλέπω όχι που δεν με νοιάζουν γιατί οι άνθρωποι που μου βγάζουν και στην αρχή η πρώτη πρότυνη και άνθρωποι που είναι φίλοι μου και με ενδιαφέρουν και θέλουν να περνάνε καλά κτλ δεν νιώθω ότι είμαι το λέμε στα αγγλικά, θα με βρίζουν από άλλες που μιλάμε από ένα αγγλικά zoned out, δηλαδή το βλέπω αλλά δεν το βλέπω

το κοιτάω αλλά δεν το βλέπω δεν θυμάμαι τι έβαλε ο κολλητός μου story. Αλλά αυτό το οποίο θέλω να πω είναι ότι με τα social media νιώθω ότι αυτό που σου έλεγα και πριν μπούμε στο δωμάτιο ότι είμαστε εντελώς performative και αν ειλικρινείς. Δεν είναι ουσιαστικό και νιώθω ότι αυτό που λέγαμε πριν, μπρεντοποίηση του αυτού μας όλοι είμαστε λίγο πολύ μπρεντς.

Θα σου πω αυτό που σου είπα και έξω, σκέψου πόσοι άνθρωποι έχουν επιρρώσει γι' αυτό το ble tic στο instagram και μετά όταν θυμηθείς ποιοι είναι, αναρωτήσου αν έχει νόημα να θέλουν αυτοί οι άνθρωποι να πιστοποιήσουν ότι είναι ίδιοι. Ισχύει. Γι' αυτό νιώθω ότι σχετικά με το μέλλον του social media βάνα πιστεύω ότι όλοι θα σταματήσουμε να τα χρησιμοποιούμε.

Αν παρατηρήσεις υπάρχουν κύκλοι π.χ. η Kardashian κτλ. Όταν οι πλαστικές δεν ήταν τόσο εύκολα προσβάσιμοι σε όλους, ήταν δίκτυο στις πλαστικές. Όταν οι πλαστικές έγιναν προσβάσιμοι σε όλους ξαφνικά είδες ότι αφαίρεσαν τα PBL αφαίρεσαν τα χίλια κτλ. Γιατί? Γιατί πρέπει να ξεχωρίσουν. Γιατί πάντα δυστυχώς οι άνθρωποι και τώρα πλέον είμαστε πολύ περισσότεροι σε αυτό το παιχνίδι, όλοι προσπαθούν να ξεχωρίσουν με κάποιο τρόπο. Δεν το είχα σκεφτεί.

Και πώς θα ξεχωρίσουμε τώρα, ποιο είναι το νέο κύμα δεν μπορώ να ρωτώ τίποτα. Είμαι εντελώς, επειδή πια έχουν γίνει όλα τόσο προσβάσιμα, δεν υπάρχει ιδιωτικότητα έχουμε γίνει όλοι τόσο ανοιχτές όλοι που έχει χάσει την εγωιτεία του τώρα το νέο κουλ θα είναι Προφανώς θα μιλάμε πάλι για μια τάση. Θα είναι μια συνειδητή πράξη το εγώ δεν ποστάρω.

Και με ένα πολύ στίκριμενο σκοπό. Αλλά μακάρι να γίνει θα μας κάνει καλό το εννοώ. Επίσης να σου πω ότι αυτό που λες ισχύει γιατί πλέον υποτίθεται. Όχι υποτίθεται βασικά. Είναι ένα fact και δεν θυμάμαι και σε ποιο μέσο το διάβαζα. Ότι το νέο luxury, η νέα πολυτέλεια είναι το offline. Ναι, τέλειο. Αυτό που είναι η πολυτέλεια σήμερα Είναι το να μην είσαι προσβάσιμος Όλη τη γαμένη ώρα Το καταλαβαίνεις που είμαστε Οπότε το πιστεύω ότι κάποια στιγμή Θα μειωθεί η ανάγκη μας Βασικά έχει ανάγκη μας Γιατί νομίζω ότι είναι Επίσης κάπου το διάβαζα σήμερα Ότι τα social media είναι το νέο τσιγάρο Πως ξαφνικά μια τεράστια μερίδα κόσμου Εθίστηκε σε κάτι το οποίο πίστευαν Ότι τους χαλαρώνει κτλ και τα λοιπά και τα λοιπά.

Ε, αντιστήχως τώρα η δική μας ιστορική μας το έρα εθιστήκαμε στο Instagram και λέμε είναι το άλμπουμ της ζωής μου, κάτι της δουλειάκης. Πιστεύω ότι αυτή είναι η κατάσταση. Οπότε φαντάζομαι ότι η ανάγκη σαν ανάγκη δεν θα φύγει γιατί μιλάμε και για εθισμό και μιλάμε και για πραγματικές ουσίες που εκρήγνεται, το είπαμε είναι...

Βιοχημία, ναι. Είναι βιοχημία. η ανάγκη θα αργήσει να εξαφανιστεί αλλά η τάση του να μην το κάνεις κάπου θα βοηθήσει θέλω να πιστεύω Η αυθεντικότητα που είναι σε όλο αυτό με την έννοια ότι λέμε ότι το επόμενο κύμα είναι είμαστε offline το εννοείς ότι είσαι offline ή θα είμαστε offline επειδή ξαφνικά γίναμε όλοι online και μετά θα περάσουν τα χρόνια και θα ξαναγίνουμε online.

Εν τέλει η μεγάλη εικόνα ποια είναι, ότι είμαστε μερικά ανθρωπά και αποκλειφούμε τάσεις και ξεχωρίζουν αυτοί οι ενδεχομένους που το κάνουν λίγο καλύτερα. Πού είναι η αυθεντικότητα. Αρχικά τη στέχη μου βάζει ότι κάποια στιγμή θα διαβάσουμε τον όρο performatively offline. Να, 100%. Σίγουρα. Η αυθεντικότητα νομίζω ότι μας έχει αιτήσει προπολού και θα το ξεκινήσω και από τις Kardashians που λες.

Αυτής δεν είμαι καθόλου κατά των Καρντάσιες Εγώ γενικά έχω μια πάρα πολύ Συνδικριμένη άποψη για τις γυναίκες Θέλω να κάνω να τις καταουστάρουν Θέλεις να πας να βάλεις όλο το φίλερ Του κόσμου στα χείλη σου Άμα το κάνεις επειδή σε κοιτάς στον καθρέφτη Και λες αυτό ήθελα όλη μου τη ζωή Είμαι μαζί σου Καντ Αλλά οι δύο της Καρντάσιες που έχουν Καθιδρήσει ένα νέο πρότυπο αμορφιάς που περιλαμβάνει όλες αυτές τις παρεμβάσεις.

Και ξαφνικά πάρα πολλές γυναίκες νιώσαμε ότι έτσι θέλουμε να είμαστε, που σημαίνει ότι πρέπει να αφήσουμε πίσω αυτό που πραγματικά είμαστε, για να γίνουμε κάτι άλλο. Μέχρι όλα αυτά τα micro trends που έρχονται τώρα, οι φασέοι, παλιά οι hipsters κτλ, η αυθεντικότητα, που για εμένα ρε παιδί μου, η εξωτερική εμφάνιση αυτό παίζει ένα πάρα πολύ βασικό ρόλο.

Θέλω να σου πω ότι ο τρόπος που ντύνεσαι και ο τρόπος που επιλέγεις τα πράγματα που παίρνεις μαζί σου στην τσάντα σου, ρε παιδί μου που λέμε, είναι πάρα πολύ σημαντικός για το ποιος είσαι. Θεωρώ ότι επειδή αυτή τη στιγμή αν ανοίξεις την τσάντα, πέντε Αθηναίων αυτή τη στιγμή θα έχουν τα ίδια πράγματα μέσα, θα καταλάβεις ότι η αυθεντικότητα, οι μικρές λεπτομέρειες που κάνουν τη διαφορά και λες πω πω πόσο εγώ αυτό, έχουν ξεφανθεί.

Δηλαδή αυτό που λέμε ρε παιδί μου Ότι το gentrification στην Αθήνα Είμαστε άνθρωποι gentrified Δεν θα είναι οι πολλοί Αλλά εν τέλει δεν νιώθουμε άδικοι Εγώ επιστρέφω σε αυτή την αδειοσύνη Έχεις νιώσει ποτέ άδικα Να τα έκανες όλα σωστά Ανέβασες το γαμάτο story Σου αντέδρασε αυτός που ήθελες Δεν το είπαμε ουσιαστικό Ήσουνα socially accepted Και η Βάνα είναι cool Ο Λάμπρους είναι cool Και εν τέλει Για ποιο αποτέλεσμα παλεύουμε αυτό εννοώ.

Ναι, γιατί έχω νιώσει και επίσης έχω νιώσει και αυτό το κλισέ που λένε ρε παιδί μου δεν έχει σημασία που πας, ποιο στρατόριο πας να χάσεις, έχει σημασία με ποιον πας, με ποιος είσαι. Να. Έχει τύχει ρε παιδί μου να πω ότι είμαι στο μαγαζί του Nettoco The Town αυτή τη στιγμή κλπ και πραγματικά I feel nothing. Δεν νιώθω τίποτα ούτε για το φαγητό ούτε για τη στήριξη κλπ και έχει τύχει να είμαι στο τελευταίο κουτούκι του περιστερίου που δεν το ξέρει κανείς και είναι ένας συνδικιακός μαγαζί και είμαι με τους ανθρώπους που θέλω να έχω δίπλα μου και νιώθω γεμάτη το έχω νιώσει και το να είμαι άδεια στο σωστό σημείο, στο σωστό μέρος και να είμαι γεμάτη στο πιο λάθος σύμφωνα με τα τελευταία δεδομένα και τα τρένς μέρος, ναι, προφανώς Συμφωνώ πολύ τα μαζί σου σκέφτομαι ότι εν τέλει γιατί τρέχουμε σε αυτόν τον τροχό γιατί τρέχουμε είδα ένα βίντεο στο TikTok τώρα σε πάω σε άλλο θέμα αλλά όλα εννοούνται στη δημοτικότητα που στο TikTok λοιπόν σε ένα μπαρ στην Αθήνα

κάνανε ένα πάρτι και πάνω στο video wall έπαιζε αποσπάσματα από τον OPQP είχε ήχους ξέρω εγώ έπαιζε αυτό που λέει δεν θυμάμαι, μη κάνεις πως δεν θυμάσαι που έχει γίνει viral αυτός ο ήχος στο TikTok και από κάτω γελούσανε και εγώ γελούσα που το έβλεπα αλλά μετά λέω τι νιώθω τώρα εγώ με αυτή την εικόνα δεν ξέρω τι νιώθω το ότι γίνεται ένα τεράστιο σκάνδαλο στη χώρα και η νεολαία της χώρας οι τρεντάρδες, οι κοσάρδες και τα λοιπά το πρώτο τους ένθυκτο είναι να κάνουν αυτό τι λέει για μας λέει για εμάς ότι είμαστε τόσο σαν να παίζουμε σε κάποιο επεισόδιο μιας πάρα πολύ μετα σειράς που ξέρεις η ζωή τρέχει και τρέχει με έναν δραματικό τρόπο αλλά εμείς όλα πιστεύουμε ότι είναι πάρα πολύ χρήσιμα για content.

Είδες ότι όλα συνδέονται. Ναι, φυσικά, δεν το συζητάμε. Μα είμαστε στην εποχή που όλα είναι περιεχόμενο. Θα σε ρωτήσω κάτι. Μπαίνεις στο TikTok. Εγώ πλέον δεν θυμάμαι πώς είναι και μας χωρίς να έχεις μπει στο TikTok, έτσι. Αν είσαι στο TikTok και βλέπεις, ξέρω εγώ, μία κοπέλη, ένα αγόρι, το οποίο κλαίει μπροστά στην κάμερα και λέει κάτι πάρα πολύ δραματικό που του έχει συμβεί πριν 10 λεπτά. Να. Τι σκέφτεσαι?

Ότι δεν είναι ειλικρινής ο πόνος. Ότι είναι πόνος για το κόντεντ. Δεν γίνεται επειδή έχω κλάψει αρκετά τους τελευταίους μήνες, ποτέ δεν ένιωσα ότι στα 1 εκατοστό, και είμαι 30, δεν είμαι κνοδιέρος να πάρω την κάμερα, παίρνω την κάμερα και σερβίρω πρόσωπο όταν είναι ειλικρινές το κλάμα. Η αντανακλαστική σου κίνησε είναι να σηκώσεις την κάμερα και να το βγάλεις βίντεο. Να.

συμβεί κάτι τόσο δραματικό που δεν ξέρεις πώς μπορεί να επηρεάσει την επόμενη ώρα της ζωής σου. Και κάνεις βίντεο. Πώς έχουμε χάσει την επαφή με το τι σημαίνει το οτιδήποτε. Τι σημαίνει να περνάς κάτι δραματικό. Τι σημαίνει να παινθείς. Τι σημαίνει να έχεις χάσει μόλις το μετρό και να περνάει το επόμενο σήμερα. Οπότε一定要 να σηκώσαι λεπτά.

Τι σημαίνει να έχεις μόλις ταρακαλιά. Υπάρχει μια ανιδονία και μια Σαν να έχουμε χάσει το αισθήμα του πόνου Ρε παιδί μου Και το μόνο που μας νοιάζει είναι να σηκώσουμε την κάβαλη Και να το περιγράψουμε Στον πηχτό χυλό που είναι το TikTok Και όποιος κάτσει και οτιλάχι Εγώ νιώθω Ακούγομαι τώρα σαν να μισώ το ίντερνετ Ενώ το αγαπώ Είσαι και επειδή το μην Είσαι ένας σκεπτόμενος άνθρωπος που αγαπάς το ίντερνετ Εθίζεσαι στο ίντερνετ αλλά το κάνεις ακόμα με έναν τρόπο με μια επίγνωση θα μιλούσα για την Ελλάδα αλλά θεωρώ ότι είναι και λίγο παγκόσμιο θεωρώ ότι μας έχει πιάσει τέτοια συλλογική ματέωση όταν πλέον πηγαίνεις σε μια τάξη και τα παιδιά όλοι σε όλο το σχολείο θέλουν να γίνουν content creator ή θέλουν να μπορούν να είναι ρεάλικτοι γιατί είναι τα εύκολα αυτά σε μια υγιή οικονομία με υγιείς δουλειές κτλ είναι φαινόμενο του καιρού μας Ζούμε σε μια Ελλάδα μετά τα μνημόνια, σε βαθιά ηθική κρίση, που είναι αποτέλεσμα της οικονομικής κρίσης και όλα αυτά νομίζω δικαιολογούνται αν τα πάρεις λίγο να τα ξετυλίξεις.

Εγώ να σου πω ότι δικαιολογήθηκε, το πιστεύω πάρα πολύ. Θα πάρω ότι δική μας τη γενιά, βέβαια, γιατί είμαστε την ίδια. Έχουμε μαγαλώσει με γονείς οι οποίοι έχουν ζήσει την αυθονία. Εμένα οι γονείς μου αυτή τη βαθιά πασοκική αυθονία την έχουν ζήσει και την έχουμε ζήσει οικογενειακά. Όταν εμείς σε μια ηλικία που πλέον έχουμε την αντίληψη να καταλάβουμε τι συμβαίνει και βλέπουμε πως αυτή η αυθονία μέσα σε δύο εκλογές και πέντε μέρες μπορεί να γίνει ανέχεια, φτάνεις σε ένα σημείο να αποδομείς και τα πολλά λεφτά και τα σοβαρά λεφτά και τα τίμια λεφτά.

Είσαι σε φάση πια που λες ότι ερπάξει ο κόλος μου γιατί μπορεί αύριο να μην συμβαίνει τίποτα. Αν βγεις με άτομα της ηλικίας μας για ένα ποτό αυτή τη στιγμή, τα οποία δεν είναι στο 41%, μπορεί και να είναι και στο 41%, δες το αποκλείω. Η σκέψη τους για το αύριο είναι ότι αυτό που ζούμε αυτή τη στιγμή που φαινομενικά δεν έχεις και πάρα πολύ νεκτά μάτια είναι ένα αίσθημα ότι τα πράγματα πηγαίνουν καλύτερα.

Είναι ότι αυτό το καλύτερα θα αλλάξει άμεσα. Δηλαδή άμεσα θα ξαναπέσουμε στην ζουλήθρα. Αυτό μπορεί να έχει μία επαφή με την πραγματικότητα και να πέφτει μέσα αλλά δείχνει και μία τρομερή φοβικότητα. Δηλαδή η κρίση εμάς, τα παιδιά που αυτή τη στιγμή ας πούμε καθορίζουν το ίντερνετ μαζί με την Τζενζέιδο ας πούμε, μας έχει τραυματίσει η κρίση.

Γιατί είναι σαν και σου ξεφούσκωσαν με τον πιο βίαιο τρόπο τον μπαλονάκι που πήρες από το παζάρι όταν ήσουν παιδάκι το είδες να γίνεται δύο κομμάτια χαρτί ρε παιδί μου. κάνει μπαμ ότι τα μεγάλα όνειρα, τα πολλά λεφτά, η καλή δουλειά, οι σπουδές, ο μόχθος και όλα αυτά έχουν χάσει την αξία τους γιατί λες και τι σημασία έχει, αύριο θα έχει φύγει, αύριο μπορεί να έχει γίνει αέρας.

Ένα αισθήμα ματαιότητας μας έχει κατακλείσει και φαντάζομαι ότι για αυτόν τον λόγο έχουν πια φύγει έννοιες όπως η ιδιωτικότητα ή η προσωπική στιγμή και είναι όλα content για τρεις και γιατί να μην είναι και τι έγινε δηλαδή σε όλα η απάντηση είναι και τι έχει τόση σημασία δηλαδή ναι αυτή τη στιγμή κλαίω γιατί χώρισα θα σηκώσω το κινητό γιατί αυτό το βίντεο μπορεί να γίνει βάρυλκα και τι έγινε και να μην το κάνω μα πως να μην είναι εγώ ας πούμε είμαι δικηγόρος έχω μισήσει πλέον το δικηγορικό επάγγελμα είμαι ευγνώμων που πήγα στην νομική και σπούδασε γιατί έδωσε στο μυαλό μου μια άλλη διάσταση που το χρειαζόταν γιατί με έναν τον ηλίμον ξεφεύγει ρε παιδί μου ότι χρειαζόταν αυτή τη διάσταση αλλά όταν πηγαίνεις σε μια δουλειά έχεις κάνει το πτυχίο σου έχεις κάνει το μεταπτυχιακό σου και ο εργοδότης σου λέει τρέξε βγάλε φωτοτυπίες κτλ ή σου πετάει φάκελο γιατί εμένα μου έχουν πετάξει και φάκελο ένα φάκελο με ζωογραφία έπρεπε να γράψω ένα δικόγραφο Πώς αντίδρασες

Πώς αντίδρασες αυτό Πάγωσα Πάγωσα και ελπίζω Όταν ανοίξουν τα στόματα και για τον δικηγορικό τομέα Γιατί αν νομίζουμε αυτά που ακούστηκαν στο ΜΜΗΤΟΥ Στον καλλιτεχνικό τομέα Θεωρώ ότι αν ανοίξουν τα στόματα οι δικηγόροι Θα πάθουν σοκ όλοι Γιατί η ψυχολογική και η σωματική εννοία Του ευεία που γίνεται πίσω από τις κλειστές πόρτους Στα δικηγορικά γραφεία είναι τεράστια γιατί οι δικηγόροι είναι και ένα άλλο είδος αυτή η σχολή προσελκύει εντελώς ναρκισούς με άλλο τρόπο από ότι τα μίντια ενδεχομένως ότι έχω ξέρω πως λειτουργεί το πράγμα στην πραγματικότητα και εσείς δεν ξέρετε αλλά έχω ξέρει στην πραγματικότητα πως λειτουργεί. Τέλος πάντων Ματέους Ναι, την έχουμε δει δηλαδή νιώθω ότι δεν το λένε συχνά ρε παιδί μου για τους millennials αλλά νομίζω ότι είμαστε γενιά σίγουρα σε ελληνικό επίπεδο αλλά άμα το σκεφτείς την εποχή που η ελληνική κρίση ήταν ongoing, δεν περνούσε καλά γενικά η Ευρώπη έτσι θεωρώ ότι είμαστε η γενιά η οποία είδε τη ματαιότητα αυτό θα μπορούσε να το έχει

γυμνάσει με λίγο διαφορετικό τρόπο ο καθένας από εμάς και να έχει δει ότι το να κυνηγάω τα λεφτά και τα λοιπά δεν είναι και το mega goal της ζωής μου ή ότι μία στιγμή τα έχεις, μία δεν τα έχεις και δεν λέει και τίποτα αυτό ρε παιδί μου ξέρω εγώ δεν πεθάναμε που με κάποιοι πεθάναμε δεν μιλάμε, μην τα επλουστεύουμε τα πράγματα αλλά βλέπω ότι σε έναν συνδυασμό γιατί είναι πολύ παραγοντικά τα πράγματα σε έναν συνδυασμό με την άδωνα των social με το βίντεο κόντεντ που ξαφνικά είχαμε όλη η κάμερα κανονική κάμερα στα χέρια μας ρε παιδί μου κατέληξε η ζωή μας και οι ζωές μας προϊόν με κάθε τρόπο όμως από το χωρισμό μέχρι το ποτό, μέχρι το πώς είναι το δωμάτιό μου διακοσμημένο τα πάντα στη ζωή μας αυτή τη στιγμή είναι προϊόντα μαζί με περιεχόμενο.

Πιστεύω, για να το πω ξανά πίσω στην Ελλάδα, πίσω σε αυτό γιατί το μυαλού μου πηγαίνει σε 100 κατευθύνσεις θεωρώ ότι η αντίδραση των ανθρώπων το να βάλουν σε ένα βίντεο wall τον OPKP και να γίνουν βάρια λύχη είναι γιατί στην πραγματικότητα ψάχνουμε γέλιο ψάχνουμε χιούμορ γιατί αλλιώς το αυτοκτονίσουμε Την προηγούμενη εβδομάδα έκανα συνέντευξη στη Μιλένα Αποστολάκη που έπαιξε έναν κομβικό ρόλο στις εξεταστικές για τον OPKP και είπε αυτό που λες γιατί τη ρώτησα αν αντιλαμβάνεται τους λόγους για τους οποίους όλο αυτό το πράγμα έγινε content ο ΠΚΠ έκανε το Netflix να οχριά, έκανε τα κλασικά κοσυπονέακια, να λες τώρα να μου πεις και εσύ παιδί μου δεν έχω δει φραπέ να λέει, δεν με λέει φραπέ, με λέει τζιτς αυτό δεν μπορείς να το νικήσεις εύκολα πλέον σε κανένα level και είπε ότι είναι πάρα πολύ λογικό να θέλει ο κόσμος να δει, μεταξύ άλλων πραγμάτων που είπε είναι πάρα πολύ λογικό ο κόσμος να θέλει να δει τι σπαρτάρει στήπη λευρά αυτού του πράγματος γιατί αλλιώς μπορεί να τρελωθείς

με αυτά που ακούς. Είναι τόσο εξοργιστικό που δεν υπάρχει άλλος τρόπος να το κάνεις πρόσφαση γιατί θα βλάψεις πραγματικά το μυαλό σου. Ε, αλλιώς αυτό που βγαίνεις, βγαίνεις έξω και λες τι θα κάνω τώρα πρέπει κάτι να διαλύσεις. Αλλά να πούμε και στους ανθρώπους γιατί όσο από το πλήρως των Έλληνες θα μας ακούνε τώρα και όλο αυτό. Η διευθορά είναι παντού.

Και αυτό το οποίο σκεφτόμουν όταν έγινε αυτό είναι γιατί διευθύνεται τόσο πολύ ο άνθρωπος. Αυτό είναι ένα ερώτημα που κι εγώ το έχω. Νομίζω ότι έχει να κάνει με την επιπολαιότητα. Δεν ξέρω, είδες ο Οικονομίδη, δεν είδες ο Οικονομίδη. Τι είσαι, πες μεν φλέβα. Μεν φλέβα, όχι. Πρέπει να τη δω. Ναι, δέστε. Εντάξει, μιλάμε τώρα για ένα ακραίο παράδειγμα ανθρώπου αυτό που θα δείς, να υποδίεται ο Βασίλης Μπισμπίκης, αλλά εξηγεί πολλά για έναν συγκεκριμένο ανθρωπότυπο που κυκλοφορεί στον πλανήτη και νομίζω ότι στην Ελλάδα ειδικά θριαμβεύει σαν είδος.

Έχει να κάνει πολύ με την επιπολαιότητα. Δηλαδή αυτό το... Δεν μου αρέσει να είμαι πάρα πολύ αυστηρή με τους ανθρώπους. Αυτό το ότι έρπαξε ο κόλος μας τώρα. Υπάρχει μια φράση που ακούγα μικρή στους οι πειρατές της Καρυβικής και μάθεις πάρα πολύ Σαν Μότο, take all you can, give nothing back Αυτή η λογική πάρχει πάρα πολύ γύρω μας πάρα πολύ και νομίζω ότι έχει να κάνει με την επιπολαιότητα και τολμώ να πω cancel me, ότι είναι και ένα δείγμα όχι πάρα πολύ χαρισματικού εγκεφάλου Δεν βγαίνετε να πιστεύεις ότι εσύ όντως θα πάρεις τα πάντα, θα κάνεις όλα τα πράγματα λάθος και παράνομα και θα τις καπουλάρεις. Είσαι λίγο χαζούλες Εγώ θεωρώ ότι Πάντα υπήρχε αυτό, απλά τώρα πλέον έχει κανονικοποιηθεί να το λέμε.

Ότι σκοπός μου είναι το χρήμα, σκοπός μου είναι να ταρπάξω όλα, σκοπός μου είναι να τα καταφέρω. Κανονικοποιήθηκε. Ναι. Είναι απόρριο και της κρίσης νομίζω. Ναι, αυτό ακριβώς. Εγώ θεωρώ ότι είναι, τώρα θα ανανέψω την τελειώστη κουβέντα, θεωρώ ότι είναι λάθος όλο το σύστημα εξ αρχής. Δηλαδή, φαντάζομαι που οι λακατικές να γκρεμίζονται όταν φαντασιώνομαι το σύστημα να καταραίει.

Θεωρώ ότι είναι λάθος το σύστημα εξ αρχής. Το πώς εμείς οι πολλοί έχουμε δεχθεί η δύναμη να σωσερεύεται στους λίγους είναι τρομακτικό. Εκεί ξεκινά όλο το πρόβλημα του κόσμου. Έχει ενδιαφέρον αυτό που λες γιατί ζεις τη ζωή σου σε μία από τις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, Βρυξέλλας. Ναι. που στα στόματα πάρα πολλών Ελλήνων είναι το αυτά δεν γίνονται εκεί.

Ή εκεί ρε παιδί μου, ξέρεις ρε παιδί μου, ότι είναι η γη της δίκαιης, της επαγγελίας, αλλά για την ηθική. Κατάλαβες το πώς πρέπει να ζουν σωστά οι άνθρωποι. Οπότε έχει τρομερό ενδιαφέρον που εσύ που ζεις εκεί λες ότι φαντάζει το σύστημα να καταρρέγει. Γιατί θέλω να θες ότι ό,τι οι ανθρώπους έχουν ζήσει που μένουν στο εξωτερικό, τίνουν με πολύ ελάχιστες εξαιρέσεις να κάνουν την Ελλάδα όταν έρχονται να επισκέπτονται ξανά πίσω να φαίνεται ακόμη χειρότερη από τι είναι.

Γίνεται της διαφθοράς στο Βέλγιο, δηλαδή αν μόνο από τον τρόπο θα σου πω το πιο απλό για να αρχίσεις να δουλεύεις στα ευρωπαϊκά όργανα αυτή τη στιγμή ο τρόπος για να μπεις μέσα είναι εντελώς μη διαφανής. Θες να σου πω πως γίνεται δίνεις ένα τεστ Οι δουλειές καταρχάς δεν είναι δευέσιμες σε όλους Οι δουλειές καταρχάς φεύγουν και δημοσιεύονται στους ανθρώπους που δουλεύουν μέσα στα όργανα Δηλαδή εσύ Σαββάνα Κράβαρη που δεν δουλεύεις Το πιο πιθανό είναι να μην έρθεις ποτέ σε επαφή με πολύ μεγάλο ποσοστό ευκαιριών που υπάρχουν εκεί Επομένως να δουλεύονται οι μέσα και οι φίλοι τους Και μπαίνει το βιογραφικό σου σε ένα πουλ και μετά από αυτό το pool τραβάνε οποιαδήποτε βιογραφικό θέλουν και τον καλούν για να αρχίσει να δουλεύει.

Αλλά δεν είναι απαιτήτη που θέλουν να δικαιολογήσουν. Γιατί κάλεσαι στο συγκεκριμένο και δεν κάλεσαι στον άλλον. Κανείς δεν είναι υπόλογος και κανείς δεν πρέπει να δικαιολογήσει γιατί υπάρχει αυτό. Επομένως όχι, δεν δέχομαι ότι Βρυξέλλες και το Βέλγιο είναι... Όχι, γίνεται της διευθοράς. Απλά αυτοί οι λαοί αρέσκονται πίσω στο μπραντ να μπραντάρουν τους εαυτούς τους ότι είναι αυτό, ότι είναι ενώτερο όλο, είναι πιο καινοτόμοι όχι καθόλου δεν ισχύει όλοι μας στο ίδιο καζάνι και βράζουμε όλη η ανθρωπότητα απλά κάποιοι το παραδέχονται δε στην Αμερική η οποία λέει δεν είναι χώριν επιχείρηση και κάποιοι είναι λίγο πιο σνόμπ, ψεύτες ενάρκηση σαν την Ευρωπαϊκή Ένωση που μας αρέσει πάρα πολύ να λέμε και να διαλαλούμε ότι αγαπάμε τα human rights και τα λοιπά αλλά στην πραγματικότητα...

ανοιχτός από τα πράγματα σαν πόλοι, ότι δεν συμβαίνουν φοβικές πισέσεις. Παντού συμβαίνουν και παντού είναι. Απλά θεωρώ ότι στο επίπεδο των ανθρωπινών δικαιωμάτων που λες, όντως θα μπορούσαμε να το πηγαίνουμε καλύτερα. Δηλαδή, όταν πιστεύω ότι στο Βέλγιο είναι λίγο καλύτερα τα πράγματα. Τα λεωάνθρωποι είναι εννοώ και στην ισότητα των φύλων, ας πούμε.

Και στην ισότητα των φύλων να το πηγαίνουν καλύτερα και στο θέμα μια εκκλησία να ξέρεις να κάνει brain road στα μυαλά των μεγαλύτερων κτλ είναι άφη ό,τι ο θεούς δεν συμπαθεί δεν έχουν τίποτα τέτοιο αλλά αυτό που είπα πριν ότι όλοι βράζουμε δυστυχώς στο Ιγκλικοζάν το πιστεύω πάρα πολύ αυτή η συζήτηση περί Βελγίου και Ελλάδας και περί εξωτερικού και Ελλάδας λίγο έχω κουραστεί να την ακούω ότι το γρασίδι είναι πιο πράσινο στο Βέλγιο και εδώ στην Ελλάδα και στην Ελλάδα και στην Χάια παντού υπάρχουν αρνητικά και θετικά το θέμα είναι κάποιοι πηγαίνουν Έλληνες και τα πηγαίνουν καταπληκτικά στο Βέλγιο και είναι πραγματικά ευτυχισμένοι θεωρώ ότι το θέμα είναι που τα αρνητικά δεν σου κάνουν triggering μέσα σου και δεν σου βγάζουν το πολύ κακό σου αυτό εμένα ας πούμε το Βέλγιο μου βγάζει ένα πολύ κακό αυτό όχι ότι κάνω σε κάποιον κακό αυτοκαταστρέφομαι το λες έτσι ναι ναι ναι νομίζω ότι πρέπει να κυρίσεις την Αλιάβα Πέραν από όσους κροτάς σε αυτό το βότκα Σκέφτομαι πάρα πολύ σύντομα να γυρίσω στην Ελλάδα

Δεν έχεις σκέφτευτε όμως καθόλου Να πας σε μια άλλη ενδεχομένως νησογειακή χώρα Θα μου πεις τι διαφορά θα έχεις στο οικονομικό κομμάτι Εντάξει μια αρμπή Έκανα μια συνέντευξη για Λεσσαβόνα Και όταν μου είπαν Και φτάσαμε στα μισθολογικά και τους είπα το μισθό που ήθελα Μου λένε κυρία μου θα σας ειδοποιήσουμε Γιατί εντάξει, αυτή παίζει να είναι και πιο φτυχεύμας Η Λεσαβόνα είναι από τις πόλεις που όταν επειδή πήγα και πρόσφατα Τον ήμουν εκεί, ξέρεις είχα αυτό το πάρα πολύ χαλαρό Τέτοιο ότι αν νιώθω η μη οικειότητα εδώ κτλ Για κάποιο λόγο το σκέφτομαι κάθε μέρα Δεν είναι Κάτι μου έχει κάνει, δεν ξέρω, ναι ναι ναι είναι φοβερή Γιατί έχει το μίξ Ευρώπης, Λατινικής Αμερικής, είναι τέλεια Ήταν λοιπόν η Βάνα Κράβαρη θέλω να σας ξαναπώ να ακούσετε το podcast της Τι Ζούμε Ρε γιατί θεωρώ ότι κάνει πάρα πολύ καλή δουλειά Βάνα έχεις να πεις κάτι άλλο στον κόσμο Να χαιρετήσω τον κόσμο σου θέλω εγώ Καλή χρονιά, εύχομαι τη 26 να μην είναι τόσο κακή χρονιά όσο τη 25

Να έχει λίγο φως Εγώ είμαι ο Λαμπερ Σκώτης, η Βάνα Κράβαρη και εμείς θα πούμε σε κάποιο άλλο επεισόδιο σε αυτό το podcast. Φιλιά πολλά!

Σχόλια

Χωρίς σχόλια

Συνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση

Σύνδεση για Σχολιασμό

Δεν υπάρχουν σχόλια ακόμα

Πίσω 15 δευτ.
Play
Μπροστά 30 δευτ.
00:00:00
00:00:00