περί φιλίας
Λάθος Στροφή Πήραμε με τον Λάμπρο ΚώττηΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Σε αυτό το επεισόδιο του ποτνκαστ , ο Παναγιώτης Μαρκεζίνης, συνδημιουργός της σειράς ΑΡΧΕΛΑΟΥ 5 και παρουσιαστής του η Λάθος Εκπομπή του Rosa Progressive.
Πόσο φιλαράκια θα ήταν τα Φιλαράκια το 2026 ; Μήπως έχουμε παραγίνει άνετοι να αγνοούμε ο ένας τον άλλον;
Σε αυτό το επεισόδιο μιλάμε - μεταξύ άλλων - για την τάση ιδιώτευσής μας , την υπoβάθμιση του εμείς , την εργασιακή αλλοτρίωση , τα social media, το ghosting , την επιταγή του nonchalantness και το πόσο απαραίτητο είναι - εν τέλει - να ξεβολευτούμε για να συναντηθούμε ξανά εκεί έξω.
Βρείτε τον Παναγιώτη στα social : @pmarkezinis
Βρείτε το η Λάθος Εκπομπή : https://www.youtube.com/playlist?list=PLYTwJQl-qZFoIhQtJ5hx1JJcyvSrKAyOS
Ηχοληψία / Μοντάζ / Μιξάζ : Αντώνης Παπαβομβολάκης (MusicRowStudio)
Artwork : @matildatoubourou
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Μπορείτε να δείτε στο Netflix. Έχει το δικό του podcast παραγωγής Ρώσο Απροκρέσιβ, η λάθος εκπομπή που κάνει πολύ ωραίες χαλαρές και οργανικές συζητήσεις με νόημα πάντα. Αρθογραφείς. Όχι πλέον. Όχι πλέον, δεν αρθογραφείς, αλλά νομίζω ότι κάπου έχω διαβάσει κείμενά σου. Πάντα, πολλά χρόνια, ναι. Είναι ο Παναγιώτης Μαρκεζίνης και είναι σήμερα κοντά μας για να συζητήσουμε για τη φιλία, αλλά στην πραγματικότητα λίγο που φτάσει. Γεια σου Πανεγιώτη.
Γεια σου Λάμπρο, καταρχάς σε ευχαριστώ για την πρόσκληση. Δευτερευόντως, τι ωραία λόγια. Ούτε η μάνα μου δεν έχει πει αυτά για εμένα. Σε ευχαριστώ. Να χαιρετήσουμε και τον Αντώνη και εγώ. Γεια σου Αντώνη. Κάνει συνειρμούς το μυαλό όσο μιλάμε. Χαίρεσαι που είσαι πίσω στην Αθήνα. Ποιο είναι το παράξενο εδώ. Όλοι εμείς θέλουμε να φύγουμε Και όσοι έρχεστε από έξω χαίρεστε που έρχεστε Ερχόμαστε βασικά με λιμένο το πρόβλημα της πτήρωσης Ερχόμαστε με γυμμάτα τα αποφόλια Και τι να μη σας αρέσει όταν έχεις λιμένο το θέμα της πτήρωσης στην Αθήνα Νομίζω ότι παρότι αισθητικά ας πούμε η Αθήνα χάνει πάρα πολύ Είναι από τις καλύτερες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες για να ζεις Αν έχεις λιμένο το οικονομικό σου πρόβλημα Συμφωνώ Ή αν είσαι προφυρογέννητος που δεν χρειάζεται καν να έχεις λεφτά σε αυτή τη χώρα.
Για μένα στη Μεσόγειο η πιο ωραία πόλη είναι η Λισαβόνα, ούτε η Αθήνα. Έχει τρομερή ζωή, τρομερή ενέργεια και ήρθε ένας φίλος μου από το Βέλγιο και μου είπε καταλαβαίνω γιατί σε έχει φάει εδώ η μαύρη μορμάγκα γιατί πραγματικά μου λέει αγαπάτε τη ζωή. Εσύ μπορεί τώρα να με το καταλαβαίνεις αλλά αγαπάμε τη ζωή. Κοίταξε, έχω την τύχη την τύχη γιατί εντάξει τύχης πρόκειται πλέον, να έχω ταξιδέψει αρκετά και να έχω ταξιδέψει όχι με τουριστικούς αμυγός όρους δηλαδή μου αρέσει το slow travelling πάω σε περιοχές και κάθομαι μπορεί και έναν δύο μήνες, πλάστον μέχρι πρώτη νοστό έκανα τώρα επειδή θα γίνω πατέρας δεν ξέρω αν θα το ξανακάνω αλλά το έχω κάνει αρκετά στη ζωή μου οπότε έχω μία γεύση από τον τρόπο ζωής στο εξωτερικό. Ναι.
Εμείς την αγαπάμε τη ζωή, όντως. Μας αρέσει. Είμαστε φωνακλάδες. Μας αρέσει το bonding με τους ανθρώπους. Είπες μια πολύ ωραία φράση πριν να ανοίξουν τα μικρόφωνα. Γίνεται μια μορφή που δημιουργεί λίγο ραντεβού σε γιατρό, το οποίο όντως είναι κάπως ξέρεις, ξένο για εμάς. Από ξενών σε νιώθω. Εγώ έτσι το έχω να μάσω αυτό το συνέστημα. Αλήθεια είναι.
Αλλά και από την άλλη ερση και εδώ που όντως ζεις έναν σχετικά παράδεισο ας πούμε, το να μην μπορείς να πληρώσεις τα βασικά στο σούπερ μάρκετ τέλος του μήνα, δεν αποξενώνεσαι δηλαδή. Πάρα πολύ. Θες να είσαι στο σπίτι, να καταναλώνεις εύκολα πράγματα σε εύκολες πλατφόρμες για να μην σκέφτεσαι, γιατί πόσο ακόμα να σκέφτεσαι και να ταλαιπωρηθείς.
Όχι, δεν έχει νόημα. Ναι, έβλεπα δύο σειρές που μου αρέσουν πάρα πολύ, τα φιλαράκια και το How I Met Your Mother, που είναι σειρές που εξημινούν την ανθρώπινη φιλία, το μαζί, την παρέα και σκεφτόμουν πόσο πολύ τις αγαπάμε αυτές τις σειρές και πόσο η αγάπη μας είναι αντιστρόφως ανάλογη με τη θέλησή μας σήμερα να είμαστε καλοί φίλοι, να είμαστε λίγο μαζί, να είμαστε παρέα. Δεν ξέρω, εσύ το βιώνεις αυτό. Θεωρείς καταρχάς ότι είσαι καλός φίλος.
αρχικά θεωρώ ότι τα φιλαράκια και το χάδι με την κατμάδερ είναι υπέροχα τώρα καλός φίλος, όχι θεωρώ ότι δεν είμαι καλός φίλος αδερφέ θεωρώ ότι δεν είμαι καλός φίλος, θεωρώ ότι είμαι κακομαθημένος φίλος γιατί με τους ανθρώπους που αγαπώ και τους αγαπώ πραγματικά έτσι δεν μιλώ για τις λυκοφιλίες ας πούμε θα λέγαμε σε έναν πολιτικό podcast δεν είμαι εκεί λείπω στις αρές, θα χάσω γενέθλια θα χάσω βαφτίσεις, θα χάσω γάμους θα χάσω καλέσματα στο σπίτι δεν ξέρω γιατί γιατί πάντα στο μυαλό μου λειτουργεί ότι στη χαρά θα πάει κόσμος, δεν τους πουλάω είμαι εκεί στα δύσκολα στο μυαλό μου αυτό είναι αρκετά σημαντικό αλλά μεγαλώνοντας νιώθω ότι δεν είναι μόνο αυτό σημαντικό και οι χαρές σημαντικές είναι για κάποιους ανθρώπους σε καλεί ο άλλος ας πούμε την ημέρα που παίρνει το πτυχίο του θέλει να είσαι εκεί, εγώ είχα πολλά τέτοια πολλά τέτοια, όμως ξέρεις γιατί κυρίως γιατί δεν μου αρέσει το στυμμένο της υπόθεσης δεν έχω πέρασει ποτέ καλά σε γάμο φίλου μου με συγκλονίζει αυτό το
τώρα διασκεδάζουμε, τώρα τρώμε, τώρα χορεύουμε δεν μπορώ, δεν μπορώ, είμαι αμήχανος είμαι αμήχανος και μπορεί να είναι και κάποιο ξέρεις δικό μου αγχωραφοβικό που δεν έχω δουλέψει, ψάξει περαιτέρω όμως στο βάθος σου στην ουσία του είμαι δοτικός αγαπώ πολύ τους φίλους μου τώρα περί αυτού λόγω και δεν θέλω εγώ έχοντας ακούσει όλα αυτά που είπες μόλις κρίνω και θεωρώ χωρίς να σε ξέρω όμως ότι είσαι ένας καλός φίλος τότε έχεις μπλήσετε και σε ένας κάψης μέσα σου και να τα σκεφτείς όλα αυτά θα ρωτήσω την πραγματικότητα μπορεί να υπάρχει μια πιθανότητα να είσαι λίγο πιο αυστηρός και να είσαι καλός φίλος εγώ ξέρεις τι αναφέρομαι Τα φιλαράκια βλέποντας να είναι όλοι μαζί Σε αυτή τη θηρυλική καφετέρια που πάνε Στο Central Perk ένιωθα λέω Σήμερα αν ήταν τα φιλαράκια σήμερα Το Central Perk θα ήταν πιθανόντοτα Group chat το οποίο θα ήταν και σε σίγαση Και όλοι θα ήταν παιδιά Μπορούμε αύριο όχι εγώ έχω αυτό Όχι εγώ έχω εκείνο όχι εγώ έχω το άλλο Μιώθω ότι ζούμε λίγο σε μια εποχή
Που έχουμε αποθεώσει την άνεσή μας Τη βολή μας τα όρια μας έχουμε υπερσυγκεντρωθεί στα εγώ μας λέμε πρέπει να είμαι εγώ καλά να είμαι εγώ ήρεμος και έχουμε γίνει λίγο πάρα πολύ ανέτοιμοι με το να γνωρούμε ένας τον άλλον Ναι, μα δεν θεωρώ ότι είναι τυχαίο αυτό Ρε Σιλάμπερο, νομίζω ότι το σχέδιο τώρα δεν το λέω ως ψέκας το σχέδιο σε πολλά εισαγωγικά είναι η ιδιότευση του ανθρώπου, δηλαδή τι θέλω να πω Ακόμα και στις διεκδικήσεις μας Θα πω κάτι τώρα το οποίο ελπίζω να μην παρεξηγηθεί.
Τα τελευταία χρόνια και καλώς έχουμε δώσει ευαρτότητα πάρα πολύ στο κομμάτι της σεξουαλικής ταυτότητας, γιατί υπήρχαν άνθρωποι που υπέφεραν. Ακόμη και τώρα στην επαρχία είναι λίγο ντροπή να πεις στο παιδί μου εμένα παιδιά είναι gay. Μπορεί να ντρέπεται ο πατέρας ή η μάνα. Οι διεκδικήσεις μας έχουν περιοριστεί στο ατομικό δικαίωμα.
το δικαίωμα μου η σεξουαλική ταυτότητα μου κάποτε ήταν το εμείς πάνω από αυτό και χώραγαν όλα εκεί δεν σταμάτησαν πολλοί άνθρωποι να διεκδικούν και το δικαίωμα στην ορατότητα μιας μειονότητας αλλά το κάναν όλοι μαζί δεν ήταν από εδώ είναι οι gay από εδώ είναι οι μαύροι από εδώ είμαστε οι trans από εδώ κατάλαβες τι θέλω να πω έχει πάει όλο σε τόσο ατομικό παιχνίδι στο οποίο ο άνθρωπος γιατί είναι η φύση του να είναι κοινωνικό ζώο θα χάσει νομοτελειακά και γι' αυτό χάνουμε παντού γι' αυτό χάνουμε και στις διεκδικήσεις και το ήθελαν αυτό γιατί οι αντίπαλοι μας, και να λέω σωσταγωγικά γιατί δεν πιστεύω ότι υπάρχει κάποια ώρα το σύστημα οι αντίπαλοι μας που είναι πάντα ισχυροί πάντα, γιατί εμείς είμαστε ο απλός λαός μας θέλουν μεμονωμένα να μαχόμαστε γιατί και να κερδίσεις εσύ κάτι καλύτερο αν τσιμπήσεις ένα καλύτερο μισθό αύριο αν δεν το τσιμπήσουμε όλοι μαζί δεν έχει καμία σημασία να κερδίσει ορατότητα τώρα ας πούμε μια ομάδα δεν έχει πρόβλημα το κεφάλαιο
τρίβει τα χέρια του αν κερδίσουμε ορατότητα όλοι μαζί κάτω από την ίδια ομπρέλα εσύ για το δικό σου θέμα, εγώ για το δικό μου θέμα, για τη δική μου διεκδίκηση έχει πρόβλημα οπότε το ότι χάνουμε και οδηγούμαστε στην απόλυτη ιδιώτευση είναι αδύνατο να μην επηρεάσει και τη φιλία είναι αδύνατο, αδύνατο Το εντοπίζω και εγώ αυτό το ρεύμα προς την ιδιότευση και ο καθένας υπερσυγκεντρωμένος να δούμε τα σπιτάκια μας να είναι καθαρό το σπιτάκι μας τι θα φάμε σήμερα, πού θα πάμε ταξίδια εμείς κλείσαμε στην Σαντορίνη για το καλοκαιρισής, όλο αυτό όλο αυτό το παιχνίδι, γιατί, εγώ δεν έχω καταφέρει ακόμα να απαντήσω. Δεν έχω απάντηση. Σίγουρα νομίζω είναι πολύ παραγωγικό σίγουρα ωραία. Ένα κομμάτι αυτού είναι σίγουρα η απογοήτευση του κόσμου.
Δηλαδή τι θέλω να πω. Στη βαθιά κρίση που βίωσε η χώρα μας, ο κόσμος σηκώθηκε από τον καναπέ του και έδωσε μια ευκαιρία σε έναν άνθρωπο. Στην πράξη πήρε τα αρχίδια του. Δηλαδή θέλω να πω όσο και αν έδωσε μια προσπάθεια δεν είδε να καλυτερεύει η ζωή του κάπως. Αυτή η απογοήτευση τη γενιά μου τουλάχιστον την ξανακάθισε στον καναπέτηση ή την οδήγησε στην ιδιώτευση ότι παιδάκι εγώ θα βγω στην αγορά τώρα, θα μαζέψω τα λεφτά μου και χρειάστηκα τι γίνεται δίπλα από το σπίτι μου.
Ματέωση δηλαδή. Ματέωση απόλυτη. Νομίζω δηλαδή ότι one factor είναι αυτό σίγουρα. Τώρα για τα υπόλοιπα όχι, δεν έχω κάτι να εμβαθύνω δεν έχω απάντηση ακριβώς. λίγο τελευταίωμα της εποχής που η ρυθμή ζωής είναι μη βιώσιμη πια θέλω να πω άμα θες 8 ώρες στη δουλειά σου το οποίο σημαίνει μίνιμουμ 10-11 για να πας στην Αθήνα και με μέσο μεταφοράς θες μια ώρα να πας στη δουλειά σου. Άρα όταν 12 ώρες λείψεις από το σπίτι σου μόνο για την υποχρέωσή σου αν είσαι στην πλειονότητα του κόσμου που δεν αγαπά τη δουλειά της γιατί δυστυχώς είμαστε και στη χώρα που κατά πάση πιθανότητα ότι και αν αγαπάς δεν το κάνεις επαγγελματικά ότι για να έχεις σπουδάσει μάλλον σουβλάκια τη λύγεις δεν το λέω υποτιμητικά ότι κάνεις κάτι διαφορετικό από αυτό που αγαπάς εννοώ Συνεπώς λοιπόν όταν θες 12 ώρες 13 για την υποχρέωσή σου πού χρόνος για το εμείς για τρίτος παράγοντας τώρα σκέφτομαι δυνατά γιατί ήρθα προετοίμαστος κατάλαβες και ξέρεις Αυτό κάνω εδώ στο podcast σκεφτόμαστε δεν ταυτό είναι
Προς τα τσιλάκια κουβέντα σκέφτομαι όλοι αυτοί από θέως ότι εγώ μέσα από τα social media που πλέον είναι κομμάτι της καθημερινότητας όλων μας οι από θέως του ωραίου σώματος είναι τα ωραία τα όμορφα νησιά τα όμορφα μάξια τα όμορφα λόγια αν θες ακόμη και εκεί ρε παιδί μου είναι όλα όμορφα ακόμη και ο άνθρωπος που δεν θέλει να χρησιμοποιήσει το σώμα του θα χρησιμοποιήσει τις ωραίες λεζάντες τις εικόνες η ζωή δεν είναι μόνο ομορφιά Θέλω να πω αυτό από μόνο του σε οδηγήσει Το ότι πρέπει να γίνω καλύτερος και εγώ Καλύτερος γραφιάς, καλύτερος στο σώμα μου Καλύτερος στο τάδε, στο χ, στο ψ Η ζωή στο εμείς, στο έξω, στην κοινωνικοποίηση Έχει και ασχήμια Γιατί έχεις και στραβά ως άνθρωπος Αν λοιπόν όλα αυτά που προβάλλονται μόνο τα καλά Αφαγορεύεται λίγο σήμερα η ασχήμια Μα είναι δυνατόν, είναι μια ωραία ασχήμια ρε παιδιά Δηλαδή θέλω να πω ποιητικά τώρα Συγγνώμη για το έχω κουστεί λίγο ηλίθιο Υπάρχει κάτι πιο όμορφο από την ασχήμια των ανθρώπων Να συγκρουστούμε για κάτι
Που το οποίο διαφωνούμε Δεν συγκρούνται για αυτά που διαφωνούμε Ξέρω κόσμο που μπορεί να διαφωνούμε Ιδεολογικά, πολιτιστικά, δεν ξέρω εγώ τι Και υπάρχει βαρεμάρα να μπούμε Σε συζήτηση σύγκρουσης Δεν είναι τρομερό αυτό το πράγμα Εγώ πιστεύω ότι η αιμονή Με τα αισθέτηξ, με την ομορφιά Με το καλέστητο, με όλο αυτό Που ανεβάζουμε story Μια γωνία της Αθήνας που είναι μαγική κτλ Είναι πάρα πολύ σχετιζόμενη Με φθήνοντα συστήματα Η αιμονή Το συνέχεια να θέλουμε Ας πούμε εγώ βγαίνω συνέχεια από το σπίτι Και έχω ακουστικά και ακούω τη μουσική που θέλω Γιατί κατά βάση Συνειδητοποιήσω ότι δεν θέλω να ακούω τον περιγυρό μου εύκολα.
Με ενοχλούν οι ήχοι της πόλης. Ξεκινάω από το σπίτι, μη συνδεδεμένος με την πραγματικότητα. Πόσο πιο κλεισμένος το εγώ μου μπορεί να είμαι εκείνη την ώρα. Όλα αυτά είναι αποτέλεσμα της ιδιότευσης που μας οδηγεί αυτή τη στιγμή η ρυθμή ζωής. Η ρυθμή ζωής σε ένα καπινευιστικό σύστημα που οδεύει προς την κηδεία του. Δηλαδή αυτή τη στιγμή ζούμε μια υπαρξιακή κρίση, οικονομική κρίση, πολιτιστική κρίση γιατί έχουμε ένα ασθενή πάνω σε ένα κρεβάτι νεκροκρέβατο, έχει καρκίνο του πνεύματος και του δίνουμε ντεπών και τον κρατάμε, ζωή σώνεται και καλά και είναι κάποιος multi-millionaire ας πούμε σαδιστής και τον έχουμε με χίλια καλώδια μη μας πεθάνει γιατί θα βρεθεί κάποια στιγμή το φάρμακο να σωθεί Αυτές τις μέρες κάτι με στεναχώρησε πάρα πολύ.
Ήμουν στο σπίτι, ο αδερφής μου είναι γιατρός. Γύρισα από μια από τις άπειρες εφημερίες αδωνιακούς, καμένη. Ένα παιδί με πολύ ανσυναίσθηση. Εγώ είμαι 30, αυτή είναι 27. Για πρώτη φορά άκουσα την αδερφή μου να λέει δεν είναι πρόβλημα, είναι δικό του πρόβλημα για κάτι που συζητούσαμε. Γύρισα από μια εφημερία πάρα πολύ κουρασμένη και από την ψυχή της μου είπε, το είδα στα μάτια της δεν είναι δικό μου πρόβλημα, είναι δικό του και λέω βάσχεσαι να μιλάς έτσι, δεν είσαι αυτή εκεί real time είδα την αλωτρίωση της αδερφής μου, τον καπιταλισμό είναι δυνατό να μην υπάρξει η αλωτρίωση είναι δυνατό να μην υπάρξει μίλησες τώρα για μια συγκεκριμένη ας πούμε επαγγελματική ταυτότητα η οποία έχει μετά τον covid και κατά την περίοδο του covid οι άνθρωποι αυτοί έχουν δυνοπαθήσει είναι δυνατόν Η αδερφή σου όσο η ενσυναίσθηση και να έχει είναι ένα κοινωνικό ζώο όπως είπαμε όπως όλοι οι άνθρωποι.
Κινείται σε ένα περίγυρο που γίνεται ένας χαμός δίπλα της. Τα λεφτά που παίρνουν είναι αστεία. Οι συνθήκες στις οποίες δουλεύουν είναι αστείες, αν όχι τραγικές. Το αστείες με την πολύ ηρωνική του έννοια σαφώς. Είναι δυνατό να μην αλωτριωθεί. Είναι δυνατό να μην γυρίσει κάποια στιγμή σπίτι και να πει ας το διάλογε όλοι.
και πώς το είδαμε μετά την τηλεόραση και μου λέει ένιωσα μίσος αγνό, γιατί εμείς είδαμε κάτι άλλο στα μίνδια διοικητεύτηκε κάτι άλλο περί κομμουνιστικής βίας, μίλησε πάλι το κοντρόλα ρε, τη ζημιά και ένιωσε τέτοιο μίσος που μου λέει πρώτη μόνο να μην νιώθω από το να νιώθω, δεν μου κάνει καλά το να νιώθω, να νιώθω, να νιώθω και θεωρώ ότι πολλοί άνθρωποι μου διάζουν έτσι γιατί πόσο μίσος να νιώθεις η οργή μας πλέον κάποτε σου ξαναλέω την έβγαζες κάπου που δεν έβγαινες να διεκδικήσεις λόγω αυτής της ματέωσης εγώ θεωρώ ματέωση την καταπίνεις θα βγάλεις ψωσωματικά θα πες τα αρκωτικά υπερφαγικά δεν θεωρώ τυχαίο ότι όλα αυτά έχουμε όποιος είναι μιλένιαλ σε αυτή τη χώρα μιλένιαλ και κάτω είναι αδύνατο να έχει έρθει σε επαφή με κάποιο αυτοάνωσο ή ψυχικό νόσημα ή καταχρήσεις Αδύνατο, εγώ δεν ξέρω.
Και μάλιστα έχω την τύχη να έχω έναν ευρύ κοινωνικό κύκλο που έχει διάφορες τάξεις μέσα του. Από έναν πορφυρογέννητο γόνο, ας πούμε, μέχρι ένα παιδί που έχει ζήσει και στον δρόμο μια περίοδο της ζωής του. Τα προβλήματά τους στο τέλος της ημέρας είναι τόσο κοινά και έχουν να κάνουν με ψυχική συμφίση ως πράγματα. Είναι αδύνατο σε αυτή τη χώρα να μην έχεις έρθει αντιμέτωπους με αυτό.
Ναι. Μου αρέσει πάρα πολύ ο τρόπος που μιλάς Εγώ θα επιμείνω και σε αυτό που σου είπα έξω Πριν ξεκινήσουμε το podcast Ότι ζούμε σε μια εποχή που φθηνένουν οι έννοιες Δηλαδή όταν ο άλλος Μπορεί να είσαι χρόνος Θα μιλήσω πάρα πολύ πραγματικά Όταν ο άλλος μπορεί να είσαι 15 χρόνια φίλος Και μια μέρα αποφασίζει ότι δεν του πολύ κάνεις Αντί να κάτσεις να το συζητήσεις Σιωπηλά να εξαφανιστεί που ας μην στελεκνήσεις παιδιά Ή εγώ πολύ, όλοι δεν το θα με κάνει Ού, είσαι τρελός Γιατί το κάνεις όμως Παναγιώτη, νομίζω έκλεισε λίγο ο κύκλος μας σαν φίλοι Με έχεις ξεπεράσει, σ' έχω ξεπεράσει Δεν περνάμε καλά, δεν τα λέμε ωραία Πλέον χύψη, να σου εξηγήσω Το είπα με ghosting, είναι cool Να είναι cool αυτό Έγινε mainstream Κάποτε, παιδί μου, έχω ζήσει πολλά χρόνια Όσο έρχεται στη ζωή μου και μου άρεσε το φλερτ πάρα πολύ Ωραία, την χάνει και είμαι straight κάποτε η αγόριψη που θα σου έδινε ένα κορίτσι φαντάζομαι και ένα αγόρι παιδί μου σου το έλεγε ξέρεις τι ρε φίλε ευχαριστώ
με γοητεύει το φλερτ ευχαριστώ πάρα πολύ δεν υπάρχει διαβάστηκε γεια σας δεν θα σε απορρίψουν καν παιδί μου δεν θα χαλάσεις τη βολή σου ούτε να μπεις διαδικασία να απορρίψεις έναν άνθρωπο τρελό τρελό αλλά ταυτόχρονα και όχι τρελό φαίνεται γιατί πάει προς τα χείλη Εγώ με ενοχλεί και αυτό και με ενοχλεί και πάρα πολύ. Είμαστε λίγο αδιάφοροι, είμαστε λίγο cool.
Εγώ έχω τίχει να βρεθώ σε παρέσπα, ας πούμε πριν σου είπα για τα διηγήματά μου. Μιλάω με τρελό πάθος, όπως φαίνεται, για τα διηγήματά μου, το οποίο είναι λίγο υπέρμετρο και όχι cool να είσαι και τόσο παθιασμένος. Κάντο, αλλά να είσαι cool. Ή τουλάχιστον να έχει λίγη αλαζονία μέσα. Ναι. Να έχει λίγο ελαζονία το οποίο ξέρεις Και αυτό σημαδεύει της εποχής είναι Δηλαδή μην πεις πόσο μου αρέσει Το δίηγημα που έγραψα Που πεις πόσο καλός είμαι στο δίηγημα Αυτό μπορεί να έχει μια πέραση Ή λίγο απαθής Ναι μωρέ εντάξει το δέχτηκα να σπούμε Απαγορεύει το ενθουσιασμός Ναι απαγορεύει Το οποίο με στεναχωρεί πάρα πολύ Αλλά θέλω να σου κάνω μια ερώτηση Καταρχάς είσαι αισιόδοξος για το μέλλον Για τη φυλία θεωρείς ότι αυτή η ζημιά είναι να στρέψουμε.
Με την έννοια το φάγαμε, το φάγαμε, το φάγαμε. Οι άνθρωποι έχουμε μια τάση όταν το τρώμε, το τρώμε, το τρώμε. Τέτοιο να θέλουμε. Δηλαδή εγώ πιστεύω για το ίδιο της ολυμπίδιας. Στο μέλλον θα σταματήσουμε να τα χρησιμοποιούμε. Ναι. Κοίτα, από τη φύση μου ως άνθρωπος πιστεύω στη συνέχεια. Πιστεύω στη συνέχεια. Θέλω να υπάρχει συνέχεια και παλεύω για να υπάρχει συνέχεια.
Οπότε δεν θα μπορούσα να σου πω ότι δεν είμαι αισιόδοξος. Αλλά νομίζω είμαστε στη χειρότερη του στιγμή. Μου έχει πει ο Λάκης Λαζόπουλος μια πολύ ωραία φράση, τη δανείζουμε συχνά και νομίζω ότι είναι η καταλληλότερη απάντηση σε αυτό που ρώτησες. Το μυαλό, ακόμη και αν δεν έχει δει ποτέ του φως, είναι αδύνατο να συνηθίσει στο σκοτάδι.
Πολύ ωραία. Γι' αυτό είμαστε πνιγμένοι σταυτοάνωσα, γιατί αυτό που ζούμε δεν μας αρέσει. Όσο ανόητος και να είσαι, από επιλογή και να θες να είσαι, να κλείνεις τα αυτιά σου και να λες εγώ μόνο Μύκονο Σπαρτίου, ας πούμε ότι αν ζούμε τη Μύκονο ποτέ δεν της εποχής μου, δεν ξέρω ποιο είναι τώρα τον Ισή. Το μυαλό σου είναι αδύνατο να είναι οκ μέσα στο σκοτάδι και μέσα στη σύψη.
Είναι αδύνατο. Γι' αυτό σου βγάζει αυτό άνοσα, γι' αυτό έρχεσαι σε επαφή με άλλα πράγματα, γι' αυτό ψάχνεις την κοκαίνη, όχι αυτή και τέταρτη. Ό,τι θεωρεί ο καθένας κοκαίνη του. Οπότε το σώμα μας κάπως από μόνο του μας το λέει. Μας το λέει ότι θα υπάρξει συνέχεια. Μας το λέει το ότι έχουν ανοίξει και οι συζητήσεις για το κακό των social media ποιητή σε ένα τόσο σύντομο χρονικό διάστημα, έτσι, δεν κλείνουν ούτε 20 χρόνια ζωής.
και έχουμε αρχίσει να συζητάμε πω πω Χριστέ μου τι πρέζα είναι αυτή γιατί περί πρέζας πρόκειται δείχνει το μυαλό κάποιου ανθρώπου είναι αδύνατο να το συνηθίσει τη σύψη και θα πάει παρακάτω. Οπότε απ' τη φύση μου θα σου πω ότι ναι είμαι αισιόδοξος, θα αλλάξει θα ξαναέρθει το εμείς το προσκύρμιο θα ξαναγίνουμε καλοί φίλοι θα γουστάρουμε να τσακωνόμαστε με τους φίλους μας και μετά να κλαίμε αγκαλιά και να λέμε συγγνώμη ο ένας στον άλλον. Θα γουστάρουμε να κάτσουμε σε ένα τραπέζι χωρίς κινητά αλλά νομίζω ότι τώρα είμαστε στον πάτο-πάτο δηλαδή είμαστε στο χειρότερό του σημείο.
Ζούμε όντως μετά Η γενιά μου έζησε τη μετάβαση. Η γενιά μου έζησε τη μετάβαση. Ξέρεις τι, εγώ δεν πιστεύω ότι ο άνθρωπος έχει ένα στοιχείο. Πιστεύω ότι έχεις 250 στοιχεία αμέσως. Το τι θα σου βγάλει η εποχή είναι αλλουνού παπαευαγγέλιο. Όλοι μπορεί να κρύβουν έναν άλλα ζώνα μέσα τους. Αλλά θέλεις γιατί η εποχή προστάζει κάτι άλλο.
Ξέρεις το μασάνε πιο πολύ, άλλοι το κρύβουν περισσότερο. Άλλοι καλλιεργούν άλλα στοιχεία του χαρακτήρα τους Φέρω ένα παράδειγμα. Το 70, αν εγώ ήμουν ψεκασμένος και πήγαινα στο χωριό μου, θα σου λέγαει η γη είναι επίπεδη και θα εργόσουν εσύ που έχεις πάει σε ένα πανεπιστήμιο και θα λες, ρε σύ όχι, γιατί ο Γαλιλαίος 1, 2, 3.
Και εκεί εγώ θα λέγα, α, να το λέει ο λάμπρος δημορφωμένο παιδί, έχει δίκιο σου παιδιά, συγγνώμη, θα μαζευόμουν στην γωνίτσα μου και θα σ' άκουε. Τώρα με το που θα σου πω εγώ Εγώ γίνω επίπεδο και θα μου πεις όχι ρε εσύ γιατί 1,2,3 Θα βγάλω το κινητό μου και θα σου πω Τι λες για κοίτα Είμαστε 25.000 ψυχές που το πιστεύουμε Αυτό το πράγμα Δηλαδή απειριόριστη πρόσβαση στην πληροφορία Και όχι στη γνώση γιατί είναι πρόσβαση στην πληροφορία αυτό το πράγμα Έχει βγάλει στην επιφάνεια Κάποια ένστικτα των ανθρώπων Τα οποία στις άλλες εποχές δεν ήταν Και η επόμενη εποχή θα βγάλει άλλα ένστικτα Και η επόμενη άλλα Δεν υπάρχει γραμμικό του Μα είμαστε δυναμικός ζώο Τώρα ξανά συζητάμε για τα εμβόλια Ξαφνικά για το φιολόγο Την παρόλα τους Έχω άνθρωπο που αγαπώ πολύ στο στενό μου κύκλο Που δεν έχει εμβολιάσει το παιδί του Γιατί μου λέει εσύ μπήκα και διάβασα Ξέρεις πόσα παιδιά έχουν πάθει τέτοιο Και η απάντηση απλή που είναι Ξέρεις πόσα παιδιά έχουν σωθεί γιατί η πρόσβαση είναι στην πληροφορία
και όχι στη γνώση. Το μυαλό δεν έχει και την τάση από μόνο το, αυτή είναι η δική μου θεωρία έτσι δεν είμαι βιολόγος νιώθω ότι το μυαλό έχει την τάση από μόνο του στην τεμπελιά. Δηλαδή αν δεν το πεδέψεις η φυσική του ροπή είναι να τεμπελιάζει. Και το σχόλιο. Τέλει την ησυχία του. Τι το θες τώρα το βιβλίο αφού στοπ εδώ άνθρωπος στο εμβόλιο κάνει αυτισμό. Πάρ' το.
Θέλουμε να κατακάτσουμε γενικά Νομίζω ότι η φυσική ροπή μας είναι προς τα εκεί Οπότε αυτό δεν βοηθά Πάρα πολύ την εξέλιξη της συζήτησης Τώρα που στάσαμε εδώ από τη φιλία Δεν ξέρω Όχι τέλειο είναι αυτό Αλλά πλάστα θέλουμε όλοι οι Παναγιώτε Να μιλάμε, να μιλάμε, να μιλάμε Θέλουμε να ακούμε Καθόλου δεν μας νοιάζει Πολλές φορές έχω εντοπίσει σε συζητήσεις Δεν τους νοιάζει σε σημείο που νομίζω δημιουργεί πάλι ποιητικά, έτσι μην παρεξηγηθώ, ένα νέο είδος αυτισμού.
Δεν ακούνε. Δεν ακούμε, συγγνώμη, δεν ακούμε. Κι εγώ. Κι εγώ το παθαίνω πολλές φορές. Είναι σαν είμαστε μονίμως κοκαρισμένοι και αν θέλουμε να περιαυτολογούμε. Είναι τρομερό αυτό το πράγμα. Ή να περιαυτολογούμε ή να συζητάμε για κάτι το οποίο το σύστημα μας έχει επιβάλλει να συζητήσουμε. Δηλαδή ακούμε ζέσσινα Συζητάμε για έναν influencer Και τι κάνει και τα λοιπά Και ταυτόχρονα αναρωτήθηκε κανένας Αν ο γείτονας ή η γειτόνισσα Ή ο μονογονέας ή ο φτωχός που ξέρουμε ότι περνάει Δεν κοιτάμε Αλλά κοιτάμε με ζέσσινα τι κάνει Θα δανειστώ τώρα ή ο Άννα Τούνε Ναι ναι Μα νομίζω ότι το σύστημα θέλει αυτό το πράγμα Γιατί ξαναλέω ο κόσμος όταν πρέπει Όταν φτάνουμε στον απόπατο ευκαιρίες δίνει με τα τέμπη λόγου χάρη βγήκε στους δρόμους ο κόσμος γιατί τον έπνιξε η αδικία και τι είδε μια δικαιοσύνη να στηβάζει τους γονείς σε κάτι δικαστήρια που τρέχανε νερά και δεν λειτουργούσαν τα μισά πράγματα χαθαρές απαντήσεις να μην παίρνουν από τη δική αυτογέννα και όλες τις θεωρίες συνωμοσίες γύρω από αυτό
γιατί όσο δεν είσαι ξεκάθαρος Ναι και ξυλόλια θα πούνε. Εγώ δεν πιστεύω σε καμία θεωρία συνωμοσίες για τα τέμπη. Ωραία. Ναι. Δεν πιστεύω σε τίποτα παραπάνω από την ανεπάρκεια του ελληνικού κράτους συγκεκριμένα. Δεν πιστεύω ούτε σε κρίξεις ούτε σε τίποτα. Αλλά όταν δεν δίνεις μια ξεκάθαρη απάντηση στους ανθρώπους. Προφανώς.
Αυτό το πράγμα θα γεννήσει τέρατα. και αυτοί δεν δίνουν ξεκάθαρη απάντηση στους ανθρώπους γιατί δεν θέλουν να πάρουν καμία ευθύνη. Οπότε ας γεννηθεί τέρας. Αυτοί θα το θρέψουν, αυτοί θα το κόψουν, αυτοί θα το μοιράσουν μετά ξανά, αυτοί θα ξαναγεννήσουν και το επόμενο δεν τους νοιάζει. Πώς είναι δυνατόν όλα αυτά να μην μας επηρεάζουν ως ζώα, ως ανθρώπους και κατ' επέκταση να μην επηρεάζουν και τη φιλία μας.
Πώς είναι δυνατόν. Και ταυτόχρονα έβλεπα εγώ στο τρένο στο Βέλγιο ένα κοριτσάκι μικρό να βλέπει AI στο TikTok τη ομπανανίνο και τη στρομπερίνα και λέω φίλε αυτό δεν είναι ένα νέο είδος γιατί αυτό το εκλαμβάνει και μου άρεσαν αυτά που έλεγες πριν βούμε και θα σου ξαναζητήσω να τα πεις. Ας πούμε, εγώ θυμάμαι να διαβάζω με την μαμά μου να μου παίρνει ένα βιβλίο και δεν το λέω πόσο γαμάτιμα είναι, έχω το αντίθετο ούτε πόσο γαμάτι με την κοιλική χάλα δεν αναιρεί ότι μου παίρνει ένα βιβλίο Ζορ Σαρή, Άλ Κιζέι, μου διάβαζε μια σελίδα αυτή, μια σελίδα εγώ και τώρα το βιβλίο αυτό βλέπει μπανανίνο και στρομπερίνα και το κολλώ με αυτό που είπες πριν πούμε ότι εσένα ο πατέρας σου μίλησε για δέκα πράγματα δεν θέλω να με αυστηρώ υπάρχει ένας άνθρωπος μέσα μου που λέει τι να μιλήσουν στα παιδιά άνθρωποι οι οποίοι πρέπει να δοδεύσουν 15 ώρες τη μέρα για να μην έχουν να πληρώσουν το γάλα στο τέλος του μήνα δεν φταίνε αλλά μετά ξυπνάει και το άλλο τέρας μέσα μου που λέει
δεν φταίνε μην κάνεις παιδί ρε γαμ άτιμε συγγνώμη τώρα δεν θέλω να σου διαλύσω το podcast μην κάνεις παιδί δεν είναι εύκολο μην τα γερνοβολάτελες και είναι να πούμε τσαπιά με στα φίλια αν το παιδί σου 10 χρονών ξέρει μόνο την μπαλαρίνα καπουτσίνα να σου πω κάτι δεν θέλω να είμαι μπούμερ αλλά προσπαθώ να θυμηθώ και το δικά μου και εγώ τον μπαλαρίνα καπουτσίνα της εποχής μου έψαχνα ως παιδί αλλά είχα με επιμονή έναν χαμένο πατέρα ο οποίος σου πέταγε το σπόρο εγώ δεν είχα καμία όρεξη 12 χρονών να ακούω τον Μίκη Θεοδωράκη ας πούμε και δεν καταλάβαινα και τι έλεγε αν θες μένει το ένα το χελιδόνι και άνοιξε η ακριβή ένα χελιδονάκι φανταζόμουν αλλά αυτά μένουν ως σπόροι κάποια στιγμή θα πας 20 θα πας 25 θα πεις ρε γαμώ το κερατό μου αυτός ο ο χύψη ας πούμε ρίτσος τι μπορεί να εννοεί εκεί ή ο ελίτης ας πούμε αφού είπα για το Μίκη Θεοδωράκη τι μπορεί να εννοεί εκεί τι μπορεί να εννοεί εκεί ο ο Μητροπάνος με τους στίχους του Αλκαίου που όλη η Ελλάδα τραγουδάει τα χείλη μου ξερά και διψασμένα
γυρεύουν στην άσφαλτο νερό ανάθεμα και εγκαταλαβαίνει μισή ψυχή τι σημαίνουν αυτά τα πράγματα που τραγουδάει αν όμως το ξέρεις κάποια στιγμή επειδή όπως είπαμε το μυαλό ψάχνει πάντα το φως ακόμη και αν μην το καταλαβαίνουμε θα κάτσεις και θα πεις τι ήταν αυτή η μαλακία που μίλησε ο πατέρας αν ο πατέρας σου μιλάει μόνο για μπαλαρίνα καπουτσίνα τι θα ψάξεις ποιος θα σου δώσει ρεθίσματα το σχολείο τίποτα μία αποθήκη ψυχών είναι ποιος άντε να είσαι τυχερός να βρεις κάποιο καθηγητή κάποιο δάσκαλο που ξέρεις ακόμη δεν θα τον έχει καταπληρωμένο το σύστημα να θέλει να αρπάξεις κάτι ως μία κουβέντα αλλά δεν νομίζω γιατί και οι καθηγητές και οι δάσκαλοι ακόμη δεν έχει καταπληρωμένο το σύστημα περισσότεροι πηγαίνουν έρχονται να πούμε 60 χιλιόμετρα από το σπίτι τους κάθε μέρα απλήρωτοι ή κακά πληρωμένοι κανένας δεν έχει όρεξη για τίποτα δεν λειτουργεί τίποτα οπότε ο μόνος που έχει μείνει να σου δώσει ένα ερέθισμα είναι αυτός ο κερατάς και κερατό η μάνα σου ε, άμα δεις τον τύπο για αυτή
θα βγεις φίκος Καταρχάς πλέον πιο πολύ από ποτέ ακούω τις φράσεις έλα κούρασες, κούρασες, αυτό το κούρασες το έχουμε τόσο κούρασες που πλέον αρχίζω και παντάω πήγαινε σπίτι σου να ξεκουραστείς και ξαναβγες στην κοινωνία που δεν μ' αρέσει πραγματικά δεν μ' αρέσει να κάθομαι να τσεκώνομαι να παντάω αυτό, αλλά κούρασες, κούρασες έλα κούρασες, αχ δεν μπορώ να σε ακούσω το λέμε πιο συχνά από ποτέ αφού και ο πατέρας μου μου λέει κάποια στιγμή εσύ πέντε στις δέκα φράσεις είναι έλα κούρασες, έλα δεν μπορώ να ακούσω ρε φίλα αν κουράζεσαι τόσο εύκολα ξέρω εγώ, απ' την άλλη το καταλαβαίνω γιατί μπορεί να κουράζεσαι και τόσο εύκολα το καταλαβαίνουμε όμως Λάμπρο γιατί καθώς ξαναλέω εγώ μιλάω τώρα και σε και εγώ το κάνω, δεν βγάζω την ουρά μου έξω, ωραία το καταλαβαίνουμε δεν είναι και λύση Λάμπρο δεν είναι γερής πρέπει κάποιος να πιεστούμε δεν έχω τη λύση άμα την είχα θα την έλεγα πραγματικά αλλά πρέπει κάποιος να πιεστούμε αυτός δεν είναι δυνατόν σε λίγο θα μιλάμε με επιφωνήματα
α ου φέρ' το αυτό κάν' το πά' το πιέσ' το με στίχους του Ακίλα πά' το φέρ' το κάν' το ράν' το δεν ξέρω τι άλλο να πω πάντως χαίρομαι επειδή είπες κάτι πρέπει να κάνουμε να καταθέσω εδώ στους ακροδιστές του podcast ότι τον προηγούμενο μήνα δεν ήθελα καθόλου να πάω σε ένα πάρτι μιας φίλης και τα λοιπά δεν ήθελα, δεν άντεχα, δεν ήμουν καλά ψυχολογικά και όχι ρε φίλε δεν έχεις μας ειδικής ψυχολογία τώρα σε μας έχει το πάρτι της φίλης σου σήκω, ξεβολέψου, βγες από τη βολεψή σου πήγαινα αγόρας ένα ωρό δώρο και πήγαινα χαμογελαστός μετά μια φωνή μέσα μου είπε και τι θα πιεστώ, ναι θα πιέστε Είπες πολύ μεγάλη κουβέντα φίλε αυτή τη στιγμή θεωρούμε υπερήρωες βλέπω εγώ πως μιλάω για κάποιους ανθρώπους που έχουν γεμάτη ημέρα και λέω πω πω πως το καταφέρνει που τι κάνει θα πάει στο γυμναστήριό του και σε μια κοινωνική υποχρέωση η οποία δεν είναι καν υποχρέωση να κοινωνικοποιείται και εμείς δεν μπορούμε τώρα να το κάνουμε γι' αυτό που σου λέγαμε και στην αρχή ότι νιώθω κακός φίλος
Η σκέψη μου αυτή πρέπει να είναι Σκάσε ένας άνθρωπος που έχει καλέσει τη χαρά του Θέλει να είσαι εκεί γιατί σε αγαπάει Σε αγαπάει και θέλει να είσαι εκεί Σε σκέφτηκε πως πολύτιμο στις μέρες μας Να σε σκεφτεί κάποιος Δεν είναι τρομερό Εγώ πια από αυτή την αφετήρια ξεκινάω σε αυτά Πόσο πολύτιμο τη διέθεσαι σε αυτό το αιώνα πληροφορίας Και μπαίνουμε βγαίνουμε βλέπουμε Διέθεσε 10 λεπτά ρεντολάπιν να καλέσω και να του στείλω και να ανοίξω.
Επίσης, ρε φίλε, το βλέπω τώρα και στη δουλειά και γενικότερα, δεν παίρνουν τηλέφωνο. Μου στέλνουν μηνύματα. Εγώ ξέρεις, πάντα τα νεύρα που παίρνουν τηλέφωνο και μου τη λένε, γιατί έχω θέμα με τα μάτια μου. Δεν βλέπω καλά. Οπότε είτε φοράω γυαλιά είτε όχι. Η διαδικασία του μηνύματος με κουράζει πάρα πολύ, ρε παιδί μου. Και πάντα όταν θέλω να πω αρκετά πράγματα θα πάρω τηλέφωνο δεν τους αρέσει δεν το έχουν μάθει πιέζονται κουράζονται να μιλάνε στο τηλέφωνο θέλουμε να ετοιμαστούμε εγώ στα πολύ πολύ χαμηλά ήθελα και ραντεβού για την κλίση μη με δίνετε να σε πού πάνε για ότι μπορείς να με πάρεις αύριο στις 5 στις 4 και 50 αγχωνόμουν άρεσε αλλά τώρα όντως τώρα γελάω συγγνώμη ξεβόλαμα Λάμπρο είναι πολύ σοφό αυτό που είπες Να σου πω κάτι Ίσως η αρχή για το καλύτερο αύριο Να είναι αυτή η πολύ Χαζή σε εισαγωγικά έτσι δεν σε προσβάλλω Σκέψη Τι έγινε Και τι έγινε Τι θα πάθεις δηλαδή Τι κακό μπορεί να σου συμβεί Να πεις βαριέμαι του θανατά Αλλά θα πάω Έβλεπα μια ταινία από τα 90's
Που χτύπησε το κουδούνι κάποιου έλα είμαι από κάτω έλα να μιλήσουμε αυτό δεν γίνεται πια όχι καλέ ήπηχε το μεταπτυχιακό που έκανα που ήταν online η ύπαρξή μας η φυσική να αντικαταστάθηκε με την ηλεκτρονική γι' αυτό ξαναγυρνάω στα social εγώ πια νομίζω περισσότερο το αντιπαθώ παρά το συμπαθώ πλέον δεν με νοιάζει δεν βλέπω stories γιατί νιώθω ότι καμία αλήθεια δεν κουβαλάει όλο αυτό δεν νομίζω ότι λέμε αλήθεια στα social εύκολα Φαίνεται, δεν είναι φτιαγμένα για να λες αλήθεια ούτως ή άλλως, δεν την προμοτάρουν καλύτερα.
Και εγώ που είμαι, αυτή τη στιγμή παλεύω κάπως να με εξαρτηθώ από τα social, παρότι είμαι τζάνκι, τα σιχαίνομαι. Ναι, και εγώ πια. Έχω απόλυτη υπήγνωση του κακού. Και στεναχωριέμαι πολύ για φίλους, ξαναλέω, που αγαπάω και γενικότερα για τον κόσμο, ας πούμε, που δεν το καταλαβαίνει. Γιατί δεν το έχουμε καταλάβει ακόμα. Δεν το έχουμε καταλάβει ακόμα Τουλάχιστον στο βαθμό που θα έπρεπε Και ξέρεις τι να πάω λίγο ένα βήμα πίσω Οι άνθρωποι που θέλουν να έρθουν σπίτι σου Να δουν τι κάνεις Σου φαίνονται παράξενοι ε Σκέψου τώρα να σου έρθει κάτι να σου χτυπήσει το κουδί Και σου πει έλα ρε πέραν από τη γειτονιά να δω τι κάνεις Δεν θα πεις τι τρελός είναι αυτός Θα πω πω πω Τι εννοώ πόσο ραφτά υπερβαίνεται Τα όρια Και πρόσεξε τι θα πεις γιατί όλα κοινωνάνε σε αυτό που λέγαμε στην αρχή Πώς επεμβαίνουν τα όρια μου Να Τα όρια μου, τα δικά μου, εγώ Το εγώ σου πάλι Πήραμε στα σοβαρά τους αυτούς μας Όλοι έχουμε γίνει ατομιστές Έχουμε γίνει κάπου διαβάζα το οποίο δεν ξέρω
Αν έχει δώσει αλήθειας ότι το αγγλικό idiot Πηγάζει από το ιδιώτης Που στην αρχαία Ελλάδα Ήταν προσβλητικό να είσαι ιδιώτης Και να μην συμμετέχεις στην κοινά κάπου το είχα διαβάσει μου άρεσε πάρα πολύ ως έννοια αν ισχύει ας πούμε και το υιοθετώ αν δεν ισχύει συγγνώμη τώρα για τους ακροατές αλλά μου άρεσε πάρα πολύ ως ιστορία ναι όταν είσαι ιδιώτης είσαι και ηλίθιος τελεία θα γίνεις ηλίθιος οι κεραίες είμαστε κράμα πληροφοριών που λαμβάνουμε αν οι κεραίες μας δεν είναι ανοιχτές πως θα γίνουμε ηλίθιοι ναι συμπανά με το μεταξύ δεν σου έχει τύχει σημαντικό το κρίνω εγώ μετά ας πούμε αφού πιεστείς και πας κάπου να περάσεις και υπέροχα και να τους αγαπήσεις και ακόμα περισσότερο γιατί εγώ αυτούς τους ανθρώπους που έχω με κάνουν να νιώθω τόσο καλά ξεχνάω τα θέματα μου μου φαίνονται όλα πιο λαμπέρα και φωτεινάκια και αισιοδοξα η ζωή θα πάει καλά αλλά μετά πάλι νικάει η ηρωπή μας προς το κάτι άλλο τώρα κάνουμε μια πολύ μαύρη συζήτηση τη θεωρείς μαύρη Ναι, τι εννοώ, λέμε πολύ άσχημα γεγονότα
Δεν νιώθουμε κάτι, εγώ νιώθω πολύ ευθιασμένος Καρδάβες δεν πρόσφωνα Δεν είναι ότι μιλάμε τι ωραία τα πάμε στη ζωή μας Και μόνος καταπληκτικά Σχολιάζουμε άσχημα γεγονότα και παρόλα αυτά Εγώ λίγο επειδή λειτουργεί το μυαλό Ξέρεις το σπαθό μου σκεφτό Χαμογελάω κάπως Είμαστε κοινωνικά ζώα Αποδεικνύουμε λίγο ότι έχουμε ακόμα επίγνωση που είναι λίγο σημαντικό ίσως νομίζω είναι ένστικο το λάμπρο δεν το ρίχνουν στη δική μας ευφυγία ή στη δική μας επίγνωση νομίζω ότι είναι ένστικο δεν υπάρχει άνθρωπος ο οποίος όταν το πετάξεις σε μια ομάδα ανθρώπων θα του φύγει αυτή η τάση της πρέσβας του στην αρχή, το κινητό μου θα μιλάνε για κάτι μου και δεν θα περάσουν καλά ένα ωραίο παράδειγμα είναι ένα ξαδερφάκι μου που ήμασταν στο Πάσχα τώρα μαζί στο νησί είναι 12 χρονών, έπαιζε με το τάμπλετ του εννοείται οι γονείς του δίνουν μάχη ας πούμε για το τάμπλετ κτλ κτλ που όταν ήταν η ώρα να πάει για μπάλα 12 χρονών στην μπάλα πήγε, δηλαδή νομίζω ότι το ένστικτό μας στους πολλούς
πάει, δεν μπορεί το ένστικτό μας να είναι το τάμπλετ απλά μάλλον μεγαλώνοντας και επειδή έρχονται και οι ευθύνες και το ανούσιο του πράγματος και η ματέωση και σε χτυπάνε πολλά κακά λες άστο τώρα που να πάω Λίγο να το πω αυτό γιατί έβλεπα ένα TikTok και γινόταν ένα μπιφ με ένα τσακωμός ηλεκτρονικός πάρα πολύ χρονικό παιδί δηλαδή ούτε καν κάποια έχουν και λίγο πλάκα καταλαβαίνεις ότι είναι και εγώ προσχεδισμένο αυτό ήταν πολύ χαμηλό και εντάξει πες αυτοί οι δύο που συμμετείχαν έχουν θέματα ας πούμε ψυχιατρικής φύσεως θεωρώ δεν είμαι ψυχιατρος οι τρεις ή μισοί χιλιάδες τέσσερις χιλιάδες άνθρωποι που έξι ώρες απόγευμα καθόλου και έβλεπαν αλλά αν τους στείλεις εκείνη την ώρα έλα ρε είμαι απασχολημένος έλα ρε δεν μπορώ έλα έχω κάτι και το κάτι σου είναι να βλέπεις δύο ανθρώπους να λένε πολύ χαμηλά πράγματα.
Φάγανε την πρέζα τους. Ναι. Φάγανε την πρέζα τους. Το τράστη βή της γενιάς μας και ο τότε ο κόσμος είχε ανάγκη να ρουφάει την πρέζα του διότι ξαναλέω πριν στέμω ακράδο ότι το μυαλό θέλει την ευκολία του, θέλει την βολή του, δεν θέλει να κουραστεί. Στην πρέζα θα πάει, είναι πάρα πολύ λογικό. Έχει γίνει το TikTok. έδωσες λοιπόν μια πρόσβαση σε ένα αέναο τρας πράγμα στον κόσμο χωρίς να υπάρχει και αντίβαρο δεν δίνεις και κάτι ωραίο δίνεις μόνο πρέζα και ταυτόχρονα κατονομάζεις όλες τις συλλογικότητες γιατί για μαζί μιλάμε όλες τις συλλογικότητες, όλο το μαζί όλο το κοινό, το σύστημα το ονομάζει άλλα μόρια να ερχό απλή της και ξέρεις το χρωματίζεις κάπως για να το πολεμήσεις, να το ρεωθετήσεις και ταυτόχρονα όχι ρε φίλε το μαζί δεν είναι ούτε αριστερό ούτε ανερχοάπλητο ούτε η απόδοση δικαιοσύνης στα τέμπη είναι αριστερό, ούτε η απόδοση δικαιοσύνης για το μάτι είναι δεξιό ξέρεις το σύστημα ναι βρίσκει τρόπους θες να πεις κάτι άλλο στους ακροδιστές του pod
θέλω να πω πάρα πολλά πράγματα στους ακροδιστές του pod επειδή λέγεται λάθος στροφή πήραμε θέλω να πω ρε γαμώτο ότι μπορούμε να τη διορθώσουμε. Μπορεί να χάσεις το δρόμο. Ναι, σίγουρα. Χάνεις το δρόμο. Και με GPS να πηγαίνεις στη ζωή, το δρόμο πολλές φορές θα τον χάσεις. Αλλά σίγουρα υπάρχει ένας δρόμος που σου οδηγεί πίσω στο σωστό. Ωραία. Ό,τι και αν είναι το σωστό αυτό για τον καθένα, ας τον βρούμε μωρέ αυτό το δρόμο. Ήτε είναι παράδομος ή ακόμα και αν χρειαστεί να σταματήσουμε να πηδήξουμε κανένα κάγκελο, δεν πειράζει.
Το θέμα έξανα να βούμε ρε παιδιά Λίγο στην ευθεία Όχι άλλη στροφή Και όχι άλλος μόλτοκ παιδιά Μα και στα γραφεία Τώρα επιχάρη την τελευταία περίοδο Και έχω μια συνεργασία Με μια εταιρεία Έχει γίνει τόσο κορπορέτητο περιβάλλον Μέσα σε νιουζ ρουμ δημοσιογράφων Ρε είστε με τα καλά σας Αυτό είναι δημοσιογραφία Δημοσιογραφία πρέπει να μιλάς Εδώ είναι δυναμικό και τους βάζουν εκεί, πάτα enter να στείλεις έτοιμα για να πας να κλείσεις το βίντεό σου.
Μα στείλτε καλά μας. Ποια δημιουργία, ποια πια. Εγώ δουλεύω, έχω την ατυχία αυτή, να δουλεύω σε corporate περιβάλλον στους κληρώσεις, στους Ρεξέλες, όπου το AI μας λέει τι να πούμε να στον άλλον, γιατί εσείς είμαστε ελκυνείς στα email και τα γράφουν όλοι με AI. όπου στην κουζίνα κανένας δεν αντέχει τη σιωπή και προτιμούμε να πούμε και το κατάλαβα την πέμπτη μέρα που με ρωτούσαν το ίδιο πράγμα ξέναν πω ρε παιδιά αυτό δεν θέλουν να το πούσετε γιατί με ρωτάτε ας είμαστε λίγο και με τη σιωπή δεν υπάρχει πρόβλημα αυτό επομένως να εξεβολευτείτε και επαναγγελώ ότι σε ευχαριστώ ήταν πάρα πολύ ευχαριστώ το λέω αλήθεια με την κουβέντα που είπες για μένα είναι ένα challenge αυτό που έδωσες αυτή τη στιγμή και θα προσπαθήσω να το υιοθετήσω φίλε τέλειο ευχαριστώ το λέω από την καρδιά μου και το λέω γιατί είδες ότι αυτή η συζήτηση αυτή τη στιγμή τον έναν από τους δύο τους έδωσε κάτι δηλαδή πραγματικά έφευγε από μια συζήτηση που ούτε σε ξέρω ούτε φίλοι είμαστε και είπαμε όπως ξαναλέω άσχημα πράγματα
και κέρδισα κάτι και θα το υιοθετήσω θα το προσπαθήσω σε ευχαριστώ Αλήθεια που το λες. Εγώ ήμουν ο Λάμπρος Κώτης μαζί με ο Παναγιώτης και εμείς θα τα πούμε σε κάποιο άλλο επεισόδιο σε αυτό εδώ το podcast. Γεια πολλά!
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα