περί «κομμουνιστικής βίας»

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

00:30 από αλλού, αλλά νομίζω ότι προσπαθώ να είμαι πάρα πολύ μη φιλτραρισμένος και οργανικός και χαίρομαι γιατί βλέπω ότι υπάρχει ανταπόκριση σας αρέσουν και χαίρομαι πάρα πολύ όταν βλέπω τα μηνύματά σας στο instagram και τα σχόλιά σας κάτω από τα επεισόδια στο spotify τα στεράκια και τα followers όλα αυτά με κάνουν πάρα πολύ χαρούμενο και με κάνει πολύ χαρούμενο το να μου λέτε ότι σας κρατάει παρέα αυτό επειδή και εγώ πολλές φορές ακούω podcast για να μου κάνουν παρέα το ότι το κάνω εγώ σε κάποιον άλλον είναι πάρα πολύ μεγάλη τιμή.

01:03 Ήτανε λοιπόν Κυριακή, μία Μαρτίου, μία μέρα μετά, τα τρία χρόνια από τα τέμπη και καθόμουν στο σπίτι μου, στην τηλεόραση έπαιζαν βίντεο από τις δηλώσεις και στην Ελλάδα και στο εξωτερικό κύριο στην Ελλάδα. Καθόμουν και τα έβλεπα και στεναχωριόμουν τόσο πολύ για πολλούς λόγους και ο πρωταρχικός λόγος ήταν γιατί δυστυχώς φέτος προσωπικά δεν είδα τόσο μεγάλη απήχηση Δηλαδή δικά σε σχέση με πέρυσι που εβδομάδες πριν την 28η Φεβρουαρίου υπήρχαν καλέσματα και κόμτεντ και λάτε και θα γίνουν εδώ πορείες κτλ.

01:37 Φέτος δεν είδα εγώ προσωπικά κάτι τέτοιο. Και με συναγχώρησα πάρα πολύ γιατί θεωρώ ότι κάποιες φωνές που λέγανε ότι αυτό όσο πάει και θα φθήνει και ότι θα γίνεται δυστυχώς απαιτειακό. δηλαδή θα μαζευόμαστε και θα το θυμόμαστε κάθε 22ο Ιφυδροαρίου και ο πόνος ο αβάσταχτος θα μείνει με τις οικογένειες νιώθω ότι επαληφεύτηκαν αυτές οι φωνές και το λέω με πάρα πολλή στεναχώρια γιατί δικαιολογημένα βέβαια διότι νομίζω ότι πέρσι γράφτηκε ιστορία αυτό που έγινε πέρσι και στην Ελλάδα και σε πάρα πολλές πόλεις στο εξωτερικού είναι ιστορία, είναι πάρα πολύ σημαντικό και νιώθω ότι βάλαμε τόσο πολύ τη δύναμή μας και για μια φορά ενωθήκαμε παντού κόντρα στο κλίμα του καιρού που είναι μόνο διχόνια και μόνο πώς να χωριστούμε και να μπούμε σε ομάδες και να φαγωθούμε για μια φορά λοιπόν ενωθήκαμε και όλο αυτό δεν οδηγήσε πουθενά γιατί πολλοί τότε πιστεύανε ότι αυτό θα φέρει κάποιες συνέπειες δεν γίνεται τόσο μεγάλη κινητοποίηση να μην είναι αναπάντητη δυστυχώς έμεινε αναπάντητη

02:42 γιατί η απάντηση τότε ήταν σας ακούω, σας βλέπω λέτε λάβα πιο ψηλά και όλα αυτά τα αστεία επομένως νιώθω ότι ήταν τόσο αποθαρρυντικό αυτό γιατί πολλοί σκεφτήκανε τι άλλο να κάνουμε για να εισακουστούμε και υπήρξε μια απογοήτευση και πολλές φορές έχω πει και σε αυτό εδώ το podcast είτε μόνος είτε με καλεσμένους ότι είναι μια μορφή βίας αυτό ότι ό,τι και να κάνεις εγώ δεν σε ακούω και παραμένω εκεί που είμαι και δεν μπορείς να κάνεις τίποτα είναι μια μορφή θεσμικής βίας τέλος πάντων ήμουνα στο σπίτι μου και καθόμουν να βλέπω όλα αυτά με πάρα πολλές στεναχώρια λοιπόν και σηκώνομαι και λέω δεν μπορώ κάπως πνίγομαι και βγαίνω έξω παιδιά με μια μανία και βγαίνω στο σούπερ μάρκετ και αρχίζω και αγοράζω τουλίπες τουλίπες, βάζα κεριά και έρχομαι μέσα στο σπίτι και είχε γίνει ένα σκηνικό όπου έπαιζε στην τηλεόραση όλα αυτά τα στεναχώρα και εγώ καθόμουν με έναν μανιακό τρόπο έτσι, με ένα ψυχαναγκαστικό τρόπο και έκοβα του λίπες, έβγαζα τα φύλλα και τις ευθυγράμμιζα μέσα στο νερό.

03:45 Δηλαδή μπορεί να κάθισα και μία ώρα κοτσάνι-κοτσάνι να το ευθυγραμμίζω ώστε να μου αρέσει με ένα ψυχαναγκασμό και μια τελειομανία που δεν με δε κατέχει γενικά. Επομένως κατάλαβα ότι αυτό κάτι ήταν τώρα, δηλαδή το συνέστημα είχε επικρατήσει και καθόμουν και έκαιγα κεριά, έβαζα λάδια για να μυρίζω ωραία το σπίτι και καθόμουν και κοιτούσα τις τουλίπες μου.

04:06 Δηλαδή ήταν ένα σκηνικό όπου από τη μία στην τηλεόραση έπαιζαν όλα αυτά τα πάρα πάρα πολύ δυσάριστα γιατί υπήρχαν οι γονείς και οι συγγενείς των θυμάτων αυτού του εμπειρίου. Και απ' την άλλη έκοθα και βλέπα τις τουλίπες και προσπαθούσα και να με πολυβλέπω αλλά δεν ήθελα και να κλείσω την τηλεόραση. Και λέω τι κάνεις στον εαυτό μου Δηλαδή τι είναι αυτό το έργο Τι το κάνεις τόσο έντονα Και κάθασαι και ψάχνεις ομορφιά Και αυτή είναι η απάντηση Και το έχω πει και αυτό πολλές φορές Ότι ψάχνουμε πάρα πολύ ομορφιά Έχουμε ανάγκη η ομορφιά Νιώθω ότι ζούμε σε εποχές Που έχουμε μια αιμονή με την ομορφιά Και θεωρώ ότι η αιμονή με την ομορφιά Συνδέεται με ένα σύστημα Το οποίο φθήνει σε πολλά επίπεδα και με ένα σύστημα το οποίο μας αφήνει να ανικανοποιεί τους.

04:50 Και γι' αυτό βλέπουμε την ομορφιά είτε πάνω στα σώματά μας και στα πρόσωπά μας είτε γύρω μας, η αιμονή μας με το Instagram και με τα tele-stories και με τα aesthetics και όλα αυτά είναι ένας τρόπος που θέλουμε να βλέπουμε τον κόσμο και να τον αντιλαμβανόμαστε. Όπως σκεφτόμουν και το συζητούσαμε με κάποιους φίλους ότι έχει πολύ ενδιαφέρον ότι πια πολλοί από εμάς περπατάμε στο δρόμο και θέλουμε να φοράμε μόνο με ακουστικά και να ακούμε μουσική. Δεν θέλουμε να είμαστε σε επαφή με τους πραγματικούς ήχος μιας πόλης και όλο αυτό και θέλουμε να ακούμε αυτό που επιλέγουμε εμείς για τους εαυτούς μας και με στεναχωρεί.

05:22 Είχαμε συζήτηση με μια φίλη που μου λέει εντάξει ρε πάρε δυο ανάσες μου η πόλη σκέφτεται σε όλα και ισχύει ότι τα πόλοι σκέφτομαι όλα και τέπερα να λέω όλα αλλά θεωρώ ότι εδώ έχω δίκιο και ότι όταν έχουμε ανάγκη να φτιάξουμε ιδιωτικές σφαίρες, να τις τελειοποιήσουμε να είναι όλα τέλεια, πανέμορφα κτλ και οτιδήποτε είναι δημόσιο και συλλογικό δεν θέλουμε να μπλακούμε το απαξιώνουμε και προσπαθούμε να μην είμαστε σε επαφή και προσπαθούμε ο καθένας ξέρετε για την πάρτ μας δεν με ικανοποιεί αυτό μου αρέσει η ομορφιά, μου αρέσει να βλέπω ωραία πράγματα αλλά νιώθω ότι η προσκόλληση και η αιμονή μας στο βάζουμε τις τουλίπες και τότε καθόμουν εκεί το κοιτούσα και με χαροποιούσε τόσο πολύ και έξω σπού με ξεκίνησε ο τρίτος παγκόσμιος πόλεμος δεν είναι υγιές.

06:09 Δηλαδή με αφορά περισσότερο να μην έχω μια τόσο τέλεια ιδιωτική σφαίρα και να είναι πολύ πιο ωραία και να αντέχω να υπάρχω μέσα στη δημόσια σφαίρα παρά να είναι μια δημόσια σφαίρα κακάσχημη που προσπαθώ να μην υπάρχω. Υπάρχω, δηλαδή πόσες φορές λέω ευτυχώς θέ μου πολλές φορές στείλω εργάζομαι και δεν βγαίνω έξω. Δεν θα έπρεπε ρε παιδιά να είναι έτσι η κοινωνία.

07:23 επαγγέλματα που πραγματικά δεν μπορείς να πεις εντάξει ρε παιδιά, we are not saving lives or saving pdfs που μη δε κατέχει όλο αυτό για τον εταιρικό κόσμο το επάγγελμα του γιατρού είναι πραγματικά κάτι το οποίο είναι έκτακτο πάντα δεν μπορείς να είσαι χαλαρός, παίζεις με ανθρώπινες ζωές επομένως θεωρώ ότι μια υγιής πολιτεία πρέπει να εξασφαλίζει σε αυτούς τους ανθρώπους όπως και στους δικαστές και στους εγγελείς για να κάνουν σωστά τη δουλειά τους και για να μην διαφθείρονται.

07:47 Θεωρώ λοιπόν ότι και οι γιατροί είναι μια ομάδα που πρέπει να τους εξασφαλίζεις πάρα πολύ καλές εργασιακές συνθήκες, διότι σώζουν τις ζωές μας. Αυτοί οι άνθρωποι λοιπόν ξεσκόθηκαν, διαμαρτυρήθηκαν, υπήρξε πάρα πολλή ένταση και ο Υπουργός βγήκε μετά στα κανάλια για να κάνει damage control και για να ταΐσει τον αρέιτιβ και να χαρούν όσοι βλέπουν Sky και τηλεόραση και μίλησε για κομμουνιστική βία.

08:10 Με νόχλησε πάρα πολύ το ότι ονομάσαμε κομμουνιστική βία ανθρώπους σε ένα δημόσιο σύστημα που έχει εξευτελιστεί να προσπαθούν να εξασφαλίσουν καλύτερες εργασιακές συνθήκες οι οποίες καλύτερες εργασιακές συνθήκες θα γυρίσουν πίσω σε εμάς γιατί αυτοί οι άνθρωποι θα είναι πιο πρόθυμοι να κάνουν καλά τη δουλειά τους, πιο ξεκούραστοι να σκεφτούν Τι είπα ελάθος με τον καθεσταίνει Και δεν θα είναι μονίμως εξουσιανομένη Και σκεφτόμουν τι είναι βία Ποιος ορίζει τι είναι βία Και αν θέλουμε να είμαστε πάρα πολύ ειλικρινείς Πόσο πιο βία είναι στα αλήθεια Η επιστράτευση συστημάτων Για την επιδίωξη ιδιωτικών συμφερόντων Και όχι συλλογικών ή κοινωνικών Δηλαδή αυτό που κάνει η κυβέρνηση Με το σύμφωνο ότι μπορεί να φέρει τα πάνω κάτω Και να κινητοποιήσει ολόκληρα συστήματα για να επιβιώσει, να συντηρηθεί και να ικανοποιηθούν τα δεκά της συμφέροντα και των πολύ λίγων φίλων της.

09:01 Πόσο πιο βίαιο είναι στα αλήθεια από τα μιας μπροξιά που μπορεί να έκανε ένας υπεράγανε κτισμένος γιατρός του δημόσιου συστήματος. Και πόσο πιο βίαιο είναι ότι όλη αυτή η ασχήμια έχει φυσικά το περίβλημα της αριστείας, της γραβάτας, του πολιτισμού και του καθοσπρεπισμού. Και σκεφτόμουν να είναι η απραξία βία. Όταν έχεις χρέος και έχεις ορκιστεί να βοηθήσεις έναν λαό Και η δουλειά σου είναι το συμφέρον του λαού Αλλά εσύ παίρνεις τη δύναμη που σου έδωσαν οι άνθρωποι με το να σε ψηφίσουν Και τη χρησιμοποιείς για να πλουτίσεις και για να παραμείνεις ισχυρός Είναι βία Είναι βία η κακή πολιτική διαχείριση του δημόσιου συστήματος υγείας Και η εξαθλίωση των ζωών που υπάρχουν μέσα σε αυτό το δημόσιο σύστημα πόσο πιο βίαιοι από μιας μπροξιά είναι η διαχείριση του εκπαιδευτικού συστήματος για την ικανοποίηση ιδιωτικών συμφερόντων με εντελώς πασίφανη, παιδιά, καταπάτηση της συντάγματος από μιας μπροξιά.

10:01 Μετά ας μιλήσουμε για πιο μικρές κλίμακες. Είναι βία τα σύγχρονα εργασιακά συστήματα όπου πλέον πηγαίνεις παρακαλάς για να βρεις δουλειά κακοπληρώνεσαι, μένεις πάρα πολλές ώρες για να δουλέψεις γιατί δεν τολμάς να φύγεις, φοβούμενος ή φοβούμενη μην χάσεις τη δουλειά σου με ένα αφεντικό το οποίο θα καθορίσει που θα είσαι, ότι εγώ λέω ότι θα είσαι εκεί αλλά δεν σε πληρώνω και αρκετά.

10:24 Καθορίζω λοιπόν που θα είναι το σώμα σου για πάρα πολλούς λόγους, για λόγους εγωισμού και ναι παιδιά, ο εγωισμός παίζει πάρα πολύ στα έργασια καπριβάλλοντα, δεν είναι όλα δικαιολογημένα και σταθμισμένα και δίκαια, καμωμένα, καμία σχέση. Πάρα πολλές φορές και ο εγωισμός και η ομή επιδεξή δύναμης Είναι παράγοντες βάσει των οποίων κάποιος παίρνει μια απόφαση στεργασιακά περιβάλλοντα Αποφασίζω λοιπόν αν θα πάρεις άδεια και θα πας κάπου Αποφασίζω που θα είναι το σώμα σου γιατί έτσι γουστάρω Και είμαι ανώτερός σου και είμαι πιο δυνατός όπως ένα και εγώ σε πληρώνω Αυτό είναι βία Και αν είναι βία γιατί δεν μιλάμε με το ιδιωμένος για αυτή τη βία και για όλες τις άλλες βίες τις οποίες προανέφερα αλλά μιλάμε πάρα πολύ μένως για τη βία που ενδεχομένως θα έσκει σε ένας γιατρός αγανακτισμένος ξαναλέω σε ένα δημόσιο νοσοκομείο έχω συνομιλήσει με πάρα πολλούς ανθρώπους οι οποίοι είναι πάρα πολύ απόλυτοι και βιάζονται πάρα πολύ να χαρακτηρίσουν βία και κομμουνιστική βία και αριστερή βία

11:26 μια διαδήλωση στο κέντρο της πόλης ή τον εξοργισμό γιατρών σε ένα δημόσιο νοσοκομείο και ένας μπρόξυμο, αλλά δεν είναι τόσο απόλυτη. Μάλλον είναι πολύ πιο διαλλακτική στο αν είναι βία και αν καθιστά βία ο βομβαρδισμός παιδιών στην Παλαιστίνη, ο βομβαρδισμός του Ιράν και του σχολείου των μαθητριών ή το μπάζωμα των τεμπών.

11:48 Αυτό για αυτούς έχει αστερίσκους το αν είναι βία, το αν συνιστά βία. Εκεί δηλαδή η βία παίρνει άλλες ονομασίες αν το σκεφτείτε και αν έχετε μιλήσει με τέτοιες ιδεολογίες ανθρώπους. Εκεί η βία γίνεται αυτοάμυνα, γίνεται σύγκρουση, γίνεται πόλεμος, γίνεται ο πόλεμος έχει κανόνες και πρέπει να μην θείς, γίνεται όλο αυτό, γίνεται όλη αυτή η ομπρέλα η ενοιολογική και μόνο βία δεν ονομάζεται.

12:12 Και πραγματικά με ενοχλεί γιατί πολλοί από εσάς είστε τόσο πρόθυμοι και τόσο γρήγορα χαρακτηρίζεται κάτι κομμουνιστική βία ή αριστερή βία, αλλά είστε τόσο διαλλακτικοί με το αν είναι βία μια μεγάλης κλίμακας και συστημική και αγνής μορφής βία. Εγώ δηλαδή το λέω πάρα πολύ ρητά ότι θεωρώ πολύ μεγαλύτερη σημασία βία και βάζω πολλούς αστερίσκους γιατί θα επανέλθω σε αυτό και θα μιλήσω σχετικά με αυτό, με το να συγκρίνουμε βίες κτλ.

13:05 θεωρώ λοιπόν πολύ μεγαλύτερη αισθημασία βία το έγκλημα στα τέμπη και το μπάζωμα αμέσως μετά και όλες αυτές τις πολιτικές μανούβρες διαχείρισης προκειμένου να μην υπάρξει δικαιοσύνη και να πέσουν όλοι στα μαλακά και όχι μόνο αυτό βγαίνουμε και κορυδεύουμε και τους γονείς των θυμάτων ή λέμε πράγματα τύπου εντάξει τώρα δεν θα καθίσουμε για να ασχολούμαστε με αυτό η χώρα πρέπει να προχωρήσει δεν θα καθόμαστε τώρα να ασχολούμαστε με δύο τρένα που σου κρούστηκαν.

13:35 Παιδιά, εγώ αυτό το θεωρώ πολύ μεγαλύτερη βία από έναν γιατρό ο οποίος ενδεχομένως έσπρωξε ή έφτυσε έναν υπουργό. Και θέλω να καταλήξω ότι η βία είναι καταδικαστέα. Τελείω. Δηλαδή οποιασδήποτε έντασης, κλίμακας βία είναι καταδικαστέα. Ιδανικά θα πρέπει να ζούμε σε κοινωνίες στις οποίες δεν υπάρχει καθόλου βία. Καμίας μορφής, λεκτική, ψυχολογική, σωματική, μεγάλες κλίμακας, μικρής κλίμακας Γιατί η βία γεννά βία Και αυτό το οποίο θα σας πάω πίσω στα εργασιακά περιβάλλοντα Καθόμουνα και διάβαζα μία έρευνα που έλεγε πόσο σημαντικό είναι να έχουμε υγιείς εργασιακές συνθήκες σαν χώρα Διότι φανταστείτε πώς η βία γεννάται και να παράγεται σε μία χώρα που κακέις εργασιακές συνθήκες άνθρωποι οι οποίοι είναι στην εργασία τους περιβάλλον και καταπιέζονται δεν περνάνε καλά όλο αυτό το θυμό και την καταπίεση που υφίστανται στην εργασία τους περιβάλλοντα μοιραία κάπου θα το αναπαράγουν κάπου θα το ξεσπάσουν πολλοί θα το ξεσπάσουν στα σπίτια τους στους συζύγους τους

14:37 στις συζύγους τους στα παιδιά τους στα ζώα τους στο γείτονά τους στην γειτονιά τους γιατί δεν μιλάμε με τα σωμένους για αυτή τη βία που μπορεί να γεννήσει και άλλη βία δηλαδή τη βία του εργοδότη του ελληνικού εργοδότη που μπορεί να γεννήσει μετά και άλλη βία και βλέπουμε την κοινωνία έχει τρελαθεί αλλά δεν θέλω να λέω και συνέχιτε ίδια γιατί έχω καταλήξει γραφικός γιατί δεν μοιάμε με το ιδιωμένος για αυτή τη βία αλλά γράφουμε κάτω σχόλια στο tiktok και στο instagram αριστεροί είστε βίαιοι και αυτό και επανάσταση και θέλετε να σκοτώσετε και το ένα και να μας πάρετε τα σπίτια και όλα αυτά τα οποία είναι πάρα πάρα πολλά αστεία.

15:13 Η βία λοιπόν είναι καταδικαστέα τελεία αλλά πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι όλες οι μορφές βίας δεν είναι ισοδύναμες και δεν είναι ισοδύναμες σε ισχύ και σε συνέπειες και νιώθω πραγματικά ότι κάποιες φορές, μακάρι να κάνω λάθος, η κοινωνία φοβάται περισσότερο την απρόβλεπτη, αφθόρμητη βία ενός αδύναμου ή μιας μονάδας παρά τη σταθερή οργανωμένη βία του ισχυρού.

15:41 Ή αυτό ή νιώθω ότι είμαστε όλοι συλλογικά τόσο υποκριτές και μιλάμε για βία και θυμόμαστε το επιχείρημα της βίας. Αυτό είναι βία και αυτό είναι βίο μόνο στις περιπτώσεις που εξυπηρετεί την αφήγησή μας, την αφήγηση που θέλουμε να υποστηρίξουμε και κυρίως την πολιτική αφήγηση. Γιατί συγγνώμη αλλά δεν μπορώ να σε πάρω σε σοβαρά όταν μιλάς για βία και χρησιμοποιείς τη βία σαν επιχείρημα, αλλά δικαιολογείς αυτό που γίνεται στην Παλαιστίνη, αυτό που έγινε στα Τέμπη.

16:08 Θεωρώ ότι στην πραγματικότητα και στα αλήθεια δεν σε νοιάζει η βία, δεν σε νοιάζει να μην υπάρχει βία, δεν σε νοιάζει ότι εκδηλώθηκε βία, σε νοιάζει να έχεις δίκιο. Μακάρι λοιπόν να καταφέρουμε κάποια στιγμή να χτίσουμε κοινωνίες τις οποίες ο θυμός θα κλείπει, η βία θα ελαττωθεί, και μέχρι τότε εύχομαι επίσης να σταματήσω ο διχαστικός λόγος γιατί ένας υπουργός να βγαίνει και να λέει κομμουνιστική βία διχάζει μας πηγαίνει πάρα πολλά χρόνια πίσω ξυπνάει γενεακά τραύματα φουλ και είναι λίγο ανήθικο ρε παιδιά να χρησιμοποιείς τέτοια αφηγήματα που είναι και ψέματα και χρησιμοποιείς τέτοιες αφηγήσεις προκειμένου να κάνεις damage control είναι ανήθικο και από μόνο του τουλάχιστον για μένα αυτό είναι πασιφανές, από μόνο του δείχνω ότι δεν σε αφορά τίποτα.

17:00 Δεν σε αφορά ο λαός, δεν σε αφορά να εξυπηρετήσεις το δημόσιο συμφέρον ή το συμφέρον της χώρας, όπου όλοι αυτοί οι άνθρωποι για αυτόν τον λόγο είναι εκεί και βάσει αυτού έχουν ορκιστεί και γι' αυτό δουλεύουν υποτίθετα. Αλλά αποδεικνύεται ότι μόνο από αυτό δηλαδή, όχι ότι περιμέναμε αυτό για να το καταλάβουμε, αλλά μόνο από αυτό αποδεικνύεται ότι τίποτα από όλα αυτά δεν της νοιάζει και ότι το μόνο το οποίο της αφορά είναι να παραμείνουν ισχυροί και όλα αυτά το βλέπουν σαν παιχνίδι εξουσίας.

17:32 Έχοντας πει όλα αυτά και έχοντας ανεβάσει ομολογουμένως κάποια θερμοκρασία, γιατί συγχύστηκα, πάω να προσέξω τους τουλίπες μου και πάω να αναζητήσω ομορφιά στην ιδιωτική μου σφαίρα και μόνο την μπορώ εγώ να μου προσφέρω γιατί είναι πασιφανές. Νομίζω ότι τα ζεστήματα πλέον κάμοι ομορφιά δεν μπορούν να προσφέρουν επαναμόνω πόλεμο, σύγκρουση.

17:55 Όχι εντάξει, δεν θέλω να κλείσουμε ένα τέτοιο μήνυμα. Δυστυχώς ζούμε σε δύσκολους καιρούς και όλοι προσπαθούμε να την παλέψουμε. Κατ, κατ, κόψ' το. Το γράφουμε τώρα αυτό. Επομένως έχοντας πει όλα αυτά είμαι ο Λαμπρουσκώτης και εμείς θα τα πούμε σε κάποιο άλλο επεισόδιο σε αυτό το podcast. Φιλιά παιδιά!