Γιατί οι ΗΠΑ υποτίμησαν το Ιράν
LIFO POLITICSΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Είναι η αμερικανοϊσραηλινή επίθεση στο Ιράν το σημείο καμπής για μια νέα εποχή στις διεθνείς σχέσεις; «Ο πόλεμος αυτός έχει κάποια αντικειμενικά χαρακτηριστικά που μας δείχνουν ότι αλλάζει συνολικά ο κόσμος μας, ότι βρισκόμαστε δηλαδή σε μια μετάβαση στον τρόπο με τον οποίο διεξάγεται η διεθνής πολιτική», λέει στο LiFO Politics ο διεθνολόγος Αθανάσιος Γραμμένος και εξηγεί ότι «οι αλλαγές είναι και σε επιχειρησιακό επίπεδο αλλά και σε πολιτικό και αυτό ίσως έχει και τις πιο μακροπρόθεσμες συνέπειες».
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Θέλω να σας ρωτήσω για το θέμα του πολέμου των ΙΠΑ και Ισραήλ εναντίον του Ιράν, για τον οποίο συζητάμε πάρα πολύ από τότε που έχει ξεκινήσει, όχι ότι δεν θα έπρεπε, φυσικά και θα έπρεπε, αλλά κυριαρχεί στις ελληνικές ειδήσεις, νομίζω περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον πόλεμο. Δεν ξέρω, εγώ νομίζω ότι δεν θυμάμαι με άλλον πόλεμο να ασχολούμαστε τόσο πολύ, σχεδόν μόνο πολύ, την ειδησιογραφία σε βάρος και των υπόλοιπων θεμάτων, ας πούμε και των δικών μας εδώ στην Ελλάδα.
Θέλω να σας ρωτήσω πρώτα ποια είναι τα σημαντικότερα, τα βασικότερα χαρακτηριστικά αυτού του πολέμου και γιατί θεωρείτε ότι μας απασχολεί. Όχι ότι δεν θα έπρεπε, ξαναλέω, έτσι. Απλά λέω με τον τρόπο αυτό που είναι κάπως διαφορετικός από ό,τι με τους προηγούμενους πολέμους. Έχει κάποια άλλα χαρακτηριστικά. Ο πόλεμος αυτός έχει κάποια αντικειμενικά χαρακτηριστικά που μας δείχνουν ότι αλλάζει συνολικά ο κόσμος μας.
Ότι βρισκόμαστε δηλαδή σε μια μετάβαση στον τρόπο με τον οποίο διεξάγεται η διεθνής πολιτική. Αυτές οι αλλαγές είναι και σε επιχειρησιακό επίπεδο Δηλαδή στον τρόπο που διεξάγονται οι εχθροπραξίες Αλλά είναι και σε ένα συστημικό, σε ένα πολιτικό επίπεδο Και αυτό ίσως έχει και τις πιο μακροπρόθεσμες συνέπειες Είναι ένας πόλεμος δηλαδή που σηματοδοτεί αυτή την αλλαγή Για την οποία έχουμε συζητήσει αρκετά όλοι Ναι, φαίνεται ότι είναι το σημείο καμπής Αλλάζει δηλαδή η σελίδα Να τα πάρω από την αρχή Ναι και θέλω να πείτε και εσείς τι διαφέρει από τον πόλεμο στο Ιράκ ας πούμε Όσον αφορά το επιχειρησιακό βλέπουμε το ρόλο που παίζουν τα νέα μέσα του πολέμου Δηλαδή τα ντρόμς, η πολύ ισχυρή πύραυλη ακριβίας Η οποία πλέον δεν είναι προγόμιο μόνο της Δύσης Αλλά βλέπουμε ότι και το Ιράν έχει εξελιχθεί πάρα πολύ Βλέπουμε επίσης το ρόλο της τεχνητής νοημοσύνης η οποία έχει τη δυνατότητα να επεξεργάζεται σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα δεδομένα και να λαμβάνει ακόμη και αποφάσεις.
Και να κάνει και λάθη όμως, γιατί νομίζω ότι και αυτό με το σχολείο που σκατώθηκαν μαθήτριες στο Ιράν έχει μια τέτοια σχέση με λάθος επεξεργασία δεδομένων της τεχνητής νοημοσύνης. Φύγεται ένα πολύ θλιβερό περιστατικό αυτού του πολέμου, το οποίο βέβαια δεν έχει διευκρινιστεί ακόμη. Μία πλευρά λέει ότι μπορεί να είναι ένα τέτοιο λάθος, ένας λάθος υπολογισμός.
Μία άλλη πλευρά λέει ότι είναι παράπλευρη απώλεια, διότι δίπλα ακριβώς στο σχολείο υπήρχε κάποια αποθήκη με όπλα τα οποία ήθελα να τα χτυπήσουν. Οπότε υπάρχουν και τα θύματα, τι να κάνουμε, υπάρχει και αυτή η άποψη. Το παίρνουμε, αν θέλετε, ακροθυγός το θέμα. Αυτό το κινησμό των παράπλευρων απώλειών πάντως τους έχουμε ξαναδεί.
Εγώ τους θυμάμαι πάρα πολύ καλά γιατί είχα καλύψει και όλα στο ρεπορτάζ Τότε ήμουν απεσταλμένη της Ελευθερωτικής το 1999 Στον βομβαρδισμό της Σερβίας και του Κωσουφοπεδίου Που και εκεί είχαμε πάρα πολλές απώλειες αθώων, αμάχων κτλ Που δεν ήταν στόχοι, είχαν χτυπήσει τρένα, είχαν χτυπήσει σχολεία Είχαν χτυπήσει μέσα μαζικής ενημέρωσης Και είχαν σκοτωθεί πολλοί άνθρωποι άμαχοι Πάνω σε αυτό που λέτε τώρα θα έρθω να σας πω την τρίτη εκδοχή που λέει ότι η επίκλυση της διπλής χρήσης τηρίων ή υποδομών είναι το πρόσχημα διότι στην πραγματικότητα θέλουν να υπάρχουν επιχειρησιακά θύματα διότι με αυτόν τον τρόπο ρίχνεις όσο περισσότερο μπορείς το ηθικό των αμυγωμένων και εν πάση περιπτώσει δημιουργείς και εσωτερικές έρηδες διότι ο κόσμος δεν αντέχει άλλο τον πόνο και εξεγείρεται ακόμη και εναντίον της κυβέρνησης του.
Είμαι σε γνώση αρκετών μελετών που έχουν δημοσιευτεί στη Διεθνή Βιβλιογραφία τα τελευταία χρόνια και δείχνουν ότι κλίνουμε επικίνδυνα προς αυτή την πλευρά. Δηλαδή, προσφάτως μάλιστα το καλοκαίρι δημοσιεύτηκε από την επιτηρίδα του Yale, της νομικής σχολής, ένα κείμενο, μία μελέτη που έκαναν κάποιοι επιστήμονες και έλεγε σε βάθος χρόνου ότι ακριβώς αυτό το επιχείρημα τις διπλές χρήσεις των κτηρίων ως αναγκαίο κακό, δηλαδή τους χτυπάμε τις υποδομές, αλλά τι να κάνουμε, υπάρχουν και θύματα, παράπλευρες απώλειες, είναι ένα πρόσχημα τελικά, απλώς και μόνο για να υπάρχει μια ισοπεδωτική, μια οριζόντια επίθεση.
Αυτά όσον αφορά το επιχειρησιακό, έτσι σε μια πρώτη ανάγνωση. Υπάρχει όμως και το διεθνές πλαίσιο, το πλαίσιο της πολιτικής. Αυτό το οποίο λοιπόν παρατηρούμε είναι η απομάκρυνση από την πολυμερή διπλωματία και από την αξιοποίηση των διεθνών θεσμών, που σημαίνει ότι η ηγεσία των ΗΠΑ άφησε στη μέση μία διαπραγματευτική διαδικασία που ήταν σε εξέλιξη στη Γενέβη.
τώρα μαθαίνουμε ότι δεν ήταν ποτέ σοβαρά στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων χρησιμοποιήθηκε ως ένα πρόσχημα για να κερδίσουν λίγο χρόνο και να οργανώσουν καλύτερα την επίθεση βλέπουμε επίσης ότι δεν υπάρχει θεωρία νίκης ότι οι σύγχρονοι πόλεμοι, το είδαμε και στη Ρωσία αυτό εναντίον της Ουκρανίας οι σύγχρονοι πόλεμοι αυτή των τελευταίων ετών γίνονται χωρίς θεωρία νίκης χωρίς θεωρία εξόδου, χωρίς να ξέρουμε ποιο είναι το τέλος και με ποιο τρόπο θα ανακηρύξουμε το τέλος και τα αποτελέσματα του.
Άρα λοιπόν έχουμε περισσότερες πασμωδικές ενέργειες με υψηλότερο ρίσκο για τον κόσμο, για τη διεθνή πολιτική. Το βλέπουμε άλλωστε και στις τιμές της ενέργειας, το βλέπουμε στην αναταραχή που υπάρχει. Ακόμη και αυτοί οι οποίοι δεν θέλουν να εναντιωθούν στις επιλογές της Αμερικής, γιατί παραδοσιακά βρίσκονται στο ίδιο στρατόπεδο ωστόσο με κάποιο τρόπο διαχωρίζουν τη θέση τους και οδηγούμαστε πλέον σε ένα διέξοδο να έχουμε φτάσει στη τρίτη εβδομάδα του πολέμου με ένα αβέβαιο τέλος, με έναν ορίζοντα που δεν υπάρχει Εδώ τώρα θέλω να σας ρωτήσω ακριβώς γιατί είμαστε στην τρίτη εβδομάδα όπως λέτε και θέλω να σας ρωτήσω αν οι Ηνωμένες Πολιτείες θεωρείτε ότι είναι μπροστά σε ένα διέξοδο διότι ούτε το Ιρανικό καθεστώς έχει πέσει όπως ελπίζαν κάποιοι, έχει καταρρεύσει, ούτε βλέπουμε ένα νέο μαζικό κίνημα διαμαρτυρίας μετά την άγρια καταστολή του τελευταίου κύματος που υπήρξε.
Μου κάνει εντύπωση η δήλωση του Προέδρου των ΟΠΑ που έγινε πριν από λίγες μέρες σε μια συνέντευξη τύπου ότι δεν το πίστευε ότι οι Ιρανοί αμήνονται. Του φαινόταν πολύ περίεργο που τελικά αμήνονται οι Ιρανοί Μα εδώ συγγνώμη, τώρα άκουσα από κάποιον αναλυτή που έλεγε Και έχει δίκιο ότι εδώ η Σερβία το 1999 Χωρίς μέσα, τσακισμένη από τους εμφύλιους Μια πάρα πολύ μικρή χώρα Χωρίς συμμάχους κανέναν Γιατί στη Ρωσία τότε, να θυμόσαστε, ήταν ο Γέλτσιν Ο οποίος ήταν σε μια κατάσταση κύρωση Ήταν σε παρακμή μεγάλη Μια Σερβία λοιπόν μόνη της, αδύναμη χωρίς μέσα, χωρίς συμμάχους, χωρίς όπλα, χωρίς τίποτα, αντιστάθηκε 70 τόσες μέρες.
Το Ιράν, που είναι και πυρηνική δύναμη, που είναι μια τεράστια χώρα, πολύ ισχυρή, δεν θα αμυνόταν και δεν θα αντιστοιχόταν. Αυτά είναι κάποια εύλογα ερωτήματα τα οποία κινδυνεύουν να γίνουν ρητορικά. Οι αλλεπάλληλες δηλώσεις οι οποίες γίνονται από την Αμερικανική ηγεσία δείχνουν ότι δεν είχαν μετρήσει καθόλου καλά την κατάσταση.
προσωπικά με εκπλήσει διότι όταν έχεις δίπλα σου αρχιστράτηγους εξειδικευμένους επιστήμονες μπαρουτοκαπνισμένους στρατηγούς που έχουν πολεμήσει ένα σώρο πολέμου στα τελευταία 30-40 χρόνια σε πολύ δύσβατα εδάφη στο Αφγανιστάν, στο Ιράκ και αλλού ότι δεν βρέθηκε κάποιος άνθρωπος να εξηγήσει ότι μιλάμε για ένα κράτος 92 περίπου εκατομμυρίων με μια πολύ μακρά παράδοση βεβαίως με ένα οπλικό σύστημα με ένα οπλοστάσιο εν γέννη αρκετά ισχυρό και απειλητικό και εμπάσεις περιπτώσει ότι όπως και να το κάνουμε κανείς δεν θα ήθελε να ζει σε ένα θεοκρατικό καθεστώς αλλά εδώ πέρα δεν είναι ζήτημα ιδεολογίας ούτε για την ιδεολογία γίνεται ο πόλεμος. Να καταλάβουμε ότι όταν κάποιος απειλείται και είναι ζήτημα επιβίωσης προφανώς θα κάνει ό,τι μπορεί για να μείνει στη ζωή και αυτό το βλέπουμε να γίνεται τώρα. Άντως δεν ξέρω αν δεν τα έχει πει κανένας τον Τράμπα αυτά, το θα μένε και πόσο ακούει ο Τράμπα αυτά που του λένε.
Ή κι αν τολμάνε να του πούνε όλοι. Ναι, το δεύτερο ίσως είναι η λέξη κλειδί. Θα σας πω όμως και κάτι άλλο που μου κάνει εντύπωση. Άκουγα πριν από λίγες ώρες δηλώσεις του Υπουργού Άμυνας του Χέξεθ, οι οποίες... Υπουργός Άμυνας ή Υπουργός Πολέμου. Υπουργός πολέμου. Επισήμως υπουργός πολέμου. Για τα ευρωπαϊκά ήφη υπουργός άμυνας.
Αλλά υπάρχει και ο αυτοπροσδιορισμός στη σύγχρονη πολιτική. Μου έκανε εντύπωση λοιπόν μια άλλη αναφορά που έρχεται και στο πιο εξειδικευμένο πεδίο με το οποίο ασχολούμαι που είναι η γεωπολιτική της θρησκείας. Έβλεπα λοιπόν μια θεολογική προσέγγιση, για την ακρίβεια μια δογματική προσέγγιση ότι πολεμούμε κάποιους θεοκράτες, κάποιους απολυταρχικούς που άγονται και φέρονται από μία θρησκεία και από τα όσα λέει μία θρησκεία.
Και ο ίδιος είπε ότι έχει ενθαρρύνει τους στρατιώτες στο όνομα της θρησκείας της δικής του, δηλαδή του χριστιανισμού, του προτεσταντισμού κατά βάση που επικρατεί στις ΗΠΑ, να κάνουν λίγο πολύ, δεν το είπε ακριβώς έτσι, αλλά το κατάλαβα εγώ, να κάνουν μία σταυροφορία. Την ίδια στιγμή, πριν από λίγες μέρες Είδαμε στο βαλγραφείο Τον Τραμπ μαζί με διάφορους Τηλεθρησκευτικούς ηγέτες Από αυτούς τους τηλεπροτεστάντες που έχουν Τους τηλεευαγγελιστές για την ακρίβεια Που έχουν στις ΗΠΑ Να ακουμπάει ο ένας τον άλλον Και ο Τραμπ να είναι στη μέση Εν είδη μιας τελετουργίας Η οποία όμως Στα δικά μου μάτια και μάλιστα ως ένας Χριστιανός Ορθόδοξος με την παιδεία του χριστιανού Ορθόδοξου την πολιτισμική παιδεία αυτή για την οποία νομίζω ότι εδώ στην Ανατολή μπορούμε και να καθιόμαστε γιατί είναι δική μας ιδιαιτερότητα αυτό μου φαίνεται κάπως παγανιστικό, δηλαδή είναι ένα ritual ένα τελετουργικό παγανιστικού τύπου, στο κέντρο ένας άνθρωπος ο οποίος αντλεί κάποια δύναμη
απευθείας από το Θεό, αυτά δεν τα έχουμε δει ποτέ στο δυτικό κόσμο Να σας ρωτήσω κάτι με αφορμή αυτό που αναφέρετε επειδή τις γνωρίζετε στις ΗΠΑ. Οι τηλεευαγγελιστές, τι ακριβώς είναι και πόση επιρροή έχουνε. Καταρχάς να πούμε ότι για τον κόσμο για να το καταλάβει, υπάρχει εκτός από τους Ορθοδόξους και τους Καθολικούς πόντων και οι Προτεστάντες, οι οποίοι προέκυψαν από το κίνημα της μεταρρύθμισης πριν από μερικούς αιώνες.
Οι Προτεστάντες δεν συμμολογούν μια εκκλησία, αλλά διάφορες ομολογίες. Μία από αυτές τις ομολογίες, οι οποίες μεταξύ τους είναι αυτόνομες Μία από αυτές τις ομολογίες είναι και οι ευαγγελιστές Οι οποίοι είναι αρκετά σκληροπυρηνικοί Διότι ερμηνεύουν την βίβλο και κυρίως την Παλαιά Διαθήκη Κατά κυριολεξία Σε αντίθεση με όλους εμάς που βλέπουμε και μια Μια μεταφορά σε όλη αυτή την αφήγηση Και μάλιστα στέκονται σε ιστορικές αναφορές οι οποίες γνωρίζουμε τώρα πια ότι δεν είναι απολύτως ακριβείς ή ότι δεν μπορούν να ερμηνευτούν με τα σημερινά μάτια.
Δηλαδή όταν μιλάμε για το μεγάλο Ισραήλ στη Βίβλο και σήμερα περιλαμβάνεται ο Περσικός Κόλος, οι αραβικές χώρες ας πούμε, ή η Αίγυπτος ή το σύνολο της Μέσης Ανατολής ως υποσχεθείς Αγίη και ο πρέσβης των Ηνωμένων Πολιτείων στο Ισραήλ λέει ότι δυνητικά θα μπορούσε διότι είναι η βίβλος που το ορίζει περνάμε λοιπόν σε μια εποχή η οποία έρχεται με θεολογικούς όρους να ενδύσει, να καλύψει να δικαιολογήσει αν θέλετε τις πολιτικές σκοπιμότητες. Τι είναι τώρα λοιπόν αυτοί οι Ευαγγελιστές, είναι ένα κίνημα το οποίο κάποτε ήταν περιθωριακό, είναι αυτοί οι οποίοι δεν υπάρχει κάποιος ιερέας όπως το ξέρουμε με χειροτονία και τα λοιπά όπως ξέρουμε εμείς στην Ανατολή οποιοςδήποτε με βάση τον νόμο που υπάρχει στην Αμερική οποιοςδήποτε μπορεί να ευρίζει μια δική του ενορία και να αυτοχρηστεί ως ο λειτουργός τους ξέρουμε πάρα πολύ καλά γιατί συγκεντρώνονται σε μεγάλα στάδια και κάνουν κηρύγματα κηρύγματα επί παντός επιστητούς συνήθως όμως συνομωσιολογικού χαρακτήρα
Αυτή την επιρροή πώς την έχουν αποκτήσει γιατί έχουν επιρροή Εκεί είναι κάποια πρόσωπα συγκεκριμένα νομίζω που έχουν επιρροή και έχουν κοινό, μεγάλο ξεκινάει από πολύ παλιά ξεκινάει ήδη από τα τέλη του 19ου αιώνα όταν είχαμε την ενίσχυση των ρατσιστικών ομάδων που οδήγησαν τελικά και στη δημιουργία της Κούγκλουξ Κλάν και ήθελαν να προστατεύσουν εντός εισαγωγικών την καθαρότητα της λευκής φυλής η οποία ακολουθούσε το θρήσκευμα την λευκότητα και τις κοινωνικές σχέσεις όπως ορίζονταν από το μοντέλο αυτό.
Στην πορεία, οι άνθρωποι αυτοί στελέχωσαν, βρέθηκαν δίπλα σε πολιτικούς, κατά καιρούς, σε διάφορους πολιτικούς. Αλλά επίσης είχαν και μεγάλη επιρροή σε μια μεγάλη λαϊκή μάζα. Να σας δώσω το ανάλογο. Κάποτε υπήρχε ένας τηλεοπτικός σταθμός, νομίζω υπάρχει ακόμα βέβαια, αλλά πουλούσαν βιβλία μέσα από αυτόν τον τηλεοπτικό σταθμό κάποιοι έκαναν και πολιτική καριέρα στην πορεία Κάτι σημίζει αυτό Καλή και κανείς δεν φαντάζομαι ότι θα μπορούσε να φανταστεί τη δεκαετία του 90 όταν βλέπαμε ανθρώπους που τους θεωρούσαμε μάλλον γραφικούς με ψευδοεπιστημονικές δημοσιεύσεις των ιδίων δηλαδή αυτοεκδόσεις περί κάποιας άγνωστης τεχνολογίας των αρχαίων ή κάποια ομάδα που θα επανέλθει για να μην το κουράζουμε, διάφορα πράγματα τα οποία κάποτε ήταν υπερβολικά και ήταν εκτός πλαισίου ότι κάποια στιγμή αυτοί οι άνθρωποι θα είναι ρυθμιστές της πολιτικής μας ζωής αυτό συνέβη λοιπόν και εκεί τα χαρακτηριστικά τους είναι πολύ απλά είναι μεσιανικά, είναι άσπρο και μαύρο είναι το καλό και το κακό
είναι κοινό του Τραμπ αυτή τώρα δηλαδή όλοι ναι, αυτή είναι το κοινό του Τραμπ είναι κατά βάση το κοινό του Τραμπ δηλαδή ο Τραμπ έχει είτε στην κορυφή, στα πολύ υψηλά σαλόνια, τα πολύ μεγάλα budget της μεγάλης εταιρείας ή στην πλατιά λαϊκή βάση. Από εκεί αντλεί κατά βάση τους ψηφοφόρους του και την λαϊκή υποστήριξη. Πολύ χρήσιμο όλα αυτά που μας είπατε γιατί δεν είναι έτσι και πολύ γνωστά και για να επανέλθουμε Θέλω να σας ρωτήσω αν θεωρείτε ότι η ΕΠΑ και ο Τραμπ αναζητούν κάποια διέξοδο αυτή τη στιγμή, δηλαδή τρόπο αυτό, αν συμμερίζεστε αυτό που το λένε και αρκετοί, ότι ψάχνουν να βρει έναν τρόπο να αναγγείλει μια νίκη, χωρίς να υπάρχει νίκη στην πραγματικότητα, ή αν θα κλιμακώσουνε ή αν προσπαθούν να προσαρμόσουνε τους στόχους και τη στρατηγική τους.
Για να σας απαντήσω θα ξεκινήσω από τον λεγόμενο πόλεμο των 12 ημερών που έγινε πέρυσι. Εκεί το Ισραήλ τα έχει βρει σκούρα. Οι πυραυλικές επιθέσεις του Ιράν είχαν προκαλείς μεγάλα πλήγματα, ασχέτως αν δεν μάθαμε από τα μεγάλα μέσα, δεν μάθαμε σε ακρίβεια τι συνέβη. Σε αναλύσεις δευτέρου βαθμού γνωρίζουμε ότι υπήρξαν αρκετοί επιτυχής στόχοι.
Εκεί λοιπόν παρενέβησαν οι Ηνωμένες Πολιτείες για να βοηθήσουν να λήξει αυτή η διαμάχη. Έκαναν κάποιους βομβαρδισμούς και αμέσως μετά ανακοίνωσαν την επιτυχία της επιχείρησης. Κανείς δεν κατάλαβε, βάση περιπτώσει, με ποιους όρους. Καταλάβαμε όμως πολύ καλά ότι επρόκειτο για μια πολιτική λύση για να σταματήσει αυτό το πράγμα.
Σε μια αντίστοιχη κατάσταση βρισκόμαστε λοιπόν και σήμερα. επειδή ο πόλεμος οδηγεί σε αδιαέξοδο και σε παρατεταμένη κρίση και ο ίδιος ο Τραμπ είπε ότι έχουμε πετύχει το μεγαλύτερο στόχο μας έχει ήδη πει δηλαδή ότι το 90-95% όπως το υπολόγισε εκείνος βέβαια των στόχων έχουν καταστραφεί στο Ιράν επομένως υπό αυτούς τους όρους θα μπορούσε αύριο να κηρύξει την λήξη το πρόβλημα όμως είναι ότι η κατάσταση που μένει πίσω είναι γκρίζα Δηλαδή δεν έχει πετύχει αυτό που πραγματικά θέλει, δεν έχει πετύχει τον πολιτικό στόχο.
Το Ιράν έχει σίγουρα υποστεί πολύ μεγάλα πλήγματα. Αλλά δεν έχει πετύχει ένας πολιτικός στόχος, δηλαδή να διαμορφωθεί μια κατάσταση την επόμενη μέρα σε περιφερειακό επίπεδο που θα χτίσει μια νέα αρχιτεκτονική ασφαλείας. Αυτό είναι λοιπόν το ζητούμενο και δεν το επιτρέπει να βγει ακόμα από τον πόλεμο, συν το γεγονός ότι δεν έχει διασφαλιστεί ακόμα το Ισραήλ.
Πάντως μια ριζική αλλαγή κύριε Γραμμένες στο Ιράν αυτή τη στιγμή δεν φαίνεται παρότι υπήρξε ένα πολύ μαζικό κύμα διαδηλώσεων και αντιδράσεων ενάντια στο καθεστώς και ακολούθησε και αυτή η πολύ άγρια καταστολή που γνωρίζουμε. Ο κόσμος τώρα είτε έχει φοβηθεί είτε δεν υπάρχουν και προσωπικότητες να βγουν μπροστά να εκφράσουν πολιτικά αυτόν τον κόσμο που είναι αντίθετος με το θεοκρατικό καθεστώς και έχω δει όλους τους έτσι πιο σοβαρούς αναλυτές να λένε ότι είναι πιο πιθανή μία αλλαγή προς ένα πιο μεταρρυθμιστικό αλλά το ίδιο το καθεστώς δηλαδή αλλά να βγουν μπροστά κάποια πιο μεταρρυθμιστικά στελέχη του παρά μία ριζική αλλαγή.
και προσωπικά και από τη δική μου εμπειρία όταν είχα βρεθεί στο Ιράν πριν από 7-8 χρόνια θυμάμαι ότι συζητώντας με τον κόσμο εκεί και κάνοντας ρεπορτάζ ότι όταν υπήρχαν έτσι επιθέσεις και στρίμωγμα από τις Ηνωμένες Πολιτείες στο Ιράν ενισχύονταν τα σκληροπυρηνικά στοιχεία του Ιράν και όχι οι μετριοπαθείς που θέλανε να προβάλλουν τον διάλογο να συζητάσουμε με τη Δύση, να τα βρούμε, να υπάρξει ένας τρόπος κτλ.
Αυτοί υποχωρούσαν κάθε φορά που οι Ηνωμένες Πολιτείες τους πιέζανε. Και νομίζω ότι το ίδιο περίπου πρέπει να συμβαίνει και τώρα πάνω κάτω. Δηλαδή με την επίθεση αυτή και με τον πόλεμο βγαίνουν μπροστά τα πιο σκληρά στοιχεία του καθεστώτος και όχι πιο ήπιοι και μετριοπαθείς που θα βοηθούσαν να βρεθούν λύσεις. Αυτή είναι μια φυσική αντίδραση.
οι εξωτερικές πιέσεις οδηγούν σε σκλήρινση και σε άμυνα θα μπορούσε να συμβεί οπουδήποτε γι' αυτό το λόγο ήταν μεγάλο λάθος του Τραμπ η απόσυρση των νομιών πολιτειών από τη συμφωνία του 2015 η οποία είχε αποδεδειγμένα με βάση τις δημοσιεύσεις και του Αμερικανικού Υπουργείου Εξωτερικών και της Προεδρίας αλλά και της Διεθνούς Επιτροπής για την Ατομική Ενέργεια είχαν τεκμηριώσει ότι το Ιράν συμμορφώνεται. Αυτό θα μπορούσε δυνητικά να οδηγήσει το καθεστώς σε μια εντός αγωγικών φιλελευθερωποίηση. Επελέγει κάτι διαφορετικό και αυτό νομίζω ότι είχε να κάνει και με τις ευρύτερες στοχεύσεις στη Μέση Ανατολή που συμπεριλαμβάνουν βεβαίως και τις προθέσεις του Ισραήλ.
Διότι σήμερα οι ΗΠΑ δεν κάνουν τίποτα που δεν περιλαμβάνει μέσα σε αυτή την αρχιτεκτονική και το Ισραήλ, το οποίο έχει άλλα προβλήματα εσωτερικά από την πλευρά του αλλά λόγω των γεγονότων που ξεκίνησαν από τη Γάζα από το χτύπημα του Οκτωβρίου μέχρι σήμερα αυτά έχουν περάσει σε δεύτερη μοίρα τώρα το καθεστώς καθεαυτό δεν είναι βέβαιον ότι την επόμενη μέρα θα αλλάξει τη στάση του. Ο λόγος είναι γιατί θα αμυνθεί ακριβώς για να κρατήσει τα κεκτημένα. Απ' την άλλη δεν έχουμε δει μια ικανή αντιπολίτευση να αναδύεται.
Μάλιστα, παρατηρήσατε προηγουμένως τις μαζικές διαδηλώσεις που έγιναν στην Τεχεράνη και οι οποίες έχουν και ένα μεγάλο αριθμό θυμάτων αδιευκρίνιστο γιατί οι πηγές είναι διφορούμενες. Ο αριθμός είναι διευκρινιστός, αλλά έχουμε δει ντοκουμέντα όμως κυριαγραμμένα με πάρα πολύ αίμα, νέους ανθρώπους να είναι νεκροί στους δρόμους και στα πεζοδρόμια.
δεν αμφισβητούνται αυτά, είναι τεκμηρωμένα στοιχεία. Τώρα, αν ήταν ο αριθμός 20, 30, 40 ή 10, δεν ξέρω αν έχει τόσο σημασία αυτό, πάντως υπήρξε πολύ άγρια καταστολή. Αυτή η καταστολή λοιπόν έχει ως αίτιο όχι την αντίθεση, και αυτό είναι πολύ σημαντικό. Οι άνθρωποι που βγαίνουν στους δρόμους δεν το έκαναν επειδή ήταν αντίθετοι στο καθεστώς κάθε αυτό, διότι υπάρχουν πολλά ρεύματα μέσα στην Ιρανική κοινωνία.
Ισχύει αυτό πράγματι. Ο βασικός λόγος ήταν η ανέχεια. Στην αρχή ήταν οικονομική λόγη, μετά όμως πήρε και έναν χαρακτήρα. Βεβαίως, γιατί μετά έχεις απέναντι τους δυνάμεις καταστολής. Άρα μπαίνουν απέναντι. Και μάλιστα, εδώ αξίζει να πάμε ακόμα πιο πίσω, διότι μας πηγαίνει η ίδια η κουβέντα πιο πίσω. Αυτή η ανέχεια που υπάρχει και οι μεγάλες ανισότητες που υπάρχουν οφείλονται βέβαια στις κυρώσεις οι οποίες έχουν επιβληθεί από τη Δύση και μου στραγγαλίσει το Ιράν και αν δεν ήταν η Κίνα να το χρησιμοποιεί ως πρόξη και να αγοράζει περίπου το 80% του Ιρανικού πετρελαίου δεν θα μπορούσε να επιβιώσει.
Αλλά με την ευκαιρία αυτή να κάνω και αυτή την παρατήρηση γιατί το είπαμε προηγουμένως οι ανισότητες υπάρχουν κάποιοι που είναι στα πολύ ψηλά κλιμάκια στο Ιράν που διάγουν έναν βίο ανθόσπαρτον Πολύ τέλειο πάντως υπάρχει και αυτό Βεβαίως και οι μεγάλες μάζες Οι οποίες δυσκολεύονται να τα βγάλουν πέρα Αυτά τα πράγματα δεν είναι βιώσιμα Σε αυτή την κατάσταση λοιπόν Είναι λογικό να βλέπουμε Σπασμωδικές κινήσεις Και γι' αυτό το λόγο πάντα επιμένω στη διπλωματία Και πιστεύω ότι χάθηκε μια μεγάλη ευκαιρία Αυτό το δρόμο που άνοιξε ο Ομπάμα Το 2015 Ίσως αν είχαμε δώσει μια ευκαιρία Και θέματα ελευθεριών υπάρχουν πάρα πολλά, γιατί και για τις γυναίκες και όχι μόνο.
Οι Ιρανοί είναι ένας πολύ σπουδαίος λαός κατά τη γνώμη μου και σημαντικός. Δεν ξέρω πώς ανέχονται αυτό το καθεστώς και οι Ιρανές. Όσες γυναίκες γνώρισα εγώ στην Τεχεράν ήταν εξαιρετικές γνώρισες γυναίκες επιστήμονες, γιατί εκεί δεν είναι σαν τους Σταλιμπάν, τους επιτρέπουν ευτυχώς τουλάχιστον να σπουδάζουν και να συμμετέχουν σε επιστήμες.
οι γυναίκες πάρα πολύ έξυπνες, πάρα πολύ δραστήριες, επιστήμονες, τρομερές και πραγματικά απορούσα για το πώς ανέχονται αυτή την κατάσταση με δυσκολία βέβαια. Υπάρχουν θέματα και ελευθεριών θέλω να πω, δεν είναι μόνο τα οικονομικά. Οπωσδήποτε, μα μιλάμε για ένα θεοκρατικό καθεστώς, μιλάμε για μια Ισλαμική Δημοκρατία που αυτό από μόνο του έχει μια αντίφαση.
Βέβαια τα πράγματα σε όλη την περιοχή είναι κάπως έτσι. φανταστείτε ότι δίπλα στη Σαουδική Αραβία έχουμε Ισλαμική μοναρχία ούτε καν Ισλαμική Δημοκρατία, δηλαδή είναι ακόμα πιο σκληρό καθεστώς, αλλά την χάνει να είναι σύμμαχή μας και δεν μας επηρεάζει δεν μας ενδιαφέρει ενδεχομένως τι κάνει με τα ανθρωπινά δικαιώματα Υπάρχουν όμως αρκετοί Ιρανοί και Ιρανές οι οποίοι θέλουν Δημοκρατία για τη χώρα τους Σωστά, θα πρέπει να αγωνιστούν γι' αυτό Ναι, προσπάθησαν από την αρχή του αιώνα.
Ισχύει και αυτό βεβαίως οι παρεμβάσεις και οι πιέσεις και όλα αυτά από τις ΗΠΑ. Υπήρχε δημοκρατία κάποτε, έπιμος αντέκ και τον ανέτρεψαν. Μετά ήρθε ο Σάχης. Ο Σάχης έκανε ένα κεμαλικό κράτος εντός εισαγωγικών στο Ιράν το οποίο ήταν αρκετά σκληρό για τους θρησκευόμενους και βέβαια επίσης επειδή απέτυχε οικονομικά κατόπιν πάλι πιέσεων από τους διεθνείς παίκτες κατέρευσε, ήρθαν οι μουλάδες αυτοί τώρα αντιμετωπίζουν επίσης τα προβλήματα που είχε ο Σάχης αλλά από την άλλη πλευρά βρισκόμαστε εδώ που βρισκόμαστε και το μέλλον είναι αβέβαιο πιστεύω όμως ότι λόγω του κομβικού σημείου που έχει το ΕΡΑΝ, προσέξτε από τη μία πλευρά είναι ο περσικός κόλπος, τα στενά του χορμούζει έξοδος προς την προς την Ινδοκίνα, προς τα Ανατολικά ακόμα και προς την Ευρώπη από την άλλη έχει από πάνω ότι συνδέεται με την Κασπία με την Κεντρική Ασία και είναι η πύλη προς την Κίνα είναι ένας τόσο κομβικός ρόλος που πάντα το Ιράν θα απασχολεί και εάν δεν καταφέρουν η λύση δηλαδή, αν δεν καταφέρουν
να το καθυποτάξουν, δηλαδή να βάλουν μια κυβέρνηση φύλλα προσκυμμένη προς τη Δύση το Ιράν θα είναι πάντα ένα εμπόδιο. Γι' αυτό το Ισραήλ έχει την άποψη ότι το Ιεράν πρέπει να διαμελιστεί, να γίνει μικρότερα κράτη, να υποδαβληστεί το πάθος των μειονοτήτων που θα θέλουν να αυτονομηθούν και με αυτόν τον τρόπο να λυθεί το πρόβλημα. Άρα έχουμε μπει σε μια διαδικασία, σε μια διεθνή διαδικασία με πολλές ανακατατάξεις.
Τουλάχιστον προβλέπονται ως πιθανότητες για το μέλλον. Ναι, και αυτός είναι ένας πολύ κλασικός τρόπος αντίδραση στον Διέρη και Βασίλευε που σκέφτονται κάποιοι όπως είπατε να πάμε και σε δύο δικά μας θέματα που θέλω να σας ρωτήσω που έχουν μια έτσι ένα δεν έχει ακριβώς σχέση το άλλο έχει έμεση δύο ζητήματα που ήρθαν στην επικαιρότητα το τελευταίο διάστημα από την αντιπολίτευση κυρίως είναι ένα το ζήτημα με τους πάτριο της Σαουδικής Αραβίας νομίζω ότι ο πρώην Υπουργός Εξωτερικών της κυβέρνησης Ήριζα το έθεσε ο κύριος Κοντζιάς τι δουλειά έχουν οι Πάτριοι στη Σαουδική Αραβία.
Για το θέμα αυτό έχω ακούσει διαφορετικές απόψεις. Δηλαδή άκουσα τον κύριο Κοντζιά τώρα να λέει ότι έχουν πάει εκεί για να φυλάνε επιχειρηματικά συμφέροντα ξένα και έχω ακούσει και την άλλη άποψη που λέει ότι πολύ καλά κάνουν οι Πάτριοι ότι έχουν πάει στη Σαουδική Αραβία γιατί η Ελλάδα παίρνει κάποιο αντάλλαγμα από αυτό και έχει κέρδος από αυτή την ιστορία.
Οι δικές σας συγγνώμεις ποια είναι Όσον αφορά τη Σαουδική Αραβία έχουμε παραχωρήσει συστήματα πάντριο πριν από τον πόλεμο πριν ξεκινήσει δηλαδή αυτή η σύγκρουση Όπως τουλάχιστον επισήμως γνωρίζουμε η παρουσία αυτών των συστημάτων γίνεται μέσω κάποιων ανταλλαγμάτων που παίρνει τελικά το κράτος. Άρα η χώρα δεν εμπλέκεται άμεσα σε αυτή τη σύγκρουση. Εάν μάλιστα έχουμε και διαβεβαιώσεις ότι σε ενδεχόμενη ανάγκη δική μας.
Εμείς έχουμε έναν πολύ μεγάλο αντίπαλο δίπλα μας που είναι αναθεωρητικός, η Τουρκία, και η οποία φαίνεται ότι σε αυτή την αναμπομπούλα χαίρεται τώρα γιατί ανεβαίνει η γεωπολιτική της αξία. Αν λοιπόν χρειαστούμε βοήθεια, θα έχουμε λαμβάνει, δεν βλέπω τον λόγο γιατί να μην έχουμε αυτή τη σχέση. Επειδή όμως τα περισσότερα πράγματα από αυτά προς το παρόν είναι απόρριτα και δεν έχουμε πλήρη ενημέρωση, θα περιοριστώ σε αυτό που σας είπα.
Άρα δεν υπάρχει ιδιαίτερη διαφάνεια γύρω από αυτά τα θέματα. Κοιτάξτε, εν καιρό πολέμου αντιλαμβανόμαστε όλοι ότι είναι ζήτημα ασφαλείας. Καλά, εντάξει. Να υπάρχει... Ωραία, το άλλο θέμα που θέλω, για το οποίο θέλω να σας ρωτήσω είναι για την περίφημη συμφωνία με τη Σεύρον επειδή έχει και μια αγιοπολιτική διάσταση δεν είναι μόνο μια οικονομική συμφωνία και τις προηγούμενες μέρες είδαμε στη Βουλή μία διένεξη σχετικά με το περίφημο άρθρο 30 της σύμβασης.
Τη σύμβαση εννοώ με την εταιρεία Σεύρων για την έρευνα και εκμετάλλευση των κοιτασμάτων υδρογων ανθράκων οτιών της Κρήτης. Τι ισχύει τελικά, γιατί αλλιώς θα λέει η κυβέρνηση, αλλιώς θα λέει η αντιπολίτευση και αρχικά κριτική σε αυτό το θέμα ξεκίνησε να κάνει μόνο ο πρώην Πρωθυπουργός και πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ο κύριος Σαμαράς.
Ήταν μια κριτική που δέχτηκε η κυβέρνηση, αυτό που λέμε από δεξιά, αλλά μετά είδαμε και τον Νικοανδρουλάκη να το σηκώνει αυτό το θέμα πάρα πολύ στη Βουλή και τον κύριο Φάμελο από τον ΣΥΡΙΖΑ επίσης, οι οποίοι είπαν τα ίδια πράγματα. Κοιτάξτε, για να μην μπλέξω με τα πολιτικά, με τους πολιτικούς, θα σας πω πώς το έχω δει εγώ.
και νομίζω ότι καλύτερα να μείνουμε στο γράμμα της σύμβασης, η οποία πράγματι έχει ορισμένες διατυπώσεις, οι οποίες είναι πάρα πολύ γενικές και στην πραγματικότητα, αποδεσμεύουν πλήρως τους αναδόχους. Βεβαίως η κριτική που δέχτηκε το νομοσχέδιο είχε να κάνει με τα ζήματα των θαλασσιών ζωνών και κατά πόσο θα αναγνωρίζονται ως ελληνικές ζώνες ή όχι.
Ναι, γιατί η κυβέρνηση παρουσίασε αυτή τη σύμβαση πολιτικά, ότι είναι σαν αναγνώριση ακύρωσης του τουρκολιβικού συμφώνου. Ενώ, όπως λέει η αντιπολίτευση, στην πραγματικότητα συμβαίνει το αντίθετο, ότι μέσα από αυτή τη σύμβαση υπάρχει μια παραδοχή της ελληνικής κυβέρνησης ότι κάποια σημεία σε αυτή την περιοχή που διεκδικεί η Λιβύη μέσα από το τουρκολιβικό σύμφωνο, αν στην πορεία γίνει κάτι άλλο, εν πάση περιπτώσει αυτό το αποδέχεται.
Ακριβώς, αυτό λέει η σύμβαση, ότι εάν αλλάξει το καθεστώς ή εάν υπάρχουν κάποιες εξελίξεις προς το καθεστώς των συγκεκριμένων περιοχών που θα πάμε να τρυπήσουμε, τότε θα αναθεωρήσουμε και θα αναδιαμορφώσουμε τα σχέδιά μας. Αυτό όμως, επειδή το έχω πει από την αρχή, ξέρετε, στη διεθνή πολιτική δεν περιμένουμε την αναγνώρισή μας από μια ιδιωτική εταιρεία.
Καλά, αυτό σίγουρα ισχύει και αυτό είναι που επικαλείται η κυβέρνηση. Αυτό λέει η κυβέρνηση, ότι αυτές οι ιδιωτικές συμβάσεις δεν έχουν τη δυνατότητα να ορίζουν τι να όζει κτλ. Αυτό ισχύει και είναι μια αντικειμενική παρατήρηση φυσικά. Όμως εκεί που στέκεται η αντιπολίτευση είναι ότι εσύ, λέει στην κυβέρνηση, μας έλεγες ότι μέσα από αυτή τη συμφωνία ακυρώνεται το τουρκολιβικό σύμφωνο, ενώ υπάρχει ο όρος που αναγνωρίζει ότι μπορεί και να μην είναι έτσι.
Ναι, υπάρχουν αυτές οι διαφωνίες. Δεν θέλω να επεκταθώ όμως στον πολιτικό debate γιατί ο καθένας το παρουσιάζει από τη δική του πλευρά. Εγώ στέκομαι στο γεγονός ότι η χώρα μας οφείλει να απαντήσει στο πεδίο πολύ πιο δυναμικά και ο λόγος που το λέω αυτό είναι γιατί έχουμε δύο περιστατικά τον τελευταίο καιρό, μάλλον τρία περιστατικά τον τελευταίο καιρό που δείχνουν ότι ανεξαρτήτως του ποιος κάβει που εμείς οι ίδιοι και σε επίπεδο διπλωματικό αλλά και σε επίπεδο επιχειρησιακό έχουμε κατά κάποιο τρόπο υποχωρήσει έχουμε προσπαθήσει να κατευνάζουμε την Τουρκία το πρώτο είναι αυτό που συνέβη στην Κάσου το δεύτερο είναι αυτό που συνέβη στο Λασίθη στα 7 ναυτικά μήλια δηλαδή 6 είναι τα χωρικά μας ύδατα για την πόντιση των καλωδίων για τις έρευνες εν όψη της πόντισης Και βεβαίως το τρίτο είναι αυτό που συνέβη νοτίως της Κρήτης με τη Λιβική ΑΟΣ, η οποία αγγίζει το έκτο ναυτικό μήλι νοτιοανατολικά κάτω από την Κρήτη, κάτω από το Λασίθι πάλι.
Προσέξτε, πάνω στο νησί έχουμε μία ναυτική βάση, έχουμε τη Σούδα δηλαδή, η οποία είναι η πιο σημαντική βάση των Αμερικανών στην Ανατολική Μεσόγειο, στην ευρύτερη περιοχή. Ίσως είναι και μια της πιο σημαντικές, λένε ορισμένοι αναλυτές, στον κόσμο Από εκεί ανεφοδιάζεται και το Ισραήλ Από εκεί ανεφοδιάζονται και οι βάσεις που βρίσκονται στις χώρες τώρα που πλήττονται στον κόλπο κτλ Παρά το γεγονός λοιπόν ότι βρίσκονται στην Κρήτη οι Αμερικανοί Και αμφισβητείται το στάτους της Κρήτης Δεν έχουν αντιδράσει μέχρι τώρα Αυτό θα έπρεπε να μας προβληματίσει Θα έπρεπε να μας προβληματίσει επίσης το γεγονός ότι στην Κάσο σηκωθήκαμε και φύγαμε.
Και θυμάμαι και το σχόλιο τότε που δημοσιεύθηκε, γιατί ήταν το καλοκαίρι που είχαμε την επέτειο της αποκατάστασης της Δημοκρατίας και υπήρχε και ένα σχόλιο που έγινε από τον Πρωθυπουργό που αν θυμάμαι καλά έλεγε ότι εντάξει ταλαιπωρηθήκαμε λίγο με τους φίλους μας Τούρκους, αλλά τα βρήκαμε στο τέλος. Υπήρχαν και δηλώσεις του Γεραπετρίτη από το φθινόπωρο νομίζω από το Σεπτέμβριο ότι τώρα να θα γίνει θα προχωρήσουμε με το καλώδιο και υπήρχαν και δημοσιεύματα που λέγανε ότι τώρα να τον επόμενο μήνα μέσα στο φθινόπωρο θα γίνει και δεν έγινε φυσικά Το οποίο καλώδιο να πούμε ότι δεν εμπίπτει στις δημερίες σχέσεις ούτε στο ζήτημα των θαλασσιών ζωμών διότι είναι ένα ζήτημα ελεύθερο από το Διεθνές Δίκαιο.
Βεβαίως, βεβαίως. Να σας πω επίσης ότι έχουμε... Και χρηματοδοτούμενο από την Ευρωπαϊκή Ένωση το έργο αυτό και αν δεν γίνει τα χρήματα αυτά θα χαθούν για την Ελλάδα. Έχουμε βάλει κοντά 750 εκατομμύρια για αυτό το έργο. Έχουν γίνει και ερωτήσεις ευρωβουλευτών και οι απαντήσεις της Επιτροπής είναι ότι εμείς το στηρίζουμε και αν μάλιστα υπάρχει πρόβλημα ελάτε σε εμάς για να το λύσουμε εμείς.
Το στηρίζει η Ευρωπαϊκή Ένωση, το λέει ανοιχτά και μάλιστα υπάρχουν και μελέτες και οικονομοτεχνικές δεν υπάρχουν και δικαιολογίες δηλαδή για αυτά τα θέματα. Είναι ένα στρατηγικό θέμα διότι ενώνει το τελευταίο μέρος που δεν έχει σύνδεση ηλεκτρική με την υπηρετική Ευρώπη. Και γι' αυτό το λόγο έχει μεγάλη σημασία γιατί είναι η λίγη μας συνοχής.
Είναι μπούλινγκ σε αυτό το θέμα αυτό, όπως το είπατε. Κάνει μπούλινγκ, παίζει άλλη μια φορά το ρόλο του Νταΐ στη γειτονιά, ότι ό,τι και να κάνετε θα ρωτάτε εμένα στο Αιγαίο. Είναι αυτή η νέα κατάσταση που θέλει να διαμορφώσει. Τα πέντε την άδειά μου για οτιδήποτε κάνετε στο Αιγαίο. Αυτός είναι ο νεοοθωμανικό δόγμα, είναι μέρος δηλαδή ανάμεσα στα πολλά που γίνονται.
γι' αυτό και με προβληματίζει το γεγονός ότι τελικά οι δηλώσεις του Έλληνα πρωθυπουργού μαζί με τον Κύπριο πρόεδρο όταν βρέθηκαν για να λύσουν και αυτή την παρεξήγηση που είχε προκύψει μεταξύ των δύο κρατών για το θέμα του καλωδίου ποιος στέει κτλ είχαν πει ότι θα γίνει το έργο αφού πρώτα επικαιροποιηθούν οι μελέτες και το ερώτημα είναι οι οποίες δεν έχουν κανένα πρόβλημα Απ' τη στιγμή που ο Ευρωπαίος Επίτροπος λέει εμείς είμαστε έτοιμοι, έχουμε εκταμιεύσει τα χρήματα αυτό μου δείχνει εμένα ότι προφανώς θέλουμε να κερδίσουμε χρόνο να το βάλουμε στις καλένδες το θέμα και θα το δούμε αν το δούμε κάποια στιγμή.
Ένα τελευταίο ερώτημα που θέλω να σας κάνω επειδή ασχολείστε με τα θέματα αυτά και την γεωπολιτική της θρησκείας θέλω να σας ρωτήσω η Ελλάδα έχει αυτά τα η Ελλάδα, μάλλον όχι η Ελλάδα, υπάρχουν αυτά τα ελληνορθόδοξα πατριαρχεία σε πάρα πολλά σημεία της Ανατολής. Αυτά βλέπουμε, είχαμε δει πριν από κάποιο καιρό, εμένα μου έκανε εντύπωση, τον Ταγί Περτογάνα συναντιέται με τον Πατριάρχη Ιεροσολύμων.
Υπάρχει ο Πατριάρχης Αντιοχίας στην Συρία, που παίζει και εκεί έναν ρόλο και τελευταία είχαμε δει να προσπαθεί να τον προσεγγίζει τα τελευταία χρόνια η Ρωσία. Δεν ξέρω αν υπάρχει στενή σχέση, δεν υπάρχει κτλ. Ο άνθρωπος αυτός όμως είχε και ελληνικό διαβατήριο. Γνωρίζει ελληνικά, μιλάει ελληνικά και... Έχει σπουδάσει στην Ελλάδα.
Έχει σπουδάσει στην Ελλάδα, δεν το θυμόμουν αυτό, ναι. Όπως και ο αδερφός του, ο Παύλος, τον οποίο σκότωσαν τις γαντιστές και δεν ξέρουμε ακόμα τι έχει γίνει με αυτή την υπόθεση. Ήταν ένας άνθρωπος που είχε κάνει πολύ σπουδαία δουλειά, πολιτιστικά τουλάχιστον για την Ελλάδα και είχε πει σε ελληνικό διαβατήριο. Υπάρχει το πατριαρχείο της Αλεξανδρίας.
Όλα αυτά θα μπορούσαν να είναι ένα είδος soft power για την Ελλάδα, θα μπορούσαν να έχουν μια γεωπολιτική αξία. γιατί εγώ βλέπω άλλους ηγέτες να προσπαθούν Ρώσους, Τούρκους κτλ να προσεγγίσουν κάποια από αυτά τα ελληνοορθόδοξα πατριαρχεία αλλά τις ελληνικές κυβερνήσεις δεν τις βλέπουμε ασχολούνται και τόσο πολύ με το θέμα Φύγεται ένα σημαίνον ζήτημα που για πολλούς θεωρείται ήπιας πολιτικής ή δευτερεύουσας πολιτικής ή τέλος πάντων χαμηλά στην ατζέντα αλλά ειδικά για τον ελληνισμό όχι μόνο για λόγους παράδοσης αλλά και για λόγους κληρής ισχύως έχουν πολύ μεγάλη σημασία και θα σας εξηγήσω γιατί. Καταρχάς αναφερθήκαμε μέχρι τώρα στα πρεσβηγενή πατριαρχία έτσι, τα παλέφατα πατριαρχία το οποίο πέραν της Κωνσταντινούπολεως είναι η Αντιόχεια που εδρεύει στη Δαμασκό είναι η τα Ιεροσόλυμα είναι και η Αλεξάνδρεια. Δηλαδή σε σημεία που φλέγονται αυτή τη στιγμή.
Το έργο αυτών των πατριαρχείων είναι διπλό Αφενός να κρατούν συσπηρωμένους και ζωντανούς τους Ορθόδοξους Χριστιανούς Εννοώ να ζωντανεί την πίστη Και αφετέρου να καλλιεργούν καλές διαθρησκιακές σχέσεις Είναι μέρος του διαθρησκιακού διαλόγου στο οποίο έχει μπει η Ορθοδοξία εδώ και πολλές δεκαετίες Άρα λοιπόν κατά κάποιο τρόπο μας βοηθούν να έρθουμε και σε επαφή με τους αλόδοξους και μέσα από αυτό να διευρύνουμε τα δίκτυά μας εκεί όπου ενδεχομένως η πολιτική ηγεσία να μην μπορεί να φτάσει για λόγους διαχωριστικούς ή για παράδειγμα όπως τώρα που έχουμε έναν πόλεμο.
Οι άνθρωποι αυτοί εξ ορισμού κοιτάζουν για βοήθεια στην Ελλάδα. Εγώ έχει τύχει να επισκεφθώ την Δαμασκό και να μιλήσω και με τον Πατριάρχη τον Ιωάννη X και με άλλους μητροπολίτες που έχει δίπλα του αλλά και με την ελληνική κοινότητα εκεί η οποία ξέρετε κρατάει από τη μικρασιατική καταστροφή είναι πρόσφυγες οι οποίοι αντί να έρθουν στην Ελλάδα κατέβηκαν προς τον Νότο και φτάσανε στη Ταμασκό Τα δίκτυα λοιπόν της Ορθοδοξίας δεν είναι απολυθώματα του παρελθόντος δηλαδή κάποιες θρησκευτικές κοινότητες οι οποίες σε μπάση περιπτώσεις σήμερα μπορεί να κοινωνούν με Αραβόφωνους ή με Αιγύπτιους ας πούμε.
Είναι ζωντανά κύτταρα με έναν μεγάλο πληθυσμό ο οποίος επιτρέπει στη χώρα μας να έχει προσβάσεις στην ευρύτερη περιοχή. Δηλαδή να ασκεί πολιτική μέσω αυτών. Δυστυχώς όμως παρατήρησα πρόσφατα όταν ο Υπουργός Εξωτερικών επισκέφθηκε για παράδειγμα την Συρία και φωτογραφήθηκε με τον Τζολάνι. γνωστός για τα φρονήματά του και για τις πράξεις του Τζολάνια σχέτως αν τώρα η ειδήση το γύρισε και θα περίμενα να έχει θέσει κάποια ζητήματα όπως για παράδειγμα τη τύχη του Παύλου του Μητροπολίτη που επισήμως δεν ξέρουμε τι έχει συμβεί καταλαβαίνουμε όλοι ότι είναι νεκρός αλλά επισήμως δεν έχουμε μία απάντηση που ακριβώς βρίσκεται Μιλάμε για έναν πολύ σημαντικό άνθρωπο τον Μητροπολίτη Χαλεπίου ο οποίος ήταν ένας άνθρωπος που συνέβαλε πάρα πολύ και στο διαθρησκευτικό διάλογο, ήταν πάρα πολύ σεβαστός, επειδή έχω κάνει ροπορτάζ αυτό το λέω, ήταν πάρα πολύ σεβαστός και στους μουσουλμάνους της περιοχής, τον αγαπούσανε εξίσου δηλαδή οι χριστιανοί και οι μουσουλμάνοι και προσέφερε πάρα πολλά και στην Ελλάδα με τις μεταφράσεις, με τα βιβλία, με όλα αυτά που έκανε και όχι μόνο, με τη διάδοση της ελληνικής γλώσσας
και πραγματικά ενώ είχε ελληνικό διαβατήριο αυτός ο άνθρωπος δεν ρωτάει κανείς ποια είναι η τύχη αυτού του ανθρώπου και τότε όταν τον απήγαγαν και όλες οι ενδείξεις δείχνουν ότι δεν ζει αυτός ο άνθρωπος οι δικαιολογίες ήταν ότι επειδή είναι οι τζιχαντιστές και το Ισλαμικό κράτος κτλ δεν μπορούμε να μάθουμε και να βρούμε τέχνη τώρα ο άνθρωπος αυτός έχει και κινητό έτσι και ξέρουμε τι σημαίνει αυτό όταν έχεις κινητό μπορούν να σε εντοπίσουν πάρα πολύ εύκολα που βρίσκεσαι.
Από τη στιγμή όμως που στην εξουσία πλέον είναι ο Τζολάνη, ο οποίος Τζολάνη ξέρει πάρα πολύ καλά τι συνέβη και ποια είναι η τύχη του Παύλου και που βρίσκονται και τα ελλειψανά του αν θέλετε, είναι πραγματικά πάρα πολύ εντυπωσιακό ότι δεν ασχολείται κανείς με το να μάθει και να ζητήσει και να απαιτήσει από την κυβέρνηση της Συρίας αυτή τη στιγμή το τι έχει γίνει.
Οι τζιχαντιστές, ο Τζολάνι, ο HTS Επί χρόνια υποθάλπτονται και ενισχύονται από την Τουρκία Είναι λογικό να υποθέσει κανείς Χωρίς όμως να έχω αυτή τη στιγμή στοιχεία στα χέρια μου Είναι λογικό να υποθέσει κανείς Ότι οι ανταγωνιστές της Τουρκίας Που είναι οι ελληνόφιλοι ενδεχομένως Οι ελληνόφρονες, οι ορθόδοξοι Να ενοχλούν και τα δίκτυα αυτά Να θέλουν να τους εκβιάσουν, να τους απειλήσουν Τα βλοετζιχαντιστές τον μετέφεραν προς την Τουρκία.
Και είναι από αυτούς τους τζιχαντιστές που συνεργάζονταν με την Τουρκία. Γιατί πρόλαβε και έστειλε και ένα μήνυμα, έτσι. Να δείτε όμως τώρα πώς διαπλέκονται τα πράγματα. Μιλάω για την αξία των δικτύων αυτών. Την ίδια στιγμή που συμβαίνουν αυτά σε ανθρώπους με τους οποίους εμείς σχετιζόμαστε με τον άλλο τρόπο. να πω εδώ ειρίστου εν παρόδω ότι η Ελλάδα έχει και ντουάντε ρεγκάρτ για όλες αυτές τις κοινότητες δηλαδή έχει ένα ειδικό ενδιαφέρον που εκπορεύεται από το Διεθνές Δίκαιο λόγω της ειδικής πολιτισμικής αλλά και εθνοτικής σχέσης που έχουμε με αυτούς τους ανθρώπους.
Την ίδια στιγμή λοιπόν οι Ρώσοι εδώ και πάρα πολλά χρόνια εφαρμόζουν μια επεκτατική πολιτική δια της Ορθοδοξίας και στη Μέση Ανατολή και στην Αφρική και στην Αίγυπτο δηλαδή ανταγωνιστικά του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας αλλά και στην Ποσσαχάρη Αφρική. Ένας ιερέας του Οικουμενικού Πατριαρχείου μου είπε πριν από λίγο καιρό σχηματικά ότι οι ιερωμένοι που έρχονται ως απεσταλμένοι των Ρώσων της Ρωσικής Εκκλησίας ακολουθούν μία μέθοδο ανάλογη της Βάγνερ δηλαδή φτάνουν στην Αφρική και από εκεί διασπύρονται πηγαίνουν δηλαδή στις διάφορες κοινότητες που έχουν στοχοποιήσει και στην πραγματικότητα τις μεταστρέφουν.
Δηλαδή αυτές που ανήκουν στον Πατριχιό Αλεξανδρίας τους πείθουν να φύγουν και να υπαχθούν στη Ρωσική Εκκλησία που έχει ανοίξει πλέον μια εξαρχία στην Αίγυπτο για να εκδικηθεί βεβαίως τον Θεόδωρο, τον Πατριάρχη ο οποίος αναγνώρισε την Εκκλησία της Ουκρανίας. Εμείς λοιπόν δεν ήμασταν έτοιμοι για να αντιμετωπίσουμε όλο αυτόν τον κυκαιόνα στην Ορθοδοξία αλλά τι κάνουμε, χάνουμε όλα όσα χτίζονταν και τα χάνουμε κομμάτι κομμάτι, όλα όσα χτίζονταν επί δεκαετίες και επί αιώνες ακόμη από σεμνούς και φωτισμένους ιεράρχες οι οποίοι φτάσαμε σε σημείο να μαθαίνουν ελληνικά παιδάκια τα οποία βρίσκονται σε κάποιο χωριό ας πούμε στην Ουγκάντα να υπάρχουν σχολεία στην Νότιο Αφρική τα οποία να είναι ελληνικά σχολεία αυτό είναι ένα κεφάλαιο ανθρώπινο κεφάλαιο και πολιτισμικό κεφάλαιο το οποίο υπερβαίνει αν θέλετε τα όρια της μικρής Ελλάδος άρα εδώ μιλάμε για μια ελληνιστική αντίληψη και έτσι βλέπω τα πατριαρχεία ως κληρονόμους της ελληνιστικής αντίληψης και φορείς αυτής
ενεργούς και ζώντες φορείς γι' αυτό λοιπόν... Άρα θεωρείτε ότι θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν... Θα μπορούσαν. Οφείλουμε να τα αξιοποιήσουμε. Το οφείλουμε καταρχάς απέναντι στην ιστορία μας. Το οφείλουμε απέναντι στους λαούς αυτούς οι οποίοι, ειδικά στην περίπτωση της Συρίας, αποκαλούνται Ρωμνοί και θεωρούν ότι είναι αδελφοί μας.
Θεωρούν επίσης ότι είναι απόγονοι ως Ρωμνοί. Απόγονοι και αυτοί οι κληρογόμοι της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. βρίσκονται εκεί επί αιώνες και αρκετοί από αυτούς υπάρχουν οι Άραβες αλλά υπάρχουν και πολλοί από αυτούς που είναι απόγονοι των Αλεξανδρινών κοινοτήτων που πήγαιν πίσω στον χρόνο ο Παύλος για παράδειγμα ήταν από την Λαοδίκη ήταν Άραβας αλλά αισθανόταν πολιτισμικά ήταν Ελληνοορθόδοξος και αισθανόταν σε μεγάλο βαθμό Έλληνας Τι θέλω να προσθέσω επειδή σε αυτόν τον κόσμο που μπαίνουμε που σας είπα και προηγουμένως της μετάβασης σε κάτι διαφορετικό που γεννιέται δεν ξέρουμε πώς θα διαμορφωθούν οι διεθνείς σχέσεις αύριο αλλά ξέρουμε όμως την ευαισθησία που κατά καιρούς δείχνουν οι Ευρωπαίοι για διάφορες κοινότητες, δείτε για παράδειγμα την ευαισθησία ας πούμε για την Ουκρανία και καλά κάνουν γιατί η Ουκρανία αποτελεί και ένα όριο αμυντικό της Ευρώπης έναν προμαχόν αν θέλετε απέναντι στον ρωσικό επεκτατισμό αν δεχτούμε ότι έχει τις δυνατότητες ο Πούτιν που εγώ αμφιβάλλω βέβαια ότι έχει τις δυνατότητες να επιτεθεί στην Ευρώπη
αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία ωστόσο δεν έχουμε πετύχει δηλαδή δεν υπάρχει καν στο λογισμικό μας, στο πολιτικό μας λογισμικό, ο εξευρωπαϊσμός αυτών των θεμάτων οι άνθρωποι αυτοί ακόμη και αν είναι Άραβες πολιτισμικά είναι Ευρωπαίοι είναι απόγονοι του Βυζαντίου είναι δικοί μας δεν μπορεί να γίνεται μια σφαγή στη Λαοδίκια ή στην Ταρσό εκτός από τους Αλαουίτες και οι Χριστιανοί και η Ευρώπη να σφυρίζει αδιάφορα δηλαδή να κόπτεται για δικαιώματα οποιασδήποτε ομάδα σημειονότητας, καλώς κόπτεται αλλά για αυτές τις συμπαγείς ομάδες οι οποίες είναι χριστιανικές, ορθόδοξες όχι αιρετικοί ορθόδοξοι και ζουν εκεί δύο χιλιάδες χρόνια να μην τους έχουμε κάνει στο χάρτη.
Εδώ φταίμε και εμείς. Φταίμε διότι επιτρέψαμε και αυτό το γνωρίζω πολύ προσωπικά η Ορθοδοξία να θεωρείται λίγο πολύ φονταμενταλιστική σέχτα, ειδικά από τους Γερμανούς Προτεστάντες. Ότι είμαστε εκτός πλαισίου της Ευρώπης και νιώθουμε ενοχές και βλέπετε και το πολιτικό σύστημα πώς αντιμετωπίζει την Ορθοδοξία. Δεν το λέω με τους όρους της μεταφυσικής Κάποιος μπορεί να πιστεύει να μην πιστεύει Είμαστε όμως όλοι χριστιανοί ορθόδοξοι Πολιτισμικά Ναι ναι το λέτε με τον πολιτισμικότερο Δεν είναι ζήτημα μόνο της πίστεως Όπου και αυτή έχει να προσφέρει Αλλά δεν υποχρεούται κανείς Είμαστε όμως ένα πλαίσιο Και η ταυτότητά μας Η εθνοτική και πολιτισμική μας ταυτότητα Χαρακτηρίζεται Από αυτές τις παραμέτρους τις οποίες μας προσδίδει η Ορθοδοξία και θα μου πει κάποιος ναι αλλά εμείς είμαστε και οι Έλληνες οι αρχαίοι, βεβαίως αλλά για να φτάσουμε στους νέους Έλληνες περάσαμε πρώτα από το Βυζάντιο δεν μπορούμε να διαγράψουμε μια χιλιόχρονη ιστορία η οποία μας μετέβαλε, μας επηρέαζε, μας διαμόρφωσε
οι παππούδες μας είναι οι αρχαίοι οι πατεράδες μας είναι οι Ρωμνοί, πώς θα το κάνουμε Ωραία, ανοίγεται μια πολύ μεγάλη συζήτηση για μια άλλη φορά. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ κύριε Γραμμένα. Κι εγώ σας ευχαριστώ. Ακούσατε τη Βασιλική Σιούτη και το Life of Politics. Σήμερα συνομιλήσαμε με το διεθνολόγο Αθανάσιο Γραμμένο. Αν θέλετε να ακούτε τη σειρά podcast Life of Politics της Life of, μπορείτε να μας ακολουθήσετε στο Spotify, στα Apple Podcast και στο κανάλι της Life of στο YouTube.
Είναι τα podcast της Life of.
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα
