Επ. 05: Τα σύνορο του κυττάρου

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

00:30 Φαντάσαμε από τον πυρήνα, το DNA, τα ρηβοσώματα, το ενδοπλασματικό δείχνει και τον κόλτσι. Γνωρίσαμε επίσης τα μυτοχόνδρια, τα λησοσώματα, τα υπεροξιδιοσώματα και είδαμε τελικά ότι αυτός ο μικρός κόσμος είναι πολύ πιο οργανωμένος από όσο φανταζόμασταν. Σήμερα όμως θα αφήσουμε για λίγο το εσωτερικό του κυτάρου και θα κατευθυνθούμε προς τα σύνορά του, προς την κυτταρική μεμβράνη.

00:54 Φανταστείτε λοιπόν ότι βρισκόμαστε εξανά μέσα στην κοιταρική μας πόλη και γύρω μας υπάρχουν εργοστάσια, αποθήκες, δρόμοι μεταφοράς, κέντρα παραγωγής ενέργειας και φυσικά στον πυρήνα βρίσκεται η πολύτιμη γενετική πληροφορία. Όμως κάθε πόλη, κάθε χώρα χρειάζεται και σύνορα. Όχι απαραίτητα ένα τεράστιο αδιαπέραστο τείχος, Χρειάζεται όμως κάτι που να διαχωρίζει το εσωτερικό της από τον έξω κόσμο και κυρίως να αποφασίζει ποιος μπορεί να περάσει.

01:28 Αυτός είναι ένας ίσως από τους σημαντικότερους ρόλους της κυταρικής μεμβράνης. Η κυταρική μεμβράνη περιβάλλει το κύτταρο και χωρίζει το ενδοκυτάριο περιβάλλον, δηλαδή ό,τι βρίσκεται μέσα στο κύτταρο, από το εξωκυτάριο περιβάλλον. Ε, δηλαδή ότι υπάρχει τριγύρω του, όμως δεν είναι ένα απλό περίβλημα και σίγουρα δεν είναι μια πλαστική σακούλα που κρατάει τα οργανίδια στη θέση τους.

01:54 Είναι μια εξαιρετικά οργανωμένη, δυναμική και επιλεκτικά διαπερατή δομή. Με άλλα λόγια επιτρέπει σε ορισμένες ουσίες να περάσουν και εμποδίζει άλλες. Και για να καταλάβουμε πώς το καταφέρνει αυτό, πρέπει πρώτα να δούμε από τι είναι φτιαγμένη. Το βασικό δομικό συστατικό της κυταρικής μας μεμβράνης ονομάζεται φωσφολιπίδιο Τι είναι το φωσφολιπίδιο?

02:22 Ουσιαστικά αποτελείται από ένα απλό λιπίδιο και μια φωσφορική ομάδα Μια χημική ένωση η οποία περιέχει φωσφορο Και ουσιαστικά είναι τα τουβλάκια που φτιάχνουν τις κυταρικές μεμβράνες Τώρα, το φωσφολιπίδιο έχει λίγο μια περίεργη προσωπικότητα Από τη μία πλευρά έχει μια κεφαλή που αγαπά το νερό και τη λέμε υδρόφιλη κεφαλή, αλλά από την άλλη πλευρά έχει ουρές που δεν αγαπούν και πολύ το νερό, δεν αγαπούν καθόλου το νερό.

02:54 Αυτές είναι οι υδρόφοβες ουρές. Και επειδή τόσο το εσωτερικό όσο και το εξωτερικό του κυττάρου περιέχουν πολύ νερό, τα φωσφολυπίδια πρέπει κάπως να οργανωθούν ώστε οι υδρόφιλες κεφαλές να βρίσκονται κοντά στο νερό και οι υδρόφοβες ουρές να προστατεύονται από αυτό. Και η λύση είναι πραγματικά πανέμορφη. Τα φωσφολυπίδια τοποθετούνται σε δύο σειρές.

03:17 Οι κεφαλές της πρώτης σειράς κοιτούν προς το εξωτερικό του κυτάρου, ενώ οι κεφαλές της δεύτερης κοιτούν προς το εσωτερικό. Και στην μέση, προστατευμένες από το νερό, συναντιούνται οι υδρόφοβες ουρές. Έτσι σχηματίζεται η περήφανη φωσφολυπιδική δίπλα στη βάδα. Λοιπόν, στο instagram του mappingmedicine, mapping κατ' οπαύλα κατ' οπαύλα medicine, ανεβάζω βιντεάκια τα οποία μπορεί να σας φανούν βοηθητικά, για να καταλάβετε έτσι λίγο τις δομές και των κιτάρων και τώρα της κιταρικής μεμβράνης που μιλάμε και που θα μας βοηθήσουν πολύ και στη βιοχημία μας, στην ιστολογία μας και στην υπόλοιπη διαδρομή που θα ακολουθήσουμε.

04:00 Οπότε μπορείτε να κάνετε ένα follow για να βλέπετε πιο παραστατικά όλα αυτά για τα οποία συζητάμε. Κλείνει παρένθεση. Πάμε πάλι στο θέμα μας. Κάτι άλλο που ήθελα να αναφέρω είναι ότι η διπλαστιβάδα αυτή δεν είναι ακίνητη. Τα φοσφολυπίδια μπορούν να κινούνται κυρίως προς τα πλάγια, ενώ ανάμεσά τους υπάρχουν πρωτεΐνες που επίσης...

04:24 Λοιπόν, θυμάμαι στο πρώτο έτος, συγγνώμη, που μαθαίναμε γιατί η φοσφολυπιδική διπλαστιβάδα, αυτά τα λιπίδια δεν πηγαίνουν μόνο τους πάνω κάτω, δεξιά, αριστερά. τα κινούν πρωτεΐνες και αυτές οι πρωτεΐνες παιδιά λέγονται φλιπάσες και φλοπάσες από το flip-flop και έδειξε όμως είχε φανεί αρκετά αστείο τότε με την παρέα μου και πραγματικά είχαμε σκάσει τα γυαλιά γενικά τα έντσιμα της βιαλογίας δεν έχουν καθόλου βρηματικά ονόματα ή βασικά και έχουνε αναλόγως λοιπόν τι λέγαμε τα αφωσολυπίδια μπορούν να κινούνται κυρίως προς τα πλάγια ενώ ανάμεσά τους υπάρχουν πρωτεΐνες που επίσης μπορούν σε αρκετές περιπτώσεις να μετακινούνται.

05:03 Γι' αυτό χρησιμοποιούμε τον όρο μοντέλο ρευστού μοσαϊκού. Ρευστό επειδή τα συστατικά της μεμβράνης δεν είναι παγωμένα σε μια θέση και μοσαϊκό επειδή μέσα στη λιπιδική διπλοστιβάδα βρίσκουμε πολλά διαφορετικά μόρια, πρωτεΐνες, χολιστερόλυδα, τάνθρακες και άλλα συστατικά. Άρα η κυταρική μεμβράνη μοιάζει περισσότερο με μια ζωντανή, κινούμενη, δυναμική επιφάνεια παρά με έναν στατικό, μονότουνο και ακίνητο τείχο.

05:35 Παρένθεση. Πριν δύο δευτερόλεπτα ανέφερα τη λέξη χολυστερόλη. Και εδώ θέλω να διερθώσουμε μια πολύ συνηθισμένη παρεξήγηση. Όταν ακούμε τη λέξη χολυστερόλη, χολυστερίνη, το ίδιο πράγμα είναι, συνήθως τη συνδέουμε αμέσως με κάτι κακό. Όμως, η χολυστερόλη αποτελεί φυσιολογικό και απαραίτητο συστατικό των κυταρικών μεμβρανών μας.

05:58 Τα μόρια της τοποθετούνται ανάμεσα στα φωσφολυπίδια και βοηθούν τη μεμβράνη να διατηρεί τη σωστή ρευστότητα και σταθερότητα. γιατί δεν θέλουμε οι μεμβράνοι να είναι ούτε υπερβολικά άκαμπτοι αλλά ούτε και υπερβολικά ρευστή και ασταθής και η χολυστερόλη βοηθά στη διατήρηση αυτής της ισορροπίας. Κλείνει η παρένθεση. Μέχρι τώρα μιλήσαμε κυρίως για λιπίδια αλλά αν μπορούσαμε να μεγενθύνουμε πάρα πολύ τη μεμβράνη θα βλέπαμε διάσπαρδες μέσα της πάρα πολλές πρωτεΐνες.

06:31 Κάποιες βρίσκονται απλώς στην επιφάνεια άλλες μπαίνουν βαθύτερα μέσα στη λιπιδική διπλωστιβάδα και κάποιες τη διασχίζουν ολόκληρη, από τη μία πλευρά μέχρι την άλλη. Αυτές οι πρωτεΐνες μπορούν να έχουν εντελώς διαφορετικές δουλειές. Κάποιες λειτουργούν ως κανάλια, άλλες ως μεταφορείς, άλλες ως αντλίες και ορισμένες σαν ένζημα ή σαν υποδοχής.

06:53 Δηλαδή μπορούν να αναγνωρίζουν συγκεκριμένα μόρια που βρίσκονται έξω από το κύτταρο. Το πώς ακριβώς ένας υποδοχέας μπορεί να πάρει ένα εξωτερικό μήνυμα και να προκαλέσει μια ολόκληρη αλυσίδα γεγονότων μέσα στο κύτερο, θα το αφήσουμε για το επεισόδιο της κυταρικής επικοινωνίας. Για την ώρα το σημαντικό είναι να καταλάβουμε ότι η μεμβράνη δεν είναι μόνο λιπίδια. Είναι μια ολόκληρη πλατφόρμα πρωτεϊνών με πάρα πολλές λειτουργίες.

07:19 Τώρα στην εξωτερική επιφάνεια της μεμβράνης υπάρχουν επίσης υδατανθρακικές αλυσίδες Ωπα τι μας λέει εδώ η μπρο λοιπόν Είναι ουσιαστικά αλυσίδες από πολλά σάκχαρα ενωμένα μεταξύ τους Σκεφτείτε εδώ σαν ένα διακοσμητικό ή κάποιο ταμπελάκι στην εξωτερική επιφάνεια του κιτάρου Μπορούν να είναι συνδεμένες είτε με πρωτεΐνες και να λέγονται γλυκοπρωτεΐνες είτε με λιπίδια και να λέγονται γλύκολιπίδια.

07:53 Το γλύκο παραπέμπει στην ύπαρξη σακχάρων. Όλες αυτές οι δομές συμμετέχουν στη δημιουργία μιας εξωτερικής επικάλυψης που ονομάζεται γλύκο κάλικας και μπορούμε να το φανταστούμε σαν μια επιφανειακή ταυτότητα του κυτάρου. Βοηθά τα κύτταρα να αναγνωρίζονται μεταξύ τους και να αλληλεπιδρούν με το περιβάλλον τους. Μάλιστα ακόμα και οι γνωστές μας ομάδες αίματος σχετίζονται με συγκεκριμένες δομές που υπάρχουν στην επιφάνεια των ερυθρών αιμοσφαιρίων.

08:24 Δεν θα μπούμε όμως σήμερα σε λεπτομέρειες, θα επιστρέψουμε σε αυτή την ιδέα όταν μιλήσουμε για το πώς τα κύτταρα αναγνωρίζονται και επικοινωνούν μεταξύ τους. Τώρα μάλλον φτάσαμε στο σημαντικότερο κομμάτι του σημερινού επεισοδίου. Έχουμε λοιπόν μια μεμβράνη, αλλά το κύτταρο βρίσκεται συνεχώς σε αλληλεπίδραση με το περιβάλλον του.

08:47 Χρειάζεται οξυγόνο, θρεπτικά συστατικά, ιόντα, πρέπει να απομακρύνει ουσίες. Πώς λοιπόν περνούν όλα αυτά μέσα και έξω? Η απάντηση είναι όχι όλα με τον ίδιο τρόπο. Μερικά μόρια μπορούν να περάσουν σχετικά εύκολα μέσα από τη λιπιδική δουλωστιβάδα, ενώ άλλα δεν μπορούν. Γενικά τα μικρά μόρια, αυτά που είναι έτσι υδρόφοβα, δηλαδή σαν τις ουρίτσες των φοσφολυπηδίων της μεμβράνης και μη φορτισμένα, δηλαδή δεν έχουν κάποιο φορτίο, περνούν γενικά πολύ πιο εύκολα μέσα από την λιπηδιακή διπλωστιβάδα.

09:22 Ενώ τα φορτισμένα ιόντα, πιο μεγάλα, πολύπλοκα μόρια, δυσκολεύονται πολύ να περάσουν και χρειάζονται πραγματικά βοήθεια. Πάμε στον πρώτο τρόπο μετακίνησης Ο πρώτος τρόπος είναι η απλή διάχυση Τα μόρια τίνουν να μετακινούνται από μια περιοχή όπου βρίσκονται σε μεγαλύτερη συγκέντρωση προς μια περιοχή όπου βρίσκονται σε μικρότερη συγκέντρωση Λέμε δηλαδή πιο επιστημονικά ότι κινούνται κατά μήκος της βαθμίδας συγκέντρωσής τους Και το σημαντικό, το κύτταρα δεν χρειάζεται να ξοδέψει ATP, δηλαδή ενέργεια για αυτή τη διαδικασία.

10:05 Μόρια όπως το οξυγόνο και το διοξίδιο του άνθρακα μπορούν να διασχίσουν τη μεμβράνη με αυτόν τον τρόπο. Όμως τι γίνεται με το νερό? Το νερό έχει τη δική του ιστορία. Η μετακίνησή του μέσα από μια επιλεκτικά διαπερατή μεμβράνη, όπως η δικιά μας μεμβράνη, ονομάζεται όσμωση. Ας το κάνουμε τώρα όσο πιο απλό γίνεται. μιας μεμβράνης, έχουμε διαφορετική συγκέντρωση διαλυμένων ουσιών, το νερό τίνει να μετακινείται προς την πλευρά όπου η συγκέντρωση των ουσιών είναι μεγαλύτερη.

10:40 Πάμε λίγο να δώσουμε ένα παράδειγμα. Λοιπόν, έχουμε έναν σωλήνα σε σχήμα U, όπως λέμε αμπρέλα, τώρα που βρέχει κιόλας. Λοιπόν, στη μέση αυτού του σωλήνα έχουμε μια ημιπερατή μεμβράνη, η οποία αφήνει να περάσει μόνο το νερό, αλλά όχι τα μόρια της ζάχαρης που έχουμε ρίξει μέσα. Αν στην αριστερή πλευρά έχουμε λίγα μόρια ζάχαρης, ενώ στη δεξιά πιο πολλά μόρια ζάχαρης, το νερό θα μετακινηθεί προς την πλευρά όπου υπάρχουν περισσότερα μόρια ζάχαρης για να το αραιώσει και να εξισορροπηθούν οι συγκεντρώσεις.

11:18 Αυτή η διαδικασία λέγεται όσμωση. Πάμε τώρα στον τρίτο τρόπο μετακίνησης που είναι η διευκολυνόμενη διάχυση. Ο πρώτος ήταν η απλή διάχυση, ο δεύτερος η όσμοση, τρίτος διευκολυνόμενη διάχυση. Συνήθως αυτόν τον τρόπο το χρησιμοποιούν ουσίες που δεν μπορούν να περάσουν μόνες τους από τη λιπιδική διπλαστιβάδα. Το μόριο εξακολουθεί να κινείται προς την κατεύθυνση που το οδηγεί η βαθμίδα συγκέντρωσής του, Άρα δεν χρειάζεται να ξοδέψει ενέργεια για να το σπρώξουμε Χρειάζεται όμως μια πρωτεΐνη που θα του επιτρέψει να περάσει Αυτές οι πρωτεΐνες μπορεί να είναι είτε κανάλια μέσα στη μεμβράνη Είτε μεταφορείς που παίρνουν ένα μόρια, το δεσμεύουν Και το βοηθούν να περάσει από την άλλη πλευρά Ένα πολύ γνωστό παράδειγμα είναι οι μεταφορείς γκλουτ Που βοηθούν τη γλυκόζη να περάσει τη μεμβράνη σε πάρα πολλά κύτταρα Πάμε να κεφαλαίωση.

12:21 Στην απλή διάχυση το μόριο παίρνει από μόνο του. Στη διευκολυνόμενη διάχυση παίρνει με βοήθεια πρωτεΐνης. Αλλά και στις δύο περιπτώσεις η μεταφορά είναι παθητική. Δηλαδή δεν χρειάζεται ενέργεια. Και όταν το κύτταρο θέλει να πάει κόντρα στο ρεύμα... Δηλαδή να κάνει το εντελώς αντίθετο. Να πάει αντίθετα από την βαθμίδα συγκέντρωσής του.

12:47 Τι θα χρησιμοποιείς? Εδώ είναι ο τέταρτος τρόπος μετακίνησης και λέγεται ενεργώς μεταφορά. Η ενεργώς μεταφορά απαιτεί ενέργεια και επιτρέπει στο κύτταρο να διατηρεί διαφορετικές συγκεντρώσεις ουσιών στις δύο πλευρές. Δηλαδή αν αφήναμε τις ουσίες να μετακινούνται μόνο με την διάχυση πλήδη ευκολινόμενη και την όσμουση, θα πηγαίνουν από εκεί που είναι πολλές προς εκεί που είναι λίγες, μέχρι να γίνει περίπου η ίδια συγκέντρωσή τους και μέσα και έξω από το κύτερο.

13:19 Το κύτερο όμως δεν θέλει να είναι όλα ίδια. Χρησιμοποιεί ενέργεια για να κρατάει διαφορετικές ποσότητες ιόντων μέσα και έξω από αυτό. Έτσι δημιουργείται μια διαφορά στις συγκεντρώσεις συγκεκριμένων μορίων. Και ένα παράδειγμα για το πού θα χρειαστεί αυτή η διαφορά είναι στο κύτερο να λειτουργεί και να μεταδίδει ηλεκτρικά σήματα.

13:44 Τώρα με ποιον τρόπο όμως πάει το κύτταρο αντίθετα στη βαθμίδα συγκέντρωσης του. Υπάρχει μια αντλία τόσο σημαντική που αξίζει να την ξέρουν όλοι. Είναι η αντλία νατρίου καλείου. Πολύ συνοπτικά επειδή θα την αναλύσουμε στο επόμενο επεισόδιο, η αντλία νατρίου καλείου βγάζει νάτριο προς το εξωτερικό του κυττάρου και βάζει κάλιο μέσα στο κύτταρο.

14:09 Παρόλο που έχουμε απίστευτα πολύ νάτριο εκτός του κυτάρου και πάρα πολύ κάλιο εντός του κυτάρου. Δηλαδή τα βάζει αντίθετα της βαθμίδας συγκέντρωσης τους. Γιατί κανονικά να φέρουμε το κύτταρο έτσι χωρίς συναντλία θα έμπαινε νάτριο μέσα και θα έβγαινε κάλιο έξω. Οπότε υπήρχε μια ισορροπία στη συγκεντρώση αυτών των δύο ιόντων.

14:29 Όμως χάρη σε αυτήν την συναντλία δεν ισχύει αυτό. Περισσότερα στο επόμενο επεισόδιο. να πούμε και το πέμπτο τρόπο μεταφοράς διαμέσου της κυταρικής μεμβράνης και γίνεται συνήθως όταν το κύτταρο θέλει να προσλάβει κάτι πολύ μεγαλύτερο. Δεν μπορεί να το περάσει μέσα από ένα μικρό κανάλι πόσο μάλλον να διασχίσει το ίδιο την κυταρική μεμβράνη.

14:56 Σε αυτές τις περιπτώσεις η ίδια η μεμβράνη μπορεί να αγκαλιάσει το υλικό, να το περικλείσει και τελικά να δημιουργήσει γύρω του ένα μικρό κυστίδιο. Και αυτή η διαδικασία λέγεται ενδοκίτωση. Και υπάρχουν δύο μορφές. Η πρώτη λέγεται φάγοκυτάρωση, που το κύτερο προσλαμβάνει σχετικά μεγάλα σωματίδια, είναι ουσιαστικά σαν να τα καταπίνει, και η πίνοκυτάρωση, που προσλαμβάνει υγρό και ουσίες που βρίσκονται μέσα σε αυτό.

15:25 Και φυσικά υπάρχει και η αντίστροφη διαδρομή, δηλαδή όταν το κύτερο χρειάζεται να στείλει πράγματα προς τα έξω, π.χ. πρωτεΐνες, θυμάστε τα κυστίδια που είδαμε στο προηγούμενο επεισόδιο να μεταφέρουν ουσίες από τον κόλτζι. Λοιπόν, κάποια από αυτά μπορούν να κινηθούν προς την κυταρική μεμβράνη. Και όταν φτάσουν εκεί, η μεμβράνη του κυστηδίου συγχωνεύεται με την κυταρική μεμβράνη και το περιεχόμενο πελευθερώνεται προς το εξωτερικό του κυτάριου.

15:54 Έτσι, μπορούν να εκριθούν διάφορες πρωτεΐνες, ένζημα, ορμόνες και άλλα μόρια ότι όλα όσα μάθαμε για τα οργανίδια στο προηγούμενο επεισόδιο δεν λειτουργούν απομονωμένα. Το γκόλτζι, τα κυστίδια και η κυταρική μεμβράνη αποτελούν κομμάτια του ίδιου συστήματος. Άρα πάμε να κάνουμε μια σούμα τι είδαμε σήμερα. Ξεκινήσαμε βλέποντας τη μεμβράνη σαν το σύνορο του κυτάρου, αλλά στην πορεία καταλάβαμε ότι είναι πολύ περισσότερο από αυτό.

16:28 Είναι μια φως φολυπηδική διπλωστιβάδα, ρευστή και δυναμική, που περιέχει λιπίδια, χολυστερόλη, πρωτεΐνες και υδατανθρακικές δομές. Ελέγχει τι μπορεί να περάσει και τι όχι, επιτρέπει απλή και διευκολυνόμενη διάχυση, καθορίζει την κίνηση του νερού μέσω της όσμουσης, χρησιμοποιεί ενεργό μεταφορά όταν πρέπει να κινηθεί κόντρα στις φυσικές βαθμίδες και μπορεί ακόμα να δημιουργήσει κυστίδια για να προσλαμβάνει ή για να απελευθερώνει μεγαλύτερα φορτία.

17:02 Με λίγα λόγια, η κυταρική μεμβράνη δεν είναι απλά το τείχος μιας πόλης, είναι ταυτόχρονα το σύνορο, οι πύλες, τα τελωνία και ένα μεγάλο μέρος του συστήματος μεταφορών της. Και παρόλα αυτά, μας λείπει ακόμα ένα πολύ σημαντικό κομμάτι. Πώς μπορεί ένα κύτταρο να αποκτήσει ηλεκτρικό δυναμικό, πως ένας νευρώνας μπορεί να μετατρέψει αυτή τη διαφορά ιόντων σε ένα ηλεκτρικό σήμα.

17:29 Αυτό θα είναι το επόμενο κομμάτι του ταξιδιού μας, γιατί κάπου εδώ φτάσαμε στο τέλος του σημερινού επεισοδίου, μέχρι να τα ξαναπούμε. Επίσης να είστε καλά, να βλέπετε τον όλο τον κόσμο λίγο διαφορετικότερα με αυτές τις νέες πληροφορίες που μάθαμε και εντάξει να περνάτε όσο το δυνατόν πιο όμορφα γίνεται. Από μένα την Ιωάννα, ένα μεγάλο ευχαριστώ που ήσασταν και σήμερα εδώ.

17:54 Θα τα πούμε στο επόμενο επεισόδιο, μικροί μου γιατροί. Φιλάκια! Πριν κλείσουμε, θα ήθελα να αναφέρω κάτι σημαντικό. Το περιεχόμενο του Mapping Medicine έχει αποκλειστικά εκπαιδευτικό και ενημερωτικό χαρακτήρα. Δεν υποκαθιστά την ιατρική συμβουλή, τη διάγνωση ή τη θεραπεία από επαγγελματία υγείας. Για οποιοδήποτε θέμα αφορά την υγεία σας, συμβουλευτείτε πάντα τον γιατρό ή τον κατάλληλο επαγγελματία υγείας.

18:19 Οι πληροφορίες που παρουσιάζονται στο podcast έχουν σκοπό την εκπαίδευση και την καλύτερη κατανόηση της ιατρικής και δεν προορίζονται για αυτοδιάγνωση ή αυτοθεραπεία. Παρόλο που καταβάλλεται κάθε εύλογη προσπάθεια για τη διασφάλιση της ακρίβειας και της επικαιρότητας του περιεχομένου, δεν παρέχεται καμία εγγύηση ως προς την πληρότητα, την ορθότητα ή τη διαχρονική εγκυρότητα των πληροφοριών.

18:42 Οι ακροατές οφείλουν να αξιολογούν κριτικά και να διασταυρώνουν τις πληροφορίες από αξιόπιστες επιστημονικές και επαγγελματικές πηγές. Σας ευχαριστώ πολύ.