Στοιχειωμένες Ιστορίες από Άσυλα | Μένουν τα Λάμα στο Θιβέτ; #186

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

00:00 Καλώς ήρθατε στο τρίτο επεισόδιο του Οκτώβρη, του τρομομήνα των Λάμπρου. Και ποτέ. και να είσαι 10-15 μέρες άρρωστος με ό,τι μπορεί να περάσει και να σε κολλήσει οπότε ναι εντάξει είναι ένας αληθινός τρόμος θα πω και εγώ εγώ προς το παρόν είμαι υγιής πιστεύω ότι πίσω έχει αχλάδα την ουρά θα δούμε πίσω έχει κολοκύθα για να είμαστε εντός εποχής λοιπόν Μιας και λέμε για ασθένειες όμως, σήμερα βρεθήκαμε για να συζητήσουμε για σπούκι ιστορίες και σπούκι σκηνικά που έχουν σχέση με σανατόρια και ψυχιατρία.

01:42 Και η αλήθεια είναι ότι το σκεφτόμουν εγώ αρκετά παιδιά αν πρέπει να πιάσουμε αυτό το θέμα που εννοείται μου φαινόταν τρομακτικό αλλά από την άλλη σκεφτόμουν λίγο αυτό με τις ψυχικές ασθένειες και το αν είναι σωστό λίγο να τις βάλουμε στον τρομομήνα Παρ' όλα αυτά να πούμε ότι για πάρα μα πάρα μα πάρα πολλά χρόνια το σύνολο της ανθρωπότητας τρόμαζε πάρα πολύ από τις ψυχικές ασθένειες και τους ασθενείς αυτούς.

02:13 Τους θεωρούσε κάτι το απόκοσμο μπορώ να πω, το τρομακτικό. Δηλαδή σκεφτείτε πόσοι από αυτούς θεωρούσαν ότι τους είχε καταλάβει κάποιο ακάθαρτο πνεύμα ας πούμε. Κάθε περίπτωση όμως επειδή οι ιστορίες δεν έχουν σχέση με ασθενείς, δεν θα πιαστούμε πάνω σε αυτό το ζήτημα. Περισσότερο αφορούν περιστατικά μεταφυσικά που έχουν αναφερθεί γιατί κακά τα ψέματα τώρα αυτά τα συγκεκριμένα περιβάλλοντα δηλαδή το περιβάλλον του ψυχιατρίου και το περιβάλλον του σανατόριου και γενικά τα εγκαταλελειμμένα νοσοκομεία και τα λοιπά είναι ένα πολύ έτσι ταιριαστό σκηνικό για να στήσεις κάπως μεταφυσικές καταστάσεις δηλαδή αν σκεφτείτε κιόλας αυτούς τους κλασικούς ghost hunters που πηγαίνουν και κάνουν έρευνες για να εντοπίσουν δεν ξέρω περίεργους ήχους και κύματα και ενέργειες και τα λοιπά, το να πάνε σε εγκαταλειμμένα ψυχιατρία, νοσοκομεία και τέτοια μέρη, είναι μια πολύ κλασική επιλογική.

03:21 Η αλήθεια είναι, παιδιά, ότι και εγώ σε νοσοκομείο εγκαταλειμμένο δεν θα πατούσα ούτε στο ναυλόγιο, πραγματικά. Γιατί όμως το νοσοκομείο γενικά ή ψυχιατρίο συγκεκριμένα? Έτσι, ότι είχε να κάνει με αρρώστους και ξέρεις ότι εκεί μέσα μπορεί να υπήρξαν άνθρωποι που βίωσαν πάρα πολύ έντονο πόνο και παιδιά το πιο τρομακτικό που έχω δει εγώ, αλλά δεν ήταν εγκατριλημένο βέβαια δεν είχαμε δει και ψυχή να κυκλοφορεί και ψυχή κυριολεκτικά αλλά φαινόταν ότι χρησιμοποιούταν ήταν ένα σανατόριο που είχε κάπου στο βουνό πάνω από τη Βυζάνθη που το ανακαλύψαμε τυχαία κάποιες μέρες, μια μέρα που πηγαίναμε με τις φίλες μου στο πανεπιστήμιο και Και όπως περπατούσαμε βγήκαμε σε ένα τεράστιο κτίριο, οχυρωμένο, είχε τείχος, δηλαδή δεν μπορούσες να δεις εύκολα μέσα.

04:16 Και ήταν πάρα πολύ creepy. Μπορούσαμε να καταλάβουμε ακριβώς αν χρησιμοποιείται ή όχι, όμως κάποια παράθυρα ήταν ανοιχτά. Και επίσης ακούσαμε να χτυπάει και μια καμπάν. Και ήταν τέρμα creepy και είχαμε βγάλει φουλ τρομακτικές ιστορίες γι' αυτό. Ευτυχώς ήταν μέρα εννοείται όταν τα περπατούσαμε. και ποτέ δεν έτσι μάθαμε ξέρεις αν και πως χρησιμοποιούταν τι ήταν ακριβώς είχαμε καταλάβει ότι ήταν κάποιο ίδρυμα αλλά δεν έλεγε απ' έξω τρυβώς τι είναι και ήταν πολύ τρομακτικό χωρίς να έχει κάτι το το εμφανώς τρομακτικό απλά και μόνο η η αίσθηση μες στο δάσος είναι και πάντα κάποιο και όσο πιο ήσυχα είναι τόσο περισσότερο μυστήριο μαζεύουν Εμείς πλάκα πλάκα μένουμε δίπλα σε ένα παλιό σανατόριο Απλά έχει αλλάξει ύφος και είναι λειτουργικό πλέον Οπότε δεν μπορούμε να το συνδυάσουμε με αυτόν τον τρόπο Ναι Πού τώρα στην Αθήνα είναι αυτό το σανατόριο Εδώ καλά έχει γίνει νοσοκομείο Αλήθεια Πού έχει σανατόριο στον ίδιο σημείο Το Παπα-Νικολάου ήταν παλιά σανατόριο

05:26 Αααα Ας κάμα περάσεις και προσέξεις Εντάξει Το Παπα-Νικολάου έχει μια πύλη, περνώντας την κανονική, τη σύγχρονη πύλη του νοσοκομείου, έχει μια παλιά σιδερένια πύλη, την οποία την έχουν διατηρήσει για ιστορικούς λόγους, η οποία από πάνω γράφει σανατόριο ασβεστοχωρίου. Εν τω μεταξύ, εκεί πέρα δεν είναι καν ασβεστοχώρι πια.

05:48 Θεωρείται άλλη περιοχή τελείως. Αλλά τότε παγόταν και αυτή η περιοχή στο ασβεστοχώρι. τέλος πάντων οπότε δεν υπάρχει κάτι να σας πούμε για αυτό το μέρος και να σας δημιουργήσουμε ύφος Οι παλιοί κάτοικοι μπορεί να θυμούνται ιστορίες Ναι σίγουρα μα δεν είναι και τόσο παλιό δηλαδή τις εποχές του δεύτερου παγκοσμίου σίγουρα λειτουργούσε και πιο μετά σίγουρα γιατί οι φηματίες ή άλλωστε γιατί φαντάζομαι κυρίως φηματικούς φέρνανε γιατί υποτίθεται ότι εδώ πέρα είχε καλό κλίμα οπότε έλεγε να φέρεις εδώ πέρα ανθρώπους που είχαν πρόβλημα με το αναπνευστικό του σύστημα κτλ τέλος πάντων η φηματίωση πήγε μέχρι 70-80 σίγουρα οπότε λειτουργούσε μετά άλλαξε ύφος και έγινε γενικό νοσοκομείο τέλος πάντων εν πάση περιπτώσει όμως εγώ εδώ πέρα δεν έχω έρθει για να σας πω για λειτουργικά και κανονικά μέρη έχω έρθει για να σας πω για πιο περίεργα και αφίσικα μέρη ας το πούμε έτσι Για πάμε, για πάμε, έχω πολύ αγωνία Θα ξεκινήσω με πολύ αναμενόμενο τρόπο και με κάτι το οποίο έχουμε ξαναναφερθεί σε αυτό εδώ πέρα το podcast

07:01 και θα μιλήσω φυσικά για το πανδιάσημο σανατόριο της Πάρνηθας Ναι, ναι, ναι Καλά, έχω δει ατελείωτα βίντεο με αυτό το σανατόριο της Πάρνηθας που πηγαίνουν εννοείται για να δούνε αν είναι στοιχειωμένο ή όχι Πάρα πολύ πήγαν και youtubers και η Ελεονόρα Μελέτη Το επεισόδιο της Ελεονόρας Μελέτη νομίζω έχει σημαδέψει όλη την τηλεόραση Ναι ναι Είναι ό,τι πιο καλτήλα έχει συμβεί νομίζω οριακά ξεπερνάει και τον Χαρδαβέλα στις πύλες του ενεξήγητου Καλώς το έκανε εντάξει έπρεπε να το κάνει και κάποιος αυτό μόνο οι youtubers δηλαδή να πηγαίνουν Sorry sorry sorry Εγώ δεν ξέρω τι θα κάνω Έχω ζαλιστέπτο φόβο Δεν ξέρω κάναν ή χαρέκο Πάμε να φύγουμε, έχουμε το ρεπορτάζ, πάμε να φύγουμε.

07:50 Παιδιά να σας πούμε, αυτό το στιάκι... Ρε παιδιά πάμε να φύγουμε σας παρακαλώ, έλα πάμε να φύγουμε, πάμε να φύγουμε σας παρακαλώ, πάμε να φύγουμε, τώρα χωρίς πλάκα. Θέλω να φύγω σου λέω. Στις πλαγιές λοιπόν της Πάνιθας μέσα στο βουνό, μακριά από το θόρυβο της Αθήνας, βρίσκεται ένα κτίριο που έχει συνδεθεί με τις πιο σκοτεινές περιόδους της ιατρικής ιστορίας.

08:15 Τότε που η φηματίωση αποτελούσε μία από τις πιο τρομακτικές ασθένειες. Ξεκίνησε τη λειτουργία του το 1914 και εκείνη την εποχή ουσιαστικά δεν υπήρχε ακόμα αποτελεσματική θεραπεία έναντι της φηματίωσης, τα αντιβιωτικά εννοώντας, και κυρίως η θεραπεία βασιζόταν σε ανάπαυση, καθαρό αέρα, ορεινό περιβάλλον και προσευχή θα έλεγα, ελπίζοντας ότι κάπως το μικρόβιο θα ξορκιστεί μόνο του.

08:44 κάποιοι φηματικοί όντως επιβίωναν, κάποιοι άλλοι, από την άλλη όχι και για αυτόν τον λόγο οι ασθενείς απομακρύνονταν από τις πόλεις περνούσαν μεγάλα διαστήματα μακριά από τις οικογένειές τους και υπήρχαν πολλές φάσεις στις οποίες ούτε οι ίδιοι, ούτε και οι οικογένειές τους ήξεραν στην πραγματικότητα τι γίνεται με αυτούς άλλωστε συνειδητοποιήσετε ότι μιλάμε για εποχές που δεν υπήρχαν τηλέφωνα ή οτιδήποτε παρόμοιο οι αποστάσεις ήταν πολύ πιο δύσκολες οπότε μπορεί ένας άνθρωπος να έφευγε από την οικογένειά του για να μείνει σε ένα σανατόριο παγκοσμίως τώρα ενώντας αυτό θα τα δούμε και στις επόμενες ιστορίες και μπορεί να μην επέστρεφε και ποτέ, ή μπορεί να επέστρεφε σε αυτόμα Ωραία! Λοιπόν, το ίδιο το κτίριο απέκτησε σταδιακά μια σχεδόν μυθική υπόσταση, απομονωμένο ο μύχλες πάνω στο βουνό στην Πάρνηθα, εγκατάλειψη και το σανατόριο τελικά το 1960 έκλεισε και μετά από δεκαετίες φθοράς το κτίριο υπέστησε σοβαρές ζημιές από μια πυρκαγιά που έγινε το 2007

09:49 σήμερα το μόνο το οποίο υπάρχει εκεί πέρα είναι ένα σκηνικό εγκατάλειψης το οποίο όπως καταλαβαίνετε είναι ό,τι πιο ιδανικό για ιστορίες φαντασμάτων είπε και η Λίνα για την φοβερή πρίπτωση της Ελεωνόρας Μελέτη που είχε πάει να κάνει ένα ντοκιμαντέρ μαζί με κάποιους κυνηγούς φαντασμάτων και δήθεν ακούγαν ήχους, δήθεν βλέπαν ενέργειες, δήθεν χτυπούσαν πόρτες, τρέχανε, ότι τους κυνηγάνε τα φαντάσματα.

10:21 Καλτήλα, τελείως μιλάμε. Δηλαδή όσοι δεν το έχετε δει, δεν ξέρω αν υπάρχει τρόπος να το δείτε, αλλά αξίζει τον κόπο. Πήγε με τους φαντασματοπαγιδευτές. Ναι, ναι, ναι. Ναι, θα έλεγα ότι ήταν αντίστοιχα κωμικό με τους Ghostbusters. Ήταν οι Ghostbusters οι Έλληνες. Μάλιστα. Ναι, ναι. Λοιπόν, τώρα υπάρχουν πάρα πολλές ιστορίες παιδιά για το συγκεκριμένο κτίριο.

10:46 Εντάξει, πιο ας το πούμε πιστευτή ιστορία είναι ότι εκεί πέρα κατά καιρούς γίνονταν σατανιστικές θελητές. Αυτό δηλαδή που αναφέρουν αρκετοί και το πιστεύουν αρκετά ακράβοντα. βέβαια πιστεύω ότι είναι στα πλαίσια αυτού που έλεγε και η Μαριέλενα της τρέλας που υπήρχε στα Αίτης και στα Νάιτης ότι υπάρχουν παντού συντανιστές οπότε δεν ξέρω κατά πόσο ισχύει όντως και γύρω γύρω στην όλη περιοχή λένε ότι έχουν γίνει διάφορα όχι μόνο εκεί μέσα, σατανιστικά εννοώ ναι δεν είναι απίθανο, άλλωστε είναι βουνό, είναι πολύ απομονωμένο σημείο μιλάμε για ένα κομμάτι της Πάρνηθας το οποίο δεν έχει κάποια άλλη αξιοποίηση δηλαδή, οκ, στην πορεία φτιάχτηκε το καζίνο αλλά πέραν αυτού είναι ένα πολύ ψηλό σημείο του βουνού και αυτό κιόλας και το φτιάξανε εκεί πέρα είπαμε, χρειαζόταν καθαρός αέρας κτλ λοιπόν, αλλά μια λιγότερο γνωστή ιστορία αποτελεί ιστορία για το κορίτσι με την μπλε κορδέλα Υποτίθεται ότι είναι μια καταγεγραμμένη ιστορία κυρίως από προφορικούς θρύλους Και συνδέεται με τη διήγηση μιας γυναίκας η οποία υποστήριξε ότι είχε μια σχετική εμπειρία τη δεκαετία του 1960

12:03 Υποτίθεται ότι εμφανίζεται μια μυστηριώδης κοπέλα η οποία αναζητά νερό σε μια πηγή γνωστή ως πηγή της κυράς ή πηγάδι της κυράς Ανάλογα με την εκδοχή της αφήγησης κάθε φορά Η εικόνα που μένει είναι εκείνη μιας νεαρής κοπέλας με την μπλε κορδέλα να ξεχωρίζει μέσα στο γκρίζο τοπίο του βουνού. Μοιάζει τελείως παράτερη παρουσία, ένα ανθρώπινο πρόσωπο μέσα σε μια ερημιά, σε ένα μέρος όπου η ζωή και ο θάνατος βρίσκονταν για χρόνια τόσο κοντά.

12:33 Και μάλιστα υποτίθεται ότι η συγκεκριμένη κοπέλα αναζητά την πηγή γιατί της ήτανε λέει ένας πραγματικός ασθενής του σανατόριου ο οποίος του είχαν πει ότι άμα βρει τη συγκεκριμένη πηγή και πιεί από το νερό της θα θεραπευτεί. Αλλά υποτίθεται ότι χάθηκε στα βουνά και δεν επέστρεψε ποτέ και από τότε το φάντασμά της στοιχιώνει την περιοχή.

13:01 Ποιος ξέρει τι της συνέβη και δεν επέστρεψε ποτέ. Κάποιο φάντασμα. Σίγουρα. Είμαι βέβαιη. Εντάξει, προφανέστε να μιλάμε για μια παράδοσιακή ιστορία. δεν υπάρχει καμία ιστορική απόδειξη ότι κάτι τέτοιο όντως συνέβη και δεν εννοώ για το κορίτσι φάντασμα εννοώ για το κορίτσι σαν ζωντανό που χάθηκε αλλά νομίζω ότι είναι μια πολύ καλή μεταφορά και απόδοση της απόγνωσης που αισθάνονταν οι άνθρωποι ακριβώς απέναντι σε αυτό το άγνωστο όπως σας είπα πριν ότι φεύγαν άνθρωποι οι οποίοι μπορεί απλώς να εξαφανίζονταν να μην γυρίζαν ποτέ τρομερό ρε παιδιά Και φαντάξει ναι και τότε δεν μπορούσες να έχεις και την ενημέρωση που έχεις σήμερα.

13:43 Να ξέρεις τι κάνει ο άνθρωπός σου. Δηλαδή σίγουρα έφευγε και ήταν σαν να τον αποχαιρετάς. Δεν ήξερες και αν θα επιβιώσει ο άνθρωπος. Οπότε ναι ήταν πολύ περίεργο πράγμα. Εμένα εντωμεταξύ παιδιά η θεία μου νομίζω είχε πάθει τη δεκαετία του 60, του 70. και όντως την είχαν κλείσει μέσα σε μία κλινική. Δεν θυμάμαι όμως αν είχε πάθει όντως αυτή την ασθένεια ή κάποια άλλη.

14:16 Πάντως, ναι, είχε κλειστεί για ένα μήνα, δύο μήνες, δεν ξέρω, πολύ καιρό, μέσα σε μία κλινική, αλλά το ξεπέρασε. Ναι, ναι, όλα καλά, ζει ακόμα. Παιδιά, πλέον δεν ακούς να υπάρχει χρηματίωση έτσι. Ε, αφού πλέον εμβολιαζόμαστε. Δεν εμβολιαζόμαστε. Καλά, σε κάθε περίπτωση υπάρχουν αντιβιωτικά πέραν των εμβολίων, οπότε πλέον είναι αρκετά εύκολη η αντιμετώπιση της νόσου.

14:45 Οκ. Δεν έχω ακούσει, ας πούμε, ποτέ κανέναν νόσο. Προφανώς, εντάξει, με την εξέλιξη χάθηκε σιγά-σιγά και η νόσος δεν εμφανίζεται τόσο συχνά. Ναι, ναι, ναι. Λοιπόν, θα σας πάρω από την Στεριά και από την Πολύβου η Αθήνα και θα σας πάω σε ένα μέρος λίγο πιο απομονωμένο. Θα σας πάω στη Λέρο, παιδιά. Και συγκεκριμένα στο ψυχιατρικό νοσοκομείο Λέρου.

15:17 Πρώτη φορά εγώ το ακούω. Λοιπόν, είναι μια περιοχή στη Λέρο η οποία ονομάζεται Λέπιδα. Άκου τώρα εσύ περιοχή για να πας να φτιάξεις και ώρας και ψυχιατρίο. Βρίσκεται ένα συγκρότημα κτηρίων με μια ιστορία πολύ διαφορετική από εκείνη των περισσότερων εγκαταλελειμμένων νοσοκομείων. Γιατί εκτός από τις όποιες φανταστικές ιστορίες έχουν υποθεί κατά καιρούς, πρόκειται για ένα μέρος το οποίο καταγεγραμμένα και αποδεδειγμένα ήταν ένα μέρος πλήρως ακατάλληλο για να ζουν οι ψυχικά ασθενείς και έχουν αναφερθεί πάρα πολλές περιπτώσεις οι οποίες άνθρωποι δυσκολεύτηκαν, υπέφεραν και τους φέρθηκαν με τρόπο που δεν άρμονε φυσικά σε ανθρώπους που ήταν ασθενείς.

16:03 Μιλάμε για ένα νοσοκομείο το οποίο ιδρύθηκε το 1957 και από το 1958 άρχισαν να μεταφέρουν εκεί πέρα ασθενείς από άλλα ιδρύματα της Ελλάδας. Ουσιαστικά πρόκειται για ένα κτίριο το οποίο φτιάχτηκε για να αποσυμφορήσει ουσιαστικά σημεία της υπηρετικής Ελλάδας από τους ψυχικά ασθενείς και κατά κάποιο τρόπο να τους παραγκονίσει σε ένα απομονωμένο μέρος, να το πούμε έτσι απλά.

16:29 Αυτά τα αρχικά κτίρια των εγκαταστάσεων είχαν φτιαχτεί κατά την Ιταλική κατοχή, τότε που η Λέρος λειτουργούσε ως σημαντική στρατιωτική βάση, οπότε υπήρχε ένα κτηριακό υπόβαθρο, να το πούμε έτσι. Για δεκαετίες το Ίδρυμα συνδέθηκε με συνθήκες διαβίωσης που προκαλούσαν έντονες αντιδράσεις Το 1989 δημοσιογραφικές αποκαλύψεις έφεραν διεθνώς στο προσκήνιο τις απάνθρωπες συνθήκες που δημετώπιζαν πολλοί από τους τροφίμους, ακολούθησαν προσπάθειες μεταρρύθμισης και αποϊδρυματοποίησης Και σκέφτομαι τώρα σε αυτό το σημείο παιδιά, θα κάνω μια παρένθεση Το πόσο κλασικό είναι αυτό το θέμα που θυμάστε και στο American Horror Story που είναι πραγματική ιστορία που μπήκε η δημοσιογράφος μέσα στο ψυχιατρικό νοσοκομείο για να μπορέσει να αποκαλύψει τα έσχη που γίνονταν στα ψυχιατρία και τι τους κάνανε και πόσο άσχημα τους φέρονταν.

17:28 Δηλαδή χρειάζονταν πολύ αγώνας για να φανεί και να αποδειχθεί ότι υπάρχει κακή μεταχείριση Και τώρα σκεφτείτε ότι μιλάμε για το 1989 εδώ πέρα στη δικιά μας περίπτωση Το οποίο δεν είναι καν πολύ παλιά, δηλαδή είναι λίγα χρόνια πριν γεννηθούμε εμείς Η Λίνα ήταν γεννημένη Και οι άνθρωποι χρειάζονταν κομάντο δημοσιογράφους Για να αποδειχτεί ότι ένα νοσοκομείο φέρει τα πάνθρωπα Κοίτα να δεις τώρα Οι άνθρωποι που είχαν ψυχικές αστέρες Αφενός εκείνη την εποχή Δεν ξέρανε Δεν είχαν πάρα πολλά μέσα στη διαθέσή τους Για να τους αντιμετωπίσουν Και να τους κάνουν καλύτερα Να γίνει την κατάσταση πιο διαχειρίσιμη Απλά ήταν πολύ πίσω Οι επιστήμοι σε κάποια πράγματα Δεν μπορούσαν να τους βοηθήσουν Στην ουσία Και ήταν και πιο σκληρός ο κόσμος Ρε παιδιά έτσι και αλλιώς Και μάλλον ψάχναν ένα μέρος να τους απομονώσουν και να τους έχουν εκεί πέρα και δεν γινόταν και όλο αυτό με πολύ φιλάνθρωπο τρόπο προφανώς, δηλαδή το στυλ να βάλω τον άνθρωπό μου εκεί να τον φροντίσουνε οι δικοί δεν μπορούσαν, δεν ξέραν καλύτερα.

18:45 Επομένως οι συνθήκες μάλλον πήγαιναν από το κακό στο χειρότερο όσο μαζεύονταν και οι περισσότεροι ασθενείς. Πράγμα πολύ λυπηρό εννοείται και φτυχώς έχει αλλάξει ας ελπίσουμε. Αλλά ναι ναι όντως σίγουρα δεν υπήρχε καθόλου χρόνια, χρηματοδοτήσεις, τους αντιμετώπιζαν με φόβο, με δυσυντεμονία, δηλαδή ήταν πολύ αλλιώς τα πράγματα.

19:10 και πραγματικά το πιο τρομακτικό είναι να σκέφτεσαι πόσο πρόσφατα ήταν όλο αυτό στο σήμερα, δηλαδή σε κάνει να βλέπεις το πώς αντιμετωπίζονται οι ψυχικές παθήσεις στο σήμερα λίγο με ένα μάτι πιο ότι από τη μία και η πρόοδος είναι τεράστια και ότι ακόμα έχουμε πολύ δρόμο δηλαδή είναι τρομερό το πόσο μεγάλη πρόοδο έχουμε κάνει από τότε που είναι τίποτα αυτό που είπες η Λίνα σπουμ είχε γεννηθεί και είναι νεότατη έτσι να το πούμε αυτό για όσους δεν μας φαίρετε είμαστε νεότατη οπότε ναι για να επιστρέψουμε λίγο στο σπουκι προφίλ να σας πω ότι για να ολοκληρωθεί το δράμα του συγκεκριμένου μέρους το 1967 με 1970 κατά τη διάρκεια της δικατορίας χρησιμοποιήθηκε και σαν μέρος κράτησης πολιτικών εξόριστων.

20:09 Οπότε αντιλαμβάνεστε ότι είναι ένα μέρος το οποίο βρήθη από πόνο, από κάθε απόψεως. Άκυρο εντωμεταξύ που τους βάλανε και αυτούς εκεί πέρα. Ήταν ένα μέρος που βόλευε να τους ξεπετάξουν από τη μέση. Τους χώσανε εκεί πέρα με τους ανθρώπους που ήταν ψυχασθενείς για να μην μπορούν ουσιαστικά να μην μπορούν να βρουν το δίκαιο τους οριακά θα πω.

20:36 Εν πάση περιπτώσει που αυτές τις συνθήκες λοιπόν καταλαβαίνετε το πόσο εύκολα είναι να δημιουργηθούν και σπούκοι ιστορίες και έτσι υπάρχει ο θρύλος ότι στα απομεινάρια του ψυχιατρίου Λέρου οι ψήφιροι δεν σταματούν ποτέ. Σε σύγχρονες λοιπόν παραφυσικές αφηγήσεις για το συγκρότημα αναφέρονται ψήφιροι, κραυγές και η αίσθηση ότι κάποιος παρακολουθεί τους επισκέπτες ακόμα και όταν δεν υπάρχει κανένας γύρω τους.

21:06 δεν υπάρχει κάποιος συγκεκριμένος τεκμηριωμένος τρύλος για κάποια ιστορία συγκεκριμένη όπως την περίπτωση του κοριτσού με την πλέ κορδέλα που λέγαμε στην Πάρνη θα υπάρχουν διάσπαρτες αναφορές και φήμες ότι η ατμόσφαιρα γενικότερα είναι βαριά σε αυτό το μέρος και το παρελθόν κάπως έχει μείνει και όποιος τυχόν πατήσει εκεί μέσα κάπως νιώθει λες και κάτι παραμονεύει συνεχώς Υπάρχουν άνθρωποι που περιγράφουν ότι άκουσαν όντως φωνές σε άδειους διαδρόμους ή ένιωσαν ανεξήγητες παρουσίες μέσα στα παλιά κτίρια.

21:46 Αλλά νομίζω το πιο τρομακτικό για αυτό το μέρος είναι ειλικρινά το σύνολο της οδύνης που έχει βιώσει στον πραγματικό κόσμο και όχι στο μεταφυσικό. Αυτό εγώ θα έλεγα σαν ένα τελικό σχόλιο ας πούμε. Σίγουρα και βασικά εκείνη την εποχή Και όλες που αυτό ήταν ανοιχτό Το τι πρακτικές ακολουθούσαν Στα ψυχιατρία Τα ξέρουμε όλοι, τα έχουμε δει σε πάρα πολλές ταινίες και σειρές Και είναι ό,τι χειρότερο πραγματικά Χωρίς καμία Διάθεση Πραγματικής βοήθειας Τι να πεις Ναι τώρα το να ακούγονται πραγματικές φωνές Εκεί πέρα Εγώ αναρωτιέμαι δηλαδή Άμα μπεις εκεί ξέρεις πως είναι Έχουν μείνει και κρεβάτια και...

22:32 Έχω και φωτογραφίες εδώ πέρα, ναι. Έχουν μείνει οι σκελετοί, ξέρω, των κρεβατιών. Ναι, έχει μείνει το μέρος. Εγώ πω πραγματικά γιατί το κράτος δεν εκμεταλλεύεται αυτά τα μέρη και το σανατόρι της Πάρνηθας θα έλεγα. Δηλαδή από το να μένει ένα κουφάρι παρατημένο το οποίο απλά μπαίνει ο κάθε ένας και κάνει ό,τι βλακεία του έρχεται από παράνομες ενέργειες μέχρι οι ghostbusters της μελέτη ας το μετατρέψουν σε ένα ιστορικό κτίριο στο κατωκάτω.

23:05 Δηλαδή στη Βουδαπέστη εμείς είχαμε πάει σε ένα μέρος το οποίο ήταν παλιό νοσοκομείο την εποχή της κατοχής και οι άνθρωποι το πήραν, το εκμεταλλευτήκαν, το εκμοντερνήσαν το αναπαλαιώσαν έτσι ώστε να φαίνεται πως έμοιαζε ακριβώς εκείνη την εποχή και το έχουν αυτή τη στιγμή και κόβουν ιστήρια και είναι και ένα πολύ ωραίο τουρ.

23:27 Δυσάρεστο εξαιρετικά βέβαια. και αρκετά creepy full creepy πάρα πολύ ωραία εμπειρία θα πω η αλήθεια είναι ότι ο dark τουρισμός έχει πολύ κοινό επίσης θα μπορούσαν να το εκμεταλλευτούν και για μια άλλη χρήση όπως ας πούμε να μπορούν να μένουν άστεγοι για κάποιες δομές υπάρχουν πολλές χρήσεις που θα μπορούσε ο γενικός να πάρει αλλά έστω αυτό που λες για αν το σκεφτούμε καθαρά κερδοσκοπικά για το κράτος Δηλαδή, από το να κάθετε έστω, κάτι τέτοιο να μπορούσε.

24:01 Πάντως, παιδιά, εδώ παρένθεση, όταν είχα πάει πέρυσι στη Χίο, μας λέγανε συνεχώς ότι πρέπει να επισκεφθούμε το λεπροκομείο, το παλιό λεπροκομείο. Και λέγαμε κι εμείς... Είναι επισκέψιμο ή σαν το σαντουριτσπάρνηθος? Είναι επισκέψιμο. Δεν έχω καταλάβει ακόμα, γιατί τελικά δεν τα καταφέραμε να πάμε. Δεν έχω καταλάβει ακόμα, αλλά ήμασταν παραξενεμένοι στελεσπάδων με το ότι να πάμε εκεί θα είναι ευχάριστα ακούγεται πολύ creepy είχα και το παιδί μαζί μου ναι δεν ξέρω αλλά μου λέγανε πραγματικά όλοι ότι είναι πολύ όμορφα και να πάμε οπωσδήποτε μήπως εννοούν περιβάλλον χώρος και όχι το κτίριο το έχουν κάνει λέει πολύ ωραίο γενικά λέγεται και λοβοκομείο Χίου που είναι ακόμα πιο sad αν στήθεις ότι σχετίζεται με τη λογοτήρια που είναι η Λαστινόγωτα το ακούω ε φαντάζομαι αυτό εννοεί αναφέρεται ως το καθαριότερο και ως το πλέον καλός διοικούμενο ίδρυμα το οποίο παρήχε ανέστηση και πλήρη ιατροφαρματική υπερήθαλψη στους ασθενείς του το λεπροκομείο της Χίου καθιερώθηκε να το πω για να μην έχω

25:24 με τον όρο λοβοκομείο από την τόπια χειακή διάλεκτο γιατί λόβα σημαίνει πληγή, βλάβη άρα οκ βλέπω εδώ το λοβοκομείο χείου που μας γοητεύει και μας εκπλήσει με την ιστορία του θα πάω εγώ παιδιά εκεί κάποια στιγμή θα πάω ναι εντάξει καλό είναι μωρά θα βγάλεις story μετά να τα ανεβάζεις στα λάμμα το έχω στόχο να πάω αλλά δεν πρόλαβα τι να πω θα είχαμε τώρα μια πολύ καλή προσωπική εμπειρία.

25:56 Κοιτάξτε, φαίνεται να έχει έτσι... Ναι, ναι, όντως μια προσωπική εμπειρία. Ναι, φαίνεται να είναι στη φύση και να είναι ιδιαίτερος το κτίριο. Εντάξει, και τελελειμμένο είναι. Δηλαδή, έχει εδώ και φωτογραφίες από το εσωτερικό. Αλλά ναι, ίσως αξίζει μια επίσημη. Μάλιστα. Οκ. Πάμε να βγούμε λίγο εκτός συνόρων και να μεταφερθούμε στο κεντάκι των Ηνωμένων Πολιτιών, στα περίχωρα του Λούις Βιλ, όπου εκεί βρίσκεται ένα από τα πλέον διάσημα κτίρια που συνδέεται με ιστορίες τυχεωμένων νοσοκομείων, το Waverly Hills Sanatorium.

26:31 Το πρώτο σανατόριο άνοιξε το 1910 σε μια περίοδο που η φηματίωση θέριζε ζωές, παιδιά. Οι ανάγκες αυξάνονταν συνέχεια για ένα μεγαλύτερο κτίριο, οπότε το 1926 άνοιξε ένα ακόμα μεγαλύτερο κτίριο, το οποίο σχεδιάστηκε για να φιλοξενήσει εκατοντάδες ασθενείς και πραγματικά άμα δείτε φωτογραφίες του είναι πελώριο ειλικρινά είναι τι να πω ειλικρινά σαν φυλακές είναι τεράστιο Πραγματικά και φαίνεται να έχει και κάτι απίστευτα σκοτεινά τούνελ Ναι, σε ευχαριστώ για αυτήν την πάσα γιατί αυτό το τούνελ παίζει ρόλο και νομίζω ότι υπάρχει και έμπνευση στη σεζόν του American Horror Story από το συγκεκριμένο τούνελ Οι ασθενείς μπορούσαν να μείνουν εκεί για μήνες ή και χρόνια, απαντώντας σε προηγουμένη ερώτησή σας, και η θεραπεία βασιζόταν κατά τα γνωστά απλά σε ανάπτυξη, απομόνωση και στην προσπάθεια να ενισχυθεί η φυσική αντοχή του οργανισμού.

27:29 Δεν υπήρχε αντιβίωση οπότε δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτα άλλο πέραν από αυτό. Πάντως αυτό ακούγεται και λίγο ωραίο τύπου διακοπές εκεί πέρα, ξεκούραση, φροντίδα. Τι καλύτερο Ας πάθω μια φηματίωση Είναι πάρα ξεκουραστό Που μας έχουν φτάσει Να μας ακούγεται ακόμα και αυτό Γιατί και εγώ να σου πω την αλήθεια Δεν μου ακούστηκε άσχημη στην αρχή Ήρθες να λειτουργούσε και το σανατόριο Εδώ το δικό μας να μην πηγαίναμε και πολύ μακριά Ρε παιδί μου εδώ δίπλα Ναι ρε σαν ένα βιβλίο που διαβάζω Παρένθεση Το οποίο γράφει ξέρω εγώ κάτι Είναι γιαπωνέζικο και λέει για τις φυλακές τσαιαπωνές και κάτι λένε δημοσιογράφοι και λέει μία ότι έχει άλλο φαγητό και αυτά και λέει δεν ισχύει αυτό, είναι μύθος για τις φυλακές.

28:15 Έχουν σέφη, μαγειρεύουν και τους έχουν πολύ καλό φαγητό. Και λέει ότι μάλιστα πολλοί κόσμος μπαίνει επίτηδες στη φυλακή προκειμένου να έχει ας πούμε φαγητό και κρεβάτι κλπ. Και σκεφτόμουν καλή φάση. Όχι, φυλακή δεν θα πήγαιναν. Ναι όχι, με αυτά που ακούς και όλες για τις φυλακές της Ελλάδας σίγουρα. Όχι να ήμουν στην Ορβηγία να μπω στις φυλακές, στις οποίες δείχνουν κάτι φωτογραφίες και είναι σαν ξενοδοχείο, να μπω, να μπω, καμία πρόβλημα.

28:44 Εκεί κλείνουν και οι φυλακές κιόλας. Τους λείπουν φυλακισμένοι άμα είναι. Λοιπόν, τέλος πάντων, το σανατόριο έκλεισε το 1961, παιδιά, λόγω της προόδου της επιστήμης στην αντιμετώπιση της φηματίωσης και σήμερα το Waverly Hills είναι γνωστό όχι μόνο για την ιστορία του αλλά και για ξεναγήσεις που γίνονται και για παραφυσικές ιστορίες που το περιβάλλουν.

29:09 Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία του κτηρίου είναι η υπόγεια σύραγγα υπηρεσίας η οποία έγινε γνωστή ως το Death Tunnel. Η πραγματική ύπαρξη της σύραγγας είναι διαφορετικό ζήτημα από τους ισχυρισμούς ότι χρησιμοποιούταν με συγκεκριμένους τρόπους για τη μεταφορά νεκρών, όπως αναφέρεται σε δημοφιλείς αφηγήσεις. Δηλαδή δεν είναι τεκμηριωμένο απόλυτα ότι όντως από εκεί πέρα, από τη συγκεκριμένη σύραγγα μετέφεραν τους νεκρούς.

29:36 Αλλά έτσι λέγεται. Θυμάσαι λοιπόν το συγκεκριμένο θέμα στο American Horror Story που υπήρχε μια σύραγγα που μεταφέραν τα πτώματα που έκαναν πειράματα. Ναι, ναι, τους κάναν πειράματα. Αλλά αυτή ήταν καταπληκτική. Φοβερή καλύτερη για μένα. Είναι ξεκάθαρα καλύτερη. Λοιπόν, δηλαδή όσο vibe σπούκι χρειαζότανε και στα πλαίσια που έλεγε η Μαριαλένα στο προηγούμενο επεισόδιο για Guest Stars ότι στο πρώτο επεισόδιο στην πρώτη σκηνή έπαιζε ο Άνταμ Λεβιν Από τους Μαρουμφάι Πεθαίνει στο πρώτο επεισόδιο στην πρώτη σκηνή.

30:12 Έχει πολύ τρομακτικές σκηνές αυτή η σεζόν. Δεν είναι... Βγαίνει λίγο από τα όρια της ισορροπίας Τόσο όσο Δεν ξέρω, εγώ φοβόμουν περισσότερο στον πρώτο κύκλο Εντάξει, ο πρώτος ήταν πιο εφιαλτικός Ε, ήτανε... Το κλασικό χορόρ μουβι Ο πρώτος κύκλος Λοιπόν Ο πιο επικρατής τρίλος Για αυτό το νοσοκομείο, παιδιά Που τον διάβασα σε διάφορα και όλα σάρθρα Και αναφέρεται πολλαπλώς Είναι ο λεγόμενος τρίλος Για το δωμάτιο 502 και μόνο που ακούς τίτλο με αριθμό δωματίου ξέρεις ότι δεν θα πάνε καλά τα πράγματα.

30:50 Τελείως. Σύμφωνα με το θρύλο, μια νοσοκόμα που εργαζόταν στο σανατόριο πέθανε εκεί το 1928. Τώρα το πώς πέθανε, οι ιστορίες διαφέρουν. Σε άλλες μιλάνε για αυτοκτονία, άλλες βάζουν και συνθήκες περίεργες που προηγήθηκαν πριν το θάνατό της και το κάνουν λίγο πιο σπούκι ακόμα. Τέλος πάντων, αργότερα κυκλοφόρησαν ιστορίες για ανεξήγητες παρουσίσεις στο δωμάτιο για σκιές, για επισκέπτες που συνεχώς ένιωθαν ότι δεν ήταν μόνοι Σε κάποιες αφηγήσεις το δωμάτιο παρουσιάζει το σημείο που συμβαίνουν παράξενα περιστατικά ενώ η φήμη του έχει ενισχυθεί από παραφυσικές εκπομπές και οργανωμένες ξεναγήσεις Το δωμάτιο αυτό δεν είναι η μόνη ιστορία, αναφέρονται και άλλα πράγματα η υπόγεια σύραγγα την οποία σας ανέφερα και προηγουμένως έχει τη δικιά της φήμη καθώς πολλοί επισκέπτες λένε ότι και από εκεί πέρα ακούνε φωνές ή βλέπουν σκιές και μπορεί να έρχονται και σε επαφή με ανεξήγητους ήχους.

31:53 Ποιος ξέρει όμως μπορεί να είναι απλά αέρας που φυσάει μέσα στη σύραγγα σωστά. Αποκλεί. Ωραία. Λοιπόν, τώρα φανταστείτε να σε πετάξουν μέσα σε αυτό το μέρος και να σου πούνε πέρα να και περπάτω από αυτή τη σύραγγα αν τολμάς νύχτα με ένα φακό. No, no. Δεν υπήρχε καμία περίπτωση. Με πόσα λεφτά θα το κάνατε. Με κανένα χάρημα δεν θα το έκανα.

32:24 Οργανωμένα δεν θα πήγαινες σε ένα tour τέτοιο. Εγώ δεν πάω όταν ξέρω ότι είναι ψέματα. Εγώ οργανωμένο τουρ θα πήγαινα άνετα. Α, οργανωμένο και εγώ θα πήγαινα. Δεν το κατάλαβα. Νομίζω ότι εννοούσες να πάμε 4-5 άτομα να το κάνουμε όταν λείπει οργανωμένο. Όχι, όχι. Όχι ρε παιδί. Στο οργανωμένο θα πήγαινα, ναι. Βράδυ όμως.

32:51 Εγώ θα πήγαινα και βράδυ. Άμα είναι οργανωμένο εμπιστεύομαι εγώ ότι είμαστε ασφαλείς. Εντάξει. Γιατί ότι ο τέτοιος, ας πούμε, ο ξεναγός ξέρει να μιλάει με τον φαντάσμα, έχει κάνει συμφωνία τύπου 10% για να περνάμε να το δείχνουμε. Βέβαια, παιδί μου, ότι για να έχουν εξασφαλίσει ότι θα είμαστε ασφαλείς, ότι ξέρουν ότι θα είμαστε όντως ασφαλείς.

33:13 Αυτό, κάπως το εμπιστεύομαι αυτό. Οπότε θα πήγαινα και βράδυ. Ναι, ναι. Πασχαλίπτωση, μένουμε στις Ηνωμένες Πολιτείες και αυτή τη φορά πάμε στις Μασατσούτσες παιδιά, στις Μασαχουσέτη και συγκεκριμένα στο Χέιθορν Χίλ. Ακούγεται και το όνομα μόνο. Χέιθορν Χίλ είναι η περιοχή στη Μασαχουσέτη και εκεί πέρα χτίστηκε το Danvers State Hospital στην κορυφή του λόφου Χέιθορν Χίλ.

33:43 Είναι ένα από τα πιο τεράστια ψυχιατρικά ιδρύματα και μάλιστα βασίζεται, μαραγελήνα τώρα θέλω με τη δικιά σου βοήθεια σε περίπτωση που το γνωρίζεις αυτό το πράγμα, είναι μια συγκεκριμένη λέει αρχιτεκτονική, πώς τις λένε αυτές τις αρχιτεκτονικές τάσεις, δεν ξέρω ποιος είναι ο όρος. Ρυθμός, αρχιτεκτονικός ρυθμός. Ακολουθούσε τη φιλοσοφία των λεγόμενων Kirkbride Asylums, δηλαδή μεγάλα ιδρύματα με πτέρυγες που άνοιγαν προς τα έξω ώστε να εξασφαλίζονται φυσικός φωτισμός και αερισμός.

34:23 Εκείνη την εποχή λέει η αρχιτεκτονική αυτή θεωρούταν μέρος της θεραπευτικής προσέγγισης και όλας. Έχεις ακούσει ποτέ κάτι τέτοιο? Οκ, η αλήθεια είναι πως όχι, δεν άρχισα να ακούσω κάτι συγκεκριμένο για τα άσυλα. Κύριε Μπράιτ, παρόλα αυτά τα που βγήκα τώρα, mental asylum, θέλω να δω λίγο... Πάντως, το πολύ φως, μου φαίνεται πολύ λογικό να βοηθάει.

34:54 Και ο αέρας. Και ίσα ίσα καλό και όλα. Ναι, δεν το λέει για κακό, απλά το αναφέρει σαν λεπτομέρεια γιατί λέει ότι εντυπωσίαζε εξαιρετικά αυτό το συγκεκριμένο κτίριο γιατί έμοιαζε περισσότερο με κάστρο παρά με νοσοκομείο. Αυτό βλέπω και εγώ εδώ, είναι φαίνοντας πανέμορφα. Πυργούς, μητερές στέγες, μεγάλες πτέρυγες, απομονωμένη τοποθεσία που ενίσχυε την αίσθηση ότι βρίσκονταν μακριά από τον υπόλοιπο κόσμο.

35:23 Αυτά είναι τα βασικά του χαρακτηριστικά. τέλος πάντων το συγκεκριμένο άσυλο του 1992 έκλεισε ενώ το μεγαλύτερο μέρος του κεντρικού κτηρίου κατεδαφίστηκε το 2006 όμως εδώ πέρα έχουμε να πούμε για τον θρύλο ο Χριστός και η Παναγία συγγνώμη αυτό είναι το Άρκαμ αυτό είναι άσχετο αυτό μου θύμισε έτσι που το είπες τεράστιο το Άρκαμ ασάιλου μου θύμισε λοιπόν ναι θα μπορούσε Έχουμε να πούμε λοιπόν το θρύλο.

35:57 Το Άρκαμα είναι λίγο πιο, συγγνώμη, γοτθικό. Αυτά μοιάζουν όντως με κάστρα. Γοτθικό το αναφέρει πάντως, μου λένε και αυτό. Δεν ξέρω. Ναι, δεν ξέρω, μπορεί. Καταχάς. Να το έχω βγει από το κεντρικό μυαλό μου λόγω του. Με το Άρκαμα έχουμε την εξής παρανόηση, ότι Άρκαμα λέγεται και του Μπάτμαν και του Λαύκραφτ. Μάλλον η Λίνα αναφέρεται...

36:22 Εγώ αυτό που σκέφτηκα είναι του Μπάτμαν Αλλά όταν άκουσα Μασακουσέτη Εννοείται ότι το πρώτο πράγμα που πήγε το μυαλό μου ήταν ο Λαύγκραφτ Μα εκεί ήταν όλα του Λαύγκραφτ, τη Μασακουσέτη Ναι και έγραφε πάρα πολύ για άσυλο, κλεισμένους σε άσυλο και τέτοιου πράγμα Βέβαια ο Λαύγκραφτ έζησε πιο πριν από αυτή την εποχή νομίζω Εντάξει έτερον εκάτερον, δεν έχει σημασία Τέλος πάντων, εδώ πέρα υπάρχει ο θρύλος της ηλικιωμένης γυναίκας της Σοφίτα Η ιστορία συνδέεται με την οικογένεια ενός ανθρώπου που εργαζόταν στο Ίδρυμα και κατοικούσε στο χώρο Η κόρη του εργαζόμενου, Τζέραρντ Λεβαζιέ, έχει περιγράψει αναμνήσεις από την παιδική της ηλικία όταν ζούσε μαζί με την οικογένειά της στις εγκαταστάσεις του νοσοκομείου οπότε μιλάμε για ένα πραγματικό πρόσωπο παιδιά ή συγκεκριμένη κοπέλα.

37:11 Σύμφωνα λοιπόν με τις διγείς της οικογένειας υπήρχαν στιγμές κατά τις οποίες ακούγονταν βήματα, πόρτες, άνοιγαν ή έκλειναν και τα φώτα παρουσίαζαν ανεξήγητη συμπεριφορά. Το πιο χαρακτηριστικό στοιχείο της ιστορίας αφορά μια ηλικιωμένη γυναίκα που σύμφωνα με τα παιδιά εμφανιζόταν στη σοφίτα. Η γυναίκα δεν παρουσιάζεται απλώς ως μια ασαφή σκιά Στις οικογενειακές αναμνήσεις περιγράφεται ως μια ανθρώπινη φιγούρα που τα παιδιά πίστευαν ότι έβλεπαν μέσα στο σπίτι πραγματικά Η ίδια η Τζέραλιν είχε επίσης αναφέρει μια εμπειρία κατά την οποία ένιωσε ότι κάποιος τραβούσε τα σκεπάσματα του κρεβατιού της Παιδιά μου έχει κοπεί το αίμα έχω να σας πω Άμα μου ερχόταν και μου τραβούσε τα σκεπάσματα εγώ θα έλαζα σπίτι Ό,τι χειρότερο ανατριχιαστικό.

37:58 Το πιο τραγικό είναι ότι ήταν μια οικογένεια η οποία ολόκληρη οικογένεια, τώρα σκεφτείτε, ζούσε εκεί μέσα στο ψυχιατρίο, δηλαδή δεν σας φέρνει λίγο στο μυαλό λάμψη όπως πήγε ο άλλος όλη του την οικογένεια στο άδειο ξενοδοχείο. Ναι, εντελώς, εντελώς. Σκεφτείτε λοιπόν τώρα να είστε παιδί και να μεγαλώνετε μέσα σε ένα τέτοιο κτίριο Το οποίο έτσι και αλλιώς ακόμα και να μην υπάρχει τίποτα το παραφυσικό Είναι γεμάτο με ανθρώπους που είναι ψυχικά ασθενείς Οι οποίοι φέρονται αλόκοτα, φωνάζουν, μπορούν να τραυματίσουν ξεκάθαρα ένα παιδί Το οποίο βρίσκεται σε αυτή την ηλικία, όλες αυτές οι εικόνες Πώς να μην κάνεις το μυαλό σου και περίεργες φαντασιώσεις Ναι αυτό Όχι απλά Με τρόμο θα ζούσα εγώ Μέσα σε ένα τέτοιο μέρος Παιδιά ναι τώρα Δηλαδή ένα παιδικό μυαλό μπορεί να κάνει Να φανταστεί τρελά πράγματα Απλά στο δωμάτιό του Φαντάσου τώρα να μεγαλώνεις να ζεις σε ένα ψυχιατρίο Ναι όχι Πρέπει να φαντάζεις συνέχεια Τρελά πράγματα Ναι όντως Εμείς ένα Ναι εμείς τη μάμα μας πούμε σαν παιδιά που χάνουμε ένα σπίτι

39:13 το δικό μας, το οποίο ήταν εγκαταλελειμμένο και το τι ιστορίες βγάζαμε. Και πραγματικά τις πίστευα. Πάρ' όλα αυτά να ρωτιέμαι, ρε παιδιά, τις πίστευα, αλλά περνούσα, συνέχεια από δίπλα. Δεν φοβόμουν κιόλας. Εντάξει, όταν είσαι μικρός έχεις και μια άγνοια κινδύνου. Έχεις μια άγνοια. Παιδιά, εμείς το εξοχικό μας στη Σαλαμίνα, ακριβώς στο από πίσω οικόπεδο, υπήρχε ένα εγκαταλειμμένο σπιτάκι αλλά όταν λέμε σπιτάκι εννοούμε οριακά καλύβι τόσο μικρό μην φαντάζεστε δηλαδή κανονικό σπίτι αλλά ήταν τελείως διαλυμένο δηλαδή φάση τα παράθυρα κουπανούσαν τις νυχτές υπήρχαν σημεία που ήταν αμπαρωμένα είναι η κλασική εικόνα ενός εγκαταλειμμένου σπιτιού και να σας πω ότι μου προκαλούσε μια σποκηδιάθεση αλλά όχι ποτέ κάτι τόσο πολύ να πω ότι το σκέφτομαι και δεν μπορώ να κοιμηθώ ας το πούμε έτσι.

40:16 Επίσης και εδώ έχουμε ένα πρόβλημα. Ακριβώς από δίπλα υπάρχει ένα οικόπεδο με ένα εγκαταλειμμένο σπίτι το οποίο επίσης όταν φυσά έκοπαναν τα παράθυρα. Ναι, είναι αρκετά παιδιά τρομαχτικό αυτό το να έχεις δίπλω σου ένα τεράστιο σπίτι το οποίο είναι εγκαταλειμμένο και όντως τα παράθυρα έκοπαναν, η βλάστηση είναι ανεπτυγμένη, τα γατειά Βγαίνουν, δεν ξέρεις τι γίνεται. Είναι λίγο creepy όντως.

40:45 Εγώ νομίζω, το έχω ξαναναφέρει στα λάμμα βέβαια, ότι εκεί που μεγάλωσα όταν ήμουν μικρή υπήρχε ένα τεράστιο εγκαταλελειμμένο εργοστάσιο, το οποίο από μόνο του ήταν πάρα πολύ τρομακτικό. Γενικά μας λέγανε να μην πλησιάζουμε εκεί πέρα. Εντάξει, οι μεγάλοι μας το λέγανε γιατί μπορεί να πήγαινε οποιοςδήποτε εκεί. Τα εργοστάσια για κάποιο λόγο δεν μου προκαλούν τρόμο.

41:07 Όχι ήταν πολύ τρομακτικό να ξέρεις Καταρχάς σκέψου ότι Είχε μέσα μεγάλα μηχανήματα Τα οποία τα βλέπεις και δεν καταλαβαίνεις Τι είναι και τι κάνουν Σκοτιασμένα Δεν μπήκα ποτέ μέσα Αλλά πηγαίναμε με τα ποδήλατα και περνούσαμε Και αυτό είχε μεγάλα παράθυρα σπασμένα Οπότε έβλεπες μέσα Και ήταν ένα σκοτάδι Και έβλεπες πράγματα Που δεν καταλάβανες ακριβώς τι είναι Σας φαντάζομαι σαν το Stranger Things Εμείς έτσι πηγαίναμε με τα ποδήλατά μας και περνούσαμε γρήγορα γρήγορα γρήγορα και αποκλείται να μην δεν το έχω ξαναπεί αυτό στα λάμπα αλλά μία φορά η μαμά μου μας είχε πάρει με το αυτοκίνητο και κατά λάθος είχαμε χαθεί και βρεθήκαμε νύχτα εκεί πέρα.

41:55 και περάσαμε από το δρόμο που περνούσε ακριβώς μέσα από το εργοστάσιο περνούσε ένας δρόμος ρε παιδί μου και από πάνω είχε έτσι μια καμάρα με πάλι κτίριο και περνάμε και η μαμά μου πήγαινε αργά αργά εκεί με πατήσει κανένα γυαλί κάτι και μας λέει παιδιά κλείστε τα παράθυρα τώρα ήταν κάπως έτσι η φάση και τα κλείσαμε κι εμείς τα παράθυρα Νομίζω φοβήθηκε απλά μου πως υπάρχει κάποιος εκεί Μη πεταχτεί κανείς Ναι αυτό Γιατί ήταν όντως ένα μέρος πάρα πολύ εγκαταλειμμένο και πάρα πολύ παρατημένο Πήγαιναν τώρα παρές από εφήβους διάφοροι φαντάζομαι καταλαβαίνετε Τέλος πάντων Γενικώς θα μπορούσε ο καθένας να το έχει και σαν καταφύγιο Ναι, για εμάς ήταν πάντως αυτό το creepy κομμάτι της περιοχής, το οποίο με τα επόμενα χρόνια το διέλυσαν και το πήραν από εκεί πέρα και δεν υπάρχει πλέον τίποτα.

42:59 Οπότε χάθηκε και αυτό. Συνεχίζουμε λοιπόν. Έχω άλλες δύο ιστορίες να σας διηγηθώ για άλλα δύο μέρη. Θα μείνω στις Ηνωμένες Πολιτείες και στα άλλα δύο μέρη. και θα σας μιλήσω τώρα για την Πενσιλβάνια αυτή τη φορά και συγκεκριμένα για το Pennhurst State School and Hospital το οποίο βρίσκεται στην Πενσιλβάνια των Ηνωμένων Πολιτειών και συγκεκριμένα άνοιξε το 1908 με την πλήρη ονομασία Eastern Pennsylvania Institution for the Feeble-Minded and Epileptic.

43:37 Όλα τα ευχάριστα. Πολύ κατάλαβα, πολύ πρόβλημα. Ναι. Και μόνο το όνομα, καταλαβαίνετε πόσο προβληματικό είναι, δηλαδή υπήρχε στον επίσημο τίτλο η φράση feeble-minded. Αυτό ούτε φίλε. Δηλαδή τραγικό τώρα. Από την πόλη πλήρως της αντιλήψης της εποχής, όπου άνθρωποι με νοητικές και αναπτυξιακές αναπηρίες απλά απομακρύνονταν από τις κοινότητες και τοποθετούνταν σε μεγάλα ιδρύματα, συχνά για αόριστο χρονικό διάστημα.

44:09 Το Pennhurst εξελίχθηκε σε ένα τεράστιο συγκρότημα, διαβάζω εδώ πέρα, με δεκάδες κτίρια απλωμένα σε μια έκταση 1.400 στρεμμάτων. Μιλάμε για πόλη, όχι απλά για ένα νοσοκομείο. Στις εγκαταστάσεις του έζησαν χιλιάδες άνθρωποι, ενώ με την πάραδα του χρόνου διατυπώθηκαν σοβαρές καταγγελίες για παραμέλειες και κακομεταχείριες. Φαντάζομαι πέφτεται από τα σύννεφα με αυτά που ακούτε.

44:33 Δεν το πίστευα και εγώ δεν το περιμένω. Το 1968 μια τηλεοπτική έρευνα του NBC έφερε στο φως τις συνθήκες που επικρατούσαν εκεί και προκάλεσε έντονες αντιδράσεις με αποτέλεσμα το Ίδρυμα το 1987, εντάξει δεν βιάστηκαν κιόλας, να κλείσει εντελώς. Όχι θέλω να πω ότι αυτό πρέπει να είναι αρκετά κοντά σε αυτό που έχουμε στο μυαλό μας από τις ταινίες σαν Ίδρυμα, τρομακτικό με γιατρούς που κάνουν βασανιστήρια.

45:02 με κρύο νερό, με ηλεκτροσόγ με φέρι Σίγουρα σε κάθε περίπτωση κακοποιήσεις δηλαδή σίγουρα δεν υπήρχε μεταχείριση η οποία να ήταν ηθικά ορθή με κανέναν τρόπο λοιπόν Ποιο είναι εδώ πέρα το σπουκι στοιχείο υπάρχει το γέλιο στο κτίριο Q βρίσκεται μια αφήγηση λοιπόν ανάμεσα στις διάφορες παραφυσικές ιστορίες οι οποίες όπως καταλαβαίνετε έχουν ακουστεί για αυτό το μέρος των χιλιάδων ασθενών που έχουν υπάρξει για παιδικά γέλια που ακούγονται μέσα στο κτίριο Q.

45:42 Η ιστορία αυτή έχει εμφανιστεί σε αναφορές επισκεπτών, σε παραφυσικές αφηγήσεις που σχετίζονται με το χώρο. Σύμφωνα με αυτές, άνθρωποι που βρίσκονται στο κτίριο ισχυρίζονται ότι έχουν ακούσει γέλια ή ήχους που μοιάζουν να προέρχονται από παιδιά χωρίς να μπορούν να εντοπίσουν την πηγή τους. Όπως καταλαβαίνετε, άμα το συνδυάσεις αυτό με ένα τόσο παλιό ίδρυμα στο οποίο ζούσαν όλοι αυτοί οι άνθρωποι Από μόνο του μπορεί να δημιουργήσει ένα σκηνικό αρκετά περίεργο Σκούκι Ναι, ναι, ναι Αυτό λοιπόν με το Pennhurst, δεν ξέρω αν έχετε εσείς κάτι άλλο Μπορούμε να προχωρήσουμε στην τελευταία μας ιστορία και να πάμε στη Δυτική Βιρτζίνια, όλα λάθος θα πω, όπου εδώ πέρα είμαστε στο Western της Δυτικής Βιρτζίνια, όπου βρίσκεται ένα από τα πιο εντυπωσιακά ιστορικά ψυχιατρικά ιδρύματα των Ηνωμένων Πολιτεών, το Trans-Alleged Lunatic Asylum.

46:48 Ωραίο, ακόμα καλύτερα. Λοιπόν, το 1858 ξεκίνησε να φτιάχνεται, μιλάμε για πάρα πολύ παλιό, σκεφτείτε ότι δεν είχε καν ξεκινήσει ο εμφύλιος, διακόπηκαν λέει οι κατασκευές κατά τη διεκασία του Αμερικανικού εμφύλιου και τελικά το Ίδρυμα ολοκληρώθηκε και δέχθηκε τους πρώτους ασθενείς το 1864 και σταδιακά συνεχίστηκαν οι εργασίες μέχρι και το 1881.

47:15 Εδώ πέρα έχουμε έναν συνάδελφο της Μαριελένας τον Ρίτσαρντ Σνόουντεν Άντριους ο οποίος ακολούθησε λέει την αρχιτεκτονική των μεγάλων ψυχιατρικών ιδρυμάτων της εποχής με επιβλητικούς πέτρινους στίχους, μακριές πτέρυγες πύργους με ρολόι που δημιουργούν την εντύπωση ενός τεράστιου κάστρου που δεσπόζει πάνω από την πόλη αυτά τους μάραναν έχω να πω Πάντως όντως φαίνεται πολύ ωραίο Εγώ που το βλέπω σε φωτογραφία.

47:42 Ναι, ναι, ναι. Του βάζανε ένα ωραίο κάλυμμα για να κρύβει τη φρίκη μέσα. Λοιπόν, γιατί ενώ το Ίδρυμα είχε σχεδιαστεί για περίπου 250 ασθενείς, τελικά βρέθηκε να υπάρχουν εκεί μέχρι το 1950 2.400. Δηλαδή οι δεκαπλάσιοι από αυτούς που είχαν προβλεφθεί αρχικά για να λειτουργεί το Ίδρυμα σωστά. Οπότε καταλαβαίνετε με τι συνθήκες νοσηλεύονταν οι άνθρωποι.

48:12 Συγγνώμη, αυτό δεν ήταν πολύ τεράστιο. Ήτανε για 250 ανθρώπους, δεν είναι λίγοι οι 250 άνθρωποι. Α, δεν επεκτάθηκε δηλαδή μετά παραπάνω, ε. Πω όπου και το γέμισαν έτσι με ανθρώπους. Τίποτα, τους στίβαξαν. Και προσέξτε, έκλεισε μόλις το 1994. Δηλαδή μέχρι το 1994 λειτουργούσε από αυτές τις συνθήκες. Σε αντίθεση με άλλα εγκαταλειμμένα νοσοκομεία Το συγκρότημα είναι επισκέψιμο Σε περίπτωση που αγαπητοί ακροατές κάποιος από σας βρεθεί Στη δυτική Βριτζίνια και θέλετε να πάτε να το δείτε Και είναι η τεράστια διάδρομη και τα παλιά δωμάτια Αποτελούν σκηνικό για δεκάδες ιστορίες που κυκλοφορούν γύρω από το κτίριο Όπως ο θρύλος της μικρής Λίλι Σύμφωνα με τις εκδοχές του θρύλου η Λίλη ήταν ένα μικρό κορίτσι που συνδέθηκε με το Ίδρυμα και μετά τον θάνατό της η παρουσία της υποτίθεται ότι παρέμεινε στους χώρους του.

49:09 Διάφορες αφηγήσεις ακούγονται και διάφορες εκδοχές της ιστορίας και για αυτόν τον λόγο δεν μπορεί να υπάρχει μια συγκεκριμένη επιβεβαιωμένη βιογραφία. Περιγράφεται ως μια παιδική παρουσία που μπορεί να γίνει αντιληπτή μέσα στο κτίριο. Οι παραφυσικές αφηγήσεις για το χώρο αναφέρονται σε επισκέπτες που ισχυρίζονται ότι ένιωσαν κάποια παρουσία ή αντιλήφθηκαν ανεξήγητους ήχους κατά τη διάρκεια των ξεναγήσεων και είναι μια από τις πιο κλασικές παραφυσικές ιστορίες που αναφέρονται γύρω από νοσοκομεία προφανώς δεν υπάρχει κάποιος τρόπος να επιβεβαιωθεί κάτι τέτοιο μιλάμε για ένα κορίτσι όμως το οποίο ενδεχομένως ζούσε κάποτε εκεί πέρα και δεν έφυγε ποτέ σκέφτομαι ότι όλα αυτά βέβαια είναι μάλλον και λίγο marketing tricks πλέον εφόσον αυτά τα μέρη αξιοποιούνται και ως επισκέψιμο σαν dark food σίγουρα εγώ παιδιά τώρα έτσι όπως μιλούσε ο Γιώργος θυμήθηκα πριν το 2010 λοιπόν είχα παίξει ένα παιχνίδι στον υπολογιστή το Fahrenheit οι παλιοί όσοι παίζανε τότε σίγουρα το θυμούνται και το ξέρουν,

50:24 ένα καταπληκτικό παιχνίδι, το οποίο ήταν παιχνίδι τρόμου αρκετά, σε αρκετά μεγάλο βαθμό. Και σε κάποια φάση, μαζί με την πρωταγωνίστρια, την Κάρλα, επισκεπτόμαστε ένα άσυλο για να μιλήσει η Κάρλα που είναι αστυνομικός με έναν ψυχικά ασθενή, ο οποίος συνδέεται με κάποιες δολοφονίες. Και κάποια στιγμή εκεί που μιλάμε μαζί του, κόβεται το ρεύμα, είσαι στο σκοτάδι, οι πόρτες των κελιών ανοίγουν και πρέπει να κινηθείς μέσα στους σκοτεινούς διαδρόμους, ενώ οι τρόφιμοι κυκλοφορούν ελεύθεροι και είναι τρόφιμοι που είναι επικίνδυνοι γενικά.

51:09 Ήταν από τα πιο τρομακτικά κομμάτια παιχνιδιών που έχω παίξει Πραγματικά δηλαδή μου έχει μείνει στο μυαλό Λέξει όλο το παιχνίδι ήταν πολύ ωραίο Αλλά ναι αυτό το πράγμα εκεί μέσα που σε πιάνει και κλειστοφοβία Και δεν βλέπεις και να μην σε πιάσουν και όλας Οι οποίοι περιφέρονται όπως καταλαβαίνετε Οι αντιδράσεις τους είναι κάπως απρόβλεπτες Οπότε ναι ήταν έτσι πολύ αυτό μου έρθει στο μυαλό Νομίζω αυτό είναι που το κάνει και τρομακτικό.

51:43 Και πιο παλιά ασπινό, όσο λιγότερη ήταν η ενημέρωση για τις ψυχικές ασθένειες. Και είχες ανθρώπους που ήταν τόσο απρόβλεπτοι. Αυτό ενίσχυε τον φόβο. Γιατί δεν ξέρεις πώς να τους χειριστεί, πώς να το... Τι μπορεί να σου κάνουν. Οπότε ο μύθος γύρω, ο φόβος και ο τρόμος γύρω από τα ψυχιατρία, νομίζω είναι από τα μεγαλύτερα από τα πιο τρομακτικά σαν θεματολογία μετά τα mansions τα τρομακτικές τις επάβεις να πω βέβαια που πάλι πρέπει να το έχω ξαναναφέρει στο podcast ότι έχω πάει όντως σε ψυχιατρίο όχι για να επισκεφθώ κάποιον δικό μου άνθρωπο ούτε για να νοσηλευτώ εγώ δεν ήταν μια τρομακτική εμπειρία ευτυχώς δεν θα την έλεγα και θετική όπως καταλαβαίνετε αλλά δεν ήταν τρομακτική όχι εγώ προσωπικά για να βάλω και μια ας το πούμε έτσι περίοδο κατακλείδα λίγο κοινωνικού σχολιασμού έχω μεγάλη περίεργεια παρόλα αυτά για το αν οι συνθήκες πλέον είναι σημαντικά ανθρώπινες στα συγκεκριμένα ιδρύματα οκ ναι δεν τους κάνουν ηλεκτροσόκ πια ναι δεν τους βάλουν σε μπανιέρες με πάγο

53:03 αλλά σε κάθε περίπτωση αναρωτιέμαι αν οι άνθρωποι ζουν σε αξιοπρεπείς συνθήκες, αν τους φέρονται σαν αρρώστους ανθρώπους και όχι σαν, δεν ξέρω, τρελούς που απλά πρέπει να τους δένουν και τους ενοχλούν κτλ. Ελπίζω να έχει προχωρήσει η επιστήμη και γενικότερα και εν συνέστηση απέναντι σε αυτούς τους ανθρώπους. Κοινωνία βασικά, ναι.

53:30 Ναι. Κοίτα, άμα σκεφτείς ότι πρόσφατα βγήκε στο φως για ένα ίδρυμα με απλά ηλικιωμένους έτσι, το οποίο δεν τηρούσε καθόλου και δεν πληρούσε καθόλου... Αυτό είναι πολύ συχνές ιστορίες. Αν τα χτεύτερα αισθήματα προκύπτει πάντα ένα τέτοιο ζήτημα. Ναι, εγώ δεν ξέρω τι γίνεται πραγματικά εκεί έξω και δεν εμπιστεύομαι καθόλου αυτά τα ιδρύματα και νομίζω ο μόνος τρόπος είναι το να υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι θα ενδιαφέρονται για τους ανθρώπους που είναι κλεισμένοι εκεί μέσα και θα τους επισκέπτονται και θα έχουν κάποιο έλεγχο στην κατάσταση γιατί πραγματικά εγώ δεν θα εμπιστευόμουν κανένα και τίποτα και καμία κοινωνία και καμιά ενσυναίσθηση των ανθρώπων. Αυτό.

54:15 Ναι, ισχύει. Ωραία. Ελπίζουμε να σας βάλαμε έτσι σε ένα κλίμα τρομακτικό. Έρχεται άλλο ένα επεισόδιο τελευταίο του Οκτώβριου και του Τρομομήνα την επόμενη εβδομάδα. Μέχρι τότε όσοι δεν σκαλίσατε τις κολοκύθες σας μπορείτε να το κάνετε Όσοι δεν είδατε τις σπουκι ταινίες σας νομίζω ότι σιγά σιγά πρέπει να αρχίσετε να τις βάζετε στο πρόγραμμα Γιατί μετά έρχεται και ένας Νοέμβρης και μετά έρχεται και ένας Δεκέμβρης Και έχουμε να μπούμε και σε ένα πιο φωτεινό εορταστικό κλίμα Οπότε σας δίνουμε λίγες εβδομάδες ακόμα περιθώριο να το ζήσετε λίγο τρομακτικά Εμένα πάντως και ο Νοέμβρης μου φαίνεται αρκετά σκοτεινός μήνας.

55:03 Οπότε εντάξει. Είναι. Είναι λίγο πιο κοντά στα Χριστούγεννα, οπότε ο κόσμος αρχίζει λίγο. Αλλά η αλήθεια είναι ότι αλλάζει η ώρα, είναι πιο ισθητό το σκοτάδι. Ο Οκτώβρης ακόμη δεν είναι πολύ βαρύς. Κρατάει λίγο, ναι. Αυτά λοιπόν, παιδιά. Σας χαιρετούμε. Τρομακτικά όνειρα. όχι αλλά εντάξει γεια σας καλούς καλούς απογόνους καλή συνέχεια γεια σας γεια σας