Τα Στραβά των Άλλων | Μένουν τα Λάμα στο Θιβέτ; #188
Μένουν τα Λάμα στο Θιβέτ;Σχετικά με αυτό το επεισόδιο
Ας είμαστε ειλικρινείς, όλους μας εκνευρίζουν πολλές από αυτές τις συνήθειες σε ανθρώπους, ακόμα κι αν είναι πολύ αγαπημένοι μας. Αυτό είναι ένα επεισόδιο αγαπησιάρικου κραξίματος, με τη Λίνα και τη Μαριαλένα στο τιμόνι (ευτυχώς για τους ανθρώπους, ο Γιώργος λείπει).
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Γεια σας και καλώς ήρθατε σε άλλο ένα επεισόδιο Μένουν τα λάμα στο Θηβέτ. Είναι το podcast του Γιώργου, της Λίνας και της Μαριαλένας και κάθε εβδομάδα συζητάμε ένα θέμα που μας ενδιαφέρει. Θα μας ακούστε να συζητάμε πραγματικά για το οτιδήποτε. Αν σας αρέσει η παρέα μας, ακολουθήστε μας σε Spotify και Apple Podcasts αλλά και στο YouTube.
Μπορείτε να μας βρείτε και στα social media πληκτρολογώντας LamaKatopavlaThivet. Είμαι μια μεγάλη, λαμπή, λαμπή, Είμαι μία μπαλιά. Ναι, ναι, πήρε άδεια αυτή η εβδομάδα και μαζευτήκαμε οι δυο μας για ένα έτσι πιο φαν επεισόδιο. Τελείωσε και ο τρόμο μήνας, έχει μπει ο Νοέμβρης. Πώς σου φαίνεται ο Νοέμβρης παρεπτώντας, τον σκεφτόμουν λίγο αυτό το διάστημα.
Κοίταξε, η αλήθεια είναι ότι κανένας δεν τον συμπαθεί Εμένα είναι ο μήνας του γενεθλίου μου Οπότε μου αρέσει αρκετά Σωστά Και επειδή Ξέρεις Είναι λίγο αυτός ο μήνας ο ενδιάμεσος Που ξεκινάνε συνήθως Οι πιο έντονες βροχές Τα πιο έντονα κρύα κτλ Συνήθως εμένα είναι και ο μήνας που Με πιάνει λίγο Η κλεισούρα στο σπίτι Αυτό το χουχούλιασμα στον καναπέ ζεστές σοκολάτες είναι λίγο έτσι στο μυαλό μου και εγώ σε τέτοια φάση ωραία είναι κι αυτά είναι πολύ ωραία ανάψαμε και το ηλεκτρικό μας τζάκι εδώ εμείς χθες αχ μπράβο ωραία καλή αρχή ευχαριστούμε επίσης το οποίο να πω ότι είναι ένα πως να το πω κουτάκι 20x20 μια διάσταση τώρα έτσι για να καταλάβετε παίρνει μπαταρίες και έχει μια έτσι οθονίτσα μπροστά και κάνει ένα ψεύτικο τζακιού φωτιάς οπότε το βάζουμε δίπλα στην τηλεόραση και το ανάβουμε και κάνουμε ψέμα βγάζει και ζέστη όχι ούτε καν αλλά είναι για το εφέ εντάξει για την ψευδέστηση γιατί εντάξει η αλήθεια είναι ότι σε εμάς ρε παιδί μου το Halloween θα σου πει κάποιος τώρα ε σοκολάτες
και αυτά ξεκινάνε από τον Οκτώβριο Παρ' όλα αυτά στην Ελλάδα ο Οκτώβρης δεν είναι πολύ κρύος μήνας. Ισχύει, είναι λίγο πιο ζεστός. Ναι ρε παιδί μου. Οπότε νομίζω ότι τώρα ξεκινάει όντως η αίσθηση του ότι έρχεται ο χειμώνας. Ναι, ναι, ναι. Και εντάξει στην τελική κάπως εμείς το είχαμε και πάντα έθιμο να στολίζουμε μετά τη γιορτή της Αγίας Εκατερίνης που είναι η μητέρα μου και είναι και τέλη Νοέμβρη.
Άρα ξέρεις κάπου στα μισά είχα τα γενέθλιά Αλλά στο τέλος αρχίζαμε να στολίζουμε Οπότε τσουκου τσουκου Αυτός ο μήνας κάπως για μένα πάντα ήταν ωραίος μήνας Δεν είχα πρόβλημα Ο Δημήτρης ας πούμε εδώ που το συζητούσαμε Τον θεωρεί πολύ ανούσιο μήνα Δεν έχει λόγο υπάρξει Κάπως έτσι Κρίμα Όχι μωρέ όχι Γι' αυτό βασικά θα βγουν παιδιά τα δικά μας επεισόδια Έτσι να περνάτε ωραία Θα είναι χαρούμενα επεισοδιάκια αυτή τη φορά.
Τι έχουμε σήμερα, πώς θα το χαρακτηρίζουμε σήμερα το επεισόδιο. Εμένα πολύ μου αρέσει τώρα αυτό που θα κάνουμε. Είναι αυτό που κάνω και συνέχεια και μόνιμη με τους φίλους μου. Δηλαδή μια χαρούλα να κράξουμε λίγο έτσι. Ο Γιώργος ο Καημένος ζήλεψε. Η αλήθεια είναι ότι θα του πήγαινε. Ναι, το ήθελε. Οκ, λοιπόν θα έλεγα βασικά δεν θα κράξουμε ρε παιδί μου.
θα πούμε λίγο για πράγματα στους ανθρώπους γύρω μας που μας την σπάνε. Ναι, που τα θεωρούμε cringe. Cringe ή και ενοχλητικά ξεκάθαρα, αλλά χωρίς λόγο, αλλά με λόγο. Και κάποια μπορεί να είναι για σένα και να μην είναι για μένα και το αντίστροφο, έτσι. Δηλαδή, έχουμε σημειώσει έτσι διάφορες ιδέες που μας ήρθανε. Αυτό, ναι, δεν τα έχουμε συζητήσει ακόμα.
Τώρα θα τα συζητήσουμε. και δεν τα θυμάμαι κιόλας από το πρωί που τα αναφέραμε εγώ έχω έτσι λίγο περιέργει έχω μαζέψει την λίστα που σημειώσαμε από το πρωί και με αυτά που μου έστειλες και έχω προσθέσει κι εγώ κάποια δικά μου οπότε έτσι θέλω να δω λίγο πόσο τρίγκερ θέλω όμως να μπεις σε αυτό το επεισόδιο με μούντε λίγο Γιώργου δηλαδή να αφήσεις λίγο στην άκρη το καλοπροέρητο αυτό που έχεις.
Βάζεις δύσκολα. Ναι, ναι, ξέρω. Όχι, εντάξει, να είσαι ο εαυτός σου εννοείται. Θα κράξω εγώ και για τους δυο μας. Λοιπόν, γενικά, ρε παιδί μου, και όσοι μας ακούτε, φαντάζομαι θα σας έρθουν και σας κάποιες σκέψεις για όλα αυτά τα πραγματάκια τα οποία τα κρίνουμε στους άλλους. Μπορεί να τα κάνουμε και εμείς εντωμεταξύ, αλλά θα τα κρίνουμε πάρα τα αυτά.
ακόμη και αν δεν το παραδεχόμαστε. Αυτό κάπως είναι το κόμμα. Και θα αρχίσω με το πώς νιώθουμε για τους ανθρώπους που χειροκροτούν όταν προσγειώνεται το αεροπλάνο. Εγώ γέλασα με αυτό. Εντάξει, εγώ καρακριντζάρω. Αλήθεια. Δεν ξέρω, το κάνεις χειροκροτάρων. Ναι, εγώ ήμουν από αυτούς που χειροκροτάνε. Να σου πω κάτι. Παρασέρνω με τους άλλους.
Βασικά δεν χαίρομαι τόσο πολύ που προσγιοθήκαμε, φοβόμουν ότι δεν θα προσγιοθούμε. Μου φαίνεται αστείο σαν γεγονός όντως. Και λέω γιατί να μην συμμετέχω σε αυτό το αστείο πράγμα που κάνουν οι άνθρωποι. Αυτό. Ναι, ναι, το καταλαβαίνω. Όχι, όχι. Εγώ παιδιά από όταν σταμάτησα να είμαι μικρό παιδάκι που χειροκροτούσα, μου φαίνεται πολύ περίεργο κάθε φορά.
Δηλαδή, το μόνο που μπορώ να σκεφτώ είναι ότι να χειροκροτάς για να το ακούσει κάπως ο πιλότος και να χαρεί. Άντε λέει ο Χαλάλη του, δεν πειράζει. Μπράβο μου, τα κατάφερα, ναι. Ουφ, ζήσανε κι αυτοί. Αλλά κατά τα άλλα τέρμα περίεργο και επίσης δεν ξέρω, νομίζω ότι είναι κυρίως ελληνικό χαρακτηριστικό, όχι? Α, ναι, δεν ξέρω καθόλου ρε σύ.
Τώρα, τάξη, προσπαθώ να σκεφτώ τις πτήσεις που έχω κάνει προς εξωτερικό, που από Ελλάδα είναι, άρα πάντα έχουν Έλληνες, απλά συνήθως αυτές που πας προς τα έξω έχουν και αρκετούς ξένους. Να σου πω την αλήθεια, εγώ νομίζω τελευταία το έχουν κόψει αυτό το συνήθιο. Το έχουν κόψει, ε. Γιατί, δεν ξέρω, δεν μπορώ να θυμηθώ τώρα, γιατί τα τελευταία πτήσεις που έκανα ήταν από και προς τυχείο.
Ναι. Και νομίζω ότι δεν χειροκροτούσε κανένας Ξενέρωτοι όλοι, δεν ξέρω Ξενέρωτο κοινό Να σου πω ρε εσύ, σε κινηματογράφο Να τελειώσει ταινία Σου έχει τύχει ποτέ να χειροκροτήσετε Να χειροκροτήσουν κάποιοι Πω πω, νομίζω ότι μου έχει τύχει Δεν μπορώ καθόλου να θυμηθώ σε ποια Νομίζω ότι δεν ήταν καν σε κάποια Νομίζω ότι ήταν κάτι σε τύπου Αβέντζερ Σε κάτι τέτοια χειροκροτάμε πολύ ακόμα πιο cringe αυτό μου φαίνεται όντως και εμένα cringe εκεί για ποιον χειροκροτάνε άντε στο αεροπλάνο θα σε ακούσει ο πιλότος θα χαρείται μεταξύ στο σινεμά για ποιον χειροκροτάς ναι δεν ξέρω γιατί δεν είναι κανένας εκεί πέρα εκτός και αν είσαι σε πρεμιέρα τύπου και είναι μέσα και οι συντελεστές εντάξει άλλο εκεί πέρα λες να νομίζουν ότι είναι πίσω από την οθόνη και μας κοιτάνε Ωραία από την άλλη. Δεν ξέρω. Σκέφτομαι πόσο ενθουσιασμοπέζει να νιώθουν αυτά τα άτομα που να έχουν την ανάγκη να χειροκροτήσουν εκείνη την όρια ταινία που είδανε.
Πρέπει να τους άρεσε πάρα πολύ. Αυτό έτσι μόνοι τους, μεταξύ τους. Μπράβο μας ρε παιδιά που ήρθαμε και το είδαμε αυτό το αριστούργημα. Μπράβο μας. Το χαρήκαμε, ναι. Είμαστε ωραίοι. τώρα άμα έβγαινε το Lord of the Rings και το έβλεπες για πρώτη φορά δεν θα ήθελες να χειροκροτήσεις δεν ξέρω σκέφτομαι στο Dune δεν χειροκρότησα πάντως το ένιωθα ότι του άξιζε ένα χειροκρότημα αλλά δεν χειροκρότησα όχι weird ναι είναι weird αυτό συμφωνώ τώρα αυτό εγώ ας πούμε δεν το κρίνω καθόλου δεν ξέρω αν κάποιοι το κρίνουν Ίσα Ίσα που για μένα, εγώ συνήθως το έχω για καλό, για τους ανθρώπους που δεν έχουν social media.
Κοίτα, εγώ έχω μία φίλη που δεν έχει καθόλου social media, τίποτα. Δεν έχει facebook, δεν έχει instagram, τίποτα. Τίποτα. Ποτέ. Το μόνο που έχει είναι viber που δεν είναι social media, μιλάει με τους γνωστούς της, τους φίλους της. Όχι, δεν, αυτό δεν μου φαίνεται περίεργο καθόλου. Παρ' όλα αυτά, σκέψου τώρα αν γνώριζες έναν άνθρωπο και ειδικά αν ήταν εγκομενάκι κάτι τέτοιο και σου λέγε δεν έχω καθόλου social media, τίποτα, δεν μπαίνω.
Πώς θα σου φαινότανε? Αν ήταν εγκομενάκι, δεν θα μπλέκα μαζί του ούτε μία στο εκατομμύριο. Γιατί λέω αυτό. Θα εξηγήσω γιατί το λέω αυτό. Γιατί πιστεύω ότι θα μου δημιουργούσε πάρα πολύ μεγάλη ανασφάλεια, το οποίο δεν το λέω για καλό παιδιά, ούτε δικαιολόγο τον εαυτό μου, έτσι, απλά εξηγώ να πω κάπου εδώ, καταλαβαίνω το πόσο σάικο μπορεί να ακούγεται, αλλά θα μου δημιουργούσε πολύ μεγάλη ανασφάλεια, ειδικά στην αρχή, αυτή η αδυναμία, η έλλειψη δυνατότητας να βλέπω μια αλφαπαρουσία, δεν ξέρω.
μια προσωπικότητα κάτι να προλάβεις να δεις κάτι πριν τον γνωρίσεις σκέφτομαι ότι έχει μπει τόσο πολύ μέσα μας αυτό το το πρώτο σερτς που κάνεις σε κάποιον πριν καν τον γνωρίσεις που θα μπεις και θα άλλοι περισσότερο άλλοι λιγότερο θα δεις τα σοσιάλ του παλιές φωτογραφίες λίγο το στυλ του θα καταλάβεις που κινείται μουσικοπολιτικά κατάλαβες θα πάρεις ένα πρώτο vibe τώρα ο άλλος μιλάμε μπορεί να είναι το οτιδήποτε χωρίς social δεν ξέρω εντάξει είναι πολύ δεν ξέρω επαναστατικό εγώ το βρίσκω βασικά τώρα στις μέρες να μην έχεις καθόλου τίποτα να μην είσαι ασχοληθή με αυτό το σπορ που εντάξει έχει κουράσει και λίγο εδώ που τα λέμε αλλά εδώ ρε παιδιά τώρα να πούμε και τα άλλα ότι ο Γιώργος έκανε τώρα τον τελευταίο μήνα έκανε Instagram ξαφνικά άλλος και τούτος από το που φαινά και πλέον εμένα μου φαίνεται περίεργο δηλαδή ανοίγω το Instagram και βλέπω story δικό του και λέω όχι έχει βάλει story ναι ναι και εμένα Αλήνα μου φαίνεται πάρα πολύ περίεργο και το ζει πολύ
βάζει τα τοπία του εκεί τις μουσικές του και λέω αχ δες τον όμορφε το χαίρεται ναι ναι το χαίρεται ναι κοίτα θα το εκτιμούσα και θα το θαύμαζα πολύ αν γνώριζα έναν άνθρωπο που δεν θα είχε σώσει, αλλά και θα το ζήλευα. Γιατί είναι κάτι που το αναμασώ και εγώ συχνά, αλλά δεν τολμώ να το κάνω. Ακόμη τουλάχιστον. Αλλά ναι, παράλληλα θα μου δημιουργούσε και ένα φόβο υποσυνείδητο, έτσι ένα άγχος.
Ναι, ναι, όχι τώρα, το καταλαβαίνω. Αλλά πρέπει να είναι ωραίο πράγμα. Να έχεις μια ελευθερία πρωτόγνωρη. Ναι, δεν μπορώ καν να φανταστώ πώς θα ήταν αυτό. Σήμερα εντωμεταξύ έκουσα ένα podcast Και έλεγε ένας Ότι να ξέρετε μια μέρα Όλα τα social media μπορούν να κλείσουν Και την επόμενη μέρα Να είμαστε χωρίς τίποτα από αυτά Και κάποιοι έχουν Εναποθέσει όλες τις ζωές τους Και τα πάντα τους τέλος πάντων Στα social media και δεν θα ξέρουν τι να κάνουν την επόμενη μέρα Και ήταν πολύ δυσίωνο Έτσι όπως το άκουγα Αλλά είχε και κάτι να πω ελευθερωτικό Ναι, λίγο mad max Απ' αρθά Εμένα δεν θα με πείραζε καθόλου Αν γινόταν να τα κλείσουμε όλοι Θα τα έκλαινα Αλλά να τα κλείσουμε όλοι Γιατί δεν μπορώ, έχω φόμο Έχεις φόμο, κι εγώ καλέ για το φόμο Δηλαδή δεν μπορώ να τρέχουν όλοι εκεί πέρα Κι εγώ να μην τα βλέπω Τι θα κάνουμε τώρα Και να σου πω και κάτι, κατά ψέματα πλέον Έχω διαμορφώσει έτσι τους αλγορίθμους μου Που μεγάλο κομμάτι της ενημέρωσής μου Είναι μέσα από τα social media
και καλλιτεχνικά για τη δουλειά. Άρα είναι και αυτό ένα μεγάλο φόμο που νιώθω αν τα κλείσω. Εντάξει, θα κρατούσες το Pinterest τουλάχιστον, που είναι το αμυγός καλλιτεχνικό. Ναι, ναι, ναι. Για πάμε στο επόμενο. Το επόμενο, παιδιά μου, είναι κάτι το οποίο εγώ δεν μπορώ να το δικαιολογήσω έπουδενη. Δηλαδή δεν καταλαβαίνω.
Και είναι οι άνθρωποι που βάζουν ανανά στην πίτσα. Πίτσα με ανανά Έχεις φάει ποτέ Εγώ δεν έχω φάει κιόλας Έχω φάει φίλε είναι όλο λάθος Είναι όλο λάθος Δηλαδή ξαφνικά Ακούγεται πολύ λάθος παιδιά Ναι ξαφνικά βρίσκεται Ανάμεσα στις γεύσεις μου Στα τυριά και στα σαλάμια Ο ανανάς Μια όξινη Υγρή αίσθηση Γεμάτη φρουτήλα δεν το καταλαβαίνω καθόλου, εντωμεταξύ δεν ξέρω αν το έχεις ακούσει, fun fact ότι η πίτσα με τον Ανανα που θεωρείται χαβανέζικη δεν ξεκίνησε στη Χαβάη αν θυμάμαι καλά ξεκίνησε στον Καναδά και αν θυμάμαι ακόμα καλύτερα από ελληνικό εστιατόριο κλείεται αυτό ένα στεράκι εδώ για όσους αν το ξέρουν, νομίζω παιδιά δηλαδή δεν το λέω ότι είμαι σίγουρη αλλά βάζω εδώ αυτή τη βρώμα γιατί νομίζω ότι έτσι ήταν αν θέλετε κάποιος να με διαψεύσει ας με διαψεύσει ή εσμένει επιβεβαίωση σίγουρα δεν ήταν Χαβανέζη και αυτό στο λέω 100% δεν είμαι σίγουρη για το Καναδάσκι ότι ξεκίνησε από Έλληνα αλλά κάτι μου λένε και αυτά εγώ δεν ήξερα ούτε γιατί Χαβάνεζη δεν μπορούσα να φανταστώ
Βασικά πίστευα ότι είναι απλά κάποιο πείραμα πάνω σε πίτσα. Νομίζα θα έλεγες ότι είναι κάποιο κρατικό πείραμα για να δούνε οι άνθρωποι πόσο χάλια πράγματα μπορούν να φάνε. Κάπως έτσι το πήγαινα, ναι. Κάποιο πείραμα με το τι περίεργες γεύσεις μπορείς να βάλεις πάνω στην πίτσα. Εγώ έχω να προτείνω και άλλη γεύση που μπορούμε να κάνουμε cancel.
Δεν ξέρω. Είναι η πίτσα με ατζούγες. Υιού, δεν έχω φάει ποτέ. Ε, με τον Γιώργο είχαμε πάρει μια φορά, δεν ξέρω γιατί πήραμε, αλήθεια. Και δεν τη φάγαμε. Τύπου ολόκληρη έμεινε έτσι στο κουτί. Γιατί πήραμε εμείς πίτσα με ατζούγες, κάποιο λάθος. Καταλάθος μήπως. Καταλάθος. Ναι, κάτι πρέπει να διαβάσαμε, τύπου ίσως λίγο κάτι σε πικάντικη, κάτι δεν ξέρω τι.
και την πήραμε και τελικά είχε ατζούγια σε πάνω η πίτσα. Πω πω, οι ατζούγιας τι μιλάτε μου ρε εσύ, είναι κάτι, είναι σαν ψάρι. Ψάρι είναι. Ναι, είναι ψάρι, ναι. Απλά είναι ψάρι... Πας, τύπου σκουμπρί. Κάπως έχει, ναι, ένα ειδικό έτσι, μια επεξεργασία τέλος πάτων. Ναι, είναι λίγο... Ναι. Οκ, ναι. Ακούγεται χάλι. Ως, όχι.
Α, τα χελονονιτζάκια τρώγανε πίτσα με αντζούγες, αν δεν κάνω λάθος. Ναι, ναι, ναι. Στα χελονονιτζάκια θα τους άρεσε πιστεύω και η πίτσα με ανανά. Νιώθω ότι τους ταιριάζει αυτό το στυλ. Ισχύει. Αλλά στους υπόλοιπους ανθρώπους δεν ξέρω. Να σε ρωτήσω κάτι. Πίτσα με τόνο τρως. Δεν έχει τύχει να φάω και μου φαίνεται κάπως περίεργο.
Λοιπόν, θα σου πω τώρα γιατί το ρωτάω. Γιατί εγώ δεν έχω φάει με αντζούγες, αλλά η πίτσα με τόνο και κρεμμύδι είναι από τις αγαπημένες μου και άρα Λοιπόν πρώτη φορά την έφαγα στη Ρώμη το 2011 φανταστική πεντανόστιμη ήταν με το κομμάτι τόνο, κρεμμύδι και δεν θυμάμαι τήρη αυτά νομίζω τίποτα τρία υλικά και μου άρεσε τρομερά και κάποιες φορές και σάλτσουλα και κάποιες φορές έτσι μου έρχεται μια τρέλ. Τώρα ας πούμε τυλιγουρεύτηκα που το συζητάμε. Θα τρώγα μια πίτσα με ανανά με τόνο. Τι είπε!
Μετά από όλα αυτά η παραγγέλμη λέει πίτσα με ανανά ξαφνικά. Αλλά ξοπλίστησα. Να παραγγείλουμε όντως μια φορά κάτι από αυτά τέλος πάντων. Να δοκιμάσουμε. Πειράματα. Το θυμάμαι που μου έλεγες και για την κρέπα που βάζεις εσύ τόνο έβαζες εγώ τον τόνο τον βάζω παντού, έχω τρέλα με τον τόνο επίσης από τις αγαπημένες μου κρέπες είναι με πατάτες τόνο και φιλαδέλφια πάρα πολύ μου αρέσει πραγματικά όμως δεν μπορώ να καταλάβω που βρίσκεις κρεπερί να βάζει τόνο, δεν έχω βρει εγώ αλλιώς τα έβαζα κοίταξε ναι δεν έχουν όλες αλλά ας πούμε κάτι τύπου αυτά τα μεγάλα στο κέντρο Βαλεντίνο έχουν τόνο Ναι, ναι, και το enjoy νομίζω.
Κάποιες μεγάλες που έχουν τα πάντα από υλικά έχουν και τόνο. Μάλιστα, μάλιστα. Οκ, οκ, θα ψάξουν ότι βρώμου. Γεια μου, πείνασα. Αλλάζω θέμα για να ξεπεινάσω. Ναι. Πω πω χάλια αυτό τώρα. Αυτό πιστεύω όλοι θα κράξουν, δεν υπάρχει περίπτωση. Οι άνθρωποι που αργούν συστηματικά στα ραντεβού τους. Α, σε αυτό ξέρεις ποιοι δεν θα κράξουνε.
Αυτοί που αργούν συστηματικά στα ραντεβού. Φίλε, όχι. Έχω να σου πω ότι αυτοί που... Δεν ξέρω αν έχεις παραδείγματα στη ζωή σου, ρε παιδί μου, με τέτοιους ανθρώπους. Εγώ έχω. Και έχω να σου πω ότι αυτοί που αργούν δεν αντέχουν να τους στείνουν. Δεν αντέχουν. Όχι. Τρελό θράσος. Καταρχάς, πώς έχουν καταφέρει αυτοί που αργούν να τους στείνουν και όλους.
πώς το έχουν κάνει αυτό είναι σπάνιο όπως καταλαβαίνεις είναι σπάνιο, δεν συμβεβαίνει σχεδόν ποτέ γι' αυτό και δεν ξέρουν το συνέστημα αλλά μία στις τόσες αν συμβεί, δηλαδή εμένα που έχω φίλους τι να σου πω τώρα για καθυστερήσεις του τρελού αν είχε τύχει να αργήσουμε οι υπόλοιποι εκατό χιλιάδες τηλέφωνα νεύρα σε φάση έχεις πολύ θράσος Θράσος. Πολύ θράσος. Δεν είναι δυνατόν.
Λοιπόν, κοίτα να δεις με αυτό το θέμα. Εγώ είχα άπειρα νεύρα με αυτούς τους ανθρώπους που με στείνουν. Ήμουν πάντα και ένα άτομο που θα ήμουν ρε παιδί μου και πέντε λεπτά νωρίτερα στο ραντεβού και γενικά με απασχολούσε πολύ το να μην με περιμένει ο άλλος. Δεν ξέρω, με έπιανε και ένα άγχος μπορείς να το πεις. Και πραγματικά εκνευριζόμουν απίστευτα να κάθομαι να περιμένω ότι πω χίριε παιδιά 5 λεπτά, δηλαδή αυτό δεν είναι τίποτα προφανώς, αλλά θα φτάνει στο 10 λεπτό, τέταρτο, 20 λεπτό, μισή ώρα.
Εντάξει, εκεί κάπου εκνευρίζεσαι και εγώ προσωπικά πραγματικά θυμώνω πολύ. Το νιώθω, το παίρνω λίγο σαν έλλειψη σεβασμού προς το άτομό μου που περιμένω. Ναι, ναι. Παρόλα αυτά, εννοείται ότι έχω τσακωθεί με φίλες μου, που της έχω πάρει τηλέφωνο και λέω που είστε, με εδώ πέρα έχω φτάσει και να μου λένε τώρα εδώ ξεκινάμε από Ναυαρίνου, είμαστε και λέω εντάξει ρε παιδί μου σε 5 λεπτά εδώ θα είναι και έρχονται μετά από ένα τέταρτο γιατί έχουν μπει μέσα σε κατάστημα, έχουν κάνει ψώνια και έχουν περμένει ας πούμε αλλά θα σου πω ότι τα τελευταία χρόνια κάποιους ανθρώπους τους έχω λίγο λυπηθεί και προσπαθώ να μην τους θυμώνω γιατί έχω καταλάβει ότι δεν μπορούν πραγματικά με τίποτα να έρθουν στην όρου τους.
Ναι, είναι πρόβλημα μεγάλο. Παρότι τους έχω κράξει καταλαβαίνω κιόλας πλέον δεν τους κράζω δηλαδή γιατί αισθάνονται άσχημα. Αισθάνομαι κι εγώ μια θλίψη με αυτό το πρόβλημα που έχουν που δεν μπορούν να οργανωθούν θρύγορα και να πάνε στον προορισμό τους. Η αλήθεια είναι ότι αυτοί οι άνθρωποι όντως δεν το κάνουν επίτηδες, δεν είναι η προθεσή τους δηλαδή αυτοί έχουν όντως πολύ κακή σχέση με το χρόνο και εγώ νευριάζω πάρα πολύ και εγώ το παίρνω σαν ασέβεια δηλαδή τα πρώτα μου ανταναγκαλιστικά είναι νεύρα, αλλά όπως λες προσπαθώ να κάνω διάφορα τσαλίμια για να το χειριστώ δηλαδή αν ξέρω ότι κάποιος φίλος μου αργεί θα του πω λάθος ώρα, θα του πω ψέματα με την ώρα θα αργήσω και εγώ μπορώ να σκοτώσω λίγη ώρα, π.χ. στην τζιμισκή, να κάνω βόλτα στα μαγαζιά, να χαζέψω βιντρίνες κτλ.
Το σου λοιπόν, δεν ας πούμε εξαρτώμαι ποτέ, δεν θα κανονίσω ποτέ μαζί τους κάτι που θα ξέρω ότι εξαρτώμαι από αυτούς και θα το χάσω εξαιτίας τους. Προσπαθώ να είμαι ανεξάρτητη. Τέτοιες έτσι μικρές λύσεις που βοηθάνε αυτή τη φιλία να συνεχίζει μέχρι και σήμερα και να μην τους έχω δολοφονήσει. Πολύ σωστό. Έχεις βρίσκει το σωστή. Μπράβο Μαριελένα.
Έχεις κάνει το πλάνο σου. Εγώ να πω εδώ ότι πρόσφατα τέλος πάντων με μία νέα συνάδελφο το συζητούσα με αυτό το θέμα και της έλεγα ότι ναι με θυμώνει πάρα πολύ και το παίρνω ως έλλειψη σεβασμού και αυτά και αυτή η Καϊμενούλα εν τω μεταξύ νομίζω ότι έχει τέτοιο θέμα. Του στυλ δεν μπορεί η καημένη να είναι στην ώρα της 100% και μια φορά που κανονίζαμε να βγούμε νομίζω φοβήθηκε να βγει μαζί μου και ήταν σε φάση ότι εντάξει ας μην με περιμένετε εμένας μην έρθω δεν πειράζει και αυτά πηγαίνετε εσείς και λέω έλα μωρέ κρίμα τόσο πολύ πια αμάρει έχω την εντύπωση ότι την επηρέασα αυτό που έτσι πως εκφράστηκα λίγο αυστηρά μάλλον ναι Επίσης να σας πω παιδιά Ότι είχα μία φίλη όταν ήμουν στο πανεπιστήμιο Η οποία αργούσε Όχι τραγικά Την είχαμε στη θεατρική ομάδα Και είχαμε πρόβα πες 6 ώρα Θα ερχόταν στις 9 9 ώρες μετά Τι ερχόταν να κάνει Ας μην ερχόταν ας πούμε Κάτι δεν υπήρχε λόγος Κάπως η κατάσταση Εμείς κάναμε πρόβα μέχρι τη μία Αλλά αργούσε Ήξερε ότι θα είναι after το πάρτι και σου λέει, αλλά μωρέ θα πάω 9 η ώρα θα τους βρω εκεί.
Εντάξει, αυτό είναι ασέβεια ας πούμε τώρα. Είναι τραγικό, αλλά είχε πρόβλημα η κοπέλα. Αφού σκέψου, είχαν εργαστήρια από τη σχολή της, γιατί δεν μπορούσε να πάει. Με τίποτα δεν μπορούσε να πάει. Εντάξει, αυτό είναι οκ. Χοντρό πρόβλημα. Είναι πρόβλημα ρε, ναι. Ήταν πάντως τεράστια η ώρα που καθυστερούσα. δεν ξέρω όλοι μέναμε άφωνη νομίζαμε απλά ότι δεν θα έρθει ρε παιδί μου από κάποια στιγμή και μετά το συνηθίζαμε βέβαια ναι ναι ναι αυτό για πέρα ωραία παιδιά μου λοιπόν για να δω τι έχω εδώ α!
άλλη ιδιαίτερη κατηγορία ανθρώπων αυτοί που δεν απαντούν ποτέ στα μηνύματα είτε στα group chats είτε και στα ατομικά. Δηλαδή, σου κάνουν κάποια στιγμή ένα ghosting αιώνιο. Ή απαντάνε πολύ αραιά ένα-δύο μέρες και μετά σταματάνε. Εντάξει, αυτό είναι λόγος να μην είστε πολύ καλοί φίλοι, θεωρώ. Άμα δεν έχετε... Αναγκαστικά θα...
Ναι, ίδιο τρόπο επικοινωνίας. Είναι πολύ δύσκολο να κρατήσεις φιλία, θα πω. Ναι, ναι, πολύ δύσκολο, η αλήθεια. είναι παιδιά, γιατί, κοίταξε θα σου πω τώρα, πρόσεχε, εδώ υπάρχουν διαφορές και να εξηγήσω. Άλλο αυτός που χάνεται στο group chat, υπάρχει η παρέα που έχει τη δομή της standard, έτσι, και είναι ο ένας που ξέρει ότι, έλα μωρέ δεν πειράζει, τα λένε αυτοί κάποια στιγμή θα τα διαβάσω, θα απαντήσω και χάνεται.
Ναι, ναι, ναι, ναι. Εντάξει, αυτό είναι λίγο πιο ελαφρύ θα πω εγώ, δεν πειράζει. θα πει μια στο τόσο και μια θα δηλώσει παρουσία οκ πες αυτό αυτό αλλά αυτός που είστε person to person και στέλνετε να πείτε τα νέα σας να πείτε κάτι και σταματάει ξαφνικά να σου απαντάει και περνάνε ημέρες και δεν σου έχει ξαναπαντήσει ή αυτός που εξαρχίζει να απαντάει με αυτόν πρακτικά δεν μπορεί να προχωρήσει το πράγμα δηλαδή εκτός αν θέλει να τον πάρει τηλέφωνο που δεν το νομίζω να θέλει να τον πάρει στηλέφωνο για να είμαι απόλυτα ειλικρινής αν δεν απαντάει σε ένα μήνυμα οπότε πρακτικά ναι είναι λίγο γράψιμο Κοίτα δεν το ξέρεις αυτό με το τηλέφωνο γιατί νομίζω ότι υπάρχουν άνθρωποι που δεν τα πάνε καλά με τα μηνύματα αλλά τα πάνε καλά με τα τηλεφωνήματα και θέλουν τηλεφωνήματα πρόβλημα είναι τόσο ανώμαλοι δηλαδή δεν ξέρω αυτό το θεωρώ πολύ μεγάλο πρόβλημα Κοίτα η νέα γενιά από ό,τι έχουμε πει και σε προηγούμενο επεισόδιο είναι των τηλεφωνημάτων, ας πούμε.
Δεν μπορώ να καταλάβω η νέα γενιά από πού κόλλησε αυτή τη συνήθεια. Το μικρόβιο. Έλα, αντεπέζ μου τώρα. Που έχουν γεννηθεί μέσα στην τεχνολογία. Δεν ξέρω. Ναι, δεν ξέρω, δεν ξέρω. Πολύ περίεργο είναι. Πολύ πολύ περίεργο. Εντάξει, εμένα με εκνευρίζει αν κάποιος δεν μου απαντάει, αλλά όχι πολύ. Δηλαδή, εμένα αυτό είναι κάτι που είμαι οκ και εγώ είμαι οκ και μάλιστα δεν με χαλάει ας πούμε έχω συνομιλίες με φίλες μου που μπορεί ρε παιδί μου να γράψω εγώ τώρα ένα μήνυμα ή να αφήσω ενεχητικό κάτι και μπορεί να μου απαντήσουν αύριο μεθαύριο να κάνουμε μια συζητησούλα μου ξανααπαντήσουν πάλι την παράλληλη μέρα δηλαδή είμαι οκ με αυτό είμαι οκ είναι μια επικοινωνία αυτή Υπάρχει μια συνέπεια όμως τέτοιου τύπου απλά.
Κοίταξε για μένα αυτά τα ηχητικά και τα μηνύματα που απαντώνται έτσι ένα δυο τρεις μέρες είναι όπως ήταν παλιά τα γράμματα για μένα. Που είχες τον χρόνο σου να σκεφτείς την απάντησή σου, να την γράψεις σε μια άνετη στιγμή για σε ένα συγκεντρωμένος στον άλλον. Δηλαδή, ξέρεις, άμα το σκεφτείς και αντίστροφα, η σημερινή ανάγκη του να απαντάω κατευθείαν και να στέλνω συνεχώς μηνύματα είναι και λίγο οπιαστική.
Δηλαδή, ξέρεις, κάπου μου αρέσει και το να σου στέλνω εγώ όταν είμαι έτοιμη, να είμαι πιο οπιαστική στην επικοινωνία μου, τέλος πάντων. Ναι, βασικά είναι αυτό το ότι μπορεί να λες όντως λίγο πιο προσωπικά πράγματα ή να σου λέει ο άλλος και να χρειάζεται όντως να δώσεις λίγο παραπάνω χρόνο στην απάντησή σου και σε αυτό που θα πεις και θα σχολιάσεις.
Ισχύει, ναι. Και κάπου εδώ εγώ θα ήθελα να κάνω ένα manifest και να πω ότι πολύ θα μου άρεσε να μιλάμε με γράμματα. Τέλος πάντων, καταλαβαίνω τη δυσλειτουργικότητα του πράγματος και πόσα θα άλλαζαν, αλλά ρε συ, δεν ξέρω, πολύ ωραίο μου φαίνεται που έτσι είχες μια ήρεμη επικοινωνία, έπαιρνες το χρόνο σου, έγραφες εκεί με ωραία γραμματάκια το γράμμα σου τσουκουτσούκου, το έπαιρνε ο άλλος, το διάβαζε.
Άμα ανταλλάσσουμε mail, που είναι το πιο εφικτό, έτσι πιο περίεργο ρε φίλε. Καταρχάς εγώ άμα λάβω email κατευθείαν νομίζω ότι είναι δουλειά, με πιάνει σύγκριο. Θα χτυπάει το Gmail και θα με ζευάσει ποιος και τι θέλει. Οπότε... Γιατί... Κοίτα τώρα εδώ είναι slash ή το ένα ή το άλλο. Δηλαδή, αυτή που τους αρέσει ο χειμώνας ή αυτή που τους αρέσει το καλοκαίρι.
Ημένα εναντίον των δε. Τσακωθείτε. Αυτά είναι όλα τα καλά της μόνος Μία εβδομάδα Δύο εβδομάδες μαζί Αν τα συμπτήξεις όλα μαζί Πες και παραπάνω Πες ένας μήνας Δεν είναι σου λέω μήνας Ας σου πω εγώ Ναι δεν ξέρω Και μόνο που στολίζουμε ένα μήνα Είναι πες κανένα μήνα Άντε ωραία Ας το Δεκέμβρη Στον Χαρίζο Όλοι οι άλλοι είναι κατά θλιψούρα Τι τώρα γεννάρεις Φλεβάρις και το Νοέμβρη τον έρμο Θα τον βάλω μέσα τι να κάνω θα τον βάλω Σήμερα γύρναγα από το κομμωτήριο Και έβρεχε Και κράταγα την ομπρέλα Και έσταζαν από παντού πράγματα Και κρύωνα και οι δρόμοι είχαν γεμίσει με νερά Και έλεγα από μέσα μου Γάμο το κέρατο Ποιος μου είπε ότι του αρέσει αυτό το πράγμα Ποιος Εμένα με πιάνει Αυτό το παράπονο Με τις αρρώστιες ρε παιδιά έχουμε αρρωστήσει τόσο πολύ και αλήθεια ήμασταν εδώ στο σπίτι όλοι με πονεμένους λαιμούς, με μίξες, με αντιβιώσεις για να σκέφτομαι όλα αυτά μας συνέβησαν βέβαια εμάς πολύ νωρίς τύπου από Σεπτέμβρη έτσι για να σκέφτομαι πριν ένα μήνα ήμουν σε κάτι παραλίες
τσαλαβουτούσαμε η φάση ήταν ήταν ωραία η ζωή, ήταν ωραία ξέχανε αστά και τώρα ας πούμε είμαστε μέσα στο πρόβλημα τέλος πάντων. Ας το, ας το. Αλλά αυτό με τις αρρώστιες με δυσκολεύει πάρα πολύ. Και αυτό ρε εσύ δηλαδή, όλα, ό,τι να πιάσεις. Ότι πρέπει να ντύνεσαι με πολύ περισσότερα ρούχα, τα οποία και κοστίζουν περισσότερο και πιάνουν πιο πολύ χώρο στις βαλίτσες.
Πεινάς περισσότερο και πρέπει να αγοράζεις πιο πολλά πράγματα στο ψυγείο. Και σε θέρμανση. Γενικώς όλα είναι ασύμφωρα το εγχειμόνιο Ασύμφωρα Και για τα ρούχα Να προσθέσω ότι είναι και βαριά πάνω μας Και βαριά ακριβώς Δηλαδή βάλε τώρα όλα αυτά τα πράγματα Μπότες, παλτό, σκουφιά Δηλαδή έχεις να χτίσεις πάνω σου Να κουβαλάς ένα βάρος μέσα στη μέρα Έτσι να το πάρεις να το πας Να πας στο μαγαζί να βγάζεις να βγάζεις Να τα ακουμπάς σε δέκα καρέκλες Να τα ψάχνεις μετά να μην τα βρίσκεις να είσαι στο μπαρ να έχουν πέσει κάτω τα μισά να στα έχουν πατήσει, να έχουν γίνει μέσα στη λάσπη το παλιτό σου, να πρέπει να το πας καθαριστεί. Παιδιά μια ταλαιπώρια μια ταλαιπώρια Παρ' όλα αυτά πραγματικά υπάρχουν άνθρωποι που τα αγαπάνε κάτι τέτοια Ε, εντάξει υπάρχουν ανώματοι στον κόσμο. Και είναι και πολλοί είναι και πολλοί δηλαδή εμάς στο γραφείο νομίζω οι περισσότεροι είναι που βλέπουν ρε παιδί μου συνεφιά απ' έξω και χαίρονται. Λένε αχ τι ωραία συνεφιάσε. Μουντήλα επιτέλους.
Έλεος. Εγώ έλεγα τις προάλλες ότι αν μπορούσα να διαλέξω θα ήθελα ο χρόνος να έχει τους εξής μήνες. Να πηγαίνει Απρίλης Μάης, Ιούνιος, Ιούλιος Σεπτέμβρης Οκτώβρης. Συγγνώμη. Και Νοέμβρης γιατί έχω τα γενέθλια. Θα τον άφηνα για να είμαι δίκαιη. Να μην έχει πάρα πολύ ζέστη. Δεν πειράζει. Ούτως ή άλλως θα ήταν πιο μικρός ο κύκλος.
Είναι χειρότερος από ζέστη νομίζω. Από τον Αύγουστο. Όχι ρε. Ε, ο Αύγουστος προς το τέλος δεν είναι λίγο πιο δροσερό. Ε, εντάξει. Άντε, θα άφηνα και τον Αύγουστο. Δεν έχω πρόβλημα. Τον αφήνω. Θα βάλω και τον Νοέμβρη. Έτσι για να νομίζουμε ότι έχουμε και λίγο χειμώνα. Δηλαδή, ο χειμώνας σας είναι Νοέμβρης. Είναι οκ θα πω.
Νοέμβρης με φωτάκια χριστουγεννιάτικα. Ναι, ναι, θα στολίζουμε από τώρα ας πούμε. Όχι μωρέ, εντάξει λίγο χρειάζεται έναν Δεκέμβρη άστρο μέσα. Αν, ωραία, να εξαφανίσω Γενάρη, Φλεβάρη, Μάρτη. Και Μάρτη, ε. Και Μάρτη και Μάρτη. Θα φύγει, να φύγει. Πω πω εντωμεταξύ, ο χειρότερος από όλους, ας το ψηφίσουμε επιτέλους, είναι ο Ιανουάριος.
Πω πω, ναι ρε συ, τι είναι αυτό το πράγμα. Δύσκολος πολύ. Και ο Φλεβάρης είναι δύσκολος. Δύσκολος είναι ο Φλεβάρης. Ξέρεις τι καλό έχει. Καταρχάς είναι 28 μέρες, μικρός. Θεύγει γρήγορα. Έχει απόκριες, άντεπες. Άντεπες. Άντεπες. και ένα επίσης καλό είναι ότι προς το τέλος του Φλεβάρη αρχίζει και μεγαλώνει η μέρα. Δηλαδή εκεί γύρω στις 6 βλέπεις φως.
Αρχίζεις λίγο δειλά-δειλά και μυρίζεις άνοιξη. Και δεν είπαμε το βασικότερο τρόπο που το σκέφτομαι του χειμώνα το μεγάλο πρόβλημα, το πόσο νωρίς νυχτώνει. Τα σκοτάδια βέβαια. Ναι, αυτό είναι το βασικότερο ρε σύ τώρα που το σκέφτομαι. Όχι, όχι παιδιά. Έχει αναρρύθμινα τα προβλήματα. τέλειος πια όλοι σας με τη ζέστη. Εντάξει, ναι. Όχι, εντάξει.
Δεν το δέχομαι. Κλειστείτε μέσα, ανάψτε τα κλιματιστικά και αφήστε μας εμάς ήσυχους να το απολαύσουμε. Εντάξει, τον έχουμε εκράξει πολλές φορές το χειμώνα πάντως, νομίζω. Ναι, ναι. Απλά συνήθως υπάρχει ο Γιώργος να μας αντικρούει, ενώ τώρα το ευχαριστηθήκαμε. Λοιπόν, τα επόμενα τέσσερα έχω, άλλα τέσσερα έχω. Είναι δικά μου. Εγώ τα σκέφτηκα. Λοιπόν, αυτοί που δεν βάζουν στο σούπερ μάρκετ το καλάθι πίσω στην θέση τους. Είναι λίγο specific. Δεν ξέρω, απλά μου γίνεται.
Είναι λίγο συγκεκριμένο. Είναι λίγο περίεργα τώρα τα επόμενα. Εσύ που το αφήνεις δηλαδή ακριβώς. Εγώ να σου πω που το αφήνω, μην πεις άμα είναι λάθος. Εκεί που πάω στο ταμείο να ψωνίσω και τα βγάζω τα πράγματα, έχει μία θέση στο ταμείο. Λοιπόν, θα σου πω, καλά κάνεις εκεί που συνήθως μαζεύεται η Στίβα, απλά αυτό συμβαίνει σε κάποια σούπερ μάρκετ.
Κάποια άλλα σούπερ μάρκετ που συνήθως δεν έχουν και πολύ χώρο ή η Στίβα έχει ξεχυλήσει, τυχαίνει κάποιες φορές ρε παιδί μου να είναι αυτός μπροστά σου ο τύπος ο οποίος θα το πάρει το καλάθι και επειδή η στίβα έχει κακοσχηματιστεί μέχρι τώρα και δεν χωράει και το δικό του θα το αφήσει παραδίπλα κάπου κάπου, όπου δεν τον ενδιαφέρει το που θα είναι αυτό εγώ αν μπορώ το επιστρέφω στην αρχική του θέση γιατί είμαι λίγο psycho παρόλα αυτά δέχομαι απόλυτα να το αφήσεις στη στίβα με τα υπόλοιπα καλάθια και αν δεν χωράει να την διορθώσεις ρε φίλε να σου πω κάτι όταν είσαι τώρα κρατάς όλα τα ψώνια και είσαι φορτωμένη θα πάρεις και το καλαθάκι τώρα να το βάλεις μπροστά και στη θέση από που το πήρες όχι το καλάθι το βάζεις στη θέση του αφού έχεις βγάλει όλα τα πραγματάκια και τα έχεις ακουμπήσει έχεις ελεύθερα τα χέρια σου όταν έχεις ακουμπήσει τα πράγματα στον ταμία και αυτός τα περνάει και θα πας εκείνη την ώρα να αφήσεις την είσοδο που είναι τα καλάθια η θέση τους εκεί
ναι ρε παιδί μου αν είναι κοντά δεν ξέρω καθένα σε τι σούπερ μάρκετ ψωνίζει είναι μικρούλη τώρα αν είναι μεγάλο και δεν φτάνεις άστο στη στίβα με τα υπόλοιπα τουλάχιστον όπου να είναι δηλαδή πως να σου πω άμα δω κάποιον να το παρατάει κατευθείαν σχηματίζω μια εικόνα αυθέρετα αλλά αυτό κάνω Ότι είναι λίγο αδιάφορος. Ότι γενικά είναι κοινωνικά αδιάφορος.
Ναι, ναι, ναι. Ναι, όχι, εντάξει. Να το βάζετε στη θέση του, κάπου να φαίνεται λίγο συμμεζεμένο θέλει η Μαριαλένα. Τακτοποιημένο. Να μην είναι ο υπάλληλος κάνει τόσο κόμπο πια να το βάλει. Αυτό. Δηλαδή, κρίμα υπάλληλοι, κρίμα. Δεκτό. Λοιπόν. Α, ωραία, όχι, αυτό είναι, νομίζω, εντάξει, δεν είναι περίεργο που θα πω. αυτή που στα φανάρια δεν έχει προλάβει το φανάρι να γίνει πράσινο είναι ακόμη σε αυτό το κόκκινο που έχει αρχίσει να σπάει και πατάνε κόρνα για να φύγεις και είσαι σε φάση γαμώ το κέρατο θα ξεκινήσω σταμάτας και δεν είναι καν η διακριτική η κόρνα ξέρεις αυτό το ευγενικό το πιπ τύπου ξύπνα πιπ είναι το παρατεταμένο ρε φίλε που θες να κατέβεις από το αμάξι να βγάλεις την κορνά και να του την χώσεις στον πίστηόν του.
Είναι πάρα πολύ σπαστικό. Επίσης, καλά, στο δρόμο βέβαια συμβαίνουν πάρα πολύ σπαστικά. Είναι πολύ σπαστικό και αυτός ο οποίος θα με προσπεράσει στο κόκκινο φανάρι και θα μπει μπροστά μου για να ξεκινήσει πρώτος. Άκου τώρα. Το κάνουν μερικοί αυτό το πράγμα. Δεν τους νοιάζει. Δεν τους νοιάζει καν. Περιμένουν 15 μαλάκες Αυτοί είναι οι έξυπνοι Δεν μπορούν Καλά από την άλλη συμβαίνει κάτι παρόμοιο Στον περιφερειακό Που αντί να πάνε Θέλουν να συνεχίσουν ευθεία Αλλά τι κάνουν οι έξυπνούλιδες Βγαίνουν από την έξοδο Και ξαναμπαίνουν Μες στον περιφερειακό Γιατί έτσι κερδίζουν Χρόνο ρε παιδί μου Όλο το προηγούμενο την προηγούμενη ουρά Δεν την περιμένουν δεν κολλάνε στην ουρά τέλος πάντων αυτό είναι λίγο πολίτικο πρέπει να ξέρεις τον περιφερειακό και αυτό το σημείο αλλά ουσιαστικά αυτό, έχει την ίδια νοοτροπία βγαίνουν και ξαναμπαίνουν αυτό anyway, η αλήθεια είναι μια φορά το έκανα και εγώ παιδιά, ντρέπομαι αλλά βιαζόμουν πάρα πολύ είχε πάρα πολλή κίνηση και στο σπίτι
ο Γιώργος με περίμενε, έπρεπε να φύγει έπρεπε κάποιος να κρατήσει το παιδί μας, τι να κάνουμε μπήκα σε αυτή τη διαδικασία να το κάνω είπα αυτή τη φορά θα το εκμεταλλευτώ η αλήθεια είναι έγινε πολύ πιο γρήγορα η δουλειά μου αλλά δεν είναι σωστό γιατί άμα το κάνουν όλοι γι' αυτό μετά κολλάνε στην κίνηση και καθυστερούν και οι άλλοι τέλος πάντων τουλάχιστον όσοι τα κάνετε αυτά κάντε τα κατεξαίρεση ρε παιδιά είναι όχι κάθε φορά λοιπόν ένα τελευταίο έχω Τι είχα γράψει Α, αυτοί που μπαίνουν να ψωνίσουν Σε ένα κατάστημα πέντε λεπτά πριν Το ωράριο που κλείνει 9 παρα 5 Στο σούπερ μάρκετ γενικά Και εσύ μπαίνεις και βλέπεις Ότι ο ταμείας έχει κλεισει Και μπαίνεις και λες Έχετε κλείσει Όχι έτσι απλά είπα να κλείσω το ταμείο Θα το ανοίγω και το κλείνω Ανά δέκα λεπτά αυτό κάνω Τώρα αυτοί άραγε μήπως Βιάζονται έχουν κάποιο λόγο που το κάνουν όχι ρε δεν τους νοιάζει είχε τύχει να βάφουμε το μαγαζί με τον Δημήτρη Κυριακή που ούτως ή άλλως είναι κλειστά τα μαγαζιά
μέσα το μαγαζί ήταν τσαντήρι τα παπούτσια τίνος ποτρά παντού κούτες να βάφουμε και μπήκαν τουλάχιστον τέσσερα άτομα και ψώνησαν α ψώνησαν όμως τουλάχιστον ψώνησαν αν είναι καλοί άνθρωποι ευχαριστούμε αλλά θέλω να πω ότι δεν πειτονήθηκαν καθόλου από το σκηνικό. Έμπαιναν κανονικά, χάζευαν τη βιτρίνα και δεν ζητούσαν, δεν ρώτησε κανείς τους συγγνώμη, ενοχλούμε, μπορούμε, κανένας.
Γυρναγαν κατευθείαν και έλεγαν έχει νουμεράκι για το τάδε. Και εγώ ήμουν σφασί. Μαλάκα, δεν γίνεται. Δεν βλέπεις, είμαστε τρία άτομα με πινέλα στα χέρια μας. Γίνεται ο κακός χωμός. Πώς να σου πούμε αν έχει νουμεράκι για το τάδε. Ναι. Έτσι δεν ξέρω. πραγματικά. Απορώ κάποιες φορές με τους ανθρώπους πάρα πολύ σε κάποια πράγματα.
Και σούπερ μάρκετ ρε παιδί μου, εντάξει που εκεί λες ένα πραγματάκι θέλει. Αλλά αυτό το έχω κάνει κι εγώ, οπότε δεν θα το πω. Κοίτα, σούπερ μάρκετ, το καταλαβαίνω, είναι ανάγκη ρε παιδί μου, τύπου... Ένα γάλα. Θες κάτι να φας. Ναι, οκ. Είναι λίγο θέμα μπορεί να φες μια σερβιέτα τελευταία στιγμή κάτι να πήχει. Εντάξει, οκ. Εκεί το ακούω παραπάνω.
Ναι, αλλά τώρα σε είδη που δεν είναι πρώτης ανάγκης, όπως οι παντόφιλες ας πούμε, πάνε αύριο. Μην βάζεις Κυριακή. Οι χειρότεροι, μπράβο, είναι αυτοί που πάνε και ψωνίζουν την Κυριακή που είναι ανοιχτά τα μαγαζιά. Ε, ναι, εντάξει. Απαράδεκτο, παιδιά. Μην το κάνετε αυτό. Μην το κάνετε. Αν δεν θέλετε αύριο μεθαύριο εργοδότησες να σας πει να έρχεστε Κυριακές και να δουλεύετε στα μαγαζιά.
Ναι, γιατί στη χώρα μας αντί να μειώνονται οι ώρες δουλειάς μάλλον θα αυξάνονται. Δεν προβλέπω κάτι διαφορετικό. Λοιπόν, κάτσε να σου πω κι εγώ τι είχα σκεφτεί. Λοιπόν, είχα σκεφτεί ότι με νευριάζουν πολύ οι άνθρωποι που λένε πίτιδες ότι δεν γνωρίζουν κάτι για να το παίξουν εναλλακτικοί ή τέλος πάντων ότι είναι αυτοί που διαφέρουν ξέρω ακριβώς ναι έχουμε εμείς τέτοιο κόσμο που γνωρίζουμε που τύπου ρε παιδί μου μπορεί να είναι ένας λαϊκός τραγουδιστής κάτι ένα λαϊκό τραγούδι και να πει κάποιος ποιος είναι αυτός ο Σάκης ο Ρουβάς ποιος είναι ο Σάκης ο Ρουβάς Σέλω πανηγία μου.
Μπράβο, να πάθεις χρυσούλα διαβάτη. Ναι, αυτή σκέφτηκα κατευθείαν. Ποιος είναι αυτός, δεν το ξέρω. Σάκη του Ρουβά, μην χειρότερα. Ναι, αυτό, αυτοί με νευριάζουν. Ναι, ναι, διθενιές τώρα, διθενιές παιδιά. Μπράβο, ναι, είναι λίγο δίθεν. Ναι, τώρα μην λέτε βλακίες, που δεν ξέρετε το Σάκη του Ρουβά, που ζείτε. που ζείται, που και ο Σάκης είναι στα χάη του τώρα αυτές τις μέρες τον έχω θαυμάσει εγώ αλήθεια, γιατί τι κάνει το κάνω εγώ τώρα τραγουδάει με την Κατερίνα Λιόγιου έχουν ξεκινήσει στα μπουζούκια, ξέρεις, σε μαγαζί λες να πάμε Λίνα, δεν έχω πάει ποτέ μπουζούκια εγώ είχα πάει, σας το έχω ξαναπεί στο Λίκιο είχαμε πάει, σε χώρο Εσπερίδα Άρα έχεις και εσύ πάρα πολλά χρόνια Και όχι μόνο στη Χωρίς Περίδα Είχαμε πάει και στο Γιάννη τον Πλούταρχο Στην πρώτη λυκείου Δεν έχω πάει Δεν είναι στη Θεσσαλονίκη Αλλιώς θα σου πω θα πήγαινα Δεν θα έρθουν Άμα έρθουν να πάμε Βέβαια Θα ξεκινήσουμε, θα κοιμήσω εγώ τη Μάγια Την πάρουμε μαζί μας Τι ώρα θα πάμε Θα την κοιμήσεις
Σε μια απογευματινή παράσταση Ας γυρίσουμε στο Στο πλανέι Θα την κοιμήσεις και θα βγεις μετά Λοιπόν Και τελευταίο που ήθελα να προσθέσω είναι Ότι Δεν μπορώ καθόλου Το έχουν κάνει φίλοι μας αυτό Να έχουμε κανονίσει να βγούμε για φαγητό Και Να έρχονται φαγωμένοι Και να μην τρώνε και δεν μπορώ καθόλου αυτό το πράγμα μα έχουμε κανονίσει γι' αυτό το λόγο έλα στην παρέα, πάρε ένα πιρουνάκι και πάρε λίγο τσίμπα κάτι της, πάρε ένα μεζεδάκι και αυτά δεν μπορώ να κάθεται ο άλλος και να μην τρέχει να λέει α παιδιά εγώ έφαγα και δεν θα πάρω κάτι ξέρω εγώ πάντα υπάρχει αυτός ο τύπος τι είπες στην παρέα μα γιατί Δεν ξέρω Όχι πάντα αλλά ναι έχει υπάρξει Ναι ναι είναι σύνθες Γιατί θα σου πω για πολλούς λόγους μπορεί να συμβεί αυτό Ο ένας είναι να μην θέλει να χαλάσει και να κυρώσει το πλάνο της παρέας Αλλά να μην θέλει οικονομικά να χαλάσει λεφτά για φαγητό Άρα σου λέει θα φάω από το σπίτι και θα πάω απλά για τα τσίπουρα Για το ποτό Ναι οκ Δηλαδή εγώ έχει τύχει να το κάνω αυτό επειδή όλοι θέλαν φαγητό
και να πω είμαι τώρα μήνυμα αυτή που θα πω παιδιά δεν έχω για τέτοια θα τσιμπίζω θα έρθω εγώ ψιλοφαγωμένη και θα πιω μπύρες π.χ. Εντάξει ρε παιδί μου άμα το έλεγες όντως τους φίλους ότι παιδιά είμαστε αφραγγείες απλά σε αυτή τη φάση πληρώστε και σας τα δίνουν κάποια άλλη στιγμή ρε παιδί μου ξέρω εγώ. Ναι μωρέ εντάξει μπορεί να μην θες να... όχι όχι δεν θα λέγανε αλλά μπορεί να μην θέλει ρε παιδί μου άλλος εκείνη τη στιγμή τώρα να χρωστάει και να κάνει κατάλαβες να μην τον πειράζει κιόλας να μην το σκέφτεται κάπως ο ίδιος για τον εαυτό του κατάλαβες καταλαβαίνω βέβαια από τη δικιά σου πλευρά ότι είναι λίγο περίεργο ο ένας να κάφτει και να σας κοιτάει και να μην τρώει σε κάνει να νιώθεις και λίγο περίεργα εκείνη την ώρα και να σου πω κάτι και αισθάνομαι και άσχημα όντως άμα το κάνει για άλλους ή οικονομικούς λόγους.
Εραι παιδί μου, εντάξει, δηλαδή, πήρα κάτσε και φάει, δεν έγινε και κάτι να πληρώσει και ο καθένας από τους άλλους κανά δύο ευρώ παραπάνω, πόσο θα βγει πια. Άλλοι λόγοι, ναι, άλλοι λόγοι μπορεί να είναι ότι κάποιοι που είναι, υπάρχουν, ζουν ανάμεσά μας, δεν πολύ τρώνε έξω λάδια και αυτά, θα προτιμήσουν αν είναι σπίτι τους και έχει μαγειρέψει η μαμά τους να φάνε σπιτικό φαγητό. Ναι, ισχύει και αυτό. Για λόγους διατροφής του κάνω.
Ναι, ναι. Το οποίο σπού με... Εντάξει, εγώ αυτό σπού με το πόλι καταλαβαίνω. Δηλαδή, και καταλαβαίνω να μην έχεις λεφτά κάποιο περίοδο της ζωής σου, αλλά τώρα θα πας έξω και δεν θα φας λίγο φάβα, λίγο καλαμαράκι, λίγο σκουμπράκι, κάτι πρέ αδερφέ. Κάτι πρέ αδερφέ, φάει και τσίμπα λίγο, εντάξει. Ναι, είναι λίγο σαν να φαίνεται η παρέα.
Ναι, που συνήθως αυτά τα άτομα είναι φύτα άτομα, έτσι, δεν είναι άτομα που έχουν ανάγκη να μην φάνε φάβα και σκουμπρί και κλάδι. Και από την άλλη, μετά, άμα έχεις κάποιο άτομο στην παρέα που όντως κάνει διατροφή, εγώ θα έλεγα, οκ, να τους ευαστούμε και να πάμε κάπου είτε να φάμε γίνα, είτε να πούμε κάτι πιο, ρε παιδί μου, ναι.
Ναι, ναι, ναι, ναι. Και μετά είναι και αυτοί που δεν πίνουν ποτέ. που εντάξει αυτό να σου πω κάτι το έχω αναθεωρήσει τα τελευταία χρόνια εντάξει λόγω της μάγιας α όχι όχι δεν το λέω γι' αυτό όχι έχω ακούσει συντηθήσεις ρε παιδί μου που λένε ότι πρέπει να σταματήσουμε να είμαστε τόσο πιεστικοί με το ποτό και να θεωρούμε κάποιο ξενέρωτο που δεν πίνει συμφωνώ συμφωνώ παρόλο που δεν μπαίνει λίγο στο υπόλοιπο πλαίσιο είναι βασικά είναι κάπως περίεργο να πίνει η άλλη και εσύ να μην πίνεις.
Κοίτα, πέρα από την πλάκα, εγώ που δεν πίνω, παιδιά, τα τελευταία τρία χρόνια, μάλιστα δεν έγινε και κάτι, ας πούμε, ποτέ. Δηλαδή, δεν ένιωθα και ποτέ εκτός της παρέας γι' αυτό το λόγο. Εντάξει, τελική νομίζω ότι πλέον δεν είμαστε και σε παρέες που πίνουν τόσο ώστε να νιώσει κάποιος εκτός κρήματος. Έχουν υπάρξει και φάσεις στην παρέα που νομίζω πραγματικά κάποιος θα ένιωθε εκτός κλίματος αν δεν έπινε στα άλλα το θέμα είναι ότι έχεις πολύ δίκιο ότι είναι λίγο grey zone δεν γίνεται να πιέζεις κάποιον και δεν εννοώ να πιέζεις να του βάζεις το παιδί στο στόμα ακόμα και το να τον κάνεις να νιώθει υποτιμητικά που δεν πίνει άσχημα γιατί κακά τα ψέματα δεν ξέρεις και τους λόγους που δεν πίνει και το αλκοόλ δεν είναι και επεξεγέλασε ενώ ότι είναι ναρκωτικό και ο άλλος μπορεί να έχει θα αποφασίσει για χίλιους λόγους να απομακρυνθεί από αυτό.
Οπότε εντάξει και εγώ προφανώς χαβαλέ κάνω γιατί εντάξει εγώ μ' αρέσει να πίνω ρε παιδί μου και τα τσπουράκια μου και τα τέτοια μου μ' αρέσει, αλλά προφανώς και θα σεβαστώ απόλυτα κάποιον που θα μου πει δεν πίνω, αλλά θα τον κοροϊδέψω εξ αρχής. Δηλαδή έχω τώρα τη φίλη μου την Εύη, πίνει, αλλά πώς να σου πω, έχει τύχει πάρα πολλές φορές να βγούμε έτσι πήχη Παρασκευή μετά τη δουλειά, που εγώ πάντα περιμένω πως και πως να πιω ένα κρασάκι μια πυρίτσα και θα πάρει τσάι τσάι για όνομα του Θεού είστε σε άλλο κλίμα for god's sake που λέγεται στην Αγγλία δηλαδή εκείνη την ώρα είσαι λίγο βάζει πιες μωρέ φλόρε αλλά και πάλι το σέβομαι που μπορεί και το κάνει Ναι, εντάξει, εντάξει.
Όλα σεβαστά είναι, εντάξει, αν λίμωνα. Αλλά έτσι να έχουμε να λέγαμε, ναι. Αυτά, λοιπόν. Πιστεύω θα μου έρθουν πολλά άλλα. Τώρα δεν μου έρχονται. Ναι. Αυτό ήταν, παιδιά. Ωραία, άντε. Τα λέμε στο επόμενο επεισόδιο. Φιλάκια. Bye, bye. It's me bitch
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα