Κοινωνικές Τρασιλοκαταστάσεις #2 | Εξυπηρέτηση πελατών
Μη σου ΤύχειΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Ο Ιανουάριος με βρήκε σε νέες normalized τρασιλοκαταστάσεις. Εξυπηρέτηση πελατών (NOT), αγένεια πωλητών που θα κρανιωθώ και άλλα αντικοινωνικά σκηνικά που μη σου τύχουν μαζεμένα σε ένα επεισόδιο!
Follow • Rate • Share with friends 🏳️🌈💜
Learn more about the creator & projects HERE
Join on social media: @vickyvosnidou | @mi_sou_tyxei
__________________________________________________
Ακούς το podcast; ΕΧΕΙΣ -30% με τον κωδικό "MISOUTYXEI" στις Journ.me self-reboot cards μου!
__________________________________________________
#προσωπικέςιστορίες #εξυπηρέτησηπελατών
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Ε, κανόνισε να βγούμε και να σκάσει η μύτη καμιά τρελή πρόην σου με GLX και σφυροδρέπανα. Δεν το ζω αυτό ρε μαλακί. Εγώ λέω να κάτσεις να γράψεις ένα βιβλίο με όλες τις περιπτωσάρες που σου έχουν τύχει. Ή μήπως να το κάνω podcast. Ακούς το Μη Σου Τύχει με τη Βίκυ Βοσνίδου. Καλημέρα πολύχρωμα πλάσματα, καλώς ήρθατε για ακόμη μια τρίτη.
Σε αυτό το podcast του καντεμιδίου μου, το Μη Σου Τύχη, είμαι η Δίκη και είμαι στα ακουστικά σου για ακόμη μια φορά για να σου διηγηθώ τη σαβούρα της ζωής. Τι κάνετε, ελπίζω να είστε πολύ καλά. Προς τα νέα πλάσματα που έκαναν join σε αυτό το podcast, καλώς ήρθατε σε αυτή την παρέα. Σας ευχαριστώ πολύ πολύ όλους για τη στήριξή σας.
Σήμερα πήρα την απόφαση να ανοίξω το μικρόφωνο μετά από ένα διβδόμαδο κατάθλας. Όταν λέμε κατάθλας εννοούμε στα πατώματα. Ποια μοίρα με σημάδεψε βαριά Ναι δεν προτιμώ να γράφω επεισόδιο σε τέτοιες φάσεις Δεν έχει και νόημα θεωρώ Θα βγει πολύ σκατά Δεν θα πω καν αυτά που θέλω να πω Γιατί θα με συνεπάρει σκατήλα που νιώθω Οπότε τώρα που νιώθω καλύτερα Και έχω όρεξη να γράψω αυτό το podcast Θα σου δίγηθω ένα κομμάτι της σαπίλας Του ατελείου του αυτού Ιανουαρίου που πέρασε Γενικά όσο εσείς ακούτε τα νέα επεισόδια έχουν συμβεί διάφορα πράγματα τα οποία δεν θα σας τα πω ακόμη.
Πώς πέρασε αυτός ο ατελείωτος Ιανουάριος. Αρχικά θέλω να μου πείτε στα σχόλια ότι δεν είμαι η μόνη που το ένιωσε έτσι. Ήταν σαν ένα δίμηνο. Δεν ήταν μήνας αυτό το πράγμα με τίποτα. Ζήσαμε ένα matrix χρονοκαθυστέρησης. Ήταν ένας μήνας φουλ κοινωνικών τρασυλοκαταστάσεων, έχω κάνει κι άλλο επεισόδιο τέτοιας θεματικής. Είναι αυτά τα μικρά πράγματα που με εκνευρίζουν στον κόσμο, που μπορούν να με κάνουν έξαλλη, που κάθομαι και σκέφτομαι, μάλλον κάπου κλείται ο κόσμος να είναι έτσι.
Μου καινούργιες συμφορές πρέπει να με βρίσκουν κάθε μέρα. Φέρας γύριζα σπίτι μου με το μετρό, τώρα θα μπορούσες να υπολογίζεις το ενίκειό μου με αυτή την πληροφορία που σου δίνω. Ανεβαίνω λοιπόν στην κυλιόμενη και έρχεται ένας θείος και ανεβαίνει στο κολλητό σκαλί ακριβώς από κάτω μου και κολλάει όλο του το σώμα πάνω μου, τύπου το ένιωθα, με κόλλησε.
Είναι δύσκολο να πας στη μαλακία σου λίγο πιο πέρα γιατί με ακουμπάς και δεν αντέχω. Και ένιωσα το πρόσωπό του στα μαλλιά μου. No, God, please, no, no! Εκείνη την ώρα με διαπέρασε κρύος ιδρώτας. Γυρίζω ελαφρώς το κεφάλι μου δεξιά να κόψω με την περιφερειακή και ήταν τόσο κοντά που πραγματικά εκνευρίστηκα 0% εκείνη την ώρα.
Ανέβηκα στο πάρα πάνω σκαλί, έκανα σπαρτιάτικο πάτημα για να καταλάβει το πόσο εκνευρίστηκα και φτάνουμε στο ένα επίπεδο με τις χιλιόμενες. Πάω στο πλάι και τον κοιτάζω μέσα στην ψυχή και περιμένω να φύγει μπροστά από μένα Τύπου τώρα θέλω να σε βλέπω, να είσαι από μπροστά μου, να σε τσεκάρω Φύγει από πίσω μου, τώρα θα με έχεις εμένα από πίσω Τώρα μαλάκα θα έρθω εγώ από πίσω σου να σου σνιφάρω την καράφλα Να!
Τώρα έτσι θα έρθω να κολλήσω την κορμάρα μου τη φιδίσια πάνω στην πλάτη σου έτσι να με νιώθεις Νιώσε την αβολίλα, νιώσε το χνότο μου και θα αναπνέω και επίτηδες πιο βαθιά να νιώσει όλο το σκράμπ λαυγό που έφαγα πριν έρθω. Τέλος πάντων, σώα έφτασα σπίτι μου, πάλι καλά. Φαντάσου που φτάσαμε να λέμε πάλι καλά φτάσαμε σώι σπίτι.
Αυτό ας πούμε δεν θα έπρεπε να είναι normalized. Πάλι καλά που έφτασα σπίτι μου. Πάλι καλά που δεν έγινε τίποτα άλλο. Εν τω μεταξύ αυτόν τον τύπο, τον έβλεπα τον είχα απέναντί μου μέσα στο μετρό, μες στο βαγόνι. Ρε! Και δεν είχα σκοπό να την πω αλλά μιας που τη θυμήθηκα θα σας την πω. Ο τυπάς καθόταν σε αυτό το πράγμα που γλιστράει ο κόλος σου, τον πάγκο μέσα στο βαγόνι που είναι για αυτούς που είναι όρθιοι και καθισμένοι ταυτόχρονα.
Και ήμουν και εγώ στο απέναντι από αυτό, τον είχα απέναντί μου. Και αυτά είναι δίπλα στην πόρτα. Και μπαίνουν δύο αστυνομικοί σε κάποια φάση. Και είναι ο ένας δεξιά και ο ένας αριστερά από την πόρτα. Και τον έναν τον έχει πλάτη. Και βλέπω τον τυπά αυτόν να πλησιάζει τον πρόσωπό του τόσο κοντά στον κόλο και στην πλάτη του αστυνομικού.
Και να τσεκάρει ένα... κάτι είχε ο άλλος στην τσέπη του, ένα εργαλείο. Είχε μια μαλακία και ο τύπος είχε κολλήσει και σκαλωμένος κοιτούσε εκεί πέρα το εργαλείο. Είχε πάει όμως τόσο κοντά στον κόλο του. Μην με πλησιάζετε! Και πώς θα σου βάλω ρε κοιτάνκα! Δεν μπορούσα να μην δε το προσέξω ρε μαλάκα. και είχαμε σε φάση πυρίεργο στυπάς είναι αυτός και με το που βγήκα από τη σχάλα και περίμενα να περάσει από μπροστά μου κατάλαβα ότι ήταν ο ίδιος στυπάς άλλο ένα πράγμα που δεν θα έπρεπε να ήταν normalize ήταν να σας πω να προσέχετε μη σας τύχει αλλά σε αυτόν τον κόσμο που ζούμε πρέπει να σας το λέω να προσέχετε να μη σας τύχει γιατί δυστυχώς αυτό που έχω καταλάβει μέχρι τώρα σε αυτήν την πόλη γιατί στην οριστιά δεν είναι η αλήθεια ότι δεν χρειάζεται να προσέχω τόσο είναι ότι άμα δεν προσέξουμε εμείς τον εαυτό μας δυστυχώς δεν θα μας προστατεύσει κανένας δεν υπάρχει πολιτική προστασία ουσιαστικά ούτε η αστυνομία θα έρθει στην ώρα της ούτε το ΕΚΑΔ θα έρθει στην ώρα του, αυτό το έχω ζήσει
ούτε θα σκοτωθεί κανένας να έρθει να σε σώσει από κάποιον που σου είχε επιτεθεί και αυτό το έχω ζήσει αν θυμάστε το επεισόδιο με τον παππού που μου επιτέθηκε στη στάση την πρώτη μέρα της πρώτης μου δουλειάς που με άρπαξε από το κεφάλι, δεν συγκινήθηκε κανένας, η στάση ήταν ζύγκα με ανθρώπους και ο τυπάς ήταν 80 χρονών.
Παππού, είσαι έτοιμο θάνατος! Και δεν συγκινήθηκε κανένας να έρθει στο να τον τραβήξει από πάνω μου. Αυτά τα πράγματα, ας πούμε, δεν μπορώ. Τα σκέφτομαι και λέω, μαλάκα, γιατί να ζω σε αυτόν τον κόσμο. Δεν γουστάρω. Δεν μπορώ. Γιατί, γιατί. Anyway, με την εξυπηρέτηση πελατών, ποιες είναι οι εμπειρίες σας. Τώρα θα πιάσω δεύτερο θεματάκι, θεματάρα δηλαδή.
Είχα δύο πολύ ωραία περιστατικά τον Ιανουάριο. Ένα σιροπάκι πάνω σε όλη τη σκατήλα. Story time! Λοιπόν, αρχικά να σας πω ότι όσοι έχετε δουλέψει εξυπηρέτηση πελατών, έχετε γερά νεύρα. Τα ξέρω και τα ακούω από την κοπέλα μου ήδη για το πόσοι τρελοί έρχονται απλά με το καλημέρα, δεκαετή ώρα το πρωί και αρχίζουν και ορίονται μέσα στο μαγαζί έτσι for no reason γιατί θέλουν κάπου να ξεσπάσουν, θέλουν κάπου να...
θέλουν να γαμίσουν τη μέρα κάποιου για να νιώσουν καλύτερα. Μία περίπτωση είναι αυτή και η άλλη περίπτωση είναι ο τύπος και η τύφισσα που δουλεύουν εξυπηρέτηση πελατών και δεν ξέρουν να κάνουν τη δουλειά τους, δεν εξυπηρετούν συμπεριφέρονται στον πελάτη σαν ένα σκουπίδι. Τι θα γίνει μετά από εσύ και εσύ. Άντε ρε μαλάκα τώρα ξεφορτώσου μας. Τι έλεγα. Ναι και να μιλήσω ξέρω και να φερθώ ξέρω.
Ας πούμε η κοπέλα μου που είναι σε αυτό το κομμάτι και μας έχει τύχει και ήμασταν μαζί σε διάφορα πράγματα. Είναι σε φάση εγώ εάν εξυπηρετούσα έτσι στο μαγαζί δεν θα πατούσε μήγα. Γενικότερα το θράσος του να συμπεριφερθεί σκατά στον πελάτη το έχουν συνήθως αυτοί που πάνε και δουλεύουν σε μεγάλες εταιρείες, σε αλυσίδες.
που ξέρουν ότι δεν θα φανεί και τόσο το ότι θα γαμίσουν το μαγαζί. Το έχω παρατηρήσει αυτό. Η χειρότερη εξυπηρέτηση, η αγενέστατη εξυπηρέτηση που έχω λάβει είναι πάντα από πολιτές σε τέτοια μαγαζιά. Και σε αυτό το επεισόδιο φίλε, φίλοι, φίλο μου θέλω να παίξουμε λίγο σκράμπλ γιατί δεν μπορώ να αναφέρω προφανώς ονόματα από εταιρείες, μαγαζιά κτλ.
Θα φάω μήνυση. 5 γράμματα πορτοκαλί λογότυπο, κροκί συγκεκριμένα, καφέ, φούρνο, μπέικερ ή αλυσίδα στη Θεσσαλονίκη και μάλλον και στις άλλες περιοχές νομίζω. Πολλές αλυσίδες δίνουν κάποια μαγαζιά τους για franchise. Franchise πάει να πει ότι ένας ιδιώτης αγοράζει το μαγαζί με το όνομα, με όλο το branding, τώρα θα ακούς την brand designer εδώ πέρα, όχι όντως για τα νέα πλάσματα, είμαι όντως brand designer, είμαι γραφίστρια και εξειδικεύομαι στα brands.
αγοράζει τέλος πάντων ο ιδιώτης το μαγαζάκι κάποιοι νομίζουν ότι είναι το τσιφλίκι τους έχει χτίσει ο business man ένα όνομα έχει χτίσει τον brand του έχει κάνει αλυσίδα και σου δίνει ένα μαγαζί για franchise να το τρέχεις δηλαδή εσύ να έχεις τα έσοδα και σου παρέχουν αυτοί τον εξοπλισμό τα υλικά, τα όλα και το όνομα, μαλάκα το όνομα ανοίγεις εσύ μόνος σου ένα καφέ δεν θα έχει την ίδια απήχηση με το να ανοίξεις ένα καφέ που έχει έτοιμο όνομα Έτοιμη πελατεία Τέλος πάντων Κάποιοι παίρνουν το franchise και το γαμπάνε τη μάνα Παραγγέλω έναν καφέ Κάνει μια ώρα Παίρνω τηλέφωνο στο μαγαζί Να ρωτήσω που βρίσκεται ο καφές Περιμένω ότι θα ακούσω το παιδί έρχεται Ακούω μια τύπη σαν να μου λέει Βασικά όχι Ξέρεις κάτι Δεν θα σου το αφηγηθώ έτσι Περίμενε Θα βρω το mail που έστελα στα κεντρικά Σε αυτή την περίπτωση δεν υπάρχει καλοσύνη ρε.
Μου δίνεις τα αρχίδια σου, τώρα θα τα πάρεις πίσω. Και διπλά μάλιστα. Σήμερα τάδε του μηνός ορατάδε έκανα μια παραγγελία μέσω τάδε πλατφόρμας η οποία καθυστέρησε αρκετά. Μετά από μια ώρα και κάλεσα το κατάστημα για να ενημερωθώ για την πορεία της παραγγελίας και η υπάλληλός μου μιλούσε με ηρωνικό τόνο, μου είπε χαρακτηριστικά ότι εάν δεν θέλω τον καφέ μου νερωμένο να πήγαινα να έπαιρνα τα πόδια μου να τον έπαιρνα εγώ από εκεί και αν είναι νερωμένος θα τον πιω νερωμένο.
Προφανώς δεν δέχτηκα να με ηρωνεύετε οι υπάλληλό σας και τις απάντησα αναλόγως. Από τις 8.30 ώρα παρέλαβα τον καφέ στις 10 με μια τρίχα πάνω στον αφρό, όχι από μαλλιά. Η εταιρεία διανομής είναι ενήμερη για το περιστατικό και παρακαλώ να ενημερωθούν οι αρμόδιοι. Δηλαδή συγγνώμη γίνεται όλο αυτό και έρχεται και ο καφές με την πουτσίχα πάνω.
Είστε με τα καλά σας. Και λες τον άλλον αν δεν θες τον καφέ σου να είναι σκατά να πάρεις τα πόδια σου να έρθεις να τον πάρεις. Και προς έκπληξή μου μου απάντησαν και μου είπαν ότι χίλια συγγνώμη περάστε από τα κεντρικά να σας αποζημιώσουμε διότι αυτό το μαγαζί είναι franchise δηλαδή το τρέχει κάποιος άλλος και το έχει κάνει το τσιφλίκι του προφανώς.
και μου έγραψαν ότι για το συγκεκριμένο μαγαζί έχουν λάβει πάρα πολλά αρνητικά σχόλια, πάρα πολλές τέτοιες καταγγελίες. Σίγουρα θα τους έλεγαν κάτι γιατί χαλάνε το όνομα, δεν έχει κανένα συμφέρονο χύψη επιχειρηματίας να του χαλάει το μπραντ, ένα μαγαζί το οποίο το έχει δώσει franchise. Αλλά αμφιβάλλω ότι θα γίνει κάτι από τη μεριά του ιδιοκτήτη που έχει πάρει αυτό το μαγαζί.
Όπως και να έχει. Εάν όλοι όσοι έχουμε μιλήσει δεν μιλούσαμε, πιθανόν η επιχείρηση η ίδια, η μαμά επιχείρηση δηλαδή που το έχει δώσει αυτό το μαγαζί, να μην ξέρετε τίποτα. Κάποια στιγμή ο κόμπος φτάνει στο χτένι. Δηλαδή το πιστεύω ότι θα υπάρξει στιγμή που θα πάει η μαμά εταιρεία και θα πει, λοιπόν αδερφέ, μας έχεις γαμήσει.
Ένα άλλο έτσι δυνατό ωραίο που έγινε μέσα στον Ιανουάριο και έχει να κάνει πάλι με την εξυπηρέτηση πελατών, story time νούμερο 2. Θέλαμε να πάρουμε ένα δώρο με την κοπέλα μου στην καλύτερη μου φίλη, γιατί είχε μια πολύ σημαντική στιγμή στη ζωή της, οπότε σκεφτήκαμε να της πάρουμε ένα πολύ καλό δώρο και πολύ συγκεκριμένο δώρο.
και διαλέξαμε να το πάρουμε από ένα μαγαζί στην Κρήτη. Πάλι αλυσίδα. Υπάρχει σε όλη την Ελλάδα. Πάμε να παίξουμε λίγο πάλι σκράμπλ. 10 γράμματα κόκκινο λογότυπο. Εταιρεία τεχνολογίας και λευκών συσκευών. Αλυσίδα. Προσπαθούσα εγώ να το παραγγείλω δύο μέρες από το site και κολλούσε. Δεν μπορούσε να εκτελεστεί η παραγγελία.
Και κάπου εκεί όταν γίνονται κάτι τέτοια Κατάλαβα και πλέον δεν θα το τραβάω τόσο Όταν κάτι δεν μπορεί να γίνει Και ζορίζεται τόσο πολύ να γίνει Υπάρχει κάποιος λόγος που το σύμβα σου λέει Ας το χέστο Θα γίνει μαλακία εδώ πέρα Μην επιμένεις άλλο Μα γιατί τέτοια γνωστοσυά δεν μπορώ να το καταλάβω ξέρεις ε Το πρωί το χύμωσα την τυρόπιτα της Δεσποινίδος Ματίνας Και αυτή η τυρόπιτα εκτός από χολυστερίνη Είχε και γκαντεμίνη Έχω αρχίσει να το πιστεύω αυτό το πράγμα.
Εμένα μου είχε αρέσει πάρα πολύ το συγκεκριμένο προϊόν. Έτσι σαν πακέτο που το είχαν κάνει γιατί είχαν συμπεριλάβει και άλλα πραγματάκια κτλ. Είχαν κάνει ένα πολύ ωραίο κόμπο. Ήταν ό,τι πρέπει για πακέτο δώρου τέλος πάντων. Αχ και λέω θα πάρω τηλέφωνο να την κάνω τηλεφωνικά την παραγγελία. Γιατί το έχω ξανακάνει και ήξερα ότι γίνεται.
Παίρνω τηλέφωνο. με εξυπηρετεί μια κοπέλα, ναι ναι ναι, γίνεται και τα λοιπά και της λέω, το θέλω για δώρο. Εμείς μένουμε μακριά, μένουμε Θεσσαλονίκη. Η κοπέλα μένει στην Κρήτη. Αυτό που ξέρει είναι ότι θα πάει να παραλάβει κάτι από το κατάστημα και θα είναι δώρο, είναι έκπληξη. Και επειδή δεν πρέπει να χαλάσει αυτή η έκπληξη, να φανεί το τι της πήρα, δεν θέλω με τίποτα να της πάει κάποιο μήνυμα, κάτι που να φαίνεται το προϊόν.
Η κοπέλα στην καταχώρηση παραγγελίας μου ζήτησε τα στοιχεία της φίλης μου σαν παραλήπτη μαζί και το κινητό για να πάει να τα πάρει. Μου ζητάει και τα δικά μου στοιχεία για να μου στείλει link για να πληρώσω το προϊόν και της το ξανά λέω. Πολύ προσοχή να μην πάει τίποτα στην κοπέλα γιατί έχετε το κινητό της, τίποτα. Όχι λέει θα το χρειαστεί μόνο για να πάει να παραλάβει.
Το κινητό σας είναι αυτό που τελειώνει σετά δεν έλεω αυτό είναι το κινητό μου. Της το ξανά λέω, μου το ξανά επιβεβαιώνει, λες και το ένιωθα. Γιατί δεν ακούω, γαμώ την τρέλα μου, το αισθηκτό μου, πες μου λίγο. Γιατί δεν ακούω το αισθηκτό μου, να το ακούτε το αισθηκτό σας γενικά. Κλείνουμε, περνάμε 5 λεπτά, δεν μου έχει έρθει κανένα μήνυμα στο κινητό.
Και λέω στην κοπέλα μου, κοίταξε να δεις, πιστεύω ότι έχει γίνει μαλακία. Μου το λέει εμένα η ψυχούλα μου, μου το έλεγε όσο μιλούσαμε. έχει κάνει μαλακία να δεις το έχει στείλει στη φίλη μου και της στέλνω μήνυμα και της λέω σε περίπτωση που σου έρθει το οποιοδήποτε μήνυμα από αυτή την εταιρεία μην το ανοίξεις. Νιώθω ότι θα κάνουν μαλακία, κάνω την παραγγελία για το δώρο σου από εκεί και το νιώθω και μου στέλνεις κρίσω τη φίλη μου και της έχουν στείλει μήνυμα.
Φαίνονται τα πάντα. Μαλακά μπήκα στο link φαινότανε τα πάντα. Και αυτή τη στιγμή με έχεις φέρει σε τέτοιο σημείο που θα υπερήσω. Βέβαια στη φασαρία που ακολούθησες τα τηλέφωνα γιατί νομίζω δεν έχω υπάρξει τόσο έξελ ενώ θα έπρεπε. Και να θες δεν μπορεί να σου τύχει αυτό το πράγμα. Πού και να μην το έλεγα πόσες φορές. Εμένα αυτό που με εκνευρίζει ένα level παραπάνω είναι η ηρωνία και η αδιαφορία ταυτόχρονα όταν τους παίρνεις και τους λες κάνατε αυτή την παπαριά.
Και τι θέλετε να κάνουμε τώρα κυρία μου, τι μπορούμε να κάνουμε τώρα. Κάπως έτσι κυλούσε ο Ιανουάριος και εννοείται με συνοδευτικές μικρές πινελιές από πολλές πλευρές, δηλαδή νομίζω ότι τον Ιανουάριο δέχτηκα απειρά από παντού, ένιωθα λες και ήμουνα στα γόνατα και μαστίγιο. Σκέψου να ξυπνάς το πρωί, να ακούς ένα λαμπόγιαλο το διάδρομο, γενικά είναι ένα σημείο του σπιτιού που δεν μπορεί να σταθεί πράγμα όρθιο.
Έχω δει αντικείμενο που ήταν τοποθετημένο πάνω σε μια καφετιέρα στην κουζίνα η οποία έχει εσοχή Να φεύγει από την εσοχή, να πηδάει και να φεύγει κάτω Έχω δει πιάτο σφινωμένο στην πιατοθήκη μέσα σε ντουλάπι, ανοιχτό το ντουλάπι Να φεύγει από την πιατοθήκη μέσα που ήταν σκαλωμένο και να τα κάνει όλα που τ' άνα Να παίρνει μαζί από τον πάγκο, ποτήρια, πιάτα Σπρώλεσε πλέρα πιάτα και Άρχισαν να κουνιούνται κάτι Χαρτοσακούλες δίπλα μου Τώρα θα μου πεις Βίκυ μήπως έχει ρεύμα Κανένα ρεύμα δεν έχει και κανένα παράθυρο δεν έχει Και οι σακούλες δεν ήταν του Λίτλι Από αυτές που βάζεις Δυο ντοματίνια και μία σοκολάτα και σκίζονται Αυτό γενικά είναι ένα κεφάλαιο Που θα το αναλύσουμε εκτενέστερα Σε κάποιο άλλο επεισόδιο Αν ποτέ χρειαστώ έξτρα λεφτά απλά θα βάλω είσοδο. Κατά βάση η μεγάλη αγάπη του Κάσπερ εδώ πέρα είναι τα ποτήρια.
Γράψτε μου στα σχόλια εάν φεύγουν έτσι γιόλο ποτήρια και πιάτα από τις θέσεις τους και στο σπίτι σας και τις πάνε και γίνονται όλα λαμπόγιαλο. Στείλτε αυτό το podcast στους φίλους σας που ακούν podcast όταν πλένουν πιάτα ή βιώνουν και αυτοί τέτοιες κοινωνικές τρασίλοκαταστάσεις και θα νιώσουν ένα support και ένα pat pat στον ώμο.
Ευχαριστώ για όλο σας το support Follow rate και εμείς θα τα πούμε την επόμενη φορά Μέχρι τότε Κοίτα Μη σου τύχει
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα