![E18 Τι ακούει ένας μουσικός που εσύ δεν ακούς [How Musicians Hear Music]](/storage/podcasts/artwork/j0C1cH8u2.jpg)
E18 Τι ακούει ένας μουσικός που εσύ δεν ακούς [How Musicians Hear Music]
Mid-Greek CrisisΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
E18 Τι ακούει ένας μουσικός που εσύ δεν ακούς [How Musicians Hear Music]🎙️ Subscribe: https://www.youtube.com/@midgreekcrisis📸 Instagram: https://www.instagram.com/midgreekcrisis/«Για μένα η μουσική δεν είναι διασκέδαση. Είναι ψυχαγωγία. Είναι συναισθήματα.»Ο Δημήτρης έχει ένα παράπονο: ποτέ δεν έμαθε μουσική. Την ακούει, την αγαπάει — αλλά νιώθει ότι κάτι του λείπει. Ο Παντελής έχει δύο πτυχία θεωρητικών, έπαιξε αρμόνιο, σαξόφωνο, μπάσο — και μετά τα παράτησε όλα στα 25.Και ξαφνικά, μετά από 17 χρόνια σιωπής, μια επίσκεψη σε έναν θείο με ένα μαντολίνο άλλαξε τα πάντα. «Μόλις γυρίσουμε σπίτι, θα πάρω πιάνο.»Σε αυτό το επεισόδιο ο Παντελής εξηγεί τι ακούει πραγματικά ένας μουσικός όταν ακούει ένα τραγούδι — και κάνει στον Δημήτρη ένα ζωντανό πείραμα με έναν Νταλάρα, που του αλλάζει το αυτί μέσα σε δύο λεπτά. Μιλάμε για το tension και το resolution που κρύβεται πίσω από κάθε τραγούδι, για το γιατί το ελληνικό ωδείο μας έμαθε νότες αλλά όχι έκφραση, και για το μεγάλο ερώτημα: γίνεται να ξεκινήσεις από το μηδέν στα 45;Και στο τέλος, ο Παντελής παίζει Rachmaninoff — Élégie, Op. 3 No. 1.🇬🇧 About this episode (English):A Greek-language podcast for Greeks over 40 — in the UK, across the diaspora, and anyone living between two cultures. Pantelis has two theory diplomas and played several instruments before quitting music at 25 — then picked up the piano again 17 years later. He explains what a trained musician actually hears in a song (active listening, tension and resolution), runs a live listening experiment on Dimitris, and answers the question every adult asks: can you really learn an instrument at 45? Ends with Pantelis performing Rachmaninoff's Élégie, Op. 3 No. 1.🔑 Learning piano as an adult · active listening · music theory · adult beginner · Rachmaninoff🎵 Στο επεισόδιο μιλάμε για:🎧 «Δεν βάζω μουσική για να περάσω καλά» — διασκέδαση vs ψυχαγωγία🔍 Active listening — γιατί ο μουσικός ακούει σε στρώματα🎼 Tension και resolution — ο κανόνας πίσω από κάθε τραγούδι, από ροκ μέχρι λαϊκό🧪 Το ζωντανό πείραμα — ένας Νταλάρας, δύο αυτιά, εντελώς άλλη εμπειρία😤 «Το αντιπαθούσα κανονικότατα» — το αρμόνιο στα 8 και ο δάσκαλος που άλλαξε τα πάντα🎺 Φιλαρμονική Καλαμαριάς — Νέα Υόρκη στα 17 και οι φίλοι μιας ζωής🤘 Μέταλ, Νταλάρας, Πινκ Φλόιντ — δύο 45άρηδες που δεν ξέφυγαν ποτέ από το σχολείο🎹 Το μαντολίνο του θείου — η στιγμή που τον έκανε να ξαναρχίσει μετά από 17 χρόνια📚 Γιατί το ωδείο μας έμαθε νότες αλλά όχι έκφραση👴 Η Άρτζεριτς στα 84 — και ο κιθαρίστας που δυσκολεύεται μετά από μία βδομάδα❓ «Γίνεται στα 45;» — η ειλικρινής απάντηση🎼 Rachmaninoff, Élégie Op. 3 No. 1 — ο Παντελής στο πιάνο⏱️ Chapters:00:00 Μουσική στα σαράντα — το παράπονο01:52 «Η μουσική δεν είναι διασκέδαση, είναι συναισθήματα»02:34 Active listening — τι ακούει ένας μουσικός04:38 Tension και resolution: ο κρυφός κανόνας08:00 Το πείραμα — ακούμε Νταλάρα μαζί11:27 Πώς μπήκε η μουσική στη ζωή του Παντελή15:57 Μέταλ, Νταλάρας και τι ακούμε σήμερα16:15 Ο Δημήτρης, η κιθάρα και οι δύσκολες συγχορδίες18:12 Το μαντολίνο του θείου — το turning point20:22 Γιατί το ωδείο δίδασκε λάθος22:22 Το piano weekend retreat23:18 «Γίνεται να μάθω στα 45;»30:00 Τι του έδωσε τελικά η μουσική32:45 Το αγαπημένο όργανο — και γιατί το μπάσο35:07 Rachmaninoff και το κλείσιμο🎹 Στο τέλος του επεισοδίου: Sergei Rachmaninoff — Élégie in E-flat minor, Op. 3 No. 1, στο πιάνο ο Παντελής.Μπορείτε να βρείτε τα βιβλία του Θανάση Γιώγλου εδώ: https://shorturl.at/Av7q5Η συναυλία του Νταλάρα στην Καλαμαριά το 1991: https://youtu.be/k3mTrkNraMQ?si=OHxXnb0EC0ik1qbqΤα άρθρα του Δημήτρη στο Rocking.gr: https://www.rocking.gr/editors/DimitrisMoysidis/99/📩 Πες μας στα σχόλια: Έμαθες ποτέ μουσική; Το μετάνιωσες που δεν έμαθες; Και σκέφτηκες ποτέ να ξεκινήσεις τώρα;🎙️ Mid-Greek Crisis — κουβέντες που δεν γίνονται αλλού, και δεν πειράζει.🔔 Νέο επεισόδιο κάθε Παρασκευή.#Μουσική #Πιάνο #ΜάθεΜουσική #Rachmaninoff #ActiveListening
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Καταρχάς για μένα η μουσική δεν είναι διασκέδαση. Είναι ψυχαγωγία. Δηλαδή όταν εσύ θα ακούσεις μουσική φαντάζομαι ότι ακούς ένα σύνολο. Ακούς μία αρχίστρια, ακούς μία φωνή. Εγώ όταν θα ακούσω μουσική νομίζω ότι αυτό που κάνω είναι ότι την ακούω τη μουσική σε στρώματα. Δηλαδή θα προσπαθήσω να καταλάβω τι κάνουν τα όργανα την ώρα που παίζουν, τι κάνει το μπάσο, τι κάνει η κιθάρα, τι κάνουν τα ντραμπς, τι κάνουν τα πλήκτρα.
Γιατί αν το καλώς σκεφτείς Το όργανο είναι μια γλώσσα Όπως εσύ μιλάς Και πολλές φορές θα μιλήσεις σιγά, θα μιλήσεις δυνατά Θα μιλήσεις σύρεμα, θα μιλήσεις τιμωμένα Χρησιμοποιείς τέλος πάντων τη φωνή σου Ως ένα μέσο να εκφράσει τα συναισθήματά σου Αντίστοιχα και ένας μουσικός Θα χρησιμοποιείς το όργανο ως ένα μέσο Για να εκφράσει τα συναισθήματά του Άρα λοιπόν το να διαβάσεις μια παρτιτούρα και απλά να παίξεις τις νότες είναι σαν να παίρνεις ένα κείμενο σκέψου ότι παίρνεις ένα κείμενο μπροστά σου και το διαβάζεις μονότονα θα δημιουργήσεις σε κανέναν αυτό το πράγμα συνέστημας και θέλω να μάθω κιθάρα θέλω να μάθω drums ειλικρινά γίνεται εννοείς πνευματικά ή σωματικά ή και τα δύο και τα δύο γίνεται απλά μια απλή ερώτηση γίνεται να μάθω τώρα στα 45 με ένα όργανο νομίζω γίνεται νομίζω γίνεται, χωρίς να έχεις καμία εμπειρία μουσικής στο παρελθόν νομίζω θα είναι πιο αργή διαδικασία Καλησπέρα Παντελή Γεια σου Δημητρή Λοιπόν, μουσικής α40 είναι το σημερινό θέμα
και αρμόζει γιατί εσύ είσαι μουσικός και ξέρω ότι όταν σου είπα το θέμα σου άρεσε και έκανες και ένα το ψάξεις και λίγο και έχεις και ένα πειραματάκι να κάνουμε στη συνέχεια το οποίο είναι πάρα πολύ ενδιαφέρον τι εννοώ εννοώ βασικά ένα παράπονο αν το θες που έχω εγώ προσωπικά που ποτέ δεν έμαθα μουσική που ποτέ δεν έμαθα να παίζω όσο και αν με πίεζαν οι γονείς μου και ποτέ δεν κατάλαβα τη μουσική φυσικά ακούω μουσική και μου αρέσει να ακούω μουσική νομίζω διαφορετική από εσένα αλλά θα το συζητήσουμε αυτό αλλά είναι κάτι που εγώ δεν το έχω στην ψυχή μου μέσα δεν νιώθω όπως το νιώθεις εσύ και θέλω να μου πεις εσύ όταν βάζεις στο αμάξι και βάζεις ένα τραγούδι που σου μιλάει στη ψυχή σου και σου αρέσει πώς είναι για σένα εσύ τι ακούς εγώ ακούω κάτι και μπορεί να απορρονώ και μπορεί να ακούω κάτι για να χτυπιέμαι εσύ που θα βάλεις ένα τραγούδι του Νταλάρα που ξέρω ότι σου αρέσει πολύ εκείνη τη στιγμή ακούς νότες ακούς ενεργή στρωσή πες μου λίγο πώς είναι για σένα
Κοίταξε καταρχάς να πούμε γιατί λες ότι είμαι μουσικός, δεν είμαι επαγγελματίας μουσικός, αλλά η μουσική ήταν στη ζωή μου από πολύ νωρίς έμαθα να παίζω αρκετά όργανα έκανα θεωρητικά στη μουσική έχω πάρει δυο πτυχία θεωρητικών οπότε η μουσική ήταν για πολύ μεγάλο διάστημα της ζωής μου έπαιζε πολύ μεγάλο ρόλο τα παράτησα κάποια στιγμή ξαναέπιασα τα τελευταία χρόνια αλλά μπορούμε να το πούμε αργότερα αυτή την όλη ιστορία του πως έγινε Που έχει ενδιαφέρον και αυτό Αλλά να σου πω τώρα για την ερώτηση που έκανες Τι ακούω εγώ Όταν βάζω να ακούσω μουσική Καταρχάς για μένα η μουσική Δεν είναι διασκέδαση Είναι ψυχαγωγία Τι είναι η διαφορά Είναι συναισθήματα Δεν βάζω μουσική Για να περάσω καλά Ο αυτοσκοπός του να ακούω μουσική Ακόμη και όταν θα είμαι έξω Ακόμη και όταν θα πάω σε μια συναυλία Ο σκοπός μου δεν είναι να περάσω καλά ο σκοπός μου είναι να δημιουργηθούν μέσα μου συναισθήματα οπότε πάντα όταν ακούω μουσική ή όταν παίζω μουσική και ο τρόπος που εκφράζομαι παίζοντας μουσική
είναι μέσα από τα συναισθήματα οπότε αυτό είναι το πακέτο της όλης ιστορίας τώρα στο πιο πρακτικό κομμάτι νομίζω ότι η διαφορά κάποιου που γνωρίζει μουσική και ακούει μουσική με κάποιον που δεν γνωρίζει είναι αυτό που λέμε το active listening δηλαδή όταν εσύ θα ακούσεις μουσική φαντάζομαι ότι ακούς ένα σύνολο έτσι, ακούς μια ορχήστρια, ακούς μια φωνή και μπορώνεσαι, δεν μπορώνεσαι σου αρέσει, δεν σου αρέσει έχεις αυτή την πιο γενική άποψη ας πούμε εγώ όταν θα ακούσω μουσική νομίζω ότι αυτό που κάνω είναι ότι την ακούω τη μουσική σε στρώματα δηλαδή θα προσπαθήσω να καταλάβω τι κάνουν τα όργανα την ώρα που παίζουν τι κάνει το μπάσο, τι κάνει η κιθάρα τι κάνουν τα drums, τι κάνουν τα πλήκτρα πολλές φορές τι κάνει η φωνή για να υποστηρίξει ας πούμε το όλο, πώς εκφράζεται η φωνή και θα ενθουσιαστώ με κάτι το οποίο δεν θα ενθουσιαστεί κάποιος άλλος φαντάζομαι για παράδειγμα να σου πω μπορεί να ακούσω ένα τρίγωνο ξέρω εγώ να χτυπήσει μέσα στη μουσική και να πω πω πω τι έκανε τώρα
ο τύπος ξέρω εγώ ή να ακούσω μια καλκάντζα στη φωνή ένα γύρισμα στη φωνή που εσύ φαντάζομαι οι περισσότεροι θα το περάσουν εσύ θα το περάσεις χωρίς καν να το καταλάβεις μπορεί να σου δημιουργήσει κάτι και να καταλάβεις ότι αυτό ήταν ωραίο αλλά δεν θα το συνδυάσεις ότι αυτό ήταν ωραίο επειδή η φωνή έκανε ένα γύρισμα εκείνη τη στιγμή ή ένα γύρισμα ο ντράμερη ή ένα κατέβασμα το μπάσο οπότε νομίζω ότι η διαφορά η βασική είναι ότι όταν ακούω εγώ μουσική κάνω περισσότερο active listening δηλαδή προσπαθώ να χωρίσω αυτό που ακούω σε μέρη μπορεί να ακούσω συγχορδίες μπορεί να ακούσω ας πούμε ένα τραγούδι που είναι ματζόρε ξέρω εγώ ματζόρε είναι το χαρούμενο ή ένα μινόρε το οποίο είναι έτσι λίγο πιο πιο δράμα και θα πέσει μια διμινουήτα μια διμίνη συγχορδία αμέσως αυτή σου δημιουργεί ένα συνέστημα περίεργο η όλη μουσική είναι στηριγμένη γύρω από ένα πολύ βασικό κανόνα αυτό που λέμε το tension και resolution όλη η μουσική είναι στηριγμένη γύρω από αυτό το πράγμα
δηλαδή τι είναι αυτό τι είναι το tension και resolution είναι πως περπατάει ένα τραγούδι από την αρχή προς το τέλος του αλλάζει συγχορδίες ξεκινάει από αυτό που λέμε την tonic τη βασική του συγχορδία το home και σε κάνει ένα ταξίδι και μετά σε ξαναγυρίζει στο home λοιπόν όταν σου κάνει αυτό το ταξίδι σου δημιουργεί tension σου βάζει μέσα στις συγχορδίες οι οποίες σου δημιουργούν αυτό το συνέστημα ότι δεν αισθάνομαι και πολύ καλά τώρα πρέπει να γυρίσω σπίτι εντάξει και στο τέλος μετά σε γυρίζει πάντα το τελείωμα ενός τραγουδίου δεν είναι ένα φουουου αυτό τελείωσε Δεν ήθελα να πω τίποτε έτσι, αλλά τώρα που το λες σκέφτομαι τραγούδια στο μυαλό μου και ναι.
Μπράβο, μπράβο. Ακριβώς. Γιατί σου δημιουργεί αυτό το ταξίδι. Και αυτό γίνεται παντού. Θέλεις τη ροκ μουσική, θέλεις τη λαϊκή μουσική, θέλεις την κλασική μουσική. Αυτό γίνεται παντού. Οπότε αυτά τα πράγματα εγώ μπορεί να τα ακούσω με λίγο διαφορετικό αυτή από ό,τι θα τα ακούσεις εσύ. Αυτή νομίζω ότι είναι η διαφορά. Δηλαδή, πάρει περίπτωση να ακούσουμε το ίδιο τραγούδι και εγώ ας πούμε να πω πω πω τι ωραίο σημείο εδώ πέρα, ακούω αυτή τη γέφυρα και πω πω τι ωραίο που το κάνει και εσύ να το ακούσεις και να πεις πω πω εδώ πέρα τώρα του έφυγε μια νότα ή εδώ πέρα κάτι έκανε το resolution και το tension δεν το πέτυχε και να μην νιώθεις την ίδια ευχαρίστηση με εμένα επειδή θα το αναλύσεις αλλιώς στο μυαλό σου.
Ναι. ή να νιώσω κάτι παραπάνω ας πούμε γιατί μπόρεσα να βγάλω κάποια πράγματα μέσα από το τραγούδι το οποίο το οποίο δεν άκουσες ή το άκουσες τέλος πάντων και δεν το έφτασες σε αυτό το επίπεδο της ανάλυσης που μπορεί να κάνει το δικό μου το μυαλό το οποίο δεν γίνεται ηθελημένα τις περισσότερες φορές δεν είναι ότι θα κάτσω και θα ακούσω μουσική και θα πω τώρα θα δω τι κάνει το μπάσο τώρα θα δω τι κάνει η κιθάρα μπορεί να το κάνω και αυτό σαν εκπαίδευση ας πούμε ειδικά όταν θα ακούσω επειδή παίζω και πιάνω τώρα αν θα ακούσω κλασική μουσική θα προσπαθήσω να ακούσω με πάρα πολύ προσοχή αλλά ακόμη και όταν δεν ακούω με προσοχή πάλι θα το μυαλό μου θα πάει σε τέτοιες συγκεκριμένες στιγμές Ωραία να το κάνουμε το πείραμα γιατί είπαμε θα κάνουμε ένα πείραμα ας το κάνουμε το πείραμα και το τραγούδι που θα ακούσουμε μαζί με τον Παδελή θα το βάζω να παίζει δεν ξέρω αν θα μπορέσω λόγω copyright να παίξει αλλά είναι του Νταλάρα το πώς το πες τα πιο απόψε του φεγγάρι
τα πιο απόψε του φεγγάρι ναι είναι τυχαίο εσείς το διαλέξαμε γενικά ακούω πολύ Νταλάρα μου αρέσει και το είπαμε έτσι να το κάνουμε το πείραμα θα βάλω το link στην περιγραφή μάλλον δεν θα μπορέσω να το παίξω για λόγο copyright θα μας κόψει το youtube αλλά μπορείτε να το βάλετε και εσείς να το ακούτε και για να το βάλουμε τώρα να ακούσουμε και να δούμε τι κατάλαβα εγώ και τι κατάλαβα ο Παντελής.
Σταμάτα το τώρα, Δημήτρη. Λοιπόν, ακούσαμε 20 δευτερόλεπτα. Ακούσαμε την εισαγωγή του παιδιού και ακούσαμε και τον πάσημο της φωνής ωραία από την εισαγωγή που άκουσες ας πούμε τι σου έμεινε εσένα πρόσεξες κάτι που σου έκανε εντύπωση το κοινό που ήταν πολύ ενθουσιώδες το κοινό που ήταν ενθουσιώδες αλλά τη μουσική άκουσα ότι ήταν πολύ ευχάριστη ήταν πολύ ευχάριστη αυτό δεν μπορώ να σου πω κάτι άλλο η πρώτη λέξη που μου έρχεται στο μυαλό ήταν μια πολύ χαρούμενη εισαγωγή εσιώδος Λοιπόν αυτό που εγώ άκουσα και μου έκανε εντύπωση σε αυτό είναι ότι λίγο πριν τελειώσει η αγωγή και λίγο πριν μπει η φωνή κάνει μια γέφυρα για να συνδέσει το τελείωμα της αγωγής με τον πάσημο της φωνής οπότε ξαναβάλ το αν θέλεις από το 15 δευτερόλεπτο και μετά ή από το 12-13 ξέρω εγώ και μετά να ακούσεις αυτό που σου λέω Ναι Έχεις δίκιο ναι Αλλάζει λίγο κάπως σταματάει δηλαδή φτάνει σε αυτό που λέμε το home κάνει το resolution που λέμε και μετά κάνει αυτή τη σύνδεση και μπαίνει
ωραία πάμε παρακάτω λοιπόν σταμάτησε εδώ πάλι είμαστε κάπου στο 1 και 40 έχει τελειώσει το 1 και 40 που τραγούδησε και ο κόσμος πες μου ας πούμε τώρα πάμε στο ρεφρέμ που ακούσαμε Ωραία. Πες μου από εκεί τι σου έμεινε από αυτό που είδες, από αυτό που άκουσες. Κύριε καθηγητά, τώρα επειδή έχω και ένα φόβο ότι πρέπει να αποδώσω και να σκεφτώ πράγματα που πριν δεν τα σκεφτόμουν, αυτό που παρατήρησα και πιστεύω θα πάρω καλό αθμό είναι ότι παρότι ξεκίνησε ο τραγούδι έτσι αισιοδόξια και χαρούμενα και ενώ μες να ακούσεις κάτι χαρούμενο με τον που μπαίνει και τραγουδάει ο Νταλάρας είναι ψαν συναχωρημένος.
Δηλαδή υπάρχει μια αντίθεση. Άρα σου δημιούργησε ένα συνέστημα. Ναι. Ότι κάπως έτσι κάτι νιώθει αυτός. Ξέρω ότι δεν είναι πολύ ευχαρούμενος σαν άνθρωπος. Δεν μπορώ να σου πω ότι παρατήρησα κάτι άλλο. Ξέρω ότι έπαιζε μουσική. Σου είπα το συνέστημα του τραγουδιστή. Ωραία. Ξεκίνησες λοιπόν να κάνεις ένα active listening παραπάνω από ό,τι θα έκανες.
Ναι, ναι. Λοιπόν, αυτό που ακούω εγώ σε όλο αυτό, εντάξει το τραγούδι το έχω ακούσει πάρα πολλές φορές, αλλά αυτό που ακούω εγώ και μου μένει έτσι κάθε φορά που το ακούω είναι όταν πάει να τραγουδήσει δεύτερη φορά του Ρε Φρέν που λέει πάρε του Φεγγαριού το δάκτυκ εκεί που ξεκινάει και μπαίνει ο κόσμος και λέει την τελευταία του λέξη πριν μπει ο κόσμος κάνει ένα κατέβασμα λέει πάρε άμα το βάλεις και το ακούς θα δεις κάνει ένα κατέβασμα η φωνή του το οποίο εμένα αυτό το πράγμα κάθε φορά που το ακούω ρε παιδί μου με ανατριχιάζει είναι αυτό που σου λέω το συνέστημα άμα το ξαναβάλεις και το ξανακούς θα δεις ότι δεν το παρατήρησες μόνο το έκανε το παρατήρησες όχι τώρα που το λες ναι όντως το παρατήρησες και μετά όταν μπαίνει ο κόσμος ξεκινάει και τραγουδάει πάνω στον κόσμο πολλές φορές κάνει δεύτερη φωνή πάνω στον κόσμο δηλαδή αφήνει τον κόσμο να πει την πρώτη φωνή και κάνει τη συμπληρωματική φωνή από πάνω δηλαδή έχει τέτοια πράγματα τα οποία κάποιος που ξέρει μουσική
τα ακούει και τα καταλαβαίνει περισσότερο το τι σημαίνουν είδες να δεν τα είχα σκεφτεί αυτά τα πράγματα αλλά όταν μιλάς με ένα μουσικού αρχίζεις και παρατηρείς ορματάκια που ίσως δεν τα είχες σκεφτεί ποτέ και από ό,τι καταλαβαίνω ο Νταλάρας σου αρέσει πάρα πολύ και ήταν κάτι που άκουγες από μικρός πες μας λίγο για τη μουσική γενικά πώς άρχισε σε ζωή σου πώς μπήκε η μουσική και πώς ξεκίνησε να παίζεις μουσική και γιατί τα λάρας Καταρχάς νομίζω ότι ξεκίνησα όπως όλα τα παιδιά τα μικρά παιδιά στην εποχή μας στην Ελλάδα μου πήραν ένα πιάνο, ένα αρμόνιο οι γονείς μου ηλικία 8-9 και με γράψαν σε ένα οδείο και ξεκίνησα να μαθαίνω να παίζω αρμόνιο και ήταν το χειρότερό μου το αντιπαθούσα κανονικότατα κάποια στιγμή κάποια στιγμή 1991 μετακομίζουμε Θεσσαλονίκη και προφανώς από τη στιγμή που μετακομίσαμε πήγαμε σε καινούργιο μέρος εγώ έπρεπε να αλλάξω οδείο οπότε βρίσκουμε ένα καινούργιο οδείο στην Καλαμαριά και πηγαίνω για ακρόαση με το δάσκαλο και παίζω ξέρω εγώ
τις ασκήσεις που έπαιζα τότε και τέτοια και δεν θυμάμαι ακριβώς τώρα πως έγινε η όλη ιστορία και μου λέει ας είσαι πολύ καλός λοιπόν εγώ το ακούω αυτό το πράγμα και γεμίζω πολύ και η όλη διαδικασία μετά αυτή του οδείου και αυτή του δασκάλου τέλος πάντων ήταν πολύ διαφορετική από αυτή που είχα συνηθίσει εγώ που ήταν οι κλασικές ασκήσεις να μάθει τεχνική ξέρω εγώ τα δάχτυλα και τα λοιπά και άρχισε να μου δίνει τραγούδια της εποχής χιτάκια της εποχής πιο λαϊκά πιο ιστορικά τραγούδια κτλ τα οποία άρχισα να τα παίζω εγώ στο αρμόνιο και κατευθείαν αυτό το πράγμα με έκανε να αγαπήσω το όργανο, να αγαπήσω τη μουσική πολύ περισσότερο από ό,τι από ό,τι πριν και σιγά σιγά νομίζω μπήκα σε μια πορεία μετά ξεκίνησα να παίζω και άλλα όργανα, ξεκίνησα με τη φιλαρμονική της Καλαμαριάς μετά έμπλεξα με ένα σχήμα έτσι πιο λαϊκό, έπαιζα ηλεκτρικό μπάσο εκεί πέρα, συνέχισα μετά, έκανα θεωρητικά, τέλος πάντων έφτασα μέχρι τα 24-25 και η μουσική ήταν πάρα πολύ μέσα στη ζωή μου.
Ο Νταλάρας πώς μπήκε στη φάση, μπήκε από τον κουμπάρο μου, τον Ντόρα κουμπάρο μου, τότε φίλο μου, ο οποίος είναι και ερευνητής μουσικής έχει ένα απίστευτο υλικό γύρω από την ελληνική μουσική γράφει σε έντυπα ηλεκτρονικά έχει εκδώσει Θανάσης Γιόγλου λέγεται έχει εκδώσει και δύο βιβλία γύρω από την ελληνική μουσική τέλος πάντων και από εκεί άρχισα να παίρνω πάρα πάρα πολλά ακούσματα πάρα πολλά ακούσματα τα οποία δεν τα είχα και άρχισα να συνδέομαι με αυτά τα ακούσματα και μέρος αυτών των ακουσμάτων ήταν ο Νταλάρας και κάπως έτσι ξεκίνησε η αγάπη μου ας το πούμε για τη φωνή και αυτό που αντιπροσωπεύει στο ελληνικό τραγούδι και ακούς και ξένη μουσική ακούς καθόλου ακούω και ξένη μουσική ακούγα και ξένη μουσική πολύ ειδικά στο σχολείο νομίζω ότι η μεταλ μουσική ήταν πολύ στάντα δηλαδή Halloween Halloween, Halloween Maiden, Metallica νομίζω ήταν πολύ ACDC, ήταν πολύ έτσι σταθερές αξίες Pink Floyd τέτοιο στυλ μουσική και ακόμα και ακόμα ακούω δεν έχω μεταφερθεί στη
moderna μουσική να σου πω την αλήθεια Μου είπες όμως όταν άνοιξες το Spotify ότι είχε κάτι K-pop, Demon Slayer, δεν ξέρω τώρα Αυτά είναι από τα παιδιά μου Ναι είμαι σίγουρος να μου πεις από τα παιδιά σου Ναι, με εσύ, ας το πιστέψουμε. Αυτά τα μαθαίνω τα παιδιά μου τώρα. Αλλά δεν έχω επαφή με τη σύγχρονη μουσική. Δηλαδή δεν ξέρω αυτή τη στιγμή τι παίζει στη σύγχρονη σκηνή.
Δεν ξέρω εσύ πώς είσαι, εσύ τι ακούς. Κοίτα να δεις, εγώ δεν ξέφυγα ποτέ από τη φάση του σχολείου. Εγώ ακόμα έχω μείνει στο μετάλ. Βέβαια για ένα διάστημα έγραφα και εγώ στο Rocking.gr οπότε μου έδωσε αυτό το ενέργο να ακούω πολύ περισσότερα πράγματα στο ίδιο πλαίσιο ροκ και μέταλλ αλλά πιο ευρύ πλαίσιο της μέταλλ και της ροκ γιατί έπρεπε να κάνεις κριτική και να ακούς καινούργια πράγματα και ήταν πολύ ωραία αυτή η περίοδος και γενικά εντάξει, μ' αρέσει να ακούω και εμένα φυσικά έχω τα κολλήματά μου αλλά μ' αρέσει να ακούω καινούργια πράγματα δηλαδή ξέρω πάρα πολλούς φίλους και γνωστούς που ακούνε συνέχεια τέτοια πράγματα εδώ και 40 χρόνια και δεν ακούνε τίποτα καινούργιο ας πούμε βλέπω και το γιο μου που ακούει ένα-δύο συγκροτήματα και τέλος η γυναίκα μου, τα ίδια πράγματα εγώ εντάξει ευτυχώς θέλω να πιστεύω δεν είμαι έτσι αλλά βέβαια δεν είμαι και στο στάδιο του μουσικού εγώ ας πούμε μικρός και εμένα με παραμένα σου είπαν οι γονείς πήγαινε δύο και πήγες
εγώ επειδή ήμουν πάντα αντιδραστικός δεν ήθελα να πάω μου λέγανε μάθε κιθάρα, μάθε κάτι έγινε όμως συζήτηση στο σπίτι έγινε η συζήτηση στο σπίτι παιδί μου να μάθεις μουσική έγινε και η μάνα μου αν το βλέπει το βίντεο θα μου λέει θα το μετανιώσεις, θα μεγαλώσεις και θα χτυπάς κεφάλι στον τοίχο και η αλήθεια είναι ότι αν θυμάσαι πριν κάποια χρόνια είχα ξεκινήσει, πήρα και μια κιθάρα και ξεκίνησα να μαθαίνω πότε ήμουν, γύρω στα 30 κάτι γιατί μόλις έφτασα στις δύσκολες συγχορδίες που έπρεπε να πατάσω με όλο το δάχτυλο, δεν ξέρω πώς θυμάμαι, δεν θυμάμαι ακόμα πώς το λέγονται, αλλά είναι μερικά που πρέπει όλο το δάχτυλο να πατάει την αστιαίρα.
Και εντάξει, το προσπάθησα, το προσπάθησα, το προσπάθησα, εδέκα αυτό ήταν το χέρι, δεν μπορούσα να παίξω. Και ναι, τα παράτησα και πολύ στεναχωριέμαι ειλικρινά, αν μας βλέπει κάποιος νέος που αποκλείεται ή κάποιος γονιός, να πείσει το παιδί του να μάθει μουσική αν να προσπαθήσει ας πούμε εγώ ο γιος μου προσπαθήσα να μάθει drums πήγαινε τρία τέσσερα χρόνια και μάθαινε drums δεν τα συνέχισε, δεν το αγάπησε αλλά μπορεί να το αγαπούσε κιόλας ξέρεις εγώ πιστεύω αγάπησε όμως πολύ μουσική από αυτό το πράγμα γιατί ακούει πολύ μουσική οπότε κάτι θα κερδίσεις από τη μουσική και από να ασχοληθήσεις με τη μουσική δεν πάει τίποτα χαμένο Βλέπω εγώ επειδή ξεκίνησα, εγώ σταμάτησα τη μουσική γύρω στα 25, την παράτησα τελείως και πριν από τρία χρόνια, μετά από ένα διάλειμμα δηλαδή σχεδόν 16-17 χρόνων ξαναξεκίνησα να παίζω μουσική.
Οπότε έχω την εμπειρία της διδασκαλίας και κάνω και με δάσκαλο κανονικά, κάνω μαθήματα. Ναι πες μας λίγο για αυτό, πώς σου ήρθε. Πώς μου ήρθε, λοιπόν ωραία ας πούμε την ιστορία του πώς μου ήρθε. Πες την ιστορία. Είμαστε λοιπόν στην Ελλάδα διακοπές με τη γυναίκα μου και πάμε επίσκεψη σε έναν από τους θείους της ο οποίος θείος παίζει μαντολίνο και πως φτάνει η συζήτηση στη μουσική και αρχίζει και μου φέρει το μαντολίνο, μου βγάζει παρτιτούρες να μου δείξει και θέζω αυτά και παίζω εκείνα κτλ και βλέπω το πάθος με το οποίο μιλάει για τη μουσική Αυτούς ο άνθρωπους ο οποίος τώρα είναι μεγάλος άνθρωπος Και βλέπω το τι σημαίνει Δεν ξέρω πως μου χτύπησε Τι σημαίνει για αυτόν τον άνθρωπο η μουσική στη ζωή του Φεύγουμε λοιπόν Κατεβαίνουμε κάτω Και λέω στη γυναίκα μου Μόλις γυρίσουμε σπίτι θα πάρω πιάνο Μου λέει έλα ρε Άσε τώρα Λέω ξεβαρά θα πάρω πιάνο Λέω θέλω να ξεκινήσω και πάλι να παίζω μουσική Οπότε αυτό ήταν το turning point Ήταν αυτό εδώ Και όντως, γυρίσαμε πίσω, ήταν οι χριστιανιάτικες διακοπές, οπότε γυρίζουμε πίσω αρχές Ιανουαρίου και παραγγέλνω ένα digital πιάνο, το οποίο έρχεται στο σπίτι, ξεκινάω να παίζω μόνος μου, να δω τι θα θυμηθώ και η αλήθεια είναι ότι θυμάμαι πάρα πολλά πράγματα πολύ γρήγορα, οπότε μέσα σε μερικούς μήνες ήδη έχω την ανάγκη να ξεκινήσω μαθήματα.
και βρίσκω έναν πιανίστα ο οποίος είναι πάνω στην Γλασκόβη, ο οποίος είναι επαγγελματίας, είναι concert pianist και ξεκινάμε μαθήματα και είναι μια εμπειρία η οποία είναι καταπληκτική, τώρα έχει δύο χρόνια σχεδόν που κάνουμε μαθήματα μαζί και είναι μια τελείως διαφορετική εμπειρία από ό,τι ήταν τότε και νομίζω είναι δύο οι λόγοι, ο πρώτος είναι ότι έχει αλλάξει ο τρόπος πλέον που διδάσκεται η μουσική και το δεύτερο είναι ότι είναι η οριμότητα που έχεις εσύ σαν άνθρωπος να τοποθετήσεις αυτό το χόμπι να το τοποθετήσεις και να του δώσεις τη σημασία τι σημαίνει ακριβώς η ζωή σου το πρώτο κομμάτι δεν έπιασα ότι έχει αλλάξει ο τρόπος ναι νομίζω ότι έχει φύγει πλέον το πράγμα τουλάχιστον έτσι πως το αντιμετωπίζω εγώ αυτή τη στιγμή όταν εγώ μάθαινα μουσική δημήτρη τότε ο σκοπός ήταν να παίζουμε τις νότες και προχωράμε στο επόμενο και ξεκινάμε πάλι μαθαίνουμε να παίζουμε τις νότες και προχωράμε στο επόμενο αυτό που κάνω αυτή τη στιγμή το μάθημα ξεκινάει από τότε που ξέρω να παίζω τις νότες
δηλαδή δεν υπάρχει μάθημα μέχρι να μάθω να παίξω τις νότες ξεκινάει από εκεί και πέρα και δίνουμε πάρα πάρα πολύ βάση στη διερμηνία, στο συνέστημα στο τι ακριβώς δηλαδή εσύ σαν άνθρωπος θέλεις να επικοινωνήσεις μέσα από το όργανο. Και νομίζω ότι αυτό το πράγμα ένας μαθητής πρώτον δεν το μαθαίνει ποτέ. Γιατί αν το καλώς σκεφτείς, το όργανο είναι μια γλώσσα, έτσι, όπως εσύ μιλάς.
Και πολλές φορές θα μιλήσεις σιγά, θα μιλήσεις δυνατά, θα μιλήσεις σύρεμα, θα μιλήσεις θυμωμένα. Χρησιμοποιείς τέλος πάντων τη φωνή σου ως ένα μέσο να εκφράσει τα συναισθήματά σου. αντίστοιχα και ένας μουσικός θα χρησιμοποιήσει το όργανο ως ένα μέσο για να εκφράσει τα συναισθήματά του. Άρα λοιπόν το να διαβάσεις μια παρτιτούρα και απλά να παίξεις τις νότες είναι σαν να παίρνεις ένα κείμενο, σκέψου ότι παίρνεις ένα κείμενο μπροστά σου και το διαβάζεις μονότονα θα δημιουργήσεις σε κανέναν αυτό το πράγμα συνέστημα, σε κανέναν έτσι, οπότε ουσιαστικά αυτό που ξεκινάει αυτό που τέλος πάντων δίνουμε εμείς τώρα βάση είναι η έκφραση το πως δηλαδή θα πάρεις αυτό το πράγμα που σου δίνει η μουσική και θα το περάσεις αυτόν που σε ακούει. Εμένα προσωπικά αυτό δεν μου το διδάξει ποτέ κανείς όταν έκανα μαθήματα και αυτό που μου μπαίνει και στο μυαλό μου είναι το πως θα μπορούσα εγώ σαν ένα παιδί ξέρω εγώ 15-20 χρονών με την εμπειρία της ζωής που είχα τότε να καταλάβω τι σημαίνει αυτό το πράγμα
ενώ αυτή η σκέψη στα 45 είναι πολύ πιο πολύ πλοκή. Και εσύ έχεις φεύγει τώρα και την άνεση και να μπορείς να αμφωσιωθείς αυτό γιατί από ό,τι ξέρω έχεις πάει και σε ένα retreat. Πες μας λίγο γι' αυτό. Ναι, είχα πάει σε ένα πιάνο weekend. Ακούγεται ύποπτο. Ακούγεται ύποπτο, πρέπει να το ομολογήσω. Ακούγεται ύποπτο, αλλά δεν είναι καθόλου.
Λοιπόν, είχα πάει σε ένα πιάνο weekend το οποίο είχε πάρα πολύ ενδιαφέρον. Ήταν άλλοι 6-7 ενήλικες που κουβαλάνε την δικιά μου την τρέλα κανένας από αυτούς επαγγελματίας αλλά σοβαροί ερασιτέχνες να το πούμε έτσι όπου ουσιαστικά περνούσες δυόμιση μέρες από Παρασκευή μεσημέρι μέχρι Κυριακή βράδυ παίζοντας πιάνο ακούγοντας άλλους να παίζουν πιάνο παίζοντας εσύ, έχοντας ένα δάσκαλο ο οποίος θα σε κατευθύνει οπότε ήτανε μια διαδικασία όπου κάνεις ξεχνάς οτιδήποτε άλλο συμβαίνει στη ζωή σου και πηγαίνεις εκεί και επί δυόμισι μέρες σε σχολείς με αυτό το πράγμα είχε πλάκα θα το ξανακάνω και πες ρε Παντελή ότι εγώ με τώρα 45 είναι 46 σχεδόν και θέλω να μάθω κιθάρα θέλω να μάθω drums ειλικρινά γίνεται εννοείς πνευματικά ή σωματικά ή και τα δύο και τα δύο γίνεται απλά μια μία ερώτηση γίνεται να μάθω τώρα σε 45 ένα όργανο Νομίζω γίνεται, χωρίς να έχεις καμία εμπειρία μουσικής στο παρελθόν, νομίζω θα είναι πιο αργή διαδικασία σε σχέση με το να είσαι 20.
Και αυτό το λέω γιατί και σωματικά θα πρέπει να νικήσει τη φύση κατά ένα τρόπο. προφανώς αυτή τη στιγμή η ευηγησία που χρειάζεσαι δεν υφίσταται όπως ήταν όταν ήσουν νεότερος και πνευματικά θα πρέπει να του δώσει το βάρος που του χρειάζεται και να αφιερώσει το χρόνο που του χρειάζεται για να μπορέσει να μάθεις ουσιαστικά το α, β, γ, δ γιατί ξεκινάς από μια πολύ από μηδενική βάση αλλά νομίζω ότι είναι εφικτό το αν πεις ότι αν μπορεί κάποιος αυτή την ηλικία να κάνει να μάθει μουσική και να παίξει μουσική νομίζω ξεκάθαρα μπορεί άμα γυρίσεις και δεις ας πούμε στην κλασική μουσική αυτή είναι μια από τις μεγαλύτερες πιανίστριες στον κόσμο η Μάρθα Άργκεριτς είναι 85 χρονών 84 χρονών και πήγα για την Άξια Λάιβ πριν από κάποιους μήνες στο Λονδίνο δηλαδή κάνει κονσέρτα 83-84 χρονών άνθρωπος με καταπληκτική διάβια και με καταπληκτική ερμηνεία οπότε το σώμα σε αυτή την περίπτωση μάλλον δεν παίζει και πάρα πολύ ρόλο αλλά εδώ μιλάμε για έναν άνθρωπο που είναι επαγγελματίας
και φαντάζομαι κάνει πράκτες καθημερινά δηλαδή έχω δει μια συνέντευξη ενός κιθαριστα της Metal τόσο πρόσφατα ο οποίος λέει ότι εντάξει παίζει πολύ γρήγορα αυτός είναι ξέρω εγώ 60 χρονών αλλά λέει αν σταματήσει μια βδομάδα να μην παίξει μετά λέει δυσκολεύεται μετά λέει. Πρέπει, θέλει πολύ παραπάνω προσπάθεια για τα δάχτυλα.
Φοβερό, έτσι. Ναι, αυτό το πιστεύω. Είπες ότι πήγες συναυλία στο Λονδίνο ή στην Πιανίστρια. Γενικά πηγαίνεις σε συναυλίες. Ναι. Πηγαίνεις σε τι συναυλίες. Δεν μπορώ να σου πω ότι είναι το ότι πηγαίνω κάθε εβδομάδα, κάθε μήνα αλλά όταν δω κάτι το οποίο μου κεντρίζει τον ενδιαφέρον πηγαίνω. Ας πούμε τελευταία τελευταία πήγα και μάλιστα ήταν στη Θεσσαλονίκη, η Νταλάρα Μαποκσταντίνη στο Θεατρογη, το οποίο ήταν ωραίο πρόγραμμα και πριν από αυτό έκανα κάποια κλασική μουσική, θα είχα πάει σε κάποιο κονσέρτο. Διχασμένη προσωπικότητα, έτσι δεν είναι κανονικά.
Σε ξένα συγκροτήματα έτσι εδώ πέρα που στο Λονδύριο να έρχονται και αρκετά. Όχι, όχι δεν έχω κάνει κάτι. Εσύ κάνεις τέτοια. Εγώ πήγαινα σε τέτοια, ναι. Που έτσι πάγια, τέτοια τελευταία, τι καλό είδες. Εγώ, metal μωρέ, τέτοια πηγαίνω, εντάξει. Τελευταία πήγα, είδα τους The Gathering, η τελευταία συνέντευξη πήγα εδώ στο Λονδίνο.
Δεν τους ξέρεις, κάτι Ολλανδοί είναι progressive rock παλιοί. Και γιατί ηλικίες μιλάμε, το κοινό, έτσι. Το κοινό, δηλαδή, δική μας ηλικία. Και πάρα πολλοί Έλληνες. Πάρα πολλοί Έλληνες που είστε φάση δικιά μου, που τις ακούγαμε όταν ήμασταν στα 20-25 μας. Και τώρα ναι, μου κάνει εντύπωση το πόσοι Έλληνες ήταν. Αλλά θα πάω με Τάλικα τώρα τον Ιούλιο, θα πάω, η γυναίκα μου θέλει να με τρέχει στο Take That.
Γενικά είμαι κι εγώ διχασμένη προσωπικότητα. Αλλά εγώ εντάξει, για τις συναυλίες που λες, εγώ είχα το κακό, το κόλλημα, να θεωρώ τον εαυτό μου πολύ γέρο εδώ πέρα στην Αγγλία και να πηγαίνω στην αυλή να κάθομαι και ένας φίλος εδώ πέρα που πηγαίνω και μου λέει ότι με παρέσαι και πήγαμε δύο τρεις φορές κάτω που γίνεται ο χαμός και μου αρέσει αυτός ο παλιμπαιδισμός πάρα πολύ αυτό το να κοπανιέσαι και να σμπρώχνεις και να βλέπεις τον άλλον στο ένα μέτρο δεν ξέρω, μου αρέσει πάρα πολύ και από εδώ και πέρα μόνο κάτω θέλω να πηγαίνω αλλά ευτυχώς Εγώ, ναι, τώρα που μένω στο Λονδίνο, είμαι χαζός ότι πηγαίνω σε περισσότερες συναυλίες, έστω και μόνος.
Γιατί έχω χάσει πολλές συναυλίες επειδή δεν είχα παρέα και τώρα μου τζώνω τον εαυτό μου. Δηλαδή gathering που λέω, πήγα μόνος μου και μια χαρά πέρασε. Και εγώ κατεβαίνω μόνος μου. Και εγώ κατεβαίνω μόνος μου. Δεν χρειάζομαι δηλαδή και πολύ. Αν κάτι μου αρέσει θα πάω. Α, πήγα και ταλάρο τον Απρίλη στο Ρεμπέτικο Άλλο πρόγραμμα, ρεμπέτικο Εγώ που λέτε τώρα για τα λάρα Δεν έχω δει live, εμένα μου αρέσει ο τα λάρας Δεν θα κάτσω να ακούσω τα λάρα συνειδητά Αλλά οπότε τύχη μ' αρέσει Εγώ που είπες που από Κωνσταντίνου Οι πρώτες συναυλίες Γιατί σε ρωτήσα για την πρώτη συναυλία Οι πρώτες συναυλίες που έβλεπα εγώ μικρός Θυμάμαι τώρα Μπορεί να ήταν κι άλλες αλλά πολύ έντονα θυμάμαι στην Κομοτηνή όταν μέναμε θυμάσαι πότε ήτανε θυμάσαι τι ηλικία ήσουν μετά τα 10 μετά τα 10 γιατί Κομοτηνή πήγα 9 χρονών και να έρχεται ο Παπακουσταντίνου στην Κομοτηνή και ήταν κάθε χρόνο ερχόταν ο Παπακουσταντίνου σε όλη την Ελλάδα έκανε tour και ερχόταν και στην Κομοτηνή και πόσο πολύ μου άρεσε
πήγαινα με τον πατέα μου τι ωραίο περνούσα αυτές ήταν οι πρώτες μου συναυλιακές εμπειρίες νομίζω ήταν από ο Κωνσταντίνου πολύ δυνατές αναπτύσεις εσύ θυμάσαι από μικρός εγώ θυμάμαι ακριβώς πότε ήταν ήταν 1991 λοιπόν 11 χρονών στο κρύπηδο της Καλαμαριάς στο κρύπηδο του Απόλλωνα πάλι ήταν κάποιο πρόγραμμα δεν θυμάμαι τώρα νομίζω ήταν και Τσαλιγοπούλου μαζί δεν είμαι σίγουρος τι ακριβώς σχήμα ήταν αλλά ξέρεις τότε Καλαμαριά του 1991 ήταν το γεγονός του χωριού οπότε ναι ναι μιλάμε για χαμός πάρα πάρα πολύ κόσμο μου έχει μείνει όμως αυτό το πράγμα δηλαδή ακόμη και στο μυαλό μου φέρνω την φωτογραφία έχει αποτυπωθεί μπορεί να μην θυμάμαι καμία άλλη συναυλία ή να θυμάμαι πολύ λίγα πράγματα γιατί έχω πάει σε πάρα πολλά live από τότε αλλά εκείνη η τέτοια μου έχει μείνει 11 χρονών φοβερό πόσο μερικές εικόνες σε επηρεάζουν και σε όλη τη ζωή μετά ίσως έτσι ναι 100% εγώ ένα πράγμα που λέω στον εαυτό μου ας πούμε και προσπαθώ να το μεταφέρω και στα παιδιά μου χωρίς να θέλω να τους πιέσω όμως ότι
πρέπει τέτοια καλά να ασχοληθούν με τη μουσική αλλά τώρα έχοντας φτάσει σε αυτή την ηλικία και κοιτώντας πίσω θεωρώ πολύ μεγάλο scene το ότι ασχολήθηκα με τη μουσική όχι μόνο πνευματικά και κοινωνικά δηλαδή το ότι πήγα στη φιλαρμονική της Καλαμαριάς το 1995, 15 χρονών και έκανα σχεδόν 10 χρόνια αυτή τη στιγμή κοιτώντας την παρέα μου ας πούμε, τα άτομα με τα οποία συναναστρέφουμε ακόμα και τώρα είναι από τη φιλαρμονική τα ταξίδια που έκανα 17 χρόνων πήγα στη Νέα Υόρκη γύρισα σχεδόν την Ευρώπη με τη φιλαρμονική της Καλαμαριάς τη δεκαετία του τέλη 90 αρχές 2000 Δηλαδή εμένα η μουσική μου έδεσε πάρα πάρα πολλά πράγματα στη ζωή μου, όχι μόνο στο πνευματικό κομμάτι, αλλά και στο πνευματικό. Μαθαίνεις πάρα πολλά πράγματα για τον εαυτό σου, για το πώς να αντιμετωπίσεις καταστάσεις, για το πώς να διαχειριστείς συναισθήματα μέσα από τη μουσική. Οπότε το θεωρώ μεγάλο σύν το ότι ασχολήθηκα με αυτό το πράγμα.
Ναι, ξέρω να πω, εγώ σου λέω στενοχωριέμαι που δεν έμαθα ποτέ και ας πούμε, καμιά φορά όπως αθώναν να καταλάβω τώρα ψάχνω καμιά φορά για να αυτό μου κάνω Google τι είναι το κλειδί ας πούμε, τι σημαίνει ότι παίζω στο D Το κλειδί του Σόλ και το κλειδί του Φα Ναι, τι σημαίνει αυτό, ποτέ δεν κατάλαβα εντάξει δεν χρειάζεται να με πειξηγήσεις τώρα αλλά ποτέ δεν κατάλαβα Νομίζω ότι καταλαβαίνω την έννοια αλλά και δεν καταλαβαίνω Δηλαδή νομίζω ότι καταλαβαίνω.
Είναι μερικά πράγματα τα οποία σε ένα μουσικό φαντάζομαι φαίνονται πολύ απλά. Εσύ στο μυαλό σου σκέφτεσαι με Doraemon Fasolasi ή με ABCD. Όχι, Doraemon Fasolasi σκέφτομαι γιατί έτσι έμαθα. Τώρα ο γιος μου κάνει στο σχολείο λίγο αρμόνιο οπότε έρχεται και λέει τις νότες όπως τις λένε οι Άγγλοι εδώ πέρα. Αλλά ναι γενικά σκέφτομαι Doraemon Fasolasi.
Βλέπεις τα παιδιά σου να ακολουθούν και αυτά Όχι πορεία μουσική Δεν είπαμε, δεν είσαι επαγγελματές μουσικός Αλλά βλέπεις να το αγαπήσουν Θα το ήθελα, δεν ξέρω Δεν ξέρω αν θα γίνει ή όχι Σίγουρα θα το ήθελα Και μεγαλώνεις ένα σπίτι Επειδή έχουμε και πιάνο κάτω στο σαλόνι Κανονικό ακουστικό πιάνο Μεγαλώνεις ένα σπίτι το οποίο έχει μέσα πιάνο Μεγαλώνεις ένα σπίτι Το οποίο ακούνε το πιάνο αυτό έχουν τη δυνατότητα να πάνε να το αγγίξουν και να πειραματιστούν θεωρώ ότι θα μου έκανε μεγάλη εντύπωση αν κανένα από τα παιδιά μου κάποια στιγμή στη ζωή του δεν έβγαζε την περιέργεια ότι μπαμπά μαμά θα ήθελα να καταλάβω λίγο πιο σοβαρά τι είναι αυτό το όργανο που έχουμε στο σαλόνι και για το ωραίο να κλείσουμε με μια ερώτηση που θέλω να σου κάνω ακόμα ποιο είναι το αγαπημένο σου όργανο να παίζεις και να ακούς λοιπόν να παίζω σίγουρα αντιπιάνω γιατί αυτό παίζω να ακούω όμως βρίσκω πάρα πολύ μεγάλο ενδιαφέρον στον μπάσο και στο όρθιο το κόντρα και σε ορχήστρα και στο ηλεκτρικό βρίσκω μεγάλο ενδιαφέρον στον μπάσο
και κάποια στιγμή έπαιζα έτσι τέλος πάντων κοροϊδεύω τον εαυτό μου ότι παίζω μπάσο δεν έπαιξα ποτέ κανονικό μπάσο αλλά βρίσκω πολύ μεγάλο ενδιαφέρον σε αυτό γιατί είναι η βάση του όλου όταν ακούς ένα τραγούδι οποιαδήποτε οποιαδήποτε στυλ αν λείπει το μπάσο λείπει η βάση και δεν ξέρω αυτό πράγμα μου δημιουργεί μεγάλη ενδιαφέρον για το τι κάνει αυτό το όργανο έχει και ένα τελευταία προσπαθούσα να καταλάβω τι είναι η jazz έτσι να το προσεγγίσω αυτό το πράγμα τον αυτοσχεδιασμό να καταλάβω τι σημαίνει όλο αυτό και έχει ένα πολύ ωραίο κανάλι στο youtube που έχει έναν τέλος πάντων μπασίστα, πιανίστα και ντράμερ, οι οποίοι κάνουν, τζαμάρουν και εξηγούν το τι κάνουν και έχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον να βλέπεις τι κάνει ο μπασίστας σε αυτήν την ιστορία, οπότε τον μπάσω για πες εσύ εγώ τι να σου πω, εγώ δεν είμαι μουσικός τι να ακούς όμως, τι σου δημιουργεί έτσι εμένα μου αρέσει τα ντράμς να ακούω τα drums, ειδικά στη metal, rock μουσική τα drums είναι πολύ σημαντικά.
Έχουν, έχουν μεγάλο ενδιαφέρον. Αυτά μ' αρέσει πάρα πολύ και το bass εμένα, έχεις δίκιο γιατί το bass όταν είναι καλό, δηλαδή ακούς ένα κομμάτι των drums ας πούμε ή άλλους συγκριτήματα που το bass είναι πολύ εκεί μπροστά, όντως δίνει κάτι παραπάνω, δίνει ένα βάθος το οποίο χάνει αν δεν υπάρχει... Τί πως θα είναι αύγειο.
Είναι άδειο να γεμίζει ένα μεγάλο χώρο. Και στις συναυλίες, από τα πρώτα μου συναισθήματα που θυμάμαι όταν πηγαίνω σε οποιαδήποτε συναυλία και είσαι ειδικά κάτω, όταν ακούς αυτό και την πότα από τα ντραμπ, που σου χτυπάει μες στην καρδιά, ρε παιδί μου. Έτσι, έτσι. Αυτό είναι ωραίο συνέστημα. Ακριβώς, ακριβώς. Σε γεμίζει πολύ αυτό.
Ποιο τραγούδι στο πιάνο, ποια σύνθεση στο πιάνο, τελευταία ή γενικά παίζεις και λέει και ας πούμε σου συγκινήσει και σου αρέσει τόσο πολύ και θες να το παίζεις συνέχεια αλλάζω συνέχεια όπως προχωράω και προσπαθώ να μαθαίνω ας πούμε διαφορετικά να προσεγγίζω διαφορετικούς συνθέτες και να καταλάβω τι θέλω να πούνε τώρα αυτή τη στιγμή ασχολούμαι παίζω ραχμάνινο ρώσος συνθέτης βαρύς με όλα τα δάχτυλα, συγχορδίες γεμάτες κτλ και αυτή τη στιγμή αυτό προσπαθώ να καταλάβω το τι θέλει να μας πει αλλά αλλάζω συνέχεια και προσπαθώ να κάνω διαφορετικά πράγματα και από διαφορετικές εποχές κιόλας όσον αφορά την κλασσική μουσική μιλάμε τώρα αλλάζει πάρα πολύ ο τρόπος γραφής και το τι ακριβώς προσπαθούσα να πούνε με τις συνθέσεις αλλάζει πάρα πολύ οπότε προσπαθώ να προσεγγίσω και διαφορετικές εποχές και να καταλαβαίνω και οι διαφορά που λέγαμε με το εκπαιδευτικό σύστημα του παρελθόντος δεν νομίζω ότι σου δίναν τη δυνατότητα να προσεγγίσεις τη μουσική με αυτόν τον τρόπο
να δοκιμάσεις, να τεστάρεις πράγματα να δεις τι σου ταιριάζει, τι δεν σου ταιριάζει αυτό, οπότε δεν θα σου πω κάτι ότι έχω αυτό μου αρέσει πολύ αυτό Ωραία Σε ευχαριστώ Παντελή για τη συζήτηση, πολύ ενδιαφέρουσα Να είσαι καλά Θα πάω να γραφτώ τώρα σε ένα οδείο να αρχίσω εγώ μαθαίνω. Έτσι, ξεκίνα να μαθαίνω μουσική. Έγινε.
Ωραία, τα λέμε. Γεια. Να είστε καλά.
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα
