Όταν γινόμαστε οικογένεια. Από το «εγώ» στο «εμείς».

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

00:00 Μικρές συζητήσεις, μεγάλες αλλαγές. Πώς αλλάζει μία σχέση όταν το «εμείς» αρχίζει να σημαίνει κάτι περισσότερο? Στο προηγούμενο επεισόδιο μιλήσαμε για τη μεγάλη απόφαση, για εκείνη τη στιγμή που δύο άνθρωποι αποφασίζουν να κάνουν ένα ακόμη βήμα στη σχέση τους. Να μοιραστούν ένα σπίτι, την καθημερινότητά τους, τις ευθύνες τους, τα σχέδιά τους, να δημιουργήσουν έναν κοινό χώρο χωρίς να χρειάζεται ο ένας να χάσει τον δικό του.

00:57 και κάπου εκεί αρχίζει να αλλάζει και η ίδια η έννοια του μαζί. Στην αρχή μιας σχέσης το μαζί είναι κυρίως οι δύο άνθρωποι, εγώ και εσύ. Με τον καιρό όμως η σχέση αρχίζει να αποκτά περισσότερες διαστάσεις. Υπάρχει το σπίτι, η κοινή ζωή, οι αποφάσεις, οι υποχρεώσεις, οι άνθρωποι γύρω τους και κάποια στιγμή μπορεί να έρθει μια ακόμη αλλαγή.

01:22 Η σκέψη ότι αυτή η κοινή ζωή μπορεί να γίνει οικογένεια Και τότε το ερώτημα δεν είναι πια μόνο πώς θα είμαστε εμείς οι δύο, αλλά πώς θα είμαστε όταν η ζωή μας θα αφορά και κάποιον ακόμη. Και αυτή είναι μια μεγάλη αλλαγή. όχι μόνο επειδή μπορεί να αλλάξει η καθημερινότητα αλλά επειδή αλλάζει ο τρόπος με τον οποίο οι δύο άνθρωποι βλέπουν και τον εαυτό τους μέχρι τώρα ήταν σύντροφοι τώρα αρχίζουν να σκέφτονται τον εαυτό τους ως οικογένεια και η οικογένεια δεν δημιουργείται μόνο τη στιγμή που έρχεται ένα παιδί αρχίζει να δημιουργείται νωρίτερα όταν δύο άνθρωποι αποφασίσουν ότι θέλουν να χτίσουν κάτι που τους ξεπερνά Ξεπερνά όταν αρχίζουν να σκέφτονται όχι μόνο τι θέλει ο καθένας, αλλά τι χρειάζεται η κοινή του ζωή.

02:14 Όταν οι αποφάσεις τους αποκτούν ένα διαφορετικό ορίζοντα. Και αυτό μπορεί να είναι όμορφο. Μπορεί όμως να είναι και αρκετά δύσκολο. Γιατί κάθε φορά που μεγαλώνει το εμείς, χρειάζεται να ξαναβούμε τι σημαίνει το εγώ. Όταν δύο άνθρωποι ξεκινούν μία σχέση, ο καθένας έχει ήδη μία ζωή. έχει τη δουλειά του, τους φίλους του, την οικογένειά του, τις συνήθειές του, τα ενδιαφέροντά του τον τρόπο με τον οποίο έχει μάθει να οργανώνει την καθημερινότητά του και όσο η σχέση προχωρά κάποια από αυτά αρχίζουν να ενώνονται οι φίλοι γίνονται κοινοί, οι οικογένειες γνωρίζονται, οι γιορτές μοιράζονται οι διακοπές οργανώνονται μαζί, οι αποφάσεις συζητιούνται Και κάποια στιγμή οι δύο άνθρωποι έχουν δημιουργήσει ένα μικρό κοινό κόσμο.

03:05 Έναν κόσμο που δεν υπήρχε πριν γνωριστούν και αυτός ο κόσμος είναι η αρχή μιας οικογένειας. Όμως η δημιουργία μιας οικογένειας δεν σημαίνει ότι οι δύο άνθρωποι σταματούν να είναι ξεχωριστές προσωπικότητες. Και αυτό είναι ένα από τα πρώτα πράγματα που χρειάζεται να θυμόμαστε. Το εμείς δεν ακυρώνει το εγώ. Αντίθετα, ένα «Υγιές Εμείς» χρειάζεται δύο ανθρώπους που μπορούν να υπάρχουν μέσα του.

03:34 Γιατί όταν ο ένας αισθάνεται ότι πρέπει να εγκαταλείψει τον εαυτό του για χάρη της οικογένειας, κάποια στιγμή μπορεί να εμφανιστεί κούραση, θυμός ή απογοήτευση. Και όταν ο καθένας σκέφτεται μόνο τον εαυτό του, τότε δυσκολεύεται να δημιουργηθεί πραγματικά μια κοινή ζωή. Άρα το ζητούμενο δεν είναι να εξαφανιστεί το εγώ. Είναι να δημιουργηθεί χώρος για το εμείς. Και αυτό απαιτεί πολλές μικρές αποφάσεις. Σκεφτείτε ένα ζευγάρι που μέχρι τώρα μπορούσε να αποφασίσει πολύ εύκολα πώς θα περάσει ένα Σαββατοκύριακο. Πάμε μια εκδρομή? Ναι. Ή θέλεις να μείνουμε σπίτι? Ναι, ας μείνουμε.

04:14 Οι αποφάσεις είναι σχετικά απλές. Όταν όμως μια οικογένεια μεγαλώνει, οι αποφάσεις αρχίζουν να έχουν περισσότερες παραμέτρους. Δεν είναι μόνο τι θέλω εγώ. Δεν είναι μόνο τι θέλεις εσύ. Υπάρχουν ανάγκες που πρέπει να συνυπολογιστούν. Και αυτό μπορεί να είναι μία όμορφη διαδικασία, αλλά ταυτόχρονα απαιτεί προσαρμογή, γιατί για πρώτη φορά μπορεί να χρειαστεί να βάλουμε κάτι ή κάποιον πάνω από μία προσωπική μας επιθυμία.

04:43 Και αυτό δεν είναι πάντα εύκολο. Ειδικά όταν έχουμε συνηθίσει να αποφασίζουμε μόνοι μας. Η οικογένεια λοιπόν μας μαθαίνει με έναν τρόπο να διαπραγματευόμαστε, να περιμένουμε, να μοιραζόμαστε, να υποχωρούμε κάποιες φορές, να ζητάμε βοήθεια, να ακούμε και να αναγνωρίζουμε ότι το δίκαιο δεν είναι πάντα το ίδιο. Γιατί δύο άνθρωποι μπορεί να μην κάνουν ακριβώς τα ίδια πράγματα και παρόλα αυτά να συμμετέχουν εξίσου. Ο ένας μπορεί μία περίοδο να εργάζεται περισσότερο, ο άλλος μπορεί να αναλαμβάνει περισσότερες υποχρεώσεις στο σπίτι, σε μία άλλη περίοδο μπορεί να συμβαίνει το αντίστροφο.

05:24 Η οικογένεια δεν λειτουργεί πάντα με απόλυτη ισότητα σε κάθε στιγμή. Χρειάζεται όμως να υπάρχει μία αίσθηση δικαιοσύνης. Να αισθάνεται ο καθένας ότι είναι ορατός, ότι η προσπάθειά του αναγνωρίζεται, ότι οι ανάγκες του έχουν χώρο και κυρίως ότι δεν θεωρείται τίποτα αυτονόητο, γιατί η καθημερινότητα έχει έναν περίεργο τρόπο να κάνει αόρατα όσα κάποιος προσφέρει.

05:52 Όταν ένας άνθρωπος κάνει κάθε μέρα κάτι, κάποια στιγμή μπορεί να πάψει να το προσέχει ο άλλος Το φαγητό είναι έτοιμο, το σπίτι είναι τακτοποιημένο, οι υποχρεώσεις έχουν οργανωθεί, κάποιος θυμήθηκε ένα ραντεβού, κάποιος φρόντισε κάτι που έπρεπε να γίνει Και επειδή γίνεται συχνά αρχίζει να θεωρείται φυσιολογικό Όμως το φυσιολογικό δεν σημαίνει αυτονόητο και μέσα σε μια οικογένεια η αναγνώριση έχει μεγάλη σημασία ένα «το πρόσεξα», ένα «ευχαριστώ», ένα «ξέρω ότι κουράστηκες».

06:28 Μπορεί να φαίνονται μικρές φράσεις, αλλά πολλές φορές είναι αυτές που κρατούν μια σχέση συνδεδεμένη μέσα στην καθημερινότητα. Γιατί όλοι θέλουμε κάποια στιγμή να νιώσουμε ότι ο άλλος βλέπει την προσπάθειά μας, όχι μόνο το αποτέλεσμα, την προσπάθεια. Και κάπου εδώ αρχίζουν να αλλάζουν και οι ρόλοι. Μέσα σε μία σχέση οι ρόλοι συνήθως δημιουργούνται σταδιακά.

06:54 Ο ένας μπορεί να είναι αυτός που οργανώνει, ο άλλος αυτός που αποφασίζει πιο εύκολα. Ο ένας μπορεί να έχει μεγαλύτερη ανάγκη για πρόγραμμα, ο άλλος να είναι πιο αυθόρμητος. Αυτές οι διαφορές μπορεί να λειτουργούν καλά όταν πρόκειται μόνο για δύο ανθρώπους. Όταν όμως η οικογένεια μεγαλώνει, οι ρόλοι αποκτούν μεγαλύτερο βάρος.

07:16 Ποιος αναλαμβάνει τι, ποιος αποφασίζει, ποιος φροντίζει, ποιος εργάζεται περισσότερο, ποιος μένει περισσότερο στο σπίτι, ποιος θυμάται όλα όσα πρέπει να γίνουν. Και εδώ υπάρχει κάτι που συχνά δεν συζητιέται αρκετά. Δεν υπάρχει μόνο η πρακτική δουλειά, υπάρχει και η σκέψη πίσω από αυτή. Το να θυμάσαι ότι πρέπει να αγοραστεί κάτι Το να σκέφτεσαι τι θα χρειαστεί την επόμενη μέρα Το να οργανώνεις Το να προγραμματίζεις Το να έχεις στο μυαλό σου πολλές μικρές υποχρεώσεις ταυτόχρονα Και πολλές φορές αυτή η αόρατη δουλειά μπορεί να κουράζει περισσότερο από όσο φαίνεται Γι' αυτό όταν δύο άνθρωποι δημιουργούν οικογένεια Χρειάζεται να μιλούν όχι μόνο για το τι κάνουν αλλά και για το τι κουβαλά ο καθένας μέσα στο μυαλό του.

08:07 Υπάρχει όμως και μία άλλη αλλαγή. Η οικογένεια δεν αλλάζει μόνο την καθημερινότητα, αλλάζει και την εικόνα που έχουμε για τον εαυτό μας. Μέχρι τώρα μπορεί να λέγαμε «Είμαι σύντροφος», «Είμαι επαγγελματίας», «Είμαι φίλος», «Είμαι κόρη», «Είμαι γιος» και κάποια στιγμή προστίθεται ένας ακόμη ρόλος «Είμαι γονιός». Ακόμη και αν το παιδί δεν έχει έρθει ακόμη στη ζωή, η σκέψη του γοναϊκού ρόλου μπορεί να αρχίσει να αλλάζει τον τρόπο που κοιτάμε το μέλλον.

08:38 Τι θέλουμε να προσφέρουμε, τι είδους οικογένεια θέλουμε να δημιουργήσουμε, τι θέλουμε να κρατήσουμε από τη δική μας οικογένεια και τι θέλουμε να κάνουμε διαφορετικά, γιατί όλοι, λίγο ή πολύ, κουβαλάμε μέσα μας την οικογένεια από την οποία προερχόμαστε. κάποια πράγματα που αγαπήσαμε, κάποια πράγματα που μας έκαναν να νιώθουμε ασφάλεια αλλά και κάποια που ίσως μας δυσκόλεψαν και όταν σκεφτόμαστε τη δική μας οικογένεια μπορεί να εμφανιστεί ένα ερώτημα τι από όλα αυτά θέλω να μεταφέρω στη δική μου ζωή δεν υπάρχει οικογένεια χωρίς ιστορία και οι δύο άνθρωποι φέρνουν τις δικές τους ιστορίες μέσα στη νέα οικογένεια που δημιουργούν Και κάποιες φορές αυτές οι ιστορίες δεν ταιριάζουν. Ο ένας μπορεί να έχει μεγαλώσει σε ένα σπίτι όπου υπήρχε πολλή επικοινωνία. Ο άλλος σε ένα σπίτι όπου τα δύσκολα θέματα δεν συζητιούνταν. Ο ένας μπορεί να έχει μάθει ότι όταν υπάρχει πρόβλημα μιλάμε. Ο άλλος μπορεί να έχει μάθει ότι όταν υπάρχει πρόβλημα περιμένουμε να περάσει.

09:44 Και όταν αυτοί οι δύο άνθρωποι δημιουργούν τη δική τους οικογένεια, χρειάζεται να αποφασίσουν ποιον τρόπο θέλουν να ακολουθήσουν. Και αυτό είναι ίσως ένα από τα πιο ενδιαφέροντα στοιχεία της δημιουργίας μιας οικογένειας. Δεν χρειάζεται να αντιγράψουμε τη δική μας, αλλά ούτε χρειάζεται να την απορρίψουμε ολόκληρη. Μπορούμε να κρατήσουμε κάποια πράγματα, να αλλάξουμε άλλα, να δημιουργήσουμε καινούργια, γιατί κάθε οικογένεια είναι μια καινούργια ιστορία και οι δύο άνθρωποι έχουν την ευκαιρία να αποφασίσουν πώς θέλουν να την γράψουν.

10:21 Αυτό δεν σημαίνει ότι θα τα καταφέρνουν πάντα. Δεν υπάρχει οικογένεια που λειτουργεί τέλεια. Υπάρχουν όμως οικογένειες στις οποίες οι άνθρωποι μπορούν να αναγνωρίσουν ότι κάτι δεν λειτουργεί και να προσπαθήσουν να το αλλάξουν. Και ίσως αυτό να είναι πιο σημαντικό από την προσπάθεια να είμαστε τέλειοι. Να μπορούμε να λέμε «αυτό δεν μου αρέσει όπως το κάνουμε».

10:46 «Νομίζω ότι χρειάζεται να το αλλάξουμε». «Αυτό που κάνουμε τώρα δεν μας βοηθά». Ας βρούμε έναν διαφορετικό τρόπο. Γιατί μία οικογένεια δεν είναι κάτι στατικό. Εξελίσσεται. Και μαζί της εξελίσσονται και οι άνθρωποι που την αποτελούν. Υπάρχει όμως και κάτι ακόμη. Όσο μεγαλώνει η οικογένεια, μπορεί να μεγαλώνει και η ευθύνη.

11:08 Και η ευθύνη είναι διαφορετική από την υποχρέωση. Η υποχρέωση είναι να πρέπει να κάνω κάτι. Ευθύνη είναι να αναγνωρίζω ότι αυτό που κάνω επηρεάζει και τους άλλους. Μέσα σε μια οικογένεια, οι επιλογές του ενός επηρεάζουν τον άλλον. Αν είμαι συνεχώς απών, αυτό επηρεάζει τη σχέση. Αν δεν επικοινωνώ, αυτό επηρεάζει τη σχέση.

11:32 Αν θεωρώ ότι ο άλλος θα φροντίσει πάντα τα πάντα, κάποια στιγμή θα υπάρξει κούραση. Αν όμως αναγνωρίζω ότι είμαστε μια ομάδα, τότε οι αποφάσεις αποκτούν διαφορετικό νόημα. Δεν σημαίνει ότι πρέπει να κάνουμε τα πάντα μαζί. σημαίνει ότι γνωρίζουμε πως δεν είμαστε πια μόνοι μέσα στις αποφάσεις μας και αυτό μπορεί να είναι μια μεγάλη αλλαγή για έναν άνθρωπο από το τι θέλω πηγαίνουμε σιγά σιγά στο τι θέλουμε και ίσως αργότερα στο τι χρειαζόμαστε αυτές οι ερωτήσεις δεν αντικαθιστούν η μία την άλλη συνυπάρχουν και ίσως αυτό να είναι το πιο δύσκολο κομμάτι Να μπορώ να ακούω τη δική μου ανάγκη χωρίς να ξεχνώ την ανάγκη του άλλου.

12:19 Να μπορώ να φροντίζω την οικογένειά μου χωρίς να ξεχνώ τον εαυτό μου. Να μπορώ να είμαι σύντροφος και ταυτόχρονα να προετοιμάζομαι για έναν νέο ρόλο. Γιατί η οικογένεια χρειάζεται ανθρώπους που είναι παρόντες. Αλλά για να είναι κάποιος πραγματικά παρόν χρειάζεται να έχει και ο ίδιος χώρο να υπάρχει. και ίσως εδώ να βρίσκεται η μεγαλύτερη αλλαγή από το εγώ στο εμείς.

12:46 Δεν είναι ότι σταματάω να σκέφτομαι τον εαυτό μου. Είναι ότι αρχίζω να αντιλαμβάνομαι πως η ζωή μου είναι συνδεδεμένη με τη ζωή κάποιων άλλων ανθρώπων. Η χαρά μου επηρεάζει και εκείνους. Η δυσκολία μου επηρεάζει και εκείνους. Οι αποφάσεις μου έχουν συνέπειες και ταυτόχρονα η ζωή των άλλων επηρεάζει εμένα. Αυτό μπορεί να είναι απαιτητικό, μπορεί όμως να είναι και πολύ όμορφο, γιατί μέσα από το εμείς αποκτούμε μία διαφορετική αίσθηση σύνδεσης.

13:17 Δεν ζούμε μόνο για τον εαυτό μας. Υπάρχουν άνθρωποι που περιμένουν να γυρίσουμε σπίτι, υπάρχουν άνθρωποι που χαίρονται όταν είμαστε καλά, υπάρχουν άνθρωποι που χρειάζονται τη φροντίδα μας και εμείς χρειαζόμαστε τη δική τους. Αυτό είναι η οικογένεια. Όχι η τελειότητα, αλλά η προσπάθεια να δημιουργήσουμε έναν χώρο όπου οι άνθρωποι μπορούν να αισθάνονται ότι ανήκουν. Και κάπως έτσι οι δύο άνθρωποι της ιστορίας μας έχουν φτάσει σε ένα καινούριο σημείο.

13:48 Στην αρχή ήταν δύο άγνωστοι, μετά έγιναν δύο άνθρωποι που ερωτεύτηκαν, έπειτα έγιναν ζευγάροι, έμαθαν να επικοινωνούν, διαφώνησαν, έμαθαν να διαχειρίζονται τις συγκρούσεις τους, μοιράστηκαν ένα σπίτι, έμαθαν να συνυπάρχουν και τώρα αρχίζουν να σκέφτονται την οικογένεια. Δεν ξέρουν ακόμη όλα όσα θα ακολουθήσουν. Κανείς δεν τα ξέρει. Ξέρουν όμως ότι η σχέση τους έχει αλλάξει γιατί το μαζί έχει πλέον μεγαλύτερο βάρος και αυτή είναι η στιγμή που χρειάζεται να ξαναδούν ο ένας τον άλλον, όχι μόνο ως σύντροφο αλλά ως άνθρωπο με τον οποίο θέλουν να δημιουργήσουν μια οικογένεια, με τις δυνατότητές του, με τις αδυναμίες του, με τις δικές του ανάγκες, με τη δική του ιστορία.

14:36 Και αυτό είναι σημαντικό. Γιατί πριν γίνουμε γονείς, είμαστε άνθρωποι. Και πριν γίνουμε οικογένεια, είμαστε δύο άνθρωποι που προσπαθούν να δημιουργήσουν έναν κοινό τρόπο ζωής. Η οικογένεια δεν ξεκινά όταν όλα είναι έτοιμα. Δεν υπάρχει ποτέ η τέλεια στιγμή. Δεν υπάρχει ο τέλειος σύντροφος. Δεν υπάρχει ο τέλειος γονιός. Υπάρχουν άνθρωποι που προσπαθούν να μάθουν, να προσαρμοστούν, να καταλάβουν, να διορθώσουν, να ξαναπροσπαθήσουν και ίσως αυτό να είναι τελικά το πιο σημαντικό.

15:08 Όχι να ξέρουμε από πριν πως θα τα κάνουμε όλα σωστά Αλλά να είμαστε διαθέσιμοι να μάθουμε μαζί Γιατί η οικογένεια δεν είναι ένας προορισμός Είναι μια διαδικασία Και κάθε φορά που αλλάζει κάτι στη ζωή της Χρειάζεται και οι άνθρωποι που την αποτελούν να αλλάζουν μαζί της Αυτό που λειτουργεί σήμερα μπορεί να χρειαστεί να αλλάξει αύριο Οι ρόλοι μπορεί να αλλάξουν Οι ανάγκες μπορεί να αλλάξουν Οι ευθύνες μπορεί να αλλάξουν και μαζί τους μπορεί να αλλάξει και η σχέση.

15:39 Δεν σημαίνει ότι χάνεται, σημαίνει ότι εξελίσσεται. Και ίσως η πραγματική πρόκληση μιας οικογένειας να είναι ακριβώς αυτή. Να μπορεί να αλλάζει χωρίς να χάνει τη σύνδεσή της. Να μπορεί να μεγαλώνει χωρίς οι άνθρωποι μέσα της να χάνονται. Να μπορεί να δημιουργεί χώρο για όλους. Για το ζευγάρι, για το παιδί, για κάθε άνθρωπο ξεχωριστά.

16:01 Και αυτό μας φέρνει στο επόμενο κεφάλαιο. Γιατί μέχρι τώρα μιλούσαμε για την ιδέα της οικογένειας, για την απόφαση, για τους ρόλους, για τη νέα καθημερινότητα, αλλά κάποια στιγμή η θεωρία γίνεται πραγματικότητα. Έρχεται εκείνη η στιγμή που ένα παιδί μπαίνει στη ζωή δύο ανθρώπων και τότε όλα όσα συζητούσαμε μέχρι τώρα αποκτούν ένα διαφορετικό βάρος.

16:23 Η καθημερινότητα αλλάζει, ο χρόνος αλλάζει, η σχέση αλλάζει, οι προτεραιότητες αλλάζουν και μαζί τους αλλάζουν και οι ίδιοι άνθρωποι. Γιατί όταν έρχεται το πρώτο παιδί δεν προστίθεται απλώς ένα νέο μέλος σε μια ήδη υπάρχουσα οικογένεια. αλλάζει ο τρόπος με τον οποίο δύο άνθρωποι βλέπουν τον εαυτό τους μέχρι χθες ήταν σύντροφοι από μια στιγμή και μετά είναι και γονείς και τότε αρχίζει ένα καινούριο κεφάλαιο ένα κεφάλαιο με λιγότερο ύπνο, περισσότερες ευθύνες πολλές καινούριες εμπειρίες αλλά και μια σχέση με έναν άνθρωπο που μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν υπήρχε στη ζωή τους και μαζί με αυτόν τον άνθρωπο θα χρειαστεί να γνωρίσουν και μια καινούρια πλευρά του εαυτού τους Γιατί τελικά όταν μια οικογένεια μεγαλώνει δεν μεγαλώνει μόνο ο αριθμός των ανθρώπων μέσα σε αυτή. Μεγαλώνουν και οι ρόλοι, μεγαλώνουν οι ευθύνες, μεγαλώνουν οι ανάγκες και μαζί τους μεγαλώνουν και οι ίδιοι οι άνθρωποι.

17:25 Και κάπως έτσι φτάνουμε στο επόμενο ερώτημα. Το πρώτο παιδί αλλάζει πραγματικά τα πάντα ή μήπως αλλάζει εκείνα που ήδη υπήρχαν ανάμεσα στους δύο ανθρώπους. Αυτό θα είναι το θέμα της επόμενης συζήτησής μας. Κάπου εδώ η σημερινή μας συζήτηση φτάνει στο τέλος της. Σας ευχαριστώ που επιλέξατε να μοιραστείτε μαζί μου ένα κομμάτι από τον χρόνο σας.

17:55 Ελπίζω αυτή η συζήτηση να σας προσέφερε μία μικρή πάυση μέσα στην καθημερινότητα. Ένα χώρο για σκέψη, για κατανόηση ή ίσως για να δείτε με διαφορετική ματιά κάτι που σας απασχολεί. Μέχρι το επόμενο επεισόδιο να φροντίζετε τον εαυτό σας και τους ανθρώπους που αγαπάτε γιατί τελικά οι μεγάλες αλλαγές ξεκινούν από μία μικρή συζήτηση ακόμη και με τον εαυτό μας. Να είστε καλά!