Το πρώτο παιδί αλλάζει τα πάντα; Πώς αλλάζει η σχέση δύο ανθρώπων όταν γίνονται γονείς;

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

00:00 Μικρές συζητήσεις, μεγάλες αλλαγές. Το πρώτο παιδί αλλάζει τα πάντα? Πώς αλλάζει η σχέση δύο ανθρώπων όταν γίνονται γονείς? Στο προηγούμενο επεισόδιο μιλήσαμε για τη στιγμή που δύο άνθρωποι αρχίζουν να δημιουργούν μια οικογένεια, για το πώς το εγώ συναντά το εμείς, για τους νέους ρόλους που δημιουργούνται μέσα σε μια κοινή ζωή και για τις ευθύνες που μοιράζονται δύο άνθρωποι όταν αποφασίσουν να προχωρήσουν μαζί.

00:54 και κάπου εκεί η ιστορία τους φτάνει σε ένα ακόμη σημαντικό σημείο. Ένα παιδί έρχεται στη ζωή τους. Ίσως να το περίμεναν καιρό, ίσως να το είχαν συζητήσει πολλές φορές, ίσως να είχαν φανταστεί πώς θα είναι η ζωή τους όταν γίνουν γονείς, να είχαν σκεφτεί το δωμάτιό του, τα πρώτα του ρούχα, το όνομά του, τις στιγμές που θα περνούσαν μαζί του.

01:18 Και είναι φυσικό να φαντάζεται κανείς όλα αυτά. Όταν περιμένουμε ένα παιδί συνήθως σκεφτόμαστε όσα θα έρθουν. Τη χαρά, την αγάπη, τις καινούργιες εμπειρίες, όλα όσα θα γνωρίσουμε μέσα από αυτόν τον νέο άνθρωπο που θα γίνει μέρος της ζωής μας. Όμως, όσο και αν έχουμε προετοιμαστεί υπάρχει κάτι που δεν μπορούμε να γνωρίζουμε πραγματικά από πριν.

01:42 Πώς θα είναι η ζωή μας όταν αυτό το παιδί θα βρίσκεται πια μαζί μας. Γιατί άλλο είναι να φαντάζεσαι ότι θα γίνεις γονιός και άλλο να ανακαλύπτεις καθημερινά τι σημαίνει αυτό. Και τότε μαζί με τη χαρά αρχίζουν να εμφανίζονται καινούργια συναισθήματα, νέες ανάγκες και ερωτήματα που μέχρι χθες μπορεί να μην είχαν περάσει καν από το μυαλό σου.

02:05 Πώς θα τα καταφέρουμε, θα είμαστε καλλιγονείς, θα μπορέσουμε να ανταποκριθούμε σε όλα όσα χρειάζεται το παιδί μας. Και κάπου μέσα σε όλα αυτά υπάρχει και ένα ακόμη ερώτημα που δεν είναι πάντα εύκολο να εκφραστεί. Τι θα γίνει με εμάς τους δύο. Γιατί μαζί με τη γέννηση ενός παιδιού αλλάζει η ζωή των δύο ανθρώπων. Αλλάζει η καθημερινότητά τους, ο χρόνος τους, οι προτεραιότητες τους.

02:31 Και μαζί με όλα αυτά αλλάζει και η σχέση τους. Όχι απαραίτητα επειδή κάτι πηγαίνει λάθος Αλλά επειδή η ζωή τους έχει πλέον μια καινούργια πραγματικότητα Στην οποία χρειάζεται να βρουν τη θέση τους Και αυτό είναι ένα από τα πιο σημαντικά πράγματα που χρειάζεται να καταλάβουμε για την γονεϊκότητα Δεν αλλάζει μόνο η οικογένεια Αλλάζουν και οι άνθρωποι που την αποτελούν Ας επιστρέψουμε για λίγο στους δύο ανθρώπους της ιστορίας μας Μέχρι τώρα έχουν περάσει από αρκετά στάδια. Γνωρίστηκαν, ερωτεύτηκαν, έμαθαν να συνεπάρχουν. Ανακάλυψαν τις διαφορές τους, διαφώνησαν, προσπάθησαν να καταλάβουν ο ένας τον άλλον. Αποφάσισαν να μοιραστούν ένα σπίτι και να δημιουργήσουν μια κοινή ζωή. Και τώρα κρατούν στην αγκαλιά τους το παιδί τους.

03:22 Είναι μια καινούρια εμπειρία. Ένας άνθρωπος που μέχρι πριν από λίγο δεν υπήρχε στην καθημερινότητά τους, γίνεται ξαφνικά το κέντρο της προσοχής τους. Υπάρχουν ανάγκες που δεν μπορούν να περιμένουν. Το παιδί χρειάζεται φροντίδα, παρουσία, χρόνο. Και οι δύο γονείς προσπαθούν να καταλάβουν τι χρειάζεται, να ανταποκριθούν, να γνωρίσουν αυτόν τον καινούριο άνθρωπο και να εξοικειωθούν με το ρόλο τους.

03:49 και μέσα σε αυτή τη διαδικασία η καθημερινότητα αλλάζει με τρόπους που δεν είχαν φανταστεί. Ο χρόνος δεν είναι πια ο ίδιος. Ο ύπνος μπορεί να διακόπτεται πολλές φορές μέσα στη νύχτα. Ένα γεύμα μπορεί να αναβληθεί. Μία έξοδος μπορεί να ακυρωθεί την τελευταία στιγμή. Ακόμη και μία απλή απόφαση, όπως το πότε θα φύγουν από το σπίτι, μπορεί να χρειάζεται περισσότερο προγραμματισμό.

04:15 Πράγματα που μέχρι χθες γίνονταν σχεδόν αυτόματα απαιτούν τώρα σκέψη και οργάνωση Και κάπως έτσι η καθημερινότητα που είχαν δημιουργήσει οι δύο άνθρωποι αλλάζει Δεν σημαίνει ότι η προηγούμενη ζωή τους εξαφανίζεται Σημαίνει όμως ότι χρειάζεται να προσαρμοστεί σε μια νέα πραγματικότητα Και αυτή η προσαρμογή δεν γίνεται πάντα με τον ίδιο τρόπο ή στον ίδιο χρόνο και για τους δύο Ο ένας μπορεί να αισθάνεται ότι προσαρμόζεται σχετικά εύκολα στον νέο του ρόλο.

04:48 Ο άλλος μπορεί να χρειάζεται περισσότερο χρόνο. Ο ένας μπορεί να αισθάνεται έντονη χαρά και ενθουσιασμό. Ο άλλος μπορεί παράλληλα με τη χαρά να βιώνει αβεβαιότητα ή φόβο. Και είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι αυτά τα συναισθήματα μπορούν να συνυπάρχουν. Η αγάπη για ένα παιδί δεν σημαίνει ότι κάθε στιγμή της γονεϊκότητας είναι εύκολη.

05:11 Ούτε ότι οι γονείς αισθάνονται πάντοτε σίγουροι για όσα κάνουν Μπορεί κάποιος να αγαπά το παιδί του και ταυτόχρονα να του λείπει η ζωή που είχε πριν Μπορεί να χαίρεται που έγινε γονιός και παράλληλα να αναρωτιέται αν θα μπορέσει να ανταποκριθεί σε όλα όσα απαιτούνται Μπορεί να αισθάνεται ευγνωμοσύνη και κούραση την ίδια ημέρα Αυτά τα συναισθήματα δεν ακυρώνουν το ένα το άλλο Αποτελούν μέρος μιας μεγάλης αλλαγής στην οποία οι άνθρωποι χρειάζεται να βρουν σταδιακά τον δικό τους τρόπο να υπάρξουν.

05:43 Και ενώ συμβαίνουν όλα αυτά, αλλάζει και η σχέση του ζευγαριού. Πριν από τη γέννηση του παιδιού, οι δύο άνθρωποι είχαν περισσότερο χρόνο να είναι σύντροφοι. Μπορούσαν να οργανώσουν μία έξοδο, να καθίσουν μαζί το βράδυ, να συζητήσουν για τη μέρα τους, να μοιραστούν κάτι που τους απασχόλησε. Ακόμη και όταν είχαν δυσκολίες, υπήρχαν στιγμές τις οποίες μπορούσαν να επιστρέψουν ο ένας τον άλλον.

06:08 Μετά τη γέννηση του παιδιού, αυτές οι στιγμές μπορεί να γίνουν λιγότερες. Όχι επειδή δεν τις θέλουν, αλλά επειδή ο χρόνος τους έχει αλλάξει. Όταν το παιδί χρειάζεται φροντίδα, όταν υπάρχουν πρακτικές υποχρεώσεις, όταν η κούραση είναι μεγάλη, ακόμη και μία απλή συζήτηση μπορεί να αναβληθεί. Το βράδυ όταν τελικά το παιδί κοιμηθεί μπορεί να μην υπάρχει πια η ίδια διάθεση για επικοινωνία. Ο ένας μπορεί να θέλει να μιλήσει, ο άλλος να θέλει απλώς να ξεκουραστεί. Ο ένας μπορεί να αισθάνεται ότι έχουν απομακρυνθεί, ο άλλος να μην έχει αντιληφθεί πόσο πολύ έχει αλλάξει η μεταξύ τους επαφή.

06:48 Και τότε μπορεί να δημιουργηθεί μία απόσταση που δεν ξεκίνησε από έλλειψη αγάπης. Ξεκίνησε από την αλλαγή της καθημερινότητας. Από την κούραση, από τις υποχρεώσεις, από όλα εκείνα που πρέπει να γίνουν και που συχνά αφήνουν λιγότερο χώρο για όσα χρειάζεται η σχέση. Και εδώ βρίσκεται μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις για ένα ζευγάρι που γίνονται γονείς.

07:13 γονείς. Να αναγνωρίσουν ότι ενώ η προσοχή τους στρέφεται φυσικά προς το παιδί η σχέση τους εξακολουθεί να υπάρχει και να χρειάζεται χώρο. Γιατί οι δύο άνθρωποι δεν έπαψαν να είναι σύντροφοι τη στιγμή που έγιναν γονείς. Απέκτησαν ένα νέο ρόλο. Δεν έχασαν όμως τον προηγούμενο. Ωστόσο, στην πράξη αυτό δεν είναι πάντα εύκολο να το θυμούνται.

07:38 Μερικές φορές η καθημερινότητα οργανώνεται γύρω από το παιδί και όλα τα υπόλοιπα περνούν σε δεύτερη μοίρα. Οι συζητήσεις αφορούν κυρίως τις ανάγκες τους. Οι αποφάσεις αφορούν κυρίως το πρόγραμμά του. Ο χρόνος περιστρέφεται γύρω από τη φροντίδα του. Και σταδιακά, οι δύο άνθρωποι μπορεί να διαπιστώσουν ότι μιλούν πολύ για το παιδί τους, αλλά όλο και λιγότερο μεταξύ τους.

08:03 Γνωρίζουν τι χρειάζεται ο μικρός τους άνθρωπος, αλλά ίσως να μην προλαβαίνουν να αναρωτηθούν τι χρειάζεται ο άνθρωπος που έχουν δίπλα τους. Και αυτή η αλλαγή μπορεί να περάσει απαρατήρητη για αρκετό καιρό, μέχρι τη στιγμή που ένας από τους δύο θα νιώσει ότι κάτι του λείπει. Μπορεί να του λείπει μία συζήτηση που δεν αφορά υποχρεώσεις, μία αγκαλιά που δεν γίνεται βιαστικά, μία στιγμή στην οποία δεν χρειάζεται να είναι ο γονιός, αλλά μπορεί απλώς να είναι σύντροφος.

08:33 και ίσως αυτό που του λείπει περισσότερο να είναι η αίσθηση ότι εξακολουθούν να συναντιούνται ως δύο άνθρωποι, όχι μόνο ως δύο γονείς που προσπαθούν να τα προλάβουν όλα. Υπάρχει όμως και μια άλλη πλευρά αυτής της αλλαγής, ο τρόπος με τον οποίο οι δύο άνθρωποι μοιράζονται τις ευθύνες. Πριν από τη γέννηση του παιδιού, μπορεί να είχαν ήδη δημιουργήσει έναν τρόπο να οργανώνουν την καθημερινότητά τους, να είχαν μοιράσει τις δουλειές του σπιτιού, να είχαν βρει μια ισορροπία που λειτουργούσε για εκείνους.

09:05 Με την αύξηση του παιδιού όμως, πολλές από αυτές τις ισορροπίες χρειάζεται να επαναπροσδιοριστούν. Υπάρχουν περισσότερα πράγματα να γίνουν, περισσότερες ανάγκες να καλυφθούν, περισσότερες αποφάσεις να ληφθούν και οι δύο γονείς μπορεί να αισθάνονται ότι προσπαθούν πολύ, αλλά ταυτόχρονα ότι δεν προλαβαίνουν ποτέ αρκετά. Ο ένας μπορεί να θεωρεί ότι είχε αναλάβει τις περισσότερες πρακτικές υποχρεώσεις Ο άλλος μπορεί να αισθάνεται ότι κουβαλά το μεγαλύτερο μέρος της ευθύνης στο μυαλό του Ο ένας μπορεί να περιμένει από τον άλλον να αντιληφθεί τι χρειάζεται να γίνει χωρίς να χρειάζεται να το ζητήσει Ο άλλος μπορεί να μην καταλαβαίνει γιατί αυτό που κάνει δεν θεωρείται αρκετό Και κάπως έτσι η κούραση μπορεί να μετατραπεί σε ένταση Μια παρατήρηση για κάτι που δεν έγινε μπορεί να οδηγήσει σε έναν καυγά. Μια καθυστέρηση μπορεί να εκλειφθεί ως αδιαφορία. Μια παράληψη μπορεί να δημιουργήσει την αίσθηση ότι ο ένας δεν υπολογίζει τον άλλον. Ίσως να θυμηθούμε εδώ όσα συζητήσαμε στο τέταρτο επεισόδιο. Για το πώς πίσω από μια σύγκρουση μπορεί να βρίσκονται συναισθήματα και ανάγκες που δεν έχουν εκφραστεί με σαφήνεια.

10:19 Όταν ένας γονιός λέει «Τα κάνω όλα μόνος μου» μπορεί να μην αναφέρεται μόνο στις δουλειές που έχει αναλάβει. Μπορεί να προσπαθεί να πει ότι αισθάνεται μόνος. Όταν ο άλλος απαντά «Δεν βλέπεις πόσο προσπαθώ» μπορεί να προσπαθεί να εκφράσει ότι αισθάνεται πως η δική του προσπάθεια δεν αναγνωρίζεται. Και τότε, αντί να συναντηθούν σε αυτό που πραγματικά τους δυσκολεύει, οι δύο άνθρωποι μπορεί να βρεθούν απέναντι.

10:46 Ο καθένας προσπαθεί να αποδείξει πόσο κουρασμένος είναι, πόσα έχει κάνει, πόσα έχει αναλάβει και κάπου μέσα σε αυτή τη συζήτηση χάνεται το αρχικό ερώτημα. Πώς μπορούμε να αντιμετωπίσουμε μαζί αυτή τη νέα πραγματικότητα? Γιατί η γονεϊκότητα δεν είναι μία προσπάθεια στην οποία χρειάζεται να αποδείξει ο ένας ότι κουράζεται περισσότερο από τον άλλον.

11:11 Είναι μια κοινή εμπειρία, στην οποία και οι δύο προσπαθούν να βρουν τη θέση τους. Αυτό δεν σημαίνει ότι οι ευθύνες μοιράζονται πάντοτε με τον ίδιο τρόπο ή ότι κάθε δυσκολία μπορεί να λυθεί εύκολα. Σημαίνει όμως ότι πίσω από τις διαφορές υπάρχει μια κοινή πραγματικότητα, την οποία χρειάζεται να αναγνωρίζουν και οι δύο. και πολλές φορές το πρώτο βήμα προς αυτή την αναγνώριση είναι να μπορέσουν να δουν όχι μόνο τη δική τους προσπάθεια αλλά και την προσπάθεια του άλλου.

11:42 Κάπου εδώ εμφανίζεται και ένα ακόμη ερώτημα. Πότε αρχίζουμε να αισθανόμαστε πραγματικά γονείς? Είναι η στιγμή που γεννιέται το παιδί? Η πρώτη φορά που το κρατάμε στην αγκαλιά μας? Η πρώτη νύχτα στο σπίτι? Ή μήπως είναι κάτι που διαμορφώνεται σταδιακά? γιατί η γέννηση ενός παιδιού είναι ένα συγκεκριμένο γεγονός. Η γέννηση όμως της ταυτότητας του γονιού είναι μια διαδικασία.

12:08 Μπορεί να αγαπάμε το παιδί μας από την πρώτη στιγμή και ταυτόχρονα να μην έχουμε καταλάβει ακόμη τι σημαίνει να είμαστε γονείς. Μπορεί να γνωρίζουμε ότι η ζωή μας έχει αλλάξει αλλά να χρειαζόμαστε χρόνο για να αναγνωρίσουμε τον εαυτό μας μέσα σε αυτή τη νέα πραγματικότητα. Μέχρι χθες οι ταυτότητά μας περιλάμβανε πολλούς διαφορετικούς ρόλους Ήμασταν σύντροφοι, φίλοι, επαγγελματίες, παιδιά των δικών μας γονιών Είχαμε συνήθειες, ενδιαφέροντα, σχέδια και μία εικόνα για το ποιοι είμαστε Και τώρα προστίθεται ένας νέος ρόλος Είμαστε γονείς Αυτός ο ρόλος μπορεί να μας γεμίζει χαρά Και ταυτόχρονα να μας φέρνει αντιμέτωπους με πλευρές του εαυτού μας που δεν γνωρίζαμε Μπορεί να ανακαλύψουμε ότι έχουμε περισσότερη υπομονή από όσοι φανταζόμασταν. Μπορεί να διαπιστώσουμε ότι δυσκολευόμαστε περισσότερο όταν δεν έχουμε τον έλεγχο. Μπορεί να αισθανθούμε έντονη ανάγκη να προστατεύσουμε το παιδί μας. Μπορεί να αναγνωρίσουμε φόβους που δεν είχαμε σκεφτεί ποτέ πριν. Και κάποιες φορές μπορεί να βρεθούμε να αντιδρούμε με τρόπους που μας θυμίζουν τους δικούς μας γονείς.

13:19 Ίσως σε μια στιγμή κούρασης να ακούσουμε τον εαυτό μας να χρησιμοποιεί μια φράση που ακούγαμε όταν ήμασταν παιδιά Ίσως να αναγνωρίσουμε έναν τρόπο συμπεριφοράς που είχαμε υποσχεθεί στον εαυτό μας ότι δεν θα επαναλάβουμε Ή ίσως να ανακαλύψουμε ότι κάποια πράγματα που κάποτε μας ενοχλούσαν στη δική μας οικογένεια τώρα τα καταλαβαίνουμε διαφορετικά Αυτό μπορεί να μας προβληματίσει γιατί η γονεϊκότητα δεν μας φέρνει μόνο κοντά στο παιδί μας Μπορεί να μας φέρει ξανά σε επαφή και με τη δική μας παιδική ηλικία Με τις αναμνήσεις μας, με όσα μας έκαναν να αισθανόμαστε ασφάλεια, με όσα μας δυσκόλεψαν Με όσα θα θέλαμε να μεταφέρουμε στη νέα οικογένεια που δημιουργούμε και με όσα θα θέλαμε να κάνουμε διαφορετικά και αυτή είναι μία από τις πιο ουσιαστικές πλευρές του να γίνεσαι γονιός.

14:15 Ανακαλύπτεις ότι δεν μεγαλώνεις μόνο ένα παιδί. Ανακαλύπτεις καινούργια πράγματα για τον εαυτό σου. Όμως, μέσα σε όλες αυτές τις αλλαγές υπάρχει και κάτι που συχνά μένει στο περιθώριο. Οι δύο άνθρωποι μπορεί να έχουν διαφορετικό τρόπο να βιώνουν την γονεϊκότητα. Ο ένας μπορεί να αισθάνεται πιο άνετα με το παιδί από την αρχή.

14:36 Ο άλλος μπορεί να χρειάζεται περισσότερο χρόνο για να εξοικειωθεί με τις ανάγκες του. Ο ένας μπορεί να εκφράζει πιο εύκολα την τρυφερότητά του. Ο άλλος μπορεί να δείχνει την αγάπη του μέσα από την φροντίδα και την διευθέτηση πρακτικών αναγκών. Ο ένας μπορεί να ανησυχεί περισσότερο. Ο άλλος να αντιμετωπίζει ορισμένα πράγματα με μεγαλύτερη ηρεμία. Και αυτές οι διαφορές μπορεί να δημιουργήσουν παρεξηγήσεις.

15:02 Ο ένας μπορεί να θεωρήσει ότι ο άλλος δεν ενδιαφέρεται αρκετά. Ο άλλος μπορεί να αισθανθεί ότι κρίνεται συνεχώς. Μπορεί να διαφωνούν για το πώς πρέπει να αντιμετωπίσουν μία δυσκολία ή για το τι θεωρούν σημαντικό για το παιδί τους. Και κάποιες φορές, χωρίς να το καταλαβαίνουν, μπορεί να αρχίσουν να συγκρίνουν τους τρόπους με τους οποίους ανταποκρίνονται στον νέο τους ρόλο.

15:26 Ποιος γνωρίζει καλύτερα τι χρειάζεται το παιδί? ποιος το ήρεμει πιο εύκολα, ποιος καταλαβαίνει καλύτερα τι συμβαίνει. Όμως η γονεϊκότητα δεν είναι ένας διαγωνισμός. Οι δύο άνθρωποι δεν χρειάζεται να γίνουν οι ίδιοι γονείς. Μπορούν να έχουν διαφορετικές δυνατότητες, διαφορετικές ευαισθησίες και διαφορετικούς τρόπους να συνδέονται με το παιδί τους.

15:48 Και αυτές οι διαφορές δεν αποτελούν απαραίτητα πρόβλημα. Το σημαντικό είναι να μπορούν να αναγνωρίζουν ότι ο καθένας μαθαίνει τον νέο του ρόλο με τον δικό του τρόπο. Γιατί κανείς δεν γεννιέται γνωρίζοντας πώς να είναι γονιός. Όπως και η σχέση, έτσι και η γονεϊκότητα εξελίσσεται μέσα από την εμπειρία. Μέσα από τις στιγμές που κάτι πηγαίνει καλά.

16:11 Μέσα από τις στιγμές που δυσκολευόμαστε. Μέσα από τις αμφιβολίες, τις ανακαλύψεις και τις αλλαγές που φέρνει κάθε καινούργια φάση της ζωής. Και όσο το παιδί μεγαλώνει, τόσο οι γονείς ανακαλύπτουν ότι χρειάζεται να μάθουν ξανά πράγματα που νόμιζαν ότι ήδη γνώριζαν. Γιατί το παιδί αλλάζει. Και μαζί του αλλάζουν και οι ανάγκες της οικογένειας.

16:34 Τελικά, λοιπόν, το πρώτο παιδί αλλάζει τα πάντα? Ίσως όχι με τον τρόπο που συχνά φανταζόμαστε. Δεν εξαφανίζει απαραίτητα την αγάπη που υπήρχε ανάμεσα στους δύο ανθρώπους. Δεν σημαίνει ότι η σχέση τους θα γίνει αναγκαστικά πιο δύσκολη ή ότι θα χάσουν τη σύνδεσή τους. Αλλάζει όμως τις συνήθειες μέσα στις οποίες αυτή η σχέση υπάρχει.

16:56 Ο χρόνος λιγοστεύει, οι ευθύνες αυξάνονται, οι ανάγκες γίνονται περισσότερες και οι δύο άνθρωποι χρειάζεται να ανακαλύψουν νέους τρόπους να είναι μαζί. Μπορεί να χρειαστεί να ξανασυζητήσουν πράγματα που θεωρούσαν δεδομένα, να επαναπροσδιορίσουν τον τρόπο με τον οποίο μοιράζονται τις ευθύνες, να αναγνωρίσουν ότι ο άλλος μπορεί να βιώνει την ίδια αλλαγή διαφορετικά και να ανακαλύψουν ότι η σχέση τους δεν μπορεί να παραμείνει ακριβώς όπως ήταν πριν.

17:25 Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι χρειάζεται να χαθεί. Μπορεί να αλλάξει, να αποκτήσει νέες πλευρές, να συναντήσει δυσκολίες που δεν υπήρχαν πριν και να ανακαλύψει τρόπους σύνδεσης που μέχρι τώρα δεν είχαν χρειαστεί. γιατί τώρα οι δύο άνθρωποι μοιράζονται κάτι καινούριο μια κοινή εμπειρία που τους φέρνει αντιμέτωπους με νέες ευθύνες αλλά και με νέες δυνατότητες και ίσως μέσα σε αυτή την αλλαγή να χρειάζεται να θυμούνται ότι η οικογένεια δεν αποτελείται μόνο από το παιδί αποτελείται και από τους ανθρώπους που το φροντίζουν από τη σχέση τους, από τον τρόπο με τον οποίο επικοινωνούν από τη δυνατότητά τους να αναγνωρίζουν ο ένας τον άλλον ακόμη και όταν η καθημερινότητα γίνεται απαιτητική γιατί οι γονείς δεν είναι μόνο οι άνθρωποι που φροντίζουν ένα παιδί είναι και δύο άνθρωποι που συνεχίζουν να έχουν ανάγκες, συναισθήματα, επιθυμίες και τη δική τους σχέση.

18:20 Και αυτή η σχέση περνά τώρα σε μια καινούργια φάση. Μια φάση που δεν θα είναι πάντα εύκολη αλλά που μπορεί να τους δώσει την ευκαιρία να γνωριστούν ξανά. Όχι μόνο σύντροφοι, αλλά και ως δύο άνθρωποι που μαθαίνουν να είναι γονείς. Κάπως έτσι η ιστορία των δύο ανθρώπων συνεχίζεται. Μέχρι τώρα προσπαθούσαν να βρουν τον τρόπο να είναι μαζί, να δημιουργήσουν ένα σπίτι, να μοιραστούν τη ζωή τους.

18:45 Τώρα προσπαθούν να βρουν τον τρόπο να είναι μαζί μέσα σε μια καινούργια πραγματικότητα. Υπάρχουν στιγμές που θα αισθάνονται ότι τα καταφέρνουν και άλλες που θα αναρωτιούνται αν κάνουν αρκετά. Θα υπάρχουν μέρες γεμάτες χαρά και μέρες που η κούραση θα αφήνει λίγο χώρο για οτιδήποτε άλλο. Έχουν μπροστά τους μια καινούργια εμπειρία και μέσα από αυτή θα ανακαλύψουν σταδιακά τι σημαίνει για τον καθένα τους να είναι γονιός, τι σημαίνει να παραμένουν σύντροφοι και πώς μπορούν να δημιουργήσουν μια οικογένεια που να δίνει χώρο σε όλους, γιατί μαζί με το παιδί γεννιέται μια νέα οικογενειακή πραγματικότητα.

19:54 Και οι δύο άνθρωποι χρειάζεται να βρουν τη θέση τους μέσα σε αυτήν, όχι μόνο ως γονείς, αλλά και ως οι ίδιοι άνθρωποι που ήταν πριν, με τη δική τους ιστορία, με τις δικές τους ανάγκες, με τη σχέση που έχουν χτίσει όλα αυτά τα χρόνια και με όσα έχουν ακόμη να ανακαλύψουν ο ένας για τον άλλον. Στο επόμενο επεισόδιο θα μείνουμε λίγο περισσότερο σε αυτή την καθημερινότητα, στις μέρες που δεν μοιάζουν με αυτές που είχαμε φανταστεί, στην κούραση, στις ευθύνες, στις ενοχές που μπορεί να συνοδεύουν τη γονεϊκότητα, αλλά και στις στιγμές που μας θυμίζουν γιατί αυτή η διαδρομή έχει τόση σημασία.

20:34 Και θα αναρωτηθούμε κάτι που πολλοί γονείς μπορεί να έχουν σκεφτεί, ακόμη και αν δεν το έχουν πει δυνατά. Πώς μεγαλώνουμε ένα παιδί χωρίς να ξεχάσουμε τη σχέση μας? Γιατί το παιδί μπορεί να αλλάξει τη ζωή δύο ανθρώπων, αλλά μέσα σε αυτή τη νέα ζωή εξακολουθούν να υπάρχουν δύο άνθρωποι που κάποτε συναντήθηκαν, ερωτεύτηκαν και αποφάσισαν να πορευτούν μαζί.

20:58 Και η δική τους ιστορία συνεχίζεται. Κάπου εδώ η σημερινή μας συζήτηση φτάνει στο τέλος της. Σας ευχαριστώ που επιλέξατε να μοιραστείτε μαζί μου ένα κομμάτι από τον χρόνο σας. Ελπίζω αυτή η συζήτηση να σας προσέφερε μία μικρή παύση μέσα στην καθημερινότητα. Ένα χώρο για σκέψη, για κατανόηση ή ίσως για να δείτε με διαφορετική ματιά κάτι που σας απασχολεί.

21:37 Μέχρι το επόμενο επεισόδιο να φροντίζετε τον εαυτό σας και τους ανθρώπους που αγαπάτε. γιατί τελικά οι μεγάλες αλλαγές ξεκινούν από μία μικρή συζήτηση ακόμη και με τον εαυτό μας. Να είστε καλά.