Ένοχη ξεκούραση, παρατημένα χόμπι και ένας χρόνος Μπαιδεγουέι
ΜπαιδεγουέιΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Επεισόδιο δεκατρία, ενοχοποιημένη ξεκούραση, διασκέδαση που γίνεται υποχρέωση, τελειομανία, χόμπι που μένουν στη μέση και μια ζωή που (δεν) είναι παιχνίδι.
Όλα αυτά και πολλά ακόμα, στο επετειακό επεισόδιο Μπαιδεγουέι.
Γίναμε ενός έτους(ή 12 μηνών) και έχουμε γενέθλια. Βάλτε γλυκάκι 🎂 και ελάτε να τα πούμε.
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Τώρα γράφουμε. Ευχαριστούμε πάρα πολύ για τη στήριξη που δέξατε στο προηγούμενο επεισόδιο Αλλά και γενικά Είμαστε πλέον ένα χρόνο εδώ πέρα Και μεγαλώνουμε όσο το δυνατόν περισσότερο Μην ξεχάσετε να μας κάνετε Ένα follow στο Spotify Να μας κάνετε ένα review Και φυσικά να δείτε και τη σελίδα μας στο Insta By the way podcast Άμα το ψάξετε θα το βρείτε Τι άλλο θέλω να πω Ότι έχουμε wishlist και PO box Όποτε μπορεί να μας στείλετε τώρα γενεθλίων Για το podcast Θα είμαι ειλικρινής Οκ Όλο αυτόν τον καιρό Προσπαθώ πάρα πολύ να βρω έμπνευση Και όρεξη Και να κάνω επεισόδια Μας που έχουμε μια λίστα με τον Γιάννη Με θέματα που θέλουμε να συζητήσουμε Και για κάποιο λόγο Είναι λες και το μυαλό μου Έχει αποφασίσει να έχει ένα Φλάτι κεφαλογράφημα Δεν παράγει πλέον ιδέες Δεν μου δίνει ουσιαστικά τη δυνατότητα Να μπορέσω να μιλήσω Έχουμε γυρίσει ένα ακόμα επεισόδιο Το οποίο απλά το άκουσα μία φορά και μετά αποφάσισα ότι δεν με ενδιαφέρει ιδιαίτερα να το ανεβάσω Και ενώ ήταν χαριτωμένο επεισόδιο, δηλαδή ήταν αρκετά cute
Για κάποιο λόγο δεν με ενέπνευσε πολύ Τώρα βρίσκομαι σε μία κατάσταση, σε μία περίοδο εσωτερικής αναζήτησης, να το πούμε έτσι Και συνειδητοποιώ ότι είμαι κι εγώ αρκετά αυστηρή με το τι content θέλω να ανεβάζω Γιατί ενώ από τη μία πλευρά ήθελα το podcast να είναι ένας χώρος που θα ανεβάζω πράγματα και θα συζητάμε θέματα και όντως θα είναι πράγματα που θεωρητικά θα συζήτακα και με την παρέα μου και απλά θα τα μοιράζουμε και μαζί σας κάπως μετά από ένα σημείο αυτό άλλαξε και έγιναν πολύ πιο αυστηρή στα όρια που ήθελα να βάλω και δεν με καλύπτουν ούτε τα θέματα που βρίσκαμε ούτε τίποτα οπότε ξαφνικά κάπου εκεί ειδικά από τη στιγμή που ξεκίνησα το Σεπτέμβριο να θέλω να βγάζω ένα επεισόδιο ένα δύο εβδομάδες, αυτό δεν ήταν το deal Και είχα ξεκινήσει με πάρα πολλή έμπνευση Και πολύ ενθουσιασμό στην αρχή της σεζόντης Αν ακούσετε το επεισόδιο του φθινοπόρου Εκούμε πάρα πολύ ενθουσιασμένοι Και κράτησε δύο επεισόδια αυτό Κράτησα όμως λίγο αυτό Και προσπαθούσα πάρα πολύ να καταλάβω γιατί
Και είχα και μια συζήτηση με μια φίλη μου στη δουλειά Όπου η συζήτηση ήταν για ποιο λόγο Μετά από ένα σημείο όταν ξεκινάς ένα χόμπι Μια οποιαδήποτε δραστηριότητα Δεν το παθαίνουν όλοι οι άνθρωποι, αλλά προσωπικά το παθαίνω. Φτάνω σε ένα σημείο που όταν αυτό το κάτι γίνεται λίγο σαν υποχρέωση, μετά χάνει όλη του τη μαγεία.
Περνάει το honeymoon phase, Εύα. Περνάει το honeymoon phase. Και όντως ήταν πολύ περίεργο, γιατί άρχισα να συνειδητοποιώ ότι τίποτε έχω πιάσει και το κάνω σαν χόμπι, με το που υπάρξει η πόνοια ότι είναι κάποιο τύπο υποχρέωση, απλά αρνούμε να το πιάσω ξανά. Και αυτό δεν ξέρω αν έχει να κάνει με αυτό ή αν έχει να κάνει με το γεγονός ότι όταν σταματάμε να είμαστε αρχάριοι σε κάτι και έχουμε φτάσει σε αυτό το mid phase, ότι ξαφνικά χάνουμε ας πούμε αυτό το motivation.
Κάνεις κάτι καινούριο, στην αρχή είσαι αρχάριος, το απολαμβάνεις και το διασκεδάζεις γιατί δεν έχεις πρώτο ξεκινήσει και έχεις ακόμα πράγματα που παθαίνεις. Όταν φτάνεις σε ένα επίπεδο που πλέον δεν είσαι αρχάριος, έχεις μια μέση εμπειρία. Είναι πιο δύσκολο από το mid να πας στο expert Ενώ από το αρχάριος να πας στο mid είναι εύκολο Αλλά μετά είναι μεγάλο το κενό Οπότε σαν να το κάνεις και χάνει το στοιχείο του καινούριου Και χάνει το στοιχείο Ναι, ξαφνικά λίγο είναι πολύ πιο flat Το έχω βιώσει με άλλα χόμπι Με το podcast αυτό που βίωσα είναι ότι ξαφνικά ένιωσα Ότι χρειάζεται πολύ καλύτερα αποτελέσματα Για από αυτά που έδινα μέχρι τώρα Παρόλο που αναγνωρίζω ότι τα αποτελέσματα και το κάθε επεισόδιο, ήταν πάρα πολύ ωραίο.
Είναι σαν εγώ η ίδια να βάλα μέσα μου ένα έξτρα όριο στο ότι ποιο σημείο περνάς και είναι good enough. Τελειομανία! Ναι, όντως. Επειδή ξέρετε εμείς είμαστε μεγάλο podcast έχουμε πολλούς χορηγούς, πρέπει να τους έχουμε κανονικοποιημένους. Είναι πολύ ψηλά τα στάνταρα αυτή τη στιγμή. Ότι σου μου έχει βγει μια πολύ έντονη τελειομανία.
Αλλά νομίζω ότι σε ένα πολύ μεγάλο βαθμό συνδέεται με το ότι εκτός του ότι αισθάνομαι άσχημα με τα αποτελέσματα που βγάζω ή που δεν βγάζω είναι και το κομμάτι ότι όταν θέλω όντως να κάτσω να σκεφτώ το μέλλον του podcast και να σκεφτώ καινούργια πράγματα και να σκεφτώ καινούργιες ιδέες, τις έχω τις ιδέες αλλά από την θεωρία στην πράξη μου φαίνεται πολύ μεγάλο το άλμα και τον τελευταίο διάστημα ενώ προσπαθώ πάρα πολύ να αποδεχτώ το ότι χρειαζόμουν απλά ένα break Γιατί είχα πάρα πολλά πράγματα στο πιάτο μου και αναγκαστικά Οκ, μερικές φορές πρέπει να πάρεις ένα διάλειμμα Το πρόβλημα ποιο είναι Το πρόβλημα είναι ότι Ένιωθα τύψεις σε αυτό το break Γιατί αισθανόμουν ότι σε αυτό το break θα πρέπει να πάρω χρόνο Και να εμπνευστώ Και μετά να έρθουν περισσότερες ιδέες Οπότε ήτανε, ακόμα και αυτό, ήτανε έξτρα υποχρέωση Δηλαδή έχουμε και αυτή τη ξεκούραση Κάπως θα έπρεπε κάτι να προσφέρει Αντί απλά να αποδεχτώ ότι σε αυτή τη φάση είμαι λίγο κολλημένη I feel kinda stuck
That's ok Αλλά δεν ξέρω Και όλο αυτό εδώ και πολύ καιρό Περίπου δύο μήνες συμβαίνει αυτό το πράγμα Προσπαθώ να καταλάβω τι είναι Έχω μια υποψή ότι αυτό είναι κάποιο τύπο μικρό burnout Αλλά σήμερα επιτέλους κλίκαρε Σήμερα κλίκαρε Σήμερα κλίκαρε Τι είναι κλίκα Είναι ότι δεν ξέρουμε να ξεκουραζόμαστε Δεν έχουμε μάθει να χαλαρώνουμε και να ξεκουραζόμαστε Θα βγάλεις κόρους στο YouTube, θα το πληρώνεις 10 ευρώ, θα μαθαίνεις τον κόσμο να ξεκουράζεται.
Όχι, όχι, όχι, μην μπερδεύεσαι. Εγώ απλά είπα τι είναι. Δεν είπα ότι έχω τη λύση. Άμα είχα τη λύση, την είχα εφαρμόσει πρώτη. Κοίτα, η σκέψη μου ποια ήταν. Είναι ότι αυτό μοιάζει αρκετά με κάτι που είχαμε πει στο δεύτερο επεισόδιο. Που ήταν το ότι κάπως πρέπει όλα μας τα χόμπι να έχουν κάτι παραγωγικό από πίσω. Και ότι ακόμη και όταν καθόμαστε πρέπει κάτι να κάνουμε, δηλαδή δεν γίνεται απλά να υπάρχεις, πρέπει οπωσδήποτε να παράγεις κάποιο τύπο έργο.
Και προσπαθούσα να καταλάβω γιατί, γιατί έχουμε αυτή τη λογική, γιατί έχουμε αυτή την νοοτροπία. Και σήμερα μου κλίκαρε το ότι προφανώς και δεν μπορείς να χαλαρώσεις γιατί δεν ξέρεις πώς να το κάνεις. Δεν σου είπε ποτέ κανείς, να Γιάννη αυτός είναι ο τρόπος που ένας άνθρωπος χαλαρώνει πραγματικά. Συνήθως αυτό που υπάρχει είναι Εντάξει ξεκουράζω τώρα για να αποδώσεις καλύτερα μετά Ή είναι ξεργότη Οκ κάνε κάτι στον εαυτό σου Αλλά να είναι λίγο παραγωγικό Χρησιμοποιήσε τον λευσό σου χρόνο για να ψυχαγωγηθείς Και να κάνεις κάτι ουσιαστικό Πάντα κάπως έτσι λειτουργούσε Οπότε φτάνεις σε ένα σημείο που χρειάζεσαι το διάλειμμα Πραγματικά το χρειάζεσαι Γιατί ο κεφαλός σου απλά δεν λειτουργεί όπως θα ήθελες να λειτουργεί, έχει χάσει αυτό το κομμάτι της δημιουργικότητας.
Και να αρχίσεις γιατί. Γιατί συμβαίνει αυτό. Πώς να μην συμβαίνει αυτό το πράγμα. Όταν βαρτιζόμαστε τόσο πολύ από μια καθημερινότητα η οποία έχει άγχος, η οποία έχει υποχρεώσεις, η οποία έχει δυσκολίες, έχει πάρα πολλά πράγματα τα οποία χρειάζεται να είσαι εκεί και να τα επεξεργάζεσαι και να λειτουργήσεις. Το να ξυπνήσεις το πρωί να κάνεις, να πας στο δουλειά σου μετά, να γυρίσεις σπίτι, να μαγειρέψεις Όλα αυτά είναι υποχρεώσεις Και υπάρχει λίγος ελεύθερος χρόνος Και αυτόν τον ελεύθερο χρόνο νιώθεις ότι πρέπει να το χρησιμοποιήσεις Για να κάνεις όλα όσα δεν προλαβαίνεις να κάνεις γενικότερα Το οποίο μπορεί να είναι είτε να καλύψεις εκκρεμότητες Όπως είμαστε δεν ξεκουράζεσαι Είτε το να κάνεις πράγματα για τον εαυτό σου Τα οποία μπορεί να είναι κάποιο χόμπι σου μπορεί να είναι κάποια πράγματα που θες να χρησιμοποιήσεις για την προσωπική σου εξέλιξη και ή ένα σκύλι το οποίο δεν έχω προλαβαίνει να μάθω σε μια καθημερινότητα γιατί δουλεύω θα το κάνω τώρα που έχω ελεύθερο χρόνο
και όταν θέλεις αυτόν τον ελεύθερο χρόνο απλά να κάτσεις και να κοιτάς το ταβάνι ή να κάνεις κάτι που απλά θα σε χαλαρώσει νιώθεις τις τύψεις ότι αυτό που κάνω δεν είναι αρκετά παραγωγικό ή αυτό που κάνω πάλι από μένα παίρνει Γιατί θα έπρεπε να κάνω ένα χόμπι το οποίο θα με εμπνέει Θα έπρεπε να κάνω το οποίο θα βοηθήσει στην εξέλιξή μου Αυτό νομίζεις ότι πηγάζει από κάποια σύγκριση με τους γύρω σου Δηλαδή υπάρχει κάποια αίσθηση ότι μένεις πίσω σε κάτι Από πού πηγάζει λοιπόν αυτό το πρέπει να κάνω κάτι στον έλεγχο μου χρόνο Και να είναι παραγωγικό αυτό Λοιπόν, πολύ καλό πόιντ, πολύ καλή ερώτηση Πιστεύω σε ένα πολύ μεγάλο βαθμό ότι έχει να κάνει Σίγουρα με το τι κάνουν οι γύρω μας Γιατί να μας σκεφτείς ότι είμαστε στα social Και στα social συνέχεια βλέπεις ανθρώπους που κάνουν πράγματα Είτε διαφορετικά από σένα, είτε καλύτερα από σένα Είτε περισσότερα πράγματα από σένα Όποια και να είναι αυτή, αλλά συνέχεια έχεις ένα μέτρο σύγκρισης Δεν είσαι πλέον εσύ και οι δέκα άνθρωποι που είσαι γύρω σου
Είσαι εσύ και όλος ο σωσός σου βγάζει λογορυθμό σου Ο Χ μπορεί να κάνει το Χ πράγμα καλύτερα από σένα Ο Ψ κάνει ένα άλλο Οπότε εσύ έχεις μια ιδέα ότι όλοι τα κάνουν όλα καλύτερα Αυτό ισχύει ότι όλοι κάνουν τα πράγματα καλύτερα από σένα Ή ότι όλοι κάνουν περισσότερα πράγματα από σένα Το οποίο είναι πολύ δύσκολο να το ξεπεράσεις Αλλά πιστεύω Ότι ακόμα περισσότερο είναι λίγο θέμα κουλτούρας Και bear with me Γιατί μου ήρθε αυτή η σκέψη σήμερα Που μικρά παιδιά βλέπαμε πάρα πολύ γύρω μας Εγώ προσωπικά δεν το είχα τόσο έντονα στη ζωή μου, αλλά υπήρχε πολύ έντονο αυτό στοιχείο ότι ένα μικρό παιδί θα πάει σχολείο, κάνει αθλήματα, θα κάνει μουσική, θα κάνει ξένες γλώσσες, φροντιστήρια ιδιαίτερα στη συνέχεια, το οποίο σημαίνει ότι πρώτον δεν μένεις σε τον καθόλου ελεύθερος χρόνος να περάσεις με τους φίλους του ή να κάτσεις να παίξεις ή να κάτσεις να χαλαρώσεις και δεύτερον συνέχεια πρέπει τα σλότς του χρόνου να γεμίζουν με κάποια δραστηριότητα η Σαν παιδιά μπορούμε να μάθουμε πολύ εύκολα ξένες γλώσσες,
σαν πώς μπορούμε σαν ανήλικες. Ή να μάθει μουσική, το οποίο είναι τέλειο γενικά, σαν γνώση και στο να ξέρεις να σκέφτεσαι και με αυτόν τον τρόπο και όλα αυτά. Και από εκεί που θα ήταν κάτι φαν, το να ξέρει ένα παιδί να μάθει κιθάρα ή πιάνο, γίνεται πλέον μια ακόμη υποχρέωση στο to-do. Πλέον δεν είναι, α τέλειο μαθαίνω πιάνο, πλέον είναι, α, οκ, έχω πιάνο σήμερα και έξω έχω κατέβει. Είναι, οκ, έχω 8 ώρες διαβάσμα πιάνο για να πάρω το πτυχίο.
Ναι, αυτό. Με το εννοεί με τον άλλο τρόπο, αυτό ήταν η κανονικότητα. Εγώ το βλέπω πάρα πολύ γύρω μου που ήτανε κόσμος που έλεγε, α, σήμερα έχω την τα δε δραστηριότητα, α, αύριο έχω την τα δε δραστηριότητα, μεθαύριο έχω αυτό, α, όχι, τότε έχω εκείνο. Και μιλάμε για παιδιά τα οποία θεωρητικά θα πρέπει να έχουν χρόνο ελεύθερο να κάνουν πράγματα γιατί στην υπόλοιπη ζωή τους δεν θα προλαβαίνουν τόσο αλλά αντί για αυτό είναι όντως γεμάτο το πρόγραμμα και δεν το κρίνω γιατί πράγματι όντως όσο ένα παιδί είναι μικρόμαθο να μάθει πάρα πολλά πράγματα, πολύ εύκολα και είναι χρήσιμο και για το ίδιο το παιδί Α, κάνει καλό για την ανάπτυξή του και σε κοινωνικό επίπεδο και σε επίπεδο εκανοτήτων και σκέψεις. Εκατότητα.
Συμφωνώ φουλ. Μου φαίνεται για μένα τρομερά εντυπωσιακό. Αλλά όμως όλο αυτό δεν είναι ένα culture of achieving. Δηλαδή στο τέλος της μέρας φτάνουν παιδιά τα οποία έχουν τελειώσει το Λύκειο, μπαίνουν στο πανεπιστήμιο και ίσως ένα πολύ μεγάλο μέρος αυτών των δραστηριοτήτων έχει μείνει πίσω γιατί νομίζω ότι όσο φτάνουμε στο Λύκειο, τώρα μιλάω για την Ελλάδα έτσι, φτάνουμε στο Λύκειο, αρχίζουν να ελευθεραίνεις το πρόγραμμα γιατί δεν χωράνε όλα.
Γιατί το διάβασμα μετά αποκτά ένα πρωταρχικό σημείο για τους περισσότερους ανθρώπους. Οπότε ξαφνικά ούτε ιδιαίτερες μουσικές, ούτε ιδιαίτερες γυμναστικές, ούτε ιδιαίτερες γλώσσες και φτάνει το παιδί μπαίνει στον επιστήμιο και νιώθω ένα κενό κάποιου τύπου. Ένα κενό το ότι τώρα νιώθω σαν να κάθομαι και να μην κάνω τίποτα.
Θυμάμαι πολύ έντονα κι εγώ τον εαυτό μου να νιώθω μια αίσθηση ότι δεν είμαι παραγωγική Ειδικά όταν ας πούμε κάποια πράγματα, μέσα στην καραντίνα ας πούμε όταν το διάβασμα δεν πηγαίνει όπως ήθελα ή οτιδήποτε Και αναρωτιέσαι και λες μα γιατί Μπορείς όντως να κάνεις ένα σωρό πράγματα και πάλι να βρίσκεις χρόνο να ξεκουραστείς πραγματικά και να ξεκουραστείς όντως πνευματικά και ψυχικά γιατί η ξεκούραση για την οποία μιλάω τώρα δεν είναι απαραίτητα η σωματική, δηλαδή όταν κοιμηθείς, είναι το κομμάτι του πώς ξεκουράζει το μυαλό σου.
Και σκέφτομαι ότι θα μπορούσε αυτό να έχει να κάνει με το γεγονός ότι σαν γενιά μεγαλώσαμε σε μια Ελλάδα οικονομικής κρίσης. Όταν οι γονείς σου χρειάζεται να δουλεύουν συνέχεια για να μπορέσεις να τα βγάλεις πέρα και όχι μόνο οι δικοί σου και οι δικοί μου και όλοι, γιατί η αλήθεια είναι ότι τα τελευταία 20 χρόνια στην Ελλάδα δεν τα λες ήρεμα σε καμία περίπτωση.
Έχουν πάρα πολλά έντονα στοιχεία τα οποία δείχνουν ότι υπάρχει μια πολύ μεγάλη αβεβαιότητα και μια ανάγκη ο χρόνος να παράγει κάτι. Γιατί έχεις μάθει απλά να δουλεύεις όλη την ώρα όχι επειδή σε αρέσει, αλλά επειδή δεν μπορείς να κάνεις αλλιώς. Και νομίζω ότι οι ίδιοι γονείς είναι οι γονείς που θέλουν για τα παιδιά τους το καλύτερο δυνατό. Προσπαθούν με όλα τα μέσα που έχουν να τους προσφέρουν όσα περισσότερα σκύλες γίνεται, ούτως ώστε να είναι χρήσιμα μέλη της κοινωνίας και ίσως να τους προσφέρουν και πράγματα που ήδη εστερήθηκαν και ταυτόχρονα αυτό το ότι μη χάνεις τον χρόνο σου, μη κάθεσαι, κάνε κάτι, κάνε κάτι παραγωγικό και τέτοια είναι αυτή σαν μια κεκτημένη ταχύτητα. Μέσα σε αυτό υπάρχει και το κομμάτι ότι η ξεκούραση είναι λίγο εναχοποιημένη σε έναν δαθμό.
Μπορεί να είναι οι ίδιοι άνθρωποι που δεν είχαν την πολυτέλεια του χρόνου του ελεύθερου ιδιαίτερα. Νομίζω είναι και λίγο δικιά τους αποθυμένα, δικιά τους μετάνοια ότι είχαν χρόνο και το χαραμίσαν σε κάτι και μην κάνεις τη διάλαση που έκανα εγώ. Η ξεκούραση είναι λίγο πολυτέλεια. Συνδέεται λίγο με το χάσιμο χρόνο επειδή πρακτικά δεν δουλεύεις οπότε δεν βγάζεις χρήματα. Άρα είναι ουσιαστικά ότι οι συναισθηματικές ανάγκες έχουν υποτιμηθεί πάρα πολύ και έχουν μπει στα δεύτερη μοίρα.
Και πρακτικά, άμα το σκεφτείς, ψυχολογικά, δεν μας το μάθανε όντως ποτέ το να χαιρόμαστε χωρίς κάποιο συγκεκριμένο στόχο και οπότε γι' αυτό δεν μπορούμε να ξεχωριστούμε χωρίς τύψεις. Νομίζεις ότι αυτό που λες ότι δεν μας το μάθανε, νομίζεις ότι το ξέρανε. Όχι, μα το ξέρανε. Νομίζω ότι πιο παλιά ήταν πάρα πολύ φόκους στο να λύσουν το survival, τα basic survival needs.
Ναι, σίγουρα. Και τώρα που κατά κάποιο τρόπο αυτά λύθηκαν, σε μεγάλο βαθμό, στις ειδικές κοινωνίες τουλάχιστον, έχουν δημιουργηθεί όλα τα νέα first world problems που είναι αυτά που συζητάμε. Σίγουρα, ναι, σίγουρα. Οπότε νομίζω ότι δεν είναι ότι δεν μας το μάθουν. Νομίζω ότι ακόμα δεν το ξέρει πολύ. Δεν το ξέρουν. Το κόσμος.
Φαίνεται πάρα πολύ από το χιόνος ότι ο κόσμος είναι μόνιμα αγχωμένος, ότι πολλοίς κόσμος είναι συνέχεια συγκεκριμένοι ταχύτητα. Δεν ήταν ποτέ prioritized το mental health. Είσαι καλά επειδή ακριβώς είσαι καλύτερα από τους άλλους. Ναι, επειδή είσαι καλύτερα από τους άλλους και μπορεί σαν παιδί να είσαι σε καλύτερη μοίρα από ό,τι ήταν οι γονείς σου. Οπότε είσαι βάση ή είσαι κομπλέ. Το έχεις ρε παιδί μου, δεν χρειάζεται τίποτα άλλο. Που δεν είναι αλήθεια.
αλλά και πάλι έχει ενδιαφέρον να το σκεφτείς και για ποιο λόγο όντως στους γονείς μας τους φαίνεται κουλό το να πεις ότι έχω άγχος και μενοχλεί αυτό είσαι καλά, είσαι καμπλέ πρέπει λοιπόν να το ανακαλύψεις από μόνος σου γιατί κανείς άλλος πριν από σένα δεν το είχε ψάχνει ταυτόχρονα συνειδητοποιείς ότι το mental health έχει εξίσου μεγάλη σημασία με τη σωματική υγεία γιατί συνδέονται και άρρηκτα έτσι αυτό νομίζω προκαλεί το ότι οι νέες γενιές φαίνεται να δίνουν πολύ μεγάλη τριποτεραιότητα στην ποιότητα ζωής και στην καθημερινότητα σε σχέση με τις παλιότερες. Δηλαδή, η πιο παλιά από ό,τι έχω καταλάβει, δίνει πιο πολύ έμφαση στην καριέρα και θα κάνουν πιο πολλές θυσίες και θα πιαζόντουσαν πιο πολύ.
Ενώ, από ό,τι καταλαβαίνω, οι νέες γενιές είναι πολύ στο, οκ, θέλω να κάνω μια καριέρα, αλλά ταυτόχρονα δεν θέλω αυτή η καριέρα να μου καταστρέψει όλη τη ζωή. Δεν θέλω να μου φάει όλη τη ζωή. Θέλω να μπορώ κάπως να μπορώ να χαρώ. Το έχω ακούσει από πολλοί κόσμο να το αναφέρουν αυτός σε διαφορά γενναιών. Και σε μένα βγάζει νόημα αυτό.
Τι νόημα έχει να βγάλεις τα λεφτά άμα πρέπει να φτάσεις 50 χρονών για να τα χαρείς. Ακόμη και αν υποθέτουμε ότι όντως μπορείς να βγάλεις λεφτά με τέτοιο τρόπο τόσο ώστε να σου μείνουν μέχρι τα 50 σου. Αλλά θέλω να πω ότι πώς ακριβώς έχει αλλάξει με τέτοιο τρόπο η κοινωνία και το πώς έχουν και εξελιχθεί που απλά λες ωραία δεν θέλω κάτι τέτοιο για μένα.
Δεν έχει νόημα να βλέπεις όλο το χρόνο για να κάνεις διακοπές δύο βδομάδες το καλοκαίρι. Κάθε την νόημα μου. Και να μην έχεις χρόνο για κανέναν άλλο και τίποτα. Γι' αυτό χρειάζεται όντως να κάνουμε και πιο ανάλαφρα την καθημερινότητά μας νομίζω. Την γεμίζουμε και με ευχάριστα πράγματα να βρίσκουμε χρόνο, να μην είναι η πολυτέλεια Δεν γίνεται ρε να ζεις απλά και μόνο οι διακοπές σου Κοίτα μας πόσους κόσμος το κάνει Το κάνει, μπορείς να το βλέπεις Αλλά δεν γίνεται να ζεις Η καθημερινότητα είναι δύσκολη Αλλά πρέπει κάπως να μπει μια ευχαρίστηση ένα παιχνίδι μες στην καθημερινότητα Δεν μπορείς απλά να ζεις όλο το χρόνο που περιμένεις στην άδεια Μια φορά περιμένεις πρώτα το Χριστούγεννα μετά από το Πάσχα, μετά από το καλοκαίρι να πάμε στο νησί, δεν είναι ζωή αυτό.
Κάτι άλλο που μου έρχεται στον θέλω είναι το πώς ακριβώς αυτή η ξεκούραση ας πούμε, πολλές φορές είναι το προνόμιο των λίγων. Υπάρχει το μάτζετ ότι για να ξεκουραστώ θα πρέπει να είναι όλα τα υπόλοιπα τέλεια, θα πρέπει να έχω τελειώσει από υποχρεώσεις και τώρα αξίζω την ξεκούραση. Το οποίο δείχνει όντως ότι η ξεκούραση είναι λες και είναι όντως κάποια είδος πολυτελείας. Λες και είναι ένα ακριβό 5, με κάποιο τρόπο. Και μας ακούγεται περίεργο, όπως το λέω, αλλά άμα το σκεφτείς δεν είναι έτσι πρακτικά. Μπαίνουμε σε μια τέτοια ρουτίνη, σε μια τέτοια καθημερινότητα που ξεχνάμε ότι πρέπει να ξεκουραζόμαστε και δεν είναι πολύ τέλεια. Είναι όντως basic human need. Δεν πρέπει δηλαδή απλά να έχεις τελειώσει με όλο το χάσιο της εβδομάδας για να μπορείς να ξεκουραστείς.
Είναι το ότι για να μπορείς να είσαι ένας άνθρωπος χαρούμενος και να μπορείς να αποδώσεις και στη δουλειά σου και στις σχέσεις σου και στις ανθρώπινες σχέσεις και οτιδήποτε. Χρειάζεται και να ξεκουράζεσαι. Αν δεν περνάς καλά στη ζωή σου, όλα τα άλλα τα παίρνει μπάλα, είναι ντόμινο μετά. Και απλά είναι ένα rat race και μια κατάσταση η οποία δεν είναι βιώσιμη.
Πολύ γρήγορα θα σκάσει. Θεωρώ ότι σε ένα πολύ μεγάλο φοθμό παίζει ένα ρόλο το επίπεδο ζωής και γενικότερα το κοινωνικό-πολιτικό στάτους, ας πούμε, στις Ελλάδες. Γιατί νιώθω ότι δεν είναι μόνο, ας πούμε, δικό σου και δικό μου προνόμιο το ότι δεν ξέρουμε να ξεχουρεζόμαστε και δεν μπορούμε να πάρουμε ένα break. Πιστεύω ότι είναι λίγο πιο διαδεδομένο από ό,τι νομίζουμε.
Και ακόμη και για άτομα που λες, εντάξει, αυτοί πες να μην έχουν αυτό το πρόβλημα. Νομίζω, Λόκη, όλοι το έχουν. και αν δεις ακόμη και τα βιντεάκια συσσεγωγικά τα οποία είναι ξέρω εγώ για ελληνίδα μάνα βλέπεις ότι δεν έχουμε single unique experience ακόμη και αυτό το μικρό στοιχείο έχει μια βάση Λοιπόν παιδιά άμα υπάρχει κάποιος ψυχολόγος ή κάποια ψυχολόγος στο κοινό θέλουμε να σε εργαστούμε να κάνουμε έρευνα στην ελληνική κοινωνία Θα θέλαμε σίγουρα γιατί έχει πολύ ενδιαφέρον παράδειγμα εσύ που το ξέρεις και έχεις ζήσει επαφές με δανούς, οι ίδιοι οι δανείοι και όλες θεωρούνται πιο ευτυχισμένους λαός στον κόσμο αν δεν κάνω λάθος. Οι Φιλανδοί πρώτος που τους περνάνε.
Ακόμα περισσότερο. Φαντάσου δηλαδή πώς είναι οι Φιλανδοί. Δεν έχω ιδέα. Οι Φιλανδοί από ό,τι έχω καταλάβει έχουν το δικό τους thing. Είναι η υπόλοιπη Σκανδιναβία λίγο μαζί μια μάζα. Και οι Φιλανδοί είναι μόνοι τους. Doing their own thing Ναι, οκ Αυτό που σκεφτόμουν βασικά είναι ότι Οι δανείοι σαν λόγους Όντως θεωρούνται από τους πιο ευτυχισμένους Που μπορεί ούτε να είναι δεύτεροι στην κατάταξη Καλά, τώρα για αυτές οι κατάταξεις είναι πολύ Πολύ φλου, δεν ξέρω πόσο κοντά στη δραματικότητα είναι Είναι φλου και σίγουρα δεν είναι και Τι μέτρο είναι αυτό, με ποιο τρόπο μετράς την ευτυχία Οριακά πιστεύω ότι Οι πολύ φτωχοί τυπάδες σε ένα άκυρο χωριό, σημαίνει που φθενά, στη Λατινική Αμερική, πες να είναι πιο ευτυχισμένη από τους δανούς και ας είναι πάμφτωχη.
Ισχύει αυτό που λες. Αλλά, ας πούμε, με βάση τα μοντέρνα στατιστικά και με βάση τον τρόπο που το μετράνε, επειδή ακριβώς έχουν κάποια σημαντικά σημεία στο βιβλιοτικό τους επίπεδο καλυμμένα και είναι καλύτερα οικονομικά, υπό άποψη εργασίας, έχουν καλύτερο work-life balance, Κάπως ίσως έχουν το κομμάτι της ξεκούρασης πιο σωστά στο μυαλό τους.
Εμείς στην Ελλάδα νιώθουμε ότι την ξεκούραση την έχουμε σαν one time thing. Ή ξέρω εγώ ότι είναι η εξαίρεση των κανόνων. Και ότι δεν έχουμε μάθει να ξεκουραζόμαστε. Που είναι λογικό γιατί όταν δουλεύεις όλη μέρα, η ξεκούραση όντως δυστυχώς θα πιάνει ένα πολύ μικρό μέρος. Δεν είναι δηλαδή ο κανόνας. Και όταν, ας πούμε, π.χ. είναι μια εβδομάδα στην οποία τρέχεις, στο τέλος της εβδομάδας προσπαθείς να μαζέψεις τα σπασμένα και να μαζέψεις ό,τι έχει περισσέψει.
Δεν ξεκουράζεις έτσι. Και τώρα μιλάω κιόλας και από μια πλευρά, ενός ανθρώπου που δεν έχει παιδιά. Αν έχεις παιδιά, είναι ακόμα περισσότερο το τρέξιμο και ακόμα περισσότερες υποχρεώσεις. Αυτό που σκέφτομαι, λοιπόν, είναι ότι κάπως σαν λαός Δεν έχουμε την ξεκούραση ούτε απενεχοποιημένη Ούτε σαν βασικό human need Την έχουμε πιο πολύ σαν ότι εντάξει ρε παιδί μου θα ξεκουραστούμε κιόλας Πρέπει να διευχαριστούμε για ένα Πάσχα η ξεκούραση Για κάποια λόγα δεν έχεις το δικαίωμα να το κάνεις σε καθημερινή βάση Ενώ ας πούμε για τους δανούς πιστεύω ότι είναι τελείως το αντίθετο Είναι ξεκάθαρο το ότι το να ξεκουραστείς δεν είναι η εξαίρεση των κανόνων Είναι ο κανόνας το ότι ναι, προφανώς και μέσα σε μια μέρα θα δουλέψω και θα ξεκουράσετε.
Η εικόνα που έχω πάρει εγώ είναι ότι, εντάξει τώρα και εγώ έχω μιλήσει με ανθρώπους που είναι κυρίως στον τομέα της πληροφορικής. Ωραία, δεν έχω μιλήσει με κάποιον που έχει κάνει μουσική. Αλλά για τους δανούς συγκεκριμένα, αυτό είναι από ό,τι καταλάβαινε λίγο πιο δύσκολη κατάσταση για μετανάστες που πάνε στη Δανία. Καλά, ναι, σίγουρα.
αλλά για τους δανwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwah wahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwah wahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwah wahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwah wahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwah wahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwah wahwahwahwahwahwahwahwahwah wahwahwahwahwahwahwahwahwah wahwahwahwahwahwahwahwahwah wahwahwahwahwahwahwahwahwah wahwahwahwahwahwahwahwah wahwahwahwahwahwahwahwah wahwahwahwahwahwahwahwahwah wahwahwahwahwahwahwah wahwahwahwahwahwahwah πάνω. Και έχουν και λίγο στην κουλτούρα, δηλαδή, επειδή οι πολύ πλούσιοι δανείοι δεν θα πάρουν ένα πολύ ακριβό αυτοκίνητο. Θα εκκληφορούν με ένα νορμάλο αυτοκίνητο, γιατί αλλιώς το κριτικάρουν οι άλλοι.
Αυτό κάνει show-off. Οπότε έχουν και λίγο στην κουλτούρα τους γενικά, ότι όχι στο show-off και όχι στα... Κάπως είτε προσπαθήσεις πολύ, είτε δεν προσπαθήσεις πολύ, θα είσαι σε ένα πολύ ok επίπεδο. Δηλαδή και άτυχος να είσαι, γιατί ok. που έχει κάποιον που μπορεί να προσπαθείς πάρα πολύ και να μην του βγει. Ή να έχει και αποθέμα υγείας ή οτιδήποτε και να μην τα καταφέρει.
Όλους τους ανθρώπους θα τους μαζέψουν και θα τους πάνε σε ένα πολύ εξωπρεπές. Δηλαδή είναι το σύστημα στημένο έτσι και οι θεσμοί του που θα σε πάνε σε ένα πολύ εξωπρεπές κομμάτι διαβίωσης. Δηλαδή όχι απλά να ζήσω σε ένα σπίτι εξωπρεπές να έχω και μια καλή ποιότητα στο σπίτι. Δηλαδή να έχω κάποια έπιπλα που να μ' αρέσουν τα έπιπλα μου ή να μπορώ να πάω μια φορά τη βδομάδα να φάω έξω.
Δηλαδή να έχεις και ένα επίπεδο ζωής και κάποιες μικρές πολυτέλειες μέσα σε αυτό. Οπότε αυτό που έχω καταλάβει πρακτικά με τους δανούς που έχω μιλήσει είναι ότι δεν έχουν αυτό το άγχος για το μέλλον τους καθόλου. Είναι πολύ σίγουρο ότι οκ είμαι σε ένα κράτος, το κράτος αυτό με προσέχει. Άμα μου συμβεί κάτι στην υγεία μου με προσέχει το κράτος.
τη σύνταξή μου το έχω εμπιστοσύνη στο κράτος έχω εμπιστοσύνη στους θεσμούς μου και έχουν μια μικρή περηφάνεια γι' αυτό και επτικέως και μπράβο τους πραγματικά όλους αυτού που έχουν φτιάξει και πολύ ωραία και μακάρι να συνεχίσει να λειτουργεί απλά αυτή η διαφορά βλέπω ότι τους λείπει το άγχος για το μέλλον αυτή η ανησυχία δεν ξέρω τι μου ξημερώνει αύριο δηλαδή έχουν το άγχος της επιβίωσης βασικά δηλαδή ξέρουν ότι ότι και να γίνει θα υπάρχω αύριο.
Ενώ εδώ είναι πολύ πιο αβέβαια τα πράγματα. Και σαν γενιά, σαν τζεν ζέντας, νομίζω ότι επειδή ακριβώς έχουμε αντιληφθεί ότι με βάση το οικονομικό στάτους παγκόσμια δεν πρόκειται να γίνεις πλούσιος. Υπάρχει το στοιχείο ότι ναι, οκ, θα δουλέψω για να βγάλω όντως τα προστοζήν και ίσως να αφήσω κάποια χρήματα στην άκρη τα οποία θα μπορέσουν να με τηρίξουν, να μαζέψω, να έχω αλλά δεν υπάρχει αυτό το πρέπει να δουλέψω για να γίνω πλούσιος γιατί πολύ απλά δεν θα γίνεις. Δεν θα γίνεις πλούσιος δουλεύοντας στο σχήμα το οποίο υπάρχει. Φυσικά και μπορείς με άλλους τρόπους αλλά όχι με το ξέρω εγώ να δουλέψει υπερορίας σε μια εταιρεία. Όπως είχαν ας πούμε πολλοί σημαντικοί. Ακόμα γίνεται απλά είναι οι εξαίρεστοι, είναι συγκεκριμένες εταιρείες Ναι είναι πολύ σπάνιο.
Είναι πολύ σπάνιο. Και εντάξει, όχι, άμα πας σε μια εταιρεία μεγάλη και κάτσεις εκεί για 25-30 χρόνια και κάνεις καλά τη δουλειά σου, θα πας σε μια πολύ ψηλή θέση και όντως εκεί πέρα θα τα πληρωθείς. Σκέψου όμως ότι αυτό για να γίνει πρέπει να γίνεις 25 με 30 χρόνια. Πάντα γίνει. Κι όταν πλουτίσεις πρέπει να κάνεις κάποια μορφή επιχειρηματικότητας.
Ή κάποια μορφή εγκληματικότητας. Την δεύτερη δεν την προτείνουμε. Όλο αυτό νομίζω ότι καταλήγει τελικά στο ότι και πάλι δεν έχεις το περιθώριο και τη δυνατότητα σε μια καθημερινότητα να έχεις χρόνο και καπάσε τη ίσως να ξεκουραστείς χωρίς τύψεις. Γιατί όταν, ας πούμε, από παντού βομβαρδίζεσαι με το ότι πρέπει κάτι να κάνω συνέχεια ή με το ότι εσύ από μόνος έχεις μείνει με μια κεκτημένη ταχύτητα λόγω δουλειάς, είτε επειδή οι γονείς σου έχουν περάσει το ότι κάνε κάτι χρήσιμο με το χρόνο σου, ξαφνικά όταν όντως έχεις τη δυνατότητα ή την ευκαιρία να ξεκουραστείς, νιώθεις ότι σε τρώνε τα χέρια σου και ταυτόχρονα νιώθεις ότι κάτι μπορώ να κάνω τώρα εγώ, δεν μπορώ να κάθομαι, δεν μπορώ να κάθομαι.
Αλλά όταν δεν έχεις τι να κάνεις, νιώθεις τύψεις. Τον να κάτσεις να δες μια σειρά με την ισχύ σου, να παίξεις όλες τα παιχνίδια ή να κάνεις μια βόλτα χωρίς σκοπό. Μπορεί να λες πού είναι χαμένος χρόνος τώρα. Ίσως έπρεπε να κάνω κάτι άλλο. Μπορεί να έπρεπε να ακούω ένα podcast το οποίο να μου μάθει κάτι. Ακόμα και έτσι.
Δεν θέλω να μιλώ δικό μας podcast, εννοείται αυτό. Προφανώς και να μας ακούτε. Όσο κάθεστε και έχετε τύψεις, τουλάχιστον βάλε τραπέζι by the way αλλά δεν ξέρω ήταν πολύ ακραία συνειδητοποίηση ότι ρε πώς να ξεκουραστώ αφού δεν ξέρω πώς γίνεται δεν έχω ιδέα πώς να το κάνω και το παρατηρώ πολύ έντονα στους ανθρώπους γύρω μου και συνειδητοποιώ ότι ξέρεις δεν είναι one time thing δεν είναι one time incident είναι συνολικό και σήμερα έκανα την ερώτηση στον μπαμπά μου πιστεύεις ότι ξέρεις να ξεκουράζεσαι και η απάντηση ήταν όχι Τον ζήτησα να επεκταθεί λίγο τέλος πάντων Μου είπε ότι δεν ξέρω να ξεκουράζομαι Καταρχάς σωματικά γιατί κοιμάμαι λίγο Τέλος πάντων ήταν σε φάση ότι όχι δεν ξέρω να ξεκουράζομαι Γιατί δεν κοιμάμαι αρκετά και τέτοια Και λέω οκ, άσε το κομμάτι της σωματικής ξεκούρασης Πνευματικά και ψυχικά Ξέρεις να ξεκουράζεσαι Και ήταν σε φάση ότι ναι, ξέρω Γιατί δεν έχω τόσο άγχος όσο είχα πιο παλιά wahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwah
Εγώ περπατάω γρήγορα γιατί περπατάνε τόσο αργά κάποιοι άνθρωποι, ξέρω εγώ. Και κάποια στιγμή συνειδητοποιείς ότι το περπάτημα γρήγορα όταν όσο πούμε δεν έχεις κάπου να πας, είναι μία απόρρεια το ότι απλά όλη σου τη ζωή συνηθίζεις να τρέχεις να προλάβεις κάτι από ό,τι τρέχεις. Συνήθως όταν μάθω το περπάτημα σου ή το τρέξιμο σου είναι για να προλάβεις κάποιο που είσαι αργής ή να προλάβεις το λεωφορείο ή ξέρω εγώ κάτι τέτοιο, μετά απλά μαθαίνεις να περπατάς γρήγορα και ρορφιέζει γιατί. Οπότε ναι και αυτό, αυτό που πολλές φορές προσπαθώ και συνειδητά να περπατάω λίγο πιο αργά και ανάμεσα φάση, ωραία, τώρα δεν βιαζόμαστε, έχουμε να πάμε κάπου. Και μετά η συζήτηση πήγε στο πώς ξεκουράζεται ψυχικά και πνευματικά, ας πούμε, σε μία καθημερινότητα. Γιατί δεν έχουμε τόσο πολύ στην κουλτούρα μας, τα χόμπι. Δεν είμαστε σαν τις αμερικανικές ταινίες που έχουν σε χόμπινε πιούν για γκολφ κάθε Κυριακή. Δεν είμαστε σε αυτή την κατηγορία ανθρώπων. Είμαστε πολύ πλούσιοι
να πας γκολφ. Ισχύει, όντως συνήθως είναι πλούσιους οι Αμερικάνους. Αλλά ακόμα και κάτι άλλο ρε παιδί μου, κάτι πιο χαλαρό δεν σου λέω εγώ, σου λέω ένα περπάτημα στη φύση π.χ. αλλά να είναι στάνταρ κομμάτι της εβδομάδας σου και όχι μία φορά στο τόσο. Πολλοί άνθρωποι έχουν χόμπι, τα οποία τα έχουν μέσα στην εβδομάδα τους. Συστηματικά.
Το πιστεύεις. Εγώ δεν μπορώ να το συλλάβω. Νιώθω ότι άμα μπει συστηματικά κάτι αρχίζει και γίνεται υποχρέωση και φεύγει από χόμπι. Ναι, όχι απαραίτητα όμως γιατί ο άλλος μπορεί να το κάνει για διασκέδαση. Μπορεί π.χ. κάποιος να θέλει να κάνει τώρα το πρώτο παράδειγμα που μου ήρθε δεν ξέρω γιατί το σχαίνομαι, αλλά πες ότι κάποιος έχει κολυμπητήριο στο Σεββατοκύριακό του και το κάνει επειδή περνάει καλά και επειδή του αρέσει βγάζει το στυμ.
Ή αντίστοιχα μπορεί κάποιος να έχει σε μια καθημερινή βάση να πλέκει ή να ασχολείται με τον κήπο του. Κραίω. Εγώ ποτέ δεν το είχα αυτό στην καθημερινότητά μου. Δεν είδα ποτέ τους γονείς μου να έχουν dedicated χρόνο για κάτι το οποίο τους γεμίζει και τους κάνει χαρούμενους. Πού το βρουν αυτό το χρόνο? Υπάρχει ο χρόνος, ναι Εντάξει, πες ότι υπάρχει ο χρόνος σε αυτοκύριακα Επειδή μου σε έναν βαθμό Και τον έωτησα ξέρω εγώ και του λέω ότι Δεν έχουμε τα χόμπι και τα λοιπά Μου είπε ότι πιο παλιά είχε χόμπι Όπως χορό και τέτοια Αλλά τώρα σκέφτεται να μάθει παραδοσιακούς Δεν πιστεύω ότι θα γίνει Όχι επειδή δεν μπορεί Απλά επειδή όντως ξέρεις κάπως νιώθω ότι Δεν υπάρχει αυτό το ότι υπάρχει dedicated χρόνος για τον εαυτό σου και χρόνος τον οποίο θα αξιοποιήσεις για να ξεκουραστείς. Θα μπορούσες ένα παράδειγμα του ότι κάνω κάτι όχι απλά επειδή είναι χρήσιμο, αλλά επειδή είναι χαλαρωτικό ποιοί το να φτιάχνεις puzzle το οποίο για πολλοί κόσμο είναι πάρα πολύ βαρετό
το καταλαβαίνω, για μένα δεν είναι βαρετό αλλά αντικειμενικά αν το δεις δεν προσφέρει κάτι γιατί όμως θα πρέπει να προσφέρει κάτι είναι fun, άνθρωποι μαζεύανε γραμματώσιμα και χαιρότσαν με αυτό. Αυτά τα πράγματα νιώθω ότι μας λείπουν. Λίγο ξέρεις αυτά τα πιο analog hobbies λίγο αυτό το ότι κάτι το οποίο πραγματικά το βλέπεις και λες μα είναι τελείως άχρηστο γιατί, γιατί, γιατί απλά προσφέρει μια ψυχική χαρά it's ok. Αρκεί να υπάρχει κάτι που σε κάνει απλά χαρούμενο χωρίς να έχει κάποιο value και του λέω το μεταξύ γιατί ας πούμε δεν κάτσαι να φτιάχνεις παζλ γιατί δεν κάτσαι να φτιάξεις παζλ, λέω τελείως άχρηστο και ήμουν σε φάση ακριβώς αυτό εννοώ και λέει πρώτη μόνο να διαβάσω το βιβλίο μου να πάρω κάτι από αυτό και μες σε φάσει yes thank you είναι exactly my poem νιώθω ότι και τα χόμπι και ο χρόνος για ξεκούραση και η χαλάρωση όλα αυτά είναι λίγο δαιμορροποιημένα σε μια φάση που όντως ο χρόνος σου πάντα πρέπει να έχει κάποιο σκοπό και αυτό είναι λάθος δεν είναι λάθος
μόνο εμένα έχει αρχίσει να μου φαίνεται λάθος είναι και το ότι πολλές φορές δεν έχεις πολύ χρόνο Οπότε αυτό το λίγο χρόνο που έχεις, τον κάνεις έτσι πολύ overthink το ότι θα τον κάνεις και που θα τον οφειρώσεις. Και όταν υπάρχουν και κόστιες ευκαιρίες εκεί μέσα είναι να του κάνω κάτι παραγωγικό ή να κάνω κάτι άλλο. Και προσπαθήσεις κάπως να είναι και παραγωγικό και να περάσεις καλά και να ξεκουραστείς μέσα σε όλα, μέσα σε μια ώρα.
Έχω πάρα πολλά χρόνια να το κάνω. Θυμάμαι που πήγαινα για ψάριμα πιο μικρός. Με καλάμι. Το απόλυτο brain dead απλά κάθεσαι. Αδειάζει το μυαλό σου τελείως Παραλία, βλέπεις τον ουρανό, βλέπεις τη θάλασσα Παρέα με κανένα φιλαράκι Και δεν σκέφτεσαι απολύτως τίποτα Και κάνεις εντελώς disconnect Δεν έχω τόσο υπομονή Αλλά μου φαίνεται πολύ ωραίο Αλλά θέλει πιο χειρότερα ώρα αυτό Πρέπει να κάτσεις να εργανώσεις, να πάεις να ετοιμάσεις τον εξοπλισμό Να πας στην παραλία, να κάτσεις εκεί 2, 3, 4, 5 ώρες Και είσαι φασί αυτές τις 5 ώρες μπορούσα να κάνω 20 παζλ.
Είναι η μονάδα μέτρησης στα παζλ. Ισχύει όμως αυτό που λες. Σίγουρα δεν έχουμε πάντα την πολυτέλεια να κάνουμε όλα τα χόμπι τα οποία μπορούν να παρώνε πάρα πολύ χρόνο. Αλλά δεν είναι μερικές φορές κάπως μουδιαστικό το να νιώθεις ότι έχεις ένα πολύ μικρό ή μεγάλος με πες ότι έχεις ένα τρίωρο τσάνγκ χρόνου και να θες να τον κάνεις κάτι και να έχεις μία λίστα με 25 πράγματα τα οποία πράγματα είναι.
Είτε πράγματα που μπορούν να είναι απλά δουλειές που πρέπει να γίνουν Είτε να είναι πράγματα που σε κάνουν να είσαι ένα χαρούμενο Είτε να είναι πράγματα που είναι για σένα παραγωνικά Είτε οτιδήποτε άλλο Και να νιώθεις ότι πρέπει όλα αυτά να τα χωρέσεις εκεί μέσα Ξαπλά κάθεσαι στο βάνι και μετά από λίγο πιάνεις ρίλς Γιατί έχεις μου διάσει Εμένα μου είχε τύχει Τώρα έχει καιρό να μου συμβεί κάτι τέτοιο Αλλά μου είχε τύχει να έχω πολύ μεγάλο μπέρσ ενέργειας και όρεξη να κάνω, να έχω ξεόρρος με λόγο μου, να κάνω πέντε συγκεκριμένα πράγματα και να νιώθω, θέλω να σπάσω την εαυτό μου σε πέντε κομμάτια και να μπορώ να τα κάνω και τα πέντε ταυτόχρονα γιατί δεν προλαβαίνω.
Και τελικά δεν κάνω τίποτα από αυτά. Και έτσι έβανα κάλυψη στο multithreading. Έχω σκεφτεί από μικρή εντός μεταξύ, σκεφτόμουν από πολύ έντονα πόσο πολύ θα βόλβαινα να μπορούσα να κλειονοποιήσω τον εαυτό μου. Το σκεφτόμουν από πολύ μικρή αυτό γιατί σκεφτόμουν ότι θέλω πολλές φορές να κάνω πολλά πράγματα ταυτόχρονα. Μακάρι να μπορούσα να είμαι, ξέρεις, δύο ή τρεις διαφορετικές βερσιών και να μπορώ να κάνω όλες τις δουλειές μου την ίδια στιγμή.
Αυτό είναι για παραγωγικότητα ή ήταν και για να περάσεις καλά. Δεν είναι για παραγωγικότητα, το πρόβλημα πηγάζει πολύ βαθιά. Νομίζω ότι ήταν πιο πολύ ανάγκη ότι πρέπει να θέλω να τελειώσω τις υποχρεώσεις μου, Μετά να έχω λίγο χρόνο για τον εαυτό μου Αλλά επειδή αυτά δυστυχώς πρέπει να γίνουν σηριακά Θα ήταν πολύ δανεικό να μπορούσε να έχω ένα κομμάτι του εαυτού μου Να ασχολείται με τις υποχρεώσεις Και μετά να υπάρχω εγώ που θα μπορούσα να κάνω ό,τι θέλω Και να με κάνει χαρούμενη Κατάλαβες Αυτό ότι με κάποιο τρόπο πρέπει υποχρεώσεις να βγουν από τη μέση Αλλά δυστυχώς δεν υπάρχει μια άλλη έβα για να τα κάνει Δεν ξέρουμε ωραία Ας πάρουμε σαν δεδομένου ότι δεν ξέρουμε να ξεκουραζόμαστε πραγματικά Οκ δεν έχει σημασία ο λόγος Αλλά δεν ξέρουμε Τι κάνουμε τώρα Λοιπόν σου χωρίσει Υπάρχουν έναν τον κόσμο διάφορα pilgrimage μονοπάτια Πας εκεί που περπατάς Χιλιόμετρα επί χιλιόμετρα στα βουνά Ακολουθές τις διαδρομές που κάναν παλιά μοναχοί Τι λες ρε Υπάρχει ένα στην Ισπανία
Το Camino Decati Έχει στην Ιαπωνία ένα pilgrimage Υπάρχει στο Άγιο Όρος αλλά αυτό είναι μόνο για άντρες. Δυστυχώς. Και αυτό, πήρε, κάνεις πύληγρομμα και μήπως βρεις τη λύση, ξέρουμε. Φίλε, τι είναι αυτά που λες. Δεν ήξερα ότι υπάρχει τέτοιο πράγμα, αλήθεια. Και περπατάς μπορεί να σου πάρει δείχνω μέτρα, δεδομάδες. Και υπάρχουν ειδικά σπιτάκια για αυτούς που περπατάνε τη διαδρομή και κάθε μέρα έχει κάπου να κοιμηθείς με πολύ οικονομικό η διαμονή.
Συνέχιζε και ένα πρωινό και κάνεις πίγκριμα και μπορείς να παραπατάς ένα μήνα. Ακραίο! Κοίτα τι χάρτη έχει. Α, είναι πολλά. Είναι τόσα πολλά. Καμή είναι ότι σαν διάγκω νομίζω είναι το στην Ισπανία. Καλά, πως έτσι λεγότανε. Αυτό που κρατάω είναι ότι άμα μείνω άνεργος κάνα μήνα, ξέρω τι θα κάνω. Έχει και στην Ελλάδα τέτοια πολλά.
Μπορεί κατά... Μία λύση είναι αυτό. Πήγαινε, κάνει πίγκριμα στο Θιβέτ, κάτσε εκεί με τους μοναχούς για μερικούς μήνες. Πάρα πολύ ενδιαφέρον. Μία σκέψη που είχα γενικά σε αυτά ήταν ότι σε ένα μεγάλο βαθμό νομίζω ότι μου διάζουμε όταν κάτι από τη μία πλευρά υποτίθεται ότι πρέπει να είναι ξεκούραση από την άλλη καταλήγει να είναι λίγο σαν υποχρέωση και εγώ δεν μπορώ να καταλάβω πάντα πού στέκομαι ή τι μου φταίει.
Αλλά κάτι που σκεφτόμουν και ένα πολύ μεγάλο κομμάτι που με απασχολεί αυτόν τον καιρό είναι το ότι δεν έχω βρει ακόμα τους επόμενους μου στόχους. Ή λίγο σαν ότι περνάνε οι μέρες μου και είναι όλα λίγο πιο αδιάφορα, αν ο Γαζινό είναι αυτό. Δεν έχει τόσο το στοιχείο του καινούριου μέσα ή δεν έχω τόση όρεξη να κάνω καινούρια πράγματα ή να ψάξω καινούρια πράγματα ή οτιδήποτε.
Είναι απλά χειμώνας, Εύα. Ναι, το έχω σκεφτεί, το έχω σκεφτεί. Η μέρα μεγαλώνει, αλλά η έμπνευσή μου ακόμα δεν έχει έρθει, να το πούμε σε αυτό το σημείο και δεν ξέρω κατά πόσα θα έρθει σύντομα I don't know αλλά περιμένω να έρθει η άνοιξη κάντε like, κάντε like για να έρθει πιο γρήγορα η άνοιξη για να έρθει η έμπνευση στην Εύα αλλά είδα τις πρώτες ανθισμένες αμυγδαλιές και χάρηκα πάρα πολύ ήμουν σημασία, έρχεται η άνοιξη μετά συνήθιζα ότι είναι 13 Φεβρουαρίου οπότε δεν είναι τόσο απλά έχουμε global warming αυτή η σκέψη που είχα είναι ότι γενικά νομίζω ότι αυτό είναι η ρίζα πολλών από τα προβλήματα που τυχαίνει να έχουμε.
Το ότι δεν έχουμε στο ελό μας πώς να ξεκουραζόμαστε. Είναι η ρίζα και για το ότι πολλές φορές όντως θα πάτες burnout πιο εύκολα και για το ότι μπορεί να νιώθεις ότι δεν είσαι αρκετά ή δεν είσαι όντως άξοα υπαραγωγικός σε κάτι που πρέπει να είσαι, όπως είναι η δουλειά σου, που και ταυτόχρονα έχει όντως ρίζες πολύ αιβαθιές που μπορούν να έχουν να κάνουν είτε με την κουλτούρα, είτε με το πως έχουμε μεγαλώσει είτε με την προσωπική αποτελεωμανία που μπορεί να έχει ο καθένας αλλά υπάρχει μια συνεχής επίκριση αν μπορώ να το θέσω έτσι δηλαδή από εμάς προς εμάς ωραία ωραία επειδή σε πέτσες έκανα δισκόπου λίγο πριν υπάρχει αυτό now what το pilgrimage είναι μια επιλογή ωραία τι άλλες επιλογές υπάρχει ο κόσμος γιατί δεν ξέρω κατά πόσο όλοι μπορούν να πάει να κάνουν γιατί μπορώ εγώ υπάρχει free will ωραία θεωρητικά Τώρα η ερώτηση είναι Τελικά το θέμα είναι πώς μαθαίνεις να ξεκουράζεσαι Ή πώς ακριβώς Ξεπερνάς τις τύψεις Ή το κατά κάποιο τρόπο το μπλοκ που μπορεί να έχεις φάει
Από την όρεξή σου Για καινούργια πράγματα Δεν ξέρω κατά πόσο αυτό είναι κάτι που μπορεί να αποτεθεί Συνολικά ή κατά πόσο Είναι κάτι που είναι ατομικό Και πρέπει ο καθένας να το βρει κάπως την εαυτό του Μερικές ιδέες τις οποίες τις είχα πετύχει Κάπου τα Χριστούγεννα Γενικότερα φέτος από τον Ιανουάριο και μετά είχα ξεκινήσει χωρίς καθόλου καινούργιους στόχους για αυτή τη χρονιά.
Δεν ήταν επίτηδες για να αποδείξουμε το νόημα του πρώτου μας επεισοδίου, αλλά ήταν πιο πολύ το ότι όντως για κάποιο λόγο ένιωθα από το Δικέμβρη ότι δεν έχω κάποια καινούργια ιδέα μέσα που να θέλω να την εφαρμόσω και να την δοκιμάσω. Σε άλλες φάσεις μπορεί να ήξερα ότι θέλω να δοκιμάσω, κάνω να ρίχνεις πηχή. Ή ότι θέλω να βάλω στόχο να ξεκινήσω το podcast, παράδειγμα.
Τώρα ήταν λίγο πιο, επειδή ήταν κάπως αυτά, είχαν μπει σε μια σειρά, χρειαζόταν να είναι λίγο πιο specific αυτή η στόχη. Το να πω, ας πούμε, ότι θέλω να βγάλω άλλα 10 επεισόδια, ναι, οκ, είναι ένας στόχος, αλλά κάπως δεν μου καθόταν καλά. Και γιατί και να πέσω πάνω σε ένα βίντεο που έλεγε ότι ένας τρόπος να προσεγγίζουμε τα θέλω μας, τα καινούργια πράγματα που θέλουμε να δοκιμάσουμε είναι όχι με στόχους, γιατί αυτό όντως μπορεί να είναι και πολύ μπλοκαριστικό αλλά και δύσχριστο πολλές φορές, αλλά με πειράματα.
Τι να βάλεις κάπως στη ζωή σου το πειραματισμό με την έννοια ότι να πεις ότι για 30 μέρες ή για 2 εβδομάδες θα δοκιμάσω αυτό το καινούριο στοιχείο ή θα δοκιμάσω π.χ. να κάνω βόλτες κάθε μέρα, θα δοκιμάσω αυτό το καινούριο άθλημα για αυτό το διάστημα. Και κάπως αυτό που μου έβγαλε λίγο περισσότερο νόημα Με την έννοια ότι λίγο αρχίζει να παίρνει αυτή τη μορφή παιχνιδιού Εν τέλει νιώθω ότι αυτό που μας λείπει πολύ έντονα Είναι το κομμάτι του παιχνιδιού Είναι το κομμάτι ότι πλέον όλα μοιάζουν σαν tasks στο to-do list Ή σαν για πιο corporate όρους KPIs που πρέπει απλά να χτυπήσεις Και όχι σαν τη ζωή σου την οποία τη φτιάχνεις όπως τη θες και την εφαρμόσεις και την προσαρμόσεις και σε βολεύει και σε αρέσει και πνέσεις καλά.
Γιατί εμένα το στοιχείο που μου έλειπε αυτόν τον καιρό είναι ότι ένιωθα ότι δεν περνάω καλά. Δεν περνάγα άσχημα. Απλά βαριόμουν. Και βαριόμουν όχι με την έννοια του ότι βαριέμαι και μου έρχεται έμπνευση. Είναι ότι βαριόμουν και ένιωθα ότι κάπως με κουράζει αυτό. Και παρόλα αυτά, ενώ είχα αφήσει και το κινητό στην άκρη πολύ παραπάνω και ενώ είχα αποφασίσει ότι θα πάρω το χρόνο και θα ξεκουραστώ και θα ερεμίσω και πάλι το μυαλό μου δεν λειτουργούσε.
Έχω αποφασίσει να μην έχω καθόλου δημιουργικό στοιχείο και άμα σ' αρέσει ζεις έτσι. Και είμαι σε φάση, δεν θέλω να ζήσω έτσι όμως. Γιατί είναι αυτό ότι λείπει το φαν από μέσα. Ότι, οκ, υπάρχει αυτό και εγώ σε κατάσταση. Και σε αυτά που είναι μετρήσιμα, ξέρω απολύτως, με τεράστια κρίβε ακριβώς πρέπει να κάνω. Μου είναι πολύ εύκολο, είναι πολύ διεκτριμιστικό να πάω από το α στο β.
Είναι απλά, οκ, θα κάτω, θα κάνω αυτό, αυτό, αυτό και αυτό και θα έχω το αποτέλεσμα. Σε αυτό πώς πάμε, τύπου, από το α στο β. Όλα αυτά θέλουν ένα πειραματισμό, θέλουν μια εξερεύνηση, θέλουν κάποια... Είναι ακριβώς αυτό που είπες, ο στόχος είναι το παιχνίδι. Αυτό που δεν είχα καθόλου στο μυαλό μου ήταν το παιχνίδι. It's supposed to be fun.
Ναι, το κομμάτι του παιχνιδιού και της υποχρέωσης. Αυτό, εκτός από το κομμάτι της προσωπικής μας σχέσης με τον εαυτό μας και το πώς ακριβώς βλέπουμε τη ζωή μας και το πώς ακριβώς κινείσαι, γιατί νομίζω το point στη ζωή μας είναι ότι γενικά πρέπει να περνάμε καλά. Το πώς περνάς καλά, δεν περνάς καλά μόνο αν απλά έχεις τρεις-πέντε εξεργοφάσεις μες στο μήνα σου που κάνεις κάτι ενδιαφέρον, Ή ακόμα και το να περνάς καλά Το να βγαίνεις με φίλους σου και να περνάς όμορφα Αλλά είναι και το ότι κάπως πρέπει Η καθημερινότητα να είναι ευχάριστη Ο μόνος τρόπος να το κάνεις αυτό Όταν είσαι μόνος σου π.χ.
Ο τρόπος να κάνεις την καθημερινότητα ευχάριστη Είναι όντως να ξεκινήσεις να τη βλέπεις ευχάριστα Ή να βρίσκεις ενδιαφέρον σε μικρά πράγματα Καθημερινά Ή αντίστοιχα να περπατάς και να λες χαχα παιρνάω καλά και με τον εαυτό μου ας πούμε είναι mindset δεν είναι κάτι που το βάζεις σε το ντούλις είναι full mindset το mindset αυτό, ο τρόπος που λειτουργεί σε ένα μεγάλο βαθμό έχει να κάνει με το πόσο διασκεδαστικά είναι κάποια πράγματα αλλά και με το πόσο διασκεδαστικά θα βλέπεις εσύ γιατί σαν παιδιά μας φαινόταν όλα πολύ ενδιαφέροντα και γιατί ας πούμε και σαν παιδιά αυτό μάλιστα είναι πολύ ενδιαφέρον γιατί πρόσφατα άκουσα αυτό που λέει ότι για ποιον λόγο όταν ήμασταν παιδιά ο χρόνος ή τα καλοκαίρια φαινόταν σαν να διαρκούν αιώνες.
Ενώ τώρα μοιάζει ξέρω εγώ απλά 15 μέρες και τέλος. Ή αντίστοιχα ότι κάθε χρόνο περνάει και νιώθεις ότι περνάει όλο και πιο χρήγορα. Αυτό που συμβαίνει στην πραγματικότητα είναι ότι το μυαλό κρατάει και σηματοδοτεί τις μνήμες οι οποίες έχουν μέσα τους κάτι καινούργιο, τηλευταία στοιχείο του novelty. Και ότι σαν παιδί συνέχεια μεθαίνεις και με όλια πράγματα και συνέχεια παίρνεις ερεθίσμα.
Είσαι ένα σφουγγάρι πρακτικά. Οπότε κάθε πράγμα που κάνεις σου φαίνεται ενδιαφέρον. Οπότε γι' αυτό όλη σου χρονιά κράταγε περισσότερο και κράταγε σαν έναν αιώναινο τώρα. Λες πότε ήταν εγώ νόμιζα ότι... Λες εντάξει το 2016 ήταν πέρυσι ας πούμε. Είναι το γεγονός ότι κάνεις συνέχεια μία πάνω κάτω ίδια καθημερινότητα η οποία δεν αλλάζει.
Οπότε το μυαλό απλά δεν τη συγκρατεί Γιατί το μυαλό είναι φτιαγμένο Για να μην κρατάει όλη την πληροφορία την άχρηστη Κρατάει μόνο τα σημαντικά Είναι και ο λόγος που άμα πας ταξίδι Και κάνεις πάρα πολλά πράγματα Μέσα σε τρεις-πέντε μέρες Ναι, έφυγα έναν αιώνα Ναι, και είναι πολύ σημαντικό αυτό Άρα το στοιχείο το οποίο διαφοροποιεί Ένα παιδικό μυαλό από ένα ενήλικο μυαλό wahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwah
με το δεύτερο επεισόδιο που είχα αναφέρει και είναι το βιβλίο με τις ιδέες που είχα πει ότι πολλές φορές τα παιδιά έχουν τη δυνατότητα να σκέφτονται και να αφήνουν τη φαντασία τους ελεύθερη και δεν έχουν τα όρια που έχουμε εμείς σαν ενήλικες. Οπότε πρακτικά μπορούν να διασκεδάσουν πολύ πιο εύκολα. Και σκέφτομαι ότι όταν είμαστε σε ένα μεγάλο road trip που ήσουν στα μάξη και έβλεπες σταγόνες της βροχής Κυριολεκτικά, σκεφτόσουν ότι έχω μια σταγόνα και ποια σταγόνα θα φτάσει πιο γρήγορα κάτω και παίρναγες ωραία με αυτό.
Ή βαριόσουν έξω και σκεφτόσουν έναν ανθρωπάκι όσο πρέπει να μάθεις. Σκεφτόσουν έναν ανθρωπάκι που πήδαγε από σημείο σε σημείο και σε ακολουθούσε μαζί. Δεν το έχεις κάνει αυτό εσύ ποτέ. Το έχουμε κάνει όλοι ρε. Ναι. Δηλαδή, not a single unique experience by the way. Αλλά αυτό είναι πάρα πολύ ενδιαφέρον. Στο ότι μπορούσες να βρεις διασκεταστικό και να παίξεις με το μυαλό σου και να σου φανεί διασκεταστικό το οτιδήποτε.
I still do it. Και εγώ κάποιες φορές, αλλά πολύ πιο σπάνια. Ναι, οκ. Και ίσως να ήθελα να κάνω περισσότερο. Επίσης δεν μπορούμε να το κάνουμε τον οδηγό. Όταν οδηγιάλλος μπορώ να σκέφτομαι ανθρωπάκια να πηδάνε γύρω γύρω, αλλά όταν οδηγό δεν γίνεται. Θέλει απλά εξάσκηση. Αλλά ξέρεις Το παιχνίδι γενικά νιώθω ότι είναι ένα κομμάτι Που το έχουμε χάσει πάρα πολύ σαν νύχτα Νόμιζε πρέπει να είναι στην καθημερινότητα Δεν το έχουμε στην καθημερινότητα Πρέπει να είναι στην καθημερινότητα Παιδιά πληρώνεστε το ίδιο Είτε βαϊμπάρετε με τους συναδέλφους σας Είτε μη ζευγάζετε Οπότε you know what to do Ισχύει αυτό Νιώθω ότι αυτό το κομμάτι του παιχνιδιού Το πιο fun κομμάτι Είναι πάλι εκεί που παίζεις και γνωρίζεις κάτι καινούριο και μέχρι να γίνεις καλός είναι πολύ διασκεδαστικό.
Τώρα πια νιώθω ότι κολλάει και με αυτό που είπαμε στην αρχή, ότι τώρα μπορεί να ξεκινήσεις κάτι, να σ' αρέσεις στην αρχή και μετά όταν σταματήσεις να σου δίνει τοπαμίνη, βαριέσαι και το παρατάς στη μέση. Και αυτό είναι γιατί πάλι το βλέπεις σαν τάσκη, λες ωραία το έχω κάνει, τώρα πρέπει να το κάνω ακόμα καλύτερο, αντί να σκεφτείς, τώρα απλά παίζω και διασκεδάζω και that's the point, that's the whole point.
Τραγματικά νιώθω ότι στο τέλος της μέρας η λύση είναι απλά κρυμμένη σε κοινή θέα. Βγάλε τα Lego από τα ντουλάπια. Να πω ξανά. Πάρα πολύ ακριβό χόμπι. Πάρα πολύ ακριβό χόμπι. Πάει κόσμο που τα παίρνει πλέον για επένδυση στα Lego. Ναι φίλε. Είχα δει ένα βίντεο, εσύ μου το έχεις δείχνει που ήταν ένας τύπος ο οποίος είχε μια συλλογή από LEGO που ήταν άπειρα Ήταν ένας τύπος ο οποίος εφθάφευγε από το σπίτι και είχε μια αποθήκη γεμάτη LEGO ακόμη και κομμάτια ξέρω εγώ που ήταν συλλεκτικά για να κυκλοφορούν και όλα αυτά και ήθελε να αλλάξει σπίτι ήταν κλεισμένα κουτιά, δεν ήταν ότι τα άνοιγε και τα είχε φτιάξει ήταν κλειστά κουτιά Άρα έχει πραγματικά λεφτά Ναι και τα πούλησες ένα τύπο Για κάποια χιλιάρικα Λίγα χιλιάρικα Γι' αυτό Μιλάμε τώρα για ένα δωμάτιο Τύπου Ένα επιδείο γεμάτο κουτιά Λέγκο έτσι Αυτό είναι δεκάδες μη πω εκατοντάδες Αν είναι εξ' εγώ 20 ετία 30 ετία Μπορεί να ήταν 100 χιλιάρικα Αλλά και πάλι πιστεύω Ότι κόστιζαν πολύ παραπάνω από 100 χιλιάρικα
Αλλά ναι, τα λέγκο είναι ακριβό χόμπι γενικά Αλλά είναι όντως αυτό το χόμπι που λες ότι το φτιάχνω Και αδειάζει το μυαλό μου και τέτοια Όπως οντύστα και τα πάζλια, όλα τα πάζλια πιο βαρετά Με την έννοια ότι δεν είναι τόσο άμεσο Δεν έχεις και οδηγίες και θέλει περισσότερο Χρήσιση τρισκέντρια Σε ζευγάρια, στο εξωτερικό όχι, Ελλάδα Είναι πολύ ακριβό για Έλληνες, αλλά ζευγάρια που να είναι τύπου Αυτή την Κυριακή θα ράξουμε Εγώ ήθελα να το κάνω πολλές φορές Και θα φτιάξουμε ένα καινούριο LEGO παρέα Ναι θέλω πολλές φορές να το κάνω αυτό το πράγμα Απλά δεν έχω πίστη Δεν έχω αγοράσει LEGO Γιατί κάθε φορά το σκέφτομαι και μετά πηγαίνω στο μαγαζί Τα βλέπω, βλέπω τις τιμές Και σκέφτομαι και λέω δεν πειράζει Ίσως και ένα πιο αυτινό χόμπι Να κάνει την ίδια bonding δουλειά Μπορείς να πάρεις τα κινέζικα LEGO Υπάρχει τέτοιο πράγμα Βεβαίως, ό,τι υπάρχει οι Κινέζοι έχουν ψεύτηκε αντιγραφή Τέλειο Και είναι μια χαρά Ναι Δεν ξέρω κατά πόσο έχεις βέβαια τις επιλογές σχεδιαστικές
Άρα, καταλήγουμε στο ότι πρέπει να παίζουμε λίγο περισσότερο Και πρέπει όντως η ζωή μας να είναι λίγο περισσότερο παιχνίδι Αλλά πιο πολύ και το κομμάτι αυτό που είχε πουλές Τις προτεραιότητες και τους στόχους για φέτος και όλα αυτά μπορούν να έρθουν πιο πολύ με το κομμάτι του πειραματισμού. Αυτό μπορεί να πει ότι θα δοκιμάσω να κάνω βόλτα στην τάδε περιοχή σήμερα, χωρίς λόγο.
Θα δοκιμάσω να πάρω Lego και να παίξω σήμερα μόνος μου, χωρίς να κάνω τίποτα άλλο. Θα δοκιμάσω να πάω για ψάρεμα ή να πιάσω ένα τελείως άκυρο χόμπι, το οποίο δεν έχω καμία πολιτισμό διάφορας να πάει, απλά και μόνο για να δω πώς είναι. και πειραματίζεις και δοκιμάζεις καινούργια πράγματα χωρίς σκοπό. Και πιστεύω ότι αυτό είναι πάρα πολύ ενδιαφέρον γιατί κάθε τέτοιο πράγμα που κάνουμε, έχω με τις άποψες ότι διαμορφώνει γενικά και τον τρόπο που σκέφτεσαι και τον τρόπο που βλέπεις τα πράγματα. Οπότε μπορεί εσύ να είσαι σε μια φάση της ζωής πολύ κολλημένος σε κάτι και να σκέφτεσαι ότι προσπαθώ να ξεκολλήσω και να βρω το επόμενο μου βήμα π.χ.
και να ξεκινήσεις να κάνεις πράγματα just for fun και τελικά να καταλήξεις να βρεις τη λύση η οποία μπορεί να είναι τελείως διαφορετική από αυτό φανταζόσου ή τελείως διαφορετική από αυτό που ήθελες. Κάπως βρίσκεις ένα καινούριο path. Μιλώθω ότι όντως το παιχνίδι είναι αυτό που μας λείπει. Λείπει αυτό το στοιχείο της ανεμελιάς και αυτό το στοιχείο του ότι δεν είναι όλα μια υποχρέωση και δεν πρέπει να είναι μια υποχρέωση.
Και εδώ έρχεται και αυτό που λέμε ότι εκτός από το πως είσαι λοιπόν με τον εαυτό σου αφορά και τις σχέσεις σου με τους άλλους ανθρώπους δηλαδή σε ένα πολύ μεγάλο βαθμό καταρχάς αυτό που σου είχα στείλει το ρίλι της προάλλες ότι πολλές φορές πλέον οι φιλίες μας είναι απλά cut up coffees και ότι είναι πολύ δύσκολο να έχεις φίλους με τους οποίους όντως θα κάνεις διασκεδαστικά πράγματα και θα κάνεις καινούρια πράγματα μαζί τους είτε αυτό είναι μια αναταξίδια είτε αυτό μπορεί να είναι μια πεζοπορία γιατί αυτό μπορεί να είναι ένα καινούριο άθλημα ή ένα καινούριο χόμπι μαζί.
Συνήθως είναι κόσμος που απλά έχει εξίσου απαιτητικό lifestyle με σένα και απλά λες, ε, να πάμε για κανακαφέ κάποια στιγμή. Όπου ότι προλάβουν. Όπου ότι προλάβουν. Και βγαίνεις με αυτούς τους φίλους και απλά κάνεις το catch up. Τέλειο, μια χαρά εννοείται. Οι support γιατί όντως πρέπει να κρατάμε επαφές και άμα θες να είσαι και μέρος της ζωής του άλλου και αυτός είναι ο μόνος τρόπος do it this way.
αλλά δεν έχει πάντα άλλη γλύκα και άλλη αξία, όταν με τον άλλο, να τους κάνεις πράγματα, που κάνετε πράγματα μαζί, και δεν είναι απλά ένα catch up. Ή, αντίστοιχα, με αυτόν τον τρόπο, μπορείς, και να γνωρίσεις και καινούς ανθρώπους, και να γνωρίσεις και τους ίδιους φίλους, καλύτερα, και να περάσεις καλά, και, τελικά, δεν είναι απλά, κάνω catch up, με τους φίλους μου, κι αυτός είναι οι φίλοι μου, είναι, το ότι, α, θα κάνουμε κάτι, ό,τι, σου ενδιαφέρει, Οπότε πάλι μπαίνει το κομμάτι του παιχνιδιού μέσα.
Γιατί σταματάει να είναι μία ενήλικη συζήτηση για καφέ, ξέρω εγώ, που λέτε τα προβλήματά σας. Και καταλήγεις το ότι βγαίνουμε και περνάμε ωραία και κάνουμε κάτι που δεν θα κάνουμε έτσι κι αλλιώς. Θα πάμε μαζί για paintball σου λέω. Οτιδήποτε, δεν έχει κάποια σημασία. Σημασία έχει όμως ότι θα κάνεις κάτι με τον άλλον που δεν θα περιλαμβάνει απλά catch up.
αλλά θα περιλαμβάνει όντως το να κάνεις μία δραστηριότητα με τον άλλον και κάνεις μόνο μαζί με τον άλλον. Και επίσης, και το κομμάτι των ανθρωπίνων σχέσεων είναι γενικά ένα παιχνίδι. Είναι ένας χορός, πρέπει να πηγαίνεις λίγο με το flow. Αυτό σημαίνει ότι και στις ερωτικές σχέσεις ισχύει. Δεν γίνεται και αυτό το κομμάτι, ξέρω εγώ, το να γνωρίσεις έναν άνθρωπο ή το να είσαι με έναν άνθρωπο και να περνάς χρόνο και αυτό είναι πάλι μια υποχρέωση.
Πρέπει να είναι ότι περνάμε καλά. Flirt is supposed to be fun. Το να κάνεις κάτι με τον άλλον είναι supposed to be fun. Εκτός από situationship. Μην κάνετε situationship. Κλείνει η παρένθεση. Αλλά θέλω να πω ότι είσαι ο σύνολο. Γιατί πολλές φορές αγχωνόμαστε. Αγχωνόμαστε με τους φίλους μας, αγχωνόμαστε ότι δεν κρατάμε επαφές με τους φίλους μας.
Αγχωνόμαστε ότι δεν μπορούμε να βρούμε σχέση ή ότι με τη σχέση μας δεν περνάμε καλά αρκετά. Αγχωνόμαστε ότι πάνε πολύ καλά τα πράγματα. πράγματα. Και αυτό. Αλλά κάπως πρέπει να μπαλανσάρουμε τα πάντα. Δηλαδή πρέπει να μπαλανσάρεις προσωπική ζωή, δουλειά, χρόνος με τον εαυτό σου, ερωτική ζωή, φίλοι. Σταματάω εδώ γιατί τους αγχώνεις όπως τα λες.
Όλα αυτά πρέπει να μπαλανσάρεις και κάπως τα σκεφτόμαστε σαν να πρέπει να είναι λίγο ένα εξέλ όλα. Να μπουν στην εξέλ, να είναι όλα όμορφα και τακτοποιημένα και έτσι γίνει η ζωή σου όταν είναι τέλεια. Δεν είναι έτσι. Όλα αυτά δεν είναι με εξαίρεση στο κομμάτι της δουλειάς το οποίο αναγκαστικά πρέπει να το κάνεις. Που και πάλι δεν σημαίνει ότι πρέπει να περνάς άσχημα και στη δουλειά σου, έτσι. Απλά ότι δεν είναι ακριβώς η επιλογή.
Όλα τα άλλα πρέπει να είναι διασκεδαστικά. Πρέπει όντως να τα κάνεις και να λες τι ωραία. Time well spent γιατί με γέμισε και αισθάνθηκα ωραία και αντίστοιχα. Και οι φιλίες και οι ερωτικές επαφές, το φλερτ. Πρέπει να είναι διασκεδαστικά. πρέπει να το κάνεις και να περνάς ωραία, πρέπει να βγαίνει ο εαυτός σου εκεί έξω και να λες ωραία τώρα έκανα αυτό και μου άρεσε γνωρίζω καινούργια άτομα σε ένα χώρο, σε ένα πάρτι, σε ένα σε μια δραστηριότητα, οτιδήποτε μιλήσαμε, διασκεδάσαμε και πέρασαν ωραία, δηλαδή είχε πλάκα, το είναι νομίζω το νόημα και πολλές φορές βάζουμε ένα έξτρα βάρος σε όλες τις ανθρώπινες σχέσεις στη ζωή μας. Πώς το βάζουμε και στον εαυτό μας να ξεκουραζόμαστε και να πρέπει να είμαστε παραγωγικοί έτσι αντίστοιχα το κάνουμε και θα έχουμε επιπέδη με άλλους ανθρώπους.
Πρέπει οπωσδήποτε, πρέπει να είναι 100% παραγωγικό και να προσφέρει έργο 100% και κάπως πρέπει να είναι ένα, δύο, τρία βήματα που τα καλύπτεις και όλα καλά. Well, όχι. Δεν χρειάζεται καμία υποχρέωση. Βγαίνεις έξω, μιλάς με ανθρώπους, γνωρίζεις ανθρώπους, ανοίγεσαι σε ανθρώπους και είναι μια ωραία ανταλλαγή ενέργειας και είναι ένα παιχνίδι πρακτικά.
Βρεα, καλά τα λέμε σε σχέση με το πώς ακριβώς μπορούμε να το προσεγγίσουμε σαν παιχνίδι, αλλά πώς μπορούμε να το κάνουμε αυτό στην πράξη λίγο πιο εύκολο. Έχει νόημα πολλά πράγματα να αρχίσουμε να τα βλέπουμε περισσότερο σαν πρόσες παρά σαν αποτέλεσμα. Ό,τι κάνεις έχει νόημα να το κάνεις για το πλότ ή έχει νόημα να το κάνεις για την εμπειρία από ότι για το να πάρεις ένα άμεσο αποτέλεσμα.
Γιατί όλο αυτό νομίζω δίνει περισσότερη βάση στην ίδια την πράξη παρά ας πούμε όντως το τι αποτέλεσμα θα σου φέρει πίσω. Όντως το να κάνεις ένα καινούριο χόμπι δεν θα σου προσφέρει άμεσα, δεν θα σε κάνει άμεσα έξπερτ αλλά μπορεί να σου προσφέρει χαρά ή μπορεί να σου να πεις ότι δοκίμασα κάτι καινούριο. Βγάζει την πίεση του ότι πρέπει να το κάνεις τέλεια νομίζω.
Νομίζεις ότι το πιο σημαντικό πράγμα είναι απλά να Να θυμίζεις τον εαυτό σου Τακτικά Αυτό, στόχος είναι το παιχνίδι I'm doing this and this is supposed to be fun Και επίσης Ίσως και αυτό με το Να σκεφτόμαστε λίγο τα πράγματα Σαν experiments και όχι τόσο πολύ Σαν τεράστια projects και ότι είναι κάτι πάρα πολύ σημαντικό Πρέπει να γίνει Απλά πειραματίσου λίγο Στα πλαίσια από αυτό δεν βλάπτεις τους άλλους Εξπακούεται Επίσης νιώθω ότι έχει σημασία σε τέτοια πράγματα να αναγνωρίσουμε και μικρές νίκες, ό,τι κι αν είναι αυτό.
Δηλαδή ότι ωραία, μερικές φορές κάτι δεν θα πάει τέλεια, απλά αρκεί το να κάνεις λίγο show up και να πεις ότι ωραία δοκίμασα αυτό, ήμουν χάλια, αλλά το έκανα όμως, οπότε thumbs up for that. Αυτό, όσο αρχίζουμε να το εφαρμόζουμε γενικά στη ζωή μας, νομίζω ότι είναι λίγο η, πώς να το πω, το αντίδωτο στην τελειομανία. Το να κάνεις λίγο show up και το να αναγνωρίζεις μικρές νίκες Και αντίστοιχα το να...
Ένα μέση consistency πολύ προπάνω από ένα τέλειο αποτέλεσμα πάντα Και μια συνεχή πίεση σε όλα Ίσως και το να αποκλίνεις από την καθημερινότητα Αυτό μπορεί να είναι το να περπατάς και να πάρεις ένα διαφορετικό δρόμο μία μέρα Ή το να περπατάς και να δεις ότι Α, ένα ωραίο μαγαζί δεν έχω ξαναμπεί ποτέ εδώ, ας μπω Μπορεί να είναι ένα άκυρο μαγαζί με έπιπλα ή μπορεί να είναι ένα παιχνιδάδικο πηχή.
Ακόμα περισσότερο μια και μας εισαπώνει. Δυστυχώς, δυστυχώς δεν μας χορηγούν τα ζάμποι όμως, τάκας ακόμα, αλλά ίσως θα είσουμε εκεί. Μακάρι. Το κάνω αυτό ακόμα με το πλαίσιο. Τρόπο άνοιξε εδώ πλαίσιο. Μα κατεβαίνουμε τα πόδια και πάμε στο πλαίσιο. Ναι, το ακούω. Είναι fun. Δεν ξέρω γιατί. Είναι fun όμως είναι πολύ δυσκυδαστικό.
Πολλές φορές έχει νόημα όταν δεν θα έχεις χρόνο να κάνεις τα πάντα Ή δεν θα έχεις χρόνο να κάνεις ό,τι θες για πολλή ώρα Το να πεις απλά ότι ωραία θα αφαιρώσω ξέρω εγώ 10 ή 15 ή 20 λεπτά Στο να μην κάνω τίποτα Ή στον απλά να περπατήσω ή στον απλά να κεδωτωτωβάνι ή whatever Απλά δίνει αυτή την ελευθερία στον εαυτό σου Να πεις ότι θα ξεκουραστείς λίγο και θα αναθεωρήσεις Αν βγάζεις νόημα αυτό Επίσης το ξέρεις το χρειαζόμαστε 20 λεπτά τη μέρα Που να μην κάνουμε πολύ το στήποτα Δηλαδή που όχι να πλάνεις τα πιάτα Να μην κάνεις τίποτα, να κοιτάς το τοβάνι Χωρίς κρόλ, χωρίς μουσική, χωρίς τίποτα Τι κάνει Define, τι είναι με το χρειαζόμαστε Είναι ρε παιδί μου ο τρόπος να κάνει ρισέ το εγκέφαλος Τώρα αυτό δεν ξέρω ακριβώς σε τι έρευνες βασίζεται Αλλά μου βγάζει απόλυτο νόημα Γιατί άμα σκεφτείς ότι συνέχεια κάτι κάνεις Το μυαλό σου δεν πρέπει να είναι ξεκουραστή και να ηρεμήσει Καθόλου παρά μόνο να κοιμάσαι Όλο αυτό που λέγαμε ούτως ή άλλως Είπαμε ότι έχει να κάνει και πάρα πολύ με το κομμάτι του mindset
Οπότε είναι και κατά κυρίως λόγο Πιο πολύ εγκεφαλικό και mental Οπότε νομίζω ότι σε αυτό το σημείο Ίσως αλλάζοντας τον τρόπο Με τον οποίο μιλάμε για κάποια πράγματα Όπως ας πούμε τον λες πρέπει να κάνω αυτό ή ξέρω εγώ πρέπει να κάτσω να κάνω δουλειά ή πρέπει να κάτσω να είμαι πραγματικός ή πρέπει να φτιάξω αυτό ίσως η αλλαγή στο και να γίνει λίγο rephrase όσο ότι θα ήθελα να πιάσω αυτό το μικρό sidequest ας πούμε, να παίζει ρόλο στο πόσο ακριβώς θα το βλέπει ή αντίστοιχα εγώ ας πούμε πολλές φορές όλο αυτόν τον καιρό έχω συνέχεια στο μυαλό μου αυτό το δεν έχω έμπνευση δεν έχω έμπνευση, δεν έχω έμπνευση ίσως το να πω ότι δεν έχω σαν ένα adventure, ρε παιδί μου.
Λίγο πιο... Καλά, το κομμάτι της αυτοκριτικής είναι πάρα πολύ δύσκολο να το κάνουμε shutdown, αλλά ίσως κάποιες φορές θα πιάνουμε τον εαυτό μας να μας κρίνει που δεν κάνουμε αρκετά πράγματα απλά να το... να λέμε ότι εντάξει it's ok, ξέρω εγώ. Και ότι ισχύει. Δεν ξέρω ακριβώς πώς μπορεί κάποιος να το κάνει the rephrase αυτό.
Λογοτομή. Είχανε τη λύση απλά αποφασίσουμε να τα γνωρίσουμε. Και νομίζω ότι το πιο σημαντικό είναι αυτό ότι πρέπει να κάνουμε prioritize το flow και τη διαδικασία και το να περνάμε καλά και μετά το ίδιο το αποτέλεσμα. Αυτό σαν το πιο σημαντικό νομίζω. Νομίζω πρέπει να στείλετε αυτό το επεισόδιο στο manager σας στη δουλειά όταν σας κάνει αξιολόγηση.
Να τον πείσετε ότι είναι ok που πήγατε με το flow. Θα γράψω σε όλους τους τείχους μου στο ταβάνι ο στόχος είναι το παιχνίδι για να μην το ξεχνάω. Νομίζω ότι θα έλεγες wahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwahwah ότι μου φαίνεται τόσο ιδιαίτερο ότι έχει περάσει ένας χρόνος από το πρώτο επεισόδιο.
Σου μοιάζει για χρόνος. Δεν πέρασε χρόνος, πέρασαν δύο εβδομάδες. Λα λα λα, δεν γεράσαμε. Λα λα λα λα λα λα. Σαν πέρυσι περίπου τέτοιο καιρό ανέβασα το πρώτο επεισόδιο και έχω να πω ότι ήμουν έτοιμη να μην το ανεβάσω γιατί μου φαινότανε mid και μου φαινότανε ότι δεν είναι αρκετά καλό και μου φαινόταν ότι ε δεν πειράζει, γυρίσαμε αυτό δοκιμαστικά, θα γυρίσουμε ένα καλύτερο και θα ανεβάσω αυτό και εν τέλει αποφάσισα να το κάνω και ήμουνα σε φάση δεν πειράζει ας ανέβει και ας είναι εκεί και απλά δεν θα το προωθήσω πολύ εν τέλει προωθήθηκε περισσότερο κιόλας από ό,τι πρόλαβα να δω και ήταν πάρα πολύ heartwarming και η στήριξή σας κι όλες οι κόσμοι που το πίστεψε το podcast και που το άρεσε και που το προώθησε και που το άκουσε και το ξανάκουσε Και εννοείται χαιρόμαστε πάρα πολύ που έχουμε αρχίσει όντως να γινόμαστε πολύ και να γνωριζόμαστε μεταξύ μας.
Μάλιστα γνώρισα και μία από εσάς πρόσφατα και ήταν πολύ πολύ ενδιαφέρον. Και γενικά δεν ξέρω, νιώθω πολύ χαρούμενη με αυτό. Αυτό έχει δημιουργήσει κατά κάποιο τρόπο μία πίεση στο ότι επειδή όντως είναι κάτι που και εσάς σας αρέσει να ακούτε και εμάς μας αρέσει να ηχογραφούμε και να βγάζουμε προς τα έξω, Με κάνει να αισθάνομαι λίγο μία υποχρεώσου παραπάνω και να βγάζω περισσότερο και νιώθω τους άσχημα που περνάνε μεγάλα καινά.
Αλλά με τον τρόπο που έχει δομηθεί η καθημερινότητά μου δεν υπάρχει τόσο περιθώριο όσο υπήρχε πέρυσι για πιο συχνά επεισόδια. Οπότε τώρα τα επεισόδια για να μην καταλήξει και το podcast να γίνεται μία ακόμα υποχρέωση θα βγαίνει ουσιαστικά όποτε έχουμε έμπνευση και όποτε μας βγαίνει να βγάλουμε επεισόδιο. Α, ωραίο. νομίζω ότι προκειμένου να μην με κουράσει και εμένα και να μην με απογοητεύσει και να μην το παρατήσω εν τέλει στην μέση για να μας δείχνει φυσικά στο θέμα του επεισοδίου στο context, θα πηγαίνουμε λίγο με το flow. Θα βγάζουμε δηλαδή όποτε όντως έχουμε κάτι να πούμε και κάτι που θέλουμε να μοιραστούμε μαζί σας.
Αυτό σκεφτόμουν πάρα πολύ έντονα από τα Χριστούγεννα και μετά το πώς ακριβώς θα γίνει να το έχω και στην καθημερινότητά μου και να μπορώ να βγάζω επεισόδια και τέτοια. Έχουμε μεν πολλές ιδέες, αλλά πολλές φορές από την ιδέα στην ίδια την πράξη είναι πολύ δύσκολο να βγει αποτέλεσμα. Οπότε, και επειδή υπάρχει και αυτό το μικρό burnout που περιγράψαμε στην αρχή, να ξέρετε ότι δεν σταματάει εννοείται το podcast, θα συνεχίσει.
Απλά θα συνεχίσει με το ρυθμό που βασικά είναι τους τελευταίους μήνες, δηλαδή αρκετά αραιά. Και πάλι ευχαριστούμε πάρα πολύ που είστε μαζί μας, ευχαριστούμε πάρα πολύ για την όλη στήριξη. Χαιρόμαστε πάντα να σας γνωρίζουμε, χαιρόμαστε πάντα με τα σχόλιά σας, είτε τα σχόλιά σας είναι κάτω από το Spotify, είτε είναι στο Instagram.
εννοείται ότι ακόμη και αν δεν έχουμε ανεβάσει κάποια story μπορείτε απλά να μας στείλετε μήνυμα κατευθείαν οτιδήποτε θέλετε να μοιραστείτε ή αν θέλετε κάτι συγκεκριμένο να σχολιάσετε πάνω σε κάποιο επεισόδιο είτε κάτι το οποίο θα θέλατε να συζητηθεί σε μελλοντικό επεισόδιο είμαστε πάρα πολύ νυχτοί και πάντα χαιρόμαστε με αυτό και...
αυτά νομίζω αυτό λοιπόν είναι το επεισόδιο για σήμερα μην ξεχάσετε να κάνετε share το επεισόδιο Στείλε το στη γιαγιά σας, στείλε το στον πρόεδρο σας, στείλε το στο σκυλί σας Να κάνετε ένα follow στο podcast στο Spotify Ένα review Ακολουθήστε μας στη σελίδα στο Instagram By the way podcast Γραμμένουν λίγο αυτιστικά αλλά δεν πειράζει Κάπου θα το έχει στην περιγραφή η Εύα Θα το έχω στην περιγραφή αλλά άμα το ψάξετε και στα ελληνικά By the way θα το βγάλει πάνω πάνω Α μπορούν να βάλουν μια Μια τούρτα γενεθλίων με κεράκι Γιατί είναι το ένας χρόνος Οπότε αφήστε στα σχόλια Μια τουρταγενεθλίων Για να μας πείτε χρόνια πολλά Και όποιος δεν αφήσει τουρταγενεθλίων θα τον βρούμε Και θα τον φέρουμε με το ζόρι να κάνει edit το επόμενο επεισόδιο Σε περίοδους που υπάρχει ακόμη και ηρωνικά Ένας άνθρωπος από εσάς που μπορεί να τον ενδιαφέρεται Να κάνει edit podcast Στείλτε μας μήνυμα στη σελίδα podcast By the way podcast Γιατί όντως το σκέφτομαι πολύ σοβαρά Ότι δεν μου βγαίνει τόσο εύκολα χρονικά το edit
παρόλο που δεν είναι ενδιαφέρουσα η διαδικασία θα χρειάζεται χρόνο μετά θα πρέπει να προσέχουμε τι λέμε εντάξει θα βρούμε δικό μας παιδί τώρα θα τα πούμε την επόμενη φορά όποια και να είναι αυτή ευχαριστούμε πάρα πολύ και να περνάτε τέλεια και να παίζετε πολύ συχνά Bye
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα
