Οι δυο μου εαυτοί

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

00:30 Την ενοχή που ένα κομμάτι σου, τη στιγμή που σε τραβάει το παιδί σου για παιχνίδι, σκέφτεται τη μουσική που πραγματικά θες να κλειστείς μόνος σου και να δημιουργήσεις και μετά ντρέπεσαι για αυτή την επιθυμία, σαν να είσαι κακός γονιός που δεν του αρκούν τα παιδιά του. Καλώς ήρθες. Είμαι ο Θοδωρής, μπαμπάς των δύο και ράπερ και άνθρωπος που έχει παλέψει χρόνια με αυτόν ακριβώς τον ίδιο πόλεμο μέσα του.

00:55 Στούντιο ή παιδιά Τέχνη ή οικογένεια Λες και πρέπει να διαλέξεις Σήμερα θέλω να μιλήσουμε για αυτήν τη σκισμένη στη μέση καρδιά Την ενοχή του καλλιτέχνη που είναι και γονιός Ας το πω ξεκάθαρη γιατί λίγοι το λένε φωναχτά Όταν είσαι δημιουργός η τέχνη δεν είναι χόμπι Δεν είναι κάτι που κάνεις όταν περισσέψει χρόνος Είναι ανάγκη, είναι ο τρόπος που αναπνέεις Που καταλαβαίνεις τον κόσμο που βγάζεις αυτό που έχεις μέσα σου και σε πνίγει.

01:24 Και όταν γίνεις εγωνιός, ξαφνικά αυτή η ανάγκη μπαίνει σε ευθεία σύγκρουση με μια ανάλη. Εξίσου βαθιά ανάγκη. Να είσαι εκεί για τα παιδιά σου. Σκέψου μια τυπική σκηνή. Είσαι σπίτι. Έχεις μια ιδέα για κομμάτι που σε τρώει όλη μέρα. Ανυπομονείς να κλειστείς και να τη βγάλεις. Και τη στιγμή που πας να ξεκινήσεις, έρχεται το παιδί.

01:41 Μπαμπά έλα να παίξουμε Και μέσα σου γίνεται πόλεμος Ένα κομμάτι σου θέλει το στούντιο Τόσο που πονάει Και ένα άλλο κομμάτι σε κράζει που το σκέφτηκες αυτό το πράγμα Που για ένα δευτερόλεπτο Έγινε στο παιδί σου σαν εμπόδιο Και όποιο και αν διαλέξεις χάνεις Αν πας στο στούντιο γίνεσαι Ή μάλλον νιώθεις κακός γονιός Αν κάτσεις με το παιδί Νιώθεις πνιγμένος καλλιτέχνης Δεν κερδίζεις ποτέ αυτός ο καθημερινός μικρός εξαντλητικός πόλεμος αυτόν θέλω να ξεριζώσουμε σήμερα και να το πρόβλημα δεν είναι πως δεν αγαπάς τα παιδιά σου τα λατρεύεις είναι πως αγαπάς και κάτι άλλο και σου είπαν χωρίς να στο πουν ποτέ ευθέως πως ένας καλός γονιός δεν θα έπρεπε να θέλει τίποτα άλλο πέρα από τα παιδιά του οπότε κάθε φορά που λαχταράς στο στούντιο ή ό,τι κάνεις νιώθεις σαν να τα προδίδεις σαν η επιθυμία σου να είναι απόδειξη πως δεν είσαι αρκετά αφοσιωμένος.

02:38 Θέλω να σε εξαλαφρώσω από αυτό, τώρα αμέσως. Το να θέλεις τη δουλειά σου, την τέχνη σου, τον χώρο σου, δεν σε κάνει κακογονιό. Σε κάνει ολόκληρο άνθρωπο. Και οι ολόκληροι άνθρωποι είναι οι καλύτεροι γονείς. Γιατί σκέψου το αντίθετο. Σκέψου τι θα γινόταν αν έκοβες αυτό που αγαπάς τελείως. Αν έλεγες τέλος, τα παιδιά που ανάπολα, παρατάω το στούντιο, τα παρατάω όλα Ακούγεται ευγενικό ε, θυσία, ο καλός γονιός που τα έδωσε όλα Αλλά ξέρεις τι γίνεται στην πραγματικότητα όταν το κάνεις αυτό Σβήνεις λίγο λίγο με τη μέρα Γίνεσαι πιο άδειος, πιο γκρινιάρης, πιο απών ακόμα και όταν είσαι μπροστά τους Γιατί κουβαλάς μέσα σου ένα κομμάτι που πεθαίνει Και τα παιδιά που τα νιώθουν όλα δεν βλέπουν έναν πατέρα που θυσιάστηκε. Βλέπουν έναν γονιό που είναι στεναχωρημένος και δεν ξέρουν γιατί. Η θυσία του δεν τους δίνει έναν καλύτερο μπαμπά. Τους δίνει μια πιο θλιμμένη εκδοχή του.

03:38 Τα παιδιά δεν χρειάζονται να είναι μάρτυρα Δεν χρειάζονται κάποιον που παράτησε τη ζωή του για χάρη τους Γιατί αυτό είναι βάρος, όχι δώρο Θα μεγαλώσουν κουβαλώντας το Ο μπαμπάς μου τα παράτησε όλα για μας Ποιο παιδί θέλει να το ακούει αυτό Και ξέρεις ποιος είναι ο κρυφός φόβος από κάτω Αυτός που δεν τον λέμε Ο φόβος πως μια μέρα τα παιδιά μας θα μας κρίνουν Πως θα θυμούνται τις ώρες που ήμασταν στο στούντιο και θα πούν «Ο μπαμπάς προτιμούσε τη μουσική από εμάς».

04:06 Αυτός ο φόβος μας σκίζει και θέλεις να σου πω κάτι που ίσως σε ξαλαφρώσει. Τα παιδιά δεν θυμούνται λογιστικά, με το ρολόι στο χέρι. Δεν κρατάνε ένα τευτέρι με τις ώρες. Θυμούνται συναισθήματα, θυμούνται αν ένιωθαν αγαπημένα, αν ο μπαμπάς ήταν χαρούμενος ή γκρινιάρης, αν το σπίτι είχε ζωή ή βάρος. Ένα παιδί που μεγάλωσε με έναν πατέρα που κυνηγούσε το πάθος του και ταυτόχρονα το αγκάλιαζε Δεν θα θυμάται μου έκλειψε ώρες Θα θυμάται ο μπαμπάς μου ήταν κάποιος και εγώ είναι αθασφαλής Η αλήθεια είναι σκληρή αλλά ελευθερωτική Δεν μπορείς να προστατεύεις τα παιδιά σου από το να σε κρίνουν όταν μεγαλώσουν Θα σε κρίνουν έτσι κι αλλιώς Όλα τα παιδιά κρίνουν τους γονείς τους Το μόνο που μπορείς να ελέγξεις είναι ποιο παράδειγμα τους έδωσες Και ένας γονιός, ζωντανός, γεμάτος, που ζει την αλήθεια του Είναι το καλύτερο παράδειγμα που υπάρχει Τουλάχιστον έτσι πιστεύω Ξέρεις τι χρειάζεται πραγματικά Έναν γονιό που είναι ζωντανός Που τον βλέπουν να κυνηγάει κάτι, να το αγαπάει, να αφοσιώνεται σε αυτό

05:08 Γιατί έτσι μαθαίνουν, χωρίς λέξη, το πιο σημαντικό μάθημα της ζωής Πώς επιτρέπεται να έχεις πάθος, πώς αξίζει να κυνηγάς το όνειρό σου Πώς ένας ενήλικας μπορεί να αγαπάει και την οικογένειά του και τη δουλειά του Το παιδί που βλέπει τον γονιό του να δημιουργεί Μαθαίνει πως και αυτό επιτρέπεται να δημιουργήσει Τώρα δεν θέλω να ακουστεί σαν να λέω Κάνε ό,τι θες Γράψε μουσική όλη μέρα, τα παιδιά θα καταλάβουν Όχι Υπάρχει ισορροπία και είναι πραγματική δουλειά να τη βρεις Αλλά η ισορροπία δεν είναι να μοιράεις τον χρόνο 50-50 με το χρονόμετρο Είναι κάτι άλλο Πριν σου πω κάτι που ίσως δουλεύει Θέλω να ρίξω κάτω έναν μύθο που μας βασανίζει Την ισορροπία σαν κάτι που το πετυχαίνεις μια για πάντα Δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα Κανείς δεν ξυπνάει μια μέρα ισορροπημένος Και μένει έτσι Η ισορροπία δεν είναι σημείο Είναι διαρκές αγώνας Σαν να ισορροπείς πάνω σε σανίδα Γέρνεις λίγο δεξιά, διορθώνεις, γέρνεις αριστερά, διορθώνεις Κάποιες εβδομάδες θα γέρνεις προς τη μουσική, κάποιες προς τα παιδιά

06:09 Ανάλογα με το τι τρέχει Κι αυτό είναι εντάξει, μην κυνηγάς το τέλειο μύρισμα κάθε μέρα Κυνήγα να μην μένει γερμένος στην ίδια πλευρά για πολύ Κι αυτή είναι η αληθινή ισορροπία Όχι ακινησία, αλλά συνεχής διόρθωση Το πρώτο πράγμα που άλλαξε για μένα Κατάλαβα πως το θέμα δεν είναι πόσος χρόνος Αλλά τι ποιότητας Μισή ώρα που είναι πραγματικά εκεί με το παιδί σου Κάτω στο πάτωμα Χωρίς κινητό μέσα στο παιχνίδι του Αξίζει περισσότερο από τρεις ώρες που είσαι Μεν παρόν αλλά με το μυαλό αλλού Μισό εκεί να σκέφτεσαι Κάτι άλλο Τα παιδιά δεν μετράνε τις ώρες Μπορεί και να τις μετράνε Αλλά δεν εννοώ ακριβώς αυτό Μετράνε αν τα ένιωσες Οπότε αν είσαι μαζί τους Να είσαι μαζί τους Και όταν είσαι στο στούντιο Να είσαι στο στούντιο Χωρίς την ενοχή να σου τρώει την δημιουργία Καθαρά σύνορα Όχι θολή ενοχή παντού Δεύτερον Σταμάτησα να τα βλέπω σαν εχθρούς Το στούντιο και τα παιδιά δεν είναι δύο αντίπαλοι Που παλεύουν για σένα Μπορούν να συνεπάρξουν Ακόμα και να μπλεχτούν όμορφα

07:13 Βάλε τα παιδιά στη μουσική Άσ' τα να δουν τι κάνεις Να πατήσουν ένα κουμπί, να ακούσουν ένα beat Να σου πούν τη γνώμη τους Δεν χρειάζεται η τέχνη σου να είναι ένα μυστικό δωμάτιο που τους κλείνεις απ' έξω Κάν' την κομμάτι της ζωής σας Θα θυμούνται πως μεγάλωσαν σε ένα σπίτι που έπαιζε μουσική Που ο μπαμπάς έφτιαχνε πράγματα Τι πιο όμορφο Και τρίτον, το πιο απλό, μίλα ανοιχτά Πες στα παιδιά σου με λόγια που καταλαβαίνουν Καταλαβαίνουν. Ο μπαμπάς τώρα θα δουλεύει στη μουσική του για λίγο.

07:40 Και όταν τελειώσει είμαι όλος δικό σας. Τα παιδιά δεν πληγώνονται που ο μπαμπάς δουλεύει. Πληγώνονται όταν δεν καταλαβαίνουν γιατί εξαφανίστηκε. Δώσου στην εξήγηση. Δώσου στην υπόσχεση. Και μετά τήρησέ την. Και θέλω να προσθέσω κάτι εδώ γιατί κανείς δεν στο λέει. Δεν το κάνεις αυτό μόνος. Αν έχεις σύντροφο μιλήστε ανοιχτά σαν ομάδα.

07:59 Χρειάζομαι δύο βράδια τη βδομάδα στο στούντιο για να μην τρελαθώ Και εσύ τι χρειάζεσαι για σένα Γιατί δεν είσαι ο μόνος στο σπίτι που έχεις ανάγκες πέρα από τα παιδιά Όταν τα βλέπετε σαν ομάδα Σταματάει να είναι εγώ κλέβω χρόνο Και γίνεται φτιάχνουμε μια ζωή που χωρά με όλοι Ολόκληρη Και αυτό δεν είναι μόνο για σένα Είναι το καλύτερο μοντέλο σχέσεις που μπορούν να δουν τα παιδιά σου Και μη φοβάσαι να μπλέξεις και λίγο χάος, δεν χρειάζεται τέλειους διαχωρισμούς.

08:27 Κάποιες φορές το παιδί θα μπει στο στούντιο που δουλεύεις. Θα κάτσεις στα πόδια σου, θα πατήσει λάθος κουμπί. Ναι, είναι ενοχληνικό πολλές φορές, αλλά άστο. Αυτές τις στιγμές που οι τέχνες σου και η οικογένειά σου μπερδεύονται, ίσως καταλήγουν να είναι και οι πιο όμορφες. Δεν είναι εμπόδιο στη δουλειά. Είναι η ζωή που μπαίνει μέσα στη δουλειά Και να ξέρω πως όταν μου συμβαίνει Ίσως μου προκαλεί μια σύγχυση Αλλά όταν το βλέπεις μετά από απόσταση Βλέπω ακριβώς αυτό το πράγμα Θέλω να κλείσω με κάτι και θέλω να το κρατήσεις βαθιά Η ενοχή που νιώθεις δεν είναι απόδειξη πως αποτυγχάνεις Είναι απόδειξη πως νοιάζεσαι Οι κακοί γονείς δεν κάθονται να παλεύουν με αυτά Φεύγουν και δεν κοιτάνε πίσω Εσύ που πονάς, που ζυγίζεις, που ανησυχείς αν κάνεις το σωστό Αυτός ο πόνος είναι η αγάπη σου που δουλεύει Απλώς τη γύρισες εναντίον σου Δεν χρειάζεται να διαλέξεις ανάμεσα στο να είσαι καλλιτέχνης και στο να είσαι πατέρας Είναι ψεύτικο δίλημα Οι δύο αυτοί δεν είναι αντίπαλοι

09:29 Είναι ο ίδιος άνθρωπος Ο πατέρας που δημιουργεί και ο δημιουργός που αγαπάει Και τα παιδιά σου μια μέρα δεν θα θυμούνται πόσες ώρες ακριβώς πέρασες μαζί τους Θα θυμούνται πως ο γονιός τους ήταν κάποιος που ζούσε αληθινά Και πως τους έμαθε με το παράδειγμά του πως κι αυτοί μπορούν Οπότε αυτή τη βδομάδα σου έχω μια άσκηση Μικρή αλλά δυνατή Κάνε δύο πράγματα ξεχωριστά και κάν τα ολόκληρα Μια φορά κάνε αυτό που είναι να κάνεις Κάνε αυτό που αγαπάς, αυτό που θέλεις χωρίς ενοχή πες το στον εαυτό σου αυτό μου κάνει καλό άρα κάνει καλό και σε αυτούς και μια φορά κάτσε με τα παιδιά σου χωρίς κινητό χωρίς το μυαλό στη μουσική ή ότι κάνεις ολόκληρος εκεί πρόσεξε πως και τα δυο σε γεμίζουν και πως κανένα δεν έκλειψε από το άλλο είμαστε πολλοί εδώ έξω γονείς και δημιουργοί μαζί που σκιζόμαστε στη μέση κάθε μέρα δεν είσαι μόνος ή μόνη και δεν χρειάζεται να διαλέξεις Χρειάζεται μόνο να σταματήσεις να τιμωρείς τον εαυτό σου Που είναι και τα δύο Τα λέμε στο επόμενο

10:34 Πρόσχε τον εαυτό σου ή μάλλον και τους δύο εαυτούς σου