Ε232: Ο Ορθοπαιδικός Χειρουργός και δρομέας Δημοσθένης Ευαγγελίδης απαντάει στις ερωτήσεις των ακροατών (Ε)
Όλα είναι δρόμοςΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Σημερινός μου καλεσμένος είναι ο δρομέας και Ορθοπαιδικός χειρουργός Δημοσθένης Ευαγγελίδης. Σπούδασε Ιατρική στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, ολοκλήρωσε την ειδικότητα της Ορθοπεδικής Χειρουργικής και λόγω του ειδικού του ενδιαφέροντος για τις αθλητικές κακώσεις, συνέχισε την εκπαίδευσή του στη Γερμανία και στη συνέχεια στη Μ. Βρετανία. Μετά από 12 χρόνια στην Αγγλία, αφού εργάστηκε σε διάφορες θέσεις κάνοντας δύο εξειδικεύσεις στην Ορθοπαιδική Χειρουργική άκρου ποδός και π...
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Σπούδασε ιατρική στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, ολοκλήρωσε την ειδικότητα της ορθοπαιδικής χειρουργικής και λόγω του ειδικού του ενδιαφέροντος για τις αθλητικές κακώσεις, συνέχισε την εκπαίδευσή του στη Γερμανία και στη συνέχεια στη Μεγάλη Βρετανία. Μετά από 12 χρόνια στην Αγγλία, αφού εργάστηκε σε διάφορες θέσεις κάνοντας δύο εξειδικεύσεις στην Ορθοπηδική Χειρουργική, Άκρου Ποδός και Ποδοκνημικής και ολοκλήρωσε τις εξετάσεις της ειδικότητας της Αθλητιατρικής, επέστρεψε οικογενειακό στην Καβάλα, όπου εδώ και λίγο καιρό διατηρεί το δικό του ιατρείο.
Ο Δημοσθένης, εκτός από επιστήμονας γιατρός, είναι και σπουδαίος δρομέας με πλούσια αθλητική καριέρα και πολλές διακρίσεις. Αγωνιστικά, οι πρώτες του επιτυχίες σε πανελλήνιο επίπεδο ήρθαν το 1993 στα 800 μέτρα. Έκτοτε, κατάκτησε περισσότερα από 10 μετάλλες σε πανελλήνια μαθητικά, φοιτητικά και διασυλλογικά πρωταθλήματα στα 800, 5000, 10.000 μέτρα και τον ανώμαλο δρόμο.
Από το 2004 και μετά έστρεψε την προσοχή του στον Μαραθώνιο κατακτώντας πέντε φορές το χάλκινο μετάλλιο στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα το 2004, το 2008, το 2012, το 2015 και το 2016 Έχει συμμετάσχει σε βαλκανικούς αγώνες ανωμάλου δρόμου και στο Παγκόσμιο Φοιτητικό Πρωτάθλημα με την Εθνική Ομάδα, ενώ έχει κληθεί τρεις φορές ως εθνικός εκπρόσωπος στο Μαραθώνιο του Ναγκάνο στην Ιαπωνία και μία φορά στο Μαραθώνιο του Χιούστον το 2010, όπου και κατέκτησε τη 14η θέση.
Η σημαντικότερη επιτυχία του ήταν η κατάκτηση της δεύτερης θέσης στο Μαραθώνιο της Κομμεχάγης το 2011, όπου και σημείωσε ατομικό ρεκόρ 2 ώρες 24 λεπτά και 29 δευτερόλεπτα. Ο Δημοστένης Ευαγγελίδης κατέχει το πανελλήνιο ρεκόρ κατηγορίας M45 με χρόνο 2 ώρες 31 λεπτά και 32 δευτερόλεπτα. Ξεφεύγοντας από τα συνηθισμένα μπορεί να χαρακτηριστεί ως αθλητικό θαύμα αφού καταφέρνει όλα αυτά τα χρόνια να στέκεται σε υψηλό επίπεδο και να είναι ένας από τους πιο σταθερούς μαραθωνοδρόμους ενώ αποτελεί έμπνευση για το πως μπορεί κάποιος να συνδυάζει με επιτυχία τον πρωταθλητισμό με τις σπουδές, την εκπαίδευση και την οικογένεια.
Με τον ορθοπαιδικό γιατρό Δημοστένη Βαγγελίδη θα έχουμε μια ενδιαφέρουσα συζήτηση αφού θα μας απαντήσει ο ίδιος σε διάφορα ερωτήματα που έχετε στείλει όλοι εσείς οι ακροατές της εκπομπής Πρέπει να είναι οι ασθενείς, ας πούμε, ή εν πάση περιπτώσει οι αθλούμενοι σε αυτή την περίπτωση. Ήταν νομίζω εξαιρετική ιδέα το να απαντήσουμε στις δικές τους ερωτήσεις, παρά το να υποθέσουμε εμείς τι τους ενδιαφέρει να ακούσουν.
Αυτό ακριβώς διπλωσθαίνει. Οπότε να το κάνω ξεκάθαρο και στους φίλους σου ακροατές, ότι αυτό θα είναι ένα διαφορετικό επεισόδιο, αφού θα στηριχθούμε στις ερωτήσεις που μας έστειλαν οι ακροατές και με την βοήθειά σου ανυπομονούμε να ακούσουμε τις απαντήσεις σε διάφορους προβληματισμούς που έχουν οι φίλοι μας δρομής και να πω επίσης πως αυτό είναι το δεύτερο επεισόδιο με τον ορθοπαιδικό γιατρό Δημοστένη Βαγγελίδη αφού είχαμε κάνει άλλο ένα επεισόδιο το νούμερο 161 όπως βλέπω εδώ τώρα μπροστά μου από τις 3 Απριλίου του 2025 εκεί όπου μιλήσαμε για τις πιο συχνές αθλητικές κακώσεις των δρομέων την πρόληψη και αποκατάστασή τους, τις σύγχρονες θεραπευτικές μεθόδους αλλά και την ειδική σου εμπειρία Δημοσθένη ως δρομέας υψηλού επίπεδου και σήμερα έτσι έχοντας μαζέψει πάρα πολλές ερωτήσεις Δημοσθένη από τους φίλους δρομής και ακροατές επειδή ήταν πολλές ευελπιστώ να τις προλάβουμε όλες δημοσίτες σήμερα Ναι, θα κάνουμε ό,τι μπορούμε καλύτερο Τις έχω γκρουπάρει
έτσι για να διευκολυνθεί και η συζήτηση φυσικά τις έχεις και εσύ έτσι σαν γενικές ερωτήσεις, ενδυνάμωσης για μερικοί ακροατές μας ρωτήσανε για διατροφή και παπούτσια διάφορες παθήσεις των δρομέων και γενικές παθήσεις οπότε τις γκρουπαρά όλες κάπως έτσι να είναι πιο εύκολο και το έργο το δικό σου και να είναι και πιο κατανοητό και το επεισόδιο στους φίλους μας.
Οπότε επειδή είναι πάρα πολλές ερωτήσεις να ξεκινήσουμε δημοσθένει. Ναι, ναι. Λοιπόν, πρώτη ερώτηση. Καλησπέρα Γιώργο. Αν μπορείς ρώτα τον γιατρό αν βοηθάει το κολύμπι στο τρέξιμο ή μόνο σαν αποθεραπεία μετά το τρέξιμο. Θα έλεγα με μια σύντομη πρόταση αν θα θέλαμε να είμαστε αφοριστικοί ας πούμε ότι δεν βοηθάει ιδιαίτερα και επειδή όλοι μας έχουμε περιορισμένο χρόνο αν πρέπει να διαλέξουμε τι θα κάνουμε, το κολύμπι θα έπρεπε να είναι χαμηλότερα στις προτεραιότητές μας.
Έμεσα βέβαια υπάρχουν σίγουρα κάποια ωφέλη γιατί και βελτιώνει την καρδιονεπνευστική ικανότητα προφανώς και από εκεί και πέρα έχει φανεί ότι βοηθώντας τη δύναμη στον κορμό, στα χέρια, τη διαφραγματική αναπνοή, την αναπνευστική αποτελεσματικότητα είναι πολύ χρήσιμο σαν αυτό που θα λέγαμε cross-training, αναλλακτική προπόνηση όταν κάποιος πρέπει να κάνει λιγότερο τρέξιμο λόγω τραυματισμού ή λόγω της περίοδου της προπονητικής που διανύει ή εν πάση περιπτώσει θέλει να κάνει ακόμα περισσότερη προπόνηση χωρίς την επιβάρυνση που θα είχε το τρέξιμο όσον αφορά τους κραδασμούς και τα άλλα μυοσυκλελτικά προβλήματα.
Και τέλος, όπως ξέρουμε, το νερό έχει και θεραπευτική δράση σε ψυχολογικό επίπεδο. Έχει φανεί δηλαδή ότι και τα επίπεδα άγχους είναι χαμηλότερα, αλλά από την άλλη το ότι για έναν δρομένο ένα μη γνώριμο περιβάλλον και αυτή η μονοτονία και η δυσκολία κατά κάποιο τρόπο της πισίνας και της κολύμπησης βελτιώνει την ψυχική ανθεκτικότητα θα λέγαμε.
Οπότε έμεσα ωφέλη υπάρχουν, αλλά όπως είπαμε μάλλον παρά είναι έμεσα για ένα δρομέα που έχει περιορισμένο χρόνο και θα μπορούσε να το σκεφτεί αφού κάνει τη δρομική προπόνηση, την ενδυνάμωση, πιθανώς το ποδήλατο, τότε να σκεφτεί να βάλει και το κολύμπι μέσα. Ωραία. Επόμενη ερώτηση. Έρευνες που σχετίζονται με δρομής endurance sports και καρδιοπάθειες.
Αυτή είναι πολύ ενδιαφέρουσα ερώτηση από κάποιον προφανώς αρκετά διαβασμένο ας πούμε. Καταρχήν πρέπει να πούμε το πιο σημαντικό το ότι είναι εξαιρετικά καλά αποδεδειμένο πως το τρέξιμο σχετίζεται με μείωση της γενικής θυμότητας, βελτίωση πάρα πολλών παραμέτρων της υγείας, καρδιοαναπνευστικές παθήσεις, μεταβολικές, ορμονικές, πολύ συχνές παθήσεις όπως υπέρταση, πυρηλπιδημία, όλους τους τύπους καρκινογένεσης, καρκίνου, την οστοπόρωση, αρθρίτιδα, ψυχολογικά ωφέλη με αγχώδεις διατεραχές, κατάθλιψη, όλα αυτά, το τρέξιμο τα βοηθάει με επιστημονικές αποδείξεις και αυτό που λέμε στη σύγχρονη αθλητιατρική και στην ιατρική γενικότερα είναι ότι η άσκηση είναι φάρμακο για να δείξουμε τη σπουδαιότητά της, αλλά έχοντας πει αυτό κάποιος μπορεί να καταλάβει ότι τα φάρμακα έχουν και μια μέγιστη δόση υπάρχει ο κίνδυνος της υπερτοσολογίας και της τοξικότητας.
Οπότε στην πραγματικότητα αυτό ισχύει και για το τρέξιμο και ο όρος αθλητική καρδιά που πολλοί δρομίσεις ίσως έχουν ακούσει είναι στην πραγματικότητα πολύ παλιός από το 1899. πρωτοπεριγράφηκε σε σκιαρ cross country και αναφέρεται στις προσαρμογές της καρδιάς ενός αθλητή κυρίως όσον αφορά τους δρομείς αφενός δομικές που αφορούν ας πούμε υπερτροφία κυρίως των κόλπων αλλά και της αριστερής κοιλίας κάποιες λειτουργικές που έχουν να κάνουν με τον τελοδιαστολικό και τον τελοσυστολικό όγκο τα οποία είναι κάπως εξειδικευμένα και τώρα να συζητήσω συγγνώμη και από τους συναδέλφους καρδιολόγους που μπαίνουν στα γωράφια τους και τέλος και κάποιες ας πούμε ηλεκτροφυσιολογικές προσαρμογές δηλαδή που αφορούν το σύστημα αγωγιμότητας της καρδιάς λόγω υπερδραστηριότητας του πνευμανογαστικού νεύρου ή την δραστηριότητα του συμπαθιστικού συστήματος έντονη άσκηση.
Εμπολίζει για να προσπαθήσω να κρατήσω τα πράγματα απλά. Είναι αλήθεια ότι έχει φανεί μια σχέση της άσκησης όταν κάνουμε πολλά χιλιόμετρα τη βδομάδα, πολλές ώρες υψηλή ένταση ότι τα ωφέλη μπορεί να αναστρέφονται. και υπάρχει μια καμπύλη ας πούμε με σχήμα J κατά κάποιο τρόπο που όταν κάποιος δεν κάνει καθόλου άσκηση σίγουρα το καρδιαγιακό του ρίσκο είναι πολύ υψηλό.
Όταν κάνει μέτρη άσκηση βελτιώνεται δραματικά πάρα πολύ, είναι εξαιρετικά καλό. Όταν κάνει όμως πολλή άσκηση σε επίπεδα δηλαδή υπερμαραθωνίου ή βετεράνοι αθλητές οι οποίοι συνεχίζουν και κάνουν αγωνιστική προπόνηση και συμμετέχουν σε αγώνες σε ηλικία πάνω των 50-60 χρονών έχει φανεί ότι μπορεί αυτό όντως να έχει κάποιες αρνητικές επιπτώσεις.
Πιο συγκεκριμένα φαίνεται ότι αυτή η δρομή, κυρίως η βετεράνη δρομής δηλαδή μπορεί να εμφανίζουν αυξημένο ρίσκο για κολπική μαρμαργή ή κολπικό πτεργισμό περίπου πέντε φορές περισσότερο ειδικά για τους άντρες δρομής μπορεί ακόμα να έχουν και υψηλότερη αρτηριακή πίεση στην ηρεμία και να έχουν περισσότερες πλάκες αθυροσκλήρωσης στα στεφανία τους.
Το καλό είναι ότι αυτές οι πλάκες δεν είναι οι πλάκες με οι πλούσιες ελληπίδια που είναι οι πιο επικίνδυνες γιατί είναι εύκολο να ξεκολλήσουν και να προκαλέσουν καρδιαγκιακά συμβάματα. Είναι περισσότερο ασβεστοποιημένες. Οπότε και πάλι μπορούν να προκαλέσουν στεφανιανόσο αλλά μια πιο σταθερή μορφή της όπως λένε οι καρδιολόγοι.
Σε κάθε περίπτωση αυτό που θα συνιστούσε κανείς είναι για άτομα, ειδικά άτομα που έχουν κάποιο οικογενειακό ιστορικό να είναι σε τακτικό έλεγχο από τον καρδιολόγο τους. Ευτυχώς τώρα στις μέρες μας υπάρχουν εξειδικευμένοι αθλητικοί καρδιολόγοι. Ο ιατρικός διευθυντής του Μαρθωνίου του Λονδίνου, με τον οποίο είχα τη χαρά να γνωριστώ προσωπικά και όταν δούλευα στο Σεντζόρτζις και όταν ήμουν αιθελοντής στο Μαρθώνιο του Λονδίνου σαν γιατρός, ο καθηγητής Σάρμα είναι ένας από τους πρωτοπόρους της αθλητικής καρδιολογίας και γενικά πλέον οι καρδιολόγοι ξέρουν ότι η αθλητική καρδιά είναι κατά τη διαφορετική από την απλή καρδιά και όλες αυτές τις παραμέτρους που ανέφερα παραπάνω ξέρουν να τις αξιολογήσουν.
Οπότε η σύσταση είναι κάποιος να είναι σε επαφή με έναν καρδιολόγο που ενδιαφέρεται για την αθλητική καρδιά όπως λέμε και να ακολουθεί πρακτικά τις συμβουλές του ειδικού. Πολύ ωραία Δημοσθένη. Η επόμενη ερώτηση έχει τρία σκέλη, οπότε να τη δούμε και αυτή. Το πρώτο σκέλος είναι εξέλιξη προτινόμενης άθλησης αναδεκαετία ηλικίας.
Ναι, αυτή θέλει κανείς ότι είναι λίγο δύσκολο να απαντηθεί. Προφανώς κάποιος πρέπει καταρχήν να κάνει αυτό που του αρέσει, έτσι σαν αγώνισμα και στην ένταση και τον όγκο που τον ευχαριστεί από την ημιαντοχή, ήταν σπριν μέχρι τις υπεραποστάσεις. Μέχρι την ηλικία των 40-45 όπως λέγαμε, γενικά δεν υπάρχουν αυστηροί περιορισμοί.
Από εκεί και πέρα εξαρτάται κατά πολύ ποιο είναι το υπόβαθρο του κάθε αθλούμενου ή αθλητή, δηλαδή αν ξεκίνησε μεγάλος, μικρός, ποια είναι τα σωματομετρικά του χαρακτηριστικά, πώς είναι δομημένη η προπόνησή του στην παρούσα φάση, οι στόχοι του. Σε κάθε περίπτωση χρειάζεται πολύ σκηνή λογική. Δηλαδή κάποιος που έχει μικρή προπονητική ηλικία και ίσως όχι τον τυπικό σωματότυπο δρομέα θα ήταν παρακινδυνευμένο να προσπαθήσει να κάνει ας πούμε υπεραποστάσεις μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα από τότε που ξεκίνησε, μέσα σε λίγα χρόνια δηλαδή από τότε που ξεκίνησε το τρέξιμο.
κάποιος όπως λέγαμε προηγουμένως που μπορεί να έχει ένα ιστορικό καρδιακιακό παθήσεων το να κάνει ας πούμε προπόνηση υψηλής έντασης με πολλές διαλυματικές αυτό το οξυδοτικό στρες φαίνεται ότι μπορεί να μην είναι προς όφελός του είναι κάπως δύσκολο να γενικεύσει κανείς δεν υπάρχουν δηλαδή τόσο αυστηρά όρια εξαρτάται όμως πολύ από το προπονητικό υπόβαθρο του κάθε αθλούμενου νομίζω.
Ωραία, το δεύτερο σκέλος της ερώτησης λέει τι παπούτσοι χρειάζεται το σώμα μας, όχι οι επιδόσεις μας. Ναι, σίγουρα ερώτηση που πολλούς δρομής τους αφορά. γενικά τα παπούτσια ίσως δεν είναι τόσο σημαντικά όσο πιστεύουμε οι δρομοί όχι ότι δεν είναι σημαντικά καθόλου αλλά ίσως ειδικά για κάποιον που έχει μια σχετικά ουδέτερη ανατομία στο πέλμα του και στα κάτω άκρα δεν παίζουν τόσο σημαντικό ρόλο περισσότερο πάλι γενικές οδηγίες θα μπορούσε να αναφέρει κανείς δηλαδή κάποιος που έχει πλατυποδία ή κάποιος που έχει κυλοποδία, ψηλές καμάρες δηλαδή, πρέπει να είναι πιο προσεκτικός, να σκεφτεί ίσως ακόμα και να κάνει ας πούμε ένα πελματογράφημα, να δει κάποιο ειδικό είτε ένα ποδολόγο με ειδικό ενδιαφέρον στην εμβιομηχανική είτε έναν φυσικοθεραπευτή που έχει επίσης ενδιαφέρον ας πούμε σε αυτό το τομέα και να κάνει κάτι, να έχει συγκεκριμένες οδηγίες από κάποιον ειδικό.
Τώρα για τον μέσο αθλητή προφανώς ισχύουν, ας πούμε, η κοινή λογική θα έλεγε ότι ένα παπούτσι δεν πρέπει να είναι πολύ στενό, πολύ φαρδί, πρέπει να είναι κατάλληλο για την επιφάνεια που τρέχει κανείς, άμα δηλαδή το θέλει για τρέιλ, αν το θέλει για άσφατο, αν το θέλει για κομμάτια. αυτά όλα προφανώς εξυπακούονται ως ένα βαθμό.
Από εκεί και πέρα έχει φανεί ότι είναι καλό, όπως ξέρουμε όλοι, τα παπούτσια να μην τα αφήνουμε να φθύρονται σε πολύ μεγάλο βαθμό, να εναλλάσσουμε ίσως δύο ή τρία ζευγάρια μέσα στην εβδομάδα, ούτως ώστε να έχουν την ευκαιρία να ξεκουράζονται όπως θέλει κανείς και να τα αλλάζουμε κάθε, τώρα οι Αμερικάνοι λένε κάθε 300 με 500 μίλια ας πούμε.
Από την άλλη είναι καλό κάποιος να μην έχει μεγάλη ποικιλομορφία όσον αφορά τα παπούτσια που φοράει Ειδικά όσον αφορά αυτό που θα λέγαμε το drop Δηλαδή δεν θέλουμε να φοράει την μία μέρα υψηλό τακούνι και την άλλη μέρα αυτά τα μινιμαλιστικά παπούτσια για παράδειγμα Αυτές οι μεγάλες διαφοροποιήσεις έχει φανεί ότι αυξάνουν το ρίσκο τραυματισμών Οπότε γενικά δεν υπάρχει ένας χρυσός κανόνας υπάρχει κοινή λογική και ιδιαίτερη προσοχή σε δρομείς που έχουν κάποια ιδιαιτερότητα στην ανατομία τους θα έλεγα.
Και δημοσθένει το τρίτο σκέλος ερώτησης είναι ποια είναι τα καμπανάκια του σώματος. Πολύ καλή και αυτή η ερώτηση γιατί πάνω απ' όλα πρέπει να ακούμε το σώμα μας όπως λέμε απλοϊκά αλλά πολύ σωστά. οι επιρροτρομοί συνήθως το καταλαβαίνουν από μόνοι τους δηλαδή ακόμα και αν δεν ξέρουν ακριβώς τι τους φταίει λένε αυτή την εβδομάδα δεν είμαι καλά, κάπως νιώθω αν θα θέλαμε να τα ας πούμε κατηγοριοποιήσουμε είναι καταρχήν σωματικά σωματικές ενοχλήσεις του τύπου μόνιμη κούραση παρότι δηλαδή κάποιος ρίχνει την προπόνηση κοιμάται περισσότερο, ξυπνάει κουρασμένος Τώρα με τα καινούργια ρολόγια πολλοί ξέρουν τον καρδιακό, την καρδιακή συχνότητα στην ανάπαυση και αυτό είναι ένα επίσης σημάδι που πρόημο σημάδι υπερπροπώνησης και ένα καμπανάκι που μπορούν να παρακολουθήσουν.
κάποιος που γενικά είναι υγιής όταν αναπτύξει λοιμόξεις, ιώσεις κάτι που δεν συμβαίνει συχνά, δηλαδή όταν αρρωσταίνει πιο συχνά από ό,τι συνήθως καμιά φορά ακόμα και πράγματα όπως αποστήματα σου λέει έβγαλα δύο-τρεις φορές έκανα ιδρωταδενίτιδα ενώ δεν έκανα ποτέ στο παρελθόν συνάχι, πονάω λαιμός όταν αυτά συμβαίνουν κάτι εξακολούθηση προφανώς δείχνουν ένα ανοσοποιητικό το οποίο δεν είναι σε καλή κατάσταση λόγω ίσως χρόνιας κόπωσης.
Μιαλγίες, αρτραλγίες, δυσκολίες στον ύπνο, διαταρχές στην όρεξη, είτε θέλουμε να τρώμε συνέχεια είτε δεν έχουμε όρεξη να φάμε, ανεξήγητες μεταβολές στο βάρος, όλα αυτά είναι σωματικά ας πούμε καμπανάκια. καμπανάκια, ψυχολογικά καμπανάκια, είτε μας πειράζουν τα πάντα, είτε χάνουμε τον αθουσιασμό μας, με δυσκολία βγαίνουμε να τρέξουμε, έχουμε δυσκολία στη συγκέντρωση.
Αυτά θα ήταν από την ψυχική σφαίρα κάποια ανησυχητικά σημάδια. στην προπόνησή μας όσοι ασχολούνται πιο αγωνιστικά να το πω και βλέπουν ότι τα ίδια κομμάτια τους βγαίνουν με μεγαλύτερη δυσκολία ή η ίδια χρόνια με μεγαλύτερη δυσκολία μετά από μια προπόνηση ενώ συνήθως σε δυο μέρες ήταν ξανά έτοιμοι να κάνουν κομμάτια τώρα τους παίρνει περισσότερο ότι δεν προχωράνε, δεν έχει πρόοδο την πρόοδο που περίμεναν η προπόνησή τους αυτά ας πούμε είναι θα λέγαμε σχετιζόμενα με την απόδοση καμπανάκια και συγκεκριμένα ας πούμε για τις γυναίκες διαταραχές στο κύκλο είναι πολύ μεγάλο red flag που λένε και Άγγλοι πολύ σημαντικό σημείο η σεξουαλική δραστηριότητα και αυτή έμεσα είναι ένα άλλο σημείο που θα πρέπει κάποιος να αξιολογήσει και γαστρετερικές διαταραχές.
Τώρα αυτά είναι πιο ακραία, αλλά σε ακραίες περιπτώσεις ακόμα και αυτά μπορεί να ξημένουν κάτι για έναν αθλούμενο. Επόμενη ερώτηση δημοσταίνει μαραθώνιος και αποκατάσταση. Υποθέτω ότι ίσως κάποιος να εννοεί μετά από ένα μαραθώνιο πώς θα πρέπει να προσεγγίσει την αποκατάσταση δηλαδή τι πρέπει να κάνει τις επόμενες εβδομάδες Σαφώς εν γέννη πρέπει να πούμε ότι όποιος θέλει έτσι να ασχοληθεί με το τρέξιμο με ασφάλεια και επίσης με πώς να το πω, με προοπτική να βελτιωθεί και να φτάσει να αξιοποιήσει το μέγιστο της δυνατότητες του καλά θα ήταν να συμβουλεύεται κάποιον προπονητή οπότε και πάλι εξαρτάται σε πολύ μεγάλο βαθμό από το ποια ήταν η προετοιμασία του για το μαραθώνιο πότε σκοπεύει να ξανατρέξει αν τον έκανε ας πούμε αγωνιστικά ή τον έκανε προπονητικά όλα αυτά προφανώς παίζουν ρόλο κατά κανόνα θα λέγαμε ότι χρειάζεται περίπου τέσσερις εβδομάδες για το μειοσκελετικό να επανέλθει σε κανονικούς ρυθμούς.
Όλοι έχουμε ακούσει ιστορίες και έχουμε δει δηλαδή οι κελίταθλητές να κάνουν μαραθωνίους back to back. Είναι καταστάσεις που λένε μην το δοκιμάσετε στο σπίτι κανονικά. Αν θέλουμε να είμαστε έτσι ασφαλείς θα πρέπει να δώσουμε αρκετό χρόνο στον εαυτό μας. Υπάρχουν έρευνες που δείχνουν ότι μετά από έναν μαραθώνι με μαγνητικές όταν εξετάστηκε ο χόνδρος ή εξετάστηκαν κάποιες τιμές δικτών στο αίμα ότι πραγματικά κάνουν μερικές εβδομάδες να επανέλθουν.
Οπότε θα έλεγε κανείς ότι την πρώτη εβδομάδα θα πρέπει κάποιος να είναι πάρα πολύ ήπιος όσον αφορά το τρέξιμο και ιδανικά ή να μην τρέξει καθόλου και να κάνει cross training ή να τρέξει προς το τέλος της εβδομάδας. Οι επόμενες δύο εβδομάδες να είναι περισσότερο γενική προπόνηση και έτσι αποκατάσταση, cross-training και πάλι ένας συνδυασμός και προς την τέταρτη εβδομάδα θα μπορούσε να κάνει μια εβδομάδα προσαρμογής με σκοπό να επιστρέψει στην κανονική προπόνηση μετά από περίπου ένα μήνα.
Εγκατακλείδε όμως συμβουλευτείτε τον προπονητή σας γιατί υπάρχει πολύ μεγάλη ποικιλομορφία ανάλογα με το τι κάνετε πριν το μαραθώνιο. Σαν ορθοπαιδικός χειρουργός, ποια είναι η γνώμη του για ζημιές στο σώμα, στις αρθρώσεις, κόκαλα κτλ. Πάρα πολύ κέρια και συχνή ερώτηση. Νομίζω σε αυτό είχαμε αναφερθεί αρκετά εκτεταμένα στο προηγούμενο podcast.
Όπως είπαμε και με την καρδιά γενικά το τρέξιμο όπως ωφελεί την καρδιά πάρα πολύ και είναι εξαιρετικό, εμπολίς το ίδιο συμβαίνει και για τις αρθρώσεις. Και ισχύει και εδώ πέρα ότι υπάρχει ένα όριο πάνω από το οποίο μπορεί στην πραγματικότητα να είναι δυστυχώς τραυματικό. Δηλαδή, οι ελίτ αθλητές που εκτίθενται σε πολύ μεγάλες εντάσεις, σε πολύ μεγάλο όγκο για αρκετά χρόνια, πιθανώς είναι χειρότερα από τον γενικό πληθυσμό σε ορισμένες περιπτώσεις.
εν πολλής όπως ο μέσος αθλούμενος δεν θα πρέπει να φοβάται καθόλου ότι κάνει ζημιά στις αρθρώσεις του ή στις αρθρώσεις της πρέπει να είναι σίγουροι ότι τις ωφελούν στην πραγματικότητα. Και όπως είχαμε αναφέρει, ακόμα και σε περιπτώσεις που θα υπάρξει αρθρίτιδα, την ανέχονται καλύτερα οι δρομείς. Το επικίνδυνο είναι είτε όταν υπάρχει τραυματική εκφύληση που μπορεί να γίνει χειρότερα πιο γρήγορα με το τρέξιμο ή όταν υπάρχουν ας πούμε ανατομικές ιδιομορφίες όπως βλεσότητα, ρεβότητα των γονάτων, άλλες ανατομικές ιδιομορφίες που πάλι σε συνδυασμό με το τρέξιμο μπορεί να τους εκθέτουν σε μεγαλύτερο ρίσκο για πρώιμη εκφίληση.
Αυτές όμως θα ήταν οι εξαίρεσεις στον κανόνα οπότε για το γενικό πληθυσμό που θέλει να θυληθεί δεν θα πρέπει να φοβάται καθόλου για αυτό. Τι συμβουλές θα έδινες σε έναν εραστέχνη δρομέα που θέλει να μειώσει τον κίνδυνο τραυματισμό. Το πιο σημαντικό θα μάλλον υπάρχουν αρκετά σημαντικά πράγματα Θέλει κανείς καταρχήν όπως ανέφερε και τρογουμένως να πάρει βοήθεια είτε ιδανικά από ένα προπονητή τέλος πάντων από κάποια έμπειρη και έγκυρη πηγή ακόμα και αν είναι κάποιος φίλος δρομέας να ξεκινήσει σιγά και σταδιακά η καλύτερη μέθοδος, ο καλύτερος τρόπος προφύλαξης είναι η ενδυνάμωση όπως επίσης είχαμε αναφέρει στο προηγούμενο podcast δηλαδή το τρέξιμο μόνο του δεν είναι επικίνδυνο αλλά αν θέλει κάποιος να θωρακιστεί έναν αντισετραυματισμός ιδανικά θα πρέπει να κάνει ενδυνάμωση και από εκεί και πέρα να προσέχει αυτά που αναφέραμε για παράδειγμα για τα παπούτσια ή για τις επιφάνειες τρεξίματος αφώς το να τρέχεις ας πούμε συνέχεια στην άσφαλτο έχει αποδειχθεί ότι δεν είναι η καλύτερη επιφάνεια.
Θα πρέπει ιδανικά να προσπαθεί να τρέχει και σε λιγότερο σκληρές επιφάνειες. Κάπου εκεί νομίζω είναι. Δηλαδή μην κάνεις πολλά πολύ γρήγορα. Η κοινή λογική και πάλι προσοχή στην επιφάνεια τρεξίματος και στα παπούτσια. αλλά ένα πράγμα αν πρέπει κάποιος να συγκρατήσει είναι ότι πρέπει να κάνει ενδυνάμωση εκτός από το τρέξιμο και ιδανικά να είναι υπό την επίβλεψη κάποιου προπονητή.
Πολύ ωραία Δημοσίευε και μιας και ανέφερες και την ενδυνάμωση οι επόμενες δύο ερωτήσεις έχουν να κάνουν με αυτό. Κάποιος φίλος ο Κραωτής ρωτάει τρόπους ενδυνάμωσης του μυοσκελετικού συστήματος και ειδικότερα των ποδιών ενός δρομέα, ώστε να ελαχιστοποιηθεί η καταπώνηση και οι τραυματισμοί και να αυξάνονται οι προσαρμογές από αυξημένο χιλιομετρικό όγκο προπώνησης.
Δεν ξέρω αν θα ήθελες να μου πεις και την επόμενη Γιώργο, για να τις απαντήσουμε μαζί ίσως. Και η επόμενη είναι, είναι ίδια όντως, έχεις δίκιο, ποιες είναι οι καταλληλότερες ασκήσεις ενδυνάμωσης, διατάσεων ή κινητικότητας που προτείνεται σε δρομής για την πρόληψη συχνών τραυματισμών. Παραδείγματος χάρη, λέει, τραυματισμοί στην κνήμη, αστράγαλο, πτέρνα και γόνατο.
Και πόσο συχνά θα πρέπει να εντάσσονται στο εβδομαδίο πρόγραμμα προπόνησης. Ναι, ναι, πολλοί κέρδιες ερωτήσεις. Όπως λέγαμε, η ενδυνάμωση είναι πλέον αναγνωρισμένα εξαιρετικά σημαντική για τους δρομείς. όλες οι ασκήσεις που δυναμώνουν ας πούμε από τη μέση και κάτω στους δρομείς και τους ασθενείς δηλαδή κορμό ισχύα ειδικά τους απαγωγείς και τους εκτείνοντες και από εκεί και πέρα όλες τις μυϊκές ομάδες στο κάτω άκρο όλες είναι χρήσιμες σαν γενικό κανόνα αν μπορείτε να κάνετε μια άσκηση μόνο ποδικά δηλαδή όχι και με τα δύο πόδια μαζί αλλά με το ένα να το προτιμήσετε είναι πιο εφαρμοσμένες στο τρέξιμο και πιο αποδοτικές.
Από εκεί και πέρα θα πρέπει να εντάσσονται δύο με τρεις φορές την εβδομάδα στο προπονητικό μας πρόγραμμα και έχει αποδειχθεί ότι βελτιώνει την νευρομική οικονομία, το χρόνο προς εξάντληση, ακόμα και την μέγιστη πρόσληψη οξυγόνου σε κάποιες περιπτώσεις, την νευρομική συναρμογή, την αθεκτικότητα των τενώντων. Είναι καλά να κάνουμε λίγες επαναλήψεις και μεγάλη αντίσταση, αντίθετα με αυτό που πιστευόταν παλιότερο ότι επειδή είμαστε μαρδοντρών πρέπει να κάνουμε 15 και 20 επαναλήψεις.
αυτό δεν ισχύει. Καλύτερα είναι κάποιος να κάνει 3 με 6 επαναλήψεις 3 με 5 σετ 2 με 3 φορές την εβδομάδα για ένα διάστημα στην εισαγωγή του κύκλου ή στην αρχή της χρονιάς μπορεί να το κάνει για ένα διάστημα 12 εβδομάδων και στην πραγματικότητα έχει αποδειχθεί ότι μπορεί μετά να διατηρήσει τα ωφέλη που θα έχει κερδίσει έστω και με μία φορά την εβδομάδα αν δηλαδή μπαίνεις σε μια αγωνιστική περίοδο και μία φορά την εβδομάδα είναι ικανή για κάποιες εβδομάδες να διατηρήσει τα ωφέλη οπότε αυτές θα ήταν οι γενικές οδηγίες νομίζω Δημοσίερ, οι επόμενες τρεις ερωτήσεις έχουν γκρουπαριστεί με τίτλο βασιαπομένα, διατροφή και παπούτσια οι πρώτες δύο έχουν να κάνουν με τη διατροφή θα σου τις κάνω σαν μία λέει Χρειάζονται τα συμπληρώματα για αποκατάσταση ή αρκεί μια ισορροπημένη διατροφή και η δεύτερη είναι πόσο σημαντική θεωρεί την διατροφή.
Εσένα πώς είναι η διατροφή σου, έπαιξε κάποιο ρόλο στην όλη σου αθλητική πορεία μέχρι τώρα. Όσον αφορά τα συμπληρώματα ή την ισορροπημένη διατροφή, αν πρέπει να επιλέξουμε θα έπρεπε να πούμε την ισορροπημένη διατροφή καταρχήν. ιδανικά δηλαδή κάποιος πρέπει να εξαντλήσει τα όρια της ισορροπημένης διατροφής και αν μετά ακόμα υπάρχουν κενά και ειδικά αυτά αποδεικνύονται με εξετάσεις αίματος να πάρει και συμπληρώματα.
Βέβαια αυτό είναι ιδανικό και συνήθως δεν συμβαίνει και πάλι βέβαια εξαρτάται από το ποιος είναι και πόσο όγκο προπόνησης κάνει. Κάποιος που τρέχει δηλαδή τρεις ή τέσσερις φορές την εβδομάδα από μία ώρα νομίζω ότι το να πάρεις συμπληρώματα είναι λίγο υπερβολή. Καλύτερα, πολύ καλύτερα να επικεντρωθείς στο να έχει μια ισορροπημένη διατροφή και να κάνει τα σωστά πράγματα στη διατροφή.
Κάποιος που κάνει διπλές προπονήσεις και πηγαίνει για δυόμιση ώρες στο μαραθώνιο προφανώς για τρεις ώρες τέλος πάντων πιθανότατα δεν μπορεί να καλύψει όλες τις ανάγκες χωρίς συμπληρώματα και για το φόβο των Ιουδαίων που λέμε συνήθως αυτοί οι αθλούμενοι αθλητές θα καταλήξουν να πάρουν και συμπληρώματα ακόμα και αν δεν είναι εντελώς σίγουρο και αποδειγμένο ότι τα χρειάζονται.
Σε κάθε περίπτωση η ισορροπημένη διατροφή ακόμα και αν παίρνει κάποια συμπληρώματα είναι προαπαιτούμενο θα λέγαμε. Τώρα όσον αφορά εμένα προσωπικά, λόγω και επαγγέλματος στην πραγματικότητα είμαι πολύ κακός σε αυτό. είχα κάποιες καλές αρχές από το σπίτι αλλά σε αυτά τα πράγματα είναι καλά να μην ας πούμε τα προσωποποιούμε δηλαδή θα ήταν λάθος να πει κάποιος και ο Ευαγγελίδης δεν πρόσεχε αλλά τα πήγε μια χαρά σαν δρομέας γιατί δεν ξέρουμε αν θα έτρωγα καλύτερα πόσο θα με ωφελούσε οπότε στην πραγματικότητα εγώ δεν ήμουν ιδιαίτερα καλός δυστυχώς Δημοσθένη πώς ένα παπούτσι μπορεί να μας προστατέψει ή να μας οδηγήσει σε τραυματισμό, ποιοι είναι οι πιο συνήθεις τραυματισμοί που οφείλονται σε λάθος επιλογή παπουτσιών και ποια είναι τα πιο συνήθιοι λάθη στην επιλογή τους.
Ποιο είναι το πιο σημαντικό συμπλήρωμα διατροφής για να αποφεύγουμε κατάγματα κόπωσης. Αν απαντήσω πρώτα όσον αφορά το συμπλήρωμα διατροφής για να κλείσουμε τα συμπληρώματα, θα έλεγε κανείς ότι αν πρέπει να επιλέξουμε μόνο ένα θα ήταν η βιταμίνη D. Αν πρέπει να επιλέξουμε ας πούμε τρία θα ήταν η βιταμίνη D, το ασβέστιο και το μαγνήσιο.
Από εκεί και πέρα εντάξει υπάρχει η βιταμίνη K2, υπάρχει το κολαγόν ας πούμε που βοηθάει σαν συστατικό του συνδετικού ιστού, τα ωμέγα τρία λιπάρα, ο ψευδάργυρος, αλλά ναι θα έλεγα για να το κρατήσουμε απλό, βιταμίνη D, σύμπληνα σβέστιο και μαγνήσιο, αν θέλουμε να το κρατήσουμε πιο συγκεκριμένο. Όσον αφορά τα παπούτσια, όπως είπα και νωρίτερα, οι βιβλιογραφίες στην πραγματικότητα για τη σχέση δρομικών υποδημάτων και τραυματισμών, ας πούμε, δεν είναι πολύ στιβαροί.
Θα ξαναπώ ότι τα προφανή, όχι πολύ στανά παπούτσια, όχι πολύ φαρδιά κατάλληλα για την επιφάνεια που τρέχουμε, αυτά εξυπακούονται. Η ιδιαίτερη προσοχή για αυτούς που έχουν πλατυποδία ή κυλοποδία ή άλλες ανατομικές βιομορφίες στα κάτω άκρα οι πιο συχνή τραυματισμοί είναι αυτό που λέμε στα ελληνικά περιοστήτετα κνήμης το Medial Tibial Stress Syndrome προβλήματα από την επικονατιδομηρία άρθρωση τενοτοπάθεια χοιλίου, πελματιέα από νευροσύτητα Αυτά είναι πολύ τυπικά και σχετίζονται με τα παπούτσια αρκετά συχνά.
Κατάγματα κόπωσης, όταν ένα παπούτσι είναι πολύ φθαρμένο και δεν μας προστατεύει, όταν είναι πολύ μινιμαλιστικό και προσπαθούμε να το υιοθετήσουμε μέσα σε μια μικρή περίοδο από εκεί που τρέχαμε παπούτσια πιο στιβαρά. Διαστρέματα. Αυτά θα έλεγα. εντάξει και πράγματα σαν φουσκάλες, μαύρα νύχια, υπονύχια, αιματώματα αυτά είναι πάλι προφανή από μηχανικά προβλήματα όσον αφορά τα παπούτσια.
Ούτε για το μέσο δρομέα που δεν έχει ανατομικές ιδιομορφίες όπως αναφέραμε έχει φανεί πως ούτε το πολύ κασιονυνικό όπως λέγεται η πολύ υποστήριξη ας πούμε είναι καλή γιατί μπορεί να οδηγήσει σε μυϊκή κόπωση και αστάθεια, ούτε το πολύ λίγο, η πολύ λίγη υποστήριξη γιατί μπορεί να είναι, να μην προσφέρει προστασία και απορρόφηση κραδασμών.
Οπότε για τον μέσο τρομμέ χρειάζεται και ένα μέσο παπούτσι. και πρέπει επίσης κάποιος στο μυαλό του να έχει ότι άλλοι παράγοντες που έχουν φανεί να δρουν συνδυαστικά με το παπούτσι είναι ο υψηλός δείκτης μάζας σώματος, η επιφάνεια στην οποία τρέχει όπως λέγαμε για την άσφαλτο και η δρομική εμπειρία για χάρη είναι πολύ πιο επιρεπής αν φορέσουν ένα λάθος παπούτσι και οι προηγούμενοι τραυματισμοί που μπορεί να έχει κάποιος.
για να κλείσω το υψηλότερο ρίσκο όταν υπάρχει συχνή εναλλαγή διαφορετικού τύπου παπουτσιών όπως λέγαμε μινιμαλιστικό και μετά πολύ κάσιον και μετά τρέιλ και μετά αγωνιστικό αυτό δεν βοηθάει πολύ συχνή εναλλαγή. Αλλάζουμε δημοσθένη γκρουπ ερωτήσεων και συνεχίζουμε την εξής ερώτηση Πώς διορθώνεται η ανισορροπία των δύο άκρων στο τρέξιμο αναφορικά με την εξισορρόπηση χρόνου επαφής με το έδαφος. Βλέπω λέει στον Γκάρμιν σε όλα τα τρεξίματα μια σταθερή απόκληση. Εξισορρόπηση αριστερά 53% και εξισορρόπηση δεξιά 47%.
Αυτό θα είχε ενδιαφέρον σαν περιστατικό αλλά θέλει εγώ θα φανταζόμουν ότι θα πρέπει να υπάρχει κάποια ανατομική ιδιομορφία δηλαδή μήπως υπάρχει είτε κάποια ανισοσκελία είτε κάποιος προηγούμενος τραυματισμός είτε σκολίωση κάποιος λόγος προφανώς υπάρχει αυτός ο Ρωμέας για να το έχει αναγνωρίσει και με βάση τον Κάρμι το οποίο θα πρέπει να το να το αποδεχτούμε ότι όντως έτσι είναι, προφανώς δεν το αμφισβητούμε.
Πρέπει να υπάρχει κάποιος ανατομικός, παύλα, εμβιομηχανικός λόγος. Τώρα ιδανικά θα χρειαζόταν μια μελέτη κινησιολογική, η οποία δυστυχώς εμπολής δεν γίνεται. Γίνεται μόνο για ερευνικούς σκοπούς από τα επιστήμια, αλλά ένας έμπειρος φυσικοθεραπευτής που έτσι όπως λέγαμε και προηγουμένως έχει ειδικό ενδιαφέρον στην βιομηχανική πιθανότατα θα μπορούσε να βλέποντάς τον να τρέχει σε διάδρομο ή στο στάδιο να μπορεί να καταλάβει περί την οσπρότητα και εξετάζοντάς τον προφανώς. Κάπου υπάρχει κάποιος λόγος για αυτό.
Ακούτε το podcast «Όλα είναι δρόμος» με τον Γιώργο Σαββίδη. Τρέχουμε παρέα! Γενικά αυτά τα υλικά είναι φτιαγμένα για να μένουν στο σκελετό και εκτός από συγκεκριμένες περιπτώσεις δεν θα προκαλούσαν προβλήματα Τώρα επειδή αν θέλουμε να πάμε πάλι στην βιομηχανική, ας πούμε ο συντελεστής κληρότητας ενός υλικού είναι διαφορετικός από το οστό, στα σημεία που τελειώνει αυτή η λάμα, η πλάκα τέλος πάντων που έχει κάποιος στο σκελετό του και αρχίζει μόνο του σκέτο το κόκαλο, υπάρχει αυτό που λέμε stress riser, δηλαδή ότι εκεί πέρα υπάρχει μια περιοχή στην οποία οι δυνάμεις είναι αφύσικα αυξημένες, οπότε αν κάποιος έχει μία λάμα στην Περώνη και κάνει 150 χιλιόμετρα την εβδομάδα είναι πιο επιρεπίστον να υποστεί ένα κάταγμα κόπωσης.
Αν όμως κάνει 30, 40, 50 χιλιόμετρα την εβδομάδα πιθανότατα δεν θα πάθει ποτέ τίποτε. Οπότε αυτά τα υλικά αν δεν μας ενοχλούν είναι απόλυτα ασφαλές να τα αφήσουμε εκεί που είναι και να κάνουμε την δραστηριότητά μας σαν κανονική δρομή, σαν κανονικοί άνθρωποι χωρίς περιορισμούς. Προφανώς εξαρτάται τώρα τι επέμβαση ήταν αυτή, δηλαδή ήταν αρθροσκόπης, ήταν ας πούμε αποκατάσταση χειαστού, ήταν ολική αρθροπλαστική, αλλά εν πολλής κάθε επέμβαση αφήνει πίσω ουλώδι ιστό οπότε συνήθως το πρίξιμο είναι δευτερογενός από αυτόν τον ουλώδι ιστό ο οποίος προφανώς δεν είναι φυσιολογικός ακριβώς δεν έχει τις ίδιες ιδιότητες και μπορεί να προκαλέσει έτσι χρόνιο πρίξιμο μπορεί να είναι επίσης και γιατί υπάρχει κάποια υπολοιπόμενη βλάβη μετά την επέμβαση που προφανώς σαν χειρουργή δεν μπορούμε να υποκαταστήσουμε τη φύση μπορεί να κάνουμε ένα γόνατο καλύτερα αλλά μπορεί να το κάνουμε τέλειο οπότε αυτό που έχει μείνει πίσω να προκαλεί και πρίξιμο.
Αλλά σε κάθε περίπτωση δεν είναι ανησυχητικό είναι μάλλον αναμενόμενο ένας βαθμός ιδίματος να επιμένει μακροχρόνια μετά από μια επέμβαση. Όσο πιο εκτεταμένη τόσο πιο σύνηθες είναι. Κάποιος που έχει πόνο στο γόνατο όταν τρέχει πώς μπορεί να αποκτήσει ανοχή σε αυτόν. Και πάλι εξαρτάται τι προκαλεί τον πόνο αλλά θέλει κανείς πως δεν θα ήταν σωστή σκέψη του να αποκτήσουμε ανοχή στον πόνο.
Δηλαδή κάτι το προκαλεί ή πρέπει να το επιλύσουμε ή πρέπει να προστατεύσουμε το γόνατο αν αυτό δεν επιλύεται. Γιατί αργά ή γρήγορα αν κάνουμε τα στραβά μάτια ή αποκτήσουμε ανοχή, σύντομα θα χειροτερέψει και θα φτάσουμε σε ένα σημείο που δεν θα μπορούμε να τον αγνοήσουμε και πιθανώς δεν θα μπορούμε και να τρέξουμε. Οπότε έχει να κάνει με τη συγκεκριμένη πάθηση που προκαλεί πόνο, αλλά μάλλον διερεύνηση θέλει παρά απόκτηση ανοχής θα συμβούλευα.
Έχω ενόχληση στον πίσω μυριέο. Πώς πρέπει να το αντιμετωπίσω για να μην σταματήσω την προπόνηση? Ναι, η ενόχληση τώρα σε εκείνη την περιοχή μπορεί να οφείλεται ας πούμε σε ισχυαλγία ή μπορεί να οφείλεται σε τενοντοπάθεια στην έκφυση των οπίστων μυριέων ή μπορεί να οφείλεται σε άλλα αίτια. Πολύ δύσκολα κάποιος να απαντήσει.
Μάλλον πρέπει κάποιος να το αξιολογήσει από κοντά και ανάλογα με το τι πρόβλημα υπάρχει να το αντιμετωπίσει έτσι στη βάση του. Δυστυχώς αυτό δεν θα μπορούσαμε να απαντήσουμε γενικά. Καλή ερώτηση γιατί αφορά πολλούς από εμάς δυστυχώς Όσο μεγαλώνουμε θα ήταν καλά να βάζουμε περισσότερο Αυτό την αναλλακτική προπόνηση στο cross training Δηλαδή να ελαττώνουμε αν είναι δυνατόν την έκθεση των αρθρώσεων στην πρόσκουρση και στο impact όπως λένε οι Αγγλοσάξονες που έχει το τρέξιμο και ίσως να προσπαθούμε να κάνουμε τις απλές μας προπονήσεις δηλαδή αυτό που θα κάνουμε απλά χιλιόμετρα να το κάνουμε με ένα διαφορετικό τρόπο που μπορεί να είναι κοπηλατική, ποδήλατο, στατικό ποδήλατο, cross trainer κάτι που δεν είναι τρέξιμο και να κρατάμε το τρέξιμο για τις προπονήσεις κλειδιά, δηλαδή τα κομμάτια, τα tempo, το long run αυτά να τα κάνουμε τρέχοντας και τα υπόλοιπα να τα κάνουμε μη τρέχοντας aqua running μέσα στο νερό το κολύμπι που αναφέραμε νωρίτερα στην ανάγκη
αυτός θα ήταν ο πιο ασφαλής τρόπος από εκεί και πέρα εντάξει υπάρχουν κάποια συμπληρώματα για τα οποία υπάρχουν είναι μάλλον σχετικά αδύναμες επιστημονικές αποδείξεις ότι μπορεί να βοηθάνε, όπως είναι το ποσβέλια, το τουρμερικ, το κολαγόνο, ομέγα 3, λιπαρά ομέγα 6, MSM, το τζίντζερ. Αυτά ίσως να δρουν σε έναν βαθμό προστατευτικά.
Στην ανάγκη, όπως πολλοί δρομίσεις ίσως ξέρουν, κάνουμε και ενέσεις στο γόνατο τύπου γιαλουρονικό, ενέσεις πλάσματος με μημοπετάλια και ευκαιριστικούς παράγοντες, βλαστοκύτταρα, αλλά το σωστό στο δικό μου μυαλό θα ήταν κάποιος όμως στο αρθρίτιδα να μην κάνει ενέσεις για να τρέχει, γιατί αν είσαι 45-50 και κάνεις ενέσεις για να τρέχεις, αυτό το γόνατο πιθανότατα δεν θα πάει πάρα πολύ μακριά.
Οπότε το πιο σωστό είναι να προσαρμόσει τη δραστηριότητα στο γόνατο, παρά να προσαρμόσεις το γόνατο στη δραστηριότητα αν αυτό βγάζει νόημα. Δεν απαγορεύεται σε καμιά περίπτωση το τρέξιμο απλώς πρέπει κάποιος να έχει ρεαλιστικές προσδοκίες από ένα γόνατο που ήδη έχει ήπιο στο αρθρίτιδα. Και όπως είπαμε νωρίτερα η ενδυνάμωση κάνει θαύματα.
Μπορεί να έχει προστατευτική δράση και να δώσει στο γόνατο πολλά χρόνια ζωής. Τι ακριβώς είναι ο κεντρικά ευαισθητοποιημένος πόνος δηλαδή ο πόνος που δεν εξηγείται από ιστική βλάβη αλλά από αλλαγές στην επεξεργασία του πόνου στο κεντρικό νευρικό σύστημα εγκέφαλο, ονοτιέ, ομιελό Σε ποιες περιπτώσεις μπορεί να εμφανιστεί τι χαρακτηριστικά έχει και πότε ο ασθενής θα πρέπει να αρχίσει να υποψιάζεται την παρουσία του Αρκετά έτσι, πώς να το πω, εξειδικευμένη ερώτηση πάλι τώρα αυτός ο πόνος νευρολογικής φύσεως, ας πούμε ο κεντρικά ευαισθητοποιημένος πόνος είναι μια νευρολογική κατάσταση με χρόνιο πόνο αποβλάβει είτε στον εγκέφαλο είτε στο νοτιό μυαλό αυτό είναι το κεντρικό νευρικό.
Συνήθως είναι μετά από εγκεφαλικό πιο συχνά σε πολλαπλή σκλήρινση, σε τραυματισμό προφανώς του εγκεφάλου του νοτιομυελού σε κάποιες λιμόξεις όπως μυκήτιδα, εγκεφαλίτιδα, όγκους που έχουν πιεστική επίδραση, νευροεκφυλιστικές παθήσεις, ακόμα και σε Parkinson, Alzheimer, είπαμε για την πολλαπλή σκλήριση, στην επιληψία μπορεί να υπάρχει, ακόμα και στο διαβήτη σε έναν βαθμό που μπορεί να προκαλέσουν βλάβες στη δομή του νευρικού ιστού αν και συνήθως αυτά σχετίζονται με περιφερική νευροπάθεια παρά κεντρική και κάποιος θα το καταλάβει αν έχει έτσι συμπτώματα όπως υπεστησία ή αντίθετα υπερβεστησία παριστησία, αλλοδυνία μυρμικιάσματα κνισμό μερικές φορές ευαισθησία, ιδιαίτερη ευαισθησία στη θερμοκρασία γενικά ο νευρογενής πόνος είναι αρκετά χαρακτηριστικός οι ασθενείς πολύ εύκολα καταλαβαίνουν ότι δεν πρόκειται για μειοσκελετικό πόνο και πρόκειται για νευρογενή έτσι το περιγράφω σαν ρεύμα όπως είπαμε σαν βελώνες οπότε κάποιος που έχει τέτοια τέτοια Τέτοια αίσθηση η οποία μάλιστα δεν σχετίζεται με κίνηση, με τη θέση που βρίσκεται,
ακόμα αυτά τα έχει και όταν ξεκουράζεται, θα πρέπει να υποψιαστεί κάποιο είδους νευρογενή πόνο, είτε αυτός μπορεί να είναι κεντρικής αιτιολογίας, είτε καμιά φορά μπορεί να είναι και μια παγιδευτική νευροπάθεια περιφερική. Και καλύτεροι για ένα τέτοιο πρόβλημα θα ήταν λάθος να δουν ένα ορθοπαιδικό, να πω με την ευκαιρία, ή θα πρέπει να δουν έναν νευρολόγο ή ακόμα καλύτερα κάποιον αναισθησιολόγο εξειδικευμένος στον χρόνιο πόνο.
Δηλαδή στα ιατρία πόνου αυτές οι παθήσεις αντιμετωπίζονται ιδανικά. Λοιπόν, δημοσθένει χρόνια πελματιέα από νευροσύτηδα. Αντιμετώπιση, θεραπεία, πάυση δρομικής δραστηριότητας ή όχι? Ναι, μεγάλος πόνο κέφαλος για τους δρομείς και για τους μισδρομείς, μια πολύ επίμονη πάθηση. Πάθηση δρομικής δραστηριότητας δεν είναι πάντα απαραίτητη.
Αν κάποιος έχει βέβαια πόνο στην καθημερινότητά του, δηλαδή το πονάει στο βάθισμα, πιθανώς το να τρέξει δεν είναι καλή ιδέα. Σε κάθε περίπτωση μπορεί κάποιος να το ελέγξει, δηλαδή τρέχοντας μαλακά τον πονάει σε κάθε βήμα, δεν θα ήταν καλή ιδέα. Αν ζεσταίνεται και περνάει αυτό είναι πιο έτσι πιο ήπιας μορφής πελματεία από νευροσύτηδα.
Όσον αφορά την αντιμετώπιση της ασκήσεις συγγνώμη μάλλον παρεμβάσεις που έχουν έτσι αποδειγμένη αξία είναι κυρίως οι διατάσεις στη γαστροπνημία και στην πελματεία από νεύρος καθεαυτή. κάποιος που έχει όπως λέγαμε και νωρίτερα πλατυποδία ή κυλοποδία να πάρει ειδικές συμβουλές εξειδικευμένες όσον αφορά τα υποδήματα και πιθανώς να φτιάξει και πάτους κάποιοι νυχτερινοί νάρθηκες που κρατάνε την υποδοκνημική σε ουδέτερη θέση έχει φανεί ότι βοηθάνε το taping έχει φανεί ότι βοηθάει, υπάρχουν αποδείξεις Παλιότερα και τώρα ίσως ακόμα κάποιοι συνάδελφοι μπορεί να κάνουν ενέσεις κορτιζόνης Καλά είναι κάποιος να τις αποφεύγει εδώ που τα λέμε Οι ενέσεις με αυξητικούς παράγοντες, με PRP δηλαδή, έχει φανεί ότι βοηθάν Οπότε αξίζει το κόμπο κάποιος να τις δοκιμάσει Αν και δεν είναι θαυματουρκές αλλά μπορεί να συμβάλλουν Αυτό που λέμε κρουστικό, το shockwave therapy αποδειγμένα επίσης βοηθάει και χειρουργική θεραπεία επίσης απομακρυνόμαστε από αυτή εκτός από περιπτώσεις που ο ασθενής έχει αποδειγμένα σφιχτή γαστροκνημία
οπότε μπορεί να προβούμε σε απελευθέρωση της περιτονίας της θέσης κεφαλής του γαστροκνημίου. Αυτή η χειρουργική παρέμβαση έχει θέση αλλά όχι τοπικά στην πληματή απονεύρωση. Αυτό τίνει να εγκαταλειφθεί. Σε κάθε περίπτωση πάντως πρέπει να είναι προετοιμασμένη δυστυχώς η δρομή για αρκετές εβδομάδες ή μερικούς μήνες με την πελματεία από νευροσύτητα.
Συνήθως δεν περνάει πολύ εύκολα όταν έχει εγκατασταθεί. Δημοσθένει σύνδρομο απιοειδούς θεραπεία. Στο σύνδρομο απιοειδούς δύο ή τρία πράγματα κυρίως βοηθάνε. Είναι η διάταση των γλουτιέων και του απιουδούς καθεαυτού και όλων των μειών εκεί πέρα της περιοχής σίγουρα είναι ίσως το κύριο που μπορεί να κάνει κάποιος. διάταση. Μετά φυσικοθεραπευτικές παρεμβάσεις ειδικά μειοπεριτοναϊκή απελευθέρωση deep tissue massage που λένε trigger points οι συνάδελφοι φυσικοθεραπευτές αυτά έχει φανεί ότι βοηθάνε το foam rolling έχει κάποιες επίσης μέσω της μειοπεριτοναϊκής απελευθέρωσης και αυτό κάποιες ενδείξεις ας πούμε και κάποια βιβλιογραφική υποστήριξη η ενδυνάμωση μαζί με την διάταση δηλαδή και ενδυνάμωση προφανώς των μειών της περιοχής σε δεύτερο χρόνο και εντάξει στην ανάγκη ακόμα κάνουμε ενέστης κορτικοστεροειδών ιδανικά όμως θα πρέπει να γίνονται με κάποιο είδους με υπερχωγραφική καθοδήγηση με κάποιο είδους καθοδίκης ούτως ώστε να είναι στοχευμένες.
Αυτές πάνω κάτω είναι οι παρεμβάσεις. Ένα σύνδρομο το οποίο κυρίως είναι δυσδιάγνωστο. Αυτή είναι η κύρια δυσκολία με το σύνδρομο οποίο είδους νομίζω. Λοιπόν, η επόμενη ερώτηση έχει να κάνει με κάταγμα κόπωσης. Είναι δύο ερωτήσεις, σας τις κάνω μαζί δημοσθένει. Λέει πρώτοι υπάρχουν ενδείξεις που μπορούν να μας προειδοποιήσουν και προϋποθέτει πάντα οστικό είδημα πριν εμφανιστεί ή είναι δυνατόν να εμφανιστεί από μία και μόνο μία προπόνηση ή αγώνα.
Πώς μπορώ να εντοπίσω το οστικό είδημα ώστε να αποκλείσω την εμφάνιση του κατάγματος. Τέλος, ακόμη και αν επανέλθω από το κάταγμα υπάρχει περίπτωση να το έχω ως ευαισθησία και να εμφανιστεί ξανά στο μέλλον. Το οστικό είδημα στην πραγματικότητα σε επίπεδο ας πούμε ιστολογικό ας το πούμε έτσι, ναι πρέπει να προϋπάρχει είναι δηλαδή ο πρόδρομος του κατάγματος κόπωσης αλλά ο μόνος τρόπος κάποιος να το εντοπίσει είναι η μαγνητική τομογραφία δεν μπορεί να το εντοπίσει με άλλο τρόπο ενδείξεις εκτός από τον πόνο στην περιοχή στην πραγματικότητα δεν υπάρχουν άλλες ενδείξεις οπότε δυστυχώς μερικές φορές όταν ο πόνος εμφανιστεί ήδη ίσως έχουμε φτάσει σε σημείο οστικού ειδήματος και αν είμαστε τυχεροί και έχουμε πρόσβαση σε μαγνητική τομογραφία μπορεί να το εξακριβώσουμε πριν εξελιχθεί σε κάτω αγμακόπωσης Το καλό με το οστούν σαν ιστό είναι ότι όταν αποθεραπεύεται, εμπολής, όχι πάντα, αλλά εμπολής ας πούμε δεν αφήνει, δεν μένουν πίσω οι πολίματα.
Οπότε ένα κάταγμα κόπωσης ας πούμε ή ένα οστικό είδημα όταν αποδράμει, πολλές φορές δεν θα αφήσει τίποτα πίσω και δεν θα υπάρχει ευαισθησία. ευαισθησία κατά κάποιο τρόπο υπάρχει αν σκεφτεί κάποιος πως ό,τι όποιος παράγοντας ή συνδυασμός παραγόντων έφτασε να προκαλέσει το σκόηδημα και το κάταγμα κόπωσης μπορεί να υπάρξει και στο μέλλον δηλαδή κάποιος πρέπει να αναγνωρίσει να σκεφτεί και να αναγνωρίσει τι την έφτασε στο κάταγμα κόπωσης δηλαδή αν είναι κάποια ανατομική ιδιομορφία, λάθος παπούτσια που λέγανε προηγουμένως, υπερβολικός όγκος προπόνησης, υπερβολική ένταση, όλα αυτά να αναγνωρίσει τους παράγοντες που το δημιούργησαν, τόσο ώστε αυτός ο συνδυασμός να μην εμφανιστεί και στο μέλλον. Και καλά θα ήταν ίσως να κάνει και κάποιες εξτάσεις αίματος που αφορούν τον οστικό μεταβολισμό για να φανεί μήπως υπάρχει κάποιο μεταβολικό υπόβαθρο που συνέβαλε ας πούμε στη δημιουργία αυτής της κατάστασης.
Όλα είναι δρόμος. Το podcast που μας ενώνει. Αντιμετώπιση περιοσίτη δακνίμης. Και αυτό έτσι πονοκέφαλος για τους δρομείς και σε αυτό πρέπει κάποιος καταρχήν να σκεφτεί τι τον ή την οδήγησε σε αυτήν την κατάσταση. Από εκεί και πέρα δυστυχώς η μείωση του όγκου και της έντασης στο τρέξιμο ή και η πάυση προφανώς εντελώς ανάλογα με τη βαρύτητα είναι απαραίτητα.
Αν υπάρχουν παράγοντες που μπορούν να τροποποιηθούν εμβιομηχανικοί, όπως για παράδειγμα οι αθλητές που έχουν πλατυποδία, λόγω της σχέσης της πλατυποδίας με την έσωστροφή της κνήμης διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο, αυτός είναι ένας παράγοντας που πρέπει να τον εξαλείψουν στο μέλλον. Αλλά και σε αυτή την κατάσταση βοηθάει η ενδυνάμωση ειδικά ντομιών γύρω από την κνήμη και στα τέσσερα διαμερίσματα που υπάρχουν γύρω από την κνήμη, τα μυϊκά και κεντρικά στους οπίστους μυρίως και το τετρακέφαλο.
Τώρα το taping και το shockwave χρησιμοποιούνται και υπάρχει κάποια βιβλιογραφική υποστήριξη. Είναι όμως δυστυχώς ένα από τα πράγματα στα οποία ο χρόνος ίσως παίζει τον σημαντικότερο ρόλο. Δηλαδή όταν εγκατασταθεί αυτό το σύνδρομο πρέπει για ένα διάστημα εξορισμού να κάνουμε υπομονή και να μειώσουμε την δρομική προπόνηση μέχρι αυτή η φλεγμονώδης ουσιαστικά κατάσταση να αποδράμει.
Πόσο σοβαρός θεωρείται ο τραυματισμός στον αχύλιο τένοντα και πόσο δύσκολη είναι η επιστροφή ενός δρομέα στην ενεργό δράση. Ναι και η τενοντίδα του Αχιλίου είναι μια σχετικά δύσκολη ιστορία Ανάλογα με το πόσο προχωρημένη είναι ας πούμε συνήθως κάνει αρκετές εβδομάδες Δηλαδή 2 με 3 μήνες σε μια καλή περίπτωση 3 με 6 μήνες σε μια βαριά περίπτωση που ας πούμε σε μια υποτροπή σε κάποιον που έχει γνωστή υπερευαισθησία, σε κάποιον που έχει δομικές αλλαγές, δηλαδή να κάνουμε μια μαγνητική και δούμε δομικές αλλαγές των τένοντα, γιατί αυτό συνήθως συμβαίνει.
Οι τενοντίτιδες γενικά δεν είναι όπως πιστεύαμε παλιότερα μόνο μια φλεγμονώδης διαργασία. Συνήθως είναι σε ιστικό επίπεδο μια καταστροφή, όσο και αν ακούγεται έτσι η επιθετική λέξη, μια τέλος πάντων αλίωση της μικροαρχιτεκτονικής του τένοντα, η οποία συμβαίνει από συσσόρευση μικροτραυματισμών οπότε αυτός ο τένοντας όταν φτάσει να αρχίσει να πονάει συνήθως δεν έχει φυσιολογική δομή και αυτό που πρέπει να γίνει εμπολής είναι η δομή του σταδιακά να ξαναγίνει φυσιολογική τέλος πάντων όσο γίνεται πιο κοντά στο φυσιολογικό για να σταματήσει να πονάει και να μπορεί να διαχειριστεί τα φορτία στα οποία θα τον υποβάλλουμε και όπως καταλαβαίνει κανείς αυτό δυστυχώς παίρνει πολλές εβδομάδες, δηλαδή δεν υπάρχει μια γρήγορη λύση.
Ως θεραπεία, ας πούμε, η ενδυνάμωση και ειδικά η έκεντρη φόρτιση έχει φανεί ότι είναι ίσως το πιο σημαντικό εργαλείο. Οι ενέσεις με PRP, ειδικά στην τενοτοπάθεια του σώματος του αχιλίου, βοηθάνε πολύ. Το κρουστικό επίσης βοηθάει το Extra Corporate Health Show Wave Therapy και αυτά που αναφέραμε και νωρίτερα, αν υπάρχουν βιομηχανικοί παράγοντες που μπορούν να αναγνωριστούν είτε προπονητικά λάθη που οδήγησαν εκεί, προφανώς πρέπει κάποιος να τα ψάξει και να προσπαθήσει να τα εξαλείψει για το μέλλον.
Η επόμενη ερώτηση δημοσθένει, την έχεις απαντήσει να πω εγώ στην ουσία για την αρθρίτιδα μιλάει, τι είναι η αρθρίτιδα και πώς αντιμετωπίζεται και αν φταίει το τρέξιμο για την εμφάνιση της αρθρίτιδας και αν εμφανίζεται το ίδιο σε άντρες και γυναίκες. Τώρα μιλάμε προφανώς για την νόστιτο αρθρίτιδα που είναι ο κύριος τύπος αρθρίτιδας γιατί υπάρχουν και αυτοάνωσες νόσοι και κρυσταλλογενείς αρθρίτιδες και λιμώδεις αρθρίτιδες.
Η νόστιτο αρθρίτιδα που είναι αυτό που θα λέγαμε η εκφίληση των αρθρώσεων ξεκινάει από την αντιδιάσπραση του αρθρικού χόνδρου και προχωράει στο υποκείμενο στο υποχόνδριο στούν δημιουργείται μία φλεγμονώδης αντίδραση με διάφορους μεσολαβητές φλεγμονείς σε βιοχημικό επίπεδο που δημιουργούν ένα φαύλο κύκλο. Δηλαδή αυτοί οι μεσολαβητές φλεγμονείς καταστρέφουν το χόντρο, η καταστροφή του χόντρου επιτείνει την αρστρίτιδα που επιτείνει τη φλεγμονή, οπότε σταδιακά μεταφέρονται οι αλλαγές στο υποχόντριο αυτό, το οποίο σκληραίνει, δημιουργούνται τα λεγόμενα στοφητα, οι πχόντρες κίστης και αυτές οι αλλαγές προκαλούν και ανατομική παραμόρφωση της άρθρωσης σε προχωρημένα προφανώς στάδια, μείωση της κινητικότητας και πόνο κτλ.
Είναι πιο συχνό σε γυναίκες και ειδικά μετά την εμεινόπαυση μπορεί αυτό να συμβάλλει αρνητικά. Η ηλικία παίζει ρόλο, υπάρχει γενετική προδιάθεση, η παχυσαρκία βοηθάει και λόγω μηχανικού βάρους αλλά λόγω και της φλεγμονόδους κατάστασης. Η παχυσαρκία είναι μια φλεγμονόδης νόσος οπότε αυτή η συστηματική φλεγμονή που υπάρχει στην παχυσαρκία δυστυχώς επιδράει αρνητικά και στις αρτρώσεις.
Προηγούμενοι τραυματισμοί όπως αναφέραμε και νωρίτερα προφανώς δημιουργούν μετατραυματική αρθρίτιδα και μετά μηχανική καταπώνηση είτε από επαγγελματικούς λόγους είτε από αθλητικές ας πούμε αυτό που λέγαμε και πάλι πάρα πολλά χιλιόμετρα για επιχρόνια υψηλή ένταση. οι ανατομικοί παράγοντες προφανώς, αστάθεια μιας άρθρωσης, κακή ευθυγράμμιση, μυϊκή αδυναμία επίσης.
Είναι μια νόσος για την οποία υπάρχει προφανώς πολύ εκτεταμένη μελέτη και στο σχετικά σύντομο μέλλον ελπίζουμε ότι όλες αυτές οι παρεβάσεις τώρα που δειλά-δειλά αρχίζουν και γίνονται συχνές με αυξητικούς παράγοντες της πλαστοκύτταρα, να προχωρήσουν και στη γονιδιακή θεραπεία και στο μέλλον να μην χρειάζεται να κάνουμε αυτές τις μεγάλες επεμβάσεις οι οποίες βρίσκονται στο τέλος του δρόμου για άτομα μέσα στο αρθρίτιδα.
Πολύ ωραία δημοσθένη. Εδώ έχω τώρα την τελευταία ερώτηση από τους φίλους ο Κρόατες. Δεν είναι ιατρικού χαρακτήρα, αλλά προσωπική. Ρωτάει κάποιος φίλος, τι σκέφτεσαι όταν τρέχεις. Γενικά πώς ισορροπείς μυαλό και σώμα Καλή ερώτηση Νομίζω οι περισσότεροι από εμάς όταν τρέχουμε σκεφτόμαστε αυτά που μας απασχολούν στην καθημερινότητα Δηλαδή ό,τι έχεις στο μυαλό σου εκείνες τις μέρες αυτό θα σκεφτείς Και είναι πραγματικά ένας χρόνος το τρέξιμο που μπορείς να επιλύσεις πάρα πολλά προβλήματα Είμαι σίγουρος ότι και οι ακροατές πολλές φορές του βγαίνοντας να τρέξουν έχουν κάποιο πρόβλημα και γυρνώντας από το τρέξιμο μπορούν να έχουν βρει μια πολύ καλή λύση.
Προφανώς όταν κάποιος κάνει βέβαια αγωνιστική προπόνηση, όταν κάνει κομμάτια και τα λοιπά θα σκεφτεί το αγωνιστικό μέρος της προπόνησης και είναι και μια καλή ευκαιρία να κάνει αυτό που λένε οι Άγγλοι και οι Αμερικανοί, το visualization, δηλαδή αν έχει έναν αγώνα στόχο να σκέφτεται τον αγώνα στόχο με θετικά αφενός ας πούμε με θετικά συναισθήματα, θετικά πώς να το πω οράματα ή κάπως έτσι που θα τον κινητοποιήσουν στην προπόνηση αλλά επίσης στην αθλητική ψυχολογία φαίνεται ότι είναι πολύ σημαντικό κάποιος να κάνει την προετοιμασία του και για τις δύσκολες στιγμές.
Δηλαδή όταν τρέξουμε ένα μαρθόνι ξέρουμε ότι στο 30, στο 35 τα πόδια μας θα αρχίσουν να μην μας ακούνε, όλα θα είναι δύσκολα, θα πονάμε, θα θέλουμε να σταματήσουμε. Αυτό μέσα στην προπόνηση επίσης πρέπει να το σκεφτούμε συνειδητά. Δηλαδή ότι εγώ αυτή τη δυσκολία που έχω τώρα που κάνω το δεύτερο πεντάρι τέμπο ας πούμε θα την έχω και στο 30 και δεν θα τα παρατήσω και αυτό να είμαστε έτοιμοι να το αντιμετωπίσουμε.
Οπότε κάποιες μέρες θα σκεφτόμαστε τα απλά στα εύκολα τρεξίματα και στα κομμάτια και τα τέμπο και τα long run πρέπει να σκεφτόμαστε τον αγώνα είτε με θετικά συναισθήματα που θα μας παρακινήσουν είτε για να προετοιμαστούμε για τα δύσκολα που θα έρθουν. Οπότε τελευταία ερώτηση για σήμερα Δημοσθένη Ποια είναι τα μελλοντικά σου αθλητικά σχέδια Είμαι σε μια περίοδο που Θα έλεγα ότι Δεν είναι η καλύτερη Προς το παρόν Δηλαδή αυτό το φθινόπωρο τώρα δεν έχω Αγωνιστικά σχέδια Θα τολμούσα να πω ότι Την Άνοιξη θέλω να τρέξω Αγωνιστικά τώρα δεν ξέρω αν προλαβαίνω Να ετοιμαστώ για κάποιο Μαραθώνιο Είναι η τελευταία μου χρονιά στην κατηγορία των βετεράνων που είμαι τώρα 45-49, οπότε είναι η τελευταία μου ευκαιρία τον επόμενο χρόνο, αν μπορέσω να βελτιώσω το πανελλήνιο ρεκόρ που έχω.
Αλλά κυρίως θέλω να γυρίσω στη φυσική κατάσταση που θα μου επέτρεπε να κάνω δύσκολη προπόνηση ή τέλος πάντων αγωνιστική προπόνηση και να τα βγάζω πέρα και να έχω αυτό το καλό συνέστημα που όλοι ξέρουμε ότι έχουμε όταν καταφέρνουμε να κάνουμε δύσκολη προπόνηση. Μετά τα 49 έρχονται τα 50, νέα κατηγορία στους βετεράνους. Είναι αλήθεια ότι δεν βλέπω τον αγωνιστικό αθλητισμό με το ίδιο μάτι που τον έβλεπα παλιότερα.
Οι προτεραιότητες προφανώς αλλάζουν. Αλλά είτε αγωνιστικά είτε μη αγωνιστικά, σε κάθε περίπτωση θα ήθελα πάρα πολύ να συνεχίσω να είμαι μέσα σε αυτή την κοινότητα, την εξαιρετική κοινότητα και να συμμετέχω είτε με τον ένα είτε με τον άλλο τρόπο οπότε πριν την άνοιξη δεν νομίζω ότι θα κάνω κάποια εμφάνιση αλλά βλέποντας και κάνοντας. Αν είμαστε υγιείς κάπου θα εμφανιστώ.
Δημοστένα να πω την αλήθεια αρχικά με τόσο όγκο ερωτήσεων είχα τους συνδυασμούς μου αν θα προλάβουμε να τις πούμε όλες αλλά θα πω ότι με χειρουργική ακρίβεια κατάφερες και κάλυψες όλες τις ερωτήσεις που μας έστειλαν οι φίλοι ακροατές και σε ευχαριστώ πολύ γι' αυτό. Καταλαβαίνω ότι είναι δύσκολο μέσα σε ένα-δύο λεπτά να απαντήσεις με ιατρικούς όρους και με ακρίβεια ιατρική κάποια κομμάτια.
Έτσι δεν είναι? Είναι δύσκολο να μην κάνεις πολλές γενικεύσεις δυστυχώς γιατί καταλαβαίνετε τώρα κάθε δρομέας ή γενικά κάθε ασθενής που έρχεται να τον δούμε από κοντά συνήθως θα μας πάρει, εμένας συνήθως μου παίρνει ας πούμε 45 λεπτά με μία ώρα ειδικά για δρομής που πρέπει να ρωτήσεις πολλά συγκεκριμένα πράγματα και να κάνεις μια λεπτομερή ανάλυση.
Οπότε τώρα όταν προσπαθείς να απαντήσεις κάτι και με επιστημονική ας πούμε εγκυρότητα και χωρίς να πλατειάζεις είναι δύσκολο. Βοήθησε πολύ η ομαδοποίηση που έχεις κάνει Γιώργο πάντως. Πολύ ωραία δημοσθένη. πάντως και εγώ να σου το πω τώρα και στον αέρα ότι από φίλους δρομής που έχουν επισκεφθεί εσένα είτε και έχουν κάνει και online κάποιες συνεδρίες μαζί σου έχω ακούσει τα καλύτερα και μου έχουν στείλει και μηνύματα πάρα πολλά τόσο για τον επαγγελματισμό σου αλλά και για το χαρακτήρα σου.
Προφανώς τους συμπονώ πάρα πολύ γιατί κακά τα ψέματα όλες οι στρανδρομίες έχουμε περάσει δυστυχώς και από του ασθενούς ας πούμε τη θέση οπότε καταλαβαίνω το άγχος τους. Αυτό που θα έλεγα είναι ότι σε πολλά από αυτά τα προβλήματα δεν υπάρχουν ας πούμε όπως ακούσαμε και νωρίτερα δεν υπάρχουν χρυσές συνταγές δηλαδή. Εν πολλής πιθανότητα εγώ δεν ξέρω κάτι που κανείς άλλος δεν το ξέρει σαφώς.
απλώς πολλές φορές απαιτείται να γίνει είτε η σκληρή δουλειά από το δρομέα τον ίδιο με αντικατάλληλη βέβαια καθοδήγηση και επίβλεψη και πολλές φορές δεν έχουμε τον χρόνο ή τις εφεδρίες ή τα μέσα να την κάνουμε αυτή τη δουλειά είτε ας πούμε χρειάζεται πιο πολλής χρόνος για να επανέλθουν κάποια προβλήματα Δηλαδή μαγικά ραβιά ακόμα και σε ελίτ επίπεδο.
Νομίζω το βλέπουν όλοι πως και οι ελίτ αθλητές που τα κάνουν θεωρητικά όλα σωστά και πολλοί από αυτούς έχουν μεγάλες ομάδες υποστήριξης, συνεχίζουν να τραυματίζονται. Οπότε είναι δυστυχώς αυτά τα πράγματα μέσα στο παιχνίδι. Όποιος κάνει αγωνιστικό ειδικά αθλητισμό δυστυχώς πρέπει να τα περιμένει. Πάντως είναι απορία σάξιων δημοσθένει και σίγουρα το έχεις δει και εσύ και επειδή είσαι και αθλητής αλλά και γιατρός ότι αν και είμαστε αρασιτέχνες δρομής όταν τραυματιζόμαστε και μας λέει ο γιατρός ή το βλέπουμε και οι ίδιοι τέλος πάντων ότι θα μείνουμε 10 μέρες ας πούμε εκτός μας πιάνει άγχος, στρεσσαριζόμαστε, στεναχωριόμαστε ρωτάμε κατευθείαν τον ορθοπαιδικό γιατρέ πότε θα ξαναεπιστρέψεις στο τρέξιμο Είναι μια πάρα πολύ δύσκολη συνθήκη γιατί είναι κάτι εμπολής ή μάλλον σε έναν βαθμό έξω από τις δυνάμεις μας δηλαδή μια δύσκολη προπόνηση μπορούμε να τη διαχειριστούμε ένα τραυματισμό δεν έχουμε εμείς το πάνω χέρι πρέπει να περιμένουμε για κάποιο διάστημα
πρέπει να ακουστούμε θεραπείες είναι μια πολύ άσχημη δυστυχώς συνθήκη ζητήστε βοήθεια πείτε στους γύρω σας στο σύντροφό σας ή στη σύντροφό σας ότι είμαι σε αυτή την κατάσταση μην παρεξηγήσεις, έχω νεύρα να ξέρουν ότι πρέπει να σας στηρίξουν και υπάρχουν και θετικά δηλαδή πίσω από έναν μικρό τραυματισμό μπορεί να αναγνωριστεί ένα προπονητικό λάθος ή μια ανατομική ιδιομορφία η οποία αν δεν αναγνωριζόταν από το μικρό τραυματισμό οδηγούσες να είναι μεγαλύτερο ή πολλοί αθλητές λένε ότι μετά από αυτόν τον τραυματισμό είδαν τα πράγματα διαφορετικά όσον αφορά την ιδιοσυγκρασία, όσον αφορά τους στόχους, όσον αφορά την συνέπεια την οποία πρέπει να δείχνω στην προπόνηση, στην αποκατάσταση, στο σχεδιασμό. Όπως λένε κάθε νόμισμα έχει δύο πλευρές, οπότε όσο δυσάρεστηκε η τραυματισμή, ο καλύτερος τρόπος είναι να τους δούμε σαν μια ευκαιρία για βελτίωση εμπολής.
Πολύ ωραία δημοσθένη οπότε εγώ κλείνοντας θα ήθελα να σε ρωτήσω Πού και πώς μπορεί να σε βρει κάποιος Και αν υπάρχει και η δυνατότητα εξέτασης και εξαποστάσεως για όσους ενδιαφέρονται Η έδρα μου είναι στην Καβάλα η οποία είναι μια εξαιρετικά όμορφη πόλη Με ωραίες διαδρομές για τρέξιμο Αν κάποιος είναι κοντά είναι εξαιρετικά αφιπρόσδεκτος εδώ Γιατί κακά τα ψέματα η εξέταση, κλινική εξέταση με φυσική παρουσία δεν υποκαθίσταται από τίποτε διαφορετικό.
Κατά τα άλλα μπορούν να βρουν στοιχεία επικοινωνίας στο site μου, το οποίο είναι υποκατασκευή ακόμη, το orthopavlaevangelidis.gr και αν θεωρούν ότι θα μπορούσε να τους φανώ χρήσιμος με μια online συνεδρία, προσπαθώ να την κάνω με τέτοιο τρόπο που να μεγιστοποιήσω ας πούμε το κέρδος που μπορεί να έχει κάποιος όσον αφορά την συμπουλευτική εξ αποστάσεως.
Θα έχω και εγώ τις λεπτομέρειες Δημοσθένη, το site σου, τη διεύθυνση, email, τηλέφωνα, όλα στα σχόλια αυτού εδώ του επεισοδίου. Θα ήθελα με τη σειρά μου, επειδή ξέρω ότι και ο χρόνος είναι πολύ πιεσμένος Δημοσθένη και να σε ευχαριστήσω πάρα πολύ για αυτή τη συζήτηση, για το χρόνο σου και για όλα αυτά τα ενδιαφέροντα πράγματα που μας είπες.
Και εγώ ευχαριστώ πάρα πολύ για την πρόσκληση και ελπίζω έστω και λίγους δρομείς να βοηθήσαμε θα είναι μεγάλο κέρδος, θα είναι ιδιαίτερη ικανοποίηση για μένα. Άλλο ένα podcast, Όλα είναι δρόμος, έφτασε το τέλος του. Περιμένω τις δικές σας προτάσεις και ιδέες για επόμενα θέματα που θα θέλατε να συζητήσουμε Σας ευχαριστώ πολύ που με ακούσατε Κάντε follow για να λάβετε ειδοποίηση για το επόμενο επεισόδιο Μέχρι την επόμενη φορά να είστε όλοι καλά, υγιείς να ευχαριστιέστε τις προπονήσεις και τους αγώνες σας και να απολαμβάνετε την κάθε σας στιγμή Ακολουθήστε με στο Spotify στο Apple Podcasts στο Google Podcasts ή όπου αλλού ακούτε podcasts
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα