Ε233: Πώς το τρέξιμο αλλάζει ζωές, με καλεσμένο τον προπονητή Τάσο Μαραγκουδάκη (Ε)
Όλα είναι δρόμοςΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Σημερινός μου καλεσμένος είναι ο προπονητής Τάσος Μαραγκουδάκης. Ο Τάσος Μαραγκουδάκης είναι καθηγητής Φυσικής Αγωγής, απόφοιτος ΤΕΦΑΑ ΑΠΘ, με μεταπτυχιακές σπουδές στη Διοίκηση Αθλητισμού και επιμορφώσεις στο life και health & wellness coaching. Υπήρξε πρωταθλητής Ελλάδας στο άλμα εις μήκος και μέλος εθνικών ομάδων, εμπειρία που διαμόρφωσε τη φιλοσοφία του για τον αθλητισμό ως τρόπο ζωής και προσωπικής εξέλιξης. Εργάζεται στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση Χανίων ως Υπεύθυνος Φυσικής Α...
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Ο Τάσος Μαραγκουδάκης είναι καθηγητής φυσικής αγωγής, απόφυτος τεφαά του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, με μεταπτυχιακές σπουδές στη διοίκηση αθλητισμού και επιμορφώσεις στο Life & Health & Wellness Coaching. Υπήρξε πρωταθλητής Ελλάδας στο Άλμα Ισμίκος και μέλος εθνικών ομάδων, Εμπειρία που διαμόρφωσε τη φιλοσοφία του για τον αθλητισμό ως τρόπο ζωής και προσωπικής εξέλιξης.
Εργάζεται στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση χανείων ως υπεύθυνος φυσικής αγωγής, ενώ με περισσότερα από 30 χρόνια εμπειρίας στην προπονητική, έχει συνεργαστεί με αθλητές όλων των επιπέδων, προσεγγίζοντας την άσκηση ως μέσο βελτίωσης της υγείας, της απόδοσης και της ποιότητας ζωής. Είναι βασικός προπονητής και δημιουργός του διαδικτυακού running club Pilala Running με εκατοντάδες δρομείς εντός και εκτός Ελλάδας.
Παράλληλα, δραστηριοποιείται στον εθελοντισμό και στον αθλουτουρισμό μέσω της Pilala διοργανώνοντας αθλητικές δράσεις, κομμιούνητης και εμπειρίες ευεξίας σε όλη την Ελλάδα. Με τον προπονητή Τάσο Μαραγκουδάκη θα έχουμε μια ενδιαφέρουσα συζήτηση αφού θα μιλήσουμε για τη φιλοσοφία του τρεξίματος ως τρόπος ζωής και παιδείας, πώς εντάσσεται στην καθημερινότητά μας επηρεάζοντας θετικά ή και αρνητικά την ψυχολογία, τις σχέσεις και τις συνήθειες μας και πώς μπορούμε να προστατεύσουμε το κίνημα των δρομέων Γεια χαρά Τάσο Γεια σου Γιώργο Σε ευχαριστώ πολύ που δέχτηκες να μας μιλείς σήμερα εδώ στο podcast όλα είναι δρόμος Εγώ σε ευχαριστώ Γιώργο είναι τιμή για μένα η πρόσκληση στο podcast σας και χαίρομαι πάρα πολύ που θα αλληλεπιδράσουμε με το δρομικό και το όμορφο κοινό σου Να πω βέβαια εδώ πριν ξεκινήσουμε και το επεισόδιο Τάσο να ευχαριστήσω και τον Γιώργο Τζινάρη που είναι ο κοινός γνωστός μας και μας έκανε και την επαφή και να τον ευχαριστήσω Ευχαριστήσω.
Να είναι καλά ο Γιώργος που μας έφερε της επαφή και μπορούμε να κάνουμε αυτό το επεισόδιο. Οπότε Τάσο, επειδή έχω και πολλές ερωτήσεις και είμαι σίγουρος ότι θα είναι αρκετά ενδιαφέρον το σημερινό επεισόδιο μαζί σου, γιατί επειδή σε παρακολουθώ και στα social και τα βιντεάκια που ανεβάζεις και είναι αρκετά ενδιαφέροντα.
Και έχω και πολλές ερωτήσεις και να ξεκινήσουμε κιόλας. και αν θες να μας πεις λίγα λόγια μια έτσι μεγάλη ερώτηση πώς ξεκίνησε η δική σου σχέση με τον αθλητισμό από πρωταθλητής στο άλμα εις μήκος μέχρι σήμερα που βλέπεις την άσκηση ως μέσο για ζωή και μαζί μου όλα αυτά αν όλα αυτά τα χρόνια άλλαξε κάτι και στη δικιά σου αντίληψη Μάλιστα, όντως μεγάλη ερώτηση αλλά πολύ ενδιαφέρουσα και να με πας έτσι και μια βόλτα Κοιτάξτε, τάσο έχουμε χρόνο γιατί μόλις ξεκινήσαμε.
Ωραία, ωραία. Λοιπόν, να πω ότι ο αθλητισμός για μένα ξεκίνησε εντελώς αθόρμητα, εντελώς τυχαία. Θυμάμαι μπήκε μες στην τάξη στο σχολείο ο γυμναστής μου και με πήρε έξω για να κάνω ένα άλμα στην αυλή του σχολείου, στο ΣΚΑΜΑ, που είχαν τότε τα σχολεία, που σήμερα δεν συναντάμε και πάρα πολλά, στο γυμνάσιο. Και έτσι ήταν η αφορμή να μπω στο Στίβο και στο Άλμες Μήκος.
Από εκεί και πέρα η πορεία ήρθε τώρα πολύ πιο φυσικά. Αγωνιστικός αθλητισμός, συμμετοχές εθνικές ομάδες. Συνέχισα στο Τεφά Θεσσαλονίκης, εκεί στην όμορφη πόλη σας. Και ολοκλήρωσα τις σπουδές μου με καθηγητές έτσι θα τους έλεγα εμβληματικούς Γιώργο όπως ο κύριος Σαρασλανίδης που ήταν της Πατουλίδου Προπονητής και ο κύριος Κέλλης στην προπονητική και ο αθλητισμός έτσι έγινε πάρα πολύ γρήγορα ένα κομμάτι της ζωής μου και κυρίως πλέον της ταυτότητάς μου ως άνθρωπος.
Μετά πέρασα στο ρόλο του προπονητή. Είχα τη χαρά να δουλέψω με πάρα πολλούς διαφορετικούς ανθρώπους γιατί η δουλειά μας έχει αυτή την πάρα πολύ όμορφη διάστηση να μπορείς να δουλέψεις από αθλητές υψηλού επίπεδου μέχρι και παιδιά και απλούς ασκούμενους που θέλουν απλά να βελτιώσουν την καθημερινότητά τους. Σήμερα η αλήθεια είναι ότι είμαι σαν υπεύθυνος φυσικής αγωγής στη δεύτερο βάθμια εκπαίδευση εδώ στα Χανιά και είμαι και προπονητής φυσικής κατάστασης και δρομέων και συνηθίζω να λέω ότι είναι τόσο πολύς ο ενθουσιασμός μου που νιώθω ότι δουλεύω στη Disneyland όπως λέγαμε και πιο πριν γιατί είναι κάτι που μου αρέσει και έχω παντρέψει το χόμπι μου με την εργασία μου.
αυτό Γιώργο που έχει αλλάξει περισσότερο με τα χρόνια είναι η αντίληψή μου και όσο μεγαλώνουμε γιατί πλέον είμαι στην πέμπτη δεκαετία της ζωής μου όταν είσαι στον πρωταθλητισμό η άσκηση και η επίδοση είναι ο κύριος στόχος το αποτέλεσμα δηλαδή όσο μεγαλώνουμε και οριμάζουμε καταλαβαίνουμε ότι η άσκηση και ο αθλητισμός είναι κυρίως ένα εργαλείο είναι κυρίως ένα μέσο που έχουμε στην κοινωνία μας, ένα κοινωνικό αγαθό είναι ένα μέσο για να γίνουν οι άνθρωποι καλύτεροι, πιο όρημοι πιο ψυχικά ανθεκτικοί να έχουν υγεία, ευεξία και προφανώς να έχουν κίνητρο για την ζωή τους. Έτσι η αγάπη για την επιστημονική άσκηση δεν άλλαξε ποτέ, η προπονητική είναι πολύ μεγάλη αγάπη, απλά μπορούμε να πω ότι έγινε η σχέση μας έτσι πιο βαθιά και πιο ουσιαστική. Αυτή Ήταν η βόλτα η σύντομη.
Πολύ ωραία, Τάσο. Λες ότι η άσκηση δεν είναι αυτοσκοπός, αλλά εργαλείο για απόδοση, εμφάνιση, ψυχολογία και φιλίες. Υπάρχουν αθλούμενοι που γνωρίζεις εσύ που άλλαξαν συνήθειες μέσω αυτού? Φυσικά. Φυσικά και υπάρχουν άνθρωποι που αλλάζουν συνήθειες και αυτό είναι ίσως και το πιο όμορφο κομμάτι της δουλειάς μας. Έχω δει ανθρώπους να αλλάζουν πραγματικά τη ζωή τους μέσα από την άσκηση, όχι μόνο σωματικά αλλά συνολικά ως προσωπικότητες μπορεί να πω και με επίδραση στο χαρακτήρα τους.
Υπάρχουν άνθρωποι που ξεκίνησαν με προβλήματα υγείας με χαμηλή αυτοεκτήμηση, με άγχωση, ακόμα και με μια παρέτηση που μπορεί να βλέπαμε στον εαυτό τους και μέσα από τη διαδικασία της προπόνησης άρχισαν να ξαναβρίσκουν την ενέργειά τους, μια πειθαρχία, μια πίστη στις δυνατότητές τους. Άλλαξαν σιγά σιγά συνήθειες Βελτίωσαν καθημερινότητα Βλέπεις περισσότερη ενέργεια Πιο δημιουργικούς ανθρώπους Πιο θετικούς ανθρώπους απέναντι στη ζωή Και αυτό που βλέπω πολύ συχνά Είναι ότι η άσκηση λειτουργεί σαν ένας καταλήτης Δεν αλλάζει δηλαδή μόνο το σώμα μας Αλλάζει και τον τρόπο της σκέψης μας Και είναι πολύ σπουδαίο αυτό Όταν κάποιος δηλαδή καταφέρει κάτι που πριν θεωρούσε αδύνατο κάποιος που ήταν στον καναπέ του και ξαφνικά μπορεί να τρέξει 10, 20 χιλιόμετρα ή και ένα μαραθώνιο αρχίζει να πιστεύει ότι έχει δυνατότητες που δεν τις γνώριζε και μπορεί να πετύχει και άλλα πράγματα στη ζωή του εξίσου δύσκολα. Οπότε Γιώργο ναι, για μένα η άσκηση είναι ένα πραγματικά σπουδαίο οργαλείο
ένα μέσο που μπορεί να οδηγήσει και σε υγεία και σε καλύτερη ψυχολογία σχέσεις, φιλίες γιατί πάρα πολλοί ανθρώποι βρίσκουν και μια κοινότητα μέσα από αυτό και το έχουμε διαπιστώσει όλοι μας όσοι ασχολούμαστε με τους δρόμους και το δρομικό κίνημα. Φυσικά συμφωνώ απόλυτα σε αυτά όλα Τάσο γιατί το έχω κάνει και ένα βιντεάκι πριν λίγο καιρό και στα social που μην φοβάστε να κοινωνικοποιήσετε γιατί όπως και σε μένα άνοιξε νέους δρόμους στο τρέξιμο γνώρισα πολύ αξιόλογους ανθρώπους στη ζωή μου που δεν θα τους γνώρισα διαφορετικά και όντως μου άλλαξε πολλά και στις δικές μου συνήθειες και ένα άλλο παράδειγμα ανθρώπου επειδή τον ανέφερα πριν είναι ο Γιώργος Σοτσινάρης που κι αυτός άλλαξε πολλά στη ζωή του που αν δεν κάνω όλα που γνωριστήκαμε όταν ήρθα κάτω στα Χανιά που έχετε μια υπέροχη ομάδα και υπέροχοι άνθρωποι που τους γνώρισα όλους δηλαδή τη Χέλεν τον Μανώλη τον Νίκο, έχω γνωρίσει τον Γιώργο, έχω Διευρούλα, είσαστε φοβεροί κάτω εκεί Και θα τα πούμε και σύντομα
Και κοντά και στο μαραθώνιο Της Κρήτης που θα είμαι και εκεί Και Και ο Γιώργος δηλαδή που ανέφερα πριν Έχει αλλάξει τη ζωή του από υπέρβαρος και σε μεγάλη ηλικία Και έγινε τριαθλητής Ναι έτσι Ο Γιώργος ξεκινήσε με ένα πρόγραμμα Αγίας Ευεξίας και έφτασε εκεί που τον βρήκες εσύ Να τρέχει και να μπορεί να κάνει όλα αυτά που κάνει Τάσο θα ήθελες να μας μιλήσεις για τη δουλειά σου ως προπονητής και ποια είναι η δική σου φιλοσοφία για το τρέξιμο γενικά πως λειτουργείς, πως σκέφτεσαι πως αντιμετωπίζεις την προπονητική ιδιότητα και διαδικασία Η δουλειά μου Γιώργος σαν προπονητής βασίζεται σε μια ολιστική προσέγγιση πια δηλαδή το τρέξιμο για μένα δεν είναι απλά νούμερα, αριθμοί και χιλιόμετρα για μένα είναι ένας τρόπος που προσπαθώ να βελτιώσω συνεργάζομαι συνολικά.
Άρα όταν ξεκινάω με έναν άνθρωπο που θέλει να τρέξει δεν με ενδιαφέρει μόνο το pace του, το πόσο γρήγορα δηλαδή τρέχει. Με ενδιαφέρουν παράμετροι όπως ο ύπνος του, το πώς κοιμάται αυτός ο άνθρωπος, το πώς τρώει, το τι στρες μπορεί να κουβαλάει, τι χρόνο έχει στην καθημερινότητά του, γιατί είναι πολύ σημαντικό να τα συνυπολογίζουμε όλα αυτά, τι ιστορικό τραυματισμό μπορεί να υπάρχει και φυσικά ποια είναι τα κίνητρά του και τα εσωτερικά και τα εξωτερικά γιατί αν δεν χτίσουμε μια βάση υγείας και μια βάση συνέπειας οι επιδόσεις θα έρθουν γιατί δεν είναι εύκολο να μας γλιτώσουν αλλά οι στεγνές επιδόσεις όπως λέω εγώ συνήθως έρχονται με κόστος έρχονται με κόστος τραυματισμών υπερκόπωση, ψυχολογική πίεση και μπορεί να δούμε και εγκατάληψη πολλές φορές έτσι η φιλοσοφία μου στο τρέξιμο είναι να έχουμε πρόοδο, φυσικά να έχουμε πρόοδο αλλά θέλω να έχουμε και διάρκεια είναι πάρα πολύ σημαντικό ένας άνθρωπος να μπορεί να τρέχει μέχρι τα βαθιά για ραματάτο όπως λέω εγώ, να γεννόμαστε καλύτεροι
χωρίς να διαλύουμε πράγματα γύρω μας να βελτιώνουμε τους δείκτες υγείας μας όπως είναι η αντοχή μας η δύναμή μας, η κινητικότητά μας η αποκατάστασή μας και παράλληλα να χτίσουμε ένα χαρακτήρα μαζί όπως την υπομονή μας, την πειθαρχία μας, την αυτογνωσία μας και κάτι που είναι επίσης σημαντικό προσπαθώ να κάνω την προπόνηση να ταιριάζει στον άνθρωπο και όχι τον άνθρωπο να στριμόχνεται μέσα στην προπόνηση γιατί έτσι χτίζεται μια σχέση με το τρέξιμο πολύ πιο υγιή και όταν το τρέξιμο γίνει μέρος της ζωής μας τότε οι επιδόσεις θα έρθουν και αυτές και πιο φυσικές και με πιο πολλή υγεία και με μεγαλύτερη σταθερότητα.
Τάσο τι να πω Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου Για μένα το πιο σημαντικό Η βελτίωση των δικτών υγείας που είπες Και η μακροχρόνια άσκηση είναι το πιο σημαντικό Διότι και εγώ έχω δει πολλές περιπτώσεις Ανθρώπων που κυνηγώντας τα νούμερα Κάποια στιγμή έσκασαν Και τα παράτησαν όπως είπες και εσύ Και φυσικά τα ξέρεις καλύτερα που είσαι στον χώρο τόσα πολλά χρόνια Ακριβώς αυτό γίνεται για αυτό θέλει την προσοχή που ανέφερα και πιο πριν.
Τάσο, πώς εντάσσεται η άσκηση στην καθημερινότητα ενός ανθρώπου, είτε επαγγελματία είτε απλούδρομεα και πώς μπορεί να αλλάξει θετικά ή καμιά φορά και αρνητικά τη ζωή μας. Εδώ έχουμε ένα μεγάλο κομμάτι που είναι το πλαγκίνο όπως λέω εγώ. Η προπόνηση έρχεται και μπαίνει σαν ένα έξτρα κομμάτι στη ζωή μας και πρέπει να αφομοιωθεί, να ενσωματωθεί.
έτσι αρχικά είναι πολύ σημαντικό να διαχωρίσουμε τον επαγγελματή από τον εραστέχνη υπάρχει μια τεράστια διαφορά ανάμεσα σε αυτούς τους δύο κόσμους κυρίως στον τρόπο ζωής στους εραστέχνες η άσκηση μπορεί να ενταχθεί στην καθημερινότητα ενός ανθρώπου πολύ πιο εύκολα όπως το νομίζουμε αρκεί να γίνει με σωστό τρόπο και σε σωστούς χρόνους δηλαδή με μικρές, δομημένες, εφικτές προσθήκες όχι με απότομα και με ενθουσιώδεις παρεμβάσεις που συνήθως κρατάνε λιγότερο και πολύ συχνά βλέπουμε να υπάρχει μια φθήνουσα πορεία.
Χρειάζεται να θυμόμαστε ότι η προπόνηση είναι ένα κομμάτι ενός μεγαλύτερου πάζλ της ζωής μας. Η προπόνηση είναι ένα τεχνητό περιβάλλον. Δεν κατασκευαστήκαμε για να προπονούμαστε, κατασκευαστήκαμε για να επιβιώνουμε. φτιάχνουμε λοιπόν ένα θερμοκήπερο, ένα τεχνητό περιβάλλον το οποίο είναι ένα επιπλέον στρες που προσθέτουμε στον οργανισμό μας αν αυτό το στρες είναι σωστά δομημένο γίνεται ευεργετικό, βελτιώνει την υγεία, την ενέργεια και την ψυχολογία μας αν όμως δεν είναι προσαρμοσμένο στη ζωή του ανθρώπου και προσπαθούμε να είναι ένα κουστούμι που παλεύουμε να το φορέσουμε χωρίς να είναι ραμμένο στα μέτρα του τότε μπορεί να φέρει προβλήματα, να φέρει εξάντληση, πίεση στο χρόνο ακόμα και εντάσσει την καθημερινότητα.
Το κλειδί εδώ νομίζω ότι είναι Γιώργο η ισορροπία. Η άσκηση πρέπει να υπηρετεί τη ζωή μας, όχι να την επιβαρύνει. Και αν έπρεπε να δώσω τρεις απλές συμβουλές για να μπει σωστά η άσκηση στη ζωή κάποιου ανθρώπου θα έλεγα ότι το πρώτο που έχουμε να κάνουμε Γιώργο είναι να ξεκινάμε με λιγότερο από αυτό που νομίζουμε ότι μπορούμε να κάνουμε.
στο ξεκίνημα είναι πολύ σημαντικότεροι από την ένταση. Το δεύτερο είναι να προσαρμόζουμε την προπόνηση στη ζωή μας και όχι τη ζωή μας την προπόνηση, είναι τρίτη φορά που το λέω αυτό γιατί το θεωρώ πολύ σημαντικό και τρίτον χρειάζεται να δώσουμε χρόνο, να αφιερώσουμε χρόνο, να μην πιαζόμαστε. Το σώμα και το μυαλό μας αλλάζουν με τη διάρκεια, χρειάζονται χρόνο, όχι με εκρήξεις ούτε με ενθουσιασμούς.
Όταν αυτά λοιπόν τα πράγματα μπουν στη θέση τους Η άσκηση γίνεται πραγματικά ένα από τα πιο δυνατά εργαλεία που διαθέτουμε στην κοινωνία μας Για σωματική, πνευματική και φυσικά ψυχική υγεία που την έχουμε τόσο ανάγκη στο σύγχρονο κόσμο Και Τάσο μιας και η ερώτηση αφορούσε για επαγγελματίες και απλούς δρομής αερασιτέχνης Θα ήθελες να μας πεις τι διαχωρίζει τον επαγγελματία αθλητή από τον αερασιτέχνη Υπάρχει σύγχυση σε αυτό Υπάρχει σύγχυση Γιώργο γιατί επειδή και το μάρκετινγκ αλλά και το δρομικό κίνημα έχει πάρει τεράστιες διαστάσεις αντιλαμβανόμαστε ότι τα ποσά που διακυβεύονται είναι τεράστια οπότε εδώ υπάρχει μια μεταφορά της ζωής ενός επαγγελματή αθλητής στον εργασία τέχνη και αυτό δημιουργεί μια πολύ δύσκολη κατάσταση η διαφορά είναι τεράστια και πρόσεξε δεν έχει να κάνει με το ταλέντο γιατί βλέπουμε ανθρώπους σε μεγάλες ηλικίες να τρέχουν και να πετυχαίνουν πράγματα που θα τα ζηλεύανε οι αθλητές που είναι επαγγελματίες.
Η κύρια διαφορά έχει να κάνει με τον τρόπο ζωής. Αυτό πρέπει να γίνει κατανοητό. Ο επαγγελματίας αθλητής έχει ένα τρίπτυχο. Προπόνηση, αποκατάσταση, τροφή. Συνήθως αποτελεί εξολοκλήρου απασχόληση και δεν σπάει αυτός ο κύκλος. Ο εραστέχνης τώρα δρομέας από την άλλη πλευρά δεν μπορεί να εφαρμόσει ένα τέτοιο κύκλο ολοκληρωμένα ο εραστέχνης δρομέας εργάζεται έχει αυξημένες κοινωνικές υποχρεώσεις και η διατροφή του δεν μπορεί να είναι ακριβώς είναι στο περίπου συνήθως η προπόνηση δεν καθορίζει τη ζωή του αλλά η ζωή του την προπόνηση είναι ξεκάθαρο αυτό ένας επαγγελματίας αθλητής χτίζει όλη του τη ζωή γύρω από την προπόνηση το ότι θα φάει το πως θα ξεκουραστεί, το που θα πάει, το τι θα κυνηθεί τα πάντα. Η αντίθετη πλευρά δεν είναι το ίδιο. Η σύγχυση εδώ είναι τεράστια.
Το marketing θέλει όπως το λέγω ερασιτέχνες με επαγγελματική εμπορική συμπεριφορά. Να έχουμε πανάκριβο εξοπλισμό συμμετοχή σε αμέτρητες διοργανώσεις και μετάλλια μετάλλια μετάλλια. Οπότε εδώ χρειάζεται πολλή προσοχή χρειάζεται μέτρο και χρειάζεται ισορροπία. Θέλει δηλαδή να ξαναδούμε με μια πιο ανθρώπινη ματιά τον εραστέχνη δρομέα ο οποίος θέλει φροντίδα και υποστήριξη.
Τάσο, η επόμενη ερώτηση δεν ξέρω μου αρέσει πάρα πολύ και να πω την αλήθεια την ψάρεψα σε εισαγωγικά μέσα από το site σου. Η ενασχόληση με την άσκηση χρειάζεται να σου λύνει περισσότερα προβλήματα από όσα σου δημιουργεί Θα μπορούσα να την αντιστρέψω και να ρωτήσω εγώ σε ένα Γιώργο γιατί είσαι από τους ανθρώπους που δεν είσαι τυχαία εδώ γιατί είσαι ο ίδιος δρομέας, ο ίδιος τρέχεις αρκετά και έχεις και πάρα πολλές γνωριμίες θα είχε πολύ ενδιαφέρον να δεις, να μου πεις εσύ πόσους δρομείς γνωρίζεις που η προπόνηση τους λύνει προβλήματα και πόσους γνωρίζεις που τους δημιουργεί γιατί εγώ στο περιβάλλον μου μετά που περνάμε τα όμορφη ξεκινήματα, βλέπουμε δυσκολίες.
Είναι αλήθεια ότι έχεις πετύχει πραγματικά το μότο μου. Είναι κάτι που το λέω συνέχεια και το λέω από την αρχή μέχρι το τέλος. Η άσκηση πρέπει να σου λύνει περισσότερα προβλήματα από όσα σου δημιουργεί. Αν βλέπουμε ότι δημιουργεί περισσότερα προβλήματα, κάτι δεν κάνουμε σωστά. Γιώργο, ζούμε σε ένα αστικό, απαιτητικό κοινωνικό περιβάλλον το οποίο έχει στρες, έχει υποχρεώσεις, έχει έλλειψη χρόνου, έχει πίεση.
Αυτά υπάρχουν ήδη. Η άσκηση δεν πρέπει να έρχεται για να προσθέτει επιπλέον βάρος. Αντίθετα πρέπει να δημιουργεί ένα αντίβαρο. Πρέπει να βελτιώνει την ποιότητα της ζωής μας και όχι να τη μειώνει. Αν η προπόνηση σου δίνει περισσότερη ενέργεια, καλύτερη διάθεση, υγεία, αυτοπεποίθηση, καλύτερο ύπνο, τότε ναι είμαστε στο σωστό δρόμο όπως λέω εγώ αν όμως σου δημιουργεί μόνιμη κόποση τραυματισμούς, άγχος, συγκρούσεις στην καθημερινότητά σου, στο εργασιακό περιβάλλον στο οικογενειακό περιβάλλον, με τους φίλους αντικοινωνικότητα κτλ χρειάζεται να το ξαναδούμε και να το επαναπροσδιορίσουμε ξαναλέω η άσκηση είναι εργαλείο ζωής πρέπει να σε κάνει πιο λειτουργικό άνθρωπο και όχι πιο κουρασμένο και όταν γίνεται σωστά ακριβώς αυτό είναι που πετυχαίνουμε οπότε πιστεύω να σου απάντησα λίγο σε αυτή την ιδιαίτερη ερώτηση Ναι και που σου είπα και πριν μου αρέσει και ιδιαίτερα και μας απάντησε και πολύ όμορφα και καλό είναι να τα ακούμε εμείς οι δρομοί σε αυτά κάποιοι μπορεί να είναι λίγο συγχυσμένοι γενικά
ή να μην ακολουθούν τα σωστά βήματα τέλος πάντων γιατί και εγώ φυσικά γνωρίζω όχι πολλές περιπτώσεις αλλά ξέρω κάποιες περιπτώσεις που όντως δημιούργησε περισσότερα προβλήματα από ότι θα έλυνε τέλος πάντων. Ναι, θέλει προσοχή αυτό, θέλει πολύ προσοχή. Τάσο, ποια είναι η διαδικασία όταν έρχεται σε εσένα ένας νέος δρομέας.
Γενικά, τι αξιολογείς πρώτα και πώς χτίζεις πάνω σε αυτό. Λοιπόν, είτε προπονώ κάποιον διαζώσεις, είτε εξ αποστάσεως γιατί η τεχνολογία μας έχει δώσει πια τη δυνατότητα να βοηθάμε ανθρώπους και από απόσταση. Αρχικά αυτό που με ενδιαφέρει είναι περισσότερο ο άνθρωπος και σε συνδυασμό με το δρομέα. Παλιότερα όταν ξεκινούσα Γιώργο έπαιρνα κυρίως ένα αθλητικό ιστορικό.
Τι έχει κάνει, οι διοργανώσεις, τι χρόνους υπάρχουν, τραυματισμοί κτλ. Με τα χρόνια όσο οριμάζω προπονητικά και ως άνθρωπος κατάλαβα ότι εξίσου σημαντικό είναι και το κοινωνικό ιστορικό όπως το λέμε και μάλιστα μετά από κάποιες εκπαιδεύσεις που έκανα στο coaching υγείας ευεξίας και στο live coaching πλέον υπάρχουν και συγκεκριμένα εργαλεία για να δουλέψουμε πάνω σε αυτό το πεδίο και για να μην παρεξηγηθεί δεν μιλάμε για προσωπικά πράγματα με την έννοια της περιέργειας απλά με ενδιαφέρει η καθημερινότητα ενός ανθρώπου, οι ώρες δουλειάς του, το άγχος του, ο ύπνος του, η οικογένειά του οι υποχρεώσεις, όλα αυτά είναι πράγματα που επηρεάζουν άμεσα και την προπόνηση και την απόδοση.
Αν δεν τα λάβουμε υπόψη μας μπορεί να πετύχουμε κάτι βράχι πρόθεσμα αλλά αυτό δεν το χτίζουμε σε γερά θεμέλια και δεν υπάρχει ασφάλεια και διάρκεια. Και όπως είπα και πιο πριν σε προηγούμενη ερώτηση, εμένα με ενδιαφέρει πάρα πολύ στους πολίτες η ασφάλεια και η διάρκεια γιατί δεν χρειάζεται να είμαστε στην κόψη του ξεραφιού όπως κάνουμε με τους πρωταθλητές.
εδώ ο πολίτης που κάνει μαζικό αθλητισμό και κάνει για την υγεία του και για την ευεξία του χρειάζεται να έχει ασφάλεια και διάρκεια έτσι στη συνέχεια συνδέομαστε στις πλατφόρμες μας που χρησιμοποιούμε τεχνολογικά πια και ξεκινάμε ένα κοινό ταξίδι όπως το λέω εγώ χτίζουμε πρώτα μια σχέση εμπιστοσύνης ειλικρίνειας και μετά όλα τα υπόλοιπα σιγά σιγά έρχονται και τα προγράμματα μας και οι στόχοι μας και οι αγώνες και οι διοργανώσεις και την άμεση επαφή δύσκολα θα παράγουμε κάποιο συνολικό ωφέλος γιατί στο τέλος της ημέρας Γιώργο η προπονητική δεν είναι απλά ένα πρόγραμμα που δίνουμε σε κάποιον αυτός είναι ένας σχεδιασμός.
Η προπονητική είναι μια σχέση και φυσικά είναι μια μακριά διαδικασία πολιετή. Τάσο από την πολύχρονη εμπειρία που έχεις προπονώντας δρομής και αθλητές γενικά Ποιο θεωρείς εσύ ότι είναι το πιο συχνό λάθος που κάνουν οι αεραστέχνες δρομής στον τρόπο που προσεγγίζουν την προπόνηση Νομίζω ότι είναι κοινή παραδοχή Το πιο συχνό λάθος που βλέπω εγώ τουλάχιστον στους αεραστέχνες δρομής Γιώργο είναι η βιασύνη Επειδή εκεί έξω υπάρχει πάρα πολλή εικόνα και πάρα πολλή προβολή Νομίζω ότι όλοι θέλουν πολύ γρήγορα αποτελέσματα Θέλουν πιο γρήγορους ρυθμούς, θέλουν περισσότερα χιλιόμετρα, καλύτερους χρόνους, χωρίς να έχει χτιστεί πρώτα η βάση η οποία, καλός ή κακός, αναγκαστικά παίρνει χρόνο.
Μπορεί το αναπνευστικό, το καρδιαγκιακό, το κυκλοφορικό σύστημα να προχωράνε γρήγορα και να βλέπουμε πολύ γρήγορα ότι φτιάχνουμε αντοχή, αλλά τα οστά μας, οι σύνδεσμοι, είναι πράγματα που θέλουν χρόνο. γι' αυτό και βλέπουμε ότι οι πρώτοι τραυματισμοί δεν έρχονται, δεν είναι μυϊκοί, είναι συνήθως οστικοί, αρθρικοί ή σετένοντες.
Έτσι λοιπόν είναι κάτι που συνδέεται πολύ με την ταχύτητα, οι περισσότεροι θέλουν να τρέχουν πιο γρήγορα από αυτό που πραγματικά χρειάζεται το επίπεδο του καθενός, ενώ η πρόοδος στην αντοχή έρχεται κυρίως από τη σωστή ένταση και από την εκοφαντική συνέπεια, όπως μου αρέσει να χρησιμοποιώ αυτή τη λέξη, τη λέξη εκοφαντική η συνέπεια είναι αυτή που μας πάει μπροστά και όχι η μόνιμη πίεση και είναι το δεύτερο μεγάλο θέμα που έχουν οι εραστέχνες δρομής είναι η ασυνέπεια δηλαδή περιόδι ενθουσιασμού με πολλή προπόνηση μετά διακοπή το σώμα όμως δεν μπορεί να ισορροπήσει έτσι και να προσαρμοστεί χρειάζεται σταθερότητα έστω και με λιγότερες εντάσεις και λιγότερα χιλιόμετρα και τελειώνουμε με τις προσδοκίες πολλοί δρομοί συγκρίνονται με άλλους ή με αυτό που θα ήθελα να είναι και όχι με το σημείο που πραγματικά βρίσκονται δηλαδή να συγκρίνω τον εαυτό τους από το σημείο που βρίσκονται και το που θέλουν να πάνε αυτό δημιουργεί πίεση και δημιουργεί και απογοήτευση
η πραγματικότητα είναι πάρα πολύ απλή στο τρέξιμο κερδίζει αυτός που έχει υπομονή συνέπεια και σωστή ένταση δεν κερδίζει εκείνος που βιάζεται περισσότερο. Πίστεψέ με, πάρα πολλοί δρομείς μπορεί να έχουν αλλάξει προπονητή να το πω έτσι και ο λόγος που το κάνουν είναι γιατί είμαι από τους προπονητές που δεν βιάζομαι καθόλου και με ενδιαφέρει πάρα πολύ να πηγαίνουμε με ασφάλεια και σταθερότητα μπροστά.
Όντως, Τάσο, το έχω πει και εγώ πολλές φορές, η υπομονή, η επιμονή, συνέπεια, πειθαρχία είναι τα βασικά κριτήρια για να εξελιχθείς. και να πετύχεις και όχι δεν μιλάμε μόνο για το δρομικό κομμάτι και γενικά και στο επαγγελματικό στίβο της ζωής αυτά είναι τα βασικά κριτήρια για εμένα και επειδή και τη συνέπεια και τη θεωρώ πολύ σημαντική θα ήθελες να μας μιλήσεις πόσο σημαντική είναι η συνέπεια στην προπόνηση Τάσο αλλά και στον καθορισμό των στόχων είναι είναι η αρχή και το τέλος στη προπονητική χωρίς συνέπεια δεν υπάρχει λόγος να έχεις πρόγραμμα δεν υπάρχει προπονητική χωρίς συνέπεια πρόγραμμα σημαίνει ότι υπάρχει μια συνέχεια μια λογική ακολουθία των προπονήσεων που χτίζουν μια προπώνηση πάνω στην άλλη αν αυτό δεν υπάρχει τότε δεν έχουμε ούτε προπονητικούς κύκλους ούτε μικρόκύκλους ούτε μικρακύκλους τίποτα δεν μπορεί να λειτουργήσει τίποτα το σώμα προσαρμόζεται στη συχνότητα και όχι στην υπερπροσπάθεια.
Δηλαδή δεν έχει τόσο σημασία να κάνεις μια τέλεια προπόνηση όσο να κάνεις αρκετές καλές προπονήσεις στη σειρά που να αλληλεπιδράει μία πάνω στην άλλη. Εκεί γίνεται και η πρόοδος. Και φυσικά η συνέπεια επηρεάζει άμεσα τους στόχους. Γιατί όταν δεν υπάρχει Γιώργο σταθερότητα ούτε στόχους μπορείς να βάλεις ρεαλιστικά ούτε και να τους πετύχεις.
δημιουργείται ένα χάσμα ανάμεσα σε αυτό που θέλεις να κάνεις και σε αυτό που τελικά κάνεις ενώ όταν βλέπουμε ένα ασκούμενο, ένα δρομέα να έχει πολύ όμορφη συνέπεια ακόμα και μικρή οι στόχοι αρχίζουν και κουμπώνουν ο ένας με τον άλλον βλέπεις πρόοδο, αποκτάς αυτοπεποίθηση και μπορείς να πας στο επόμενο βήμα στο τέλος της ημέρας αυτό που λέμε οι προπονητές είναι ότι δεν σε πάει μπροστά το ταλέντο αυτό που σε πάει μπροστά είναι η συνέπεια Ταλέντο είχαν πολλοί αλλά συνέπεια δεν έχουν όλοι.
Άρα είναι κάτι πολύ σπουδαίο η συνέπεια, είναι η βάση πάνω στην οποία πατάει όλη η προπονητική διαδικασία. Οπότε εσύ Τάσο πώς βοηθάς έναν αθλητή να ισορροπήσει ανάμεσα στη φιλοδοξία, όπως είπες πριν κυνηγάω χρόνους, ρεκόρ και στη διατήρηση της υγείας και της μακροχρόνιας συνέπειας. Λοιπόν αυτό είναι ένα πολύ πολύ σημαντικό θέμα γιατί η φιλοδοξία είναι κάτι πολύ θετικό η φιλοδοξία είναι μια κινητήριος δύναμη από μόνη της το θέμα είναι πως τη διαχειριζόμαστε εγώ να σου πω την αλήθεια προσπαθώ να βοηθήσω τον αθλητή να μετακινήσει λίγο τον τρόπο σκέψης, το mindset όπως λέμε από το τρέχω για μια επίδοση στο τρέχω για να βελτιώνομαι κάτι πιο συνολικό Η επίδοση είναι ένα αποτέλεσμα.
Η βελτίωση ως λέξη είναι μια διαδικασία, είναι άλλο το αποτέλεσμα όλο η διαδικασία. Και όταν εστιάζεις στη διαδικασία, παραδόξως, οι επιδόσεις έρχονται πιο σταθερά και με λιγότερο κόστος. Αν το δούμε από μια πιο coaching προσέγγιση, δουλεύουμε πολύ με την συνειδητοποίηση, με την επίγνωση. Δηλαδή τι σημαίνει επιτυχία για σένα, είναι μόνο χρόνο στο ρολόι, είναι και το να είσαι υγιής, να μπορείς να προπονείς όπως τραυματισμούς, να έχεις διάρκεια μέσα στα χρόνια.
Όταν ο αθλητής αρχίσει να βλέπει τη μεγάλη εικόνα, αυτό είναι ένα μεγάλο στίχημα, να αρχίσουμε να βλέπουμε τη μεγάλη εικόνα, τότε και οι αποφάσεις και του ίδιου και της ομάδας αρχίζουν να αλλάζουν. Επίσης προσπαθώ πάρα πολύ να του δείξω ότι η μακροχρόνια συνέπεια είναι τελικά και ο πιο γρήγορος δρόμος για να πάμε μπροστά γιατί αν πιέσουμε υπερβολικά να πάμε για ένα ρεκόρ και μετά χαθούμε για μήνες λόγω τραυματισμού ένας τραυματισμός μπορεί να σε πάει πίσω τρεις και έξι μήνες ή μια εξάντληση ή κακές εξετάσεις στην πραγματικότητα πάμε πίσω οπότε ο στόχος εδώ είναι να υπάρχει ισορροπία, να υπάρχει φιλοδοξία αυτή που συζητάμε γιατί είναι μια κινητήριος δύναμη αλλά μέσα σε ένα πλαίσιο υγείας και διάρκειας να κυνηγάμε δηλαδή τον καλύτερό μας εαυτό, όχι απλά ένα νούμερο και να μην μας μπερδεύουν τόσο πολύ τα χρονόμετρα και οι επιδόσεις και τα στατιστικά μας Οπότε Τάσος από την εμπειρία σου με τις διάφορες δρομικές κοινότητες και τα διάφορα event μέσω του Πιλάλα
ποιο είναι το κλειδί για να μείνει κάποιος στο τρέξιμο μακροπρόθεσμα χωρίς να καεί όπως κάποιοι θα το έχουν ακούσει και αυτό που λέμε το burnout Ναι Το μεγαλύτερο μυστικό τώρα για να μπορέσει κάποιος να μείνει μακροπρόθεσμα μέσα στο τρέξιμο χωρίς burnout είναι η ταυτότητα δηλαδή το κατά πόσο νιώθω εγώ ότι είμαι ταυτισμένος με το τρέξιμο και κατά πόσο το τρέξιμο έχει γίνει κομμάτι της ταυτότητάς μου η ταυτότητα είναι σημαντικότερη από τους στόχους οι στόχοι είναι πολύ σημαντικοί αλλά είναι προσωρινοί και επίσης μεταβάλλονται έχεις έναν αγώνα, έναν χρόνο, μια πρόκληση την πετυχαίνεις ή δεν την πετυχαίνεις και μετά τι γίνεται αν όλη σου η σχέση με το τρέξιμο βασίζεται μόνο σε στόχους υπάρχει πολύ μεγάλη πιθανότητα να χαθεί το κίνητρο όταν αυτοί οι στρώχοι τελειώσουν ή όταν κάτι δεν πάει όπως θες ή όταν ολοκληρωθούν Αυτότητα όμως του να μπορείς να πεις ποιος είσαι εσύ και ποια είναι η σχέση σου με το τρέξιμο είναι κάτι τελώς διαφορετικό.
Είναι όταν αρχίζω να λέω ότι είμαι άνθρωπος που τρέχει. Ότι η κίνηση και το τρέξιμο είναι κομμάτι της ζωής μου. Εκεί δεν εξαρτάται από ότι είναι αγώνα το πώς θα πάω ή από μια επίδοση. Εκεί είναι κομμάτι του ποιος είμαι εγώ στην πραγματικότητα. και όταν το τρέξιμο γίνει μέρος της ταυτότητάς μου τότε έχω πολύ μεγαλύτερη ανθεκτικότητα σε όποιες δυσκολίες προκύψουν είτε ένας τραυματισμός έρθει είτε σε περίοδο με χαμηλό κίνητρο είτε σε απαιτητικές φάσεις της ζωής μου που μπορεί να μην μπορώ να τρέξω όσο θα ήθελα εκεί η ταυτότητά μου ότι είμαι ένας άνθρωπος που τρέχει με βοηθάει στο να μην εγκαταλείψω απλά να επιστρέφω πίσω το να επιστρέφω πίσω στην προπόνηση είναι μια πολύ δυνατή δεξιότητα που χρειάζεται να αναπτύξουμε.
Οι κοινότητες τώρα βοηθάνε πάρα πολύ σε αυτό. Γιατί δημιουργούν την αίσθηση ότι ανήκω σε μια ομάδα. Δημιουργούν φιλίες, εμπειρίες, κοινές προσπάθειες. Το τρέξιμο λοιπόν σταματάει. Δεν είναι πια μόνο μια προπόνηση, είναι ένας τρόπος ζωής. Οπότε να πω ότι οι στόχοι είναι πάρα πολύ ωραίες αφορομές γιατί σε ξεκινούν. η στόχη είναι ωραία γιατί μας βοηθά να ξεκινήσουμε κάτι αλλά η ταυτότητα είναι αυτό που μας κρατάει μέσα σε αυτό και αυτό είναι το κλειδί για μένα για τη διάρκεια χωρίς να κάνουμε burn out σε σχέση με το τρέξιμό μας Και με βάση τη δική σου προπονητική προσέγγιση τι σημαίνει επιτυχία για έναν δρομέα είναι ο χρόνος, η θέση η συνέπεια ή κάτι άλλο Πολύ ωραία ρωτή δεν μπορούμε να συμφωνούμε και να διαφωνούμε για χρόνια γιατί έχει πολλή υποκειμενικότητα αλλά να πω ότι η εμπειρία μου γιατί έχω κλείσει και περίπου 30 χρόνια στην δουλειά για μένα επιτυχία σαν ανδρωμένα δεν μερικαίται πρώτα σε χρόνο και θέση όχι ότι αυτά δεν είναι ωραία και δεν έχουν αξία, μην μπερδευόμαστε
αλλά πρέπει να μην μπερδευτούμε και να νομίζουμε ότι είναι η βάση της επιτυχίας αν διαφυσβείται για μένα Γιώργο τα πιο σημαντικά κριτήρια της επιτυχίας είναι τρία είναι η διάρκεια στον χρόνο η έλλειψη τραυματισμών και κάτι που το λέω εγώ το δίκτυ ευτυχίας που παίρνει ο άνθρωπος από το τρέξιμο πρέπει να μπορώ να μετράω την ευτυχία που παίρνω από το τρέξιμο πολύ ξεκάθαρα αν κάποιος μπορεί να προπονείται σταθερά, χωρίς να τραυματίσεται να εξελίσσεται για χρόνια και όχι μόνο για λίγους μήνες και να νιώθει χαρά και ικανοποίηση και ενέργεια αυτό που κάνει, τότε είναι για μένα ένας επιτυχημένος δρομέας.
Ανεξάρτητα από τα νούμερα, ανεξάρτητα από τα ρολόγια που και αυτά είπανε πολύ σημαντικά. Γιατί στο τέλος της ημέρας το τρέξιμο είναι όπως είπαμε ένα κομμάτι της ίδιας μας της ζωής. Και η πραγματική επιτυχία είναι να μας κάνει καλύτερους ανθρώπους, όχι μόνο πιο γρήγορους. Και το πολύ ωραίο εδώ είναι ότι όταν υπάρχουν αυτά τα τρία, η υγεία, η διάρκεια και η χαρά συνήθως με ένα μαγικό τρόπο έρχονται και οι πολύ μεγάλες επιδόσεις και αν δούμε μεγάλες επιδόσεις από δρομής και μαραθωνοδρόμους που βλέπουμε και θαυμάζουμε να τρέχουν γύρω μας αν τους ρωτήσεις από πίσω κρύβονται αυτά τα τρία συστατικά η υγεία ο δείχτης ευτυχίας και η διάρκεια τα πολλά χρόνια οπότε πιστεύω να σου απάντησα Σαββίδη. Τρέχουμε παρέα.
Όχι μόνο μου απάντησες αλλά θα το πω και δημόσια ότι αν και την έχω απαντήσει και εγώ αυτή την ερώτηση, την έχω κάνει και αλλού δεν έχω λάβει καλύτερη απάντηση από τη δικιά σου δηλαδή πιο μεστή, πιο γεμάτη απάντηση που με χαρακτηρίζει και με αντιπροσωπεύει και εμένα απόλυτα αυτά όλα που είπες. Και χαίρομαι που το ακούσαμε έτσι εδώ μέσα από το podcast Τάσο.
Να είσαι καλά. είναι μεγάλη υπόθεση αυτό το τι θεωρείς επιτυχία σε έναν δρομέα είναι πολύ σημαντικό γεγονός είναι κουλτούρα ολόκληρη νομίζω εγώ νομίζω κουλτούρα ολόκληρη ανέφερες τάσο τώρα σε αυτά που μας είπες την τελευταία απάντησή σου και την εξέλιξη οπότε αν έπρεπε εσύ να ξεχωρίσεις ένα δύο στοιχεία που θα έπρεπε να μετράει συστηματικά ένας δρομέας για να εξελίσσεται ποια θα ήταν αυτά Αν επεκτείνουμε την προηγούμενη ερώτηση και απάντηση η οποία είχε μέσα δείκτες ευτυχίας, υγείας κτλ επειδή βάζουμε εδώ τη λέξη μετράει που πάει λίγο πιο πολύ στα προπονητικά μας αν μιλήσουμε λίγο πιο προπονητικά θα έλεγα δύο βασικά πράγματα είναι πολύ σημαντικό να βλέπουμε το ένα είναι η μέγιστη πρόληψη του οξυγόνου μας και γενικά τους δείκτες καρδιονεπνευστικής κατάστασης και φυσικά ο ύπνος.
Η μέγεστη πρόληψη οξυγόνου και ο ύπνος είναι για μένα δύο πολύ πολύ βασικά πράγματα που χρειάζεται να μετράμε. Να μην ξεχνάμε ότι η μέγεστη πρόληψη οξυγόνου πλέον στο σύγχρονο δυτικό κόσμο αποτελεί και δίκτυ διάρκειας υγείας και δίκτυ μακροζωίας. Αλλά αυτό μπορούμε να το πούμε μια άλλη φορά. Η μέγεστη πρόληψη οξυγόνου μας δίνει μια εικόνα πολύ φυσιολογικής προσαρμογής δηλαδή το πως ανταποκρίνεται το σώμα μας στην προπόνηση δεν είναι το απόλυτο νούμερο υπάρχουν και άλλα νούμερα που παίρνουν υπόψη μας αλλά είναι ένας πολύ σημαντικός και πολύ καλός δείκτης για να κατευθύνομαι σωστά ο ύπνος τώρα από την άλλη είναι εξίσου μάλλον πιο σημαντικός γιατί εκεί γίνεται όλη η αποκατάσταση χωρίς καλό ύπνο δεν υπάρχει καν πρόοδος όσο καλό πρόγραμμα και να έχουμε Ό,τι προπόνηση και να κάνουμε, η προπόνηση γνωρίζουμε όλοι μας ότι είναι η στιγμή που γκρεμίζουμε.
Η αποκατάσταση και ο ύπνος είναι η στιγμή που χτίζουμε. Αν το δούμε λοιπόν και λίγο πιο συνολικά πέρα από τα αρρολόγια και τα δεδομένα, θα έλεγα ότι ένας δρομέας πρέπει να παρακολουθεί αυτά τα δεδομένα του ύπνου και της μέγιστης πρόβλησης του εξηγώνου. Τώρα, σε πιο ανθρώπινα στοιχεία, πιο κοινωνικά, να δούμε λίγο τη διάθεσή του.
είναι πολύ σημαντικό να μπορεί να τη μετράει και πλέον υπάρχουν εργαλεία για να μετράω και τη διάθεσή μου θα σας πω πολύ απλά τις φατσούλες, τα emoji ακόμα από την εποχή Γιώργο που ήμουν στην εθνική ομάδα πριν από δεκαετίες θυμάμαι τον προπονητή μας να μας ζητάει να καταγράφουμε με φατσούλες τη διάθεσή μας κάθε μέρα γιατί αυτό δείχνει την ποιότητα της καθημερινότητάς μου και φυσικά το κατά πόσο έχω όρεξη να συμμετέχω σε διοργανώσεις και εμπειρίες που μου δίνουν κίνητρο. Ένας δρομέας ο οποίος δεν έχει όρεξη να συμμετάσχει σε διοργανώσεις κάτι δείχνει αυτό.
Δείχνει στρες, δείχνει άγχος, δείχνει υψηλές προσδοκίες. Πρέπει να το μετράμε και αυτό για να το βλέπουμε σαν εξέλιξη. Γιατί η εξέλιξη είναι φυσιολογία αλλά είναι και ψυχολογία και τρόπος ζωής. Έτσι αν νιώθω καλά, ζω καλά έχω στόχους που με εμπνέουν και τότε αναπόδευτα έρχεται και η πρόοδος πολύ πολύ πιο φυσικά. Ελπίζω να κάλυψα λίγο.
Εμένα με κάλυψες Τάσο, ναι. Πάντως και η επόμενη ερώτηση να πω την αλήθεια την ψάρεψα πάλι μέσα από τα δικά σου social από το site σου και είναι μια φράση που συνηθίζεις να λες και θα ήθελα έτσι να μας την εξηγήσεις λιγάκι. Λες λοιπόν για να αποκτήσεις κάτι που δεν έχεις πρέπει να κάνεις κάτι που δεν έκανες. Ναι. Δεν το έχω πει προφανώς πρώτος εγώ, το έχω κλέψει και εγώ απαλού, αλλά η αλήθεια είναι ότι το χρησιμοποιώ πάρα πολύ συχνά για να δείξω ότι η πορεία μας βασίζεται στις πράξεις μας.
Δεν βασίζεται σε θεωρίες ούτε σε πράγματα που έχουμε μόνο στο κεφάλι μας. Είναι λοιπόν μια φράση που χρησιμοποιώ αρκετά συχνά, γιατί είναι πολύ απλή αλλά είναι πάρα πολύ αληθινή. Αν θέλω λοιπόν να αποκτήσω κάτι που δεν έχω, είτε αυτό είναι μια επίδοση, είτε είναι καλύτερη υγεία, είτε είναι περισσότερη ενέργεια πρέπει να κάνω κάτι που μέχρι τώρα προφανώς δεν έκανα γιατί αν το έκανα θα τα είχα αυτά δεν γίνεται λοιπόν να αλλάξει το αποτέλεσμα να ψάχνω κάτι σαν αποτέλεσμα αν δεν αλλάξει η συμπεριφορά η δική μου πριν από αυτό και ξαναλέω ότι έκανα αυτές τις δύο καταρτήσεις στο coaching και σε μεγάλη ηλικία που με βοηθήσαν πάρα πολύ να προσεγγίσω και με άλλους τρόπους την προπονητική και άρχισα να δίνω πολύ μεγαλύτερη έμφαση στη τροποποίηση συμπεριφορών.
Γιατί η προπώνηση στην ουσία και αυτή από μόνη της είναι μία συμπεριφορά η προπώνηση. Και ο ύπνος είναι μία συμπεριφορά. Και η διατροφή μία συμπεριφορά. Και η συνέπεια μία συμπεριφορά. Άρα, επειδή πολλοί άνθρωποι περιμένουν να αλλάξει κάτι απ' έξω, περιμένουν να βρουν κίνητρο, να έρθει κατάλληλη στιγμή, περιμένουν να νιώσουν έτοιμοι για να κάνουν κάτι στην πραγματικότητα η αλλαγή ξεκινά όταν κάνω μια διαφορετική πράξη όχι μόνο σκέψη πρέπει να περάσω στην πράξη απλά χρειάζεται να καταλάβω ότι πρέπει να ξεκινήσω με μικρές πράξεις, εφικτές πράξεις και αυτή η μικρή αλλαγή αν επαναλαμβάνεται συνέχεια για ένα διάστημα αρχίζει και γίνεται συνήθεια και τελικά η συνήθεια είναι αυτή που θα χτίσει την τελική μου ταυτότητα και το τι πραγματικά θα συμβεί οπότε αυτή φράση είναι μια επενθύμηση ότι η αλλαγή δεν είναι θέμα τύχης είναι θέμα επιλογών και πράξεων οπότε και τώρα Τάσο Άντσι αν μας ακούει ένας φίλος ακροατής που δεν τρέχει θέλει όμως να ξεκινήσει το τρέξιμο αλλά δεν ξέρει
από που τι θα του έλεγες με life coaching με υγεία και ευεξία γενικά πως προσεγγίζεις κάποιον που θέλει να ξεκινήσει τρέξιμο ώστε να το κάνει ανιβιώσιμο και όχι καταναγκαστικό. Ωραία. Να το δούμε λίγο από μια διαφορετική πλευρά. Το πρώτο που θα πει κάποιος είναι πήγαινα τρέξεις λίγο, να μην κάνεις μεγάλα χιλιόμετρα κτλ.
Αυτές είναι οι προπονητικές συμβουλές εγώ. Να σου πω την αλήθεια, εκείνο που με ενδιαφέρει πάρα πολύ να συμβεί και η συμβουλή που θα έδινα είναι ότι πρέπει να δημιουργήσουμε ένα πολύ δυνατό εσωτερικό κίνητρο. χρειάζεται μια κουβέντα για το τι είναι εσωτερικά και τι είναι εξωτερικά κινητρά αλλά να το πω έτσι πολύ γρήγορα ότι το πρώτο και πιο σημαντικό πράγμα που θα του έλεγα θα ήταν να ξεκινήσει με το γιατί του το γιατί θέλω να τρέξω τι είναι εκείνο που θέλει να με βγάλει στο δρόμο είναι η υγεία μου, είναι για να έχω ενέργεια είναι για να έχω αποφόρτηση για να έχω αυτοπεποίθηση για κάποιον συγκεκριμένο στόχο όταν κάποιος γνωρίζει το προσωπικό του γιατί τότε αυτή όλη η προσπάθεια και αυτή η διαδικασία αποκτά ένα νόημα και όταν έχουμε νόημα σε αυτό που κάνουμε εξασφαλίζουμε ότι θα έχουμε μια βασική διάρκεια και στη συνέχεια μπαίνουμε ένα βήμα πιο βαθιά, ξεκαθαρίζουμε τις αξίες και τις πεπιθήσεις δηλαδή τι είναι σημαντικό για εμένα και τη ζωή μου, είναι σημαντική
η φροντίδα του εαυτού μου, είναι σημαντική η υγεία μου η ελευθερία μου. Αν το τρέξιμο τώρα το συνδέσω με τις αξίες μου, σταματάει να γίνεται αυτό που είπες καταναγκαστικό. Σταματάει να γίνεται μια αγκαρία και γίνεται κάτι που εκφράζει μία από τις αξίες μου. Άρα αν ευθυγραμμίσω το τρέξιμο με τις αξίες και τα πιστεύω της ζωής μου τα συνολικά τότε σταματάει να γίνεται να είναι καταναγκαστικό.
Και μετά πάμε στο πρακτικό κομμάτι το προπονητικό που πάμε με πολύ μικρά βήματα όχι με υπερβολές. Λίγο τρέξιμο μπορεί να είναι και περπάτημα στοχεύουμε πάρα πολύ στη συνέπεια πολλές φορές ας πούμε τις πρώτες εβδομάδες το μόνο που ζητάω τους ασκούμενούς μου είναι η συνέπεια. Να πετυχαίνουμε τον αριθμό των προπονήσεων που θέλουμε και να είναι μια ευχάριστη εμπειρία.
Ο στόχος στην αρχή δηλαδή δεν πρέπει να είναι σε καμία περίπτωση η επίδοση και τα ρολόγια. Είναι να δημιουργηθεί μια θετική εγγραφή στον εγκέφαλό μας μια θετική σχέση με το τρέξιμο και την κίνηση συνολικά αν δεν το πετύχουμε αυτό και αν το τρέξιμο τελικά γίνει καταναγκασμός και υποχρέωση μέσα στην ημέρα με μαθηματική ακρίβεια είναι κάτι που δεν θα κρατήσει αν όμως καταφέρω με υπομονή να γίνει μια επιλογή που κάνει αυτόν τον άνθρωπο να νιώσει καλύτερα και μπορώ να το κάνω μέρος της ζωής του τότε είμαι σίγουρος ότι θα κρατήσει για αρκετά χρόνια Άρα συνοπτικά ξεκινάμε από το γιατί, γιατί τρέχω Το ευθυγραμμίζουμε με τις αξίες μας, ποιες αξίες υπηρετεί το τρέξιμο Και μετά προχωράω με μικρά βιώσιμα βήματα και δημιουργώ διάρκεια Αυτή η προσέγγιση είναι μια coaching προσέγγιση αλλά έχει πάρα πολύ αποτέλεσμα Οπότε Τάσο, εσύ ως καθηγητής φυσικής αγωγής που έχεις υπηρετήσει σε πάρα από 35 σχολεία και υπεύθυνος αθλητικών δραστηριοτήτων στα Χανιά.
Πώς βλέπεις το τρέξιμο ως εργαλείο παιδείας για τα παιδιά ή γενικά τι θα ήθελες εσύ έτσι να αλλάξεις την εκπαίδευση. Λοιπόν, θα κάνετε με μια μέρα υπηρεκό παιδείας, πώς το λέει η ταινία, κάπως έτσι υπάρχει μια ταινία που το λέει. Ναι, ναι. Λοιπόν, κάπως έτσι. Κάντε με μια μέρα παιδεία. Πρωθυπουργό, πρωθυπουργό, κάτι τέτοιο.
Λοιπόν, ολόκληρο podcast σηκώνει κουβέντα αυτή, αλλά να πω ότι επειδή το τρέξιμο Γιώργο για τα παιδιά είναι ένα εξαιρετικό εργαλείο παιδείας, γενικά η κίνηση και το λέω με την ευρία έννοια της λέξης παιδεία δεν είναι μόνο μια φυσική δραστηριότητα είναι ο τρόπος να μάθουν τα παιδιά τι σημαίνει προσπάθεια να μάθουν τι σημαίνει δέσμευση πειθαρχία, πως διαχωριζομαι με μια δυσκολία, πως συνεργάζομαι, πως πρέπει να αναπτύξω την αυτοπεποίθησή μου.
Μέσα από κάτι τόσο απλό όπως είναι το τρέξιμο που βάζω τα παπούτσια μου και τρέχω, μπορούν να χτιστούν πολύ σημαντικές δεξιότητες ζωής στα παιδιά. Έχοντας περάσει από πολλά σχολεία όλα αυτά τα χρόνια και σχολεία και της πόλης αλλά και της υπαίθρου μακριά και ψηλά στα ορεινά χωριά τα παιδιά έχουν είναι δεδομένα ότι έχουν ανάγκη από την κίνηση.
Και τα παιδιά δεν την προσεγγίζουν για τη σωματική τους υγεία γιατί στο μυαλό των παιδιών δεν υπάρχει η ασθένεια. Περισσότερο την έχουν ανάγκη για την ψυχική τους ισορροπία. Τα παιδιά κινούνται για να ισορροπούν. Το τρέξιμο λοιπόν εδώ μπορεί να λειτουργήσει σαν χαρά, μπορεί να λειτουργεί σαν παιχνίδι, μπορεί να λειτουργεί σαν αποφόρτηση και σε καμία περίπτωση δεν λειτουργεί σαν υποχρέωση.
Αν ήθελα κάτι να αλλάξει στην εκπαίδευση θα ήταν να μπορέσουμε να μετακινηθούμε λίγο από τη λογική της επίδοσης και της σύγκρισης και να πάμε περισσότερο στη συμμετοχή όλων των παιδιών και στην εμπειρία. Πολλές φορές βάζουμε κάποιες δραστηριότητες αθλητικές στα παιδιά που τα βάζουμε να τρέχουν χέρι-χέρι, 3-3, 4-4 έτσι ώστε να καταλαβαίνουμε ότι η ομάδα είναι εκείνη που θα μας δώσει τη χαρά.
Να μάθουμε τα παιδιά να αγαπάμε την κίνηση και να μην φοβόμαστε ότι και μια μέρα μπορεί κάτι να μην είναι τόσο καλά. Αν ένα παιδί συνδέσει, Γιώργο, την άσκηση με ένα θετικό συνέστημα αυξάνονται πάρα πολλοί οι πιθανότητες να παραμείνει ενεργό και ως ενήλικας. Ο στόχος μας δηλαδή δεν είναι να βγάλουμε πρωταθλητές στα σχολεία.
Ο στόχος μας είναι να βγάλουμε ανθρώπους που θα έχουν φυσική δραστηριότητα στη ζωή τους για να μπορούν να ρυθμίζουν μέσα από την κίνηση την ίδια τους τη ζωή. Αυτό είναι το μεγαλύτερο κοινωνικό κέρδος που μπορούμε να έχουμε από αυτό το κοινωνικό αγαθό που ονομάζεται αθλητισμός. Τάσο, μέσα από τον θελοντισμό και την ομάδα σας την Πιλάλα, πώς συνδέεται το τρέξιμο με κοινωνική προσφορά και αθλουτουρισμό.
Έχεις κάποιο event γενικά που σε ενέπνευσε ιδιαίτερα εσένα. Το παρατηρούμε συνέχεια γύρω μας, στο οποίο να συνδέεται ο αθλητισμός με φιλανθρωπικά event, με κάποιους σκοπούς μεγαλύτερους και γι' αυτό λέμε ότι ο αθλητισμός είναι ένα κοινωνικό αγαθό. Μέσα από χρόνια παρουσία στον εθελοντισμό και με την πιλάρα την ομάδα, το τρέξιμο αρχίζει να αποκτά μια άλλη διάσταση πέρα από την ατομική προσπάθεια που έχουμε συνηθίσει όλοι μας.
αρχίζει να γίνεται ένα εργαλείο κοινωνικής προσφοράς κοινότητας και αθλουτουρισμού βλέπεις και εσύ με τα βιβλία σου που είναι πάνω στο τρέξιμο κάνεις μια κοινωνική προσφορά για λόγους που εσύ επιθυμείς ή με την ομάδα που επιθυμείς όταν τρέχουμε λοιπόν για έναν σκοπό ή μέσα σε δράσεις που ενώνουν τους ανθρώπους τότε αλλάζει το νόημα και δεν είναι κάτι που αφορά μόνο εμένα αποκτώ έναν σκοπό παράλληλα οι διοργανώσεις που γίνονται σε διαφορετικούς τόπους και εδώ έρχεται το αθλητουρισμός δίνουν στους ανθρώπους την ευκαιρία και στον κόσμο να ταξιδέψουν, να γνωρίσουν περιοχές άλλες κουλτούρες, να στηρίξουμε τοπικές κοινωνίες όταν γίνονται κάποιοι αγώνες σε μικρά χωριά και σε όμορφες περιοχές το τρέξιμο αρχίζει λοιπόν να γίνεται μια εμπειρία και να φεύγει από τα στενά όρια της άσκησης Εγώ έτσι με έχουν εμπνεύσει και έχω ασχοληθεί πάρα πολύ με δύο event μεγάλα που κάνουμε εδώ στην πόλη μας.
Έχω υπάρξει σε διάφορες διοργανώσεις, αλλά το Santa Run, ένα μεγάλο event άθνοπολιτιστικό που έχουμε στα Χανιά και το οποίο γινόταν για παιδιά τα οποία έχουν θέματα υγείας, είχε καταφέρει να συγκεντρώσει πάνω 500.000 ευρώ και να δοθούν σε συλλογικότητα που ασχολούνται με ασθένειες και τα παιδιά. όπως είναι επίσης άλλο event το υπερκοπέλι που κάνει ο Σύλλογος Ορίζοντας που είναι ένα τρίαθλο που δεν υπάρχει πρώτος, δεύτερος και τρίτος γίνεται μόνο για να συνδυαστεί η αλληλεγγύη, να υπάρξει πρόσκληση να υπάρξει μια πρόκληση, μια συλλογικότητα και αρκετή αυθεντικότητα έτσι λοιπόν καταλαβαίνουμε ότι η κίνηση μπορεί να δημιουργήσει ένα μεγάλο όραμα και να ενώσει τους ανθρώπους, δεν είναι τυχαίο ότι ο Νέλσον Μαντέλα έλεγε ότι ο αθλητισμός μπορεί να σώσει τον κόσμο.
Το δρομικό κίνημα βρίσκεται στο σωστό δρόμο, Τάσο. Πώς βλέπεις το μέλλον? Γιώργο, από πεποίθηση είμαι πολύ αισιόδοξος άνθρωπος. Θα σου πω ότι το μέλλον θα είναι πολύ δυνατό και θα είναι και πάρα πολύ όμορφο. γιατί δεν μπορεί να είναι και αλλιώς μέσα από τον αθλητισμό αλλά αυτή τη στιγμή που μιλάμε το δρομικό κίνημα αυτό που λέω είναι σε εισαγωγικά ότι είναι ακέφαλο δηλαδή δεν το φροντίζει κανένας και αντιμετωπίζεται απ' έξω κυρίως σαν ένα εμπορικό κοινό που καταναλώνει μέσα από την ιδιότητα και του Sport Manager που έχουμε μελετήσει διοργανώσεις και το Μαραθώνι της Αθηνάς και άλλες διοργανώσεις στο εξωτερικό από αυτή την οπτική γωνία στο προσεγγίζω.
Μας λείπει η κάλυψη αυτή τη στιγμή από κάποια φορέα, κάποια ομοσπονδία. Μας λείπει ένα θεσμικό μητρό δρομέων. Μας λείπει η υγειονομική προστασία. Ακόμη λείπει και μία κρατική όθηση, να το πω εγώ, από την πολιτεία για να δημιουργηθούν σύγχρονα κλαμπ δρομικά τα οποία θα προσφέρουν στο κοινό έξω την ασφαλειά του στα μαθήματά του, στην οργανωμένη κοινότητα δεν μπορεί Γιώργο κάποιος που προφασίζει ένα πρωί να υπογράφει μια υπεύθυνη δήλωση υγείας και αποποίησης ευθύνης και να συμμετέχει σε ένα μαραθώνιο χωρίς κανένας από εκεί έξω να ελέγχει αν μπορεί να το κάνει, επειδή μόνο και μόνο υπέγραψα ότι δεν έχει ευθύνη κανείς άλλος για μένα παρά μόνο εγώ γιατί στο διασυλλογικό αθλητισμό αυτό δεν υπάρχει και χρειάζεσαι να έχεις μια κάρτα υγείας αθλητή για να είσαι αθλητής εκεί έξω έχει λιγότερη ας πούμε απέτηση ένας μαραθώνιος έχει χαμηλότερες απαιτήσεις υγείας έχει λιγότερη αξία ένας αθλούμενος δρομέας επειδή κάνει μαζικό αθλητισμό δεν νομίζω πρέπει λοιπόν να προσέξουμε
το δρομικό κίνημα και οι μικρές που συμμετέχουμε, να τα κρατήσουμε να είναι όμορφα αθλητικά κοινωνικά γεγονότα, αλλά να κρατάνε το αθλητικό τους χαρακτήρα και να προσέχουμε όταν μεταμορφώνονται πάρα πολύ, όπως τα λέω εγώ σε εισαγωγικά, σε κοινωνικά πάρτις. Θέλουμε λοιπόν ένα κίνημα που μεγαλώνει και υπάρχει αυτό το κίνημα που μεγαλώνει, οφείλουμε να το προστατέψουμε ώστε να έχουμε καλύτερη υγεία, λιγότερο άγχος και ουσιαστικό αθλητισμό.
να προσέξουμε το κυνήγι των μεταλλίων, τις αιμονές με τους χρόνους, τους ασταμάτητους τραυματισμούς, τα οικογενειακά και εργασιακά προβλήματα. Όλη αυτή η ενέργεια που υπάρχει στο δρομικό μας κίνημα που αυτή τη στιγμή είναι στη φάση του εκρεμές που πηγαίνει δεξιά-αριστερά μέχρι να καταλήξει να βρει την ισορροπία της, θέλει φροντίδα και σωστή κατεύθυνση.
εδώ η κεντρική πολιτεία οι περιφέρειες αλλά και τα υπουργεία μας νομίζω ότι μπορούν να κάνουν πολλά βήματα προς αυτή την κατεύθυνση και να κατανοήσουμε όλο το πλαίσιο της προστασίας του αθλητισμού Τάσο τελευταία ερώτηση για σήμερα θα ήθελα να σε ρωτήσω τι μήνυμα θα έστελνες σε όλους εμάς που αγαπάμε το τρέξιμο για να το κρατήσουμε ζωντανό στη ζωή μας Πολύ ωραία Το μήνυμα λοιπόν που θέλω να δώσω Είναι να σταματήσουμε Απλά να τρέχουμε Και να ξεκινήσουμε Να είμαστε δρομείς Γιατί θα ξαναπώ Το να τρέχω είναι μια δραστηριότητα Το να είσαι δρομέας Είναι μια ταυτότητα Είναι μια στάση ζωής Το να είσαι δρομέας Δεν είναι μόνο την ώρα Δρομέας δεν γίνεσαι από τη στιγμή που βάζεις τα παπούσια σου Και βγαίνεις εκεί έξω Είναι ο τρόπος που φροντίζεις το σώμα σου.
Είναι ο τρόπος που σκέφτεσαι. Είναι η πειθαρχία. Είναι η συνέπεια. Είναι ο ίδιος ο σεβασμός, Γιώργο, στον εαυτό σου. Αυτό διγίνεται μόνο στη δουλειά της προπώνησης. Πρέπει να το βλέπουμε κάθε μέρα. Να το βλέπουμε παντού. Στις επιλογές και τις συμπεριφορές μας. Μας αρέσει ομάς στις δρομές. Να πηγαίνουμε να τρέχουμε. Και μετά να πάμε να πιούμε τις μπίρες μας.
να κάνουμε τις παρέες μας, να φάμε πρέπει και εκεί να αναγνωρίζουμε την αθλητική, τη δρομική ταυτότητα όταν το τρέξιμο λοιπόν γίνει κομμάτι του ποιος είμαι και όχι απλά κάτι που κάνω τότε είναι κάτι που μένει ζωντανίο σχεδόν για πάντα δεν επηρεάζεται ή δεν εξαρτάται από έναν αγώνα από έναν χρόνο ή από μια περίοδο που τα κίνητρά μου είναι ψηλά είναι εκεί γιατί είναι παρέα μου είναι η παρέα μου σε όλη μου τη ζωή και τελικά αυτό είναι το σημαντικό να τρέχουμε όχι μόνο για να πάμε πιο γρήγορα αλλά να τρέχουμε για να ζούμε καλύτερα γιατί μπορεί να ετοιμάζομαι για έναν ημιμαραθώνιο και στον ημιμαραθώνιο να τρέξω ή και τελικά να μην τρέξω, να συμβεί κάτι να μην τρέξω όμως όλη η πορεία της προετοιμασίας θα μου έχει προσφέρει πάρα πολλά ωφέλη και υγείας και κοινωνικότητας και στο χαρακτήρα μου Άρα λοιπόν η απάντηση είναι όχι απλά να τρέχουμε, να είμαστε δρομείς.
Οπότε Τάσο πλήνοντας θα ήθελα να σε ρωτήσω πού και πώς μπορεί να σε βρει κάποιος. Τέλεια, λοιπόν να πω ότι καταρχήν είναι εύκολο μέσα στα social media, μπορεί να με βρει κάποιος και μέσα σε λίδες μας στο elasrunner.gr και στο pilala.gr. το θέμα δεν είναι που θα με βρει Γιώργο το σημαντικότερο είναι που θέλω να περάσουμε στο κοινό σου ότι είναι να νιώσει άνετα ένας άνθρωπος ο οποίος χρειάζεται μια βοήθεια ή μια συμβουλή να μην διστάσει να ρωτήσει και άμα μας πει ότι είναι και ακροατής μας θα είναι ακόμα καλύτερα δεν χρεώνονται ούτε πολλούνται όλα σε αυτόν τον κόσμο ο αθλητισμός είναι μια οικογένεια και έτσι θέλω οι άνθρωποι να μην έχουν ενδιασμούς και αν θέλει κάποιος να κάνει οποιαδήποτε ερώτηση, να μιλήσουμε τηλεφωνικά γιατί μπορεί να θέλει να ρωτήσει κάτι οποιοςδήποτε, να νιώσουν άνετα και να το κάνουμε.
Να ξαναπώ ότι είναι ένα χόμπι για μας, είναι κάτι που αγαπάμε πάρα πολύ και το κάνουμε επαγγελματικά. Λέω μάλιστα Γιώργο ότι υπό άλλες συνθήκες θα ήταν και μια εργασία που θα την έκανα ευχαρίστως και χωρίς αμήδη. Πολύ ωραία Τάσο θα έχω και εγώ όλες τις λεπτομέρειες για το πώς και πού μπορεί να σε βρει κάποιος στα σχόλια αυτού εδώ του επεισοδίου εγώ με τη σειρά μου Τάσο θα ήθελα να πω ότι νιώθω ιδιαίτερα χαρούμενος που σε είχαμε σήμερα καλεσμένο εδώ στο podcast διότι μας είπες για πράγματα τόσο ενδιαφέροντα τα οποία δεν έχουν ξανακουστεί μέσα από εδώ από αυτή την εκπομπή και νιώθω ιδιαίτερα η χαρά που τα ακούσαμε σήμερα από εσένα και συγχρόνως να πω ότι είμαι πάλι και χαρούμενος και λίγο ασταναχωρημένος διότι θα πω το εξής ότι χαρούμενος διότι σε λίγο καιρό θα τα πούμε και από κοντά κάτω στην Κρήτη, στα Χανιά που θα γνωριστούμε και από κοντά και ασταναχωρημένος διότι η παρουσία μου εκεί θα είναι σύντομη αλλά γιατί θα ήθελα περισσότερο χρόνο φυσικά θα τα πούμε αλλά
μαζί σου θα μπορούσα να μιλάω με όρες και να πάρω πολύ γνώση από εσένα και από αυτά που έχεις από την εμπειρία σου την πολλή χρόνη μέσα στον αθλητισμό οπότε γι' αυτό είμαι στεναχωρημένος ότι δεν θα έχω πάρα πολλές ώρες για να συνομιλήσουμε οπότε Τάσο σε ευχαριστώ πάρα πολύ που ήσουν σήμερα εδώ μαζί μας και για τις γνώσεις και όλα αυτά τα όμορφα πράγματα που μοιράστηκες μαζί μας Γιώργο ευχαριστώ πάρα πολύ καταρχήν για τα καλά λόγια ευχαριστώ για την πρόσκληση να ευχαριστήσουμε τον Γιώργο που μας έκανε την επαφή και κάναμε αυτή την παρέα. Να μην μείνουμε στα νούμερα όση ώρα και να σε δω νομίζω ότι θα καταφέρουμε να πούμε πολλά και θέλω να σου δώσω πολλά πολλά συγχαρητήρια για αυτό που κάνεις εδώ που κάνεις γιατί γνωρίζουμε με πόσο κόπο και με πόση προσπάθεια βγαίνουνε τέτοιες παραγωγές και τόση δουλειά με τεράστια συνέπεια γιατί μπορώ να πω ότι αν μιλάμε για συνέπεια σε χαρακτηρίζει. Πόσο επεισόδιες είσαι Γιώργο τώρα, βοήθησέ με λίγο.
Το δικό σου θα είναι το νούμερο 2 έντεκα αν δεν κάνω λάθος. Το να είσαι 211 εβδομάδες να είσαι στον αέρα νομίζω ότι αυτό είναι μεταπτυχιακό ή διδακτονικό συνέπειας. Άρα χρειάζεται λοιπόν όλη η δρομική κοινότητα να στηρίξει το podcast και την δουλειά που γίνεται εδώ πέρα γιατί αυτό είναι κάτι που παραμένει σαν παρακαταθήκη για όλους μας για όλο το δρομικό κίνημα γιατί τα podcast δεν εξαφανίζονται τα podcast είναι εδώ, είναι μια ζωντανή βιβλιοθήκη που μπορούμε να ακούμε και να ξανακούμε και νομίζω ότι είναι κάτι μοναδικό που συμβαίνει στην Ελλάδα και είμαστε πάρα πολύ τυχεροί Γιώργο που σε έχουμε και που αποφάσισες να κάνεις αυτό που κάνεις Τι να πω και εγώ, σε ευχαριστώ πολύ Υπηρετάζω κι εγώ για τα καλά σου λόγια.
Να είσαι καλά, να είσαι καλά Γιώργο, να είσαι γερός και υγιείς να συνεχίζεις να κάνεις αυτό που κάνεις. Άλλο ένα podcast, Όλα είναι δρόμος, έφτασε το τέλος του. Περιμένω τις δικές σας προτάσεις και ιδέες για επόμενα θέματα που θα θέλατε να συζητήσουμε. Σας ευχαριστώ πολύ που με ακούσατε. Κάντε follow για να λάβετε ειδοποίηση για το επόμενο επεισόδιο Μέχρι την επόμενη φορά να είστε όλοι καλά, υγιείς να ευχαριστιέστε τις προπονήσεις και τους αγώνες σας και να απολαμβάνετε την κάθε σας στιγμή Ακολουθήστε με στο Spotify, στο Apple Podcasts στο Google Podcasts ή όπου αλλού ακούτε podcasts
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα