007 Αποκάλυψη (Στίχοι 2:18 – 3:6) 📄💬🔖

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

00:00 [Προσευχή] [παύση] Μ. Αθανάσιος: Συνεχίζομε τη μελέτη του βιβλίου της Αποκαλύψεως, έτσι όσο μπορούμε ε... σε σύντομο χρόνο, μέχρι που να βουλιάξομε. [ακροατήριο γελά] Εκεί που θα σκοντάψουμε θα μείνομε. Μετά που θα αρχίσουν εκείνα τα θηρία όλα, θα δούμε πως θα τα βγάλομε πέρα. Λοιπόν, έτσι για να συνδεθούμε λίγο με τα προηγούμενα, είπαμε ότι ο Απόστολος και Ευαγγελιστής Ιωάννης ο Θεολόγος, ευρισκόμενος εις τη νήσο Πάτμο, κατά την ημέρα της Κυριακής, είδε ενώπιόν του τον Χριστό, ο οποίος ήταν μέσα σε δόξα μεγάλη, και ο οποίος του είπε κάποια πράγματα για τους εφτά επισκόπους των επτά εκκλησιών της Μικράς Ασίας.

01:38 Ονομάζει τους επισκόπους αγγέλους της Εκκλησίας, και μιλήσαμε για την επιστολή στην Έφεσο, στη Σμύρνη, στην Πέργαμο. Και τώρα είμαστε εις την επιστολή, εις τον λόγο, που απευθύνεται προς τον άγγελο της «εν Θεατείροις Εκκλησίας». Είμαστε στο κεφάλαιο δεύτερο, στο στίχο 18. Λέγει λοιπόν, «[2:18] Καὶ τῷ ἀγγέλῳ τῆς ἐν Θυατείροις ἐκκλησίας γράψον...».

02:12 Και τον άγγελο λέει της εκκλησίας των Θυατείρων, γράψε τα εξής, «... τάδε λέγει ὁ υἱὸς τοῦ Θεοῦ, ...» «... ὁ ἔχων τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ ὡς φλόγα πυρός, ...» «... καὶ οἱ πόδες αὐτοῦ ὅμοιοι χαλκολιβάνῳ». Αυτά λέγει ο Υιός του Θεού, ο οποίος έχει τους οφθαλμούς του σαν φλόγα της φωτιάς, και τα πόδια του μοιάζουν σαν χρυσάφι.

02:39 Θυμάστε πως είδεν ο Ιωάννης τον Χριστόν, που ήταν τα πόδια του σαν χαλκολίβανο, σαν... σαν χρυσάφι, σαν ε... με αυτό το πολύτιμο μέταλλο, και από τα μάτια του έβγαιναν φλόγες πυρός, σ' αυτήν τη δόξα τη φοβερή. [παύση] Λέγει λοιπόν, γράψε του τα εξής. Τι του λέγει; «[2:19] οἶδά σου τὰ ἔργα καὶ τὴν ἀγάπην ...» «... καὶ τὴν πίστιν καὶ τὴν διακονίαν ...»

03:08 «... καὶ τὴν ὑπομονήν σου, καὶ τὰ ἔργα σου τὰ ἔσχατα ...» «... πλείονα τῶν πρώτων». Ξέρω καλά τα έργα σου λέγει, την αγάπη, την πίστη, τη διακονίαν και την υπομονή σου, και για τα έργα σου τα τελευταία τα οποία είναι περισσότερα από τα πρώτα. Του λέγει πρώτα όλα αυτά τα καλά. Αυτός ο επίσκοπος είχε έργα αγαθά. Είχε έργα αγαθά, είχε αγάπην, είχε πίστην, είχε διακονία, είχε υπομονή, και είχε και έργα...

03:41 τα τελευταία του μεγαλύτερα από τα πρώτα. «[2:20] ἀλλὰ ἔχω κατὰ σοῦ ὀλίγα, ...» στο στίχον 20. Όμως, του λέγει, παρά ταύτα, παρόλο που έχεις αυτά όλα τα έργα που λέγει προηγούμενος, έχω εναντίον σου κάτι. Βλέπετε ότι ο Θεός, όπως είπαμε και την άλλη φορά, έχει μιαν έτσι... απόλυτη ειλικρίνεια με τον άνθρωπο. Είναι ειλικρινής ο Θεός, δεν μας εμπαίζει.

04:09 Δεν είναι όπως εμάς που ξέρεις να... να πούμε του άλλου μια κουβέντα, να μην την του πούμε, ε... ξέρω 'γω μη μας παρεξηγήσει, να μην τον κακοφανίσομε ... Του λέγει κατευθείαν. Βέβαια ο Θεός μπορεί να το κάνει αυτό, εμείς δεν μπορούμε να τα κάνομε αυτά τα πράγματα, δεν έχουμε αυτήν την όραση που έχει ο Θεός μες την ψυχή του άλλου ανθρώπου. Όμως, από την άλλη πλευρά καμιά φορά, όταν η Εκκλησία λέγει κάποιους λόγους, παραδείγματος χάρη, ας πούμε δεν επιτρέπει στους αιρετικούς να κοινωνήσουν, δεν επιτρέπει τη συμπροσευχή με των αιρετικών, ή λέει ότι ας πούμε, κοίταξε, αυτό είναι αίρεσης, αυτό είναι πλάνη, και το λέει κοφτά και απότομα.

04:52 Και υπάρχουν κάποιοι Χριστιανοί από μας, οι οποίοι λένε, δεν πρέπει να λέμε έτσι, να έχουμε αγάπη, να μην του πούμε του άλλου αυτό το πράγμα θα τον πληγώσομε, ε... ο Θεός είναι για όλους, κάτι τέτοιες αγάπες, ψεύτικες βέβαια. Γιατί άμα μας θίξουν λίγο γινόμαστε θηρία εμείς οι πρώην αγαπώντες. Τέλος πάντων. [παύση] Νομίζομε ότι έχομε αγάπη με αυτόν τον τρόπο, αλλά αγάπη δεν μπορεί να νοηθεί σωστή όταν ας πούμε δεν βοηθά τον άλλον άνθρωπο.

05:25 Και όπως είπαμε, ένας γιατρός, όση αγάπη και να έχει πρέπει να σου πει την αλήθεια, ή και εάν δεν σου την πει εσένα, τουλάχιστον πρέπει να διαγνώσει σωστά την αλήθεια, για να κάνει σωστά τη δουλειάν του. Αν ο γιατρός από αγάπη δεν θελήσει να κάνει διάγνωση, και να πει, μάνα μου τι καλό πλάσμα είναι τούτο, αδύνατο να έχει τίποτα. Πήγαινε σπίτι σου, δεν έχεις τίποτε.

05:47 Θα πεθάνεις στο δρόμο. Πρέπει να διαγνώσει ο γιατρός, πρέπει να καταλάβει ακριβώς τι συμβαίνει, και να πει, έτσι συμβαίνει. Όσο και εάν σε αγαπώ, δυστυχώς, έχεις αυτό το πρόβλημα. Πρέπει να διαγνώσει, για έτσι μόνο θα θεραπεύσει τον άλλον άνθρωπο. Και η Εκκλησία λοιπόν όταν κάμνει διάγνωση πνευματική λέει, αυτό είναι πλάνη, αυτό είναι αίρεσης.

06:11 Αυτό σε αποκόπτει από την Εκκλησία του Θεού. Σε αποκόπτει από τη Θεία Κοινωνία. Δεν το κάμνει γιατί απορρίπτει ή μισά κανένα, αλλά λειτουργεί θεραπευτικά και ιατρικά και μες την απόλυτη αγάπη ειλικρινείας για τη σωτηρία του άλλου ανθρώπου. Και δεν μπορούμε να πούμε στους αιρετικούς ότι, ξέρεις, δεν πειράζει μάνα μου, όλοι το ίδιο είμαστε.

06:33 Όλοι στον ίδιο Θεό πιστεύομε, όλοι παιδιά του Θεού είμαστε. Είναι λάθος. Δεν μπορεί να του πεις, δεν πειράζει, ας πούμε, γιατί τον καταστρέφεις. Σαν να μου λες εμένα που έχω ζάχαρο, δεν πειράζει γιε μου, φάε μια τούρτα, ίντα που να πάθεις; Και εάν τραβάει η όρεξή σου και δεύτερη, φάε και δεύτερη. Μ. Αθανάσιος: Εντάξει, ευχαριστώ πολύ για την αγάπη σου, αλλά με κατέστρεψες.

06:54 Με κατέστρεψες. Διότι μπορώ να τη φάω, και σίγουρα θα τη φάω οπωσδήποτε, δεν θα την αφήσω ούτε δευτερόλεπτο, αλλά... τι θα απογίνω ύστερα; Τι θα απογίνω ύστερα; Εκείνη η αγάπη λοιπόν είναι καταστροφική. Δεν μπορείς να πεις στον αιρετικό, ξέρεις δεν είναι τίποτα γιε μου ας πούμε, δεν είναι τίποτε, του Θεού είμαστε όλοι, άνθρωποι είμαστε, στον Θεό να πιστεύεις δεν είναι τίποτε.

07:18 Τον καταστρέφεις τον άνθρωπο. Πες του την αλήθεια. Κοίταξε, σε αγαπώ, σε αγαπώ πάρα πολύ, εκτιμώ τα έργα σου, όλα αυτά που λέει και ο Χριστός εδώ, έχεις έργα, είσαι καλός άνθρωπος, αγαπάς τον Θεό ναι... αλλά έχεις πρόβλημα. Είσαι έξω από την Εκκλησία. Δεν μπορείς να προχωρήσεις έξω από την Εκκλησία. Πρέπει να μπεις μέσα στην Εκκλησία.

07:42 Ξέρετε, πολλές φορές, εγώ προσωπικά και άλλοι πνευματικοί, ερχόμαστε σε αυτή τι δυσκολία. Έρχεται κάποιος άνθρωπος και μας λέει, ξέρεις, ας πούμε ένα παράδειγμα, είμαι Τέκτονας, είμαι Μασόνος, μπορώ να κοινωνώ να είμαι μες την Εκκλησία; Του λες στοπ. Τεκτονισμός, Στοά, και θυσιαστήριο δεν παν μαζί. Η Στοά είναι άλλο, και η Εκκλησία του Χριστού είναι άλλο.

08:10 Μα δεν είναι τίποτα, μα μου, μα η φιλοσοφία... μα είναι... Ξέρομε τι είναι, ξεκάθαρα πράγματα. Μπορεί να αντιδράσει, μπορεί να στριμωχτεί, μπορεί να πάει και να έρθει εκατό φορές, όμως έτσι σώζεται. Θυμάμαι μια φορά στον Άγιον Όρος, ένα παιδί, είχε έρθει, ήταν Ρωμαιοκαθολικός, πολύ καλό παιδί, καθηγητής στο πανεπιστήμιο, είχε έρθει στο γέροντα μας...

08:37 του είπε, ξέρεις, εγώ αγαπώ την Ορθοδοξία, αγαπώ τους αγίους πατέρες, διαβάζω τους αγίους πατέρες, και πράγματι το παιδί αυτό είχε πολύ γνώση των Πάτερων της Εκκλησίας, και προσπαθώ, ζω σαν Ορθόδοξος, λατρεύω την Ορθοδοξία, αλλά δεν μπορώ να φύγω από την εκκλησία μου, τους Ρωμαιοκαθολικούς. Και ο γέροντας του λέει, κοίταξε να δεις κάτι.

09:01 Είσαι καλός άνθρωπος, όλα αυτά που λες είναι καλά, όλα αυτά είναι δεχτά, όλα αυτά είναι ας πούμε... ευάρεστα που κάμνεις, αλλά δεν ανήκεις στην Εκκλησία. Είσαι εκτός Εκκλησίας. [ασαφής] ο γέροντας ανένδοτος, ανένδοτος. Ο άνθρωπος αυτός το θυμάμαι έκαμε τρις με τέσσερις μέρες μες το κρεββάτι. Σκουλισμένος με την μπατανία, επήγαμε να του μιλήσουμε, βρε γιε μου σήκω να φάεις, τίποτε.

09:29 Λέμε, θα πεθάνει τούτος. Βρε πιες ένα τσάι ξέρω 'γω, ήταν τόσο... έπαθε τέτοιο σοκ μέσα του ας πούμε, λέω, γέροντα πήγαινε πες του μια κουβέντα... Άσ' τον εκεί, δεν παθαίνει τίποτε. Δεν έπαθε, πράγματι. [παύση] Επάλεψε. Επήγαινε έρχετο, επήγαινε έρχετο. Δυο τρία χρόνια, επάλευε με τον εαυτόν του, μέχρι που επήρε την απόφαση να γίνει Ορθόδοξος.

09:54 Ο γέροντας του είπε, εάν θέλεις να μπεις στην Εκκλησία, δεν έχεις άλλην οδό. Μία είναι η Εκκλησία του Χριστού δεν είναι 10 οι Εκκλησίες. «Εις μίαν Αγίαν ...». Μία είναι η Εκκλησία του Χριστού, «... Αγία Καθολική Αποστολική ...» κτλ. Δεν έχεις... δεν μπορεί να υπάρχουν πολλές Εκκλησίες. Είναι αίρεσης, είσαι έξω από την Εκκλησία.

10:15 Ταλαιπωρήθηκε ο άνθρωπος να το αποδεχτεί. Ναι αλλά η αλήθεια αυτή ήταν σωστική. Εάν του έλεγε, δεν πειράζει γιε μου, ας πούμε, μείνε εκεί που είσαι αφού διαβάζεις, αφού ζεις Ορθόδοξα, το ίδιο πράγμα είναι. Θα ήταν μέχρι εκεί. Ο άνθρωπος ταλαιπωρήθηκε, χτυπήθηκε, όμως κατέληξε, έφτασε στην αλήθεια, βαπτίστηκε Ορθόδοξος, και σήμερα είναι ιερέας Ορθόδοξος, ιερέας εις τη Ρώμη στην Ιταλία, και ο άνθρωπος εκεί αγωνίζεται και προσπαθεί.

10:45 Αυτά που έπαθε εκείνος τότε, τώρα τα λέει και ο ίδιος. Ναι, η αλήθεια όμως πολλές φορές μας ταράζει, δυσκολευόμαστε να τη δεχτούμε, αλλά δεν μπορείς να πεις του άλλου, δεν πειράζει κάμε το. Έρχεται ο άλλος, σου λέει, ξέρεις, εντάξει ας πούμε είμαι παντρεμένος, έχω και μια άλλη σχέση, όποτε ευκαιρήσω ας πούμε. Έτσι για... τον ελεύθερό μου χρόνο.

11:14 Άμα με στενοχωρεί η γυναίκα μου ας πούμε, έχω και μιαν άλλη σχέση έτσι για... για παρηγορία ας πούμε, για αναψυχή, προς παραμυθία. [παύση] Δεν γίνεται χρυσέ μου γιε. Μα δεν είναι τίποτε... είναι ξέρω 'γω... κοινή απόφασης, είναι... αυτό, όλοι σήμερα... Δεν γίνεται, δεν γίνεται. Θες να το κάμεις, κάμε το, δικαίωμά σου είναι, ελεύθερος είσαι, αλλά δεν γίνετε, δε γίνετε.

11:43 Ταλαιπωρείται, χτυπιέται, τρώγετε μέσα του αυτά αυτά αυτά, μέχρι να φτάσει. Εάν του πεις, εντάξει, δεν πειράζει, αφού [ασαφής] για παρηγοριά, δεν πειράζει. Είσαι νέος, που να γεράσεις μετανοείς. Κάηκε ο άνθρωπος. Ο Θεός λοιπόν δεν λέει ψέματα στον άνθρωπο. Βλέπετε εδώ στους επισκόπους, τους λέει την αλήθεια. Τους λέει και τα καλά τους, «οἶδά σου τὰ ἔργα», γνωρίζω τα έργα σου, ξέρω ότι είσαι καλός, είδα την αγάπη σου, την πίστη σου, τη διακονία σου, την υπομονή σου, και τα έργα σου τα έσχατα που είναι πιο πολλά από τα πρώτα, αλλά, έχω και κάτι εναντίον σου.

12:24 Τι είναι αυτό το κάτι; «ὅτι ἀφεῖς τὴν γυναῖκα σου Ἰεζάβελ, ...» «... ἣ λέγει ἑαυτὴν προφῆτιν, ...» «... καὶ διδάσκει καὶ πλανᾷ τοὺς ἐμοὺς δούλους ...» «... πορνεῦσαι καὶ φαγεῖν εἰδωλόθυτα». Διότι λέει, αφήνεις τη γυναίκα σου, την Ιεζάβελ, η οποία λέγει τον εαυτόν της προφήτη, και διδάσκει και πλανά του δούλους τους δικούς μου να πορνεύουν και να τρώγουν ειδωλόθυτα.

12:49 Δεν ξέρομε εάν πράγματι αυτός ο επίσκοπος είχε γυναίκα Ιεζάβελ, ε... γιατί οι επίσκοποι ήταν έγγαμοι στους πρώτους αιώνες των Χριστιανών, ή είναι κατά κυριολεξία που ερμηνεύει, δηλαδή πράγματι ήταν η γυναίκα του, λεγόταν Ιεζάβελ και ήταν ψευδοπροφήτης η γυναίκα του επισκόπου, και εδίδασκε τους Χριστιανούς την αίρεση των Νικολαϊτών οι οποίοι έλεγαν ότι μπορείς να φτάσεις ας πούμε εις τη σωτηρία κατά...

13:23 κατά δαπανώντας το σώμα σου μέσα στις σαρκικές ηδονές, μέσα στις πορνείες και όλα αυτά τα πράγματα. Έτσι δίδασκε ο Νικόλαος ο διάκονος. Λοιπόν, ή ομιλάει γιατί, όταν λέει «η γυναίκα σου η Ιεζάβελ», γιατί ανεχόταν ο επίσκοπος αυτός, να υπάρχει αυτή η αίρεσης μέσα στην εκκλησίαν του. Λοιπόν, ή τη γυναίκα του ήταν ή οι αιρετικοί ήταν, το ίδιο πράγμα σχεδόν είναι, ήταν η ανοχή του, άφηνε τους αιρετικούς να λένε ότι είναι προφήτες και να διδάσκουν πλανεμένα πράγματα «τοὺς ἐμοὺς δούλους», του δούλους του Θεού, τα παιδιά του Θεού, τα τέκνα της Εκκλησίας, και να τα καθοδηγούν και να τους διδάσκουν ότι η πορνεία και το να τρώνε ειδωλόθυτα δεν είναι τίποτα.

14:12 Και μάλιστα να κατοχυρώνουν με πολλά επιχειρήματα και τάραξε την Εκκλησία. Η αίρεση των Νικολαϊτών, ετάραξε την πρώτη Εκκλησία, διότι όπως σας είπα, ο Νικόλαος ήταν ένας εκ των επτά διακόνων, τους οποίους εξέλεξε το Πνεύμα το Άγιο, ήταν ένας επίσημος άνθρωπος της Εκκλησίας, ο οποίος όμως έγινε αιρεσιάρχης, και ο οποίος εδίδασκε ότι, άσκηση δεν είναι μόνο το να νηστεύεις, να προσεύχεσαι, να εγκρατεύεσαι κτλ, αλλά υπάρχει και η άλλη άσκηση, το να παραδοθείς στις σεξουαλικές και τις σαρκικές ηδονές και να φθαρείς εκεί μέσα για να υπερβείς τρόπο τινά το σώμα σου και τον εαυτόν σου.

14:56 Είναι πλάνη, είναι μια πλάνη, όμως ετάραξε την Εκκλησία. Και να τρώνε ελεύθερα τα ειδωλόθυτα, τα κρέατα τα οποία ήταν θυσιασμένα στους ψεύτικους θεούς. Η ανοχή λοιπόν του επισκόπου ήταν κάτι που ο Θεός δεν το ήθελε, και ο Χριστός δεν το θέλει αυτό το πράγμα,αυτό και βλέπετε εδώ ο ίδιος λέγει ότι δεν το θέλω αυτό, έχω εναντίον σου ότι ανέχεσαι αυτό το πράγμα, και αφήνεις τη γυναίκα σου να κάμνει αυτά τα πράγματα ή αφήνεις τους αιρετικούς να παριστάνουν τους εαυτούς τους προφήτες.

15:30 Βλέπετε πάντοτε δυστυχώς στην Εκκλησία υπήρχαν ψευδάδελφοι, ψευδοχριστιανοί, ψευδοπροφήτες, και μέχρι σήμερα. Άμα ανοίξετε την τηλεόραση θα δείτε συχνά πυκνά προφήτες και προφήτιδες που κυκλοφορούν και εμφανίζονται σε κάτι εκπομπές ας πούμε και διδάσκουν και λένε θαύματα και οράματα και... κάθε νύχτα βλέπουν την Παναγία και κάθε μέρα βλέπουν τον Χριστό και... έχει δυστυχώς ανθρώπους που τους πιστεύουν και τους βγάζουν και στις τηλεοράσεις, άλλοι ζαβώνουν κουτάλια, σίδερα, ε... μαχαιροπίρουνα...

16:08 ότι έχετε να το ζαβώσετε πάρτε τους το. [ακροατήριο γελά] Έτσι είναι. Ψευδοπροφητείες. Αυτά τα χαρίσματα της πλάνης, τα σατανικά, τα οποία πάντοτε υπήρχαν και πάντοτε αντιστρατεύονταν τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος. Λοιπόν, αυτοί λοιπόν λέγει στο στίχο 21, «[2:21] καὶ ἔδωκα αὐτῇ χρόνον ἵνα μετανοήσῃ, ...» «... καὶ οὐ θέλει μετανοῆσαι ἐκ τῆς πορνείας αὐτῆς».

16:36 Της έδωκα χρόνον λέγει ο Θεός, να μετανοήσει, και δεν θέλει να μετανοήσει από την πορνεία της. Αυτή η γυναίκα λοιπόν, ή αυτή η αίρεσης, τους έδωσε ο Θεός χρόνο μετανοίας, αλλά δεν θέλουν να μετανοήσουν και να φύγουν από την πορνείαν, από τις αμαρτίες, αλλά και πορνεία δεν είναι μόνο σαρκική αμαρτία, είναι και η ψυχική αποστασία από τον Θεόν.

17:01 Όταν ο άνθρωπος ο οποίος καλείται να συνάψει γάμον με τον Χριστόν και να γίνει νυμφίος ο Χριστός του ανθρώπου, της ψυχής μας, ο άνθρωπος πορεύεται στην αμαρτία, τότε αυτή είναι πνευματική πορνεία. Φεύγει δηλαδή από τον Θεόν και συνάπτει γάμο με την αμαρτία και τον σατανά. Δεν θέλει να μετανοήσει λοιπόν. Στίχος 22, «[2:22] ἰδοὺ βάλλω αὐτὴν εἰς κλίνην ...»

17:28 «... καὶ τοὺς μοιχεύοντας μετ’ αὐτῆς εἰς θλῖψιν μεγάλην, ...» «... ἐὰν μὴ μετανοήσωσιν ἐκ τῶν ἔργων αὐτῆς». Λοιπόν, να, θα τη βάλω στο κρεβάτι, και αυτούς που μοιχεύουν μαζί τους, σε μεγάλη θλίψιν, εάν δεν θέλουν να μετανοήσουν από τα έργα τους. Έτσι θα παραδοθούν εκεί που αμαρτάνουν, εκεί που κάνουν όλα αυτά τα άνομα έργα, εκεί θα παιδευθούν και θα μπουν σε μεγάλη θλίψι και μεγάλους πειρασμούς εάν δεν μετανοήσουν. Όχι ότι ο Θεός θα τους τιμωρήσει, αλλά τα έργα μας μας τιμωρούν, η αμαρτία μας τιμωρεί.

18:04 Η αμαρτία, ο σατανάς είναι ο χειρότερος εχθρός του ανθρώπου. Δεν... ποτέ η αμαρτία δεν θα μας βγάλει σε καλό. Ποτέ η αμαρτία δεν μας φέρει καλό στη ζωή μας, αλλά μόνο κακά μας φέρνει και μόνο ταλαιπωρία. Είναι η συνέπεια, δεν είναι η τιμωρία του Θεού. Είναι η συνέπεια των πράξεών μας. Στίχος 23, «[2:23] καὶ τὰ τέκνα αὐτῆς ἀποκτενῶ ἐν θανάτῳ, ...»

18:33 «... καὶ γνώσονται πᾶσαι αἱ ἐκκλησίαι ...» «... ὅτι ἐγώ εἰμι ὁ ἐρευνῶν νεφροὺς καὶ καρδίας, ...» «... καὶ δώσω ὑμῖν ἑκάστῳ κατὰ τὰ ἔργα ὑμῶν». Και τα τέκνα της και τα παιδιά της θα τα σκοτώσω. Είναι σκληρός ο λόγος του Θεού. Όχι ότι θα σκοτώσει ο Θεός, αλλά κάθε άνθρωπος μέσα στην αμαρτία θανατώνεται. Τα τέκνα της αμαρτίας είναι θάνατος.

18:56 [ασαφής] είναι θάνατος. Τα αποτελέσματα της αμαρτίας είναι θάνατος, θάνατος πνευματικός, που είναι και ο κυριότερος βέβαια. Αποθνήσκει η ψυχή μας. Ξέρετε, αυτό είναι πάρα πολύ πραγματικό γεγονός. Δηλαδή, η αμαρτία γι' αυτό είναι φοβερή. Όχι γιατί είναι απλώς μια παράβαση του νόμου του Θεού. Το ότι έκανες μια παράβαση του νόμου του Θεού, λες ένα συγνώμη και τελειώνει η υπόθεση.

19:25 Δεν είναι αυτό. Είναι διότι η αμαρτία έχει μια φοβερή συνέπεια, που είναι η νέκρωσης. Η ψυχή μας αποθνήσκει μέσα στην αμαρτία. Εκείνος που ξέρει τον εαυτόν του όταν η ψυχή του είναι ζώσα, πως ας πούμε προσεύχεται, πως ζει κοντά στο Θεό κτλ, και μετά εάν μη γένοιτο αμαρτήσει βλέπει ότι γίνεται νεκρός, δεν τον συγκινεί τίποτα πλέον.

19:50 Αυτός που πριν ας πούμε και μόνο το όνομα του Χριστού τον συγκινούσε και του τάραζε την καρδιά του και του έτρεχαν τα δάκρυά του που άκουγε το όνομα του Χριστού, ή που έτρεχε να κοινωνήσει ή να μπει στην αγρυπνία, να μπει στην Εκκλησία, να μπει ξέρω 'γω... κάπου με τόσο πόθο, με τόση λαχτάρα, που αψηφούσε τα πάντα, για να απολαύσει κάτι το πνευματικό, αυτός ο άνθρωπος εάν πεθάνει μέσα στην αμαρτία, τον Χριστό να δει μπροστά του δεν θα συγκινηθεί.

20:20 Είναι νέκρωσης. Η αμαρτία είναι θάνατος της ψυχής. Τα τέκνα της αμαρτίας θα αποθάνουν, και τα [ασαφής] της αμαρτίας είναι θάνατος, και έτσι θα γνωρίσουν όλες οι εκκλησίες ότι εγώ είμαι αυτός που ερευνά νεφρούς και καρδίας. Αυτή η έκφραση, είναι μια από τις πολλές εκφράσεις που χρησιμοποιεί ο Θεός για τον εαυτόν του εις την Παλαιά Διαθήκη, και τη χρησιμοποιεί και ο Χριστός για τον εαυτόν του εις την Καινή Διαθήκη.

20:50 Είναι μία από τις πολλές αποδείξεις ότι αυτός που μιλούσε στην Παλαιά Διαθήκη είναι ο Χριστός, προ της σαρκώσεώς του. Ο άσαρκος Θεός Λόγος ομιλούσε στην Παλαιά Διαθήκη, και στην Καινή Διαθήκη ομιλεί πλέον ως ένσαρκος Λόγος, σεσαρκωμένος Λόγος. Ο ίδιος λοιπόν είναι, αυτός που μιλούσε και πριν και μετά, γι' αυτό χρησιμοποιεί εκφράσεις που στην Παλαιά Διαθήκη αναφέρονται εις τον Γιαχβέ, εις τον Κύριο, ενώ εις την Καινή Διαθήκη αναφέρονται στον Χριστό.

21:21 Το ίδιο πράγμα είναι, το ίδιον Πρόσωπο είναι. [παύση] Εγώ, λοιπόν, ερευνώ νεφρούς και καρδίας. Γιατί νεφρούς και καρδίας; Γιατί έτσι επίστευαν οι άνθρωποι τότε, ότι... η καρδιά του ανθρώπου έχει μέσα όλες τις ενθυμίσεις και είναι το κέντρο όλου του ανθρώπου, και νεφροί ήταν το κέντρο των επιθυμιών του ανθρώπου, το επιθυμητικόν.

21:44 Και αποδίδω σε κάθε ένα ανάλογα με τα έργα του. Κριτής της οικουμένης, κριτής του κόσμου. Πάλι είναι αυτό παρμένο από την Παλαιά Διαθήκη, το αναφέρει ο Θεός για τον εαυτόν του, ο Χριστός στην Καινή Διαθήκη. Είναι ένα από τα πολλά εδάφια τα οποία όταν τα ξέρετε μπορείτε να απαντήσετε στους Μάρτυρες του Ιεχωβά οι οποίοι λένε ότι ο Χριστός είναι χτίσμα του Θεού και δεν είναι ο Θεός που μιλούσε στην Παλαιά Διαθήκη.

22:11 «[2:24] ὑμῖν δὲ λέγω τοῖς λοιποῖς τοῖς ἐν Θυατείροις, ...» Σε σας, λέγω του υπόλοιπους που είσαστε στα Θυάτειρα, «... ὅσοι οὐκ ἔχουσι τὴν διδαχὴν ταύτην, ...» «...οἵτινες οὐκ ἔγνωσαν τὰ βαθέα τοῦ σατανᾶ, ὡς λέγουσιν· ...». Σε σας λοιπόν οι οποίοι δεν έχετε αυτήν τη διδασκαλία σας λέγω τα εξής. Σε σας οι οποίοι ε... λέτε πως μάθατε τα απόκρυφα μυστικά του σατανά, όπως ισχυρίζονται οι οπαδοί τους, εσάς λέω, πως δεν θα σας επιβαρύνω με άλλες δοκιμασίες, «... οὐ βάλλω ἐφ’ ὑμᾶς ἄλλο βάρος».

22:46 Σε σας λοιπόν του άλλους πιστούς που δεν παρασυρθήκατε από τη διδαχή της Ιεζάβελ, και δεν λέτε πως μάθατε τα απόκρυφα του σατανά. Λοιπόν λέγει, σε σας τους υπόλοιπους Χριστιανούς, που εμείνατε αμόλυντοι, καθαροί από τη διδασκαλία αυτήν, σας λέγω ότι δεν θα επιτρέψω να έχετε άλλες δοκιμασίες. «[2:25] πλὴν ὃ ἔχετε κρατήσατε ἄχρις οὗ ἂν ἥξω».

23:13 Όμως, αυτό που έχετε, κρατάτε το μέχρι να έρθω. Είναι πολύ μεγάλος αυτός ο λόγος του Χριστού. Αυτό που έχεις κράτα το μέχρι να έρθω. Ξέρετε είναι όπως το βάπτισμα μας, και ότι γίνεται στα μυστήρια δεν είναι απλώς ένας τύπος, έχει μιαν ουσία. Όπως στο βάπτισμά μας μας δίνει ο ιερέας τη λαμπάδα, που την κάναμε τώρα... διαστημόπλοιο, με αρκουδάκια, με... χελωνάκια, με...

23:45 μαϊμουδάκια, με ό,τι θέλεις έχει πάνω, λοιπόν, και είναι αναμμένη λαμπάδα, και σου τη δίνει ο ιερέας για να σου δείξει τι σημαίνει αυτό που έλαβες, είναι μια φλόγα, την οποία πρέπει να διαφυλάξεις, να μη σου τη σβήσει κανένας. Να τη διαφυλάξεις να μη σου τη σβήσει κανένας. Γιατί μες το πέρασμα, στο δρόμο της ζωής σου, ο σατανάς, μέσα από τις ποίκιλες περιστάσεις και πειρασμούς και αμαρτίες κτλ, ένα πράγμα θέλει να κάμει, να σου σβήσει τη λαμπάδα.

24:16 Να σου σβήσει αυτήν τη λαμπάδα. Να σου σβήσει τη Χάρη, να αποδιώξει τη Χάρη από πάνω σου, μέσα από την αμαρτία. Και εδώ ο Χριστός μας λέγει, κρατήστε αυτό το οποίον έχετε. «κρατήσατε ἄχρις οὗ ἂν ἥξω». Κρατήστε το μέχρι να έρθω. Ο αγώνας μας είναι, να κρατήσομε τη Χάρη του Χριστού μέχρι να επιστρέψει ο Χριστός, μέχρι που να έρθει, και στη Δευτέρα Παρουσία, μέχρι που και εμείς να τελειώσουμε το δρόμο της ζωής μας, που είναι σύντομος, μέχρι που ο Χριστός να μας επισκεφτεί και να διαφυλάξει αυτή τη Χάρη.

24:53 Αυτός λοιπόν λέγει στο στίχο 26, «[2:26] Καὶ ὁ νικῶν καὶ ὁ τηρῶν ἄχρι τέλους τὰ ἔργα μου ...», αυτός που θα νικήσει και θα διαφυλάξει τις εντολές μου και τα έργα μου μέχρι τέλος, «... δώσω αὐτῷ ἐξουσίαν ἐπὶ τῶν ἐθνῶν», θα του δώσω εξουσία πάνω στα έθνη. «[2:27] καὶ ποιμανεῖ αὐτοὺς ἐν ῥάβδῳ σιδηρᾷ, ...» «... ὡς τὰ σκεύη τὰ κεραμικὰ συντριβήσεται ...».

25:17 Και θα πάρει- και θα ποιμάνει τα έθνη, με σιδηρά ράβδον, και τα πήλινα σκεύη θα τα συντρίψει με τη ράβδο αυτήν τη σιδηρά, όπως εγώ έλαβα αυτήν την εξουσία από τον Πατέρα μου, «[2:28] καὶ δώσω αὐτῷ τὸν ἀστέρα τὸν πρωϊνόν». Και θα του δώσω τον πρωινόν αστέρα. Αυτό το πρωινό άστρο το οποίο λάμπει και... προαναγγέλλει την ημέρα και τον ήλιο, αυτό θα του δώσει ο Χριστός. Όχι βέβαια τον αστέρα, αλλά το σύμβολο.

25:52 Αυτό το σύμβολο της νίκης, το σύμβολο του φωτός, την έλευση του ηλίου της δικαιοσύνης του Χριστού. Τελειώνει λοιπόν την επιστολή του στον επίσκοπο των Θυατείρων, λέγοντας όπως προηγούμενος, «[2:29] Ὁ ἔχων οὖς ἀκουσάτω τί τὸ Πνεῦμα λέγει ταῖς ἐκκλησίαις» Όποιος έχει αφτί, ας ακούσει τι λέγει το Πνεύμα στις εκκλησίες. [παύση] Όλοι έχουμε αφτιά. Πόσοι ακούμε είναι άλλη υπόθεση.

26:24 Όλοι έχομε μάτια, πόσοι βλέπομε, είναι ένα ερώτημα. Πρέπει να διερωτηθούμε καμιά φορά αυτό που λέει ο Χριστός συνέχεια, «ὁ ἔχων ὦτα ἀκούειν ἀκουέτω» είναι πολύ σημαντικό. Ώτα έχομε, αφτιά έχομε, αλλά ακούμε; Ακούμε, βέβαια, όσοι δεν είμαστε κούφοι, και όσοι είμαστε έχουμε και ακουστικά και ακούμε τώρα, αλλά τα ακούμε μες την καρδιά μας;

26:47 Μπαίνουν μες την καρδιά μας αυτά τα πράγματα; Εάν έμπαιναν ίσως θα είμασταν διαφορετικοί. Να δούμε στη συντομία και την επόμενη επιστολή. Είναι η επιστολή εις τον επίσκοπο των Σάρδεων. Όλες αυτές είναι πόλεις της Μικράς Ασίας. «[3:1] Καὶ τῷ ἀγγέλῳ τῆς ἐν Σάρδεσιν ἐκκλησίας γράψον· ...». Κεφάλαιον 3. Στον άγγελο της εκκλησίας των Σάρδεων γράψε, «... τάδε λέγει ὁ ἔχων τὰ ἑπτὰ πνεύματα τοῦ Θεοῦ ...»

27:17 «... καὶ τοὺς ἑπτὰ ἀστέρας· ...». Αυτά λέγει αυτός που έχει τα εφτά πνεύματα του Θεού και τους εφτά αστέρες. Θυμάστε το όραμα που είδε ο απόστολος στην αρχή, με τους 7 αστέρες, τα 7 πνεύματα, τα οποία ήταν ενώπιόν του. «... οἶδά σου τὰ ἔργα ...». Αυτές οι επιστολές μας κάνουν κόσκινο όλους μας. Δηλαδή πραγματικά είναι...

27:38 τα διαβάζει κανείς και... συντρίβεται ο άνθρωπος. Διότι είναι λόγια του Χριστού έξω από το Ευαγγέλιο, από τα τέσσερα Ευαγγέλια. Είναι το μόνο βιβλίο που μιλά ο Χριστός κατευθείαν μετά τα τέσσερα Ευαγγέλια. «... οἶδά σου τὰ ἔργα ...», ξέρω καλά τα έργα σου του λέγει. «... ὅτι ὄνομα ἔχεις ὅτι ζῇς, καὶ νεκρὸς εἶ». Αυτό είναι φοβερό. Λέγει στον επίσκοπο.

28:06 Ξέρω τα έργα σου λέγει. Κατ' όνομα είσαι ζωντανός, αλλά στην πραγματικότητα είσαι νεκρός. Φοβερός λόγος να πει ο Θεός για μας αυτό το πράγμα, φοβερό πράγμα. Είσαι νεκρός του λέγει. Κατ' όνομα είσαι ζωντανός, αλλά κατ' ουσία είσαι νεκρός. Γιατί ήταν νεκρός; Το λέει και πιο κάτω. Διότι αμάρτανε ενώπιον του Θεού. Γιατί είχε πράγματα τα οποία έκαμναν την ψυχή του νεκρή.

28:38 Όπως είπαμε προηγούμενος, ότι η αμαρτία έχει αποτέλεσμα τη νέκρωση της ψυχής μας. [παύση] Είναι δύσκολο πράγμα να πεθάνει η ψυχή του ανθρώπου. Αλλά ο Θεός έχει τη δύναμη να αναστήσει και νεκρούς, αυτή είναι η ελπίδα μας. Και πρέπει να... να... να κάμνομε ένα... μια έρευνα του εαυτού μας. Είναι νεκρή η ψυχή μας; Πώς καταλαβαίνω ότι είναι νεκρή η ψυχή μας;

29:09 Πώς καταλαβαίνεις έναν άνθρωπο ότι είναι πεθαμένος; Όταν δεν ανταποκρίνεται. Τον σκουντάς, του μιλάς, τον κλοτσάς, τον τρυπάς, τον κάνεις, τίποτε, πέθανε. Πιάνεις τον σφυγμό του, δεν έχει, τελείωσε, πέθανε. Πέθανε ο άνθρωπος. Έτσι είναι και πνευματικά. Του λες το ένα, του λες το άλλο, δεν συγκινείται. Παθαίνει στη ζωή του πειρασμούς, θλίψεις, δοκιμασίες... δεν συνέρχεται.

29:35 Δεν έχει τίποτα μέσα του το οποίον τον κινεί προς τον Θεόν δηλαδή. Ε... όταν ήμασταν στο Άγιον Όρος, είχε ένα παιδάκι που ερχόταν συχνά. Πολύ καλό παιδί. Πολύ καλό παιδί. Καλός επιστήμονας, αλλά άθεος, άθεος. [παύση] Χρυσό παιδί, ανιδιοτελής άνθρωπος, όλα τα καλά ενός ανθρώπου τα είχε πάνω του, αλλά άθεος. Τέλος πάντων, ερχόταν συχνά πυκνά γιατί είχε έναν πολύ στενό του συγγενή μοναχό και ερχόταν και τον έβλεπε.

30:17 Δεν ερχόταν ποτέ στην Εκκλησία. Δεν ερχόταν ποτέ ούτε για περιέργεια. Του λέω μια φορά, μπες βρε μες την Εκκλησία για περιέργεια, να δεις τι έχει. Όχι, εγώ είμαι άθεος. Καλά. [παύση] Τον επήραμε... τον επήρα μια φορά εγώ στα Κατουνάκια στον παπά Εφραίμ εκεί. Ο παπά Εφραίμ του έκανε πραγματικά ηλεκτροσόκ. Μόλις- ο γέροντας ο Κατουνακιώτης ο μακαριστός.

30:42 Μόλις τον βλέπει μπροστά του, του έλεγα εγώ στο δρόμο, σε παρακαλώ τώρα που θα πάμε εκεί, ε ξέρεις, εδώ είναι Άγιον Όρος ας πούμε, δεν μπορείς να πεις του άλλου καλησπέρα σας, χαίρετε... εδώ μιλούν διαφορετικά, και ιδίως οι παππούδες οι παλιοί ήταν και λίγο αγριάνθρωποι οι αγιορείτες, δεν είναι και πολύ του σαβουάρ βιβρ.

31:01 Δεν σηκώνουν ξέρω 'γω «καλησπέρα σας», «χαίρετε», «τα νέα σας». Πρέπει να του πεις, «ευλογείτε», να σου πει «ο Κύριος», να φιλήσεις το χέρι του... Όχι εγώ δεν του φιλώ το χέρι του. Καλά βρε, τι θα πάθεις ας πούμε; Εβδομήντα χρόνων άνθρωπος, είχε 50 χρόνια σε αυτή την έρημο Πενήντα χρόνια μέσα σε αυτά τα βράχια. Ένας άνθρωπος προφήτης, τόσο μεγάλος.

31:20 Το θα πέσεις από το εγώ σου εάν του φιλήσεις το χέρι του; Πάρε ευλογία, φίλα το χέρι του. Όχι δεν θα του φιλήσω το χέρι του. [παύση] Πάμε εκεί, μόλις τον βλέπει ο παπά Εφραίμ, τον έπιασε. Του λέει, έλα εδώ καπετάνιο. Και καπετάνιους λέγαν κάποιους... με νόημα στην εποχή του παπά Εφραίμ. Του λέει, κάτσε εδώ. Του λέει, πας Εκκλησία;

31:45 Του λέει, όχι. Γι' αυτό βρωμάς του λέει. [ακροατήριο γελά] Έμεινε εκείνος αλλά συγκράτησε τον εαυτόν του, και μας λέει, περάστε έξω εσείς. Μας έβγαλε όλους έξω, και του έκαμε ένα... ένα τσεκάπ. Τον έκαμε... [ασαφής]. Μίαν ώρα ήταν μέσα, του είπε τη ζωήν του όλη. Από τότε που γεννήθηκε μέχρι εκείνη την ώρα. Τα πάντα του είπε.

32:12 Εβγήκε έξω το παιδί αυτό, μούσκεμα στον ιδρώτα, στα δάκρυα, ε... ήθελε να ξεμολογηθεί, να κάνει να φτιάξει... δόξα συ ο Θεός. Είναι θαύμα... συνήλθε επιτέλους ας πούμε από τόσα αυτά. Ένας άλλος γέροντας όμως ο οποίος προσευχόταν πολύ για αυτό το παιδί, είδε το εξής όραμα. Προσευχόμενος για αυτό το παιδί, τον είδε μέσα σε ένα φέρετρο, [παύση] νεκρόν, και έτρεξε να ρίξει το φέρετρο κάτω να τον πιάσει από μέσα, αλλά όταν προσπαθούσε να τον πιάσει, ήταν σαν... σαν καπνός, δεν τον έπιανε, και ένας άγγελος Κυρίου εμφανίστηκε και του λέει, μην προσπαθείς άδικα πάτερ, αυτός είναι νεκρός.

33:00 Και όντως, το παιδί αυτό δεν επίστευσε. Μέχρι σήμερα παραμένει το ίδιο και δεν έχει... δεν φαίνεται ότι έχει. Πράγματι η ψυχή του είναι νεκρή. Δεν είχε καμία αίσθησιν. Υπέστη όλο αυτό το ηλεκτροσόκ να πούμε από τον γέροντα εκείνο, και τίποτα, δεν ξύπνησε. Λοιπόν, μπορεί και εμείς να είμαστε έτσι. Εμείς μπορεί να είμαστε και χειρότεροι διότι τουλάχιστον εκείνος, έλεγε είμαι άθεος και έλεγε άθεος.

33:32 Εμείς που λέμε ότι είμαστε της Εκκλησίας; Αλλοίμονο, είμαστε και της Εκκλησίας! Και... των ομιλιών! Και της εξομολόγησης! Και της Θείας Κοινωνίας! Και της νηστείας! Φάμε [ασαφές] ας πούμε τόσες μέρες; Μπορεί να πάρουμε και δέκα τηλέφωνα στο ραδιοσταθμό να ρωτήσουμε αν τρώνε λάδι σήμερα! Αλλά, αλλά [ασαφής φράση] του άλλου.

33:59 Ή [ασαφές] ξέρω 'γω ας γίνει κάτι άλλο. Ή ας πει ο γιος μας να γίνει ξέρω 'γω μοναχός ή παπάς ή... εκεί θα δεις τι έχει να γίνει. Εκεί να δεις τι έχει να γίνει. Τις είδε τον Θεό και δεν φοβήθηκε. Και κατά τα άλλα ήμαστε και ζώντες, είμαστε ζωντανοί. Όταν είμαστε στο Άγιον Όρος ήρθε ένα παιδί να γίνει μοναχός, και ήρθε ο πατέρας του, ο οποίος ήταν του κατηχητικού.

34:25 Ήταν τον ομάδων, ήταν των... θρησκευτικών σωματίων, και... να πιάσει τον γιον του, που ήρθε να γίνει μοναχός, και ήθελε και να κοινωνήσει την επόμενη μέρα. Λέω, μα δεν ντρέπεσαι; Θα κοινωνήσεις κιόλας; Λέει, ήρθαμε στο Άγιον Όρος πάτερ μου και να μην κοινωνήσουμε; Λέω, ήρθες στο Άγιος Όρος για ποιον λόγο; Ήρθε το παιδί σου να γίνει μονάχος και ήρθες να τον πιάσεις και δεν θα κοινωνήσεις, δεν μπορείς να κοινωνήσεις.

34:53 Δεν του επέτρεψα να κοινωνήσει. Λοιπόν, αλλά ήταν της Εκκλησίας άνθρωπος, και μας έκαμε ανάστατους, και μας τίναξε στον αέρα. Και είπα πραγματικά πολλές φορές, είπα, δεν υπάρχει φοβερότερο είδος ανθρώπου, από τον άνθρωπο που νομίζει ότι είναι της Εκκλησίας, αλλά είναι νεκρός. Γιατί ο άλλος, τουλάχιστον ξέρει ότι δεν είναι της Εκκλησίας, και έχει μιαν ελπίδα κάποτε να ξυπνήσει το κεφάλι του και να πει, βρε είμαι άθεος.

35:27 Πού ζω μέσα στην αθεΐα μου ας πούμε. Να συνέρθει. Αλλά εμείς, οι υποτιθέμενοι της Εκκλησίας, νομίζουμε ότι είμαστε της Εκκλησίας είμαστε καλοί άνθρωποι είμαστε ευσεβείς, αλλά κάμνομε τις μεγαλύτερες αμαρτίες, που οι μεγαλύτερες αμαρτίες δεν είναι η πορνεία και η μοιχεία. Οι μεγαλύτερες αμαρτίες είναι άλλες. Είναι το μίσος, είναι η έχθρα, είναι η φιλαργυρία.

35:52 Φιλαργυρία να δεις μες τους ανθρώπους της Εκκλησίας. Στυγνοί δικτάτορες. Έχει ανθρώπους που είναι εργοδότες, εργοδότες της Εκκλησίας, φοβερό πράγμα. Μου λένε καμιά φορά εμένα, ξέρεις, εκείνος ο άνθρωπος της Εκκλησίας σύστησε να πάω να δουλέψω κοντά του. Πήγαινε γιε οπουδήποτε αλλού. Που να πας σε κείνο, θα σε κάψει. Μα όλη μέρα μες την Εκκλησία!

36:12 Μπορεί να είναι μες την Εκκλησία όλη μέρα, και να νηστεύει αλάδωτα, αλλά θα σε κάψει άμα είναι εργοδότης σου, θα σε κάψει. Φοβερό πράγμα δηλαδή. Έλεγε και ο γέροντας μας, βρε, αυτοί σε τι Θεό πιστεύουν; Στο Κρόνο; Δεν εδιάβασαν το Ευαγγέλιο καμιά φορά; Χριστιανοί όντες, άνθρωποι πνευματικοί, να τσαλαπατούν τους υφιστάμενούς τους.

36:36 Να πίνουν το αίμα των άλλων. Να μη δίνουν μια δραχμή ελεημοσύνη. Να κάμνει καυγά, ας πούμε να έχει εκατομμύρια, και να κάνει καυγά για δέκα δραχμές. Να τσιγκουνεύεται, να έχει... φοβερά πράματα μέσα του. Αυτό είναι το δύσκολο. Αυτός είναι ο νεκρός. Ο άλλος, τουλάχιστον ξέρει ότι είναι νεκρός. Αυτός νομίζει ότι είναι και ζωντανός.

36:58 Και αλίμονο, είμαστε της Εκκλησίας. Αυτό είναι φοβερό. Αυτός είναι που δεν δεν έχει πιθανότητα να αναστηθεί καμιά φορά, γιατί δεν υποπτεύτηκε ποτέ ότι είναι νεκρός. Νομίζει ότι είναι ζωντανός, σαν τον βρικόλακα. Είναι πεθαμένος και κυκλοφορεί. Λοιπόν... του λέει του επισκόπου, εσύ όνομα έχεις ότι ζεις, αλλά είσαι νεκρός.

37:24 Στίχος δυο, «[3:2] γίνου γρηγορῶν ...», ξύπνα του λέγει, ξύπνα! «... καὶ στήρισον τὰ λοιπὰ ἃ ἔμελλον ἀποθνήσκειν· ...». Και στήριξε τους άλλους που κινδυνεύουν να πεθάνουν. Γιατί λόγου της δικής σου αμέλειας, λόγου της δικής σου αδιαφορίας, κινδυνεύουν και τα υπόλοιπα μέλη της Εκκλησίας να πεθάνουν. Αφού εσύ ο επίσκοπος είσαι νεκρός, τι θα κάνουν οι υπόλοιποι; Τους άφησες και τους άλλους και κοιμούνται και εκείνοι και πρόκειται να πεθάνουν.

37:56 Ξύπνα λοιπόν και στήριξε τους υπόλοιπους που μέλλουν να αποθάνουν. «... οὐ γὰρ εὕρηκά σου τὰ ἔργα πεπληρωμένα ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ μου» Διότι δεν βρήκα τα έργα σου να μπορούν να σταθούν μπροστά στο Θεό. Τα έργα σου δεν στέκονται, είναι άχρηστα τα έργα σου. Δεν έχεις έργα μπροστά στο Θεόν. Στίχος τρία, «[3:3] μνημόνευε οὖν ...»

38:18 «... πῶς εἴληφας καὶ ἤκουσας, καὶ τήρει καὶ μετανόησον. ...». Θυμήθου λοιπόν του λέει, θυμήθου, από που έλαβες και τι άκουσες, και φύλαξε αυτά που άκουσες και μετανόησε. Αυτό είναι για όλους μας. Ο κάθε ένας από εμάς πρέπει να θυμόμαστε. Έτσι, πως είμαστε όταν μπήκαμε στην Εκκλησία. Πως ο Θεός μας έβγαλε από την άγνοια, από το σκοτάδι που είμαστε, και μας οδήγησε κοντά του.

38:46 Πως τότε μέσα η ψυχή μας ήταν ζωντανή, και φλεγόταν από την αγάπη του Θεού, και ακούγαμε τον λόγο του Θεού και έμπαινε μέσα μας, και τρέχαμε στην Εκκλησία να κοινωνήσομε, να αγρυπνήσομε, να νηστεύσομε, να ακούσομε το λόγο του Θεού. Τα πήραμε όλα αυτά, δεν ήταν ψέμματα, τα βιώσαμε, τα ζήσαμε, αλλά τα χάσαμε. Τα χάσαμε από την αμέλειά μας, από τις αμαρτίες μας.

39:10 Πέσαμε στις αμαρτίες και τα χάσαμε, αλλά πρέπει να τα θυμάσαι. Ο μόνος τρόπος να ξυπνήσεις, είναι να θυμηθείς πως ήσουν. Στράφου πίσω και δες που ήσουν, πως ξεκίνησες, και που κατάντησες. «[3:3] μνημόνευε οὖν πῶς εἴληφας καὶ ἤκουσας, ...» «... καὶ τήρει καὶ μετανόησον. ...». Τι κάμνεις; Έλεγε και ο γέροντας μας, «από κει που βγήκες, από κει θα ξαναμπείς».

39:36 Από την πόρτα που βγήκες, από αυτή την πόρτα θα ξαναμπείς. Δες πως έπεσες, και πως εψυχράνθηκες, και πως επάγωσες, και από κει ξανά έλα πίσω. Κάμε αυτά που έκαμνες. Αγωνίσου εκεί. Εκείνα που τότε έκαμνες μετά χαράς, τώρα κάμε τα με κόπο, και μετανόησε για όλα αυτά τα οποία έγιναν. Μετανόησε, μετάνοιωσε, κλάψε. Παρακάλεσε τον Θεόν να επισκεφτεί την ψυχή σου.

40:04 «... ἐὰν οὖν μὴ γρηγορήσῃς...», του λέγει, εάν λοιπόν του λέγει ο Θεός του επισκόπου αυτού, δεν ξυπνήσεις, «... ἥξω ἐπὶ σὲ ὡς κλέπτης ...», θα ρθω εναντίον σου σαν τον κλέφτη που έρχεται σε ώρα που δεν μπορείς να την καταλάβεις, «... καὶ οὐ μὴ γνῷς ποίαν ὥραν ἥξω ἐπὶ σέ», και δεν θα καταλάβεις ποιαν ώρα θα ρθω επάνω σου.

40:25 Δηλαδή θα πάθεις τέτοια κακά και τέτοιους πειρασμούς από τα έργα σου, όπως ο κλέφτης που έρχεται στην ώρα που εσύ δεν τον καταλαβαίνεις και σου κάμνει τα πάντα άνω κάτω, έτσι θα πάθεις. «[3:4] ἀλλὰ ἔχεις ὀλίγα ὀνόματα ἐν Σάρδεσιν ...», του λέγει, έχεις όμως και λίγους ανθρώπους, και λίγα ονόματα – βλέπετε ο άνθρωπος είναι όνομα.

40:48 Δεν είναι ανώνυμος για τον Θεόν κανένας. [παύση] Έχει όνομα. Κάθε ένας έχει όνομα. Λοιπόν έχεις ονόματα στης Σάρδεις. «... ἃ οὐκ ἐμόλυναν τὰ ἱμάτια αὐτῶν ...», τα οποία δεν εμόλυναν την ψυχή τους. Παρά τούτα όμως, παρά τα χάλια σου εσένα του επισκόπου, υπάρχουν κάποιοι Χριστιανοί στη Σάρδεις, οι οποίοι δεν εμόλυναν την ψυχήν τους, «... καὶ περιπατήσουσι μετ’ ἐμοῦ ἐν λευκοῖς, ὅτι ἄξιοί εἰσιν».

41:17 Αυτοί θα περπατήσουν μαζί μου μέσα στα λευκά γιατί είναι άξιοι, δεν εμόλυναν την ψυχή τους με την αίρεση, και με τις αμαρτίες των Νικολαϊτών. Στίχος πέντε. «[3:5] Ὁ νικῶν οὕτω περιβαλεῖται ἐν ἱματίοις λευκοῖς, ...» «... καὶ οὐ μὴ ἐξαλείψω τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἐκ τῆς βίβλου τῆς ζωῆς...» «... καὶ ὁμολογήσω τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἐνώπιον τοῦ πατρός μου...»

41:42 «... καὶ ἐνώπιον τῶν ἀγγέλων αὐτοῦ». Αυτός που θα νικήσει λέγει, και θα μείνει πιστός και θα νικήσει, «περιβαλεῖται ἐν ἱματίοις λευκοῖς», θα φορέσει λευκόν ιμάτιον. Θυμηθείτε τα ενφώτια φορέματα που φορούν στο βάπτισμα. Άσπρα ρούχα. Συμβολίζουν τη λευκήν ζωήν, την καθαρή ζωή του Πνεύματος. Και δεν θα σβήσω το όνομα του από το βίβλο της ζωής, και θα ομολογήσω το όνομα του ενώπιον του πατέρα μου, και ενώπιον των αγγέλων του πατρός μου.

42:14 Δηλαδή θα έχει μέρος εις τη Βασιλεία του Θεού αυτός που θα παραμείνει πιστός. «[3:6] Ὁ ἔχων οὖς ἀκουσάτω τί τὸ Πνεῦμα λέγει ταῖς ἐκκλησίαις». Στίχος 6. Αυτός που έχει αυτιά ας ακούσει τι λέγει το Πνεύμα στις εκκλησίες. [παύση] Ας μείνομε εδώ, σε αυτήν την... [παύση] σε αυτήν την επιστολή γιατί δεν έχομε χρόνο για άλλη.

42:44 Να κάνομε την προσευχή μας και να πάμε. [Προσευχή & απόλυση]