010 Αποκάλυψη (Στίχοι 7:1 – 7:17) 📄💬🔖

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

00:00 [Παρακαλώ σημειώστε ότι η αρχή αυτής της ηχογράφησης λείπει.] Η ηχογράφηση ξεκινά με τον Μητροπολίτη να ερμηνεύει ...] [... τον στίχο τρία από το 7ο κεφάλαιο] ... κάποια στιγμή, όπως έλεγε και ο πατήρ Παΐσιος, θα το φέρουν ως μια ας πούμε... αναγκαιότητα. Σου λέει, γιατί να χάνονται οι άνθρωποι, και να... μην τους βρίσκομε, και να μην ξέρομε που είναι, και να υπάρχουν αγνοούμενοι. Έτσι, γίνετε ένα δυστύχημα, ψάχνουν μες τις θάλασσες δεξιά αριστερά.

00:31 Ενώ εάν... υπήρχε ένας τρόπος να τους εντοπίσει κανείς από το δορυφόρο, αμέσως τους έβρισκε. Όπως μας βρίσκουν τώρα με τα κινητά τηλέφωνα. Έτσι, από το δορυφόρο μπορούν να ξέρουν που είσαι, από το κινητό σου. Και μπορούν να ακούσουν και βέβαια τι λένε. Ε... [παύση] Είναι... είναι πλέον καταφανές που πάει το πράμα αυτό και πως θα γίνει.

00:55 Είναι εύκολο να γίνει. Τώρα, σ' αυτή την περίπτωση του αγγέλου, λέγει ο άγγελος αυτός, να μην κάμετε κανένα κακό μέχρι να σφραγιστούν οι δούλοι του Θεού. [παύση] Τι είναι αυτό διαχρονικά; Τι σημαίνει αυτό; Φαίνεται ότι σημαίνει – είπαμε ότι όλες οι ερμηνείες που δίδομε έχουν... και μια πιθανότητα να είναι λάθος, γιατί δεν μπορούμε να ερμηνεύομε αυθεντικά και...

01:24 με βεβαιότητα της προφητείες αυτές – ότι μέχρι να συμπληρωθεί ο αριθμός των σεσωσμένων ανθρώπων. Αυτών των ανθρώπων, που θέλουν να σωθούν. Οι Πατέρες της Εκκλησίας μας λένε ότι, όσο υπάρχουν άνθρωποι που θέλουν να σωθούν, θα υπάρχει ο κόσμος. Όσο τελείται η Θεία Λειτουργία, εις τον κόσμο, θα συνίσταται ο κόσμος, έστω και για έναν άνθρωπο, ο οποίος θέλει να σωθεί.

01:53 Αγωνίζεται να σωθεί, είναι προς σωτηρία. Άρα, μέχρι... όσο υπάρχουν αυτοί οι άνθρωποι, αυτοί οι άνθρωποι κρατούν και τον κόσμο. Γιατί; Γιατί ο κόσμος έχει ένα λόγο που υπάρχει. Ο κόσμος υπάρχει για να υπηρετεί τη σωτηρία του ανθρώπου. Αν δεν υπάρχει η σωτηρία στους ανθρώπους, αν οι άνθρωποι δεν θέλουν τη σωτηρία τους πλέον, δεν υπάρχει λόγος να υπάρχει ο κόσμος.

02:20 Παύει πλέον ο λόγος του κόσμου, η αιτία να υπάρχει ο κόσμος, και έρχεται το τέλος. Έτσι φαίνεται εδώ ότι... μέχρι που υπάρχουν άνθρωποι, οι οποίοι αγωνίζονται για τη σωτηρία τους, υπάρχει δηλαδή Εκκλησία, τηρεί τη Θεία Λειτουργία εις τη σωτηρία του κόσμου, υπάρχει αυτή η αναμονή του τέλους. Έτσι, προχωρούμε μέχρι να έρθει το τέλος.

02:46 Είπαμε, όλα είναι υπό... υπό αίρεση, υπό ένα ερωτηματικό πάνω απ' αυτά που λέμε. Όμως, το κείμενο είναι ξεκάθαρο. Έτσι λέει το κείμενο, τα υπόλοιπα είναι ερμηνείες δικές μας. Όταν λοιπόν είπεν ο άγγελος, ο ένας, στους τέσσερις αγγέλους να μην κάμουν τίποτα, να μη βλάψουν τη γη, τη θάλασσα, τα δέντρα κτλ, μέχρι να σφραγιστούν οι δούλοι του Θεού, τότε συμβαίνει κάτι άλλο. Στίχος τέσσερα.

03:15 «[7:4] Καὶ ἤκουσα τὸν ἀριθμὸν τῶν ἐσφραγισμένων· ...» «... ἑκατὸν τεσσαράκοντα τέσσαρες χιλιάδες ...» «... ἐσφραγισμένοι ἐκ πάσης φυλῆς υἱῶν Ἰσραήλ». Τότε λέγει άκουσα τον αριθμό αυτών που θα σφραγιστούν, και ήταν 144 χιλιάδες από τους υιούς Ισραήλ. Άκουσε λέει έναν αριθμό, 144 χιλιάδες, από πάσα... από πάσης φυλής του Ισραήλ.

03:43 [παύση] Αυτός ο αριθμός, και όλοι οι αριθμοί που λέγονται στην... Αποκάλυψη του Ιωάννου, είναι αριθμοί συμβολικοί, δεν είναι πραγματικοί αριθμοί. Λέει κάπου μετά, μισή ώρα, ξέρω 'γω τρία χρόνια. Δεν είναι πραγματικοί αριθμοί όπως εννοούμε εμείς, είναι συμβολικοί αριθμοί. Το 144 είναι το 12 x 12, συν x 1000 και γίνονται...

04:06 12 x 12 x 1000 και γίνετε 144 χιλιάδες. Από όλες τις φυλές του Ισραήλ. Οι φυλές του Ισραήλ ήταν δώδεκα. Δώδεκα από κάθε φυλή του Ισραήλ, και αρχίζει. Στίχος πέντε, από τη φυλή Ιούδα, δώδεκα χιλιάδες, εσφραγισμένοι. Από τη φυλή του Ρουβήν δώδεκα χιλιάδες, από τη φυλή Γαδ δώδεκα χιλιάδες, από τη φυλή Ασήρ δώδεκα χιλιάδες, Νεφθαλείμ δώδεκα, Μανασσή δώδεκα, Συμεών, Λευΐ, Ισσάχαρ, Ζαβουλών, Ιωσήφ, και Βενιαμίν. Μέχρι το στίχο οχτώ, λέει όλες τις φυλές του Ισραήλ, δώδεκα χιλιάδες εσφραγισμένοι από κάθε φυλή.

04:46 Τώρα, στην Καινή Διαθήκη, ο Ισραήλ, δεν είναι το Ισραήλ που ξέρομε σήμερα. Δεν είναι οι Εβραίοι. Ισραήλ είμαστε εμείς, οι Χριστιανοί. Ο νέος Ισραήλ, ο εκλεκτός λαός του Θεού, δεν είναι πλέον ένα έθνος, το Ισραήλ, που ήταν... οι Εβραίοι. Αυτοί τέλειωσαν την ιστορία τους με τον Θεόν. Έφυγε η Βασιλεία του Θεού από αυτούς, και εδόθηκε σε άλλον έθνος, το οποίον δεν είναι στα όρια μιας εθνικότητας, δεν είναι Έλληνες, δεν είναι Ρώσοι, δεν είναι Βούλγαροι, δεν είναι ξέρω 'γω...

05:18 Τούρκοι, δεν είναι οτιδήποτε. Ο οιοσδήποτε είναι Χριστιανός Ορθόδοξος, ανήκει στο Ισραήλ, στο νέον Ισραήλ. Τα τέκνα της Εκκλησίας. Ακρωτήριο: [μη ακουστό] Μ. Αθανάσιος: Μόνο Ορθόδοξοι. Τα τέκνα της Εκκλησίας είναι τα τέκνα του νέου Ισραήλ. Μη σας κάνει εντύπωση για λέω μόνο Ορθόδοξοι, διότι η Ορθόδοξος Εκκλησία είναι η Αποστολική Εκκλησία που συνεχίζει τη διδασκαλία και την παράδοση των αποστόλων.

05:45 Μέσα στο πέρασμα των αιώνων υπήρξαν πολλές αιρέσεις, που έφυγαν από την Εκκλησία. Η Ορθόδοξη Εκκλησία παραμένει πιστή όπως παρέδωσαν οι Άγιοι Απόστολοι και οι Άγιοι Πατέρες. Λοιπόν, αυτές οι 144.000 που λέγει εδώ, δεν θα είναι, προφανώς, Εβραίοι, αλλά θα είναι άνθρωποι πιστοί στον Θεόν, τέκνα της Εκκλησίας, και δεν θα είναι μετρημένοι 144 χιλιάδες, αλλά είναι ένας άπειρος αριθμός.

06:19 Ένας μεγάλος αριθμός, μια τελειότητα αριθμού. Δηλαδή, ο οιοσδήποτε... γιατί αν έτσι αν ήταν, θα πει κάποιος, ε γέμισε τώρα, εφτάσαμε 144.000 ... εγώ περίσσεψα, είμαι απόξω. Δεν είναι δυνατόν να μείνεις απέξω ας πούμε. Έτσι, δεν είναι δυνατόν να πεις ότι, μετρημένοι 144.000, συν ένα δεν γίνεται. Όπως λένε στις παραβολές, ένα συν ένα. Δεν γίνεται.

06:45 [ακροατήριο γελά] Είναι άπειρος, είναι ανοιχτή η Βασιλεία του Θεού για όλους. Όλοι οι άνθρωποι είναι προσκεκλημένοι στη Βασιλεία του Θεού και ο Θεός θέλει όλοι οι άνθρωποι να είναι κοντά του. Είναι αναρίθμητοι αυτοί η στρατιά των εσφραγισμένων. Στίχος εννέα. Κεφάλαιο εφτά στίχος εννέα. Αφού λοιπόν είδε αυτή τη στρατιά των 144 χιλιάδων, και άκουσε τον αριθμόν τους από τις δώδεκα φυλές του Ισραήλ, να πω εδώ ότι ε...

07:15 ενώ αναφέρεται στις φυλές του Ισραήλ, δεν αναφέρει όμως μια φυλή. Τη φυλή του Δαν. Αναφέρει όλες τις άλλες, εχτός από τη φυλή του Δαν. Για ποιο λόγο; Γιατί η φυλή του Δαν, αναφέρεται ότι από αυτή τη φυλή θα είναι ο Αντίχριστος, και έτσι βγάζει τη φυλή του Δαν, και βάζει τη φυλή του Βενιαμίν, ο Ιωάννης ο Θεολόγος. [παύση] Λοιπόν, πάμε στο στίχο εννέα.

07:47 Μετά από αυτά λέγει, είδα, «καὶ ἰδοὺ», να, βλέπω, λέει, «... καὶ ἰδοὺ ὄχλος πολύς, ...» «... ὃν ἀριθμῆσαι αὐτὸν οὐδεὶς ἐδύνατο, ...» «... ἐκ παντὸς ἔθνους καὶ φυλῶν καὶ λαῶν καὶ γλωσσῶν, ...» «... ἑστῶτας ἐνώπιον τοῦ θρόνου καὶ ἐνώπιον τοῦ ἀρνίου, ...» «... περιβεβλημένους στολὰς λευκάς, ...» «... καὶ φοίνικες ἐν ταῖς χερσὶν αὐτῶν».

08:09 Μετά από αυτή την όραση που είδε, συνεχίζει να βλέπει τι; Έναν αναρίθμητο πλήθος, έναν όχλο αναρίθμητο, τον οποίον κανείς δεν μπορούσε να ρυθμίσει. Κανείς δεν μπορούσε να ρυθμίσει, και αυτοί ήταν από κάθε έθνος, από κάθε φυλή, από κάθε λαός, και από κάθε γλώσσα. Οι οποίοι στέκονταν ενώπιον του θρόνου του Θεού, και ενώπιον του αρνίου.

08:34 Στέκονταν στο θρόνο του Θεού και του αρνίου, οι οποίοι ήταν ντυμένοι με άσπρες στολές και κρατούσαν φοίνικες στα χέρια τους. Έτσι; Οι άσπρες στολές, θα μας πει και στη συνέχεια πως τις ερμηνεύει, αλλά όπως ξέρετε άσπρες στολές, άσπρα ενδύματα, συμβολίζουν καθαρότητα των ανθρώπων αυτών, την αποχήν από την αμαρτία, γι' αυτό και όταν βαπτιζόμαστε φορούμε άσπρα ρούχα, και επιβάλλεται να φορούμε άσπρα ρούχα.

09:07 Τα ενφώτια φορέματα είναι άσπρα. Άσπρα πρέπει να φορούν αυτοί που βαπτίζονται, και τα παιδάκια μας άσπρα ρούχα. Πολλές φορές τους βάζουν και μαύρα καμιά φορά, και οτιδήποτε άλλα. Άσπρα ρούχα, άσπρα ρούχα βάζουμε στο βάπτισμά μας, γιατί το άσπρο το λευκό είναι το σύμβολο της καθαρότητος, και έτσι έβλεπαν και οι άγιοι στα διάφορα οράματα που είχαν, τους αγίους του Θεού και αυτούς όλους τους καθαρούς ανθρώπους.

09:37 Βλέπει λοιπόν αυτό το πλήθος όλο, που δεν μπορούσε κανείς να το αριθμήσει, που ήταν από κάθε έθνος, φυλή, λαόν, και γλώσσα, και έστεκαν μπροστά στο θρόνο του Θεού και του Αρνίου. Βλέπεται ότι ο θρόνος τους Θεού και του Αρνίου είναι ένα πράγμα. Δεν είναι αλλού ο Θεός και αλλού το Αρνίο. Δηλαδή δεν είναι αλλού ο Θεός και αλλού ο Χριστός.

09:57 Είναι στον ίδιο χώρο, στον ίδιο θρόνο, και στέκουν μπροστά τους αυτοί. Και λέγουν, στίχος δέκα, «[7:10] καὶ κράζουσι φωνῇ μεγάλῃ λέγοντες· ...» «... Ἡ σωτηρία τῷ Θεῷ ἡμῶν ...» «... τῷ καθημένῳ ἐπὶ τοῦ θρόνου καὶ τῷ ἀρνίῳ». Και φώναζαν με μεγάλη φωνή και έλεγαν, η σωτήρια είναι στα χέρια του του Θεού μας, που κάθεται στο θρόνο και στο Αρνίον.

10:21 Στα χέρια του Θεού και του Αρνίου, που κάθεται στο θρόνο. Και στίχος έντεκα, «[7:11] καὶ πάντες οἱ ἄγγελοι εἱστήκεισαν κύκλῳ τοῦ θρόνου ...» «... καὶ τῶν πρεσβυτέρων καὶ τῶν τεσσάρων ζῴων, ...» «... καὶ ἔπεσαν ἐνώπιον τοῦ θρόνου ἐπὶ τὰ πρόσωπα αὐτῶν ...» «... καὶ προσεκύνησαν τῷ Θεῷ». Βλέπετε, θυμάστε το θρόνο, θυμάστε τα τέσσερα ζώα που ήταν γύρω από το θρόνο, θυμάστε τους εικοσιτέσσερις πρεσβυτέρους γύρω από το θρόνο, και τώρα όλοι οι υπόλοιποι άγγελοι που ήταν γύρω από όλους αυτούς, έπεσαν κάτω λέει και προσκύνησαν, έπεσαν με το πρόσωπο κάτω, και προσκύνησαν τον Θεόν, και είπαν, «[7:12] λέγοντες· Ἀμήν· ...»

11:00 Αληθινά, έτσι σημαίνει το Αμήν που λέμε στην Εκκλησία, σημαίνει αληθινά, βέβαια, αληθώς. Απαντούν στον ύμνο αυτόν των ανθρώπων που είναι ντυμένοι με τις άσπρες στολές, και λένε πράγματι, αληθώς έτσι είναι, «... ἡ εὐλογία καὶ ἡ δόξα καὶ ἡ σοφία ...» «... καὶ ἡ εὐχαριστία καὶ ἡ τιμὴ καὶ ἡ δύναμις καὶ ἡ ἰσχὺς ...» «... τῷ Θεῷ ἡμῶν εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων· ἀμήν».

11:25 Και είπαν, αληθινά ο ύμνος, η δοξολογία, η σοφία, η ευχαριστία, η τιμή, η δύναμη, και η ισχύς, ανήκουν στον Θεό εις τους ατέλειωτους αιώνες αληθινά. Αν μετρήσετε πόσα λέγει εδώ, είναι εφτά. Ευλογία, δόξα, σοφία, ευχαριστία, τιμή, δύναμης, και ισχύς, είναι εφτά. Συνέχεια δηλαδή έχομε ένα... μια παρουσία συμβολικών αριθμών.

11:52 Εφτά που είναι η τελειότητά. Ότι εις τον Θεόν ανήκουν τα πάντα, εις τους αιώνες των αιώνων. Δεν έχει τέλος η σχέση μας με τον Θεό. Δεν έχει τέλος η δοξολογία προς τον Θεό. Δεν έχει τέλος αυτή η παρουσία μας ενώπιον του Θεού. Στίχος δεκατρία, «[7:13] Καὶ ἀπεκρίθη εἷς ἐκ τῶν πρεσβυτέρων λέγων μοι· ...» «... Οὗτοι οἱ περιβεβλημένοι τὰς στολὰς τὰς λευκὰς ...»

12:17 «... τίνες εἰσὶ καὶ πόθεν ἦλθον;» Τότε λέει απεκρίθη ένας από τους πρεσβυτέρους τους 24οις, και μου είπε, αυτοί που φορούν τα άσπρα ρούχα, που φορούν τις στολές τις λευκές, ποιοι είναι, και από που ήρθαν; Ρωτά τον προφήτη, τον Ιωάννη τον Θεολόγο. Στίχος δεκατέσσερα, «[7:14] καὶ εἴρηκα αὐτῷ· Κύριέ μου, σὺ οἶδας. ...» Και του απάντησα, Κύριε εσύ ξέρεις.

12:46 Δεν ήξερε ο Ιωάννης ο Θεολόγος. Έβλεπε το όραμα αυτό αλλά δεν ήξερε τι είναι αυτοί. Και απάντησε ο πρεσβύτερος, «... καὶ εἶπέ μοι· ...» «... Οὗτοί εἰσιν οἱ ἐρχόμενοι ἐκ τῆς θλίψεως τῆς μεγάλης, ...» «... καὶ ἔπλυναν τὰς στολὰς αὐτῶν ...» «... καὶ ἐλεύκαναν αὐτὰς ἐν τῷ αἵματι τοῦ ἀρνίου». Αυτοί λέγει, είναι αυτοί που έρχονται μέσα από τη μεγάλη θλίψη, μέσα από τον μεγάλο πόνον, μέσα από τη μεγάλη λύπη, μέσα από τους διωγμούς, οι μάρτυρες.

13:20 Έτσι, τους μάρτυρες είδε, όλων των εποχών τους μάρτυρες. Οι οποίοι «ἔπλυναν τὰς στολὰς αὐτῶν», οι οποίοι έπλυναν τις στολές τους και τις ελεύκαναν, στο αίμα του αρνίου. Όταν πλένεις τη στολή σου μέσα σε αίμα γίνεται κόκκινη, δεν γίνεται άσπρη. Αλλά το αίμα του Χριστού, τι κάνει την ψυχή μας; Την καθαρίζει. Εδώ λοιπόν λέγει ότι αυτοί όλοι που βλέπεις είναι οι μάρτυρες του Χριστού, είναι αυτοί όχι μόνο που εσφαγιάστηκαν, αλλά όλοι αυτοί οι οποίοι έκαμαν υπομονή για την αγάπη του Χριστού.

13:55 Αυτοί που εβάστασαν στη ζωή τους θλίψεις, διωγμούς, συκοφαντίες, εξορίες, αδικίες, θανάτους, αρρώστιες. Όλοι αυτοί οι άνθρωποι οι οποίοι αδικήθηκαν στη ζωή τους, οι οποίοι επόνεσαν, [ασαφής], οι οποίοι έλιωσαν από τη θλίψη. Έτσι σημαίνει η λέξη θλίψης, λιώσιμο. Αυτοί όλοι οι άνθρωποι λοιπόν είναι, αυτοί που βλέπεις, που είναι ντυμένοι με τις άσπρες στολές, που κρατούν τους φοίνικες.

14:25 Ξέρετε ότι ο φοίνικας, συμβολίζει τη νίκη, την αθανασία. Έτσι, είναι το σύμβολο της νίκης. Αυτοί λοιπόν όλοι, είναι αυτοί που ήρθαν μέσα από όλες αυτές τις θλίψεις, και έμειναν πιστοί στον Θεό, δεν αρνήθηκαν τον Θεό, και έπλυναν τις στολές αυτών, καθάρισαν την ψυχήν τους – όσοι ακούσαμε τη Μεγάλη Βδομάδα, «λάμπρυνόν μου τὴν στολὴν τῆς ψυχῆς, ...»

14:51 «... Φωτοδότα καὶ σῶσόν με». Έτσι. Καθάρισαν την ψυχήν τους, και τις καθάρισαν και τις έκαμαν άσπρες, εις το αίμα του αρνίου, μέσα από την κοινωνία των Αγίων Μυστηρίων, μέσα από την πίστη και την αγάπη και την ένωση τους με το Χριστό, ζώντας μέσα στην Εκκλησία, ζώντας μέσα στα Μυστήρια, Κοινωνώντας το Σώμα και το Αίμα του Χριστού μας, καθάρισαν τις ψυχές τους και την ύπαρξην τους.

15:20 Βλέπετε πόσο σημαντικόν είναι να μετέχουμε στα Μυστήρια, να μετέχομε στη Θεία Κοινωνία, στο Αίμα του Χριστού; Και πόσο σημαντικόν είναι το να έχει ο άνθρωπος υπομονή. Γι' αυτό ο Χριστός μας είπε, «ἐν τῇ ὑπομονῇ ὑμῶν κτήσασθε τὰς ψυχὰς ὑμῶν». Θα κερδίσετε τις ψυχές σας μέσα από την υπομονή σας λέγει ο Χριστός. Και είπαμε, εντάξει, άλλες εποχές είχε διωγμούς και θλίψεις, σε άλλες χώρες είχε μέχρι σήμερα, σε άλλες χώρες έχει και τώρα ακόμα.

15:54 Και τώρα ακόμα ας πούμε υπάρχουν χώρες οι οποίες δεν... δέχονται τον Χριστιανισμό και είναι υπό διωγμό οι Χριστιανοί, και υπάρχουν και τώρα άνθρωποι οι οποίοι θα τους σκοτώσουν εάν πας στη χώρα τους και πουν έγιναν Χριστιανοί. Δεν μπορούν. Είναι... υπάρχουν και χώρες και νομοθεσίες και περιστάσεις που δεν μπορείς να είσαι Χριστιανός.

16:16 Λοιπόν, και παλαιότερα και τώρα ακόμα, και ίσως... τα πράγματα γίνουν και χειρότερα, δεν ξέρει κανείς, αλλά δεν είναι – πέσε εμείς δεν έχουμε τώρα διωγμούς. Τι κάμνομε εμείς; Δεν μπορούμε να πλύνομε τη στολή μας και να τη λευκάνομε την ψυχή μας; Βέβαια, μέσα από τις θλίψεις της καθημερινής μας ζωής, μέσα από τον αγώνα μας να τηρήσουμε τον λόγο του Θεού, μέσα από την πίστη μας, παραμένομε πιστοί εις τον λόγο του Θεού, υπομένοντες τις συνέπιες. Έτσι.

16:48 Μου έκανε εντύπωση έλεγα... αυτές τις μέρες ήμουν με κάποιους... δασκάλους και... λέγαμε για κάποια παιδιά τα οποία... παιδάκια, λέω πως μου κάνουν εντύπωση κάποια μικρά παιδάκια, τα οποία τα βλέπεις, που... ας πούμε τώρα είναι νηστείες, και είναι παιδιά Χριστιανών οικογενειών, Χριστιανά παιδάκια, τα οποία νηστεύουν. Νηστεύουν. Αποφεύγουν ας πούμε το κρέας, κάποια πράγματα.

17:14 Βρίσκονται ξέρω 'γω σε γενέθλια, σε πάρτι, σε... στο σχόλιο κτλ, και τα βλέπεις, παρόλο που είναι μικρά παιδάκια, και αγωνίζονται να μη φάνε. Και υπόκειται στο... τους περιπαίζουν οι συμμαθητές τους, τους πιέζουν ξέρω 'γω, βρίσκονται σε δύσκολη θέση, ντρέπονται δεν ξέρουν τι να πουν, τι να κάμουν. Τώρα με τα καρναβάλια ας πούμε.

17:34 Εντάξει, εμείς είμαστε μεγάλοι, ε... έχομε επίγνωση, μπορούμε να πούμε δεν πάω στα καρναβάλια, αλλά όμως τα παιδιά, τα νέα παιδιά, τα παιδάκια τα μικρά, έχουνε και αυτά τις πιέσεις τους. Είναι μάρτυρες τα παιδιά αυτά τα οποία αγωνίζονται ας πούμε να κρατήσουν αυτό που πιστεύουν. Με το δικό τους τρόπο, τον παιδικό. Κάθε πράγμα που κάμνει ο άνθρωπος, κάθε πράγμα που κάμνει ο άνθρωπος, και συναντά αντίσταση, και συναντά την απόρριψη του κοινωνικού συνόρου, έτσι, μας απορρίπτουν, σε βρίζουν, σε... χλευάζουν.

18:09 Ου... εσύ είσαι της Εκκλησίας! Όπου πάμε ας πούμε [ασαφής] της Εκκλησίας, και ότι γίνει πρέπει εμείς να απαντούμε και να δικαιολογούμε συνέχεια οτιδήποτε φανταστεί ο καθένας. Και οποιαδήποτε εκπομπή να θυμηθεί ξέρω 'γω να την κάμουν... της τηλεοράσεως, πρέπει εμείς να τη δικαιολογούμε και να βρίσκομε ξέρω 'γω απαντήσεις, και να...

18:26 γινόμαστε ας πούμε δικηγόροι και... πως να πούμε... απολογητές κάθε μέρα στον κάθε ένα ο οποίος έτσι του κατέβηκε τώρα να μου πει οτιδήποτε θέλει. Και μας θλίβουν, μας στενοχωρούν, μας υποτιμούν, μας εμπαίζουν, μας αδικούν πολλές φορές, εν γνώση μας. Όλες αυτές οι θλίψεις, όλες αυτές οι δυσκολίες, αποτελούν το σταυρό του κάθε ανθρώπου εκεί που βρίσκεται, και μέσα από την υπομονή του, μέσα από την καρτερία του, καθαρίζει την ψυχή του, ενωμένος με τον Χριστό.

18:59 Οτιδήποτε έχει ο κάθε άνθρωπος. Είτε θέμα υγείας είναι, είτε θέμα... αδικίας είναι, είτε διωγμός είναι, είτε οτιδήποτε έχει μπροστά του. Αυτοί λοιπόν είναι όλοι που επέρασαν από τη μεγάλη θλίψη, και έπλυναν τις στολές τους και τις ελεύκαναν στο αίμα του αρνίου. Γι' αυτό λέει, στίχος δεκαπέντε, γι' αυτό, «[7:15] διὰ τοῦτό εἰσιν ἐνώπιον τοῦ θρόνου τοῦ Θεοῦ ...»

19:22 «... καὶ λατρεύουσιν αὐτῷ ἡμέρας καὶ νυκτὸς ἐν τῷ ναῷ αὐτοῦ ...». Γι' αυτό λοιπόν στέκονται συνέχεια, μπροστά στο θρόνο του Θεού, και τον λατρεύουν μέρα και νύχτα, στον ναόν του, «... καὶ ὁ καθήμενος ἐπὶ τοῦ θρόνου σκηνώσει ἐπ’ αὐτούς». Και αυτός που κάθεται στο θρόνο, θα κατοικίσει μαζί τους. Ο Θεός γίνεται για αυτούς πλέον κατοικία, γίνεται ενδιαίτημα, γίνεται φίλος, γίνεται οικείος, γίνεται αδελφός, γίνεται ύπαρξή τους ο Θεός ο ίδιος.

19:54 Στίχος δεκαέξι, «[7:16] οὐ πεινάσουσιν ἔτι οὐδὲ διψήσουσιν ἔτι, ...» «... οὐδ’ οὐ μὴ πέσῃ ἐπ’ αὐτοὺς ὁ ἥλιος οὐδὲ πᾶν καῦμα». Αυτοί δεν θα ξαναπεινάσουν ποτέ, ούτε θα ξαναδιψάσουν, ούτε θα τους κάψει ο ήλιος, ούτε κανένας καύσωνας. Έτσι. Θυμάστε τι είπε ο Χριστός εις τη Σαμαρείτιδα; Όποιος, της λέει, πιει από το νερό που βγάζεις από το πηγάδι, θα ξαναδιψάσει.

20:21 Θα ξεδιψάσει για λίγην ώρα και μετά θα ξαναδιψάσει. Όποιος όμως πιει από το νερό που εγώ θα του δώσω, λέει ο Χριστός, δεν θα διψάσει ποτέ. Είναι ένα από τα... από τα αποτελέσματα της Θείας χάριτος. Όχι ότι δε διψούμε. Νερό διψούμε και πίνομε, αλλά... η πληρότητα την οποία δίδει ο Χριστός μες την καρδιά του ανθρώπου. Όταν ο άνθρωπος βρει τον Θεό, είναι πλήρης πλέον.

20:48 Δεν διψάει και δεν πεινάει για τίποτε. Είτε έχει είτε δεν έχει, το ίδιο του κάμει. Και όταν έχει τα αξιοποιεί σωστά, και όταν δεν έχει τα αξιοποιεί πάλι σωστά. Είναι πλήρης ο άνθρωπος αυτός. Είναι... όπως λέμε στην προσευχή μας ο Θεός, «πανταχού παρών και τα πάντα πληρών». Δεν αισθάνεται κενά ο άνθρωπος του Θεού. Αντίθετα, ο άνθρωπος που δεν είναι κοντά στο Θεό, δεν τον φτάνουν όσα και να έχει.

21:16 Αυτός θα πεινά και θα διψά μια ζωή. Έχει δέκα σπίτια; Θέλει είκοσι. Έχει είκοσι, θέλει πενήντα. Έχει πέντε εκατομμύρια, θέλει δέκα εκατομμύρια. Έκαμε τα δέκα εκατομμύρια, πρέπει να τα κάνει δεκαπέντε. Έκαμε τα 15 πρέπει να κάμει 25. Δεν τελειώνει ποτέ, δεν τελειώνει. Δεν τελειώνει. Διότι δεν έχει μέσα του ανάπαυση. Έχει... αυτή την πείνα και τη δίψα, και...

21:40 [ασαφής] μέσα ότι βρει μπροστά του, και βέβαια δεν χορταίνει ο άνθρωπος με μάταια και ψεύτικα πράγματα. Ο άνθρωπος χορταίνει και αναπαύεται και γεμίζει η ζωή του μόνο όταν ο Θεός είναι παρών. Όταν ο Θεός είναι παρών, τότε είμαστε πλήρης, τίποτα δεν μας λείπει. Όταν ο Θεός είναι απών, τότε ότι και να έχουμε, είμαστε άδειοι, είμαστε κενοί, τότε μας λείπουν όλα... μας τρώει το άγχος, η φασαρία, και δεν έχουμε τίποτε ησυχία μέσα μας.

22:14 Γιατί λοιπόν δεν θα πεινάσουν και δεν θα διψάσουν; Γιατί ο Θεός είναι μαζί τους. Και λέγει πιο κάτω, στο στίχο δεκαεφτά, «[7:17] ὅτι τὸ ἀρνίον ...» «... τὸ ἀνὰ μέσον τοῦ θρόνου ποιμαίνει αὐτούς ...». Διότι λέγει το αρνίον, ο Χριστός, που είναι στη μέση του θρόνου, θα τους οδηγήσει, θα τους ποιμάνει. Σαν βοσκός θα τους οδηγήσει «... αὐτοὺς ἐπὶ ζωῆς πηγὰς ὑδάτων,...».

22:42 Βλέπετε, θα τους οδηγήσει ο Χριστός, στις πηγές των υδάτων της ζωής. Θα τους οδηγήσει στα νερά της ζωής. Όποιος πιει από αυτό το νερό, δεν διψά πλέον, δεν πεινά πλέον, δεν έχει ανάγκη από τίποτε. Τίποτα απολύτως. Είναι πλήρης, είναι αναπαυμένος, είναι ειρηνικός, είναι ήσυχος. Είναι ελεύθερος από όλα τα άλλα. Αλλά ποιος σε κάμνει έτσι;

23:08 Το αρνίον, ο Χριστός, αυτός είναι που θα σε οδηγήσει, θα σε ποιμάνει, θα σε πάρει να σε βοσκίσει, και θα σε πάρει στην πυγή του [ασαφής] ύδατος. «... καὶ ἐξαλείψει ὁ Θεὸς πᾶν δάκρυον ...» «... ἐκ τῶν ὀφθαλμῶν αὐτῶν». Και τότε ο Θεός θα εξαφανίσει από τα μάτια τους, κάθε δάκρυ. Δεν θα... δεν θα έχουν δάκρυα οι άνθρωποι αυτοί.

23:33 Έκλαψαν στη ζωή τους, επόνεσαν, εθλίβηκαν, αδικήθηκαν, δεν θα έχουν τότε πόνο και θλίψη και δάκρια, γιατί ο Θεός θα τα εξαλείψει, ο Θεός θα τα φύγει όλα αυτά, και θα τους δικαιώσει αιώνια ο Θεός αυτούς τους αδικημένους ανθρώπους, αυτούς τους ανθρώπους που έμειναν πιστοί εις σ' αυτόν, και παρέμειναν σε κοινωνία μαζί του και καθάρισαν τη στολή της ψυχής τους με το αίμα του Χριστού μας, με τα Άγια Μυστήρια, και με την Αγία μας Εκκλησία.

24:07 Πριν πάμε στο όγδοο κεφάλαιο, που είναι η εβδόμη σφραγίδα, αν θέλετε κάτι να ρωτήσετε, να πείτε, να το πούμε τώρα για να μην μπούμε σε άλλη ενότητα. [παύση] Μ. Αθανάσιος: Ναι. Έλα από δω Αλέξανδρε. Από 'δω από 'δω. Εκεί που πάεις δεν βολεύει. Έλα 'δω. [μακρά παύση] Ακροατήριο: ... που μας είπατε τελευταία, για τη σωτηρία και να μην έχουν ανάγκη από τίποτα, ουσιαστικά δηλαδή εννοεί... την αγιότητα, τους αγίους ...

25:07 Μ. Αθανάσιος: Ναι, βέβαια. Ακροατήριο: ... [ασαφής] ... Μ. Αθανάσιος: Την κατάσταση της αγιότητας. Αλλά όταν λέμε αγιότητα βέβαια δεν εννοούμε να κάνομε θαύματα σαν τον Άγιο Δημήτριο και τον Άγιο Γεώργιο, αλλά να φτάσει ο άνθρωπος σ' αυτή την κατάσταση της ένωσής του με τον Χριστό. Ακροατήριο: Της καθαρότητας. Μ. Αθανάσιος: Μάλιστα, ναι.

25:26 [παύση] Μ. Αθανάσιος: Ναι, εσείς. [παύση] Ακροατήριο: Γέροντα θέλω να πω κάτι που μπορεί να 'ναι άσχετο. Κυκλοφορούσε [ασαφής] παπούτσια και κάτω έχουν ανάποδα τον Σταυρό, ή σε σχήμα [ασαφής φράση] που να γίνεται καθαρά Σταυρός. Ίντα που πρέπει να κάμομε εμείς; Μ. Αθανάσιος: Μη τα αγοράζετε. Ακροατήριο: [ασαφής φράση] Μ. Αθανάσιος: Πώς είπατε; Ακροατήριο: [ασαφής φράση] Μ. Αθανάσιος: Υπήρξε παλαιότερα μια τέτοια...

26:00 ένα κίνημα τέτοιο που βάλαν κάτω από τα παπούτσια Σταυρούς. Και έγινε μάλιστα- κάποιοι Χριστιανοί τους έκαναν μήνυση στο δικαστήριο στην Ελλάδα, και το δικαστήριο απαγόρευσε αυτά τα παπούτσια. Γιατί ήταν τέλος πάντων ε... φάνηκε ότι ήταν σκόπιμα που τα έκαμναν, που κυκλοφόρησαν. Τώρα αν κάποιος έχει τέτοια παπούτσια, ας πάρει ένα...

26:22 μια λεπίδα και ας κόψει ένα κομματάκι από κιαμέ και [ασαφής φράση]. Ακροατήριο: [ασαφής φράση] Μ. Αθανάσιος: Καλά δεν σημαίνει τώρα ότι οποιαδήποτε διασταύρωση γραμμών μπορεί να γίνει Σταυρός, αλλά εκείνοι ήταν Σταυροί πραγματικοί, πάνω στις σόλες. Κόψει του ένα κομματάκι και μετά. Μ. Αθανάσιος: Ναι Ηλία. Στο βάθος Αλέξανδρε.

26:45 [παύση] Ακροατήριο: Ε... πόσο συμβολικά μπορούμε να πάρουμε τον αριθμό του 144.000, αφού το λέει ξεκάθαρα, σαν αριθμό και μετά το πλήθος λέει ότι είναι αναρίθμητον; Τούτη είναι η πρώτη μου ερώτηση, και μετά διερωτώμαι ότι πριν πολλά χρονιά άκουσα έναν μοναχό που έλεγε ότι 144.000 εννοούνται οι μοναχοί. [παύση] Μ. Αθανάσιος: Δεν... κοίταξε... Ηλία.

27:20 Είπαμε ότι όλα αυτά που λέμε ως ερμηνείες, έχουν πάντα ένα ερωτηματικό δίπλα. Γιατί είναι αινίγματα, έτσι. Κάποιοι λένε ότι αυτές οι 144.000, θα είναι Εβραίοι, που θα σωθούν, και οι οποίοι θα πιστέψουν στον Χριστό και θα γίνουν τέκνα της Εκκλησίας. Έτσι λέει εδώ, είναι Εβραίοι λέει. Άλλοι λένε ότι Εβραίοι είμαστε εμείς τα τέκνα της Εκκλησίας.

27:46 Όταν λέει 144.000 σημαίνει ότι υπάρχει ένας ε... πώς να πούμε, έναν όριο, έτσι; Ένα όριο, αριθμό. Αλλά υπάρχει όριον εις την είσοδο του ανθρώπου στη Βασίλεια του Θεού; Αυτό το ξέρει μόνο ο Θεός τον αριθμό. Σίγουρα, κάποιος αριθμός ανθρώπου θα σωθεί. Ποιος είναι ο αριθμός, το ξέρει ο Θεός. Το 144.000 βγαίνει από το 12 x 12 και χίλια, ε... το αναρίθμητο πλήθος.

28:18 Είναι όλοι αυτοί οι άνθρωποι οι οποίοι, όπως λέγει, έπλυναν τις στολές τους κτλ. Γιατί λέει αναρίθμητον εδώ και το άλλο 144 χιλιάδες; Ούτε κι αυτό μπορούμε με απολύτου βεβαιότητα να το ερμηνεύσομε. Θέλει να πει όλους αυτούς τους ανθρώπους οι οποίοι παραμένουν πιστοί στον Θεό. Είναι αναρίθμητοι οι άνθρωποι αυτοί. Τους ξέρει μόνο ο Θεός.

28:43 Δεν μπορούν να αριθμηθούν. Δεν είναι... πού ξέρουμε εμείς πόσοι άνθρωποι έχουν καθαρίσει τον εαυτό τους και έχουν βρεθεί σε αυτήν την κατάσταση. Γι' αυτό βλέπετε και οι Πατέρες της Εκκλησίας ακόμα δεν τοποθετήθηκαν. Έτσι το να τοποθετούμαστε δογματικά και να λέμε αυτοί είναι οι μοναχοί και άλλοι δεν είναι... οι μοναχοί και ξέρω 'γω, είναι έτσι κι αλλιώς, είναι επικίνδυνο.

29:09 Δεν μπορούμε να ξέρομε. Λέμε εικασίες. Η ερμηνεία των προφητειών είναι πάντοτε με ένα ερωτηματικό δίπλα. Μπορεί να είναι έτσι, μπορεί να μην είναι έτσι. Το κείμενο αυτό λέει. Τώρα πως θα το ερμηνεύσουμε είναι άλλη υπόθεση. Κανένας δεν μπορεί να ξέρει. [παύση] Γι' αυτό αν διαβάσετε όλους τους Πατέρες της Εκκλησίας θα δείτε κανένας Πατέρας, δύο μόνο Πατέρες ερμηνεύσαν την Αποκάλυψη, και αυτοί πάλι δεν αναφέρονται σε αυτά.

29:40 Λένε σχεδόν αυτά που λέει το κείμενο. Δεν... δεν ανοίγονται να πουν, α αυτό είναι έτσι και το άλλο είναι το άλλο και το... [ασαφής] μετά πολύς προσοχής. Είναι προφητικά κείμενα, είναι ανοίγματα, είναι οράσεις, που δεν ερμηνεύονται εύκολα αυτά. Μόνο ο Θεός μπορεί να τα ερμηνεύσει αυτά. Θα μου πεις, τότε γιατί τα βλέπουμε;

30:02 Το θέμα δεν είναι γιατί τα βλέπομε. Γιατί τα έγραψε ο Απόστολος, γιατί τα έδειξε ο Θεός λοιπόν αφού δεν ερμηνεύονται; Το θέμα δεν είναι να μάθουμε τι σημαίνουν 144 χιλιάδες, ή τι είναι το αναρίθμητο πλήθος. Η ουσία είναι να δούμε ότι τελικά μέσα από όλα αυτά ποιο είναι το νόημα της ζωής μας. Το να είμαστε ενωμένοι με τον Χριστό.

30:26 Το να μείνουμε πιστοί στον Χριστό μέσα από τις θλίψεις, τις δοκιμασίες, τις αρρώστιες, τους θανάτους, τους διωγμούς. Να δούμε τη δόξα των Αγίων, έτσι; Οι οποίοι αδικούνται και... έχουν τόσα κακά πάνω τους, αλλά και δόξα έχουν μπροστά στον Θεό. Έτσι; Να δούμε την αγάπη του Θεού για τον άνθρωπο, πώς σώζει τον άνθρωπο. Και όχι τι σημαίνει ακριβώς το ένα και τι σημαίνει ακριβώς το άλλο. Εκείνα...

30:54 είναι αινίγματα. [παύση] Εάν δεν έχετε κάτι άλλο να πάμε και στο επόμενο κεφάλαιο. Λοιπόν, κεφάλαιο 8, στίχος 1. [παύση] Εδώ είμαστε στην 7η σφραγίδα. Θυμάστε το βιβλίο εκείνο, θυμάστε τις 7 σφραγίδες, θυμάστε το αρνίο το οποίο άνοιξε τις σφραγίδες και λέγει, [παύση] «[8:1] Καὶ ὅτε ἤνοιξε τὴν σφραγῖδα τὴν ἑβδόμην, ...»

31:30 «... ἐγένετο σιγὴ ἐν τῷ οὐρανῷ ὡς ἡμιώριον». Όταν λοιπόν το αρνίον άνοιξε την 7η σφραγίδα του βιβλίου, έγινε στον ουρανό μισή ώρα σιγή. Βλέπετε λέει για μισή ώρα ησυχία. Ε να γίνει μισή ώρα σιγή, να πιάνομε τα ρολόγια μας να κοιτάζομε; Μισή ώρα σιωπή; Και τέλειωσε η μισή ώρα και μιλούμε; Δεν νομίζω να είναι έτσι. Τι θέλει να πει;

31:58 Μια σιγή. Τι σημαίνει σιγή; Πότε σιγεί ο άνθρωπος; Όταν βρίσκεται σε απορία, όταν παρακολουθεί κάτι με αγωνία, όταν γίνεται κάτι το οποίον είναι [ασαφής], όταν ο άνθρωπος βρίσκεται σε αφωνία, δεν είχε να πει τίποτα. Και γιατί ημίωρο; Γιατί θα είναι λίγος χρόνος αυτός. Έτσι δεν θα είναι απεριόριστος χρόνος. Είναι ένας λίγος χρόνος, αλλά ιδιαίτερα σημαντικός, που είναι άκρας η γη παντού.

32:30 Τίποτα δεν μιλάει. Ούτε οι άγγελοι ψάλουν, ούτε οι πρεσβύτεροι, ούτε κανένας. Υπάρχει μεγάλη σιγή. Και λέγει αμέσως μετά, έγινε λέγει στον ουρανό, μισή ώρα σιγή. Στίχος 2. «[8:2] Καὶ εἶδον τοὺς ἑπτὰ ἀγγέλους ...» «... οἳ ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ ἑστήκασι, ...» «... καὶ ἐδόθησαν αὐτοῖς ἑπτὰ σάλπιγγες». Τότε λέγει είδα αυτούς τους εφτά αγγέλους, οι οποίοι έστεκαν μπροστά στον Θεό, και δόθηκε στους εφτά αγγέλους εφτά σάλπιγγες.

33:00 Εφτά άγγελοι, εφτά σάλπιγγες. Δεν είναι... [ασαφής φράση]. Είναι... τα διάφορα στάδια, τα διάφορα γεγονότα, τα διάφορα πράγματα που θα γίνουν που εικονίζονται με αυτόν τον τρόπο. Και ένας άλλος άγγελος, έτσι έχομε μια εικόνα, τους εφτά αγγέλους, τις εφτά σάλπιγγες. Ένας άλλος άγγελος λέγει, «[8:3] ... ἦλθε καὶ ἐστάθη ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου ...»

33:26 «... ἔχων λιβανωτὸν χρυσοῦν, ...» «... καὶ ἐδόθη αὐτῷ θυμιάματα πολλὰ, ...» «... ἵνα δώσῃ ταῖς προσευχαῖς τῶν ἁγίων πάντων ...» «... ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον τὸ χρυσοῦν τὸ ἐνώπιον τοῦ θρόνου». Και ήρθε ένας άλλος άγγελος, έτσι έχομε έναν άλλον άγγελο τώρα, που ήρθε και στάθηκε στο θυσιαστήριο, κρατούσε χρυσό θυμιατό, και του δόθηκε πολύ θυμίαμα για να το προσφέρει, με τις προσευχές όλων των αγίων, στο θυσιαστήριο που βρισκόταν μπροστά στον θρόνο του Θεού.

33:58 Λοιπόν, επαναλαμβάνω, έτσι για να το καταλάβομε, υπάρχουν οι 7 άγγελοι που παίρνουν 7 σάλπιγγες, και ένας άλλος άγγελος με ένα θυμιατήριο, χρυσό, έρχεται, γεμάτο θυμίαμα, να θυμιάσει το θυσιαστήριο μαζί με τις προσευχές όλων των Αγίων, οι οποίοι βρίσκονται ενώπιον του θυσιαστηρίου. «[8:4] καὶ ἀνέβη ὁ καπνὸς τῶν θυμιαμάτων ...»

34:26 «... ταῖς προσευχαῖς τῶν ἁγίων ...» «... ἐκ χειρὸς τοῦ ἀγγέλου ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ». Και από τα χέρια του αγγέλου ανέβαινε ο καπνός του θυμιάματος μαζί με τις προσευχές των αγίων μπροστά στον Θεό, έτσι; έχομε τον θρόνο του Θεού, και αποστέλλονται οι προσευχές των αγίων, μαζί με το θυμίαμα, ενώπιον του θρόνου του Θεού. [παύση] Εικόνες, σύμβολα, αινίγματα.

34:54 Και στίχος 5. «[8:5] καὶ εἴληφεν ὁ ἄγγελος ...» «... τὸν λιβανωτόν καὶ ἐγέμισεν αὐτὸν ἐκ τοῦ πυρὸς ...» «... τοῦ θυσιαστηρίου καὶ ἔβαλεν εἰς τὴν γῆν. ...» «... καὶ ἐγένοντο βρονταὶ καὶ φωναὶ καὶ ἀστραπαὶ καὶ σεισμός». [παύση] Και έπιασε ο άγγελος αυτό το θυμιατήριο, το γέμισε κάρβουνα αναμμένα, από το θυσιαστήριο, και όπως ήταν μέσα στο θυμιατήριο τα κάρβουνα εκείνα, τα έριξε πάνω στη γη. Το αναποδογύρισε, και ήρθαν όλα πάνω στη γη.

35:28 Και αμέσως έγιναν βροντές και φωνές μεγάλες και αστραπές και σεισμός μεγάλος, έτσι; Δείχνει εδώ αυτή την εικόνα από τη μια το θυμιατήριο που αναβαίνει τις προσευχές μαζί με το θυμίαμα, των αγίων, και από την άλλη να αδειάζει το περιεχόμενο του θυμιατήριου με τα αναμμένα αυτά κάρβουνα πάνω στη γη. Και να γίνεται στη γη βροντές και φωνές και αστραπές και σεισμός. Αρχίζει δηλαδή να γίνεται πράγμα επικίνδυνο και άσχημο και...

36:04 μεγάλα κακά ας πούμε έρχονται πλέον πάνω στη γη που κατοικούμε εμείς. Στίχος 6. «[8:6] Καὶ οἱ ἑπτὰ ἄγγελοι οἱ ἔχοντες τὰς ἑπτὰ σάλπιγγας ...» «... ἡτοίμασαν αὑτοὺς ἵνα σαλπίσωσι». Μόλις έριξε το περιεχόμενο του θυμιατηρίου πάνω στη γη, οι επτά άγγελοι που κρατούσαν τις επτά σάλπιγγες, ετοιμάστηκαν να σαλπίσουν. Και αμέσως μετά μιλάει για το τι έγινε όταν κάθε ένας άγγελος εσάλπισε.

36:35 [παύση] Εδώ όμως να σταματήσουμε γιατί μετά μπαίνουμε σε μια μεγάλη άλλη ενότητα. Εάν έχετε και πάλι να ρωτήσετε κάτι... [παύση] Ακροατήριο: [ασαφής] Μ. Αθανάσιος: Είναι όλον 7. [παύση] Διότι ο αριθμός 7 συμβολίζει την τελειότητα. Την τελειότητα από... έτσι, οι 7 ημέρες της δημιουργίας, οι 7 άγγελοι, τα 7 χαρίσματα, οι 7 σάλπιγγες, οι 7 σφραγίδες και όλα αυτά τα οποία λέγονται ως 7.

37:22 Μ. Αθανάσιος: Ναι, συγγνώμη, ναι. Ναι κύριε Κώστα. Ακροατήριο: Εις το Άγιον Όρος, υπάρχει μια τοιχογραφία, αν είμαι ορθός, εις τη μονή του Αγίου Διονυσίου ... Μ. Αθανάσιος: Ναι. Και σ' άλλα μοναστήρια αλλά στη Διονυσίου είναι πιο ωραία. Ακροατήριο: ... που δείχνει τα αστέρια να πέφτουν και οι άνθρωποι να είναι κρυμμένοι μέσα στις σπηλιές, είτε για να προφυλαχθούν, είτε για να σωθούν;

37:45 Μ. Αθανάσιος: Βέβαια, φυσικά. Ακροατήριο: Εννοώ να σωθούν ... Μ. Αθανάσιος: Από αυτό το κακό που έρχεται πάνω τους. Ακροατήριο: Ήταν ας πούμε... πιστοί στον Θεό και... για να σωθούν... Μ. Αθανάσιος: Όλοι, άμα γίνει ένας σεισμός, πιστοί, άπιστοι, τρέχουμε να... κρυφτούμε. Δεν έχει κανέναν που μένει απ’ έξω. [παύση] Μ. Αθανάσιος: Ναι, εδώ η κυρία κάτι θέλει ...

38:12 [παύση] Ακροατήριο: Λέγετε πανιερώτατε ότι οι προφητείες ερμηνεύονται ε... μόνον όταν γίνουν. Μ. Αθανάσιος: Και μετά. Ακροατήριο: Και μετά. Από αυτά όλα έγινε κάτι μέχρι τώρα; [παύση] Μ. Αθανάσιος: Από αυτά που διαβάσαμε μέχρι τώρα, δεν φάνηκε να έχει γίνει κάτι. Ε... αλλά δεν ξέρω, δεν μπορώ να πω. Ποιος ξέρει τις προφητείες.

38:54 Τουλάχιστον εγώ δεν έχω αυτή τη Χάρη και τη δύναμη από τον Θεό να πω αυτό το πράγμα. Στη συνέχεια να δούμε κάποια πράγματα που είναι ξεκάθαρα. Που φαίνεται ότι έχουν γίνει. Εξάλλου και οι προφητείες αναφέρονται κυρίως στο μέλλον. Ε... Αλλά μερικά μπορεί να γίνονται και σταδιακά, έτσι. Δεν σημαίνει ότι θα γίνουν όλα μια μέρα αυτά τα πράγματα.

39:20 Αλλά είναι μια μεγάλη περίοδος, πιθανόν, όπως και τη δημιουργία. Λέει σε μια μέρα έκανε ο Θεός αυτό το πράγμα. Αλλά εκείνη η μέρα διήρκησε... εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια ίσως, έτσι; Λέει μέρα η Γραφή αλλά δεν σημαίνει έγιναν μια μέρα. Όταν λέει, σάλπισε ο άγγελος, και έγινε αυτό το πράγμα, δεν σημαίνει ότι θα γίνει εδώ και τώρα μια φορά και μετά πάμε στο επόμενο. Όχι, γίνονται, πιθανόν, είναι μια διάρκεια μεγάλη όλα αυτά που γίνονται.

39:48 Το κεντρικό νόημα είναι πιο τελικά; Ότι θα παρέλθει ο κόσμος. Θα παρέλθει η γη αυτή, θα τελειώσει ο κόσμος όλος, θα τελειώσουν όλα όσα είναι πάνω, θα τελειώσουμε και εμείς μαζί με τον κόσμο αν είμαστε τότε, και δεν θα μείνει τίποτε. [παύση] Και οι αίθουσες μας, και τα... [ακροατήριο γελά] ... καφετέριές μας, και τα βιβλιοπωλεία μας, και οι δουλειές μας, και τα χρηματιστήρια, και οι τράπεζες, και τα χρηματοκιβώτια, και τα... όλα.

40:20 Τίποτε δεν θα μείνει. [παύση] Ε, αφού εμείς είναι να φύγουμε σε λίγα χρόνια. Ακροατήριο: Άρα, στην προηγούμενη ερώτηση, θα ήθελα να κάνω το εξής σχόλιο, δηλαδή, εφόσον από την εποχή του Χριστού μέχρι σήμερα έχουμε μια σωρεία αγίων, άρα ένα μέρος, και από κάθε φυλή και ... Μ. Αθανάσιος: Ναι ναι. Ακροατήριο: ... επομένως βρίσκονται κοντά στον Θεό, τον δοξολογούν, θαυματουργούν κλπ.

40:53 Μ. Αθανάσιος: Έχετε απόλυτο δίκιο. Δηλαδή, ένα μεγάλο μέρος αυτών των σεσωσμένων που έχουν πλύνει τις στολές τους κτλ, είναι οι μάρτυρες, που είναι κοντά στον Θεό. Ακροατήριο: Και οι όσιοι... Μ. Αθανάσιος: Και όλοι, όλοι. Οι μάρτυρες και οι άγιοι της Εκκλησίας μας. Ακροατήριο: Και ένα άλλο σχόλιο ήθελα να κάνω για το 144 χιλιάδες, που [ασαφής] προηγουμένως, ότι εφόσον είναι από κάθε φυλή και γλώσσα και λοιπά, και ο ίδιος ο Κύριος είπε και θα είναι κοντά του εκ δεξιών και λοιπά, [ασαφής φράση] αγάπη και λοιπά, άρα δεν περιορίζεται μόνο στους μοναχούς.

41:29 Μ. Αθανάσιος: Ε σίγουρα όχι μόνο στους μοναχούς. Ακροατήριο: Και μέσα στην αγιότητα, έχουμε τελώνες, πόρνες, [ασαφής] και λοιπά. Μ. Αθανάσιος: Βέβαια. Ακροατήριο: Επομένως και πολλούς άγιους που έχει η Εκκλησία μας, που λέμε είναι το καθίδρυμα [ασαφής φράση], είναι... μοναχοί και μη μοναχοί. Μ. Αθανάσιος: Μα δεν μας σώζει...

41:53 αν είμαστε μοναχοί ή δεν είμαστε μοναχοί. Μας σώζει... η μετάνοια. Έτσι; Αν έχουμε μετάνοια για τις αμαρτίες μας, και αν έχουμε σωστή στάση απέναντι στο Θεό και απέναντι στους ανθρώπους. Τώρα εξωτερικά, ο μοναχισμός είναι εξωτερικό σχήμα. Δεν μας σώζει το εξωτερικό σχήμα μόνο. [ασαφής] Μ. Αθανάσιος: Ναι, εδώ Αλέξανδρε.

42:19 [παύση] Ακροατήριο: Έχει σχέση με την ερώτηση του κυρίου. Το να σωθείς, είναι... υπάρχει κλίμακα; Δηλαδή σώζομαι λίγο, σώζομαι πιο πολλά, σώζομαι με κλιμακωτόν αυτό; [παύση] Μ. Αθανάσιος: Θα σας πω. Πολύ καλή ερώτηση. Ακροατήριο: Δηλαδή οι άγιοι είναι το ύψιστο σημείο θεωρώ. Μ. Αθανάσιος: Ναι. Ακροατήριο: Της αγιότητας.

42:50 Άρα στον τελώνη ή στον φαρισαίο, σώζονται αλλά με πιο χαμηλόν... Μ. Αθανάσιος: Κοιτάξετε ... Ακροατήριο: Πιο χαμηλά ας πούμε Μ. Αθανάσιος: είναι κατά το μέτρο ... είναι κατά το μέτρο που αγαπά κάθε ένας τον Θεό. Άλλος τον αγαπά πολύ, κι άλλος τον αγαπά λιγότερο. Κατά το μέτρο λοιπόν που αγαπά κάποιος τον Θεό, κατά εκείνο το μέτρο δέχεται τη Χάρη του αγιασμού και της σωτηρίας.

43:16 Ο Χριστός μας είπε ότι στη Βασιλεία του Θεού «μοναὶ πολλαί εἰσιν», υπάρχουν πολλοί τόποι. Σίγουρα, δεν μπορώ εγώ ας πούμε που δεν έκαμα τίποτα στη ζωή μου να συγκατατεθώ με τον Μέγα Αντώνιο, ή με τον Άγιο Γεώργιο, που τους έκαμαν... τους διαλύσαν εκεί στα μαρτύρια. Αλλά ελπίζουμε και εμείς να σωθούμε. Ε, θα μου πεις τώρα, έτσι να το πω ανθρώπινα, ε να πάμε να σταθούμε δίπλα των αγίων εκείνων;

43:41 Έχουμε μούτρα να πάμε εκεί; [ακροατήριο γελά] Να [ασαφής] και εμείς εκεί μαζί τους; [ασαφής] εντάξει, εμείς θα πάμε... κατ' εξαίρεση, κατ' οικονομία, μέσα από την ευσπλαχνία του Θεού. Ε, εντάξει, ελπίζουμε να πάμε, κάτι θα γίνει και με εμάς. Αλλά... κατά το μέτρο που αγαπήσαμε τον Θεό, κατά αυτό το μέτρο λαμβάνουμε και τη Χάρη του Θεού, έτσι;

44:10 [παύση] Λοιπόν, να κάνομε την προσευχή μας... και να πάμε. [προσευχή & απόλυση]