011 Αποκάλυψη (Στίχοι 8:1 – 9:21) 📄💬🔖

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

00:00 [Παρακαλώ σημειώστε ότι η αρχή αυτής της ομιλίας λείπει.] [Η ηχογράφηση ξεκινά με τον Μητροπολίτη ...] [... να ερμηνεύει τον στίχο 7 από το κεφάλαιο 8.] Μ. Αθανάσιος: … [ασαφής] Ο πρώτος άγγελος λοιπόν εσάλπισε με τη σάλπιγγα, και μόλις εσάλπισε ο άγγελος αμέσως έγινε χαλάζι και φωτιά ανακατεμένα με αίμα, και ρίχθησαν πάνω στη γη, και εκάηκαν το ένα τρίτο της γης, και το ένα τρίτο των δέντρων, και κάθε χλωρό χορτάρι.

00:35 [παύση] Τι θα μου πει κανείς τώρα αυτό το πράγμα; Είναι μια εικόνα, έτσι, είδε αυτή την εικόνα. Εσάλπισε ο άγγελος και έγινε αμέσως χαλάζι, φωτιά, αναμεμειγμένα με αίμα και βλήθηκαν πάνω στη γη. Σίγουρα, όλα αυτά δεν είναι ευχάριστες εικόνες, δεν είναι προάγγελοι ευχαριστών γεγονότων, αλλά είναι όλα αυτά τα οποία θα προηγηθούν της ελεύσεως του Χριστού.

01:05 Μη νομίσετε ότι θα δούμε κανέναν άγγελο στον ουρανό να σαλπίζει και να γίνουν χαλάζια και φωτιές και αίματα, αλλά σίγουρα θα δούμε το γεγονός, ότι φαίνεται ότι πριν από το τέλος του κόσμου, πριν από την έλευση του Χριστού στη γη, θα έχουμε μεγάλες δοκιμασίες. Και εδώ αναφέρει ότι το ένα τρίτο της γης καίγεται, και τα δέντρα και τα χόρτα και τα λοιπά, και έρχεται μία... καταιγίδα, επικίνδυνη, χαλάζι, φωτιά, χαλάζι με φωτιά, αναμειγμένα με αίμα.

01:47 [παύση] Ε, θα δούμε και μετά τα άλλα σαλπίσματα και θα καταλάβουμε περίπου τι γίνεται. Λέγει, στίχος οχτώ. «[8:8] Καὶ ὁ δεύτερος ἄγγελος ἐσάλπισε, ...» «... καὶ ὡς ὄρος μέγα πυρὶ καιόμενον ...» «... ἐβλήθη εἰς τὴν θάλασσαν, ...» «... καὶ ἐγένετο τὸ τρίτον τῆς θαλάσσης αἷμα, ...» «... [8:9] καὶ ἀπέθανε τὸ τρίτον τῶν κτισμάτων ...»

02:13 «... τῶν ἐν τῇ θαλάσσῃ, τὰ ἔχοντα ψυχάς, ...» «... καὶ τὸ τρίτον τῶν πλοίων διεφθάρη». Αμέσως μετά είδε το δεύτερον άγγελο, ο οποίος εσάλπισε, και μόλις εσάλπισε είδε ένα τεράστιο πράγμα σαν μεγάλο βουνό, το οποίο εκαιγόταν ολόκληρο, και αυτό έπεσε μέσα στη θάλασσα, και αμέσως το ένα τρίτο της θάλασσας έγινε αίμα, και απέθανε το τρίτον των...

02:44 των ζωντανών χτισμάτων τα οποία βρίσκονται στη θάλασσα, τα ψάρια δηλαδή, και το τρίτον των πλοίων διεφθάρη, και καταστράφηκε το έναν τρίτον των πλοίων. Καταστρέφεται η θάλασσα με όλα αυτά τα οποία περιέχει. Πάμε στο τρίτον άγγελο. Στίχος 10. «[8:10] Καὶ ὁ τρίτος ἄγγελος ἐσάλπισε, ...» «... καὶ ἔπεσεν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἀστὴρ μέγας ...»

03:09 «... καιόμενος ὡς λαμπάς, ...» «... καὶ ἔπεσεν ἐπὶ τὸ τρίτον τῶν ποταμῶν ...» «... καὶ ἐπὶ τὰς πηγὰς τῶν ὑδάτων. ...» «... [8:11] καὶ τὸ ὄνομα τοῦ ἀστέρος λέγεται ὁ Ἄψινθος. ...» «... καὶ ἐγένετο τὸ τρίτον τῶν ὑδάτων εἰς ἄψινθον, ...» «... καὶ πολλοὶ τῶν ἀνθρώπων ἀπέθανον ...» «... ἐκ τῶν ὑδάτων, ὅτι ἐπικράνθησαν». Σαλπίζει ο τρίτος άγγελος τώρα και βλέπομε ένα μεγάλο αστέρι να πέφτει από τον ουρανό, το οποίον εκαιγόταν σαν λαμπάδα.

03:40 Και έπεσε πάνω στο τρίτο των ποταμών, στο ένα τρίτο των ποταμών, και πάνω στις πηγές των υδάτων, των νερών. Και το όνομα του αστεριού λέγεται Άψινθος. Και έγινε το ένα τρίτο των υδάτων πικρό, διότι ο Άψινθος – στην Κύπρο έχουμε αψιθιά, το ξέρετε; Όσοι ασχολούνται με χόρτα, η αψιθιά, είναι πολύ πικρό πράγμα, πάρα πολύ πικρό, αλλά, έχει και θεραπευτικές ιδιότητες, αλλά είναι πάρα πολύ πικρό.

04:15 Και πολλοί άνθρωποι «ἀπέθανον ἐκ τῶν ὑδάτων, ὅτι ἐπικράνθησαν». Πολλοί άνθρωποι που ήπιαν από τα νερά αυτά απέθαναν από την πικρία των υδάτων αυτών. Βλέπουμε έναν τρίτον άγγελο ο οποίος σαλπίζει και πέφτει από τον ουρανό, έναν αστέρι, που καίγεται σαν τη λαμπάδα, και παν τα νερά όλα που πίνομε και τα ποτάμια, και το όνομα του αστεριού λέγεται Άψινθος.

04:45 Έτσι πληροφοριακά σας λέγω ότι θυμάστε όταν έγινε το Τσερνομπίλ εις την... πριν... πόσα χρόνια έχει; Καμιά 20ρια χρόνια; Ακροατήριο: [ασαφής] Μ. Αθανάσιος: Παραπάνω, τι 20, 25 χρόνια. Ήμουν στο Άγιον Όρος εγώ όταν έγινε αυτό. Το... λέγεται, με ένα ερωτηματικό, ότι... Τσερνομπίλ, στα Ελληνικά, λέγεται Άψινθος. Τότε δημοσιεύθηκε αυτό το πράγμα σε πάρα πολλές εφημερίδες, περιοδικά, έγινε μεγάλο σούσουρο τέλος πάντων, ότι το όνομα Τσερνομπίλ στα Ελληνικά είναι Άψινθος.

05:27 Πάντως το γεγονός είναι ότι, βλέπετε, έχομε μια μόλυνση των πάντων. Καταστρέφεται η γη, τα δέντρα, τα χόρτα, η θάλασσα, τα νερά που πίνομε, και... προχωρεί. Και ο τέταρτος άγγελος, στίχος 12, «[8:12] Καὶ ὁ τέταρτος ἄγγελος ἐσάλπισε, ...» «... καὶ ἐπλήγη τὸ τρίτον τοῦ ἡλίου ...» «... καὶ τὸ τρίτον τῆς σελήνης καὶ τὸ τρίτον τῶν ἀστέρων, ...»

05:57 «... ἵνα σκοτισθῇ τὸ τρίτον αὐτῶν, ...» «... καὶ τὸ τρίτον αὐτῆς μὴ φανῇ ἡ ἡμέρα, καὶ ἡ νὺξ ὁμοίως». Σαλπίζει ο τέταρτος άγγελος, και αμέσως χτυπήθηκε το ένα τρίτον του ήλιου, το ένα τρίτο της σελήνης και το ένα τρίτο των αστέρων, για να σκοτεινιάσει το ένα τρίτο τους. Έτσι χάνουν τη φωτιστική τους δύναμη, και κατά το ένα τρίτο χάνουν αυτό το φως που έχουν.

06:26 Και έτσι η μέρα έχασε το φως της, κατά το ένα τρίτο, το ίδιο και η νύχτα. Βλέπετε αλλαγή στα φυσικά φαινόμενα. [παύση] Ως εδώ να δούμε να σταματήσουμε λίγο, και μετά θα πάμε πιο κάτω και θα δούμε και για τα άλλα. Βλέπετε, αυτό θα μπορούσε κανείς, θα μπορούσε, να το θεωρήσει αυτήν την καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος, έτσι;

06:57 Καταστρέφεται η γη, καταστρέφονται τα χόρτα, καταστρέφονται τα δέντρα, καταστρέφεται η θάλασσα, καταστρέφονται τα νερά, καταστρέφεται... ο ήλιος, η σελήνη και όλα αυτά τα οποία είναι γύρω μας, η ατμόσφαιρα. Ε, νομίζω ότι αυτό το πράγμα μπορούμε να το καταλάβουμε, μπορούμε να το εννοήσουμε. Σήμερα δεν χρειάζεται και μεγάλες ε...

07:23 φιλοσοφίες να καταλάβει κανείς ότι αυτή η οικολογική καταστροφή η οποία είναι πλέον ε... ίσως χωρίς επιστροφή, δεν ξέρομε, αλλά είναι τόσο μεγάλη, και βλέπετε έχουν μολυνθεί τα πάντα ας πούμε. Όλος ο κόσμος προσβάλλεται από αρρώστιες, μικροί μεγάλοι, νέοι... γέροι, παιδάκια μικρά, αρρώστιες, δύσκολες, ανίατες, θανατηφόρες, και ξέρομε όλοι ότι όλα αυτά που τρώμε και όλα αυτά που αναπνέομε και όλα αυτά που πίνομε, είναι πλέον... όχι υγιεινά.

08:02 Κάμνουν τώρα ξέρω 'γω αγώνα να τρώμε υγιεινές τροφές και αυτά. Ε φάε υγιεινές τροφές, ε να αναπνεύσεις και υγιεινόν αέρα; Ε να αναπνεύσεις και υγιεινόν ήλιο; Αφού κι αυτά όλα πλέον είναι επικίνδυνα, και γίνονται έτι χειρότερα συν τον χρόνο, δεν έχομε πίσω. Λέει, εντάξει, μη φάεις ας πούμε κονσέρβες, με φάεις... χημικά παρασκευάσματα, μεταλλαγμένα και χίλια δυο άλλα.

08:25 Ε τι νερό θα πιεις, και τι αέρα θα αναπνεύσεις, και σε ποιον ήλιο είναι να βγεις; Είναι ένα πρόβλημα, είναι κάτι το οποίο φαίνεται εδώ ξεκάθαρα ότι έχομε... προηγείται ας πούμε της... της ελεύσεως του Χριστού αυτή η καταστροφή του οικοσυστήματος, του περιβάλλοντος κόσμου. Και... αυτό που λέει ο Χριστός στο Ευαγγέλιο, «αἱ δυνάμεις τῶν οὐρανῶν σαλευθήσονται», παλαιότερα και εγώ έσπαζα το μυαλό μου, λέω, τι θα...

08:57 τι σημαίνει θα σαλευθούν οι δυνάμεις των ουρανών; Τι θα γίνει; Εκείνο που θα γίνει απ’ ό,τι φαίνεται είναι ότι οι φυσικοί νόμοι που διέπουν την ισορροπία και την αρμονία της φύσεως, θα διασαλευθούν, και θα έχουμε αυτά τα φαινόμενα τα λεγόμενα ακραία καιρικά φαινόμενα, ακραία πράγματα. Σεισμοί... φωτιές... πλημμύρες... σε μεγάλην έκταση, ε... λιώνουν οι πάγοι τώρα ξέρω ‘γω τι λένε, χίλια δυο πράγματα. Τέλος πάντων.

09:29 Όλα αυτά είναι... φαινόμενα τα οποία προηγούνται. Αν και βέβαια, λέει κανείς, μα και όλα αυτά να μην προηγούνταν, έτσι, πες ότι δεν προηγούνταν, ή δεν τα ζήσομε εμείς, ε και δεν τα έζησες εσύ και δεν τα είδες εσύ όλα αυτά τα πράγματα, ε... δεν θα ‘ρθει ώρα που να φύγεις από τον κόσμο τούτο; Άρα είτε τα δεις είτε δεν τα δεις...

09:52 70-80-90-100 χρόνια... και να τα δεις θέλοντας και μη. Λοιπόν, πάμε στο στίχο 13. Αφού λοιπόν εσάλπισαν οι τέσσερις άγγελοι, πριν σαλπίσει ο πέμπτος άγγελος, βλέπει κάτι άλλο ο Ιωάννης ο Θεολόγος, «[8:13] Καὶ εἶδον καὶ ἤκουσα ἑνὸς ἀετοῦ πετομένου ...» «... ἐν μεσουρανήματι, λέγοντος φωνῇ μεγάλῃ· ...» «... Οὐαὶ, οὐαὶ, οὐαὶ τοὺς κατοικοῦντας ἐπὶ τῆς γῆς ...»

10:24 «... ἐκ τῶν λοιπῶν φωνῶν τῆς σάλπιγγος ...» «... τῶν τριῶν ἀγγέλων τῶν μελλόντων σαλπίζειν». Τότε λέγει, όταν σάλπισε ο 4ος άγγελος και είδε την εικόνα αυτή είδε έναν αετόν, έναν αετόν ο οποίος επαιτούσε μεσούρανα όπως λέμε στην Κύπρο, έτσι στο μέσο του ουρανού, και έλεγε με μεγάλη φωνήν ο αετός, είχε φωνήν, ανθρώπινη, και έλεγε, αλίμονο αλίμονο αλίμονο – αυτό σημαίνει ουαί, αλίμονο – τρεις φορές αλίμονο, σε αυτούς που κατοικούν στη γη, όταν θα ακουστεί ο ήχος της σάλπιγγος των τριών αγγέλων που πρόκειται ακόμη να σαλπίσουν.

11:10 [παύση] Δείχνει εδώ την... πως να πούμε, αυτήν την παρουσία του αετού, ο οποίος έρχεται, πετά, και προαναγγέλλει την ταλαιπωρία, τη δυστυχία, που πρόκειται να επακολουθήσει σε αυτούς που κατοικούν εις τη γη λόγω των επομένων τριών σαλπίγγων που θα σαλπίσουν στη συνέχεια. Ταυτόχρονα όμως, αυτό το πράγμα φανερώνει και μια έτσι...

11:44 ευσπλαχνία του Θεού, ε... ότι συμπάσχουν μαζί μας οι άγγελοι, οι άγιοι του Θεού. Ότι είμαστε κάτω από την προσοχή του Θεού, και την πρόνοια του Θεού, δεν είμαστε πεταμένοι, απρονόητοι, αλλά ο Θεός βλέπει, παρακολουθά, ξέρει τι θα γίνει, και έχει ο Θεός την έννοια του για τους ανθρώπους που τον αγαπούν και τον επικαλούνται.

12:12 Και θα το δούμε στη συνέχεια αυτό. Κεφάλαιον 9ο στίχος 1ος. Πέμπτος άγγελος. «[9:1] Καὶ ὁ πέμπτος ἄγγελος ἐσάλπισε· ...» «... καὶ εἶδον ἀστέρα ἐκ τοῦ οὐρανοῦ πεπτωκότα εἰς τὴν γῆν ...» «... καὶ ἐδόθη αὐτῷ ἡ κλεὶς τοῦ φρέατος τῆς ἀβύσσου». Σάλπισε ο πέμπτος άγγελος, και είδα ένα αστέρι να πέφτει από το ουρανό πάνω στη γη.

12:38 Ένας αστέρας έπεσε πάνω στη γη. Αυτού του αστεριού του δόθηκε το κλειδί του πηγαδιού που οδηγεί στην άβυσσο. Σκεφτείτε λοιπόν ένα πηγάδι, το οποίον οδηγεί στην άβυσσο, στα έγκατα της γης, κλειστό, πέφτει ο αστέρας και του δίδει κάποιος το κλειδί που θα ανοίξει το πηγάδι αυτό. Στίχος 2. «[9:2] καὶ ἤνοιξε τὸ φρέαρ τῆς ἀβύσσου, ...»

13:06 «... καὶ ἀνέβη καπνὸς ἐκ τοῦ φρέατος ...» ὡς καπνὸς καμίνου καιομένης, «... καὶ ἐσκοτίσθη ὁ ἥλιος καὶ ὁ ἀὴρ ἐκ τοῦ καπνοῦ τοῦ φρέατος». Άνοιξε το πηγάδι, το στόμιο του πηγαδιού, και ανέβηκε καπνός, σαν τον καπνό που βγάζει έναν αναμμένο καμίνι, και σκοτείνιασε ο ήλιος και ο αέρας από τον καπνό του πηγαδιού. Φανταστείτε λοιπόν ένα πηγάδι που βγάζει τόσο πολύ καπνό, σαν ένα ηφαίστειο τρόπον τινά, το οποίο βγάζει καπνό πολύ και φωτιά πολύ, και από τον καπνό τον πολύ χάνει ο ήλιος τη λάψη του, σκοτεινιάζει ο ήλιος, και ο αέρας γίνεται όλος καπνός από το πηγάδι που έβγαλε τον καπνόν αυτόν.

13:56 Στίχος 3. «[9:3] καὶ ἐκ τοῦ καπνοῦ ἐξῆλθον ἀκρίδες εἰς τὴν γῆν, ...» «... καὶ ἐδόθη αὐταῖς ἐξουσία ...» «... ὡς ἔχουσιν ἐξουσίαν οἱ σκορπίοι τῆς γῆς». Από τον καπνόν αυτό, βγήκαν ακρίδες, επάνω στη γη, στις οποίες ακρίδες εδόθηκε εξουσία όπως έχουν εξουσία οι σκορπιοί της γης. Είχαν δηλαδή τέτοια δύναμη αυτές οι ακρίδες, και τόσον ας πούμε δηλητήριο, και τόσο δύναμη στο... στο τσίμπημά τους, όπως οι σκορπιοί της γης.

14:32 Πετάχτηκαν δηλαδή μέσα από το πηγάδι αυτό ακρίδες, τέτοιες ακρίδες. Και λέει στον στίχον 4. «[9:4] καὶ ἐρρέθη αὐταῖς ...» «... ἵνα μὴ ἀδικήσωσι τὸν χόρτον τῆς γῆς ...» «... οὐδὲ πᾶν χλωρὸν οὐδὲ πᾶν δένδρον, ...» «... εἰ μὴ τοὺς ἀνθρώπους οἵτινες οὐκ ἔχουσι ...» «... τὴν σφραγῖδα τοῦ Θεοῦ ἐπὶ τῶν μετώπων αὐτῶν». Τότε σε αυτές τις ακρίδες, ελέγχθηκε, εδόθηκε εντολή, να μη βλάψουν το χορτάρι της γης, ούτε κανένα χλωρό φυτό, ούτε κανένα δέντρο, παρά μόνο τους ανθρώπους εκείνους που δεν έχουν τη σφραγίδα του Θεού στα μέτωπά τους.

15:16 Αυτές οι ακρίδες, δεν θα πάνε να φάνε τα χόρτα και τα δέντρα όπως κάνουν οι ακρίδες οι άλλες, αλλά θα τρώνε ανθρώπους, θα πειράξουν ανθρώπους. Αλλά ποιους ανθρώπους; Αυτούς που δεν θα έχουν λέει τη σφραγίδα του Θεού στο μέτωπό τους. Αυτούς τους ανθρώπους. Βέβαια, επαναλαμβάνω, μη νομίζετε θα βγουν ακρίδες, και να πάρομε κανένα εντομοκτόνο και να τις πιτούμε και να ψοφήσουν, [παύση] αλλά είναι μάστιγα, είναι μια πληγή, είναι μια βάσανος.

15:51 Τι θα είναι ακριβώς... δεν ξέρομε. Όμως, δεν θα πειράξουν τους ανθρώπους του Θεού που θα έχουν τη σφραγίδα του Θεού. Ούτε θα πειράξουν δέντρα και άλλα πράγματα. Ανθρώπους θα πειράζουν. [παύση] Θυμάστε μια βόμβα, τι βόμβα ήταν εκείνη που μόνο ανθρώπους σκοτώνει; Νετρόνιο είναι; Νετρόνιο. Και ήταν και μάλιστα μεγάλη ανακάλυψη ας πούμε, ωραία βόμβα.

16:22 Ας πούμε ότι θα αφήσει τα σπίτια, θα αφήσει τα δέντρα, θα αφήσει τους κήπους, μόνον εμάς θα [ασαφής]. Ε, τουλάχιστον να μη χαλούν τα κτίρια και να θέλουν οι άνθρωποι να τα ξαναφτιάχνουν. [παύση] Μπορεί να βρεθεί καμιά τέτοια ακρίδα, να χτυπά ανθρώπους και τα υπόλοιπα τα αφήνει χωρίς να τα πειράζει. Στίχος 5ος. «[9:5] καὶ ἐδόθη αὐταῖς ἵνα μὴ ἀποκτείνωσιν αὐτούς, ...»

16:55 «... ἀλλ’ ἵνα βασανισθῶσι μῆνας πέντε· ...» «... καὶ ὁ βασανισμὸς αὐτῶν ὡς βασανισμὸς σκορπίου, ...» «... ὅταν παίσῃ ἄνθρωπον». Σε αυτές λοιπόν τις ακρίδες εδόθη εντολή να μη σκοτώσουν τους ανθρώπους, αλλά να τους βασανίσουν πέντε μήνες. Είναι για να δείξει το σύντομο χρονικό διάστημα. Δεν θα είναι άπειρο, δεν θα είναι μακροχρόνιο, θα είναι περιορισμένος ο χρόνος.

17:26 Θα βασανιστούν οι άνθρωποι αυτοί τόσο πολύ, όπως βασανίζεται κάποιος όταν τον χτυπήσει, τον τσιμπήσει, ο σκορπιός. Τόσο πολύ δυσκολία και βάσανος και οδύνη θα υπάρχει στους ανθρώπους μέσα από την ταλαιπωρία από αυτές τις ακρίδες. Τι θα είναι οι ακρίδες, δεν ξέρομε, δεν μπορούμε να ξέρομε τι είναι αυτές οι ακρίδες. Σίγουρα δεν θα είναι ακρίδες από αυτές που ξέρομε, κάτι άλλο θα είναι σαν ακρίδες.

17:58 Στίχος 6. «[9:6] καὶ ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις ...» «... ζητήσουσιν οἱ ἄνθρωποι τὸν θάνατον ...» «... καὶ οὐ μὴ εὑρήσουσιν αὐτόν, ...» «... καὶ ἐπιθυμήσουσιν ἀποθανεῖν, ...» «... καὶ φεύξεται ἀπ’ αὐτῶν ὁ θάνατος». Σε εκείνες τις μέρες θα υπάρχει τέτοια δυσκολία, τέτοιος πόνος, τόσο πρόβλημα, τόση θλίψης, τέτοιο βάσανο στους ανθρώπους, οι οποίοι θα ζητούν να πεθάνουν, και δεν θα μπορούν να πεθάνουν.

18:28 Και θα επιθυμούν να πεθάνουν, αλλά ο θάνατος θα έχει φύγει απ' αυτούς. Σκεφτείτε δηλαδή να είσαι σε τόση μεγάλη απελπισία, σε τόση απόγνωση, όσον να επιθυμείς να πεθάνεις, να αναζητάς τον θάνατο, που είναι το χειρότερο πράγμα που μπορεί να συμβεί σ’ έναν άνθρωπο ο θάνατος, και όμως, δεν θα αποθνήσκεις. Γιατί έχεις ακόμα να περάσεις πράγματα.

18:55 Στίχος 7. «[9:7] καὶ τὰ ὁμοιώματα τῶν ἀκρίδων ...» «... ὅμοια ἵπποις ἡτοιμασμένοις εἰς πόλεμον, ...» «... καὶ ἐπὶ τὰς κεφαλὰς αὐτῶν ὡς στέφανοι ὅμοιοι χρυσίῳ, ...» «... καὶ τὰ πρόσωπα αὐτῶν ὡς πρόσωπα ἀνθρώπων». Βλέπετε, λέει εδώ ξεκάθαρα, δεν είναι ακρίδες. Είναι ομοιώματα ακρίδων, σαν ακρίδες. Και πώς μοιάζουν λέγει, πώς τα έβλεπε τώρα ο Ιωάννης; Τα περιγράφει.

19:25 Στην εμφάνιση λέει αυτές οι ακρίδες, έμοιαζαν με άλογα, έτοιμα για πόλεμον, και είχαν στα κεφάλια τους κάτι σαν χρυσά στεφάνια. Πάνω στα άλογα αυτά υπήρχε κάτι σαν χρυσά στεφάνια. Και τα πρόσωπα των αλόγων ήταν σαν πρόσωπα ανθρώπων. Και πιο κάτω, στίχος 8. «[9:8] καὶ εἶχον τρίχας ὡς τρίχας γυναικῶν, ...» «... καὶ οἱ ὀδόντες αὐτῶν ὡς λεόντων ἦσαν, ...»

19:53 «... [9:9] καὶ εἶχον θώρακας ὡς θώρακας σιδηροῦς, ...» «... καὶ ἡ φωνὴ τῶν πτερύγων αὐτῶν ὡς φωνὴ ἁρμάτων ἵππων ...» «... πολλῶν τρεχόντων εἰς πόλεμον». Είχαν λοιπόν τα μαλλιά τους σαν μαλλιά γυναικών, και τα δόντια τους ήταν σαν δόντια λιονταριών. Και είχαν θώρακες εδώ μπροστά τους, που έμοιαζαν με σιδερένιους. Και είχαν φτερά, και ο θόρυβος των φτερών τους έμοιαζε με το θόρυβο των αρμάτων που τρέχουν στον πόλεμο δεμένα σε πολλά άλογα.

20:26 Έτσι, ένα φρικτό θέαμα. Οι ακρίδες που ήταν σαν άλογα, πάνω είχαν τα χρυσά στεφάνια, τα πρόσωπα ήταν σαν πρόσωπα ανθρώπων, είχαν μαλλιά σαν τα μαλλιά των γυναικών, τα δόντια τους ήταν σαν τα δόντια των λιονταριών, είχαν θώρακες που ήταν σαν σιδερένιοι, και ο θόρυβος των φτερών τους μοιάζει με θόρυβο πολλών αρμάτων που τρέχουν με πολλά άλογα.

20:54 Στίχος δέκα. «[9:10] καὶ ἔχουσιν οὐρὰς ὁμοίας σκορπίοις καὶ κέντρα, ...» «... καὶ ἐν ταῖς οὐραῖς αὐτῶν ...» «...ἐξουσίαν ἔχουσι τοῦ ἀδικῆσαι τοὺς ἀνθρώπους μῆνας πέντε». Και είχαν ουρές, και κεντριά, σαν το σκορπιόν. Ξέρετε ο σκορπιός έχει το κεντρί πίσω στην ουρά του, με την ουράν εκείνη χτυπά. Και στις ουρές είχαν τη δύναμη να βασανίσουν τους ανθρώπους για πέντε μήνες. Πάλι βλέπουμε τους πέντε μήνες, και βλέπουμε εδώ να περιγράφει ξεκάθαρα αυτή την εικόνα που έβλεπε για τις ακρίδες, που είχαν την ουρά σαν τους σκορπιούς και το κεντρί πάνω στην ουρά και έτσι βασάνιζαν τους ανθρώπους με όλον αυτόν τον πόνο, όμως είχαν εξουσία να αδικήσουν και να ταλαιπωρήσουν τους ανθρώπους μόνο για πέντε μήνες.

21:51 Σύντομο χρονικό διάστημα. Δεν ξέρομε, πέντε μήνες, πέντε χρόνια, δεν ξέρομε τι θα είναι αυτό. Ένα σύντομο χρονικό διάστημα. [παύση] Στίχος 11. «[9:11] ἔχουσι βασιλέα ἐπ’ αὐτῶν τὸν ἄγγελον τῆς ἀβύσσου· ...» «... ὄνομα αὐτῷ Ἑβραϊστὶ Ἀβαδδὼν, ...» «... ἐν δὲ τῇ Ἑλληνικῇ ὄνομα ἔχει Ἀπολλύων». Αυτοί λοιπόν, αυτές οι ακρίδες που βγήκαν από το πηγάδι που είναι όλα αυτά τα πράγματα, έχουσιν βασιλιά τον άγγελο της αβύσσου, έτσι, αυτή την άβυσσο από που βγήκαν από μέσα.

22:31 Το όνομα αυτού του βασιλιά είναι εις τα Εβραϊκά Αββαδών και εις τα Ελληνικά Απολλύων, δηλαδή καταστροφέας, αυτός που τα καταστρέφει όλα, δεν αφήνει κανένα. [παύση] Στίχος 12. «[9:12] Ἡ οὐαὶ ἡ μία ἀπῆλθεν· ...» «... ἰδοὺ ἔρχονται ἔτι δύο οὐαὶ μετὰ ταῦτα». Λέγει στο στίχο 12, το ένα το αλίμονο επέρασε, αυτό που είδαμε, παραμένουν άλλα δύο που έρχονται μετά από όλα αυτά.

23:06 [παύση] Στίχος 13. Να κοιμηθείτε απόψε, ή να βλέπετε ακρίδες; [παύση] Όχι να πάθετε απόψε τίποτε και να φταίω εγώ ε; [ακροατήριο γελά] Στίχος 13. «[9:13] Καὶ ὁ ἕκτος ἄγγελος ἐσάλπισε· ...» «... καὶ ἤκουσα φωνὴν μίαν ...» «... ἐκ τῶν τεσσάρων κεράτων τοῦ θυσιαστηρίου ...» «... τοῦ χρυσοῦ τοῦ ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ». Και εσάλπισε ο έκτος άγγελος, και άκουσα μια φωνή από τις τέσσερις γωνιές του χρυσού θυσιαστηρίου που βρίσκεται μπροστά στο Θεό, έτσι;

23:48 Παραμένει ο Θεός, το θυσιαστήριο του χρυσού, σαλπίζει ο έκτος άγγελος, και ακούγεται φωνή η οποία βγαίνει από τις τέσσερις γωνιές του θυσιαστηρίου και λέγει, η φωνή αυτή, Στίχος 14. «[9:14] λέγοντος τῷ ἕκτῳ ἀγγέλῳ ...» και λέει στον έκτον άγγελο που είχε τη σάλπιγγα, «... Ὁ ἔχων τὴν σάλπιγγα, ...» «... λῦσον τοὺς τέσσαρας ἀγγέλους τοὺς δεδεμένους ...»

24:13 «... ἐπὶ τῷ ποταμῷ τῷ μεγάλῳ Εὐφράτῃ». Λύσε λέγει τους τέσσερις αγγέλους που είναι δεμένοι στον μεγάλο ποταμό το Ευφράτη. Στίχος 15. «[9:15] καὶ ἐλύθησαν οἱ τέσσαρες ἄγγελοι ...» «... οἱ ἡτοιμασμένοι εἰς τὴν ὥραν καὶ εἰς τὴν ἡμέραν ...» «... καὶ μῆνα καὶ ἐνιαυτόν, ...» «... ἵνα ἀποκτείνωσι τὸ τρίτον τῶν ἀνθρώπων». Τότε λέγει, εσάλπισε ο έκτος άγγελος, ακούστηκε φωνή και είπεν, άφησε τους τέσσερις αγγέλους που είναι δεμένοι στον μεγάλο ποταμό τον Ευφράτη, και ελευθερώθηκαν οι τέσσερις άγγελοι, οι οποίοι είχαν προετοιμαστεί για αυτήν τη συγκεκριμένη ώρα, για αυτήν τη μέρα, για αυτόν τον μήνα, για αυτόν τον χρόνο, για να σκοτώσουν το ένα τρίτο των ανθρώπων.

25:02 Βλέπετε εδώ έχει... μια πιο μεγάλη ακρίβεια στην περιγραφή. Δεν λέει θα γίνει ξέρω ‘γω... οπότε γίνει, είναι... γνωστό στον Θεό, είναι γνωστό απολύτως. Η ημέρα και ο μήνας και ο ενιαυτός και η ώρα. Είναι όλα μέσα στη γνώση του Θεού, δεν έχει τίποτα το οποίο γίνεται από μόνο του και τυχαίο. Αφήνονται λοιπόν αυτοί για να σκοτώσουν το ένα τρίτο των ανθρώπων.

25:33 [παύση] Πώς; Σήμερα δεν είναι δύσκολο. Σκοτώνεις όχι το ένα τρίτο των ανθρώπων αλλά τρεις φορές όλους τους ανθρώπους. Στίχος 16. «[9:16] καὶ ὁ ἀριθμὸς τῶν στρατευμάτων τοῦ ἵππου ...» «... δύο μυριάδες μυριάδων· ...» «... ἤκουσα τὸν ἀριθμὸν αὐτῶν». Και ο αριθμός των στρατευμάτων του ιππικού άκουσα ότι είναι 200 εκατομμύρια.

26:01 Έτσι άκουσε αυτόν τον αριθμό. Στίχος 17. «[9:17] καὶ οὕτως εἶδον τοὺς ἵππους ἐν τῇ ὁράσει ...» «... καὶ τοὺς καθημένους ἐπ’ αὐτῶν, ...» «... ἔχοντας θώρακας πυρίνους ...» «... καὶ ὑακινθίνους καὶ θειώδεις· ...» «... καὶ αἱ κεφαλαὶ τῶν ἵππων ὡς κεφαλαὶ λεόντων, ...» «... καὶ ἐκ τῶν στομάτων αὐτῶν ἐκπορεύεται πῦρ ...» «... καὶ καπνὸς καὶ θεῖον».

26:24 Και είδα λέγει, πως τα άλογα, και οι αναβάτες φορούσαν θώρακες κόκκινους, σαν τη φωτιά, και γαλάζιους σαν τον υάκινθο, και κίτρινος σαν το θειάφι. Τα κεφάλια των αλόγων ήταν σαν τα κεφάλια των λιονταριών, και από τα στόματά τους έβγαινε φωτιά και καπνός και θειάφι. Ένα φρικτό θέαμα, φοβερά όντα αυτά, αλλά τα οποία βέβαια εξαπολύονται για να καταστρέψουν τα πάντα, έτσι;

26:56 Φωτιά και καπνός και θειάφι δεν αφήνει τίποτα. [παύση] Στίχος 18. «[9:18] ἀπὸ τῶν τριῶν πληγῶν τούτων ...» «... ἀπεκτάνθησαν τὸ τρίτον τῶν ἀνθρώπων, ...» «... ἐκ τοῦ πυρὸς καὶ τοῦ καπνοῦ καὶ τοῦ θείου ...» «... τοῦ ἐκπορευομένου ἐκ τῶν στομάτων αὐτῶν». Από αυτές τις τρεις πληγές, δηλαδή τη φωτιά, τον καπνό, και το θειάφι, που έβγαινε από τα στόματα αυτών των αλόγων, σκοτώθηκε το ένα τρίτο των ανθρώπων.

27:27 Στίχος 19. [παύση] «[9:19] ἡ γὰρ ἐξουσία τῶν ἵππων ἐν τῷ στόματι αὐτῶν ἐστι ...» «... καὶ ἐν ταῖς οὐραῖς αὐτῶν· ...» «... αἱ γὰρ οὐραὶ αὐτῶν ὅμοιαι ὄφεσιν, ...» «... ἔχουσαι κεφαλάς, καὶ ἐν αὐταῖς ἀδικοῦσι». Η δύναμη αυτών των παράξενων αλόγων, βρίσκετο στο στόμα τους, αφού από το στόμα έβγαζαν όλο αυτό το πράγμα, και στις ουρές τους.

27:55 Και οι ουρές τους είναι όμοιες με φίδια, που «ἔχουσαι κεφαλάς». Έτσι, αντί τρίχες δηλαδή έχουν φίδια, και τα φίδια αυτά έχουν κεφαλές, και με αυτές τις κεφαλές των φιδιών σκόρπιζαν το θάνατο στους ανθρώπους. Στίχος 20. «[9:20] καὶ οἱ λοιποὶ τῶν ἀνθρώπων, ...» «... οἳ οὐκ ἀπεκτάνθησαν ἐν ταῖς πληγαῖς ταύταις, ...» «... οὐ μετενόησαν ἐκ τῶν ἔργων τῶν χειρῶν αὐτῶν, ...»

28:23 «... ἵνα μὴ προσκυνήσωσι τὰ δαιμόνια ...» «... καὶ τὰ εἴδωλα τὰ χρυσᾶ καὶ τὰ ἀργυρᾶ καὶ τὰ χαλκᾶ ...» «... καὶ τὰ λίθινα καὶ τὰ ξύλινα, ...» «... ἃ οὔτε βλέπειν δύναται οὔτε ἀκούειν οὔτε περιπατεῖν». Στίχος 21. «[9:21] καὶ οὐ μετενόησαν ἐκ τῶν φόνων αὐτῶν ...» «... οὔτε ἐκ τῶν φαρμακειῶν αὐτῶν ...» «... οὔτε ἐκ τῆς πορνείας αὐτῶν οὔτε ἐκ τῶν κλεμμάτων αὐτῶν».

28:48 Στίχος 20, μετάφρασης. Οι υπόλοιποι άνθρωποι που δεν σκοτώθηκαν από αυτές τις πληγές – ένα παράξενο πράμα. Θα περίμενε κανείς ότι αφού έγινε αυτό το κακό όλο, οι υπόλοιποι άνθρωποι θα μετανοούσαν, και θα επέστρεφαν στον Θεό. Παρά ταύτα όμως λέγει ο Ιωάννης ο Θεολόγος, οι υπόλοιποι άνθρωποι που δεν σκοτώθηκαν από αυτές τις πληγές, δεν μετανοήσαν για τα έργα που έκαμαν, ώστε να πάψουν να προσκυνούν τα δαιμόνια και τα χρυσάφια και τα ασήμια και τα χάλκινα και τα πέτρινα και τα ξύλινα είδωλα που ούτε να βλέπουν ούτε να ακούν ούτε να περπατούν μπορούν.

29:28 Έτσι, οι άνθρωποι παραμένουν μέσα στην ειδωλολατρία, και προσκυνούν τα δαιμόνια, και μην νομίζετε ότι η ειδωλολατρία είναι ξέρω 'γω μόνον τα είδωλα. Είδωλα πολλά υπάρχουν στον κόσμο σήμερα. Είδωλα πολλά υπάρχουν, και τα πάθη μας είναι είδωλα, και... η φιλαργυρία είναι ειδωλολατρία, και ο εγωισμός είναι ειδωλολατρία, και όλα αυτά που λατρεύουν οι άνθρωποι είναι ειδωλολατρεία, δεν είναι μόνο τα είδωλα εκείνα που ξέρομε στους αρχαίους Έλληνες.

30:07 Και οι άνθρωποι λοιπόν δεν μετανοήσαν. Και παρέμειναν να προσκυνούν τα δαιμόνια, και τα χρυσά και τα ασημένια και τα χάλκινα και τα πέτρινα και τα ξύλινα, τα οποία δεν έχουν καμιά δύναμη. Και δεν μετανοήσαν για τους φόνους που έκαναν και για τις μαγείες τους, και για τις πορνείες και για τις κλοπές τους. Καμία μετάνοια δεν υπάρχει.

30:31 Δεν μας κάνει εντύπωση ότι δεν παρουσιάζεται εδώ μετάνοια των ανθρώπων; Μας κάνει εντύπωση, αλλά ξέρομε ότι ο άνθρωπος για να μετανοήσει, πρέπει να ταπεινωθεί. Πρέπει να έχει ταπείνωση μες την ψυχή του. Ο υπερήφανος άνθρωπος δεν μετανοεί ποτέ. Το είπαμε χιλιάδες φορές και θα το λέμε πάντοτε. Κανένας υπερήφανος δεν μετανοεί.

30:57 Γιατί πάντοτε ο υπερήφανος έχει δίκιο, πάντοτε είναι δικαιολογημένος και δεν εισχωρεί μέσα στην ψυχή του η Χάρης στον Θεού. Για να μετανοήσει ο άνθρωπος πρέπει να έχει ανοιχτεί την καρδιά του στον Θεό. Είναι Χάρης η μετάνοια. Είναι Χάρης από τον Θεό. Εάν δεν είσαι ταπεινός άνθρωπος, εάν δεν ταπεινωθείς, δεν θα... δεν θα μπορέσεις να γνωρίσεις αυτή την...

31:24 την παρουσία του Θεού μέσα στην καρδιά σου. Η μετάνοια γεννάται από την ταπείνωση και η μετάνοια φέρει τη Χάρη του Θεού μέσα στον άνθρωπο. Θυμούμαι όταν έγινα πνευματικός και ήμουν σε ηλικία 24 χρόνων. Και έτσι ήταν οι ανάγκες εκεί της συνοδείας μας που μέναμε στο Άγιον Όρος, και ο γέροντας αποφάσισε να με στείλει – εκεί είχε έναν επίσκοπο που Λειτουργούσε στη Μονή Διονυσίου – και μ’ έστειλε εκεί χωρίς να ξέρω, χωρίς να με ρωτήσει, και μου λέει, να πας στη Διονυσίου, έχει έναν δεσπότη που Λειτουργά, θα του πεις να σε διαβάσει πνευματικό.

32:05 Τέλος πάντων, μια ολόκληρη ιστορία, πως επήγα και τι έγινε. Ε, έγινα πνευματικός. Ήρθα πίσω τρέμοντας και [ασαφής]. Τι θα κάμω τώρα; Επήγα έγινα πνευματικός 24 χρονών παιδί; Εγώ και μόνο που σκεφτόμουν ότι θα πάω να ακούσω τις αμαρτίες των άλλων, τρεπόμουν πιο πολύ από αυτούς που θα τις έλεγαν. Μου λέει ο γέροντας, ε, δεν θα ξομολογάς κανέναν, εξάλλου εδώ που είμαστε λέει ποιος θα 'ρθει;

32:34 Εμμέναμε στη σκήτη τότε, στην έρημο εκεί. Ε, ε είναι για να διαβάζεις μια ευχή των πατέρων εδώ. Εντάξει, μια ευχή των πατέρων ευχαρίστως, αλλά, ε... ύστερα τι θα γίνει; Ε, μετά από καμιά βδομάδα ήρθε ένα παιδί, λέει, γέροντα θέλω να ξομολογηθώ. Λέει, πήγαινε στον παπά να σε ξομολογήσει. Έρχεται το παιδί, λέω μα εγώ... ο γέροντας μου ‘πε να μην εξομολογώ.

32:59 Λέει, μα, αφού με έστειλε κοντά σου. Πάω, λέω, γέροντα, τι γίνεται; Ε, μου λέει, καημένε, τι θα έχει τώρα αυτό το παιδάκι; Ξομολόγα το εκεί. Και έτσι την πατήσαμε. Και μέχρι τώρα υποφέρομε. [ακροατήριο γελά] Και υποφέρετε και οι αρκετοί από εσάς μαζί με εμένα. Λοιπόν, και είχα πάει στον πατέρα Παΐσιο, και του λέω, ξέρεις, τα νέα μας; Έτσι και έτσι έγινε.

33:26 Και τι πρέπει να κάμνω εγώ τώρα; Πνευματικός 24 χρονών άνθρωπος, νέο παιδί, ντρέπομαι, δεν ξέρω τι να πω, ντρέπομαι να του πω του άλλου ας πούμε κάτι. Αφού ερχόντουσαν κάποιοι να εξομολογηθούν και τους έλεγα, καλά, το βράδυ το βράδυ. Και λέγανε οι άνθρωποι, γιατί το βράδυ; Το βράδυ για να μην τους βλέπω. [ακροατήριο γελά] Εμάς οι εκκλησίες εκεί στο Όρος είναι θεοσκότεινες, θεοσκότεινες.

33:51 Τους έβαζα κάθονταν εκεί σε ένα στασίδι, εγώ καθόμουν σε κάτι ψηλά στασίδια... δεν ήμουν και τόσο ευτραφής όπως είμαι σήμερα, ήμουν πιο αδύνατος, πιο... μικροκαμωμένος, ε... κρυβόμουν σε ένα στασίδι εκεί και ούτε ήθελα να τους δω μπροστά μου. Λοιπόν, ούτε με έβλεπαν εκείνοι βέβαια. Θεοσκότεινα τα πάντα, ούτε κερί δεν άναβα, έλεγαν τι έλεγαν οι άνθρωποι, πήγαιναν στο καλόν τέλος πάντων, τι θα κάμω με αυτούς τους ανθρώπους;

34:18 Και θυμάμαι μου λέει ο γέροντας, πρέπει να τους βοηθάς τους ανθρώπους να μετανοήσουν, να μετανοούν. Γιατί δια της μετανοίας τους πλησιάζει η Χάρης του Θεού. Έτσι πρέπει να κάνεις την εξομολόγηση. Να τους βοηθάς να μετανοούν και να τους πλησιάζει η Χάρης του Θεού, και η Χάρης της μετανοίας, και να τους βοηθά ο Θεός. Και, για να μετανοήσει κάποιος πρέπει να έχει ταπείνωση.

34:44 Πρέπει να είναι ταπεινός. Πρέπει να ταπεινωθεί, να αποκαλύψει τις αμαρτίες του, ταπεινούμενος έρχεται η Χάρης του Θεού μέσα του και τον βοηθά να μετανοήσει και να προχωρήσει πνευματικά. Είναι λοιπόν η μετάνοια, δεν είναι... ένα πράγμα που γίνεται σε ψυχές σκληρές από τον εγωισμό και από την υπερηφάνεια. Η μετάνοια έρχεται σε ψυχές ταπεινές.

35:13 Και ξέρετε, ξέρετε μου κάμνει μεγάλη εντύπωση. Καμιά φορά βλέπομε ε... πολύ αμαρτωλούς ανθρώπους, πάρα πολύ αμαρτωλούς ανθρώπους. Δηλαδή... κουρέλια ας πούμε μες την αμαρτία, κουρέλια, αλλά έχουν τη Χάρη του Θεού πάνω τους διότι είναι πολύ ταπεινοί άνθρωποι και μετανοούν. Και βλέπουμε και κάτι άλλους καλούς κυρίους, καλούς, που δεν έχουν κάμει τίποτα, δεν έχουν κάμει ξέρω 'γω ούτε πόρνευσαν ούτε μοίχευσαν ούτε...

35:46 έκαμαν ούτε έφτιαξαν, και είναι σκληροί, και είναι... αμετανόητοι, και είναι αταπείνωτοι, και μην αγγίξει μύγα πάνω τους, έτσι, [ασαφής φράση] που λέμε στην Κύπρο. Να μην αγγίξει κάτι πάνω τους. Και λες, ποιος είναι ευπρόσδεκτος στον Θεό; Τούτος ο καλός, ο καλός ο κύριος, η κυρία, που τα έχει κάμει όλα τέλεια ας πούμε, αλλά έχει τόση σκληρότητα και τόσο αταπείνωτο φρόνημα, και δεν μετανόησε ποτέ ούτε έκλαψε ποτέ του μπροστά στο Θεό, ή το άλλο το παιδί το οποίο έκαμε του κόσμου της αμαρτίες, αλλά ήρθε εις την Εκκλησία και θρηνεί αυτή την κατάστασή του.

36:29 Ποιος είναι άραγε ο πιο ευπρόσδεκτος; Μας το είπε ο Χριστός στον Ευαγγέλιο έτσι; Ο Τελώνης. Ο Τελώνης, αυτός ο οποίος έκλαψε. Ξέρετε πόσα μαθήματα τέτοια μας έχουν δώσει αυτοί οι άνθρωποι; Πάρα πολλά. Πάρα πολλά μαθήματα τέτοια. Πάρα πολλά μαθήματα. Πολλές φορές αισθάνθηκα τον εαυτό μου, πραγματικά σας εξομολογούμαι, να είμαι χώμα μπροστά σ’ αυτούς τους ανθρώπους.

36:56 Να έχουν τόση ταπείνωση, και τόση μετάνοια, και τόσο πένθος, και τόσα δάκρυα ας πούμε, που... λέω 'γω ποτέ μου δεν είχα έτσι, που 'μαι και καλόγερος και είμαι και δεσπότης τώρα και... και επίσκοπος και αυτά, πότε έκλαψα έτσι και πότε μετανόησα έτσι; Και πότε αισθάνθηκα έτσι; Ένα παιδί μου είπε μιαν ημέρα, εγώ δεν δικαιούμαι λέει πάτερ να...

37:23 δεν δικαιούμαι να 'μαι μέσα στην Εκκλησία. Αυτός ήταν ένα παιδί το οποίο είχε δυσκολίες, όχι στην εξομολόγηση, αλλά ήρθε για κάποιες δυσκολίες που είχε. Και έκλαιγε. Και λέει, πού ήμουν τόσα χρόνια; Τώρα που έχω δυσκολίες ήρθα στο Χριστό; Δεν δικαιούμαι, δεν έπρεπε να είμαι εδώ ας πούμε. Δεν πρέπει να με βοηθήσετε, ούτε εσύ ούτε ο Θεός.

37:44 Κατ’ ακρίβεια πρέπει να μου δώσετε μια κλωτσιά να πεταχτώ έξω από την Εκκλησία. Και... και απορώ πως δεν με διώχνει ο Θεός. Λέω μέσα μου, αν ήξερες καημένε μου ότι ο Θεός είναι μέσα σου ήδη, έτσι, αυτήν την καρδία συντετριμμένη και το πνεύμα το συντετριμμένον ο Θεός ουκ εξουδενώσει. Έτσι την επάτησα και εγώ και έμεινα στην Κύπρο να ξέρετε.

38:07 Έτσι, μου την έστησε ένας τέτοιος. Όταν ήρθα στην Κύπρο, έτσι και να σας φύγω και λίγο από την... τις ακρίδες όλες, να σας πω τίποτα... [ακροατήριο γελά] να φύγετε τουλάχιστον με πιο ευχάριστες εικόνες. Λοιπόν, όταν ήρθα στην Κύπρο, μετά από ένα-ενάμιση χρόνο μαραθώνιου καυγά με τον γέροντα, να πάεις, όχι δεν πάω, να πάεις, δεν πάω, να πάεις και ξέρω 'γω και... είχαμε τέτοια πράγματα, μέχρι που αποφάσισα να τσακωθώ με τον γέροντα.

38:39 Λέω, θα τσακωθώ. Θα τσακωθώ μαζί του, ε, εντάξει, θα τσακωθούμε, θα φωνάξομε, θα πούμε λόγια ξέρω 'γω ίντα που να πούμε, ε να κάμω το δικό μου δεν θα πάω στην Κύπρο, ύστερα από κάνα δυο μήνες ε να ‘ρθω να πω συγγνώμη γέροντα, συγχωράμε... έκαμα λάθος, ίντα που να κάμει, να με συγχωρέσει. Λοιπόν, ε... και έτσι να γλυτώσω.

39:04 Αλλά επήγα μιαν ημέρα να τσακωθώ, επήγα έτσι... αποφασισμένος να τσακωθώ, αλλά ήταν η ώρα τέσσερις που λέμε, διότι ο γέροντας δεν σήκωνε αστεία, και δεν ήταν άνθρωπος ο οποίος σήκωνε τέτοια πράγματα. Οπόταν κατάλαβα ότι δεν ωφελούσε έτσι. Τέλος πάντων, ήρθα στην Κύπρο αλλά λέω εν και να μείνω, να πάω να κάτσω κάνα μήνα και να πάω πίσω πάλι.

39:26 Γι' αυτό δεν έφερα και τα πράγματά μου. Ήρθα με μια βαλίτσα πράγματα και τα είχα όλα στο... Άγιον Όρος τα πράγματά μου, μου τα 'φερε μετά ο πάτερ Αρσένιος ο μακαρίτης. Επήγα και στα Ιεροσόλυμα, έκαμα τα προσκυνήματά μου ξέρω 'γω δεξιά αριστερά, γύρισα στην Κύπρο καλά καλά, μετά της Παναγίας ήταν νομίζω, το 15 Αύγουστο, λέω τέλειωσε, να φύγομε.

39:48 Ε, αφού δεν ήθελα να μείνω, και ο γέροντας με έστειλε για μια ας πούμε διακονία εδώ, αλλά ούτε ενδιαφέρθηκα, περνούσα τον καιρό μου... έτσι ανέμελος, επήγα και έκοψα και το εισιτήριό μου. Θυμάμαι Δευτέρα η ώρα 5 επέτα το αεροπλάνο της Ολυμπιακής. Και είχα... ήταν πέμπτη μου φαίνεται. Πιάνω τον τηλέφωνο στο Άγιον Όρος, ε... λέω του γέροντα, ήρθα, δεν έχει τίποτα στην Κύπρο.

40:17 Εν βγαίνει τίποτα, ούτε μέλλον έχει ούτε τίποτα... αυτό, χάσαμε και τον κόπο μας και τον χρόνο μας, και να έρθω πίσω. Έκοψα εισιτήριο έρχομαι τη Δευτέρα ώρα 5. Έβαλε κάποιες φωνές, ότι δεν ήθελες και ξέρω 'γω, και έτσι ήταν πράγματι. Αφού δεν ήθελα να μείνω έτσι έκανά τα επίτηδες. Τέλος πάντων, άκουσα κάμποσες, λέω τι θα κάμω τώρα, εντάξει, αλλά το εισιτήριο ήταν κομμένο, το είχα στην τσέπη μου.

40:45 Λέω να πάω στον Κύκκο. Έτσι θα περάσω δυο τρεις μέρες στον μοναστήρι του Κύκκου, που είναι η Παναγία εκεί και τα λοιπά, και να κατέβω την Κυριακή κάτω μετά τη Λειτουργία να φύγω, να πάρω τα πράγματά μου τη Δευτέρα να φύγω. Πάω στον Κύκκο, άγνωστος εν μέσω αγνώστων, οι πατέρες εκεί φιλόξενοι άνθρωποι, πάρα πολύ φιλόξενοι άνθρωποι, και ευγενέστατοι και πάρα πολύ καλοί, με φιλοξενούσαν εκεί, αλλά ούτε με ήξεραν ούτε κι εγώ ήξερα κανένα, τότε.

41:17 Πήγα το απόγευμα, καθόμουν εκεί σε ένα στασίδι, απέναντι από την εικόνα της Παναγιάς, και ήμουν πολύ στενοχωρημένος γιατί έλεγα, καταλάβαινα μέσα μου ότι αυτό που κάμνω δεν είναι καλό ας πούμε, που ήρθα με μια εντολή από τον γέροντα να κάμω κάτι και εγώ πήγα φιρι-φιρι να μη το κάμω ας πούμε και πάω τώρα πίσω, και... ναι μεν έκαμνα εκείνο που ήθελα αλλά καταλάβαινα ότι ο Θεός δεν το ήθελε αυτό το πράγμα.

41:45 Αλλά και από την άλλη πλευρά λέω, μα και τι θα κάμω δάμε; Να μείνω στην Κύπρο; Να χάσω τη ζωή μου εγώ μες την Κύπρο; Εγώ πήγα στο Άγιον Όρος, να... γιατί να βρεθώ στην Κύπρο; Θα 'ρθει άλλος εις την Κύπρο. Διότι είχε και κάποιους αδερφούς που θα τους άρεσε ας πούμε να ‘ταν στην Κύπρο. Εμένα δεν μου άρεσε, τότε. Ε... εκεί που καθόμουν και προσευχόμουν και παρακαλούσα την Παναγία να... τι θα κάμω Παναγία μου, τι θα γίνει, πως θα τα κάνω τώρα, ποιο είναι το θέλημα του Θεού, τι να κάμω ας πούμε, δεν ήξερα, έρχεται ένα γεροντάκι, ένας παππούλης εκεί μοναχός, μου λέει, πάτερ, εσύ είσαι από το Άγιον Όρος;

42:19 Λέω, μάλιστα πάτερ μου. Μου λέει, είσαι ιερέας; Λέω, ναι. Μου λέει, είσαι και πνευματικός; Λέω, ναι. Ε μου λέει, ε, αφού κάθεσαι που κάθεσαι, δεν πας να εξομολογήσεις δυο τρία παιδιά που ήρθαν, και... δεν έχουμε τώρα αυτή τη στιγμή κάποιον άλλο πνευματικό και ζητούν να εξομολογηθούν. Ε, λέω και εγώ από μέσα μου, εγώ θέλω εγώ πνευματικό τώρα, και ήρθαν και τούτοι να με βρουν εμένα να τους εξομολογήσω. Τέλος πάντων λέω, άντε, αφού κάθομαι που κάθομαι που λέει και ο παππούς, και δουλειά δεν έχω να κάμω, άντε ας πάω να τους εξομολογήσω να περάσει και η ώρα.

42:53 Λοιπόν, κι εγώ βυθισμένος τώρα στις σκέψεις τις δικές μου και στα βάσανα τα δικά μου. Αλλά άντε πήγα έκατσα εκεί σ’ ένα παρεκκλησάκι που έχουν εκεί οι πατέρες, και ήρθαν τα παιδιά αυτά. Μπαίνει ένας μέσα, θρήνοι, κλάματα, αυτά. Κύριε ελέησον! Πού τα εύρε τούτα τα κλάματα τούτος; Νέο παιδί, φοιτητής, πώς εξομολογείται έτσι;

43:20 Τέλος πάντων, ο δεύτερος το ίδιο, ο τρίτος ήταν το αποκορύφωμα. Έπεσε κάτω, έπιασε τα πόδια μου, έκλαιε... μούσκεψε τα παπούτσια μου... Λέω, Κύριε ελέησον, Κύριε ελέησον, τι πειρασμός είναι τούτος ας πούμε. Πρώτη φορά είδα- τόσα χρόνια στο Άγιον Όρος δεν είδα κανένα να εξομολογείται έτσι. Λέω, εάν έστω και ένας άνθρωπος, σωθεί, έστω και ένας άνθρωπος σωθεί, με το να μείνω εγώ στην Κύπρο, αυτό τότε θα είναι [αδικαιολόγητο] στον Θεό εάν δεν κάνω το θέλημα του Θεού.

43:57 Ο Χριστός τι είπε; Ότι ε... δεν αξίζει όλος ο κόσμος έστω και για μια ψυχή. Λοιπόν, δεν θα κάμω τίποτε αλλά έστω τούτο ξέρω 'γω ότι κάθεσαι εκεί και ακούεις έναν άνθρωπο. Και τότε κατάλαβα και... εντάξει δεν μπορώ να πω ότι πληροφορήθηκα αλλά κατάλαβα μέσα μου ότι αυτό είναι το θέλημα του Θεού, αυτό πρέπει να κάμω. Και εντάξει έμεινα από τότε.

44:21 Βέβαια εξαπατήθηκα. Ύστερα... έμπλεξα. Αλλά... ε, θέλω να πω ότι, τούτα τα παιδιά, τούτοι άνθρωποι – και ξέρετε, ευτυχώς, να ξέρετε ένα πράγμα, ότι οι νέοι άνθρωποι σήμερα, μπορεί να είναι έτσι άταχτοι και απρόσεχτοι και ξέρω ‘γω τι είναι, αλλά έχουν και μεγάλη μετάνοια. Ενώ εμείς στην ηλικία τη δική μας και πάνω, 45-50 55-60, είμαστε καθώς πρέπει, εν εκάμαμε πελλάρες στη ζωή μας, είμαστε φρόνιμοι, εν εγυρίζαμε, εν επίναμε, εν εκάμναμε, εν εφτιάζαμε, αλλά μετάνοια δεν έχουμε.

45:05 Είμαστε σκληρόκαρδοι άνθρωποι. Σκληρόκαρδοι, πολύ σκληρές οι καρδιές μας. Βέβαια τρώμε κάμποσες από πάνω... πειρασμούς, και τρώμε τα μούτρα μας και σπάζει η καρδιά μας, αν σπάσει. Γι' αυτό ε... η μετάνοια είναι αυτών των ευγενών ψυχών που έχουν ταπείνωση και καταλαβαίνουν και μέσα από την ταπείνωση αυτή καλλιεργούν την όμορφη και σωστή σχέση με τον Θεό, που ενώ έχουν τον Θεό μέσα τους, νομίζουν ότι...

45:44 λέει, μα με ανέχεστε μες την εκκλησία; Δώστε μου μια κλωτσιά να πεταχτώ έξω. Πού ήμουν εγώ τόσο καιρό; Πού ήμουν εγώ τόσο καιρό να έρθω κοντά στον Χριστό; Και ήρθα τώρα που τον έχω ανάγκη; Και έχω μούτρα να μιλήσω του Θεού; Και απαιτώ να με δεχτεί ο Θεός; Μα τέτοιο φρόνημα, αυτό είναι μεγάλη κατάσταση πνευματική. Εμείς πάμε στον Θεό και αλίμονό του!

46:08 Αλίμονο του Θεού δηλαδή. Αλίμονο του Θεού αν δεν μας ακούσει, και αλίμονο του Θεού αν δεν κάνει αυτά που του λαλούμε, και αλίμονό του Θεού εάν δεν ακούσει τις προσευχές μας και αρρωστήσομε ή πάθομε κανένα κακό ή δεν παν καλά οι δουλειές μας. Σκανδαλιζόμαστε με τον Θεό διότι πως ο Θεός εμάς τους καλούς ανθρώπους δεν μας εκατάλαβε, και μας αδίκησε, και πάθαμε τούτα τα κακά όλα.

46:35 Ενώ είμαστε τόσο καλοί άνθρωποι. Έτσι, τόση δικαίωση του εαυτού μας έχουμε και σκληρότητα γι' αυτό και δεν μετανοούμε. Λοιπόν, ελπίζω να ξεχάσετε τις ακρίδες. [ακροατήριο γελά] Θέλετε να ρωτήσετε κάτι; [παύση] Ναι, Αλέξανδρε το μικρόφωνο. [παύση] Ακροατήριο: Εδώ στην Κύπρο ... Μ. Αθανάσιος: Ανάψατε το μόνο. Ακροατήριο: Στην Κύπρο λένε, τι περήφανος άνθρωπος, και το λένε σαν κομπλιμέντο.

47:13 Δεν ξέρω αν γίνεται τούτο πράγμα και στην Ελλάδα. Μ. Αθανάσιος: Τι περήφανος άνθρωπος ... Ακροατήριο: Nαι, με θαυμασμό, ότι είναι περήφανος άνθρωπος κάποιος. Μ. Αθανάσιος: Κοίταξε με την καλή εννοία, ναι, είμαστε περήφανοι ας πούμε με την καλή εννοία ότι έχουμε ας πούμε αυτή την ομορφιά που μας έδωσε ο Θεός στη δημιουργία μας.

47:33 Αλλά η υπερηφάνεια με το όπως την εννοούμε, εκείνο τον εγωισμό και να μην παίσει η μύτη μας χαμέ, ε τούτο είναι γελοιότητα, δεν είναι... που νομίζομε ότι κάποιοι είμαστε, και εμείς είμαστε και κανένας άλλος, αυτό είναι λάθος. Έτσι. Εξάλλου κοιτάξετε, η... η κρίσης του κόσμου είναι διαφορετική από την κρίση του Θεού. Άλλως πως κρίνει ο Θεός και άλλως πως κρίνει ο κόσμος.

48:00 Έτσι. Στα μάτια του κόσμου ο ταπεινός είναι πελλός. Είναι θύμα, είναι το θύμα της υπόθεσης ο ταπεινός. Στα μάτια του Θεού όμως εκείνος είναι ο δυνατός. Έτσι, άλλη κρίση του κόσμου άλλη κρίση του Θεού. Πρέπει να το ξέρομε αυτό. Μ. Αθανάσιος: Ναι, κύριε Βαρνάβα, εδώ, ο κύριος Βαρνάβας. [παύση] Από χέρι σε χέρι Αλέξανδρε.

48:28 [παύση] Ακροατήριο: Μέσα σε αυτά που μας είπατε, τονίζεται συνεχώς το έναν τρίτο. Δηλαδή είναι μια μειοψηφία στο σύνολο, η πλειοψηφία δεν θα δεχτεί ας πούμε τις συνέπειες ... Μ. Αθανάσιος: Μετά θα δούμε ότι υπάρχουν και τα υπόλοιπο τρίτα. [ακροατήριο γελά] Ε, να περάσουμε όλοι από το κόσκινο. Δε θα μείνει κανένας. Θα περάσουμε όλοι από το κόσκινο.

48:58 Ξέρετε, εάν χάνονταν όλοι δια μίας, θα ήταν πιο εύκολο. Αλλά το να χάνονται το έναν τρίτο και να μένουν τα άλλα δυο τρίτα, με το φόβο και την αγωνία της απώλειας, πολύ χειρότερο πράγμα. Και είπαμε, όλα αυτά είναι, αινίγματα. Είναι αινίγματα. Έτσι, και σήμερα, βλέπετε, λέμε ότι, θερίζει η τάδε αρρώστια - μην την πούμε και αρχίσετε να χτυπάτε ξύλα - θερίζει η τάδε αρρώστια...

49:28 το έναν πέμπτον, το έναν τέταρτον. Μα άμα βλέπω τον γείτονα μου και αρρώστησε, άμα βλέπω τον άλλον και αρρώστησε, άμα βλέπω τον... πιο μικρό μου και τον συνομήλικό μου και τον συμμαθητή μου, ε, λέω, αύριο μεθαύριο να έχουμε και εμένα. Γιατί δηλαδή εκείνος και όχι εγώ; Γιατί εκείνος και όχι εγώ; [παύση] Ακροατήριο: [ασαφής] για το ένα τρίτο.

49:56 Μ. Αθανάσιος: Ναι, είναι μια φράσης που τη χρησιμοποιούν πολλοί πατέρες που είχαν προφητικό χάρισμα. Είναι για να δείξει το ένα μέρος του κόσμου, το ένα μέρος, ένα μέρος του κόσμου. Ακροατήριο: Δεν σημαίνει τίποτα αυτο; Μ. Αθανάσιος: Δεν ξέρουμε αν σημαίνει κάτι συγκεκριμένο. Ακροατήριο: Τούτα όλα που λέμε είναι εικόνες, σκέφτομαι την ώρα που τα... τα λέμε γέροντα, ένας ζωγράφος ...

50:21 Μ. Αθανάσιος: Έχουν ζωγραφιστεί. Σας είπα, τώρα που θα πάω στο Άγιον Όρος, θα πάω... ίσως αν τα καταφέρω, στη Μονή Διονυσίου, και θα σας φωτογραφίσω, αν με επιτρέψουν οι πατέρες, εκεί πιστεύω να με επιτρέψουν, υπάρχουν τοιχογραφίες, και ίσως είναι καλά κάποια ώρα να τα δείξουμε σε διαφάνειες, να δείτε... ας πούμε εδώ που λέει για το πηγάδι, που δείχνει το πηγάδι, που ανοίγει το στόμιο, που βγαίνει εκείνος ο καπνός όλος, πετάγονται ακρίδες από μέσα, έχουν γίνει εικόνες, έχουν τοιχογραφηθεί όλα αυτά.

50:58 Ναι, έχουν τοιχογραφηθεί εκ των υστέρων βέβαια, όχι εκ των προτέρων, έτσι; Περιγράφονται και όπως περιγράφονται αγιογραφούνται κιόλας. Έχουν αγιογραφηθεί. Ναι κύριε Χρηστάκη. Ακροατήριο: Σαν να έχει πολλά τρίτα ο κόσμος. Εφτά άγγελοι μιλούν για το έναν τρίτο. Εν το χωρά εμένα ο νους μου. [παύση] Πόσα τρίτα; Μ. Αθανάσιος: Εν να τα χωρέσει ο νους σου κύριε Χρηστάκη.

51:23 [ακροατήριο γελά] Επειδή είσαι δάσκαλος δηλαδή, πρέπει ούλα να χωρέσει ο νους σου. Ακροατήριο: Όλοι μιλούν για έναν τρίτο, τα τρίτα τρία είναι. [παύση] Μ. Αθανάσιος: Το έναν τρίτο, το ενός τρίτου. Και μετά το άλλο τρίτο των άλλων δύο τρίτων και πάει η υπόθεση. [παύση] Λοιπόν, να σας πω ε... δύο ανακοινώσεις. Τρεις μάλλον.

51:53 [ανακοινώσεις, προσευχή και απόλυση]