Όσα Μύθια, Τόση Αλήθεια – Άγγελοι: Οι αγγελιοφόροι ανάμεσα στον ουρανό και τη γη

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

00:00 «Τις η προσενέγγομε Χριστέ, ότι όφθη σε πηγής ως άνθρωπος, δίη μας, έκα στον γάρ των υποσού γενωμένων κτισμάτων, την ευχαριστίαν σύ προς Άγιον». Κάθε ένας από εμάς προσφέρει τα δώρα του στον μικρό Χριστό. Οι άγγελοι προσφέρουν τον ύμνο, οι ουρανοί τον αστέρα, Η μάγη τα δώρα, οι ποιμένες το θαύμα, η γη το σπήλαιο, η έρημος τη φάτνη και εμείς την μητέρα, την παρθένο.

00:42 Ελέησέ μας Θεέ που είσαι προαιώνιος. Κάθε ένας λοιπόν από εμάς προσφέρει το πολυτιμότερο δώρο στο νεογέννητο μικρό Χριστό. και οι μάγοι τα πολύτιμα δώρα των ανθρώπων που είναι το Λιβανοτό, είναι η Σμύρνα και είναι και το Χρυσάφι. Οι τρεις ή τέσσερις ή περισσότεροι μάγοι από την Βαβυλώνα ήρθαν να προσκυνήσουν το Χριστό φέρνοντας τα δώρα τους, τα πολύτιμα, τα οποία έφτασαν στα πόδια του Χριστού όταν αυτός ήταν ήδη δύο ετών στην Αίγυπτο όπου κατέφυγε η Αγία Οικογένεια για να αποφύγει τους διωγμούς και την υπιοκτονία, δηλαδή τον σκοτωμό των μικρών υπείων από τον βασιλιά της Ιουδαίας τον Ηρώδη.

01:48 Αυτά τα πολύτιμα τρία δώρα είναι το χρυσάφι για τον Βασιλέα, τον αιώνιο Είναι το λιβανοτό το οποίο προσφέρει ο δεύτερος μάγος Στον αθάνατο Θεό και η Σμύρνα η οποία προσφέρεται από τον Γασπά συμβολίζει την τριήμερο ταφή ως άνθρωπος ο Χριστός οδηγήθηκε στον σταυρικό θάνατο και την Ανάσταση. Οι τρεις μάγοι σοφοί από τη Βαβυλώνα αστρονόμοι, αστροφυσικοί οι οποίοι μελέτησαν τα άστρα και τις γραφές και κατάλαβαν πού οδηγούσε το άστρο στην Βηθλεέμ, στη Φάτνη, στο σπήλαιο, στην πύληνη Φάτνη όπου γεννήθηκε ο μικρός Χριστός και οδηγήθηκαν εκεί με τα λεπορείες, 99 μέρες ήταν το μεγάλο ταξίδι από τη Βαβυλώνα μέχρι τα παράλια της Παλαιστίνης γι' αυτό και δεν βρήκαν τον μικρό Χριστό και την Αγία Οικογένεια γιατί ο Ιωσήφ μετά από πληροφορίες του Αγγέλου πήρε την οικογένεια και κατέφυγαν για να σωθούν στην Αίγυπτο.

03:22 Τα ονόματα των τριών μάγων μας δόθηκαν αργότερα από ιστορικούς και αυτά τα τρία ονόματα είναι του Μιλχιόρ, ο οποίος έφερε το χρυσάφι, γι' αυτό και προσμίξεις διαφόρων μετάλλων, κυρίως σήμερα αργύρου με άλλα μέταλλα ονομάζεται Μιλχιόρ, είναι ο Βαλτάσσαρ ο οποίος έφερε το Λιβανοτό και ο Γασπάρ ή Γκασπάρ ο οποίος έφερε τη Σμύρνα.

04:03 Εμείς από τη Φάτνη και την Θεία Γέννηση θα μεταφερθούμε στην Αρχαία Ελλάδα για να δούμε τη γέννηση ενός παιδιού στην Αθήνα και ποια είναι τα δώρα των γονέων του στο νεογέννητο. Στην Αθήνα η Κρέουσα, η οποία είναι κόρη του βασιλιά Κρεώντα και ερωμένη του θεού Απόλλωνα, αποκτά γιο τον Ιώνα, στον οποίο παραθέτει τα μητρικά βασιλικά δώρα, όπως θα έκανε και κάθε αρχαία Αθηναία μητέρα.

04:44 Του βάζει το χρήσωμα, δηλαδή τα χρυσά φίδια Τα οποία συμβολίζουν την νίκη της θεάς Αθηνάς πάνω στον δράκοντα Ερεχθέα Τον οποίο διαδέχθηκε στην ακρόπολη της πόλεως Η οποία από τον Ερεχθέα και τον γιο του τον Κέκροπα ονομάζεται Κεκροπία αλλά από το πολύτιμο δώρο της θεάς Αθηνάς στους Κέκροπες την ελιά ονομάζεται πλέον Αθήνα.

05:19 Η μητέρα λοιπόν φέρει το χρήσομά της διπλά φίδια τα οποία συμβολίζουν την ζωή και το θάνατο την ζωή και την Ανάσταση κατά τους αρχαίους Έλληνες μιας και το κηρύκειον, δηλαδή το σύμβολο της δυνάμεως του Θεού Ερμή είναι τα δύο φίδια, το γράμμα ωμέγα που δεν είναι το τελευταίο γράμμα του ελληνικού αλφαβήτου αλλά είναι η αρχή ενός νέου κόσμου για τους αρχαίους προγόνους μας είναι οι αμφίσμενα ή αμφίσμενα Το φίδι το οποίο κοιμάται πέφτει σε χειμερή ανάργη και ξυπνά ανασταίνεται την επόμενη άνοιξη όταν τελειώσει ο χειμώνας Και το δεύτερο πολύτιμο δώρο της μητέρας προς τον γιο της είναι ένα στεφάνι, ένας κότινος, ένα στεφάνι από την Αγριαλιά την οποία χάρισε στην πόλη και κροπία η θεά της Σοφίας η θεά Αθηνά.

06:32 Οι Πέρσες φτάνουν στην Αιθιοπία, απεσταλμένοι του βασιλιά Καμβίση, ο οποίος θέλει να κατακτήσει τον τότε γνωστό κόσμο και οι πρεσβευτές του φέρνουν δώρα στους Αιθίωπες που είναι μια πορφυρή ενδυμασία, είναι μια χρυσή αλυσίδα λαιμού, βραχιόλια, ένα αγγείο από αλάβαστρο με μύρο, ένα αρωματοδοχείο και ένας κάδος, ένα μεγάλης χωρητικότητος αγγείου γεμάτο με κρασί.

07:11 Οι αιθίωπες περιεργάζονται αυτά τα πολύτιμα δώρα και απαντούν για το καθένα από αυτά ότι Το ένδυμα είναι βαμμένο με πορφύρα, επομένως είναι ένα υλικό είτε βαμβάκι είτε μετάξι είτε μαλλί το οποίο είναι βαμμένο, δηλαδή δεν έχει την πραγματική του υφή, δεν είναι το πραγματικό ύφασμα, αλλά μας δίνει την εικονική πραγματικότητα με ένα άλλο χρώμα που βρίσκεται πάνω στα μάτια μας, πάνω στην επιφάνειά του που το βλέπουν τα μάτια μας και αυτό το θεωρούν ένα δόλιο δώρο, Ένα δώρο υποπτώ, το οποίο κρύβει στην επιφάνειά του μια ψευτιά, γιατί το πραγματικό ύφασμα είναι άλλου χρώματος.

08:13 Επομένως και τα αισθήματα των Περσών πιστεύουν ότι είναι διαφορετικά από αυτό το ύφασμα που είναι και το πρώτο τους πολύτιμο δώρο. Όσο για το περιδέρεο, δηλαδή το κόσμημα του λαιμού Και τα περιβραχιόνια ή τα περικάρπια Τα οποία είναι βραχιόλια είτε γύρω από τους καρπούς Είτε γύρω από τους βραχίονες πιο πάνω στο χέρι Αυτά είναι κοσμήματα δεσμευτικά και τα τρία γιατί σχηματίζουν δεσμό γύρω από το σώμα μας και μας δεσμεύουν με το πρόσωπο που μας τα έχει χαρίσει.

08:59 Είστε δεσμευμένος ρωτάμε έναν άνδρα. Είσαι δεσμευμένη ρωτάμε σε μία γυναίκα. Και ανάλογα με την κατάστασή της στην οικογενειακή μας απαντά είμαι δεσμευμένη με τον τάδε είμαι δεσμευμένος με την τάδε ή είμαι αδέσμευτος. Ή έχω αποδεσμευτεί, εάν έχω διαζευκτεί, δηλαδή έχω ξελύσει τα δεσμά που με συνέδεαν με κάποιον άνθρωπο προηγουμένως.

09:33 Γι' αυτό και διαζευμένος ή διαζευμένη λέγονται ο άντρας και η γυναίκα που δεν τους συνδέουν πλέον ούτε τα δεσμά του αραβόνος, ούτε τα δεσμά του γάμου. είτε τα δεσμά με την υπηρεσία την οποία εξετέλεσαν φορώντας κάποια ζώνη ή φορώντας κάποιο περιλέμεο που τους δέσμευε με την ιδιότητά τους, είτε ως στρατιωτική, στην αρχαιότητα ο δεσμός γύρω από τη μέση συνέδεε τον αξιωματικό με την μονάδα στην οποία υπηρετούσε ή ένας δεσμός ή ένα περιλέμεο δέσμευε κάποιον μοναχό με την θεότητα την οποία υπηρετούσε ή αντίστοιχα μία μοναχή.

10:25 Έτσι γαμήλιο δαχτυλίδι είναι το δαχτυλίδι του Αραβόνους Όπως θα δούμε λίγο αργότερα Όταν αργότερα θα φτάσουμε στη Θήβα Θα δούμε δεσμευτικά κοσμήματα Τα οποία χάρισαν οι θεοί στους ανθρώπους Και οι άνθρωποι χάρισαν μεταξύ τους Για να συμβολίζουν ότι ο ένας ανήκε στον άλλο Για το επόμενο δώρο το οποίο είναι το μύρο δηλαδή το άρωμα Οι αιθίωπες απαντούν ότι και αυτό είναι ένα δόλιο δώρο Γιατί είναι μία μυρωδιά κλεισμένη ένα άρωμα κλεισμένο στο δοχείο Το οποίο δημιουργεί την εικονική πραγματικότητα Γιατί δεν είναι μία φυσική μυρωδιά του περιβάλλοντος αλλά μια μυρωδιά την οποία τεχνητά παράγουμε όταν ανοίξουμε το σκεύος αυτό που φέρει το πολύτιμο άρμο.

11:29 Τέλος, όταν γεύτηκαν οι Αιθίωπες τον Ινώ, θεώρησαν ότι η γεύση του ήταν πολύ καλή και ρώτησαν να μάθουν με τι τρέφονται οι Πέρσες. Όταν έμαθαν ότι τρώγουν κρέας και άλλα διάφορα κατασκευάσματα με ανάμειξη διαφόρων τροφών είτε φυτικών είτε ζωικών ονόμασαν τις τροφές κόπρανα και είπαν ότι δεν θα έπρεπε να ζουν πολλά χρόνια αλλά η ζωή τους έχει αυξηθεί σε μήκος, έχει αυξηθεί σε χρόνια μόνο χάρη στο πολύτιμο αυτό κρασί το οποίο τους δίνει ζωή.

12:20 Αυτές ήταν οι απαντήσεις των Αιθιώπων στους Πέρσες και στα πολύτιμά τους δώρα δεν δέχτηκαν τους κατασκόπους όπως νόμισαν και στην πραγματικότητα ήταν οι Πέρσες πρεσβευτές του Καμπίση και τους έδιωξαν έξω από τη χώρα τους. Αφού τους έδειξαν τους τάφους των βασιλέων τους, οι οποίοι ήταν ένα αιώνιο δώρο στην ανθρωπότητα όπως πίστευαν γιατί ήταν κατασκευασμένοι από γυαλί.

12:54 Αυτή την κατασκευή των τάφων θα πρέπει να σας την διηγηθώ γιατί πιθανότατα με τον ίδιο τρόπο να έγινε και η ταφή του Μεγάλου Αλεξάνδρου Ο Αλέξανδρος είδε τέτοιου είδους ταφές όταν επισκέφθηκε τους βασιλικούς τάφους των Περσών και είδε με τα ίδια του τα μάτια διατηρημένο μέσα στο γυαλί το πτώμα του βασιλιά Κύρου, του πρεσβύτερου, του μεγάλου βασιλιά των Περσών.

13:32 Μέσα σε ξύλινες κάσες, λάρναγκες, οι Πέρσες τοποθετούσαν το πτώμα του νεκρού ντυμένο με τα ρούχα τα οποία θα έπρεπε να μείνουν αιώνια, τύλιγαν το πτώμα και τα ρούχα με πολλά στρώματα από γύψο και έκαναν τη διαμόρφωση του σώματος πάνω από τα ρούχα όπως ακριβώς πίστευαν ότι θα έπρεπε να βγει ο νεκρός μέσα στο γυαλί. Έπειτα μέσα στη λάρνακα έριχναν λιωμένο γυαλί το οποίο ετήκετο στους 650 βαθμούς Κελσίου Και όταν έφτανε και έκαιγε το γύψο ήταν η στιγμή που έφτανε κοντά στα ρούχα και στο πτώμα του νεκρού, το οποίο δεν καίγονταν και έτσι διατηρούσαν αιώνια μέσα στο γυαλί τον νεκρό τους, τον οποίο κρατούσαν μέσα στο σπίτι, τον έβλεπαν για αρκετά χρόνια όταν τον θυμόταν και όταν πλέον ξεχνούσαν μετά από γενιές τους αγαπημένους τους νεκρούς, τότε τους έθαβαν μέσα σε τάφους ή τους πήγαιναν σε πλατείες για να γίνουν δημόσιο προσκύνημα, δώρος στην πόλη.

14:56 Αυτά ήταν τα πολύτιμα δώρα των Αιθιώπων στην αιωνιότητα για την διατήρηση των ανθρωπίνων μορφών, τους οποίους βεβαίως διατηρούσαν τα προσωπικά χαρακτηριστικά για να γνωρίζουν και οι απόγονοί τους ποιους θα έπρεπε να μιμηθούν στη ζωή τους και να προσπαθήσουν να γίνουν σαν αυτούς ή ακόμη καλύτεροι. Από την Αθήνα και την Αιθιοπία θα μεταφερθούμε τώρα στην Ιθάκη όπου ο Οδυσσέας όταν επιστρέφει από το νησί των Φεάκων φέρει μαζί του τα πολύτιμα δώρα της μακρινής χώρας που έδωσε σε αυτόν ο Αλκίνος και οι 12 συμβασιλείς στην μακρινή χώρα, οι οποίοι όλοι μαζί, 13, δίκουν το Ομοσπονδιακό κράτος των Φεάκων.

16:07 Ο Αλκίνος, μετά την αποκάλυψη του ονόματος του Οδυσσέα, το οποίο ήταν γνωστό σε αυτούς από τα τραγούδια τα οποία ήδη είχε ψάλει στο συμπόσιο των Φεάκων ο Δημόδοκος ο τραγουδιστής του γνωρίζοντας την έκβαση του Τρωικού πολέμου γνωρίζοντας περίπου τι έγινε ο καθένας από τους ήρωες τους Αχαιούς Πού πήγε μετά το τέλος του πολέμου, τι έγιναν οι Τρώες, πού κατέληξαν μετά τη φυγή τους και τη διάσωσή τους από την καιωμένη και κατεστραμένη Τροία.

16:54 Και στην Αποκάλυψη λοιπόν ο Οδυσσέας έγινε πολύ αγαπητός σαν μεγάλος ήρωας των Αχαιών στους Σφαίακες και ο Αλκίνος διατάσσει να ετοιμαστεί μια μεγάλη κασέλα, μια μεγάλη λάρνακα στην οποία η βασίλισσα Αρίτη τοποθετεί, αναζεύγει τα δώρα των θεάκων. Οι δώδεκα άρχοντες φέρνουν από μία πολύτιμη πορφυρή βασιλική στολή στον Οδυσσέα, η οποία έχει γύρω γύρω της γούνα, δέρμα, καταλήγει σε δέρμα και είναι χρυσοκένδυτη, από ένα τάλαντο χρυσού ο καθένας.

17:50 Το τρίτο δώρο των βασιλέων των Φεάκων προς τον Οδυσσέα είναι ένα αγκίνιαστο τρυπόδι. Δηλαδή είναι ένας τρυποδας, μία βάση για λεβιτα μέσα στον οποίο ζεσταίνουν νερό με το οποίο λούζονται οι προσκεκλημένοι στο συμπόσιο ή πλένουν τα πόδια αυτών οι οποίοι έρχονται στην αίθουσα των συμποσίων τελευταίοι και είναι αγκίνιαστα τα λεβέτια, οι λεβίτες, δηλαδή δεν έχουν ξαναβεί ποτέ στην φωτιά.

18:30 Είναι γυαλιστερά, χάλκινα, πολύτιμα και θα τα χρησιμοποιήσει ο Οδυσσέας όταν θα επιστρέψει στην Ιθάκη την πατρίδα του. Ο ίδιος ο Αλκίνος κάνει ένα προσωπικό δώρο στον βασιλιά της Ιθάκης, του δίνει την προσωπική του κούπα. Σε κάθε συμπόσιο ο επισκέπτης και προσκεκλημένος του συμποσίου μαζί με τον ιδιοκτήτη σερβίρεται το κρασί του ή τον ίνο του, τον άκρατο, εάν είναι ο κολλητός, ο καρδιακός ή επιστήθειος φίλος του ιδιοκτήτη, από το κοινό σκεύος, δηλαδή από τον κοινό λεβιτά ή κρατήρα, αναμεικτήριο, στο οποίο γίνεται η ανάμειξη τριών μερών ύδατος συνήθως, με ένα μέρος ίνου μέχρι και έξι μέτρα υδατός και ένα μέρος ίνου.

19:38 Έτσι λοιπόν μπορεί να δει αφού πίνει ο ιδιοκτήτης ένα ποτό το οποίο είναι σίγουρο, το οποίο είναι υγιεινό, το οποίο δεν είναι επικίνδυνο για αυτόν, μπορεί να αυτοσερβιριστεί και να γνωρίζει τι πίνει μέσα σε αυτό. Έτσι ο καθένας παίρνει μαζί του τον σκύφο του για να πίνει κρασί όπου βρεθεί αλλά το προσωπικό του, το σκεύος το κρατά μόνο για τον εαυτό του γιατί είναι και προσωπικό του σύμβολο.

20:15 Όπως το ποτήρι του Νέστορος στην Πύλο που είναι ειδικής κατασκευής, είναι ψηλό, έχει στόλισμα στα δυο του χερούλια, δύο περιστέρια. είναι ένα ωραιότατο ποτήρι το οποίο περιγράφει ο Όμηρος να κρατά στα χέρια του και να κάνει πρώτα σπονδές στους θεούς ο Νέστορας και μετά να πίνει από αυτό πρώτα να παίρνει τις ευλογίες των θεών και μετά να πίνει και να εφραίνεται ο ίδιος Ο Αλκίνος λοιπόν το δικό του προσωπικό ποτήρι την κούπα του, την δορίζει και λέει στον Οδυσσέα με αυτή θα πίνεις όταν θα είσαι με τον γιο σου και την γυναίκα σου και θα διηγείς σε πράγματα που μόνο ναυτοί οι οποίοι είναι οι δικοί σου άνθρωποι θα μπορέσουν να καταλάβουν ότι τα λόγια της πλώρης ενός ναυτικού που είναι ο δικός τους άνθρωπος δεν είναι ψεύτικα, δεν είναι μύθη, αλλά ο δικός τους άνθρωπος θα τους πει την αλήθεια.

21:39 Αυτά που πραγματικά είδε και έζησε στις περιπέτειές του 10 χρόνια μετά το τέλος του Τρωικού πολέμου. Ο Ευρίαλος είναι ένας νέος ο οποίος πιθανότατα γνωρίζει ότι είναι ο γαμπρός τον οποίο ετοιμάζει ο Αλκίνος για την κόρη του την Αυσικά γι' αυτό και θυμώνει που προτεύει στα αγωνίσματα ο Οδυσσέας και γι' αυτό δεν θέλει να χάσει την αυσικά την ωραία πριγκίπισά του.

22:20 Γι' αυτό έχει πει πικρά λόγια στον Οδυσσέα. Τώρα λοιπόν τον ανακαλεί σε τάξη ο βασιλιάς Αλκίνος και του λέει εσύ και λόγια πρέπει να πεις καλά και γλυκά στον Οδυσσέα και επίσης να μην το στείλεις πικραμένο στην πατρίδα πρέπει να στείλεις το ιδιαίτερο δώρο σου και γι' αυτό το ιδιαίτερο δώρο που δίνει ο Ευρίαλος στον Οδυσσέα είναι το σπαθί του το όπλο δεν δορίζεται το όπλο δεν δίνεται σε ξένα χέρια Όμως ο Ευρίαλος δίνει το χάλκινο σπαθί του, το οποίο είναι πλουμισμένο, διακοσμένο με ασημόκαρφα, έχει φιλτισένια λαβή και αυτό το πολύτιμο δώρο μπορεί σαν καρδιακός φίλος, σαν αδελφός να το χρησιμοποιήσει και ο Οδυσσέας στην πατρίδα του και να θυμάται ότι αντιλάγει με ένα πολύτιμο λόγο που δεν θα θύμιζε πια τα πικρά λόγια που ξεστόμησε ο Ευρίαλος εναντίον του.

23:44 Ο Αγαμέμνονας έχει πάρει από τις επιδρομές του εναντίον της Λιδίας, της χώρας της Μικράς Ασίας την οποία διασχίζει ο ποταμός Πακτολός, έχει πάρει την Χρυσιίδα, την κόρη του βασιλιά Χρύση και ο Αχιλέας από την επιδρομή του βορειότερα ακολουθώντας τον Αχίλιο δρόμο έχει πάρει σαν λάφυρο μαζί του την Βρυσιίδα ή Βρυσοπούλα Αυτής ο πατέρας είναι ίσως ο Σκαμάνδριος Δηλαδή αυτός ο οποίος βρίσκεται στις πηγές του ποταμού Σκάμανδρου Του ζωοδότη ποταμού της Τροίας Και τώρα ο Χρήσης ζητά πίσω την κόρη του Ο Χρήσης είναι ιερέας του Θεού Απόλλωνα Και απειλεί τον Αγαμέμνονα ότι αν δεν του δώσει πίσω την κόρη του θα παρακαλέσει τον Απόλλωνα ο οποίος είναι ο ποντικοδαίμονας και θα φέρει τα ποντίκια τα οποία θα σπείρουν την πανόλη και θα σκοτώσουν τους Αχαιούς οι οποίοι πολεμούν εναντίον των τρώων.

25:23 Έτσι ο Αγαμέμνουνας υποχρεώνεται από τις συνθήκες να επιστρέψει την Χρυσίδα Ζητά λοιπόν γέρας δώρο, ζητά την Βρυσοπούλα, την Βρυσίδα πίσω Και ο Οδυσσέας ο οποίος είναι διαμεσολαβητής προσπαθεί να πείσει τον Αχιλέα να δώσει πίσω την βρυσιίδα και να του πει σαν προξενητής ότι η υπόσχεση του Αγαμέμνονα δεν είναι μόνο δώρα τα οποία έχουν συλλέξει από τους δεκαετής πολέμους στην Παιδιάδα της Τροίας και στα κοντινά μέρη αλλά θα είναι και πέντε πόλεις και μία από τις δύο κόρες του Αγαμέμνονα την οποία πρικίζει με τις πόλεις, τα χωράφια, τους πληθυσμούς και τα λιμάνια για να ανέμεται ο Αχιλέας.

26:29 Ο Αχιλέας όμως λέει αν θέλω εγώ νύφη θα μου βρει ο πατέρας μου και δεν δέχεται αυτή την ανταλλαγή των δώρων και την βρυσιίδα δεν θέλει να την ανταλλάξει με την χρυσοπούλα ή χρυσίδα. Όταν ο Λαέρτης και οι αντίκλοι απέκτησαν γιο Ο Αριστοφάνης μας λέει ότι ο γιος ονομάστηκε Φιλονίδης Ο παππούς του, ο οποίος βρισκόταν στην περιοχή των Δελφών Έμαθε ότι γεννήθηκε εγγονός και πήγε να τον χαιρετήσει Πήγε λοιπόν στον μικρό Φιλονίδη τα δώρα του τα οποία ήταν όπλα τα οποία θα κρατούσε βεβαίως ο Φιλονίδης όταν μεγάλωνε.

27:29 Και του είπε όταν θα μεγαλώσεις θα κρατήσεις αυτά τα όμπλα και θα έρθεις να σου δείξω πώς θα πολεμάς και πώς θα κυνηγάς στα δάση του Παρνασσού γύρω από τους Δελφούς. Όμως στο ταξίδι προς την Ιθάκη δυσκολεύτηκε πάρα πολύ ο παππούς του Φιλονίδη Όταν έφτασε και έπιασε στα χέρια του το μικρό νεογέννητο Του είπε παιδί μου ήρθα πολλά οδυσσάμενος ή ολυσσάμενος Έτσι το δεύτερο όνομα του Φιλονίδη το οποίο μας είναι και το εβραίος γνωστό όνομά του Είναι Οδυσσέας ή Γιουλίσης ή Ολυσσεύς Αυτός δηλαδή ο οποίος βασάνισε τον παππού του για να του φέρει τα δώρα στην Ιθάκη Ο Μέγας Αλέξανδρος βρέθηκε σε μια πολύ κομική σκηνή Η οποία στην τραγικότητα των γεγονότων φάνταξε σαν προφητική Το βράδυ πριν από τη μάχη πάνω στον Γρανικό ποταμό Όπου ο Αλέξανδρος για πρώτη φορά αντίκρισε τους Πέρσες πολεμιστάς σε ένα προνομιούχο σημείο πάνω από τον Γρανικό ποταμό, ο Αλέξανδρος βρισκόταν σε χαμηλότερο τόπο, είχε ανάμεσά του και στους Πέρσες ένα βαθύ ποτάμι, ορμητικό, και ήταν μια τρέλα, μια αποκοτιά, όπως του είπε ο στρατηγός Παρμενίωνας,

29:28 φίλος του πατέρα του και αρχηγός στρατού, Αλέξανδρε μη το κάνεις εγώ δεν θα το έκανα ποτέ και ο Αλέξανδρος του είπε και εγώ δεν θα το έκανα αν ήμουν Παρμενίωνας εγώ όμως είμαι ο Αλέξανδρος και θα περάσω το ποτάμι το βράδυ της παραμονής ο Αριστανδρός ο Τελμησέφς ο προφήτης του μεγάλου Αλεξάνδρου ο οποίος θυσίασε στον Θεό φόβο Είπε στον Αλέξανδρο ότι όλα φαίνονταν ευνοϊκά, αλλά βεβαίως υπήρχε μεγάλος φόβος και μια ιδέα πανικούς στους στρατιώτες.

30:13 Κάποια στιγμή όμως ακούστηκαν γέλια και γορθοκοπήματα μέσα σε μια σκηνή. και ο στρατηγός Περδίκας κάλεσε τον Αλέξανδρο ο οποίος είδε δύο από τους άντρες του να έχουν πάρει διαφορετικούς ρόλους και διαφορετικά ονόματα. Ο ένας ονόμασε τον εαυτό του Αλέξανδρο και ο άλλος ονόμασε τον εαυτό του Δαρείο. Και έπεφταν στοιχήματα και έπεφταν επιφημίες και από την μία και από την άλλη πλευρά για το ποιος θα νικήσει.

30:50 Όταν έφτασε ο Αλέξανδρος στη σκηνή είδε ότι η μάχη ήταν σε πολύ σοβαρό σημείο γιατί είχαν αρχίσει εκτός από τα χέρια τους να χρησιμοποιούν και ξύλα και πέτρες και οι τραυματισμοί των δύο αδρών είχαν αρχίσει να γίνονται αρκετά σοβαροί. Τότε λοιπόν ο Αλέξανδρος έβαλε και αυτό στη στήχη μου ότι θα νικούσε ο Αλέξανδρος, αυτός δηλαδή ο οποίος είχε πάρει το όνομά του στην θεατρική παράσταση αυτής της ζωής και νίκησε πραγματικά ο στρατιώτης ο οποίος πήρε το όνομα του μεγάλου Αλεξάνδρου και φαίνεται και τη χάρη του.

31:34 Γι' αυτό ο Αλέξανδρος του έκανε δώρο 12 μικρές πόλεις της Μακεδονίας με τα λιμάνια, με τα έσοδα από τα χωράφια και τους κατοίκους μαζί τους χάρισε στον στρατιώτη ο οποίος όταν πιθανότατα να επέστρεψε στη Μακεδονία μετά την εκστρατεία του μεγάλου Αλεξάνδρου και το θάνατό του θα ήταν ο δήμαρχος της ομοσπονδίας αυτών των 12 μικρών πόλεων.

32:07 Ο Αλέξανδρος πέντε πόλεις αυτή τη φορά χάρισε σε έναν ηθοποιό, στον φίλο του τον Θεσσαλό, ο οποίος έπαιξε θαυμάσια στα μικρά Διονύσια τον ρόλο του Θεού Διονύσου. του Θεού Διονύσου, του οποίου πήρε την εικόνα και τη χάρη γι' αυτό και ο Αλέξανδρος τον προσκύνησε σαν Θεό γιατί παρίστανε τον Θεό Διόνυσο τον φίλησε στο στόμα μετά το τέλος της παραστάσεως όταν νίκησε τον αντίπαλό του ο οποίος ήταν από την Αθήνα ο Θεσσαλός καταγόταν βεβαίως από τη Θεσσαλία και του έδωσε δώρο πέντε μικρές πόλεις.

32:57 Η ευκρασία την εποχή του Μεγάλου Αλεξάνδρου, δηλαδή ο πλούτος και η καλλιτεχνική φύση του Μεγάλου Αλεξάνδρου, έκανε τους καλλιτέχνες όταν ήταν φτωχοί αργότερα, στα ελληνιστικά χρόνια, να αναπολούν τον Αλέξανδρο και να λένε τι καλά θα ήταν να ήταν αιώνιος, γιατί τιμούσε τις τέχνες και πραγματικά οι μεγάλοι καλλιτέχνες θα είχαν γίνει κοσμοκράτορες από τα μεγάλα δώρα του μεγάλου Αλεξάνδρου.

33:31 Το πιο ονομαστό δώρο της αρχαιότητας είναι το χρυσό μήλο. Το μήλο δαγκωμένο συμβολίζει τον ερωτικό πόθο. όταν μια κοπέλα δάγκωνε ένα μήλο και το έστελνε με την προξενήτρα ή με την βάγια της σε ένα νέο του έδειχνε συμβολικά τον πόθο της προς αυτόν. Ένα χρυσό μήλο είναι το μήλο της Σέριδος. Ο Βοσκός Πάρης, γιος του βασιλιά Πριάμου και της Εκάβης Είχε εκδιωχθεί από το παλάτι γιατί η μητέρα του όταν μερικές νύχτες πριν τον γεννήσει είχε ονειρευτεί ότι έβγαινε φωτιά από τα σπλάχνα της.

34:24 Και οι προφήτες προφήτευσαν ότι ο γιος της θα έκανε πολύ κακό στην χώρα, θα έκαιγε την τρία. Γι' αυτό το μικρό βρέφος το εξέθεσαν σε ένα δάσος για να το φάνε τα άγρια θηρία Οι βοσκοί περιμάζεψαν τον μικρό Αλέξανδρο, αυτό ήταν το πρώτο του όνομα Γιατί έπρεπε να κρατήσει μακριά του τους ανθρώπους, τους άνδρες Τον μικρό Αλέξανδρο οι βοσκοί τον ονόμασαν Πάρη που σημαίνει από την πύρα, δηλαδή από το ταγάρι, δηλαδή από τον σάκο των βοσκών, από εκεί πήρε την πρώτη του τροφή.

35:12 Ο Πάρης έκρινε ότι η ομορφότερη θεά ήταν η θεά Αφροδίτη και σε αυτήν έδωσε το χρυσό μήλο, το μήλον της Έρηδος, το οποίο έκανε τις άλλες δύο θεές, την Ήρα και την Θεά Αθηνά, δυσμενείς προς τον Πάρη και τους τρώες. Σαν γέρας, σαν δώρο με τη σειρά της, η Θεά Αφροδίτη έδωσε στον Πάρη την ομορφότερη θνητή γυναίκα, τη γυναίκα του Μενελάου την ωραία Ελένη η οποία δημιούργησε και το μεγάλο πρόβλημα και τον Τρωικό Πόλεμο.

35:57 Σε έναν άλλο γάμο τα θεϊκά δώρα ήταν επίσης πολύτιμα στο γάμο του βασιλιά Κάδμου και της αρμονίας. Ο Κάδμος παίρνει την αρμονία την κόρη του βασιλιά Κρέοντα των Θηβών και σαν δώρο ο Ήφιστος προσφέρει το πολυτιμότερο κόσμημα της αρχαιότητας, το δεσμευτικό κόσμημα το περιδέρεο, το κόσμημα της αρμονίας, το οποίο βρίσκεται μέχρι τα ιστορικά χρόνια στους Δελφούς και χάνεται από τους Δελφούς το 338 π.Χ.

36:44 όταν οι Δελφοί κινδυνεύουν από την ομοσπονδία των Βιωτών οι οποίοι προσπαθούν να πάρουν τον πολύτιμο πλούτο της Πιθώνας δηλαδή του Θεού Απόλλωνα στους Δελφούς γιατί αυτοί δυστυχώς δεν έχουν το καλό πέρασμα δια θαλάσσης αλλά η γη τους είναι κέρκοπες, είναι οι 40 κλέφτες οι οποίοι προσπαθούν να πάρουν από τους ταξιδιώτες που πεζή προσπαθούν από τον βορρά ή από την ανατολή να φτάσουν στους Δελφούς.

37:27 Η αμφικτιονία των Δελφών, η πρώτη ιερή συμμαχία όλων των Ελλήνων ζητά τη βοήθεια του Φιλίππου και ο Φίλιππος νικά τους Θηβαίους το 338 π.Χ. με τη μάχη της Χερωνίας όπου στείνει πιθανότατα και το Λιοντάρι σύμβολο της νίκης του. Το περιδέριο της αρμονίας το είχε κάποτε στην κατοχή του ο Πολυνίκης Ο οποίος είναι ο δίδυμος αδελφός του Αιτεοκλή Με τον οποίο μοιράζονται το θρόνο των Θηβών Ανα ένα έτος Ο Αιτεοκλής όμως Ο οποίος κατοικεί στη Θήβα Με την αδελφή του την αντιγόνη Δεν θέλει να επιστρέψει την διοίκηση και τον θρόνο στον αδελφό του τον Πολυνίκη και ο Πολυνίκης στρέφεται με επτά αχαιούς βασιλείς συμμάχους και τον πεθερό του που είναι βασιλιάς του Άργος εναντίον της πατρίδας του, εναντίον του αδελφού του για να πάρει τον θρόνο τον οποίο οι θεοί μοίρασαν ανά ένα έτος στους διδήμους.

38:46 για να πείσει την Ερυφήλη να βοηθήσει, της προσφέρει το πολύτιμο περιδέρεο της αρμονίας. Ο Γλάυκος και ο Διομήδης, δύο ήρωες του Τρωικού πολέμου σε αντίθετα στρατεύματα αντιλαμβάνονται μετά από τις συστάσεις και τη χειραψία που ανταλλάσσουν στο πεδίο της μάχης ότι είναι συγγενείς εκφιλοξενίας, όταν οι προπαπούδες και των δύο ηρώων έχουν φιλοξενήσει ο ένας τον άλλον και έχουν ανταλλάξει τα δώρα της φιλοξενίας.

39:29 Έτσι, σαν δύο καλοί συναθλητές, ανταλλάσσουν τις περικεφαλαίες τους. Τότε μας λέει ο Όμηρος, κάποιος θεός παραζάλισε τον Γλάφκο και αντάλλαξε την πολύτιμη περικεφαλαία του η οποία ήταν ολόχρηση και στύχιζε 100 βόδια με την περικεφαλαία την χάλκινη του Διομήδη από την Σικιώνα η οποία στύχιζε μόνον 7 βόδια. Οι Αχαιοί φεύγοντας από την Τροία αφήνουν ένα τελευταίο δώρο στους Τρώες Όμως ο Λαομέδοντας τους λέει φοβού τους δαναούς και δώρα φέροντας Μέσα στον Δούριο Ήπο το ξύλινο άλογο, το δώρο το οποίο εμπνεύστηκε ο Οδυσσέας κρύβονται 16 άνδρες οι οποίοι θα ανοίξουν την κοιλιά του ξυλίνου αλόγου και θα ανοίξουν από μέσα τις πύλες της Τροίας.

40:42 Ένα τέτοιο κακό δώρο το οποίο αντιλάγει στη Πελοπόννησο μας λέει να είμαστε προσεκτικοί στα δώρα τα οποία μας κάνουν. Ο βασιλιάς της Σπάρτης ο Αρίστον είχε έναν πολύ καλό φίλο τον Άγιτο, ο οποίος είχε νυμφευθεί την ωραιότερη γυναίκα της Σπάρτης. Ο βασιλιάς Αρίστον είχε νυμφευθεί ήδη δύο σύζυγους, με τις οποίες δεν είχε αποκτήσει τέκνα.

41:14 Και μη γνωρίζοντας ότι η Πέτειος ήταν ο ίδιος, ωρέχτηκε και την γυναίκα του φίλου του, την οποία απέκτησε με τον εξής τρόπο. Με όρκους υποσχέθηκαν ότι ο ένας θα έδινε ό,τι πολύτιμο ζητούσε ο φίλος του Και αφού δέθηκαν με όρκους, δεσμεύτηκαν με όρκους Πρώτα ο Άγιτος ζήτησε ό,τι πολύτιμο κοιμήλιο θεωρούσε ότι μπορούσε να αποκτήσει από το βασιλιά της Σπάρτης Ο Αρίστον του έδωσε αυτό που επιθυμούσε ο φίλος του και τότε του ζήτησε τη γυναίκα του Όμως δεν φανταζόταν ότι θα κατέληγε να ζητήσει την αγαπημένη του σύζυγο ο βασιλιάς της Σπάρτης Δεν δέχθηκε αλλά η όρκη τους ήταν δεσμευτική Έτσι του έδωσε τη σύζυγο από την οποία ο βασιλιάς Αρίστον απέκτησε μετά από 10 σεληνιακούς μήνες γιο ο οποίος ονομάστηκε ο γιος του αρεστού του λαού δηλαδή Δημάρατος.

42:35 Εμείς σήμερα θα δώσουμε τα δώρα μας στο Θείο Βρέφος Και ο Χριστός γεννάται σήμερα Τα δώρα τα δικά μας όπως λέει ο Γρηγόριος ο Ναζιανζινός Πρέπει να είναι τα εξής Πρέπει να βαδίσουμε με τον αστέρα να φέρουμε τα δώρα μαζί με τους μάγους, να δοξολογήσουμε μαζί με τους ποιμένες, να χαρούμε μαζί με τους αγγέλους, να ψάλλουμε με τους αρχαγγέλους, ώστε να εκπληρώνεται ο κοινός θρίαμβος των ουρανίων και των επιγείων δυνάμεων.