Όσα Μύθια, Τόση Αλήθεια – Illuminati: Η μυστική αδελφότητα πίσω από τις θεωρίες συνωμοσίας
Όσα Μύθια, Τόση ΑλήθειαΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Μυστικές συναντήσεις, απαγορευμένη γνώση, σύμβολα και θεωρίες για μια αόρατη εξουσία που ελέγχει τον κόσμο. Ποιοι ήταν πραγματικά οι Illuminati; Η Ευγενία Κούκουρα αναζητά την ιστορία των Πεφωτισμένων της Βαυαρίας, της οργάνωσης που ίδρυσε ο Άνταμ Βάισχαουπτ το 1776, και εξερευνά πώς μια ιστορική μυστική εταιρεία μετατράπηκε σε παγκόσμιο συνωμοσιολογικό μύθο. Από τον Διαφωτισμό και τις διώξεις της οργάνωσης έως τα σύγχρονα σύμβολα και τις θεωρίες περί παγκόσμιας κυριαρχίας, ένα ταξίδι στα όρια της Ιστορίας, της μυστικότητας και της ανθρώπινης φαντασίας. Πού τελειώνουν τα ιστορικά γεγονότα και πού αρχίζει η συνωμοσία;
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Χαίρετε κυρίες, κύριοι και παιδιά. Σήμερα θα μιλήσουμε για τους ηλουμινάτι, τους πεφωτισμένους. Αυτούς που κατάγονται από τον ήλιο ή από άλλο ηλιακό σύστημα και αυτούς που φωτίστηκαν κατά τη διάρκεια της ζωής τους. Οι ηλιακοί κατάγονται από τον ήλιο και είναι η γη του, η εγγονή του, η δυσεγγονή του και οι απόγονοι αυτών που κατάγονται από άλλο φως, από μεγάλο φως το οποίο φορούν πάνω στα κεφάλια τους για να επιδεικνύουν ότι είναι απόγονοι του μεγάλου ήλιου, του μεγάλου φωτός και άλλοτε λάμπουν τα μάτια τους σαν μικρή ύλη στα πρόσωπά τους.
Και για αυτούς που φωτίστηκαν κατά τη διάρκεια της ζωής τους, όπως ήταν παραδείγματος χάρη οι διώσκουροι, η γη του Διός ο Κάστορας και ο Πολυδεύκης που ακτίδες φωτός, αστέρια έπεσαν πάνω στα κεφάλια τους όταν ταξίδευαν με την Αργό και κινδύνεψαν σε μια μεγάλη θαλασσοταραχή. Τότε όλοι οι Αργονάφτες προσευχήθηκαν για τη διάσωσή τους και ιδιαίτερα οι Διόσκουροι οι οποίοι ήταν και γη του Διός και έλμες φωτεινές ακτίδες έπεσαν στα κεφάλια τους, όχι για να τους σκοτώσουν αλλά στάθηκαν πάνω από αυτά και σταμάτησε η μεγάλη τρικυμία, η μεγάλη θαλασσοταραχή.
διασώθηκαν οι αργονάφτες και έκτοτε όχι μόνο οι αργονάφτες αλλά και οι αρχαίοι Έλληνες όλοι θεώρησαν ότι στις τριγυμίες, στις φουρτούνες προστάτες τους μπορούσαν να τους σταθούν οι διόσκουροι, οι πεφωτισμένοι, οι λουμινάτοι. Για τα σύμβολα των ηλιακών μας μιλάει ο Βυργίλειος στην Ενιάδα. Φτάσανε οι ρηγάδες, έφτασε και ο Λατίνος Σε αμάξι επάνω με άτια τέσσερα και συνοδεία μεγάλη Της τραυτερή του κόμη δώδεκα χρυσές ακτίδες ζώναν Του ήλιου του παππού του σύμβολα Κίρκη άλλοτε θεωρείται αδελφή και άλλοτε θεία της μύδιας Όταν οι αργονάφτες έφτασαν στο νησί της Κίρκης, τους υποδέχτηκε με τα τέραθα, τους μεταλλαγμένους, τους οποίους είχε μαγέψει με το μαγικό της ραβδί.
Τέτοια πλάσματα φτιαγμένα από ποικίλα μέλη είχε βλαστήσει και η ίδια η γη από την παλιά λάσπη όταν δεν είχε ακόμη στερεοποιηθεί κάτω από τον στεγνό αέρα και ούτε οι ακτίδες του καυτού ήλιου είχαν πάρει τόσο πολύ την υγρασία της Ο χρόνος όμως τα συντέριαξε και τα έφερε σε σειρά Έτσι λοιπόν τα άμορφα πλάσματα ακολουθούσαν την Κίρκη και οι ήρωες κατελήφθησαν από απέραντο δέος.
Αμέσως όλοι βλέποντας την Κίρκη στη διάπλασή της και στην όψη, οι στεφιείν οι στόματα στα μάτια της, εύκολα κατάλαβαν πως ήταν αδελφοί του Αιήτη. Μες στο μυαλό της Κίρκης είχε μπει η φρικτή ανάμνηση των ονείρων της καθώς σκεφτόταν και ήθελε να ακούσει τη φωνή της Μίδιας, τη γλώσσα της γενιάς της Όταν την είδε να σηκώνει τα μάτια από τη γη «Πάσα γάρ η ελίου γενέη, αρή δηλωσιδέσθε Ιεν»
Γιατί όλοι όσοι ανήκουν στη γενιά του ήλιου διακρίνονται καθαρά από το λαμπύρισμα των ματιών, επί βλεφάρων από στιλώθη μαρμαριγίσι, που στέλνουν μακριά όμοια με ακτίδα χρυσαφιού. Και η Μίδια απάντησε σε όλες τις ερωτήσεις μιλώντας κολχίδα γύριν μιλυχίως. Τα ηλιακά μάτια λέει ο μύθος ότι είναι γαλανού χρώματος Γι' αυτό και αργότερα μάτιαζαν, δηλαδή ευάσκαναν, δηλαδή προκαλούσαν κακό είτε από κοντινή απόσταση είτε εξ αποστάσεως, είτε με τη σκέψη τους αυτοί οι οποίοι ήταν γαλανωμάτες Για τα μαγικά ηλιακά μάτια της Μύδιας μας μιλάει ο Απολώνιος Σορόδιος στο έργο του για την αργοναυτική εκστρατεία Με τα μάτια της η Μύδια μάγεψε και κατέστρεψε τον γίγαντα, το ρομπότ του Δεδάλου στην Κρήτη, τον Τάλο Εκείνη η Μύδια τότε έφερε μια πτυχή από τον πορφυρό της Πέπλο γύρω από τα μάγουλά της και ανέβηκε στο κατάστρωμα της Αργούς Εκεί με ύμνους παρακαλούσε τις μοίρες που παίρνουν τις ψυχές τις γρήγορες σκύλες του Άδη που πετούν στον αέρα και καταδιώκουν τους ζωντανούς
Ο γονατισμένη προσευχήθηκε και τρεις φορές της κάλεσε με ύμνους και τρεις με προσευχές. «Θεμένη δε κακό νόον» και έβαλε κακό στο νου της. «Εχθοδοπήσην όμασι, χαλκίει ο τάλο εμέγυρεν ο πόπας» και με τα μάτια της εχθρικά μάγεψε τα μάτια του χάλκινου τάλου. Λευγαλέον δε επί υπρήεν χώλων, και οργή καταστροφής αναμασώντας εναντίον του, εκ δε άδειλα δίκυλα προίαλεν επιζάφελον κοτέουσα.
Του έστειλε άγνωστες τρομακτικές οπτασίες. Και έτσι με την φθονερή της φωνική ματιά, η Μίδια κατέστρεψε τον τάλο, του μάγεψε τα μάτια, έλειωσε το μολύβι που έκαιγε μέσα στις φλέβες του τις μετάλληνες και έτσι η πολυφαρμακέουσα, αυτή που γνώριζε τα πολλά φάρμακα μύδια, έκανε με τα μάτια της ένα μαγικό κόλπο που κατέστρεψε την υπερδύναμη που είχε φτιάξει για προστασία του νησιού της Κρήτης, ο Δέδαλος, ο οποίος ήταν ένας πολυμήχανος Αθηναίος.
Οι κόρες του ήλιου σύμφωνα με τον Γιάσονα ο οποίος τις είδε κατά τη διάρκεια του ταξιδιού του στην αργοναυτική εκστρατεία είναι η Λάμμουσα, η Λαμπετό και η Φαέθουσα δύο φωτεινές κόρες που έβοσκαν τα κοπάδια του ήλιου στο νησί του Στα δροσερά λιβάδια η Φαέθουσα η πιο μικρή έβοσκε τα πρόβατα κρατώντας το χέρι της ασημένιο ραβδί και η Λαμπετία έβοσκε τα βόδια και ακολουθούσε κρατώντας αστραφτερή οριχάρκινη βουκέντρα Ενώ ο Νόνος στα Διονυσιακά του για τις ηλεκτρίδες κόρες, δηλαδή τις κόρες του ήλιου του Φαέθωνα, του άλλου ήλιου που έπεσε μέσα στη γη και φέγγει στο κύλο της, για τα μάτια τους λέει ότι είναι ηλέκτρινα, δηλαδή ηλιακά και μοιάζουν στο χρώμα με το ήλεκτρον ή και χρυμπάρι, το ρετσίνι από τα πέφκα που σταλάζει στους ωκεανούς, στις θάλασσες, στις λίμνες και τα ποτάμια και γίνεται το χρυσό πετράδι του ήλιου.
Ναι, εκλυπαρώ κοντά στο ρεύμα του ηρίδανου, ας είμαι κι εγώ μια από τις ηλιάδες. Τότε θα στείλω πυκνά εκ βλεφάρων ηλεκτρα. πολλά και χρυμπαρένια ήλεκτρα απ' τα βλέφαρά μου και θα ενώνω με τις θρηνητικές κορφές των δένδρων τα περίπλοκα φύλλα της γειτονικής μου λεύκας. Και η Σεμέλη κατάγεται από τον ήλιο. Είναι κι αυτή μια κόρη του ηλίου με την οποία γεννά ο Δίας τον Διόνυσο.
Η Σεμέλη βέβαια δεν είχε τη χαρά να γίνει μητέρα του Διονύσου γιατί κάηκε από το σφιχτό αγκάλιασμα του Διός ο οποίος με την πραγματική του ηλιακή μορφή όχι μόνο τη λάμψη αλλά και τον καύσωνα Την κατέκαυσε όταν αυτή του ζήτησε να κοιμηθούν με όλο το μεγαλείο του Ιδιός σαν Θεός και όχι με την ανθρώπινη μορφή που συνευρίσκεται μαζί της.
Οι ηλεκτρίδες δεν παντρεύτηκαν ποτέ. Γι' αυτό και το ήλεκτρον ή και χρυπάρι που βγαίνει από τα μάτια τους από τα πέφκα που έχουν τις ρίζες τους στη γη. Στη γη όπου φέγγει ο άλλος ήλιος, χρησιμοποιείται από τους αρχαίους Έλληνες στους τάφους των νέων, οι οποίοι πέθαναν χωρίς να νυμφευτούν και των κορασίδων που πέθαναν χωρίς να παντρευτούν.
Έτσι παντρεύονται με το θάνατο στον άλλο κόσμο Έχουν τον ήλιο μαζί τους στην άλλη ζωή Για τον ήλιο μιλάει ο μύθος για την νήσο Ρόδο Η Ρόδος το τριαντάφυλλο είναι το όνομα του νησιού μιας κόρης που ζούσε σε αυτό το νησί όταν άρχισε να προβάλλει από τα κύματα και όταν ο ήλιος γυρνώντας πίσω στο παλάτι του, στον Όλυβο είδε ότι στη μοιρασιά του κόσμου μετά τον κατακλυσμό αυτός δεν είχε πάρει το μερίδιό του.
Ο Δίας λυπήθηκε που δεν τον σκέφτηκε και του είπε ότι την άλλη μέρα μπορούσε να ξαναμοιράσει τον κόσμο. Ο ήλιος όμως προτίμησε να πάρει και να γίνει θεός ενός νησιού, της Ρόδου, όπου με τις ακτίδες του απάλυνε τα λασπωμένα νερά, τα έκανε έφορα και παραγωγικά και εκεί με την Ισορόδο γέννησε τους οκτώ γιους του, κατάλληλους επτά, γιατί ο κυριότερος, η πιο μεγάλη ακτίδα που έρχεται από τον ουρανό, είναι ο πατέρας Ήλιος.
Οι Ηλιάδες ήταν επτά των αριθμών και με τον ίδιο τρόπο έγιναν και οι υπόλοιποι αυτόχθονες λαοί Ως συνέπεια αυτών των γεγονότων το νησί της Ρόδου θεωρήθηκε ιερό νησί του ήλιου και οι Ρόδοι διατήρησαν στη συνέχεια τη συνήθεια να τιμούν περισσότερο από όλους τους θεούς τον ήλιο ως ιδρυτή της γενιάς τους Οι επτά γη του ήλιου ήταν ο Οχυμός, ο Κέρκαφος, ο Μάκαρ, ο Ακτής, ο Τενάγης, ο Τριώπας και ο Κάνδαλος και μια θυγατέρα η Ηλεκτριόνη η οποία παρθένος ακόμη έφυγε από τη ζωή και δέχτηκε τιμές ηρωίδας.
Ο Μάκαρ κατοίκησε στη Λέσβο, ο Κάνδαλος στην Κώ και ο Ακτής με πλοία έπλευση για την Αίγυπτο όπου ίδρυσε την λεγόμενη Ηλιούπολη στην οποία έδωσε το όνομα του πατέρα του. Από αυτόν έμαθαν οι Αιγύπτιοι τα θεωρήματα της αστρονομίας. Ο Ηρόδοτος λέει ότι στην ηλιοπολή της Αιγύπτου, στην πόλη του ήλιου, κάθε 500 χρόνια ερχόταν ένα πουλί, ο Φίνικας.
Το Φίνικα δεν τον είδε ο Ηρόδοτος Αλλά μας περιγράφει πως είναι τα αγάλματά του εκεί Και πως οι Αιγύπτοι από την προφορική και γραπτή τους παράδοση Παραδίδουν τη μορφή του και την ταφή του πατέρα του που γίνεται στην Αίγυπτο τον οποίο μεταφέρει με ένα αυγό. Ο Φίνικας κάθε πεντακόσια χρόνια εκεί. Κάθε πεντακόσια χρόνια, σύμφωνα με τα λεγόμενα των ηλιοπολιτών, έρχεται, λένε, ο Φίνικας στο μέρος του, τα φτερά του είναι χρυσόχρωμα και άλλα είναι ερυθρά.
Στο μέγεθος και την εξωτερική του εμφάνιση μοιάζει πολύ με αητό Το σώμα του πατέρα του το μεταφέρει από την Αραβία Περιτυλιγμένο με σμύρνα και το θάπτει μέσα στο ιερό του ήλιου Τη σμύρνα την πλάθει σαν ένα μεγάλο αυγό Τόσο ώστε να είναι σε θέση να το μεταφέρει Ο ήλιος είπε στους Αιγύπτιους αστρονομικά φαινόμενα και πληροφορίες και εκεί στο ιερό του, στην Ηλιούπολη, οι ιερείς έκαναν την καταμέτρηση του χρόνου.
Εκεί μετρήσανε τον χρόνο και τον διήρεσαν σε 12 μέρη στον κύκλο των εποχών οι οποίες το αποτελούν. Αυτά λένε ότι τα ανακάλυψαν με τη βοήθεια του ήλιου, ο οποίος τους έδειξε τρόπους να μελετήσουν τα αστέρια. Σε διάστημα 11.340 ετών, το οποίο μέτρησαν στο ναό του ήλιου, μετά τη βασιλεία του ιερέα του Ιφέστου, «Κανένας Θεός δεν εμφανίστηκε σύμφωνα με τα λεγόμενά Τους με ανθρώπινη μορφή και σε αυτό το χρονικό διάστημα ο ήλιος ανέτειλε τέσσερις φορές έξω από τη συνηθισμένη του θέση».
Δηλαδή δύο φορές ο ήλιος ανέτειλε από τη Δύση και δύο έδισε στην Ανατολή. Σε αυτές τις περιόδους τίποτε δεν μετευλήθη στην Αίγυπτο. ούτε σε εκείνα τα οποία παράγονται από τη γη, ούτε σε εκείνα τα οποία δίνει ο ποταμός, ο νήλος ούτε σε αυτά που αφορούν νοσήματα, ούτε τα σχετικά με το θάνατο. Εκτός από το ναό της Κίρκης, στο νησί της, το οποίο φέγγει ο ήλιος, ο πατέρας της Υπάρχουν και άλλες πληροφορίες ότι το νησί του Απόλλωνα στις υπερβόρειες χώρες έχει τον μεγάλο σφαιροειδή ναό του Θεού Αυτό το νησί βρίσκεται στον ωκεανό, μας λέει ο Διόδωρος ο Σικελιώτης προς την Αρκτική και κατοικείται από τους υπερβόρειους που ονομάζονται έτσι επειδή ο τόπος τους βρίσκεται πέρα από το σημείο που φυσάει ο βοριάς και επειδή η γη του είναι γόνιμη και παράγει τα πάντα.
Σύμφωνα με τον μύθο, σε εκείνο το νησί γεννήθηκε η Λυτώ, η μητέρα του Απόλλωνα και της Αρτέμιδος, Γι' αυτό και εκεί τιμούν τον Απόλλωνα περισσότερο από όλους τους θεούς. Οι κάτοικοι μοιάζουν με ιερείς του Απόλλωνα, επειδή καθημερινά υμνούν συνέχεια αυτόν τον Θεό με ψαλμωδίες και του απονέμουν εξαιρετικές τιμές. Στο νησί υπάρχει και μεγαλοπρεπές τέμενος του Απόλλωνα και αξιόλογος ναός, σφαιροειδή το σχήμα του.
Σφαιροειδής στο σχήμα, διακοσμημένος με πολλά αναθήματα Αλλά υπάρχει και ιερή πόλη αφιερωμένη σε αυτόν το Θεό Οι περισσότεροι κάτοικοι είναι κιθαριστές Και ψαίνουν συνέχεια στο ναό ύμνους με τη συνοδεία της κιθάρας Και δοξάζουν τα έργα του Οι κορχοί οι οποίοι κατάγονται από τον ήλιο Δεν έθαβαν τους νεκρούς τους μέσα στη γη αλλά τους άφηναν κάτω από το βλέμμα του πατέρα τους, του ήλιου.
Κρεμούσαν τα σάββανα με τους νεκρούς τακτοποιημένους μέσα σε κυρίες, μέσα σε κέρινα υφάσματα, πάνω στα δέντρα για να ξεραθούν κάτω από τον ήλιο και όχι μέσα στη γη, γιατί ανήκαν σε αυτόν τον Θεό, τον Θεό του Φωτός. Και κάτω από Αυτόν έπρεπε να φύγουν και από Αυτή για την άλλη ζωή, μέσα στο φως. Εκτός από τους θεούς και τους απογόνους τους, τους ηλιακούς, Υπάρχουν και τρόποι να μοιηθεί κάποιος στα ηλιακά μυστήρια, δηλαδή να γίνει ηλιοφωτός πάνω στη γη μας.
Και οι δάσκαλοι του φωτός βρίσκονται σε ένα ψηλό βουνό. Εκεί βρίσκονται οι πεφωτισμένοι ή οι λουμινάτοι, τους οποίους επισκέφθηκε ο Μέγας Αλέξανδρος, τους οποίους επισκέφθηκε ο Φιλόστρατος και από τις περιγραφές του Ψευδοκαλυσθένη και του Απολωνίου Διανέα θα δούμε πώς μπορεί κανείς, αν μπορεί, να μοιηθεί στα μυστήρια του φωτός.
Ο Αλέξανδρος ως περαστήρ λαμπρός εξ ουρανού Ο Αλέξανδρος σαν λαμπρό αστέρι από τον ουρανό Ανίων την οδόν μόνος Ανεβαίνοντας μόνος του το δρόμο Έχων φως άπειρον έμπροσθεν Έχοντας μπροστά του άπειρο φως Και εισουδέν φεύγων η γήτο τους πέρσας και φεύγοντας οδηγούσε τους Πέρσες στο ουδέν, στο πουθενά. Όταν ο Αλέξανδρος επισκέφτηκε το ναό του Ήλιου στην Αίγυπτο, ο ιερέας τον ονόμασε παιδί του Διός.
Τούτον παιδα εμών πάντες είναι εννοείται. Τούδε τούνομα δοθεί πόλη τίδε. Αυτόν θα τον θεωρήσετε ως γιό μου. Το όνομά του θα δοθεί σε αυτήν εδώ την πόλη, την Αλεξάνδρεια Τον πύργο της Βαβέλ, τον πύργο της Βαβυλώνας τον είδε ο Ηρόδοτος Τον 5ο αιώνα π.Χ. Μας περιγράφει ότι ήταν οκτώ πύργοι ο ένας πάνω στον άλλον Και για να ανεβεί κανείς προχωρούσε πάνω σε μια περιφερειακή γύρω-γύρω από τον πύργο σκάλα, με σκιάδια, με παλκόνια, στα οποία υπήρχαν καθίσματα, στα οποία μπορούσε να ξεκουραστεί πριν φτάσει στο ψηλότερο μέρος του πύργου, όπου υπήρχε χρυσή τράπεζα, στην οποία έβαζαν το φαγητό για να φάει ο ήλιος εκεί, όταν επέστρεφε στην Δύση για να ξεκουραστεί και να κοιμηθεί μαζί με μία ιέρια παρθένου ή μία ηλικιωμένη αργότερα η οποία έμενε μαζί του για να του σερβίρει το φαγητό και να του φτιάξει το κρεβάτι στο οποίο κοιμόταν σκοτεινός τη νύχτα για να ανατείλει και να φέξει τον πλανήτη την επόμενη μέρα.
Και τους Χαλδαίους εν αυτό τα στον άστρον πεποιήστε παρατηρήσεις ακριβώς θεωρουμένων των Τεανατολών και Δύσεων διά το του κατασκευάσματος ύψος. Οι Χαλδαίοι στη Βαβυλώνα είχαν κατασκευάσει τον πύργο του ήλιου, τον πύργο της Βαβέλ, ένα αστεροσκοπείο από το οποίο παρατηρούσαν τις ανατολές και δύσεις του ήλιου και άλλα αστρονομικά φαινόμενα.
Η πηγή του ήλιου η οποία αναφέρεται στον Ηρόδοτο είναι μία πηγή στο αμμόνιο, μία πηγή αμμονίας. Για την πηγή του ήλιου μας λέει ο Ηρόδοτος ότι μόλις σκοτεινιάσει η μέρα το νερό γίνεται χλιαρό, ενώ στη συνέχεια γίνεται θερμότερο και γύρω στα μεσάνυχτα θερμαίνεται τόσο πολύ ώστε κοχλάγει. Μετά τα μεσάνυχτα αρχίζει να ψήχεται μέχρι την αυγή.
Ο ήλιος έχει το ιερό του και την τράπεζά του την οποία επισκέφθηκε ο Αλέξανδρος σύμφωνα με τον ψευδοκαλυσθένη Αλλά ο ιερέας τον έδιωξε από εκεί και του είπε να μην προσπαθήσει να γίνει Θεός Ο ιερέας του ήλιου ήταν αιθίωπας και φορούσε έναν καθαρό κίτρινο χιτώνα. Μίλησε βαρβαρικά και τους είπε να φύγουν από εκεί. Τους Ιλουμινάτι επισκέφθηκε ο Αλέξανδρος και μίλησε μαζί τους.
Ενώ ο φιλόστρατος, ο οποίος κατοίκησε για αρκετό καιρό με τους Ινδούς Ιλουμινάτι, έχει να αναφέρει θαυμάσια πράγματα τα οποία μπορούσαν να κάνουν με τη σκέψη τους και με τα χέρια τους. Ή τα μαγικά τους ραβδιά ή τα μαγικά τους δαχτυλίδια. Τι είναι η μάγη? Σοφή μεν, αλλού πάντα. Σοφή, αλλά όχι σε όλα. Θα μπορούσα να δώσω λύσεις σε απορίες και σε δύσκολα προβλήματα.
Ούγη γνώσκον τα πρακτέα μόνον, γιατί όχι μόνο γνωρίζω τι πρέπει να κάνουμε, αλλά και προγιγνώσκω, αλλά και προβλέπω. Στο βουνό των θεών, πιθανότατα στα Ιμαλάιε, στέκεσαι πάνω στον απέραντο θείο μηχανισμό. Μπορείς να αγγίξεις τον ουρανό, τον ήλιο και τη σελήνη με το ραβδί σου, τόσο κοντά τους. Τους ηλουμινάτοι, είτε θέλουν αυτοί, είτε θέλει ο Θεός, δημιουργούνται προσημείες, δηλαδή σημεία στον ουρανό που δείχνουν την παρουσία ενός πεφωτισμένου.
Έτσι όταν ο φιλόστρατος περιγράφει την είσοδο του Απολώνιου Τιανέα στην Ολυμπία λέει ότι εμφανίστηκε εν εθρία, νο ο ουρανός ήταν κατά γάλαζος ένας κεραυνός ο οποίος δεν έπεσε πάνω στη γη, αλλά έμεινε μετέωρος όση ώρα βρισκόταν στην Ολυμπία ο Απολώνης. Οι θεοί γνωρίζουν τα μελούμενα. Οι άνθρωποι γνωρίζουν αυτά που συμβαίνουν στο παρόν και οι σοφοί όσα πλησιάζουν.
Το καιρό που βρισκόταν στην Ελλάδα και έκανε ομιλίες παρουσιάστηκε στον ουρανό δύο σημεία τη αυτή. Το εξής θεϊκό σημάδι. Τον του ηλίου κύκλων περιελθών στέφανος θεϊκός ήριδη την ακτίνα η μαύρου. Ένα στεφάνι που έμοιαζε με ουράνιο τόξο κύκλωσε τον ήλιο και ξυσκοτήνιασε το φως του. Ο Απολώνιος εξήγησε το φαινόμενο και είπε «Θάρι, έστε γαρτί εκ της νυχτός ταύτης φως».
Αυτή τη νύχτα θα την ακολουθήσει κάποιο φως. Ο Διόνυσος, σύμφωνα με τον Φιλόστρατο, όταν προσπάθησε να καταλάβει τη χώρα των Ιλουμινάτι, των πυφωτισμένων, είχε μαζί του τους πάνες και τους διέταξε να παράγουν σεισμό. Ο μύθος λέει ότι οι πάνες με την καταγωγή τους από την Αρκαδία μπορούσαν να παράγουν σεισμό όταν ήθελαν Αλλά οι πεφωτισμένοι, οι Ιλουμινάτιοι τους κεράβνοσαν με ένα κεραυνό που έριξαν από το ψηλό βουνό τους Οι πάνες ως προσεισμόν ικανούς ήταν ικανοί να προκαλούν σεισμό Όμως οι σοφοί χτύπησαν τους πάνες με κεραυνό Και αυτοί έπεσαν ο ένας πάνω στον άλλο Εκεί ζουν οι ίδιοι φανεροί ή αφανείς Ή όπως θέλουν και φανεροί και αφανείς Εκεί ο φιλόστρατος μας λέει ότι ο Απολώνιος Στην κορυφή αυτού του βουνού Είδε ελληνικά αγάλματα Είδαν και αγάλματα θεών Ήταν αρχαιότατα ελληνικά αγάλματα της θεάς Αθηνάς Πολυάδος, του Δηλίου Απόλλωνα, του Λιμνιαίου Διονύσου από τις λίμνες των Ρητών κοντά στην Ηλευσίνα, του Αμικλαίου Διονύσου από την Λακωνία και λένε ότι οι Ινδοί οι οποίοι κατοικούν στο μέσο της Ινδικής εκεί
και θεωρούν την κορυφή οφθαλμών αυτού του βουνού. Οι Ιλουμινάτοι μπορούν να προκαλέσουν όταν θέλουν βροχές, καταιγίδες, σεισμούς, κεραυνούς και τσουνάμι. «Ον βροντε και ανέμον όντε, με βροχή και με ανέμους». Τσουνάμι όμως, σύμφωνα με τον Πλούταρχο, είχε παράξει, είχε δημιουργήσει και ο Βελερεφόντης στην Ιεράπολη, την Ιερή Πόλη, τα Ιεροσόλυνα.
Όταν ο βασιλιάς δεν ξεπλήρωσε τις χάρες που του έκανε Ο Ιωβάτης, ο οποίος είχε αναθέσει στο Βελερεφόντι τρία μεγάλα αθλήματα Τρεις μεγάλους άθλους Να πολεμήσει τις Αμαζόνες Να σκοτώσει και να εξαφανίσει τη Χήμερα και να πολεμήσει και να κατανικήσει τους Σόλυμους και όλα αυτά τα επέτυχε ο Βελερεφόντης και δεν πήρε την ανταμοιβή του.
Τότε έστειλε τα νερά της θάλασσας για να πνίξουν την πόλη την ιερή. Οι γυναίκες που σώθηκαν εμφανίστηκαν στον Βελερεφόντη, σήκωσαν τα ενδύματά τους και του έδειξαν τα γεννητικά τους όργανα δηλαδή πείραξε εμάς, μην πειράζεις, μην σκοτώνεις τα παιδιά μας ντράπηκε ο Βελερεφόντης και απέστηρε τα νερά του τσουνάμι Την χώραν άκαρπον γενέστε και ακόνητον Την χώρα την έκανε άκαρπη να μην δίνει καρπούς κατευξάμενος αφού καταράστηκε.
Κύμα δε διαρθέν επέκλυζε την γη και υψώθηκε κύμα και κατέκλυσε την ξηρά. Και θέαμα δινώνει και το θέαμα ήταν φοβερό. Επομένεις μετεώρου της θαλάσσης και αποκρυπτούσεις το πεδίο. Καθώς η θάλασσα ακολουθούσε φουσκωμένη στον αέρα και σκέπαζε την παιδιάδα. Και όταν τράπηκε ο βελερεφόντης, έφυγε και μαζί του απέσυρε και τα νερά και έγινε πάλι ζωντανός, έφορος και παραγωγικός αυτός ο τόπος.
Έναν ηλουμινάτη μας περιγράφει ο φιλόστρατος, ο οποίος ανάμεσα στα φρύδια του είχε κάτι λαμπρό που έφεγε σαν τον ήλιο και τη σελήνη. Αργότερα οι Έλληνες στην Αίγυπτο φορούσαν τα σύμβολα του ήλιου και της σελήνης σαν φυλαχτά κάτω από τους λαιμούς τους. το μισοφέγγαρο για τα κορίτσια και το ολόκληρο φεγγάρι ή τον ήλιο τα αγόρια.
Οι αληθινοί σοφοί κατοικούν μεταξύ των ποταμών Ήφαση και Γάγη. Την οχυρωμένη περιοχή που κατοικούν εκείνοι κανείς δεν μπόρεσε να κατοικήσει γιατί δεν συνάπτουν μάχη με τους επιτιθέμενους, διασημείεστε και σκυπτής βάλλοντες αποκρούονται, αλλά ρίχνουν κακούς ιονούς και κεραυνούς για να τους αποκρούσουν, επειδή είναι άνθρωποι ιεροί και αγαπητοί στους Θεούς.
Πριστήρες αυτούς απεώσαντο και βροντέ Κάτω στρεφόμενε και εμπίπτουσε τις όπλες Και τους απόθυσαν με καταιγίδες και βροντές Κου στρέφονταν προς τα κάτω και έπεφταν στα όπλα Αυτό έκαναν σε όσους τους επιτέθηκαν Για έναν πεφωτισμένο Μας μιλά ο ψευδοκαλυσθένης για τον βασιλιά της Αιγύπτου, τον Εκτανεβό, ο οποίος έκανε προχωρημένα μαγικά στο παλάτι της Πέλλας, όπου μέσα σε μία λεκάνη έβαλε καραβάκια και έκανε ένα πόλεμο μακριά από την πατρίδα του με δικά του καράβια και εχθρικά καράβια βουντού, τα οποία βούλιαξε τα εχθρικά και έδωσε την νίκη στα δικά του με έναν τρόπο που μαγικά περιγράφει ο ψευδοκαλισθέ.
Έπλασε από κερί πλιάρια και ανθρωπάρια και τα έβαζε μέσα στο νερό και στέκονταν όρθιος και επεκαλύττω τους θεούς με άσματα και τα αέρια πνεύματα και τους καταχθόνιους δαίμονες. Και με τα άσματα και τα ξόρκια ζωντάνεψαν τα ανθρωπάρια μέσα στη λεκάνη και έτσι πνίγονταν. Και μόλις πνίγονταν τα ανθρωπάρια μέσα στη λεκάνη και τα αληθινά πλοία των επιτιθεμένων εχθρών βούζαζαν κι αυτά.
Χάριν στη μεγάλη πείρα του ανδρός τη μαγική τέχνη. «Εν ειρήνι ουν διατέλει αυτού το βασίλειον» Έτσι το βασίλειό του διατελούσε πάντα εν ειρήνι Ο Πολώνιος έμεινε τέσσερις μήνες με τους πεφωτισμένους και τις εντυπώσεις του περιγράφει ο φιλόστατος «Κατενόησε τα πάντα, τα φανερά και τα απόρριτα» Τον ξεπροβόδησαν και καλοτύχησαν και τους εαυτούς τους και εκείνον.
Αφού τον ασπάστηκαν του είπαν «Και Θεόν της πολλής είναι δόξη, ότι από πολλούς θα θεωρείται Θεός, όχι μόνο μετά το θάνατό του, αλλά και όσο ζει». Ο Απολώνιος τους είπε «Ήρθα σε εσάς πεζός και μου δώσατε την θάλασσα. με κάνατε κοινωνό τη σοφία σας και μου δώσατε τη δυνατότητα δια του ουρανού πορεύεστε να πορευθώ μέσω του ουρανού μη μάτιν έπιον του ταντάλου δεν ήπια άδικα απ' το ποτό του ταντάλου και ανεχώρησε έχοντας κερδίσει μεγάλο θησαυρό και εκτίμηση ανάμεσα σ' αυτούς «Την σοφίαν τιμώσιν, κουτιμούν τη σοφία».
Έχοντας δεξιά τον Γάγγι και αριστερά τον Ήφεση, κατέβαινε προς τη θάλασσα, η οποία απήχε δέκα ημερών δρόμο από τον Ιερό Λόφ. Πώς ζουν οι Ιλουμινάτοι για τη ζωή τους, έχουμε την περιγραφή από τον Φιλόστρατο, όπως τους είδε και έζησε μαζί τους ο Απολώνιος. Η ζωή των Ιλουμινάτη. Κοιμούνται χαυμενία κατά γης και στρώνουν το έδαφος με πόες όσες μπορούν να μαζέψουν.
Μετεοροπορούνται. Προχωρούν μετέωροι σε ύψος δύο πύχεων από τη γη. όχι για να θεωρηθούν θαυματοποιοί, κάτι που αποφεύγουν αλλά αφήνοντας τη γη και προχωρώντας μαζί με τον ήλιο θεωρούν ότι πράττουν κάτι ευπρόσδεκτο προς το Θεό Την φωτιά που αποσπούν από τις ακτίδες του ήλιου αν και είναι πραγματική ούτε πάνω σε βωμό την ανάβουν, ούτε τη φυλάνε σε φούρνους αλλά όπως οι λάμψεις ανακλώνται από τον ήλιο και το νερό έτσι και η φωτιά φαίνεται μετέωρη και κινούμενη στον εθέρα.
Παρακαλούν τον ήλιο ώστε οι εποχές που αυτός κυβερνά να έρθουν στη γη με την ώρα τους και η ινδική χώρα να ευημερεί. Την νύχτα παρακαλούν την αχτίδα του φωτός να μη δυσανασχετεί με το σκοτάδι και να μείνει όπως ακριβώς την έφεραν. «Εν τη γητε είναι και ουκ εν τη γη» «Βρίσκονται στη γη και όχι πάνω σ' αυτήν» «Είναι ατυχίστος τε τυχισμένη»
«Είναι περιτυχισμένη χωρίς τύχη» «Φανερώνει τον αέρα κάτω από τον οποίο ζουν» «Αν και φαίνεται πως ζουν στο ύπεθρο» «Σηκώνουν από πάνω του σκιά» Δεν βρέχονται όταν βρέχει και είναι κάτω από τον ήλιο όποτε το θελήσουν. Μηδέν και κτημένους τα πάντα έχουν. Χωρίς να έχουν αποκτήσει τίποτε έχουν τα πάντα. Έχουν αμμιέχουσι. Έχουν όσα δεν έχουν.
Φορούν δαχτυλίδι και κρατούν ράβδο με την οποία μπορούν να καταφέρουν τα πάντα Δύναστε πάντα Και τα δύο θεωρούνται απόρριτα Οι ικανότητες των Ιλουμινάτη Από τη φύση του κατάλληλος για φιλοσοφία προς φιλοσοφία Υπερπάντας ανθρώπους είναι δυνατός και γενναίος στο σώμα μπορεί να υπομείνει τη φωτιά και κάθε τομή άτομο. Η πηγή του καθαρμού.
Οι πεφωτισμένοι πήγαν σε μια πηγή που έμοιαζε με την δίρκη της βιωτίας. Γυμνώθηκαν και έπειτα άλυψαν τα κεφάλια τους με ένα φάρμακο ηλεκτρόδες σαν και χρυμπάρι το οποίο ζέστηνε τόσο πολύ ώστε το σώμα τους έβγαζε ατμούς. Και ο ιδρώτας τους έβγαινε χωρίς να στάζει, όπως ακριβώς το σώμα αυτών που κάνουν ατμόλουτρο. Καθάπερ τον πυρή λουωμένων.
Έπειτα βούτηξαν στο νερό και αφού πλήθηκαν, προχώρησαν προς το ιερό στεφανωμένοι και ψάλλοντας ύμους. Στάθηκαν κυκλικά χορού σχήματοι σαν χορός θεάτρου και αφού τοποθέτησαν κορυφαίο τον αρχαιρέα ή άρχα χτύπησαν τη γη με όρθια τα ραβδιά τους Η προσευχή Η γη κυρτώθηκε σαν κύμα και τους σήκωσε δύο πύχης ψηλά στον αέρα Αυτοί έψαλαν οδοί παρόμοια με τον πεάνα του Σοφοκλή που ψάλλουν στην Αθήνα προς τιμήν του Θεού Ασκληπιού.
Ο προορισμός των Ιλουμινάτη. Αρετήν πάσαν και το είναι με τον αυτόν το ηλίο. Κάθε αρετή και την ταύτισή μου με τον ήλιο. Όταν έφυγε ο Απολώνιος από τους πεφωτισμένους, του έδωσαν ένα ραβδί και επτά δαχτυλίδια τα οποία φορούσε στα χέρια του με τα ονόματα των επτά θεών τα οποία έχουν μείνει μέχρι σήμερα Ο Γιάρχας έδωσε στον Απολώνιο επτά δαχτυλίδια με τα ονόματα των επτά αστέρων Αυτά ο Απολώνιος τα φορούσε ένα-ένα σύμφωνα με τα ονόματα των ημερών.
Κρόνος Σατούρνους Σάτερντει Κυρίες, κύριοι και παιδιά, πολλοί σήμερα θέλουν να γίνουν πεφωτισμένοι. Άλλοι παριστάνουν τους πεφωτισμένους. Η αλήθεια που κρύβει ο μύθος είναι αυτή που πρέπει να κρατήσουμε για να πιστέψουμε πως θεάθροποι υπήρχαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν. Και η Θεία Φώτιση εδίδεται, δίδεται και θα δίδεται στους προφήτες.
Και γάρ κέρδος αν ήι, μήτε πιστεύει, μήτε απιστήν πάση. Και καλό είναι ούτε όλα να τα αφισβητούμε, ούτε όλα να τα πιστεύουμε. Αλλά όλα αυτά, τους μύθους, να τους πάρουμε σαν μάθημα για να γίνουμε εμείς καλύτεροι.
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα