Skip to content
PodBase
Όσα Μύθια, Τόση Αλήθεια – Κέκροπας: Ο μυθικός πρώτος βασιλιάς της Αθήνας

Όσα Μύθια, Τόση Αλήθεια – Κέκροπας: Ο μυθικός πρώτος βασιλιάς της Αθήνας

Όσα Μύθια, Τόση Αλήθεια
Σεπτέμβριος 14, 2026 00:45:01 Σεζόν 1 Επεισόδιο 5
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Προσθήκη σε Λίστα Επεισοδίων
Αποθηκεύστε αυτό το επεισόδιο σε λίστα.
Όνομα Λίστας

Σχετικά με αυτό το επεισόδιο

Μισός άνθρωπος, μισός φίδι και γεννημένος, σύμφωνα με τον μύθο, από την ίδια τη γη της Αττικής. Ο Κέκροπας βρίσκεται στις απαρχές της μυθικής ιστορίας της Αθήνας. Η Ευγενία Κούκουρα αναζητά τι κρύβεται πίσω από τη μορφή του πρώτου βασιλιά της πόλης, τη διαμάχη της Αθηνάς και του Ποσειδώνα για την προστασία της Αττικής και τις παραδόσεις που συνδέθηκαν με τη βασιλεία του. Μύθος, θρησκεία και ιστορική μνήμη συναντώνται σε μια αφήγηση για τη γέννηση της αθηναϊκής ταυτότητας.

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

Ο βασιλιάς Κέκροπας στην Αθήνα είναι ο πρώτος άνθρωπος στην Ελλάδα, ο πρώτος άνθρωπος ίσως στον πλανήτη που έκανε νόμιμο τον γάμο. Αυτός λοιπόν ένωσε με τα δεσμά του γάμου τον άνδρα με τη γυναίκα και αυτό και οι Αθηναίοι τον ονόμαζαν διφυή γιατί πίστευαν ότι ήταν μισός άνθρωπος και μισός φίδι. Ο γάμος νομιμοποιείται στην Αθήνα και τα παιδιά για πρώτη φορά γνωρίζουν ποιος είναι ο πατέρας τους και ο πατέρας γνωρίζει ποιο είναι το παιδί του Στη Βόρεια Αφρική έχουμε περιπτώσεις που οι βάρβαροι συνευρίσκονται με τις γυναίκες Δεν γνωρίζουν ποιόν είναι τα παιδιά που θα γεννηθούν μετά από 10 σεληνιακούς μήνες, μετά από 9 μήνες λέμε σήμερα και ίσως και αφού αναγνωρίζουν προσωπικά χαρακτηριστικά επάνω τους μετά από τους 3,5 με 4 μήνες της ζωής τους, τότε ο πατέρας καταλαβαίνει ότι ίσως ένα παιδί είναι δικό του αν έχει πολλοί χαρακτηριστικά δείγματα επάνω στο σώμα του ή στο πρόσωπό του που θυμίζουν τον πατέρα του.

Κύηση και γέννηση. Το κετός. Η κοίηση διαρκεί 10 ελληνιακούς μήνες σύμφωνα με τους αρχαίους Έλληνες προγόνους μας 9 μήνες θα λέγαμε σήμερα Και αυτούς τους μήνες η γυναίκα φέρει στα σπλάχνα της το παιδί που έσπηρε ο άνδρας της ή ο εραστής της μέσα της Το παιδί αυτό μπορεί να το εκβάλει, δηλαδή να το αποβάλει και έχουμε περιπτώσεις όπου οι γυναίκες με φάρμακα απέβαλαν τα παιδιά τους.

Στη Σπάρτη, ο αδελφός του Λυκούργου, του περίφημου νομοθέτη, έχει πεθάνει και ο Λυκούργος τον αντικαθιστά στον θρόνο της Σπάρτης, αλλά αντιλαμβάνονται όλοι ότι η γυναίκα του αδελφού του περιμένει παιδί. Όταν το μυστικό αυτό διαρρέει σε ολόκληρη τη Σπάρτη τότε ο Λυκούργος δηλώνει ότι ο ανιψιός του δικαιωματικά θα πάρει τον θρόνο τον οποίο θα του κρατήσει και θα τον διατηρήσει μέχρι να ενηλικιωθεί Η γυναίκα όμως του αδελφού του Λυκούργου σκέπτεται ότι θα ήταν καλύτερα να έχει νόμιμο σύζυγο και νόμιμο διάδοχο με σύζυγο μαζί, πατέρα του παιδιού της.

Γι' αυτό και στέλνει επιστολή στο λυκούργο και του λέει ότι σκέπτεται να αποβάλει, να κάνει άμβλωση, να βγάλει το παιδί από τα σπλάχνα της, να το σκοτώσει και να παντρευτεί το λυκούργο και να κάνει παιδιά μαζί του. Ο Λυκούργος από ό,τι μας λέει ο πλούταρχος στον βίο του Εμίσησε πάρα πολύ την γυναίκα Αλλά φοβήθηκε μη χαθεί το παιδί Γι' αυτό της απάντησε ότι Δεν θα είναι διάδοχος το παιδί του αδελφού του Εάν είναι αγόρι θα φροντίσει να το εξαφανίσει και αν είναι κορίτσι θα το δώσει να το εκθρέψουν οι γυναίκες της Σπάρτης.

Γι' αυτό της λέει να περιμένει να γεννηθεί το παιδί. Ο Λυκούργος όμως έχει βάλει πολύ σοφά πράγματα στο μυαλό του. Έχει πει στη γυναίκα ότι θα την κάνει γυναίκα του μετά τη γέννα, όμως στέλνει πρεσβεία του από τους δημογέροντες της Σπάρτης Παρακολουθούν τη γέννα του παιδιού Το παιδί γεννιέται και είναι αρσενικό Η ανακοίνωση για τη γέννηση του παιδιού γίνεται στο λυκούργο την ώρα που βρίσκεται σε δημόσια συνέλευση Ζητά λοιπόν ο λυκούργος να φέρουν το παιδί για να το δουν όλοι από κοντά Το σηκώνει ψηλά στα χέρια του και το ονομάζει τον διάδοχο του αδελφού του, τον διάδοχο της Σπάρτης Και οι δημογέροντες ονομάζουν τον νεογέννητο Χαρίλαο γιατί ο δήμος, ο λαός χάρηκε πολύ με τη γέννησή του.

Βεβαίως την γυναίκα την απέβαλαν από την κοινωνία της Σπάρτης, αλλά εδώ μαθαίνουμε πως θα μπορούσε μια γυναίκα να σταματήσει την κοίησή της με φάρμακα. με ειδικά φάρμακα τα οποία θα διευκόλυναν την αποβολή του κυοφορούμενου βρέφους. Πάνω στη γέννα τους και κατά τη διάρκεια της κυήσεώς τους, οι γυναίκες σε όλο τον πλανήτη είχαν φοβερές δυσκολίες και έλλειψη φαρμάκων.

Έχουμε δύο περιπτώσεις γυναικών επωνύμων οι οποίες έχασαν τη ζωή τους κατά τη διάρκεια του τοκετού. Η μία είναι η Αριάδνη. Την Αριάδνη την πήρε από την Κρήτη ο Θησέας και έγκυος αυτή με πολλά προβλήματα και δυσκολίες κατά τη διάρκεια του ταξιδιού έχει φτάσει στο μήνα της. Έχει φτάσει στην ώρα που θα δώσει ζωής το βρέφος που κυοφορεί.

Ο Θησέας πρέπει να επιδιορθώσει το καράβι του, το οποίο αργότερα ονομάστηκε Δήλειας, από την στάση και τη βοήθεια που δέχτηκε από τον Θεό Απόλλωνα στην Δήλο ο Θησέας και ενώ το καράβι βρίσκεται αρόδο, δηλαδή αγκυροβολημένο μέσα στη θάλασσα με άγκυρα αρκετά μεγάλη απόσταση από την ακτή γιατί εκεί πρέπει να επιδιορθωθεί ίσως με ανθρώπους οι οποίοι το επισκευάζουν μέσα στο νερό και η Αριάδνη με φοβερούς πόνους κατά τη διάρκεια του τοκετού πεθαίνει και πεθαίνει και το αγέννητο βρέφος της.

Ο Θησέας όταν επέστρεψε να την πάρει για να γυρίσουν μαζί στην Αθήνα οι ιέρειες της θεάς Αφροδίτης όπου και την εμπιστεύτηκε του δηλώνουν το θάνατό της, δείχνουν τον τάφο της ο οποίος βρίσκεται μέσα στο ναό της Αφροδίτης στην Πάφο και ο Θησέας αφήνει ένα αρκετά μεγάλο χρηματικό ποσόν για να ανάβουν τα καντήλια στον τάφο της με άσβεστο φως και να κάνουν τα έθιμα του μνημοσύνου στη μνήμη της Αριάδνης.

Αργότερα βεβαίως ο Θησέας νυφεύτηκε την αδελφή της Αριάδνης τη Φέδρα από την οποία απέκτησε ίσως δύο κόρες και τέσσερις γιους Τους οποίους αναφέρει ο Ευρυπίδης στο έργο του Φέδρα και στον υπόλοιτο Αλλά η μνήμη της Αριάδνης μένει αιώνια και στην Αθήνα γιατί ο θεατράνθρωπος Θησέας εκτός από τη μίμηση του κυκλικού χορού του λεγόμενου Γεράνιου τον οποίο χόρεψαν οι νέοι και οι νέες όταν βγήκαν από το Λαβύριθο αναπαριστούσε κάθε χρόνο στην Αθήνα με μιμικούς χορούς την γέννηση και τον τοκετό από μιμητικές πράξεις που θύμιζαν την τραγική κατάληξη του τοκετού της Αριάδνης η οποία πέθανε στην πάφου της Κύπρου.

Άλλη μία σημαντική προσωπικότης η οποία γνωρίζουμε ότι πέθανε κατά τη διάρκεια του τοκετού ήταν η βασίλισσα της Περσίας και σύζυγος του Δαρείου την οποία δεν άγγιξε ποτέ ο Αλέξανδρος και αυτή πέθανε κατά τη διάρκεια του τοκετού και ο Αλέξανδρος θύμωσε πάρα πολύ με τον εαυτό του γιατί δεν περιποιήθηκε όσο έπρεπε τις γυναίκες αυτές, τις εισήγαμβρες και την ύφη της, οι οποίες είχαν αφεθεί στα Σούσα βεβαίως με πολύ τιμητική φρουρά, αλλά ο Αλέξανδρος μετάνιωσε που δεν την έστειλε ζωντανή να γεννήσει κοντά στον άνδρα της τον Δαρείο και ότι επακόλουθα μπορούσε να έχει αυτή η κοίηση και ο τοκετός αλλά να μην έχει ο ίδιος την ευθύνη για το θάνατο της Περσίδας Βασίλισσας.

Πάντως όμως ο Αλέξανδρος τίμησε την γυναίκα του Δαρείου και της έδωσε όλες τις απαραίτητες τιμές, την έθαψε ως βασίλισσα όπως αργότερα και τον σύζυγό της τον Δαρείο τον οποίο δεν σκότωσε ο Αλέξανδρος αλλά ο στρατηγός του Δαρείου ο Βύσος τον οποίο και τιμώρησε αυστηρά ο Αλέξανδρος για την δολοφονία του βασιλιά του. Ο τοκετός της Ολυμπιάδος είναι ένας τοκετός τον οποίο καθυστερεί ο Νεκτανεβό ο οποίος είναι παρόν κατά τη διάρκεια της γέννας της Ολυμπιάδας μελετά τα άστρα και διαλέγει την καταλληλότερη στιγμή οπότε θα γεννηθεί ένας βασιλιάς μεγάλος όταν η αστρική συγκυρία συνενεί για την γέννησή του την καθορισμένη στιγμή.

Στην Ολυμπιάδα αναφέρεται και πρώτη φορά στην αρχαία ελληνική γραμματεία ο τρόπος της γέννησης ενός παιδιού στον αρχαίο ελληνικό κόσμο. Η γυναίκα δεν γεννά ξαπλωμένη στο κρεβάτι της αλλά σε ένα ειδικό κάθισμα τον κυοφόρο δίφρο. Ένας καμνί το οποίο είναι κενό γύρω-γύρω από την τετράγωνη βάση του και το παιδί γεννιέται πέφτοντας από τη μητέρα του προς τα κάτω και η καλύτερη βεβαίως γέννα είναι όταν το παιδί βγει με το κεφάλι και όχι μπλεγμένο είτε με τον οφάλιο λόρο είτε μπλεγμένο με τα πόδια του που έρχονται προς τα κάτω και δυσκολεύεται η αναπνοή του νεογέννητου μέσα στα σπλάχνα της μητέρας του πριν γεννηθεί.

Στον Όμηρο αναφέρονται και η γέννα του Αχιλέα Ο οποίος γεννήθηκε με τον ίδιο τρόπο Όταν άνοιξε τα σκέλια της Μας λέει στη μετάφραση του Νίκου Καζαντζάκη Κακριδή ο Όμηρος Άνοιξε τα σκέλια της η θέτιδα Και έπεσε ο Αχιλέας με το κεφάλι Όταν οι κύρες δηλαδή οι ζυγαριές θα μετρήσουν τα καλά και τα κακά των δύο ήρωων του Έκτορα και του Αχιλέα τότε η ζυγαριά της ψυχοστασίας θα κρίνει ποιος από τους δύο ήρωες δικαιούται να ζήσει και ποιος πρέπει να πεθάνει.

Τότε λοιπόν η Θέτιδα κερδίζει τον γιο της ο οποίος παίρνει παράταση ζωής και ο Αχιλέας σκοτώνει τον Έκτορα γιατί είναι μια θεά που έχει γεννήσει τον Αχιλέα ενώ είναι μια κοινή θνητή η Εκάβη, η βασίλισσα της Τροίας και γυναίκα του Πριάμου η οποία έχει γεννήσει τον Έκτορα. Ο κοιοφόρος λοιπόν δίφρος είναι το κάθισμα στο οποίο κάθεται η γυναίκα για να γεννήσει Και δίφρο του ίδιου είδους σκαμνάκι χρησιμοποιούν με το καθηκάκι τους οι ηλικιωμένοι της Σπάρτης οι οποίοι βρίσκονται παρέα όλοι οι ηλικιωμένοι και στις δημόσιες τουαλέτες συζητούν ο ένας με τον άλλον δίπλα δίπλα και κάποιοι ηλικιωμένοι σε ένα πολύ έξυπνο ανέκδοτο που αναφέρει για τους Σπαρτιάτες ο πλούταρχος το βίο του λυκούργου λένε μεταξύ τους.

Α, τι καλά καθόμαστε και αναπαυτικά, ευτυχώς που δεν υπάρχουν πιο ηλικιωμένοι από εμάς για να είμαστε αναγκασμένοι να σηκωθούμε από σεβασμό όταν θα περάσουν. Έτσι μπορούμε να συνεχίσουμε τη συζήτησή μας. Μιλώντας για τον σεβασμό των Σπαρθιατών προς τους ηλικιωμένους, επαναλαμβάνω ότι το ζήτημα της αγαμίας ήταν μια κακή τιμωρία για τον Δερκηλίδα ο Δερκηλίδας πολέμησε στη Μικρά Ασία, στη Χερσόνησο και ήρθε με πολλές δάφνες πίσω στη Σπάρτη μετά από τις περίλαμπρες νίκες του αλλά ένας νέος δεν σηκώθηκε από σεβασμό μπροστά στον στρατηγό, τον ήρωα και όταν ο στρατηγός Δερκυλίδας του ζήτησε το λόγο, του είπε ο νέος «Μα εσύ έχεις κάνει παιδιά για να σηκωθούν αργότερα από σεβασμό μπροστά σε μένα, αν κάποτε γίνω ήρωας κι εγώ».

Η αγαμία ετιμορεί το διανόμου. Ο άγαμος και ηλικιωμένος υποχρεούντο να περνά από την αγορά γυμνός και ηρωνικά σχόλια ακούγονταν εναντίον του, ενώ ένας άγαμος άνδρας δεν επιτρεπόταν να περάσει από το γυμναστήριο, τον κλειστό χώρο στον οποίο γυμνάζονταν οι νέοι, κατά τη διάρκεια του χειμώνος, όταν στα ανοιχτά γυμναστήρια οι καιρικές συνθήκες δεν επέτρεπαν στους νέους να γυμναστούν, όταν κάτω από τον Ταΐγετο είχε θερμοκρασίες, πολλές φορές ήταν και κάτω από το μηδέν.

Άνδρας λοιπόν ανήμφευτος δεν επιτρεπόταν να περάσει μέσα από το γυμναστήριο ούτε καν να δει γυμνούς νέους για να αποφευχθούν οτιδήποτε πονηρές σκέψεις θα είχε βάλει με το μυαλό του. Και αυτά για τη Σπάρτη που όποιος άλλος πει κάτι εναντίον των Σπαρτιατών και υπονοήσει κάτι άλλο είναι εκ του πονηρού. Αυτά που λέμε μπορεί να τα διαβάσει κανείς στο βίο του Λυκουργού όπου και οι νέοι για να μην προκαλέσουν κατά τη διάρκεια της γυμνασής τους ούτε και τον φιλόσοφο δάσκαλό τους δεν κάθονταν πάνω στο χώμα με τα γυμνά σκέλη τους αναποδογυρίζοντας τα πόδια τους και αλλάζοντας τη θέση των σκελών τους αλλά κρατούσαν την ίδια στάση προς το ίδιο μέρος και όταν σηκώνονταν στην άμμο και στο χώμα καθάριζαν με το χέρι τους τα ίχνη τους για να μην αφαιθεί ούτε καν το μέγεθος του γεννητικού τους οργάνου το οποίο θα μπορούσε να σχηματιστεί πάνω στο χώμα.

Η κακογαμία και η αγαμία όπως και η ψυγαμία, δηλαδή το να αργήσει κάποιος να νυφευθεί, ετιμορούντο επίσης. Όταν ο βασιλιάς Αγισίλαος πέθανε φτωχός τότε τιμωρήθηκαν οι γαμπροί οι οποίοι τριγύρισαν τις κόρες του όταν ο βασιλιάς Αγισίλαος ήταν εν ζωή αλλά όταν αυτός πέθανε και πέθανε φτωχός τότε δεν δέχτηκαν να πάρουν τις φτωχές και άπρικες κόρες του Τότε τιμωρήθηκαν από τους Σπαρτιάτες γιατί αθέτησαν το λόγο τους Ο Ψιγαμία έχουμε πολλές φορές στη Σπάρτη Ο βασιλές Αρχίδαμος της Σπάρτης νυφεύτηκε μία γυναίκα η οποία ήταν πάρα πολύ κοντή Αυτό αποτελούσε μία δυσμορφία για τους Σπαρτιάτες Οι οποίοι τα παιδιά τα οποία ήταν κακοσχηματισμένα Τα τοποθετούσαν στον αποθέτη σε ένα μέρος το οποίο είναι αντίστοιχο με τον Κιάδα Το οποίο ήταν μέρος το οποίο έριχναν και σκότωναν τους ηλικιωμένους οι οποίοι δεν μπορούσαν πλέον να προσφέρουν τίποτε στην κοινωνία ενώ ο αποθέτης ήταν μέρος στον οποίο τοποθετούσαν τα κακοσχηματισμένα βρέφη.

Ο Αρχίδαμος νυφεύτηκε την Τιμαία, την πολύ κοντή γυναίκα παρόλο που οι Σπαρτιάτες ήταν αντίθετοι με αυτόν τον γάμο και του είπαν «Μα τι θα κάνεις με αυτήν, δεν θα κάνεις παιδιά δεν θα γεννήσεις βασιλής αλλά βασιλίδια. Πραγματικά ο Αγισίλαος ο πρώτος, ο γιος του Αρχίδα μου και της Τιμαίας ήταν πάρα πολύ κοντός, πολύ ασθενικός και χωλός.

Γι' αυτό και είχαν δίκιο οι Σπαρτιάτες που επέμεναν να μην υφευθεί τη Τιμαία η οποία ήταν κακοσχηματισμένη ο βασιλιάς Αρχίδαμος. Στη Σπάρτη όταν βασίλευε ο Κλαιώνιμος ο οποίος είχε φτάσει σε μεγάλη ηλικία Ο Άρευς ένας πιο νέος βασιλιάς παίρνει τον θρόνο της Σπάρτης Και ο Κλαιώνιμος φεύγει από την πόλη Εγκαταλείπει για λίγο την ωραία σύζυγό του την Χελιδονίδα ή Χελονίδα η οποία έχει δεσμό με έναν νέο και ωραίο Σπαρτιάτη, τον Ακρότατο.

Ο Ακρότατος είναι νέος και όλοι περιμένουν ότι θα κάνει παιδιά με τη χελιδονίδα. Αυτή όμως φοβάται τον σύζυγό της, ο οποίος στην τρέλα του γεροντικού του έρωτα προσκαλεί τον πύρου, τον βασιλιά της υπήρου, να πάρει γι' αυτόν το θρόνο από τον βασιλιά τον Όμιμο της Σπάρτης και να πολεμήσει τους Σπαρτιάτες για τον ίδιο. Ο βασιλιάς Πύρος, μετά την πρόσκληση του Κλαιώνιμου, φέρνει εναντίον της Σπάρτης για πρώτη φορά 25.000 πεζούς, 2.000 ιππείς και 6 ελέφαντες και ετοιμάζεται να πάρει την πόλη αλλά αυτός ο πόλεμος δεν είναι για να δώσει τη χελιδονίδα πίσω στον Κλαιώνιμο αλλά μάλλον για να κατακτήσει την πόλη της Σπάρτης τη Λακεδέμονα για τον εαυτό του Οι Σπαρτιάδησες έχουν ετοιμάσει χαρακώματα Η Χελιδονίδα φοβάται πάρα πολύ για την τύχη της Έχει δέσει βρόγχος στο λαιμό της Και ετοιμάζεται να αυτοκτονήσει σε περίπτωση που ο Κλαιώνυμος θα μπει με τον Πύρο μέσα στην Σπάρτη Ο Ακρότατος αρχικά πολεμά τους Υπηρώτες και τον Πύρο τους εχθρούς της πατρίδας του και τον κλαιώνυμο που τους έχει φέρει εναντίον της Σπάρτης

μόνος του και γυμνός, κάνοντας αρκετές τρέλες για τις οποίες τιμωρήθηκε όμως μπαίνοντας νικητής μέσα στην πόλη αφού έχει αποθήσει από τα χαρακώματα και τους ελέφαντες στους οποίους βάζοντας ξύλα και κάνοντας παραλλαγή πάνω στα χαρακώματα οι ελέφαντες πέφτουν μέσα σε αυτά, σπάζουν τα πόδια τους και έτσι ο Ακρότατος πάρα πολύ έξυπνα τους νικά και μπαίνει μέσα στη Σπάρτη όπου δέχεται τις επεφημείες των γέρων της Σπάρτης και των γυναικών που παρακολουθούν τη μάχη σώμα με σώμα μέσα στην πόλη από τα κεραμίδια των σπιτιών τους.

Οι νέες βλέπουν τον Ακρότατο, θαυμάζουν το σώμα του το οποίο είναι αλυμένο με λάδι, ζηλεύουν τη χελιδονίδα για τον έρωτά της μαζί του και οι γέροι φωνάζουν Μπράβο Ακρότατε άφησε ωραία παιδιά με τη νέα σου σύζυγο στη Σπάρτη. Έτσι λοιπόν μια κακογαμία και οψυγαμία στη Σπάρτη καταλήγει με έναν ερωτικό δεσμό Ο οποίος θα φέρει καλά αποτελέσματα υγιή παιδιά της νέας και του νέου Της χελιδονίδας και του ακρότατου Στην Αθήνα για πρώτη φορά βλέπω ότι αναφέρεται το κετός στο σπίτι και το κετός στο νόσιο χώρο Σήμερα σε ένα μέρος του πλανήτη στο οποίο σώζονται Έλληνες με τα ήθη και έθιμά τους Όπως ήταν πριν από 2500 χρόνια, τον 4ο αιώνα π.Χ. και νωρίτερα στους καλάς, στους πρόποδες των Ιμαλαίων οι γυναίκες δεν γεννούν στο σπίτι ούτε διανύουν την περίοδό τους στο σπίτι γιατί θεωρούνται μοιαρές και μολυσμένες Οι γυναίκες λοιπόν των καλάς στο Καλασαντούρ και αλλού περνούν την βραχία αυτή περίοδο της περίοδου και την λοχεία τους δηλαδή τις ημέρες μετά από την γέννηση του νεογέννητού τους, στον ιερό τόπο, ο οποίος είναι μακριά από τους άνδρες και μακριά από το σπίτι τους.

Στην Αθήνα, στη Λυσιστράτη, μία έγκυος γυναίκα παρακαλεί να της δώσουν χρόνο να πάει για να γεννήσει εκεί όπου γεννούν οι γυναίκες Δηλαδή στον όσιο χώρο Επομένως ίσως και στην Ελλάδα να έχουμε ξεχάσει ότι υπήρχε δημόσιο μεευτήριο όπως υπάρχει σήμερα στους καλάς των Ιμαλαίων Στο σπίτι και κρυφά από τους γονείς της γέννησε η Κρέουσα, η πριγκίπισσα των Αθηνών Μυστικά τον καρπό τον οποίο έφερε στα σπλάχνα της Έναν παράνομο καρπό από τον δεσμό της με τον Θεό Απόλλωνα Με τον οποίο συνευρέθη στο σπήλαιο του Πανός 71 σκαλοπάτια στην βόρεια πλευρά κάτω από την βόρεια πλευρά της Ακροπόλαιος των Αθηνών Αυτός ο καρπός του παράνομου έρωτά της είναι ο Ιώνας Ο οποίος γεννήθηκε όχι εκεί, εκεί κυοφορήθηκε, εκεί πιάστηκε αυτό το παιδί αλλά γεννήθηκε στο σπίτι όπου η κόρη, η κρέουσα έκρυψε την εγκυμοσύνη της με φαρδιά φορέματα, έκρυψε τις αναγούλες και τα προβλήματα της κοιήσεως και γέννησε μέσα στο σπίτι και έφερε στο σπήλαιο της συνέβρεσης, στο σπήλαιο του Πανός, το καλάθι με τον γιο της.

Έτσι λοιπόν μπορούμε να δούμε πως ήταν ένα καλάθι στο οποίο έμπαινε ένα νεογέννητο Το περιγράφει ο Ευρυπίδης στην τραγωδία του Ήων Και βλέπουμε ότι είναι ολοστρόγγυλο το καλάθι, είναι πλεκτό, είναι στολισμένο με κορδέλες Δεν ξέρω αν ήταν γαλάζιας για το αγόρι και ροζια το κορίτσι όπως γίνεται σήμερα Είχε χερούλια και μέσα σε αυτό το καλάθι μπήκε το βρέφος με τα ρούχα τα παρθενικά της κόρης Η οποία παρόλο που άφησε το μωρό για να το φάνε τα όρνια, για να το φάνε τα φίδια μέσα στο σπήλαιο του Πανός είχε την ελπίδα της διάσωσης του εκθέτου και γι' αυτό του έβαλε τρία σημάδια αναγνώρισης.

Ήταν τα παρθενικά της ρούχα, ήταν το βραχιόλι της με τα δύο φίδια σύμβολο του παλιού βασιλιά Ερεχθέα της Αθήνας και ένα κλαδί ελιάς. Όταν άνοιξε το στρογγυλό κάλυμα του καλαθιού βρήκε αυτά τα σύμβολα στο εσωτερικό του στους Δελφούς όπου ο Απόλλωνας έσωσε τον γιο του και τον κράτησε μέχρι την εφηβεία του ως υπηρέτη του στο ναό ως ξεναγό στο Μαντίο των Δελφών Η έκθεση του βρέφους γινόταν σε περίπτωση που υπήρχαν μαντείες για κάτι κακό Το οποίο θα μπορούσε να συμβεί στην οικογένεια αν το βρέφος αυτό μεγάλωνε με την οικογένειά του Έκθεση έγινε και για τον Αλέξανδρο, τον γιο του Πριάμου και της Εκάβης τον οποίο εξέθεσαν μέσα σε ένα καλάθι οι γονείς του, γιατί ο χρησμός τους είπε ότι φωτιά θα έκαιγε από αυτό το παιδί την Τροία, γιατί είδε λιοντάρι με φλόγες να βγαίνει μέσα από τα σπλάχνα της κατά τη διάρκεια της κοιήσεώς της η Εκάβη.

Ένα άλλο μικρό βρέφος το εξέθεσαν για να μην γίνει φωνιάς του πατέρα του Ήταν ο Ιδίποδας τον οποίο ο πατέρας του Ολάιος και η μητέρα του και αργότερα σύζυγός του Ιωκάστη Τον εξέθεσαν με κυνηγούς στο δάσος για να μην γίνει φωνιάς του πατέρα του Με τον ίδιο τρόπο εξεδίωξε τον εγγονό του τον Περσέα, ο Ακρίσιος, ο βασιλιάς του Άργους, μαζί με την κόρη του, την Δανάη, η οποία συνευρέθη με τον πατέρα των Ολυμπίων Θεών, τον Δία, σε μορφή χρυσής βροχής.

Με αυτή τη μορφή πέρασε ο Δίας μέσα από την κλειδαρότρυπα ενός χάλκινου δωματίου Μέσα στο οποίο κλειδώθηκε από τον πατέρα της τον Ακρίσιο η ωραία Δανάη Όμως ο Δίας κατόρθωσε να κάνει παιδί μαζί της Και αυτό μέσα σε μία ξύλινη λάρνακα σε ένα σκάφος Το εξαπέστηλε μακριά από το άργος ο βασιλιάς Ακρίσιος Στην Αθήνα έχουμε περιγραφές, στην Λυσιστράτη και στις θεσμοφοριάζουσες του Αριστοφάνους έχουμε περιπτώσεις έκθεσης βρεφών, ανταλλαγής βρεφών και αγοροπολισίας βρεφών Έκθεση βρεφών γινόταν αν αυτά ήταν κορίτσια τα οποία λόγω της πρίκας που έπρεπε να δώσουν οι γονείς δεν τα προτιμούσαν από τα αγόρια τα οποία ήταν προτιμότερα σαν παιδιά γι' αυτό και έχουμε περίπτωση γυναίκας η οποία βρίσκεται σε αυτόν τον χώρο τον όσιο χώρο δηλαδή στο δημόσιο μυαυτήριο φωνάζει με κραυγές ότι ήρθε η ώρα της γέννας και η Μέα στέλνει τον άνδρα να πάρει παυσίπονα τα οποία θα βοηθήσουν την ώρα του τοκετού να απαλύνουν η πόνη της γέννας στο σώμα της γυναίκας.

Ο άνδρας φεύγει και η υγριά Μέα φέρνει ένα παιδί το οποίο βρίσκεται μέσα σε κεραμιδένιο σκεύος το οποίο παρουσιάζει αργότερα η γυναίκα σαν δικό της παιδί στον άντρα της. Έχουμε περιπτώσεις όπου η δούλη γεννά παιδί γένους αρσενικού και η δέσποινα κυρία της γεννά θηλυκό παιδί και ανταλλάσσονται τα βρέφη για να είναι υπερήφανος ο πατέρας κύριος και δεσπότης ότι έχει αποκτήσει έναν γιο που θα αφήσει την περιουσία του και το οικογενειακό του όνομα.

Και έχουμε περιπτώσεις όπου ο άνδρας είναι άκαρπος, δεν μπορεί να αποκτήσει παιδιά, οπότε η γυναίκα του αγοράζει ένα παιδί και το παρουσιάζει ως δικό τους. έχουμε όμως και μάνα η οποία δεν μπορεί να δώσει παιδί στον άντρα της και δέχεται να μεγαλώσει το παιδί του συζύγου της με μία δούλη σαν νόμιμο παιδί τους στο οποίο δίνει η δούλα τη ζωή, το γάλα της αλλά είναι ένα νόμιμο και όχι ένα νόθο τέκνο του συζύγου ο οποίος έσπηρε το παιδί του σε δανεική κοιλιά όπως μας λέει πάλι ο πλούταρχος.

Το μωρό και οι νύφοι, η μητέρα, η λεχόνα θα λουστούν. Το βρέφος δεν λούζεται αμέσως μετά τη γέννησή του αλλά δέκα μέρες μετά. Επίσης η Λεχώνα και εκείνη θα λουστεί από τη μητέρα της στα εννιά μέρα, δηλαδή εννέα μέρες μετά Οι οποίες με το σεληνιακό ημερολόγιο, η Λεχώνα και το βρέφος θα λουστούν εννιά μέρες σεληνιακές μετά τη γέννησή τους ή 10 ηλιακές μετά τη γέννηση του βρέφους και η λεχόνα θα λουστεί από τη μητέρα της η οποία θα έρθει στο σπίτι με τα δώρα για την κόρη της που έχει γίνει μητέρα.

Η βάφτιση του μωρού μέσα στο νερό το οποίο είναι χλιαρό για τον πρώτο του μπάνιο ονομάζεται αμφιδρόμια Στα αμφιδρόμια ο πατέρας προσκαλεί τους φίλους του για να πιούν και να φάνε μαζί για να γιορτάσουν τη γέννηση του παιδιού του ενώ η γιαγιά βοηθά την κόρη της να πλύνουν το μωρό με τη γιορτή η οποία ονομάζεται Δεκάτη του Πεδαρίου Δεκάτης Σελήνη και Δέκατος Ήλιος Στη γιορτή αυτή θα λουστούν και τα πρώτα ρούχα με τα οποία τυλίχτηκε το μωρό και πιθανότατα αυτή είναι και η μέρα που θα δοθεί το όνομα στο μωρό ανάλογα με τα χαρακτηριστικά του.

Όλα τα αρχαία ελληνικά ονόματα, τα οποία έχουν σαν δεύτερο συνθετικό τη λέξη Ήπος, Φιδιππίδης, Φίλιππος, Εύιπος, σημαίνουν ότι η οικογένεια είχε μεγάλο πλούτο και ιδιαίτερα σε άλογα. Ήταν κακό όμως ένα παιδί να πάρει το όνομα από το σόι της μητέρας του Γιατί η μητέρα ήταν πάμπλουτη και αυτή διοικούσε όπως έλεγαν το σπίτι Ο Κλεισθένης, ο περίφημος νομοθέτης των Αθηνών Πήρε το όνομά του από τον παππού του, τον Κλεισθένη το βασιλιά της Ικιώνας κοντά στην Κόριθο, στο σημερινό Κιάτου.

Ο Κλισθένης, ο βασιλιάς της Ικειώνος, έδωσε την κόρη του την Αγαρίστη στον Μεγακλέα. Ο Μεγακλέας ή Μεγακλής, γιος του Αλκμαίωνα, είχε αποκτήσει μεγάλο πλούτο όταν ο πατέρας του του χάρισε πολλούς ύπους και υποφορβία από το χρυσάφι το οποίο είχε αποκτήσει μετά την φιλοξενία των πρεσβευτών του βασιλιά της Λυδίας. Τώρα φτάνουμε στην ώρα του πρώτου μπάνι και φτάνουμε την ώρα που γίνεται το πρώτο λουτρό ενός νεογέννητου στη Σπάρτη.

Στη Σπάρτη το λουτρό του βρέφους δεν γίνεται μέσα σε χλιαρό νερό ούτε σε κρύο νερό αλλά γίνεται μέσα σε κρασί Σε μεγάλους κρατήρες αναμεικτήρια αγγεία στα οποία βασικά γινόταν η ανάμειξη τριών μέχρι έξι έως και δεκαεπτά μερών ύδατος με ένα μέρος ίνου για να γίνει το κρασί μέσα στο κρασί λοιπόν και στον κρατήρα βουτούσαν και εμβάπτιζαν στα βαπτίσια τους, στα αμφιδρόμια τα μωρά, τα νεογέννητα στη Σπάρτη για να δουν την κράση όχι του ίνου αλλά την κράση του βρέφους πόσο δυνατό θα μπορούσε να γίνει αυτό και πόσο καλοσχηματισμένο Γι' αυτό και το βρέφος το οποίο πνιγόταν μέσα στο κρασί και δεν άντεχε αυτό το πρώτο λουτρό έλεγαν και λέμε ακόμη σήμερα χωρίς να γνωρίζουμε την αιτία ότι το βρέφος τα κακάρωσε.

Στη Σπάρτη επίσης οι γυναίκες έπαιρναν καθαρτικά φάρμακα Κατά τη διάρκεια της κύησος για να είναι ισχνές Να μην είναι παχουλές Και ο Λυκούργος έλεγε ότι αυτός ήταν ένας τρόπος Τα παιδιά τους να μην γίνουν παχιά και μαλθακά Αλλά να γίνουν υψηλά και δυνατά Σχετικά όμως με το κρασί στην Κόριθο έλεγαν το περίφημο ανέκδοτο του Διογένη ο οποίος είδε ένα παιδί το οποίο έκανε κινήσεις οι οποίες ήταν κάπως παράξενες για ένα παιδί ήταν ένα παιδί απόβλητο, όχι πολύ καλά στα μυαλά του Γι' αυτό και ο Διογένης του είπε «Παιδί μου, ο πατέρας σου σε έσπηρε μεθυσμένος»

Γι' αυτό και ο Σόλωνας είχε θεσπίσει νόμο περί ευθυνών κοίησεως Πρώτον, για να βρεθεί ο υπεύθυνος, ο οποίος είχε βιάσει κάποια κοπέλα και έπρεπε να του επιβληθούν κυρώσεις για τις ευθύνες του για την παράνομη κοίηση να αναγνωριστεί το παιδί και επίσης να αναγνωριστεί ως φταίχτης ο πατέρας εάν είχε σπείρει παιδί το οποίο δεν ήταν καλά στην υγεία του και αυτό οφειλόταν στον μέθησο πατέρα που το έσπηρε μεθυσμένος.

Και τώρα θα δούμε ομοιότητες παιδιών με τους γονείς τους. Ο Ευρυπίδης μιλάει για την ομοιότητα του αίματος Ο δούλος του Αγαμέμνονος αναγνωρίζει τον Ορέστη Ο οποίος φτάνει στις Μυκήνες για να πάρει εκδίκηση Από τον Αίγιστο και την Κλήτεμνίστρα για το θάνατο του πατέρα του του Αγαμέμνονα Ο δούλος του Αγαμέμνονος αναγνωρίζει τον μικρό ορέστη και λέει το αίμα σας είναι ίδιο.

Πολλά γνώριμα στοιχεία υπάρχουν επάνω σου που μου θυμίζουν τον πατέρα σου τον Αγαμέμνονα. Για ομοιότητες μιλάει επίσης ο Πλούταρχος όταν μας περιγράφει την μορφή του πύρου, του βασιλιά της Υπήρου τον οποίο περιγράφει με πολλά χαρακτηριστικά τα οποία είναι πανωμοιότυπα με τον Αλέξανδρο όπως τα μαλλιά, το πλατή μέτωπο, οι όφρεις, τα φρύδια τα οποία είναι εξογκωμένα η κλίση της κεφαλής προς τη μία πλευρά την οποία είχε ο Αλέξανδρος εκγενετής ενώ άλλοι προσπαθούσαν να μοιάσουν με τον Αλέξανδρο φορώντας κόκκινη χλαμίδα και προσποιούμενη αυτή την κλίση η οποία δεν ήταν από του φυσικού τους.

Ο πλούταρχος επίσης στους βίους παράλληλους περιγράφει την μορφή του Μάρκου Αντωνίου Ο Μάρκος Αντώνιος, ο γνωστός μας από τον δεσμό του με την Κλεοπάθρα Την τελευταία Μακεδόνισσα βασίλισσα της Αιγύπτου Μας λέει ότι ήταν όμοιος με την μορφή του Ηρακλή Όπως τουλάχιστον γνωρίζουμε τον Ηρακλή από τα αγάλματά του Έτσι μας λέει ο Πλούτεργος. Ήταν ψηλός, μαυριδερός, αγρήκος στη συμπεριφορά και οπωσδήποτε υπήρχε συγγένεια εξαίματος της οικογένειας των Αντωνίνων από τον Αντώνιο που ήταν η Άντωνος, γιος του Ηρακλή, από τον οποίο καταγόταν και η οικογένεια του Μάρκου Αντωνίου και ο πατέρας του που έμνοιαζαν γι' αυτόν τον λόγο με τον Ηρακλή.

Η Κρέουσα αναγνωρίζοντας το γιο της από τα σημάδια που είχε αφήσει μέσα στην κούνια του του λέει παιδί μου για μένα είσαι καλύτερος από το φως του ήλιου και ο μικρός Ιώνας καθώς αναζητεί τη μητέρα του πριν την αναγνώρισή του λέει Μητέρα, ποια είσαι, πού βρίσκεσαι, θα ψάξω την Ασία και την Ευρώπη ολόκληρη για να σε βρω.

Η μάνα μας είναι η μόνη που γνωρίζει από πού ήρθαμε και το πρώτο ρούχο πάνω στο βρέφος στην Κρήτη είναι το κρητικό ρουχαλάκι είναι το ρούχο με το οποίο τήληξε η γέα η Ρέα η μητέρα γη, τον γιο της τον Δία ένα πλεκτό δίχτυ με το οποίο έκαναν το κυνήγι τους στα δάση οι Κρήτες, στην δίκτυ ή δίκτενα, το όρος όπου με δίκτυα έπιαναν τα διάφορα άγρια θυράματα.

Η μητέρα λοιπόν τύλιξε με τα χέρια της και τα σπάργανά της, τα παρθενικά της σπάργανα, για πρώτη φορά το μωρό της μετά τη γέννησή του. Ένα παιδί γεννιέται σήμερα με τον ίδιο σχεδόν τρόπο όπως γεννιόταν ένα παιδί στην αρχαία Ελλάδα Το παιδί είναι το μέλλον Το παιδί είναι το μέλλον της οικογένειας Η διόνυση του ονόματος, των χαρακτηριστικών, των γονέων του είναι το μέλλον του πλανήτη

Σχόλια

Χωρίς σχόλια

Συνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση

Σύνδεση για Σχολιασμό

Δεν υπάρχουν σχόλια ακόμα

Πίσω 15 δευτ.
Play
Μπροστά 30 δευτ.
00:00:00
00:00:00