Όσα Μύθια, Τόση Αλήθεια – Μίνωας: Ο βασιλιάς ανάμεσα στον μύθο και την Κνωσό

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

00:00 Του Μίνους, του Σαρπιδόνους και του Ραδάμανθου. Ο Μίνουας επικράτησε τον δύο μικρότερον αδελφόν του και έγινε μεγάλος θαλασσοκράτος. Οι δύο αδελφοί, ο Ραδάμανθης και ο Σαρπιδόνας, έκτισαν απικίες αλλού, παίρνοντας τον λαό τους, άλλοτε στο Ήλιον, τη σημερινή Τροία, και άλλοτε στην περιοχή της Βοιωτίας, πάνω από την Αθήκη.

00:38 Ο Δίας όταν ήταν μικρά τα παιδιά του για να τα προστατεύσει μαζί και την αιρωμένη του και μητέρα των παιδιών την Ευρώπη Τους έστειλε τρεις μαγικές κατασκευές που άλλοτε τις αποδίδουν στον Ήφαιστο και άλλοτε όπως τώρα ο Διόδωρος ο Σικελιώτης, ο Απολώνιος ο Ρώδιος και ο Παυσανίας ο Γεωγράφος τις αποδίδουν στον άνθρωπο δέδαλο.

01:16 Οι τρεις μαγικές κατασκευές ήταν ο τάλος, ένα αυτόματο ρομπότ το οποίο προστάτευε την Κρήτη κάνοντας τρεις γύρους από το νησί, προστατεύοντας τις ακτές, βλέποντας σε μεγάλη απόσταση με τα μάτια του. Ήταν τα πρώτα αγάλματα τα οποία έβλεπαν, τα οποία κατασκεύασε για πρώτη φορά άνθρωπος ο Δέδαλος. Μπορούσαν να κινηθούν και τα χέρια και τα πόδια τους Και ο Τάλος έκανε και μία κίνηση με τα χέρια του Έριχνε μεγάλα λιθάρια τα οποία έπεφταν και σκότωναν τους λαθρομετανάστες τους λάθροκινηγούς στα λιμάνια της Κρήτης η ταχύτητά του πρέπει να ήταν γύρω στα 250 χιλιόμετρα και παραπάνω την ώρα για να μπορεί να τριγυρίσει το νησί από τον τόπο της κατασκευής του δηλαδή την Κνωσό μέχρι να ξαναγυρίσει εκεί να ξανακάνει έναν γύρο και να ξαναγυρίσει εκεί και να κάνει τρίτο γύρο και να ξαναγυρίσει πάλι εκεί, τρεις φορές μέσα στο 24ο όπως μας λέει ο μύθος.

02:58 Η δεύτερη μαγική κατασκευή ήταν ο Χρυσός Σκύλος, τον οποίο κατασκεύασε είτε ο Ήφαιστος είτε ο Δέδελος για την Ευρώπη και για τους γιους της, τον Μίνωα, τον Σαρπιδώνα και τον Ραντάμαθη και αυτός ο σκύλος επίσης έκανε το γύρο του νησιού για να το προστατεύει μύριζε με τη μύτη του κάθε είδους θύραμα το οποίο ξετρύπωνε όπου και αν βρισκόταν έτρεχε με πάρα πολύ μεγάλη ταχύτητα η οποία υπολογίζεται ότι ήταν έξι φορές το γύρο του νησιού σε ένα 24 ώρο, δηλαδή η ταχύτητά του ήταν γύρω στα 500 χιλιόμετρα την ώρα με τα σημερινά μέτρα.

03:59 Και το τρίτο θεϊκό κατασκεύασμα, μηχάνημα ή σόφισμα ήταν ένα αυτόματο όπλο το οποίο ενεργούσε με τη θέληση του ιδιοκτήτη του, το οποίο κατά τον Διόνταρο το σιχελιώτη ήταν ακόντιο αλλά οι άλλοι μυθοπλάστες αναφέρονται στο όπλο αυτό ότι ήταν ένα τόξο με πολλά και μαγικά βέλη τα οποία δεν αστοχούσαν ποτέ. Για τον Δέδαλο ο μύθος λέει ότι οι μηχανικές του κατασκευές, δηλαδή τα αγάλματα, είναι τα πρώτα αγάλματα στα οποία υπήρχαν ένθετα μάτια.

04:56 Και γι' αυτό πίστευαν οι αρχαίοι πρόγονοι μας ότι τα μάτια των αγάλματων του Δεδάλου έβλεπαν. Τα μάτια των αγαλμάτων του Δεδάλου είχαν κατασκευαστεί με πολύτιμους λίθους, τις περισσότερες φορές με ορία κρίσταλλο, ένθετη διαφορετική πέτρα για να δημιουργηθεί η ύριδα του ματιού και τεχνητές βλεφαρίδες κατασκευασμένες από χαλκό.

05:34 Γι' αυτό φαινόταν στους απλούς ανθρώπους οι οποίοι προηγουμένως είχαν δει τα ακίνητα αγάλματα των Αιγυπτίων, τα οποία και των αρχαίων Ελλήνων, τους Κούρους, οι οποίοι είχαν μια στάση με χέρια κολλημένα πάνω στους ώμους, τα πόδια κολλημένα το ένα μετά άλλο, με μία κίνηση που ξεκίνησε από τα πόδια, να ξεφύγει λίγο το δεξί και να έρθει πιο μπροστά από το αριστερό, μόνο στη βάση φαινόταν αυτό, και τα χέρια να ξεκολλήσει το δεξί και ο βασιλιάς, ο οποίος ήταν έθρονος, να κρατήσει με κολλημένη την μασχάλη στα δεξιά κάτι στο δεξί του χέρι που ήταν το σκύπτρο του ή κάποιο αγαλματίδιο όπως στα αγάλματα του Διός της κόρης του, είτε της δικαιοσύνης η οποία ήταν πάνω στο χέρι του Διός είτε της νίκης.

06:53 Τα χέρια στα αγάλματα του Δεδάλου βρέθηκαν σε έκταση σαν να έβαλαν φτερά και νόμιζες ότι πετούσαν. Γι' αυτό και δημιουργήθηκε και ο μύθος των φτερών του Δεδάλου γιατί τα αγάλματα του είχαν κίνηση η οποία έμοιαζε με το πέταγμα των πουλιών και επίσης εκτός από τα χέρια τα οποία βρίσκονταν σε διάταξη και τα πόδια έδειχναν σαν το άγαλμα να είχε φτερά, σαν τον Θεό έρμη ο οποίος έτρεχε στο διάστημα.

07:38 διάστημα. Γι' αυτό και δημιουργήθηκε και ο μύθος του Ερμή που είχε φτερά στα πόδια του και κανείς δεν μπορούσε να τον φτάσει. Ο μύθος λέει ότι ο Μίνωας έλειπε πολύ καιρό σε θαλασσινά ταξίδια και όταν κάποια μέρα γύρισε πίσω στο νησί του, βρήκε πολλούς ανθρώπους του πεθαμένους να κοίτονται πάνω στη γη. Τότε ύψωσε το βλέμμα του ψηλά στον ουρανό και είπε στον πατέρα του τον Δία «Πατέρα μου, γιατί με γέννησες, για να γίνω βασιλιάς της πέτρες, μόνο πέτρες έχουν μείνει στο νησί μου».

08:27 Τότε ο Δίας από ψηλά του είπε «Γέ μου, μη στενοχωριέσαι, Γύρισε πίσω στο σπίτι σου και θα σου στείλω αυτό το οποίο λείπει στους ανθρώπους, αυτό που τους δίνει τη ζωή. Θα σου στείλω νερό να μαζέψεις κάθε συγκεύος στο οποίο θα μπορέσεις να διασώσεις αυτό το νερό το οποίο θα πέσει κατακλυσμέα από τον ουρανό. Πραγματικά ο Δέδαλος γύρισε στο παλάτι του, βροντές του διός ακούγονταν, αστραπές έκαναν τη νύχτα μέρα και όταν άρχισε να βρέχει τότε κατακλείστηκε το νησί από νερό και ο Μίνοας μάζεψε το νερό αυτό για να μπορέσει να επιβιώσει ο λαός του σε μεγάλα πιθάρια.

09:32 Ο Δίας όμως προετοίμασε τον Μίνο και για ένα κακό που θα ερχόταν με το νερό της βροχής. ένας λευκός τάβος τον οποίο έπρεπε οπωσδήποτε να θυσιάσει στη χάρη του ο Μίνουας ο Μίνουας υποσχέθηκε πως θα το κάνει αλλά όταν άρχισε να βρέχει ο Μίνουας είχε το νου του στο πως θα μαζέψει το νερό και αυτό και ξέχασε να θυσιάσει τον τάβο ο οποίος περιφέρονταν στο νησί της Κρήτης και εκεί τον θαύμασε για την ομορφιά του Πασιφάη.

10:19 Και εδώ έχουμε τα δεδάλια Σοφίσμα. Ο δέδαλος ο οποίος κατοικεί στο νησί του Μίνος, στο νησί του Διός, όπου και ο Δίας γεννήθηκε εκεί στο ιδέο ηδικταίων άνδρων, από τη μητέρα η Ρέα εκεί λοιπόν, σ' αυτό το νησί η Πασιφάη ερωτεύεται τον Ταύρο και πείθει τον Δέδαλο να κάνει το θαύμα δηλαδή να εφεύρει έναν μηχανισμό μέσα στον οποίο να μπορέσει να κάνει παιδί και να αισθανθεί τον έρωτά της η Πασιφάη.

11:14 Ο Δένταλος τότε κατασκεύασε την πρώτη μηχανική του κατασκευή στην Κρήτη κατά τον μύθο που είναι μια ξύλινη αγελάδα. Το μηχανικό αυτό ομοίου, το οποίο είχε έλθε τα μάτια για να βλέπει, είχε χρυσά κέραντα είχε ασημένιο στόμα ήταν τόσο όμοιο με τα αληθινά που έκανε τα βόδια τα οποία περνούσαν από το βήμα της αγοράς όπου ψηλά έστησε αυτή την αγελάδα του ο Μίνωας και τις μουγκάνιζαν δηλαδή τη φώναζαν να τους ακολουθήσει.

12:09 Τόσο όμοιο με το πραγματικό ζώο ήταν το κατασκεύασμα, το σώφισμα του Δεδάλου. Η Πασιφάη ικανοποίησε την επιθυμία της, συνευρέθη με τον Δίαν Ταύρο, έχοντας το σώμα της στο εσωτερικό του ξυλίνου ομοιώματος του δεδάλου και μετά από εννέα μήνες η συνέβρεση αυτή απέδωσε καρπό το τέρας της Κρήτης τον Μινόταυρο ο οποίος από τη μέση και πάνω είχε το σώμα του τάβρου και από τη μέση και κάτω ήταν άνθρωπο.

12:52 Ο Δέδαλος τότε κατασκεύασε για τους Κρήτες το δεύτερο σώφισμά του, το οποίο ήταν ο Λαβύριδος. Ο Μινώταυρος σύμφωνα με το μύθο είναι ένα ανθρωποφάγο πτέρας. Τρώει τα παιδιά των Κρητών και επειδή οι Κρήτες φοβήθηκαν να γίνουν όλοι μουκές στο στόμα του, Παρακάλεσαν το δέδαλο και αυτός κατασκεύασε το λαβύριθο Ένα παλάτι χωρίς έξοδο Γιατί είσοδος και έξοδος ήταν η ίδια Αλλά μπαίνοντας κάποιος μέσα σε αυτό το δεδαλικό σόφισμα Του ήταν αδύνατο να βρει την έξοδο εάν δεν είχε κάποιο βοήθημα Αυτό το δεταλικό σώφισμα κράτησε τον μηνόταυρο καλά κλεισμένο στο εσωτερικό του.

13:55 Οι Κρήτες όμως έπρεπε να ταΐζουν τον μηνόταυρο, το εσωτερικό του κοχλίου, του κοχλία, του ξαλιγκαριού Και αυτό προχώρησε ανάμεσα από τη σέλιγη, γιατί το κάτω μέρος το έβαλε σταθερό σε ένα σημείο, ούτως ώστε να μην παίρνει αέρα. Το μυρμήγκι θέλησε να πάρει αέρα και όπως χτίζει τη μυρμυμοφωλιά του, ανέβηκε προς τα πάνω και βγήκε από τη μικρή οπή που είχε ανοίξει ο μύρμας.

14:32 Με αυτόν τον τρόπο έγινε εισθητή η παρουσία του Δεδάλου στο νησί της Σικελίας και αναγκάστηκε ο Κόκαλος να του τον παραδώσει. Ο Δέδαλος τότε ήταν αυτός που πρόκεινε στον βασιλιά να προσκαλέσει τον Μίνωα σε συμπόσιο. πριν από το συμπόσιο οι κόρες του βασιλιά Κόκαλου οδήγησαν σε λασπόλουτρο μέσα στο μπάνιο του σπιτιού του Κόκαλου τον Μήνο γιατί οι βρύσες είχαν τεχνιέντος κατασκευαστεί ώστε να μην βγάζουν ούτε κρύο ούτε ζεστό νερό αλλά πίσα Και μέσα σε αυτή την πίσσα κατέκαψαν τον Μίνο ο οποίος και ετάφη στην ακραγαντίνη χώρα μέχρι που οι Κρήτες επέστρεψαν το λείψανό του στην Κρήτη.

15:40 Ο κόκαλος παρέδωσε το πτώμα του Μίνους σύμφωνα με άλλο μύθο στους Κρήτες και δικαιολογήθηκε ότι γλίστρησε στο μπάνευ του την ώρα που τον έλουζαν οι κόρες του. Οι Μινοίτες πήραν το τόμα του Μινούς και το έθαψαν στην παραλία της Ακραγαντίνης, της χώρας, σε έναν τριώροφο τάφο. Και από πάνω του έκτισαν ναό της Θεάς Απροδίτης, όπου σταματούσαν οι περιφερόμενοι, οι περιπλέονες, την Μεσόγειο θάλασσα ναυτική, και με την ευκαιρία του ναού τιμούσαν και τον Μίνωα ο οποίος ήταν θαμμένος κάτω από το ναό της προστάτηδος του έρωτη, της θεάς Ακροδίτης.

16:44 Οι στρατιώτες του Μίνουα έθαψαν το σώμα του βασιλιά τους με μεγαλοπρέπειο και κατασκεύασαν διπλό τάφο. Στο κρυφό υπόγειο μέρος τοποθέτησαν τα οστά και στο πάνω μέρος κατασκεύασαν ναό της Αφροδίτης. Εδώ τον τιμούσαν επί σειρά γενναιών. Οι ντόπιοι θυσίαζαν και οι ναυτικοί θυσίαζαν μιας και ο ναός ήταν της Αφροδίτης. Στα νεότερα όμως χρόνια μετά την ίδρυση της πόλος των Ακραγανδίνων, όταν έγινε γνωστή η θέση των οστών, συνέβη να καταργηθεί ο τάφος και να αποδοθούν τα οστά στους Κρήτους.

17:27 Αυτό έγινε όταν άρχοντας των Ακραγανδίνων ήταν ο Θήρονας. Ο Θήρονας είναι ιστορικό πρόσωπο. υπήρξε τύρανος του Ακράγαντα επί 16 χρόνια από το 488 μέχρι το 472 π.Χ. οπότε και πέθανε. Και από την Σικελία και τα πέρατα της Συγκουμένης όπου ο Δέδαλος πάνω στις στήλες του έθεσε τις πλάκες, τις χάρκινες του Ηρακλή στις οποίες αναγραφόταν η φράση «μη περαιτέρω, μη μπας παρακάτω» ή «δεν υπάρχει τίποτε παρακάτω»

18:15 επιστρέφουμε στην Κρήτη για να δούμε τα δεδάλια σοφίσματα και το τέλος αυτών με το πέρασμα χρόνου. Ο Απολώνιος ο Ρώδιος στα αργοναυτικά του μας περιγράφει τον Τάλον και το τέλος του Τάλου το οποίο έγινε χάρη στην Μύδια η οποία ταξιδεύει με τους αργονάφτες αφού ο Θησέας πήρε από τη χώρα της την Αία το χρυσόμαλο δέρας. Ο Τάλος ανήκε στο χάλκινο γένος των ανθρώπων που γεννήθηκαν από τις Μελιές, ο τελευταίος σε πιζών από εκείνους τους ημίθερους.

19:04 Τον τάλω τον είχε δώσει στην Ευρώπη ο γιος του Κρόνο Οδίας για να φυλάει το νησί Και με τα χάλκινα πόδια του γύριζε τρεις φορές την Κρήτη Το σώμα του ολόκληρο και τα μέλη του ήταν φτιαγμένα από άθραυστο χαλκό Αλλά κοντά στους αστραγάλους των Τένοντα είχε μια φλέβα γεμάτη αίμου Αυτή ήταν το όριο της ζωής και του θανάτου του και την περιέβαλε λεπτό σημένας.

19:40 Οι μελιές είναι οι δριάδες, οι θεότητες που προστατεύουν τα δέντρα. Επομένως, το εσωτερικό της κατασκευής είναι ακριβώς όπως και ένα μεγάλο τέτοιο έργο της αρχαιότητας που έφτασε μέχρι τις ιστορικές μέρες να κατασκευάζεται σύμφωνα με τη δεδάλια τεχνική, δηλαδή ο κολοσσός της Ρόδο ο οποίος δεν εκκινήτω μεν, αλλά στο εσωτερικό του ήταν ξύλινο ή κρύο δηλαδή από ξύλο ήρχε κατασκευαστεί το εσωτερικό του αγάλματος αυτού το οποίο εφαίρετο ότι εκινήτω με μηχανικό τρόπο γύρω από την Κρήτη.

20:37 Ήταν κατασκευασμένο λοιπόν με κούφιο εσωτερικό το οποίο είχε ξύλινη κατασκευή με την οποία σιγά σιγά ανέβαινε ο τεχνίτης ο οποίος κατασκεύαζε το εσωτερικό του και μπορούσε να φτάσει μέχρι και το ψηλότερο σημείο όπου βρισκόταν τα μαλλιά του και τα μάτια του, τα οποία είχαν κατασκευαστεί με πολύτιμους λίθους που έμοιαζαν σαν ανθρώπινα, για τον Βολβό με ορία κρίσταλο και για την Ήρυδα με διάφορα χρώματα, ανάλογα με το κρόμα του ματιού που ήθελε να δώσει ο τεχνίτης στο αυτόματο ή αυτοκινούμενο άγαλμά του.

21:30 Ο Τάλος έριχνε πέτρες εναντίον των αργών αυτών και αυτοί φοβήθηκαν. Τότε η Μίδια τους είπε να βγάλουν μια βάρκα και να την κατεβάσουν στην ακτή, να κρύψουν το καράβι να μην είναι ορατό από το τέρας αυτό τον Τάλο και αυτή κατέβηκε στην ακτή και μάγεψε τον Τάλο με τη ρίζα της Κίρκης η οποία ήταν θεία της και της είχε δώσει αυτήν την μαγική ρίζα για να μαγεύει και να υπνοτίζει τους εχθρούς της.

22:16 Τι λέει ο Απολώνιος ο Ρώδιος για το τέλος του τάλου. Αφού οι αργονάφτες έβγαλαν το πλοίο εκτός βολής με τα πουπιά τους, Περίμενα να δουν ποια κρυφή σκέψη θα έβαζε σε ενέργεια εκείνη Τότε η Μίδια έφερε μια πτυχή του πορφυρού της πέπλου γύρω από τα μάγουλά της Και ανέβηκε στο κατάστομο και ο Ιάσονας την πήρε από το χέρι και την πέρασε μέσα από τους πάντων Στην ακτή γονατισμένη η Μύδια προσευχήθηκε Και κάλεσε τρεις φορές με τους ύμνους της τις μοίρες, τις κύρες Τρεις φορές τις κάλεσε και με τις προσευχές της Έβαλε τότε κακό στο νου της Και με βλέμμα εχθρικό μάγεψε τα μάτια του χάλκινου τάρου και αναμασώντας την καταστροφική οργή της εναντίον του, του έστειλε άγνωστες και τρομακτικές οπτασίες.

23:27 Και εκεί που ο Τάλος σήκωνε βαρύς βράχους για να εμποδίσει τους αργονάφτες να μπουν στον όρμο, χτύπησε τον αστράγαλό του σε μια κοφτερή πέτρα, τότε άρχισε να τρέχει ο ηχόρ όμοιος με μολύβι που έλειμνε ο τάλος δεν έμεινε όρθιος για πολύ πάνω στην κορυφή του βράχου αλλά όπως το τεράστιο πέφκο πάνω στα βουνά που οι ξυλοκόποι το αφήνουν μισοπληγωμένο με τα κοφτερά πελέκε και κατεβαίνουν από το δάσος και αυτό τη νύχτα πρώτα τα πουνιέται από τον άνεμο και ύστερα πέφτει κάτω τσακισμένο από τη ρίζα.

24:13 Έτσι και εκείνος ταλαντεύτηκε για λίγο πρώτα πάνω στα αχούραστα τα πόδια του και ύστερα έπεσε κάτω με έναν μεγάλο βδούπο. Το χρυσό σκυλί το οποίο κατασκεύασε ο Δέδαλος για τον Ίνω είχε και αυτό μια τραγική κατάληξη στην απέναντι Ασιατική ακτή. Ο Πανδάρεως, ο γιος του Μέροπα, έκλεψε τον χρυσό σκύλο από την Κρήτη και τον πήγε στο βουνό Σύπηλο της Λυδίας.

24:52 Εκεί το εμπιστεύτηκε στον Τάνταλο και έφυγε. Όταν επέστρεψε ο τάνταλος αρνήθηκε με όρκο πως δεν είχε πάρει τον χρυσό σκύλο Ο Δίας τότε τιμώρησε τον Πανδάρεο για την κλοπή Τον μεταμόρφωσε σε ένα βράχο Και τον τάνταλο τον έθαψε κάτω από το βράχο για την ψευδορκία του Ο Ερμής κατόρθωσε να βρει τον χρυσό σκύλο ο οποίος έκτοτε γαυγίζει μέχρι να πριστεί ο λαιμός του από το γάβγισμο και φυλάει τα παλάτια του Διός στον Όλυμπο μαζί με έναν άλλο ασημένιο σκύλο που ίσως ήταν κατασκεύασμα του δεδάλου ή κατασκεύασμα του υφέστου.

25:46 Και το τέλος των μαγικών αυτόματων όπλων είναι το εξής. Στην Κρήτη έλεγαν ότι λόγω των πολλών ταξιδιών που έκανε ο Μίνοας Έφερνε από κάθε νησί του Αιγαίου Ή όποιας άλλης θάλασσας θαλασσόπλε ο Μίνοας Γυναίκες οι οποίες γινόταν μητέρες των παιδιών του Πασιφάη ζήλεψε τον άντρα της Γι' αυτό και ταξίδεψε και αυτή μέχρι το νησί της Κίρκης στην Αφρική και η Κίρκη της έδωσε ένα μαγικό φίλτρο το οποίο έκανε τον Μίνουα απρόσιτο στις γυναίκες.

26:43 Γιατί κάθε γυναίκα η οποία πλησίαζε τον Μίνοα, αυτός έβγαζε φίδια από τα γεννητικά του όργανα και την σκότωνε κατά τη διάρκεια της συνουσίας του. Η κόρη του και κροποσί του ερεχθέα, η Πρόκρις, ήταν αυτή η οποία θεράπευσε τον Μίνοα από την ασθένειά του. Η πρόκριδα είχε παντρευτεί τον Κέφαλο, ο οποίος ήταν πάρα πολύ ζηλιάρη σύζυγος.

27:20 Επειδή ήταν όμορφα στολισμένη κάθε μέρα η γυναίκα του, τη ζήλευε τόσο πολύ γιατί πίστευε ότι πήγαινε και με άλλους άντρες. Ο Κέφαλος για να δει πόσο πιστή ήταν η γυναίκα του, έλειψε σε μακρινό ταξίδι η μορφή του άλλαξε και ως πτελέων δηλαδή πτερωτός λέοντας επέστρεψε στην Αθήνα και έφερε στη σύζυγό του ένα χρυσό στεφάνι προς ποιο Λοιπόν, ξέρετε, αν φτιαξείτε έναν πίτσο, θα φτιαξείτε μόνο έναν ρε.