Η Γαλήνη Τσεβά ανοίγει το Φερμουάρ
Πανικοβάλ με τον Γιάννη ΝένεΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Η Γαλήνη Τσεβά μιλάει στο Podcast Πανικοβάλ και τον Γιάννη Νένε για την παράσταση «Φερμουάρ» που σκηνοθετεί στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Είναι τα podcast της Athens Voice. ότι θα βάλω τίτλο στο podcast που θα ανέβει στο site της Athens Voice. Η Γαλήνη Τσεβά ανοίγει το φερμουάρ. Γιατί ξέρεις είναι λίγο από αυτά τα πονηρά που τσιμπάς κλικς με αυτά. Αλλά εμείς θα το ξορκίσουμε τώρα. Θα πούμε ανοίγει το φερμουάρ αλλά το φερμουάρ της Μανίνας Ζουμπουλάκη όχι το δικό της.
Ναι όχι το δικό της. Λοιπόν μιλάμε για το βιβλίο της Μανίνας Ζουμπουλάκη που ανεβαίνει όχι για πρώτη φορά νομίζω αλλά πρώτη φορά ως ολοκληρωμένη θεατρική παράσταση Για πρώτη φορά ανεβαίνει Ως παράσταση, όχι ως θεατρικό δρόμενο γιατί είχε ανέβει και στη Θεσσαλονίκη αν δεν κάνω λάθος Αυτό ήταν ένα δρόμενο που είχαμε εντάξει σε μια παρουσίαση του βιβλίου της Μαρίνας Ήταν παρουσίαση μια φορά στην Αθήνα και μια φορά στη Θεσσαλονίκη και είχαμε ξεχωρίσει κάποια κομμάτια και έτσι δώσαμε μια εικόνα του πώς θα μπορούσε να είναι θεατρικό αυτό το έργο.
Ωραία, άρα τώρα έχουμε μια ολοκληρωμένη θεατρική παράσταση με μουσική, με ηθοποιούς, με σκηνοθεσία δική σου. Ναι, τελικά. Τι ήταν αυτό που σε έκανε να πιστέψεις σε αυτό το μυθιστόρημα ότι ζητούσες σκηνική αναπαράσταση. Το ίδιο το έργο το ζητούσε αυτό. Δεν χρειάστηκε κάποια προσπάθεια εκ μέρους του έργου γιατί ήταν σαφές ότι προοριζόταν για να ανέβει σε μία σκηνή.
Ίσως και να γίνει ταινία θα έλεγα εγώ. Θα μπορούσε. Θα μπορούσε, άλλωστε η Ζουμπουλάκη έχει γράψει και σενάρια για ταινίες. Ναι αυτό είναι γνωστό, σίγουρα θα μπορούσε να γίνει ταινία γιατί ένα φερμοάρι έχει πάρα πολλές δυνατότητες. Έτσι θα ανοίγει, κλείνει, γενικά ανοίγει πολλά μέτωπα έχω να πω. Ας πάμε στο βιβλίο λίγο.
εξήγησε μας τι είναι το βιβλίο και την θεατρική του μεταφορά πώς έγινε αυτή η μεταφορά Το βιβλίο Καταρχάς όταν λέμε βιβλίο εννοούμε μυθιστόρημα Το Φερμόρ λοιπόν ξεκίνησε την καριέρα του ως μυθιστόρημα εκδόθηκε από τις εκδόσεις Παπεδόπουλος το 2014 και για κάποιους διάφορους λόγους συνεχίζει να είναι όλο και πιο επίκαιρο από το ότι που γράφτηκε και μετά.
Πρόκειται για μια αστυνομική κομμωδία πολιτικού περιεχομένου, το ίδιο σωστά. Αν θέλουμε να τη χαρακτηρίσουμε θα λέγαμε αυτό το πολύ γενικό αστυνομική μαύρη κομμωδία διότι συνδυάζει πάρα πολλά στοιχεία. Και του δράματος και της κομμωδίας και πολλών άλλων δηλαδή. Η διάρθρωσή του πώς είναι ακριβώς. Κοίταξε να δεις, πρόκειται για μια ανάκριση.
Ωραία, συμβαίνει ένας φόνος, έτσι. Με αφορμή ένα στιγερό, θα λέγαμε, έγκλημα, που έχει θύμα τον υπουργό ανεργίας. Δεν υπάρχει υπουργός ανεργίας, αλλά η Μανίνα επινόησε, όποτε δεν υπήρχε. Ναι, θέλω να πω. Ναι, ναι, ναι, τότε στη συγκεκριμένη περίπτωση υπήρχε. Ναι, επινόησε αυτή την έδρα η Μανίνα Ζουμπουλάκη και τον σκέφτηκε...
Τέζα. Και από εκεί και πέρα Αυτό ήταν η αφορμή Αφορμή για να διπλωθούν πάρα πολλές ιστορίες Πάρα πολλοί χαρακτήρες Και χαρακτήρες Όχι σκίτσα Ολοκληρωμένοι άνθρωποι κανονικοί Δηλαδή με παρόν, παρελθόν Και λογικά και μέλλον Αυτοί που είναι ζωντανοί Αυτά άσχετοι μεταξύ τους Κάποιοι με μία μικρή σχέση μεταξύ τους Κάποιοι που δεν γνωρίζουν καθόλου κάποιοι που μπλέκονται με περίεργους τρόπους και ξεδιπλώνουν τη συμμετοχή τους σε αυτή την κατάσταση.
Μάλιστα. Άρα είναι ένα αποσπασματικό θα έλεγα, αν καταλαβαίνω καλά. Αν θέλουμε να το βάλουμε σε κατηγορία θεάτρου θα λέγαμε ότι ανήκει στο είδους του αφηγηματικού θεάτρου. Ναι. Γιατί όντας όλο το πράγμα μία ανάκριση που διεξάγεται στη Γαδά αποτελείται από καταθέσεις. Αυτόν που είχε στο περιβάλλον του υπουργού Τι τύπη είναι αυτή Περίεργοι όλοι Δηλαδή ούτε ένας Σωστός Είναι Μία τραγουδίστρια που κάποια στιγμή Είχε σχέση με τον υπουργό Είναι μία καφετζού Που δεν είχε σχέση Με τον ίδιο τον υπουργό Αλλά με την τραγουδίστρια Με την τραγουδίστρια και όχι μόνο Και με τους υπόλοιπους ρόλους Είναι μία μοδίστρα άσχετη αλλά πάρα πολύ σχετική έχω το εννοούμε τώρα να μην κάνω κανένα σπόιλερ για την φιλιά μου προσπαθώ να με συγκρατήσω έδωσες ένα τυράκι ναι ναι μία μοδίστρα το οικογενειακό περιβάλλον του υπουργού δηλαδή η σύζυγος που πλέον είναι χείρα ένας γιος και μία κόρη η μία κόρη είναι σκηνοθέτρια και ο γιος είναι κάπως μακιγέρ Μετά ποιοι άλλοι υπάρχουν Την Ανάκριστη διεξάγουν
Ο υπαστηνόμος Α Βασίλης Και ο αστηνόμος Α Νόντας Μάλιστα Ναι και πρέπει να κάνω δυο άλλοι Ναι εντάξει είναι τέλος πάντων Όλοι αυτοί οι ήρωες που εμπλέκονται Σε αυτό το 7 γυναίκες και 3 άντρες Μάλιστα καταλήγει αυτό κάπου Ή είναι από τα έργα που αφήνουν Τον θέτη να διάωση της δικές του εκδοχές. Να τον πιάσουμε από την άρχη το θεατή.
Το θεατή τον προσέχει πάρα πολύ αυτό το έργο δηλαδή νομίζω ότι φροντίζει να περάσει καλά γενικότερα και του δίνει διάφορες ευκαιρίες για διάφορα συναισθήματα αφενός και προβληματισμούς αφετέρου. Λύσεις δεν δίνει το έργο λύσεις δηλαδή σε θέματα που είναι σύγχρονα σήμερα δύσκολα και βαριά θέματα δεν δίνει λύσεις στο μυστήριο τουλάχιστον δίνει λύσεις βέβαια στο μυστήριο υπάρχει απάντηση τι λέω εγώ τώρα για να έρθει να δει την παράσταση ήθελα να ρωτήσω σχεδόν το λες δηλαδή ότι από το 2014 μέχρι σήμερα το 2026 έχει αποκτήσει άλλες αποχρώσεις στο βιβλίο δηλαδή διαβάζεται διαφορετικά και η παράσταση κατά επέκταση Ή είναι κάτι που είχε τη σημασία του τότε το 2014.
Έχει αλλάξει πολύ η κατάσταση από τότε. Τότε που είχε την αφορμή τους σίγουρα είχε τη σημασία του. Η κατάσταση έχει αλλάξει αρκετά και κατά πολύ θα έλεγα. Αλλά διαβάζετε το ίδιο όμως. Δεν ξέρω αν είναι ευχάριστο αυτό αλλά διαβάζετε το ίδιο πιστεύω. Δηλαδή το κοινωνικό σχόλιο παραμένει. Ναι ναι ναι νομίζω και χειρότερο θα μπορούσα να σου πω από τότε Πόσο πιστή έμεινες εσέ στο βιβλίο που έγραψε η Μανίνα Είσαστε φίλες, είσαστε κολλητές Ναι ναι ναι Πώς ήταν αυτή Γνωριζόμαστε αρκετά καλά Ναι ναι Δηλαδή καλά Ναι ωραία πώς ήταν αυτή Καταρχάς εσύ πώς χειρίστηκες το βιβλίο Και μετά πώς ήταν η συνεργασία Το πρώτο θέμα ήταν ότι το βιβλίο έπρεπε να γίνει θεατρικό έργο Και η Μανίνα έχει μεγάλη φαντασία έτσι Και γράφει πολλά Η Μανίνα γράφει ασταμάτητα και πολλά Και ασύστολα και συνέχεια και ακατάπαυστα Και είναι πάρα πολύ γλαφυρή δηλαδή Γράφει με εικόνες συνέχεια Και με πολύ χιούμορ, τι ξέρουμε τη Μανίνα Ναι ναι ναι Άρα αυτό τώρα το βιβλίο, η παράσταση είναι με μονολόγους
μονολόγους ή εμπλέκονται, υπάρχουν σκηνές που μπλέκονται έχει κάνει κάτι η Μανίνα που είναι πάρα πολύ ωραίο και στην παράσταση έτσι θα γινόταν εξ αρχής δηλαδή, είναι μονολόγοι γιατί αφήνει τον αρχικά αναγνώστη και μετά θεατή να εννοήσει τις ερωτήσεις δηλαδή είναι μονολόγοι οι καταθέσεις των ρόλων μας που απαντάνε στις ερωτήσεις και αυτό είναι και μια τεράστια πρόκληση για τον κάθε ηθοποιό που κάνει ένα ρόλο γιατί πρέπει να έχει στο μυαλό του την ερώτηση και να κάνει την απάντηση δηλαδή ένας μονόλογος που ξεκινάει και μπορεί να τον χτίσει, φτιάξει κάπως πρέπει να ακούσει μέσα στο μυαλό του την ερώτηση και να απαντήσει και να είναι και σαφής η απάντηση να καταλάβει και ο θεατής ναι ναι νοιάζουν οι ήρωες αυτοί να κουβαλούν ο καθένας μια διαφορετική εκδοχή της Ελλάδας πώς δούλεψες πάνω σε αυτές τις ταυτότητες τις ήξερες δηλαδή φαντάστηκες τη Μοδίστρα την Τραγουδίστρια, τον Μακιγέρ είναι πολύ γνώριμοι αυτοί οι άνθρωποι που παίζουν στο βιβλίο και έργο δεν χρειάστηκε να φανταστώ και πολύ
διότι διαβάζοντάς το πάει αμέσως στο νου σου σε κάποιο άτομο και όχι ο δικός μου νους ή της Μανίνας δηλαδή και όλων είναι απολύτως αναγνωρίσιμη δηλαδή όλοι έχουμε γνωστή μια τέτοια Μοδίστρα αν δεν είναι Μοδίστρα και είναι κάτι άλλο που έχει κοινά χαρακτηριστικά μια τραγουδίστρια σίγουρα την έχουμε δει το γιο και την κόρη της σύζυγου όλοι είναι γνωστοί μας είναι γνωστοί μας και αυτό που ήταν σημαντικό για μένα και προτεραιότητα είναι να βγει η αλήθεια αυτών των ανθρώπων με τη δυσκολία εντός εισαγωγικών παραπάνω ότι είναι γνωστοί μας.
Μάλιστα, ναι. Ούτως ή άλλως δεν έχει κανείς καμία πρόθεση να κοροϊδέψει, εγώ τουλάχιστον, στην προσπάθειά μου να δημιουργήσω, να φτιάξω κάτι. Αλλά και να θέλα, δεν μπορώ κιόλας. Άρα δεν είναι σουρελιστική η χαρακτήρες. Είναι πολύ πραγματική. Καθημερινότητα. Εδώ στην Πανεπιστημίου, στις όλες τις όλες. Η Μανίνα έχει γράψει πολλές διαφορετικές γυναίκες στη βιβλιογραφία της.
Από γυναίκες των μίντια μέχρι ηρωίδες εγκλωβισμένες σε ιστορικές ή κοινωνικές συνθήκες. Το Φερμουάρ τι λέει ειδικά για τη γυναίκα στη σύγχρονη Ελλάδα. Την κάνει ηρωίδα, σε ποια θέση τη βάζει. Του γκροπλάν, τη φωτογραφίζει. Και χωρίς αιτούς. και χωρίς AI. Αυτό κάνει η Μανίνα. Στο Δελτίο Τύπου διαβάζουμε ότι οι γυναίκες αποφασίζουν ότι η μοίρα δεν πρέπει να αφήνεται στη δίχη.
Θεωρείς ότι οι γυναικοί χαρακτήρες του έργου κινούν τελικά την πλοκή περισσότερο από τους άντρες. Είναι πιο ουσιαστική η γυναική αφωνή στο έργο. Όλο και συνομωτούν. Όλο και συνομωτούν λίγο. Όπως εσύ με τη Μανίνα. Δηλαδή υπάρχει και στη δημιουργία της παράστασης η γυναική ασυνομωσία. Υπάρχει. Είναι μια πρόσθετη κατάσταση η γυναική ασυνομωσία που νομίζω ότι, δεν ξέρω, όχι και οι άντρες ασυνομωτούν, απλά κάτι παραπάνω πρέπει να κάνουν οι γυναίκες. Μάλλον.
Τώρα ψηφίζεται και ο νόμος για ίσια μη βήμα τους άντρες μετά από δεν ξέρω πόσα χρόνια. Πολλά γαλαγγεία θα έχουμε. Ωραία θα περάσουμε. Καλά θα πάει και αυτό. Λοιπόν, πώς ήταν η δημιουργική σχέση με τη Μανίνα στην παράσταση. Υπήρξαν συγκρούσεις, έκανε παρεμβολές δικές της. Όχι, όχι, όχι. Όχι χαχά ή με την καλή έννοια ή με την καλή έννοια.
Όχι, όχι, ούτε καν. Ήταν μια πολύ ωραία συνεργασία. Βέβαια η Μανίνα από την πρώτη στιγμή είχε μπει κάπως στο ρόλο του θεατή. Δηλαδή ρωτούσα διάφορα να βάλουμε αυτό, να βγάλουμε το άλλο. και μου έλεγε κάνε ό,τι θες εντάξει εγώ θα έρθω να δω την παράσταση. Δηλαδή αυτά τα φρένα έβαζε η Μανίνα. Λέω μα μήπως εκεί αυτό ναι ναι πολύ ωραία ιδέα εντάξει θα έρθω να το δω.
Τι να πω. Ναι μια χαρά κουλ η Μανίνα πάντα είναι κουλ. Παρότι το θέμα είναι σκοτεινό υπάρχουν όπως λέει και το βιβλίο στιγμές που γελάμε με το χάλι μας. Βέβαια. Το χιούμορ λειτουργεί στην παράσταση σαν αποσυμπίεση ή γίνεται σκληρό και κοινικό. Νομίζω ότι είναι χαλή. Α, είναι σε όλη τη... Πώς λένε για τις μουσικές. Νομίζω ότι είναι χαλή.
Δηλαδή νομίζω ότι δεν έχει κομικά στοιχεία, δηλαδή βαρβάτα, πώς να πω, έτσι πολύ έντονα. Αλλά για μένα η επιτυχία είναι τα αστεία να είναι χαμόγελα και αυτό το γελάκι που ακούγεται λίγο. Ναι, το έξυπνο. Ναι, δεν ξέρω. Αυτό που συμφωνεί ο θεατής με αυτό που βλέπει είναι να το καταλαβαίνεις αυτό. Δηλαδή, λες αυτός ο άνθρωπος είναι δικός μας άνθρωπος.
Είναι εδώ. Και δεν είναι κομμωδία σλάψτη, ας πούμε, με μπαλαφάρες. Πες μου λίγο για τη μουσική επιμέλεια. Μια και ανέφερες ότι η μουσική είναι σα χαλή, εσύ κάνεις και τη μουσική επιμέλεια του έργου, άλλωστε είσαι και DJ και έχεις κάνει και άλλο έργο στο οποίο είχες σκηνοθερησία και μουσική πες μου για αυτή την πλευρά σου για τη δική σου πλευρά αλλά και τη μουσική του έργου κοίτα εγώ μερικές φορές βλέπω μπροστά μου ένα παζλ που με προκαλεί να το συναρμολογήσω δηλαδή και η μουσική είναι μέσα στο παζλ αυτό η μουσική όπως γνωρίζεις πολύ καλά είναι όχι συνοδεύει το έργο είναι μαζί, λέει μαζί την ιστορία μαζί με τους συνθήκους και μαζί με το έργο, σίγουρα δεν είναι έτσι δεν συμφωνείς εγώ σε όσες μουσικές επιμέλειες έχω κάνει σε θεατρικά έργα ή και σε σειρές και σε ταινίες πάντα θεωρώ ότι η μουσική είναι ένας τρίτος ρόλος δηλαδή πάντα είναι ένας σχολιαστής με τον τρόπο εκεί είναι που βάζω εγώ προσωπικά το δικό μου στοιχείο και άλλοι το δέχονται, άλλοι δεν το δέχονται
αλλά θέλω να πω πιστεύω ότι γενικά η μουσική είναι πάντα ένας έξτρα ρόλος έβλεπα προχτές την καινούργια ταινία του Αλμοδόβαρ και έχει γράψει το πικρά Χριστούγεννα πικρές γιορτές και έχει γράψει ο Αλμπέρτο Ιγκλέσιας που είναι ο μόνιμος συνεργάτης του Αλμοδόβαρ ένα συγκλονιστικό μουσικό θέμα, όχι ένα δίνει όλες τις σκηνές με μπάσο, με βιολοντσέλο και βιολιά και είναι τόσο δραματικά και βάζει μέσα στη ταινία και ένα τραγούδι της Σαβέλα Βάργας που δεν ζει πια, αλλά είναι ηρωίδες και σπαράζουν στο κλάμα ακούγοντάς το που είναι σε κέριο σημείο της εξέλιξης.
Δηλαδή θέλω να πω ότι η μουσική είναι ένα πολύ συναισθηματικό πράγμα, σε παρασύρει. Δες μια ταινία ή δες μια παράσταση χωρίς μουσική πόσο ξερή και dry είναι τώρα σου τρώει το χρόνο σου συγγνώμη αλλά όχι αλλά σιγά θα συμπληρώσω μια φορά είχα αποπειραθεί να κάνω και τη μουσική επιμέλεια σε ένα σύριαλ στο οποίο έπαιζα αυτό σημαίνει ότι πήρα τότε για αυτή την εμπειρία δηλαδή θέλω να μιλήσω μου ήρθε ένα το επεισόδιο καλά δεν έχει σημασία τώρα είτε έπαιζα είτε δεν έπαιζα το ίδιο θα καταλάβαινα χωρίς τίποτα, χωρίς ήχους κλειδιών χωρίς βήματα χωρίς μια πόρτα να ανοίγει να κλείνει γυμνό το επεισόδιο μόνο οι φωνές των ηθοποιών με τους διαλόγους των ηθοποιών και έπαθα σοκ δεν το περίμενα δηλαδή ότι είναι τόσο άγριο χωρίς όλα αυτά που θεωρούμε αυτονόητα είναι μεγάλη υπόθεση η μουσική επιμέλεια και ο ήχος, η επιμέλεια ήχων είναι πολύ σημαντικό να είναι συναφήγηση Ναι, υπάρχει και όσκαρ για αυτά, δηλαδή, αν μην τι άλλο.
Όπως λοιπόν είχες σκηνοθετήσει παλιότερα και το Αναμείνατες στο Ακουστικό σας, που είναι επίσης έργο ensemble, ομάδας, κάνεις κάτι παρόμοιο και εδώ, αν δεν κάνω λάθος. Βρέθηκαν μπροστά μου και όλοι στοιχείαως έγινε αυτό την πρώτη φορά με την ομάδα της Σπάρτης που είχαμε κάνει το Αναμείνατες στο Ακουστικό σας. Τέλος πάντων, κάτι ομάδες.
και τώρα με μια ομάδα γίνεται αυτή η δουλειά, με μια εξαιρετική ομάδα ομολογώ. Νέων ηθοποιών όπως έχω μάθει. Ονόματι Main Point είναι άνθρωποι που ήρθαν στο εργαστήρι Main Point για να παρακολουθήσουν μαθήματα, θεάτρου κτλ. Χωρίς να είναι ηθοποιοί. Κάνουν άλλες δουλειές δηλαδή άσχετες. και ήταν πάρα πολύ ωραία εμπειρία αυτό δηλαδή θέλω να ξεχωρίσω την εμπειρία του δουλεύουμε με ομάδες γιατί δεν το ήξερα αυτό και χαίρομαι που μου δόθηκε αυτή η ευκαιρία διότι για να διαλέξει κάποιος μια ομάδα και να πάει να ενταχθεί και με ένα συγκεκριμένο στόχο, σκοπό που στην προκειμένη ήταν το ενθέτρικό έργο το δικό μας το Fermoir, σημαίνει ότι θέλει ότι το έχει επιλέξει, ότι δεν του έχει δώσει κανείς άλλος την ιδέα πρέπει να πήγαινε εκεί να κάνεις λίγο θέατρο ας πούμε, σου λείπει σημαίνει θέλουν πολλοί αυτοί οι άνθρωποι θέλουν και το εννοούν και φαίνεται είναι εκεί Αυτό θέλω να σε ρωτήσω αν υπάρχει μεγαλύτερος ενθουσιασμός από ότι ίσως στους επαγγελματίες ηθοποιούς που μπορεί να
είναι μια ρουτίνα το να παίξουν σε μια παράσταση δηλαδή αυτοί σαν νεοκοπή ηθοποιίας Ας το σπούμε έτσι. Έχουν μεγαλύτερο ενθουσιασμό, έχουν ικανότητα που τη βάζουν σε... Εγρήγορση, σε λειτουργία ιδιαίτερη. Ναι, ναι θα έλεγα γιατί δεν είναι στην καθημερινότητά τους και στη ρουτίνα τους. Δηλαδή είναι κάτι ξεχωριστό, είναι κάτι ιδιαίτερο για ανθρώπους που δεν είναι αυτή καθ' αυτή η δουλειά τους.
Συμπτοματικά είχα και εγώ μόλις αυτό το μήνα μία παρόμοια εμπειρία. έκανα μουσική επιμέλεια σε μια παράσταση η οποία ανεβαίνει από τη θεατρική ομάδα των υπαλλήλων, τραπεζοϊπαλλήλων την ΟΤΟΕ δηλαδή είναι άνθρωποι που δουλεύουν σε τράπεζες πρόκειται για μια ομάδα που την είχε δημιουργήσει ο Σταύρος Ζαλμάς όταν ήταν ακόμα δούλευε σε τράπεζα και έκτοτε υπάρχει αυτός ο σύλλογος αυτή η ομάδα ανεβάζουν κάθε χρόνο ένα διαφορετικό έργο που παίζεται για 15 μέρες και σε πληροφορώ Λέντο έχω διακρίνει εγώ σε πολλούς από αυτούς που χαίρεσε να δουλεύσει μαζί τους και να βγάζουν ωραίες εγκάρδιες παραστάσεις.
Φαντάζομαι το ίδιο συμβαίνει και με το Main Point. Ναι, είναι έτσι. Αυτό που θα ήθελα να παρατηρήσω επίσης με αφορμή όλο αυτό τώρα είναι το πόσες ομάδες υπάρχουν. Να αυτό, ήταν η επόμενη ερώτηση. Μου έχει κάνει τρομερή εντύπωση το πόσα ομάδες θεατρικές και εργαστήρι εδώ, εργαστήρι παραπέρα, πάρα πολλοί. Πολλά. Σύλλογοι, δεν μπορούσα να δω.
Δηλαδή οι ασφαλιστές άλλο. Ναι, θέατρο τσέπης, θέατρο δρόμου. Εντάξει, κοίταξε από θέατρα στην Αθήνα δεν έχουμε παράπονο. Όχι, όχι. Πόσα έχουμε σύνολο. Δεν ξέρω, 800 κάτι. 1700 πιο κορίως σίγουρα πάντως τόσες είναι οι παραστάσεις που ανεβαίνουν συνολικά στην Ελλάδα κάθε χρόνο το ότι είχα διαβάσει κάπου είναι τρελό νούμερο ένα ζήτημα είναι το πόσο θέατρα έχουμε και άλλο ένα πόσες παραστάσεις διότι και η σεζόν έχει μοιραστεί δεν είναι η χειμωνιάτικη καλοκαιρινή είναι δευτερότριτο, τεταρτό, πέμπτο άλλη απόγευμα, άλλη βράδυ άλλη μέτζο και τώρα κάτι άκουγα ότι θα μπουν και μεσημεριανές παραστάσεις θα γίνουν και εδώ το οποίο είναι μια χαρά γιατί μπορεί να έχει άλλο είδους εισιτήριο άλλου ύψους εισιτήριο πιο προσιτό για ανθρώπους που θέλουν να αξιοποιήσουν τη μέρα τους Αυτό έχει διαφορά στο εισιτήριο αυτό Κοίτα στο Λονδίνο που συμβαίνει αυτό έχει διαφορετικές διαφορετικές τιμές είναι άλλη εμπειρία ας πούμε και μακάρι να γίνει γιατί από ό,τι βλέπω και ακούω
τα μικρά αυτά θέατρα πάνε πάρα πολύ καλά. Δηλαδή κάνουν sold out. Θα μου πεις είναι μικρά. Εύκολα γίνεται το sold out. Αλλά παρόλα αυτά συνεχίζουν, υπάρχουν. Βγαίνουν ομάδες, έργα, καινούρια έργα, συγγραφείς. Ναι, αυτό είναι το εντυπωσιακό. Όχι μόνο ότι βγαίνουν τόσο πολλά, ότι συνεχίζουν και υπάρχουν. Άρα μπορούν. Άρα βλέπουμε πάρα πολλοί θέατροι στην Ελλάδα.
είμαστε σε πάρα πολύ καλό επίπεδο Αυτό ναι, αλλά δεν ξέρω πόσο πληρώνονται οι ηθοποιοί και πόσο μπορεί ένας ηθοποιός να βιοποριστεί από αυτό και μόνο. Δεν μπορεί Δεν μπορεί. Είναι σκληρή η ζωή Ένας ηθοποιός πρέπει να επινοήσει και διάφορους άλλους ρόλους για τη ζωή του για να βιοποριστεί δηλαδή γιατί δεν υπάρχει ρυθμός σε εισοδηματική κατάσταση Δηλαδή και η Σύρια να έχει ένας άνθρωπος που θεωρητικά θα παίρνει περισσότερα χρήματα από ό,τι παίρνει στο θέατρο, θα έχει σίριελ σήμερα, να έχει αύριο, να έχει και μεθαύριο, μετά τι θα κάνει.
Δεν θα έχει και μια οικογένεια εντωμεταξύ. Και διάφορους λογαριασμούς αναμήνα. Και μετά υπάρχουν οι μεταγλωτήσεις, υπάρχουν οι τηλεοπτικές διαφημίσεις, πικάζ και όλα αυτά. Εύχομαι να επιβιώσετε οι ηθοποιοί καταρχάς, γιατί σας αγαπάμε. εύχομαι να πάει καλά το θέατρο να συνεχίσει να πηγαίνει καλά και να μη βει τους ανθρώπους του και να πούμε κλείνοντας τις μέρες και ώρες και που γίνεται το φερμουάρ που παίζεται Ναι, παίζεται στο Ίδρυμα Μιχάλης Καπογιάννης για ένα δευτερότριτο ακόμα δηλαδή στις 8 Ιουνίου Δευτέρα στις 8.30 και 9 Ιουνίου Τρίτη 8.30 έχουμε άλλες δύο παραστάσεις είχαμε σύνολο τέσσερις κάναμε την αρχή μας αυτό το δευτερότητο που πέρασε και εύχομαι να το πάτε και σε περιοδία γιατί όχι έχουμε διάφορες βλέψεις η Καβάλα που είναι η ιδιαίτερη πατρίδα της Μανίνας νομίζω ότι θα γεμίσει την αίθουσα αν το ανεβάσετε ναι νομίζω ο θείος σου είναι ενθουσιασμένος πάντως μετά τις δύο παραστάσεις αυτές και τώρα που θα παίξουμε αλλού σε οποιο φεστιβάλ θα πάμε
και θα πάμε. Μεταξύ εργάζονται όλοι. Λέω παιδιά, αν μαζευτούμε πολύ ευχαρίστως να φύγουμε, να πάμε περιοδία στα νησιά να πάμε βόλτα. Λέω όχι, όχι, θα πάρουμε άδειες. Εύχομαι να το πάτε το εργάκι και να πάνε όλα καλά. Σε ευχαριστώ πολύ που ήρθες σήμερα εδώ. Εγώ σε ευχαριστώ που βρέθηκα σήμερα εδώ και σε περιμένουμε στην παράσταση.
Φιλιά πολλά. Γεια χαρά. Γεια. Ήταν ένα podcast της Athens Voice. Ακολουθήστε μας στο Spotify, στο Apple Podcast, στο YouTube και στο Athens Voice.gr
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα
