podcast: Η Ηλέκτρα Ελληνικιώτη και η Μαρία Μαμούρη μιλούν για την «Κάμιρο» που βρίσκεται στο «κέντρο του κόσμου», την Κυψέλη

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

00:30 Σας καλωσορίζω, χαιρόμαι πάρα πολύ που είστε εδώ. Και εμείς πολύ. Και αν θέλετε, ας αρχίσουμε λίγο ποιητικά. Μιλήστε μας για αυτή την πόλη που μετά έγινε πλοίο και μετά βρίσκεται στο κέντρο της γης, στο κέντρο του κόσμου. Την Κυπισέλη. Εκεί έτσι λέει ο Βακαλόπουλος, έτσι λέμε και εμείς. Ζούμε κι όλες και οι δύο στην Κυπισέλη, οπότε για μας είναι όντως το κέντρο του κόσμου.

00:57 Η Κάμηρος λοιπόν ως χώρος Δημιουργήθηκε πριν από πέντε χρόνια περίπου Με αφορμή ένα project που είχαμε ως θέρος Η ομάδα μας είναι η Θέρος Που είχε να κάνει με το μυθιστόρμα του Χρήστο Βακαλόπουλου Σωστά θα λέω Ναι, ναι Η γραμμή του ορίζοντος Εμείς λοιπόν για αυτό το project Θέλαμε να κάνουμε κάτι διακαλλιτεχνικό Θέλουμε δηλαδή το Μυθιστόρμα να περάσει μέσα από το θέατρο, τη μουσική, τα εκαστικά, τον κινηματογράφο, οπότε χρειαζόμασταν πολλούς χώρους μαζί.

01:37 Επειδή δεν τους βρίσκαμε ή δεν μπορούσαμε τέλος πάντων με κάποιο τρόπο να τους έχουμε, βρήκαμε αυτόν τον τόπο, τον ονομάσαμε Κάμυρο, γιατί έχει έτσι και ένα πατάρι από πάνω, είναι σαν καράβι, σαν πλοίο, και αποφασίσαμε μέσα εκεί να κάνουμε όλο αυτό το project. Αυτό όμως τελικά αποφάσισε να φύγει μεγαλύτερο ταξίδι από αυτό που θέλαμε εμείς και έχουν περάσει πέντε χρόνια, έχουν μπει σε αυτό το πλοίο, σε αυτό το χώρο πάρα πολλοί άνθρωποι, πάρα πολλοί καλλιτέχνες και αυτό που κάποτε σκεφτήκαμε κάπως τώρα έχει γίνει κάτι άλλο, ακόμα πιο όμορφο, ακόμα πιο μεγάλο.

02:19 Αυτό που λέει η Μαρία ενώ ξεκίνησε με τη λογική ότι θα στεγάσει κάτι για ένα βραχυπρόθεσμο διάστημα γιατί πουθενάλλου δεν μπορούσε να υλοποιηθεί αυτό το διακαλλιτεχνικό έργο, σχεδόν αμέσως αγκαλιάστηκε και είπαμε ότι εντάξει ας μην είναι για έξι μήνες, ας είναι για ένα χρόνο. Ήταν και η περίοδος της πανδημίας εν τω μεταξύ, από το Μεσολάβης και ένα lockdown που το φτιάξαμε.

02:45 Και μετά ο ένας χρόνος έγινε δύο. Μέχρι και τώρα με τη Μαρία έχουμε ένα αστείο που λέμε πάμε για κάθε χρόνο, δεν ξέρουμε το επόμενο, λέμε θα πάμε άλλη μια χρονιά. Θα πάμε άλλη μια. Και καθόμαστε ας πούμε στα μισά του έτους και ετοιμάζουμε τον προγραμματισμό του επόμενου. Αναφορικά με το όνομα, τα πράγματα συνέβησαν και λίγο, γιατί ανέφερες και τη λέξη ποιητικά και έχει ένα ενδιαφέρον ξέραμε ότι το όνομα θα το δώσουμε από τη γραμμή του ορίζοντος γιατί νομίζαμε ότι θα γίνει μόνο αυτό μέσα και μετά τέλος αλλά η ρίστα με παρόδο αποδείχθηκε ότι μάλλον δεν θα μπορούσε να έχει κανένα άλλο όνομα ανεκδοτολογικά και μόνο μιλώντας με τη Μαρία έχουμε να στεί ότι ό,τι όνομα και αυτό μας θα καταλήγει σε ρος θερός, κάμυρος, όσος που θα φτιαχτεί κάποιο πολύ μεγάλο οικοσύστημα θεσμών και ιδεών που θα είναι σε ρος και αυτό θα κάνει πολύ εύκολη τη δουλειά του γραφίστα μας.

03:39 Έως το ότι και η δική μου σχέση και κατά επέκταση και της Μαρίας με τη θάλασσα, με την έννοια του πλοίου, με το πώς ας πούμε η δραματουργία της ζωής μας μας το φέρνει αυτό συνέχεια, μοιάζει να το έχουμε σκεφτεί, να το έχουμε επιμεληθεί Περισσότερο από ότι όντως ήταν. Ήταν μια πολύ πιο φθόρμητη απόφαση. Και μας δημιουργήκε μια ελευθερία ότι αφού είναι πλοίο και ταξιδεύει μπορεί όποτε θέλει να φύγει από εκεί.

04:08 Να πάει να γίνει κάτι άλλο. Αφού κάποτε ήταν πόλη και μετά γίνει πλοίο και μετά γίνει χώρος μπορεί την επόμενη φορά να γίνει κάτι ακόμα. Γι' αυτό έχουμε και ένα δισταγμό να λέμε ότι είναι θέατρο. Ως λέξη δηλαδή λίγο... Ναι, ποτέ δεν το έχουμε πει θέατρο. Ναι, το λένε κάποια φορά κατά λάθος, ας πούμε, από κεκτημένη ταχύτητα, είναι λογικό, αλλά η Κάμυρος δεν είναι θέατρο.

04:27 Είναι ένας σκηνικός τόπος, ένας χώρος, που μπορεί να φιλοξενήσει οτιδήποτε έχει τη συνύπαρξη, ας πούμε, κοινού και δημιουργού, και το οποίο έχει οποιασδήποτε μορφής παραστατικότητα, ό,τι και αν σημαίνει αυτό, και σε σχέση με την πολλαπλότητα των σκηνών στη ζωή μας. Αυτό. Έχει πάρα πολύ ενδιαφέρον, έτσι πώς το λέτε. Και μου γεννάται μια ερώτηση.

04:51 Πόση γενναιότητα θέλει κάποιος στην Ελλάδα του σήμερα ή την Ελλάδα πριν από πέντε χρόνια, δεν. Να επομιστεί όλο αυτό το βάρος. Γιατί πέρα από μια καλλιτεχνική δημιουργία όλο αυτό το πράγμα έχει και δυσκολίες. Έτσι δεν είναι. Είναι τεράστιες. Θέλω να πω με βασική δυσκολία το κομμάτι του πώς κινείται αυτό το πράγμα οικονομικά.

05:16 Έτσι δεν είναι. Είχαμε αυτή την κουβέντα περίπου εχθές με την Λέκτρα και αυτό που καταλάβαμε είναι ότι δεν είναι θέμα γενναιότητας για μας. Δεν θεωρούμε ότι κάνουμε κάτι γενναίο ή ότι χρειάζεται γενναιότητα. Χρειάζεται πολύ μεγάλη επιμονή, υπομονή, κότσια. πειθαρχία χρειάζεται να στερηθείς πολλά πράγματα άλλα για να μπορέσεις να το υποστηρίξεις αλλά στα αλήθεια καταλήξαμε στη χθεσινή μας κουβέντα να συζητάμε ότι συμπλέει με τον τρόπο που θέλουμε να ζούμε με τον τρόπο που θέλουμε να είμαστε μέσα στη ζωή μας και στο κοινωνικό σύνολο οπότε αντίστροφα είναι μάλλον μία εκδοχή δηλείας, γιατί προσωπικά μιλώντας υπάρχουν περιοχές και συστήματα μέσα στα οποία δεν νιώθω λειτουργική.

06:19 Αρνείς ένα μπισ δηλαδή. Ναι, όχι γιατί θαυμάζω τους ανθρώπους που ενδεχομένως έχουν το σθένος ή τη διάβγεια ή την πρωτοβουλία να υπάρξουν μέσα σε αυτά, όμως νιώθω ότι δεν είμαι η καλύτερη εκδοχή του εαυτού μου ακολουθώντας ας πούμε μία άλλη διαδικασία πραγμάτων. Εμένα με ησυχάζει το ότι έχω έναν χώρο που μπορώ ανα πάσα ώρα και στιγμή να μπω σε πρόβα.

06:45 Εμένα δεν μου φαίνεται κόπος σαν τίμημα, ας πούμε, το ότι για να έχω για τέσσερις-πέντε μήνες έναν χώρο που θα παράξω ακριβώς αυτό, όπως κι αν μου βγει, που έχω στο μυαλό μου, τους υπόλοιπους άλλους πέντε-έξι μήνες θα το σκουπίσω, θα το σφουγγαρίσω, θα του πληρώσω τα τιμολόγια, θα κάνω το τεχνικό ασφαλείας, δεν είναι το μίνιμουμ κόστος για μένα από οτιδήποτε θα καλούμουν να αντιμετωπίσω, να ενστερνιστώ, να εφαρμόσω σε κάποιο άλλο πλαίσιο.

07:20 Και είχαμε ακριβώς αυτές τις συζήτησες. Αλλά από την άλλη εμείς, το οποίο είναι μια αμοιγός καλλιτεχνική νοοτροπία, εμείς κυριολεκτικά μιλώντας δεν βιοποριζόμαστε από την Κάμυρο. οπότε αυτό και είναι θέση εννοώ είναι ένας φούρνος που πρέπει να βγάζει τα έξοδα του τελεία αυτό ίσως να τον κάνει και πιο βιώσιμο οικονομικά γιατί δεν είναι το επάγγελμά μας οπότε μας έχει επιτρέψει να μην έχει ένα προτινόμενο ενίκιο, ένα κόστος για το φιλοξενούμενο καλλιτέχνη που το κάνει ασφυκτικό γιατί εμείς έχουμε πει ότι θα πληρωνόμαστε όταν θα είναι μέσα μια δική μας δουλειά εγώ με την αμοιβή του σκηνοθέτη, Μαρία με την αμοιβή της ηθοποιού αυτό ίσως να το κάνει και λίγο πιο εύκολο οικονομικά οι δυσκολίες που έχει είναι εντελώς για μένα ας πούμε το πιο δύσκολο κομμάτι είναι στον ανθρώπινο παράγοντα στο πως ορισμένες φορές πρέπει εσύ να κάνεις πίσω σε κάτι που μπορεί να είναι θεμελιώδες για σένα άρα κάτι κλονίζεται μέσα σου στη συνύπαρξη με τον άλλον και το ότι χρειάζεται πολλαπλή

08:28 ενέργεια για να εξηγήσω το ότι δεν είμαστε εξαίρεσης σε έναν κανόνα, αλλά ότι μάλλον η συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων βιώνει τα πράγματα όπως εμείς, απλώς δεν έχουν την ορατότητα που έχει η μειοψηφία, το 1, το 5%. Νομίζω ότι η συντριπτική πλειοψηφία των καλλιτεχνών δεν διάγει ένα βίο διαφορετικότερο από το δικό μας.

08:50 Απλώς έχουμε την εντύπωση ότι εμείς είμαστε εξαίρεσης στον κανόνα. αν το σκεφτούμε ας πούμε και ποσοστιαία οι χώροι που δουλεύουν όπως ο δικός μας ή που πασχίζουν να δουλέψουν όπως ο δικός μας ή που μονίμως ανοίγουν τέτοιοι νέοι χώροι είναι η συντριπτική πλειοψηφία των θεατρικών χώρων των θεάτρων, των σκηνικών χώρων της Αθήνας δεν είναι η μειοψηφία είναι ο κανόνας δηλαδή, απλώς ένα ασιοπηλός κανόνας και η Κάμυρος είναι ένα κομμάτι αυτού του κανόνα Με κάνετε να σκεφτώ ότι δεν βάζετε τη γενναιότητα, μάλλον δεν πιστώνετε στον εαυτό σας γενναιότητα, αν και εγώ πιστεύω ότι υπάρχει.

09:26 Περισσότερο βάζετε ένα θέμα ελευθερίας. Σίγουρα, σίγουρα. Έναν ηθικό κώδικα, ο οποίος είναι αδιαπραγμάτευτος, οπότε έχοντας ένα δικό σας νησί, ο οποίος έγινε τόπος, εκεί πέρα τα πράγματα καθορίζονται κάπως όπως ο Μόρ έφτιαξε την ουτοπία του. Μιλήσατε για την Κυψέλη που είναι το κέντρο του κόσμου και αυτό έχει πάρα πολύ ενδιαφέρον γιατί με έναν τρόπο η Κυψέλη είναι το κέντρο του κόσμου γιατί συγκεντρώνει ένα πολυπολιτισμικό φάσμα κατοίκων και δεν ξέρω αν και αυτό συλλειτουργεί με αυτό που εσείς πιστεύετε ότι είναι τέχνη με το που απευθύνεται, με το που βρίσκεται ο καλλιτεχνικός χώρος για να απευθυνθεί.

10:17 Πολύ σίγουρα ισχύει, συγγνώμη που πήρα πρώτο λόγο, και πολύ περισσότερο η ικανότητα της Κυψέλης να μεταμορφωθεί μέσα στα χρόνια, για μένα ήταν πολύ γοητευτική, γιατί όπως έχει υπάρξει αστικό κέντρο, έχει υπάρξει και κέντρο άλλων κοινωνικών ομάδων και με έναν τρόπο ο οποίος είναι άξιος διαρεύνησης και παρατήρησης, όλες αυτές οι κοινωνικές ομάδες με οποιοδήποτε τρόπο και να τις καταγράψουμε και τις ορίσουμε έχουν βρει έναν τρόπο να συνεπάρχουν αυτό το ότι η Κυψέλη έχει μεταμορφωθεί ξανά και ξανά μες στις δεκαετίες και τώρα όλο αυτό συνεπάρχει με μια δική του αρμονία αυτό από μόνο του είναι πολύ γοητευτικό για να έχεις έναν χώρο ας πούμε σε μια περιοχή όπως η Κυψέλη Επίσης στους συγκεκριμένους χώρους όσοι όμως μιλάμε τους σκέφτομαι γιατί είναι ένας πολύ μικρός χώρος στα αλήθεια. Είναι όμως ένας χώρος που έχει μία τζαμαρία μπροστά σε έναν δρόμο της Κιψέλης.

11:16 Και επίσης είναι ένας τόπος, ένας χώρος που διαρκώς μεταμορφώνεται. Και αυτή είναι η τεράστια χαρά που έχουμε με την ηλέκτρα. Δηλαδή κάποιος που έρχεται πραγματικά τον μεταμορφώνει. Μπορεί ο ηθεατής να κάτσει από εδώ, από εκεί παραπέρα. Μπορεί να έχουν μπει άχυρα, έχουν μπει άμοι, έχει γεμιστεί άμμο γίνονται συνέχεια πράγματα αλλάζει και υπάρχει αυτή η τζαμαρία που σε συνδέει με τον έξω κόσμο με χίλιους τρόπους πραγματικά με χίλιους τρόπους από το να είναι ο κόσμος μέσα και ο άλλος να παίζει έξω μέχρι το πόσες φορές έχουμε παίξει παραστάσεις και δεν είναι κλαστή κουρτίνα και ο κόσμος κάθεται απ' έξω και βλέπει όλοι οι γειτονές μας είναι ένα πράγμα τόσο ζωντανό που δεν έχει ξεκάθαρο πλαίσιο.

12:07 Έχει επεκτασία και την κυψέλη και η κυψέλη το έχει ως κομμάτι της. Το έχει εγκολουθεί ας πούμε. Τουλάχιστον εγώ έτσι το βιώνω. Αυτό είναι το ενδιαφέρον. Γιατί είναι όλο το εγχείρημα και για μας κάθε φορά και με τους ανθρώπους που έρχονται μέσα και με τα πράγματα που κάνουμε εμείς κάτι καινούριο. Πέρσι που κάναμε το βράχο δηλαδή και είχαμε καταφέραμε αυτό που λέγεις ελευθερία. Εμείς για τέσσερις μήνες καταφέραμε να κάνουμε ό,τι θέλουμε.

12:35 Να φτιάξουμε όλη την Κάμερο σαν καφενείο. Κάναμε όλη όλη την Κάμερο σαν καφενείο και περνούσε ο κόσμος και μας ρωτούσε πότε θα ανοίξει το καφενείο. Κάναμε την παράσταση και ήταν ανοιχτή η Τζαμαρία και σταματούσε ο κόσμος και έβλεπε την παράσταση. Οπότε όλο αυτό το πράγμα για μένα είναι πολύ, δηλαδή συνδέει πάρα πολύ τους τόπους.

12:59 Και γι' αυτό ίσως επειδή έχεις χρησιμοποιήσει αυτή την πολύ όμορφη λέξη πριν, την οτοπία, που είναι κάτι που το σκέφτομαι πολύ το τελευταίο διάστημα, τις τελευταίες εβδομάδες, μ' αρέσει να σκέφτομαι περισσότερο την Κάμυρο, στην Κυψέλη, σαν μια αιτεροτοπία. Δηλαδή είναι ένας πραγματικός τόπος ο οποίος ίσως να παρεκκλίνει, αλλά όχι με ενοχλητικό ή επιθετικό τρόπο από αυτό που συμβαίνει στο τυπικό τόπο ας πούμε δεν είναι ότι δεν υπάρχει υπάρχει αλλιώς είναι μια εταιροτοπία το έθεσες πολύ ορθότερα και πολύ σωστότερα αυτό που λες για την Τζαμαρία Μαρία εγώ το είχα νιώσει την πρώτη φορά που πήγα γιατί κάθομαι ως θεατής και λέω τώρα με βλέπουν από έξω και εμένα δηλαδή εγώ βλέπω κάτι άλλο και εγώ μπορεί να είμαι εντός του θεάματος, έτσι όπως το αντιλαμβάνετε.

13:55 Και όλο αυτό έχει μία γοητεία και κυρίως έχει μία ζωή. Δεν είναι τίποτα το οποίο είναι απονεκρωμένο ή δεδομένο. Βέβαια, βέβαια. Να ρωτήσω πώς μπορεί να σας πλησιάσει ένας καλλιτέχνης, τι κοιτάτε δηλαδή στο να του δώσετε το οκέι για να τον φιλοξενήσετε σε αυτόν τον περίεργο καράβι, πόλη, τόπο, νησί. Και ως δεύτερη ερώτηση, είχε πάρα πολύ ενδιαφέρον το μότο του φετινού καλλιτεχνικού προγράμματος.

14:30 Αν θέλετε το λέτε και μιλάμε λίγο γι' αυτό. Όπως και για κάποιες παραστάσεις, οι οποίες όλες δείχνουν να έχουν πολύ ιδιαίτερα χαρακτηριστικά. Και ενώ δραματουργικά χαρακτηριστικά, και καλλιτεχνικά χαρακτηριστικά, και θεματολογικά. Νομίζω ότι σίγουρα δεν επιλέγουμε με καλλιτεχνικά κριτήρια. Με αμοιγός καλλιτεχνικά κριτήρια όχι, σίγουρα.

14:53 Δεν μπαίνουμε καθόλου στο αν, αντιθέτως μπορώ να πω, είναι και πολύ αναζωογονητικό για εμάς, ότι και αν σημαίνει αυτό με τον άλλο να μην κάνουμε το ίδιο πράγμα. Δεν ενεργοποιείται κανένας μεχανισμός κριτικής για το αν μας ενδιαφέρει αυτό που κάνει ο άλλος, πώς το κάνει, σε ποιο είδος ανήκει, αν υπάρχουν εν γέννη αυτά τα πράγματα νομίζω το αμφισβητούμε νομίζω ότι καθοριστικό παράγοντα παίζει η πρώτη επικοινωνία μας ναι και πολύ συχνά τα πράγματα είναι κατά περίπτωση και το λέω αυτό για να είμαι σαφής δεν έχουν όλοι οι καλλιτέχνες ούτε την ίδια δυνατότητα ούτε την ίδια ανάγκη, ούτε το ίδιο σχέδιο καλλιτεχνικά. Οι κάμπλες είναι εκεί για να το ακούσει αυτό. Αν νιώσει ότι από την παρουσία αυτού του ανθρώπου, αυτής της ομάδας στον χώρο έχουμε και οι δύο πλευρές να βγούμε κερδισμένες και πιο πλούσιες μάλλον αυτή είναι η σωστή λέξη θα αναδιαμορφώσουμε για εμείς ακόμα και το οικονομικό δηλαδή δεν είναι το ίδιο ένας άνθρωπος που μια ομάδα μια παραγωγή που έχει

15:57 μια μερική χρηματοδότηση ή ένας νέος δημιουργός που κάτι θέλει να κάνει και για να το πω απλά το κάνει από την τσέπη του αν για οποιοδήποτε λόγο νιώσουμε ότι θα ήταν ωραίο αυτό να συμβεί μέσα στην Κάμυρο, το οποίο στον αμαθμό το αποφασίζει και ο ίδιος ο χώρος, γιατί η συντριπτική πλειοψηφία των καλλιτεχνών που έρχονται, έρχονται γιατί λένε έχω σκεφτεί κάτι για εδώ, έχω δει το χώρο και θα ήθελα να δοκιμάσω να κάνω αυτό έτσι, αλλιώς.

16:22 Οπότε ναι, νομίζω ότι πρώτη συνάντηση είναι καθοριστική, Μαρία. Σίγουρα. Πολλές φορές έχει τύχει... Πώς να το εξηγήσω... Όταν νιώσεις ότι με τον άλλον μιλάς και κοιτάς με τον ίδιο τρόπο, μετά τα πράγματα λίγο πάνε μόνα τους. Δηλαδή το καλλιτεχνικό κομμάτι του πράγματος είναι μετά, εξαφανικά, να είναι για μια συζήτηση. Παπ!

16:51 Και απλώνεται στον χώρο. Έχει να κάνει αυτό, νομίζω. Μετά, αν μιλάμε την ίδια γλώσσα, αν βλέπουμε κάπως τα πράγματα με τον ίδιο τρόπο, αν η πρόθεση με την οποία έρχεται ο άλλος είναι κάτι που μας αφορά που μας ταρακουνά ή οτιδήποτε δεν ξέρω να απαντάει γιατί θα μιλήσω με δεν αλλά εμένα ένα πράγμα στο οποίο εναντιώναμε πάρα πολύ αντιριέμαι δηλαδή πολυολόγως γιατί πολύ συχνά την κρατάμε και εμείς στο τηλέφωνο της Καμήρου ένα λάξη, όταν κάποιος παίρνει γιατί ενδιαφέρεται για το χώρο θα το σηκώσω εγώ ή η Μαρία το λέμε δηλαδή δεν υπάρχει κάποιο άλλο πρόσωπο, γραμματίστου εαυτού μας Εναντιώνομαι πάρα πολύ όταν καταλαβαίνω ότι έχουν έρθει σε επαφή μαζί μας Γιατί απλώς θέλουν έναν χώρο, έναν οποιοδήποτε χώρο Τον πρώτο που θα απαντήσει για να παρουσιάσουν τη δουλειά τους Και δεν κρίνω ούτε τους ανθρώπους που έχουν αυτήν την ανάγκη και την επιθυμία Αλλά είναι κάτι στο οποίο ξέρω μετά από τα ελάχιστα χρόνια που τρέχει η Κάμηρος Ότι αυτό δεν θα πάει καλά Γιατί δεν έχει καμία σημασία

17:55 Και δεν εννοώ ότι είναι κάποιος τρομερός χώρος η Κάμηρος αλλά δεν έχει καμία σημασία ως χώρος στο καλλιτεχνικό αποτέλεσμα που θέλουν να παράξουν και συνήθως αυτό γεννά τέρατα και στη συμμετοχή των ανθρώπων και στο καλλιτεχνικό αποτέλεσμα προσωπικά δηλαδή δεν το κάνω ούτε με τις δικές μου παραστάσεις δεν θα πω σε τι μου έχει μείνει να κάνω τσεκ σε ποιο θέατρο δεν έχω παρουσιάσει τη δουλειά μου και είναι κάτι στο οποίο είναι αντιόνομο όταν νιώθω ότι έχουμε πάρει τη λίστα με τους χώρους και αναζητάμε εκεί λίγο θα σταθώ ξέρεις πλάτη μου θα ζητώσει κατά τα άλλα δεν έχω δεν έχουμε στεγανά από που και πως δεχόμαστε προτάσεις σίγουρα ένας μη παραδοσιακά θεατρικός χώρος δεν είναι με παραδοσιακό τρόπο θεατρικός χώρος άρα κάπως οι προτάσεις που δεχόμαστε είναι έργα που ή καταργούν τη σχέση του θεατή με το τέταρτο τείχο ας πούμε που έχουν μια επαφή με την πραγματικότητα, με το έξω, που είναι πιο πρωτότυπες δραματουργίες.

19:03 Αλλά έχουν επεχθεί και θεατρικά έργα στη Γκάμυρο. Από τη νύχτα της Κουκουβάγιας μέχρι τώρα φέτος ας πούμε, Σεβαστή Κουγλουπάλη με την Αγγέλα, Μάγενμπουργκ. Και ο Λέας Οκουνέλος που έπαιζε ένα χρόνο σε μας, άλλο πράγμα. Εγώ αγαπώ πάρα πολύ και όταν κάνουμε έκθεση στο χώρο, και λατρεύω αυτό το πράγμα να ξαφνικά όλο αυτό να γίνεται μια έκθεση έχουμε κάνει και έχουμε ασταθεί και πολύ τύχερες με τις εκθέσεις που είχαμε με τους καλλιτέχνες που φιλοξενήσαμε αυτό δεν ξέρω να απαντήσαμε που η Λία Τουκουνέλ ήταν απίστευτα έτσι σε έπιανε όλο αυτό γιατί ήταν στο μικρό δωματιάκι πίσω οπότε ξαφνικά αλλάζει όχι μόνο ο τρόπος θέασης αλλά και ο τρόπος συνύπαρξης με τον θεατή που βλέπεις μαζί είναι μια τελείως άλλη συνθήκη διπλή διαφορετική συνθήκη μαζί με τη θεματική δηλαδή έναν άνθρωπο ο οποίος είναι βαριά ασθενής και ωριακά πεθαίνει και είναι ένας πολύ νέος άνθρωπος και αυτό το κρεβάτι του είναι ας πούμε από σένα η απόσταση ελάχιστη Ήταν μια τρομερή εμπειρία θέασης, συνθέασης, αίσθησης του τι βλέπεις.

20:27 Ήταν κάτι το πραγματικά μοναδικό αυτό. Τον Ηλία, ας πούμε, κάπως, εμείς τον προσκαλέσαμε, δηλώσαμε... Σε συγχρονία με το ότι εκείνος είχε σκεφτεί την κάμερα για το θα έχει τα μάτια σου. Κάπως συντονιστήκαμε. Οπότε εμείς θέλαμε να έρθει ο Ηλίας, ο Ηλίας ήθελε να έρθει, και όταν μπήκε στο χώρο ο Ηλίας, γιατί μπήκε για να δείτε, Με το που μπήκε κάθεσαι εκεί πίσω και είπε εγώ θέλω να κάνω αυτό. Εδώ.

20:52 Ναι αυτό ήθελα να πω ότι περόσφατα ήρθε να δει μια παράσταση και πιάσαμε μια κουβέντα με τον Γιάννη τον Κωνσταντινίδη και μου λέει δεν ξέρω πόση ενέργεια δαπανάτε για να είναι όλα τόσο στη λεπτομέρεια δραματουργημένα και του λέω δεν είναι τόσο σου νομίζεις συμβαίνουν πολύ γρήγορα τα πράγματα, οι αποφάσεις παίρνονται σχεδόν ενστικτοδός και μου λέει τότε μάλλον ο χώρος, ενώντας την κάμερο, έχει κατακτήσει τη δεξιότητα του να αυτοεπιμελείται.

21:24 Και είναι αλήθεια γιατί αν σκεφτώσουμε ότι στον πρώτο χρόνο λειτουργίας μία από τις παραστάσεις που φιλοξενούσαμε ήταν από τους Ματαρώα που ήταν ένα άλλο πλοίο. Αυτό δεν είναι ότι εμείς ξυπνήσαμε ένα πρωί και είπαμε τι είναι ωραία ιδέα να μπει στην κάμερο στην πρώτη της χρονολειτουργίας. Ήρθαν οι Ματαρώα, τώρα ήρθαν τους κάλεσε οι κάμερους, δεν ξέρω, αλλά όντως προσπαθούμε δηλαδή να πηγαίνουμε στα πράγματα ενστικτοδός.

21:49 Αν νιώσουμε ότι κάτι κουμπώνει και ελπίζω να μην έχουμε με αυτόν τον τρόπο στερηθεί τη δυνατότητα να γνωρίσουμε ανθρώπους και έργα, θα πούμε ναι, θα βρούμε τρόπο να γίνει αυτό. Και έτσι έγινε και το φετινό πρόγραμμα, γι' αυτό το αναφέρω. πρώτα ήρθανε τα έργα μετά ήρθε η ιδέα μας για τις παράλληλες εκδηλώσεις και μετά όταν το κοιτάξαμε αντιληφθήκαμε ότι η σεζόν χωρίζεται σε δύο μέρη και ξεκινάει από έργα performance και παραγωγές που έχουν ένα άτομο στο επίκεντρο και μετά πάνε σε πολλοί άριθμους θειάσους και αυτό άνοιξε την ιδέα του μονοδράματος και του κόσμο δράματος που έφτιαξε το μότο στο κέντρο του κόσμου.

22:41 Που είναι και μια φράση από τη γραμμή του ορίζεστος, οπότε είναι σαν να γυρίζουμε εκεί από όπου ξεκινήσαμε πριν πέντε χρόνια. Αλλά δεν ξεκινήσαμε με μια ιδέα ρεπερτορίου, θεματικής, μότο και είδαμε πώς θα κάνουμε αυτά τα πράγματα, τις παραστάσεις που θα γίνουν ή τις εκδηλώσεις, να ταιριάζουν σε αυτό που σκεφτήκαμε. Πρώτα γίνεται το πρόγραμμα και μετά έχουμε μια μεγάλη συζήτηση από τις προτάσεις που έχουμε δεχτεί από αυτά που θέλουμε να κάνουμε για το αν μέσα σε αυτό υπάρχει ένα περιεχόμενο και εκεί καταλαβαίνουμε και αν κάτι δεν πρέπει να γίνει από τις παράλληλες εκδηλώσεις, αν κάτι δεν πρέπει να το πιέσουμε αν οτιδήποτε και όταν το κοιτάμε τότε βγαίνει και έτσι βγήκε και το στο κέντρο του κόσμου το οποίο σημειολογήκε πολλά πράγματα πολλά, δεν είναι ένα, είναι πάρα πολλά και γυρίζει πίσω στη συζήτηση για τη γενναιότητα νομίζω που πήγες να ξεκινήσεις ότι είμαστε σε μια εποχή και καλλιτεχνικά και συγγνώμη τώρα για τον πληθυντικό Μαρία που έχουμε την ανάγκη αυτής της αντίστροφης

23:40 θέασης δηλαδή επειδή πραγματικά δεν ξέρω που είναι το κέντρο του κόσμου η εποχή που ζούμε η ταχύτητα και η σφοδρότητα μέσα στην οποία ζούμε τα πράγματα, τα γεγονότα και τις καταστάσεις αυτή τη στιγμή προσωπικά δεν μπορώ να πω με βεβαιότητα που είναι το κέντρο του κόσμου κυριολεκτικά. Δεν ξέρω σε ποια περιοχή του χάρτη να το τοποθετήσω.

24:01 Και σε ποια... Οπότε μήπως εκεί σχεδόν με ένα πείσμα σου γεννιέται αυτόματα η ερώτηση. Μπορώ να προσπαθήσω με όλο το κόστος και με όλο τον κόπο να αποτελέσω ένα κέντρο ενός κάποιου κόσμου. Και όχι για να κάνω τη διαφορά, όχι για να γίνω viral, όχι για να με συζητήσουν παραπάνω, αλλά μπορώ να δημιουργήσω μια σταθερά που με έναν τρόπο λιγότερο ή περισσότερο θα προκαλεί μια αντίσταση σε μια εντροπή από όλα είναι ένα σχηλός και όλα τείνουν σε μια ομοιομορφία και κάθε είδηση δίνει τη θέση της στην άλλη ένα τριήμερο όλα συμβαίνουν ταυτόχρονα με τον τρόπο που σκυμάρουμε στα social media πολύ περισσότερο δηλαδή αυτό έρχεται να πει στο κέντρο του κόσμου ότι ορίζω ένα κέντρο και μέχρι αποδείξεις στην αντίο όπως κάνουν οι επιστήμονες οι επιστήμονες όταν κάνουν μια έρευνα μέχρι να αποδείξουν στον Ιντερντου για μένα αυτό θα είναι ένα κέντρο γύρω από το οποίο θα προσπαθήσω να φτιάξω έναν κόσμο οργανικά ας πούμε.

25:02 Δηλαδή αυτός το κέντρο είναι ο τονισμός όχι του κόσμου. Αυτό συνηθίζω να λέω. Είναι πάρα πολύ συγκινητικό αυτό που λες. Πάρα πολύ συγκινητικό. Γιατί πραγματικά δεν ξέρουμε που πατάμε και που βρισκόμαστε. Κανείς μας, ούτε εγώ. Δεν το λέω. Όποιος πει ότι ξέρει που πατάει και που βρίσκεται Μάλλον δεν έχει καμία επαφή με την πραγματικότητα Ζούμε σε μια εποχή που τα πράγματα τρέχουν και τίποτα δεν μένει Αυτό που είναι σημαντικό σήμερα αύριο έχει ξεχαστεί Και ο άνθρωπος δεν μπορεί να ζει με λύθη Όχι Δηλαδή έχουμε ένα πόλεμο στη μνήμη Έναν στη μνήμη ενώ την προσωπική του καθενός Στην κυταρική αρχικά οπότε όλο αυτό είναι πάρα πολύ συγκινητικό ότι με έμφαση στο κέντρο εγώ λέω ότι το κέντρο μας είναι εδώ και πάνω σε αυτό το κέντρο μας φτιάχνουμε τον κόσμο Ακριβώς Μιλήστε μου λίγο για κάποιες από τις παραστάσεις Δεν μπορώ να εξαιρέσω κάποιο οπότε πάρα πολύ γρήγορα θα τις αναφέρω όλες Βεβαίως, με χαρά Ξεκινήσαμε με το Μνιούζις μια θεατρική performance της Γεωργίας Κανελοπούλου

26:10 με την Ειρήνη Τιδέντη επί σκηνής και ήταν μια σπουδή πάνω στα πρόσωπα της θηλυκότητας και στο πώς αυτή μας έχει δοθεί μέσα από την ιστορία της τέχνης ποιά είναι τα πρόσωπα της θηλυκότητας και θέση της γυναίκας ως μουσα ή και όχι. Περάσαμε στο δωρεάν χώμα για όλους, σε σκηνοθεσία της Ελλήνης Μποζά με τον Κωνσταντίνο Τσανόπουλο επί σκηνής, το οποίο μάλιστα επαναλαμβάνεται τώρα για λίγες παραστάσεις από 3η-18 Νοεμβρίου.

26:37 και μετά τις γιορτές η Κάμυρος για άλλη μια φορά αλλάζει διάταξη και μεταμορφώνεται γιατί για το δεύτερο μέρος της σεζόν έρχεται ο Γιώργος ο Παύλου με δύο σκηνοθεσίες το οποίο έχει έναν απόϊχο από το παλιό που κάναμε που είχαμε Resident Artist για εξάμηνο. Τώρα χωρίς να το πούμε συγκεκριμένα όντως ο Γιώργος θα χρησιμοποιήσει με τη δουλειά του και της ομάδας του κατά αποκλειστικότητα το χώρο με την Αγέλα του Σεβαστήκογλου Δευτέρα και Τρίτη από 5 Ιανουαρίου και το Περπλέξ του Μάριους Φων Μάγενμπρουκ που το έχουν με το όνομά σε Περπλέξτ από 10 Ιανουαρίου, 5 έως Κυριακή μέχρι και την Κυριακή των Βαΐων ο Γιώργος δηλαδή θα πάει την Κάμυρο θα πάει την Κάμυρο μέχρι την Κυριακή των Βαΐων και επίσης υπάρχουν οι κύκλοι των παράλληλων εκδηλώσεων που Τετάρτη 19 Νοεμβρίου ξεκινάει το σκηνικό πεδίο λογοτεχνία.

27:36 Προσωπικά, αν υπομονώ πάρα πολύ, είμαι πολύ χαρούμενη για αυτό, γιατί συνέβηκε αβίαστα. Είναι μια συνεργασία μας με το Δίκτυο Συγγραφέων, ένα νέο σωματείο από νέους λογοτέχνες ελληνόφωνους και κάθε μία φορά το μήνα θα έχουμε συζητήσει συνομιλίες ανοιχτές στο κοινό ενή διάτυπου συμποσίου πάνω σε θεματικές. ξεκινάμε με τη δυστοπία και θα πάει αυτό όλη τη χρονιά και πολλά τώρα ακόμα μην καιρό θέλαμε να το κάνουμε αυτό πολύ καιρό και πολύ καιρό θέλαμε να κάνουμε και μια σειρά podcast η οποία επίσης φέτος δειλά δειλά θα ξεκινήσει δεν ξέρω τον αριθμό του την ποσότητα αυτών που θα βγει και ελπίζουμε δειλά δειλά να μπορέσουμε να περάσουμε που είναι ένα μεγάλο μου όνειρο τόσο μεγάλο που όταν φτιάξαμε την εταιρεία το έβαλα στα καδ και μέχρι τώρα δεν το έχουμε κάνει Θα περάσουμε λίγο Θέλουμε να επαναφέρουμε το πλήρες πρόγραμμα Το πλήρες έντυπο πρόγραμμα Με σύνολη έκδοση του έργου Ή την πρωτότυπη δραματουργία Ή δεν είναι ήδη πάραχο θεατρικό Με τα κείμενα των συντελεστών

28:43 Μέσα με φωτογραφικό υλικό Αλλά είμαστε δύο άνθρωποι Και αυτά παίρνουν χρόνο Και θέλει πολλά πράγματα Παραπάνω αυτό Και αυτό που λέτε Εμένα με συγκινεί πάρα πολύ γιατί αγαπώ να παίρνω φεύγοντας από το θέατρο μια εντυπή έκδοση ενίδη βιβλίου το οποίο μένει. Αυτό και αν είναι γενναίο, γιατί όλα αυτά τα πράγματα έχουν ένα κόστος τρομερό και από άποψη χρόνου και από άποψη συνεργατών, γιατί όλα αυτά κάποιοι πρέπει να τα κάνουν μαζί με εσάς.

29:20 Ναι, ναι, ναι. Σας το εύχομαι ολόψυχα. Ευχαριστούμε πολύ. Μακάρι, μακάρι. Πείτε μου κάποιες λέξεις που για σας συμβαδίζουν με την τέχνη και κάποιες λέξεις που συμβαδίζουν με το κέντρο στον άνθρωπο στην όποια στιγμή του. Πολύ ωραία ερώτηση. Μη σε προηγάσω. Με τη γλώσσα και τις λέξεις σίγουρα το πας καλύτερα από μένα. Εγώ μία τώρα πολύ γρήγορα αυθόρμητα η πρώτη λέξη που σκέφτηκα και βάλα δίπλα στην τέχνη είναι η σκέψη Είναι κάτι που έτσι με βασανίζει πολύ τα τελευταία σχεδόν δύο χρόνια σε πολλά επίπεδα Πρώτα απ' όλα γιατί αισθάνομαι ότι ενδεχομένως η ζωή μας όχι ότι μάλλον είναι προνόμιο μόνο της εποχής μας αλλά μόνο αυτή την εποχή την χάνω να ξέρω γιατί τη ζω μας στερεί λίγο το προνόμιο της σκέψης και είναι κάτι που ασχίζω πάρα πολύ να το διεκδικήσω πίσω για μένα και για τους κοντινούς μου ανθρώπους και άρα αφού η ζωή μου και η καθημερινότητά μου περιστρέφεται γύρω από την τέχνη με έναν τρόπο οφείλω να το περάσω και στον τρόπο που υπάρχω στη τέχνη

30:44 Και όταν λέω σκέψη εννοώ μάλλον λιγότερα συμπεράσματα, λιγότερα κλειστά συστήματα, περισσότερη διαλεκτική και πολύ συχνά λιγότερη ηθική, αλλά όχι με την έννοια της ανηθικότητας, με την έννοια του ηθικοπλαστικού. Ίσως περισσότερο με τη φιλοσοφική έννοια της ηθικής να μπορώ να πλησιάσω. Οπότε η σκέψη είναι σίγουρα μια λέξη.

31:13 μια άλλη λέξη για μένα είναι η σύγκρουση και το διαχωρίζω από τη βία και την πολεμική κατάσταση νομίζω ότι η ουσιαστική σύγκρουση απαιτεί τρομακτική ψυχραιμία και είναι κάτι με το οποίο παλεύω πολύ γιατί δεν την έχω πάντα ως άνθρωπος, είμαι ένας άνθρωπος που παίρνει πολύ προσωπικά τα πράγματα, δεν την διατηρώ πάντα την ψυχραιμία μου θα μου πείτε μια καλή αρχή που το παραδείχεσαι αλλά ψάχνω να βρω τον τρόπο να παραμένουν συγκρουσιακά τα πράγματα στην τέχνη τουλάχιστον που με αφορά ή που προσπαθώ να κάνω.

31:49 Εγώ αν έβαζα μια λέξη, δύο λέξεις έχω σκεφτεί. Η πρώτη ήταν η μετατόπιση και αυτό έχει να κάνει και με την προσωπική μου φιλοδοξία ως καλλιτέχνης ηθοποιός, η Λέκτρα το γνωρίζει, στη γνωστή ερώτηση γιατί θες να γίνεις ηθοποιός. είναι ότι για μένα είναι πολύ σημαντικό η τέχνη να μετατοπίζει κάποιον από ένα σημείο σε ένα άλλο πάρα πάρα πολύ σημαντικό αλλά τώρα τελευταία μαζί με όλα αυτά εγώ νιώθω ότι μέσα σε όλο αυτό το πλαίσιο θέλω πάρα πολύ να βάλω τη λέξη φροντίδα πάρα πολύ για όλους τους μετέχοντες και συμμετέχοντες στο πλαίσιο της τέχνης.

32:42 Είναι πολύ σημαντικό γιατί υπάρχει μεγάλη έλλειψη φροντίδας και ατομικά και συλλογικά και η τέχνη είναι ένας τόπος που μπορεί να καλλιεργηθεί που μπορεί να υπάρξει που μπορεί άλλως να σκέφτεται με φροντίδα να πράττει με φροντίδα να δέχεται φροντίδα αυτό, αλλά με τα τόπες και φροντίδα εγώ θα έλεγα αυτή την παρούσιση στιγμή ναι και αν σε σχέση και με το κέντρο του ανθρώπου που ρώτησες αν θα πρόσθετα μια λέξη θα ήταν η αμφιβολία νομίζω ότι βιαζόμαστε πάρα πολύ να πάρουμε τα πράγματα ως δεδομένα είναι πολύ κρίσιμο να αμφιβάλλεις αλλά ψύχρεμα Δηλαδή δεν είμαι εγώ που θα δώσω απαντήσεις στην ανθρώπινη κατάσταση, μην ακούσω τώρα. Αλλά αν λάβουμε υπόψη μας ότι μάλλον υπάρχει κάτι ανοηματοδότητο στη ζωή, δεν μπορείς να έχεις τόσο παγιωμένες αντιλήψεις για τα πράγματα, δεν μπορεί να είσαι απόλυτος, δεν μπορεί να είσαι αξιωματικός.

33:51 μάλλον μπορείς να αμφιβάλλεις τόσο για αυτό που ακούς και για αυτό που παραλαμβάνεις, αλλά όσο και για αυτό που λες και παραδίδεις. Και αυτό ίσως να συνομιλεί και με τη διαδικασία της τέχνης. Πέρασα ένα διάστημα που ένιωθα ανεπαρκής για το γεγονός ότι αμφισβητώ αυτά που βλέπω αυτά που ακούω σε οποιαδήποτε από τις άλλες σκηνές την πολιτική, την κοινωνική και λέω μήπως εν τέλει αυτό είναι μια φυσική κατάσταση ας πούμε το να αμφιβάλλεις ποιος ξέρει ποια είναι μια γενική αλήθεια ή πότε ο κόσμος προχώρησε ακολουθώντας κατά γράμμα μόνιμα σταθερά και διαχρονικά τις γενικές αλήθειες οπότε ναι νομίζω θα έβαζα και την αμφισβήτηση αλλά συμφωνώ πολύ με αυτό που λέει η Μαρία για τη φροντίδα και ίσως θα το έκανα λίγο ακόμα μεγαλύτερο το οποίο είναι πάρα πολύ πιο δύσκολο θα έλεγα καλοσύνη και το λέω με μια πολύ σκληρή έννοια της λέξης καλοσύνη. Μην με παρεξηγηθώ.

34:49 Και κάτι που πιστεύω ότι εγώ δεν το έχω κατακτήσει. Δεν μιλάω από άμβονος, αλλά είναι μια πολύ δύσκολη πίστα που μου αρέσει να τη βάζω μπροστά και να την επαναδιαπραγματεύω με τον εαυτό μου ας πούμε. Το καλοσύνη. Μια πολύ σκληρή μια πολύ σκληρή διαδικασία. Η καλοσύνη. Συμφωνήσω απέραντα όμως. Στη συζήτησή μας έχω δει πόσοι φροντίδα, πόση τρυφερότητα πόσο νιάξιμο πόση σκέψη έχετε προσφέρει εσείς σε αυτό το πλοίο που το έχετε τοποθετήσει εκεί στην Κάμυρο σας ήθελα να ρωτήσω τι σας έχει δώσει εκείνη σε ένα προσωπικό επίδοσο τον καθένα δεν μιλάω ως καλλιτεχνικό αποτέλεσμα, μιλάω ως νομίζω σχεδόν όλα όσα βγήκαν από το στόμα μου όσον ώρα συζητάμε θα μπορούσα με έναν πολύ αστείο τρόπο να χωρίσω τη ζωή μου πριν την κάμυρο και μετά και εγώ το ίδιο σίγουρα το οποίο είναι μάλλον η πρώτη φορά που το αντιλαμβάνομαι τώρα που ρώτησες αλλά πέραν από μια εποχή ας πούμε στη ζωή μου την ηλικίωση πόλη την έχουμε περάσει έτσι γιατί η ζωή μας έχει στάδια, έχει περιόδους

36:08 νομίζω ότι όντως η τελευταία κομβική περίοδος της ζωής μου είναι αυτή η πενταετία που αν κλείσω τα μάτια μου και σκεφτώ τον εαυτό μου πριν το 20 ήταν σε πάρα πολλές περιοχές ένας διαφορετικός άνθρωπος δεν ξέρω καν αν θα έβγαιναν από το στόμα μου αυτά που λέω τώρα αν δεν είχε υπάρξει κάμυρος. Όπου κι αν πάει δηλαδή για όσο κι αν διαρκέσει δεν το πάντως τώρα σκέφτομαι ότι κάμυρος θα μπορούσε να είναι μία πώς έχεις λέει, είχα μία μακροχρονία σχέση με έναν είναι αυτό που λέω, ήταν πολύ καλή σχέση γιατί τα ζήσαμε όλα οπότε έχουμε ζήσει από χαρές συγκινήσεις, εκπλήξεις μέχρι ματαιώσεις, δυσκολίες απογοητεύσεις άγχος και έχουμε προσφέρει επίσης και το δύο σίγουρα αλλά ναι έχουν υπάρξει πάντα πολύ έντονα και δυνατά χρόνια και αυτό δεν το αλλάζεις όπως δεν αλλάζεις μία σχέση που σου έχει χαράξει ένα κομμάτι της ζωής σου σίγουρα έχουμε περάσει από όλα τα στάδια και επίσης ο τρόπος με τον οποίο είμαστε στην Κάμερο και συνεχίζουμε να είμαστε και επιμένουμε να είμαστε έτσι

37:31 αυτό το πάμε και φέτος που λέει η Λέκτρα είναι πολύ σημαντικό γιατί για μένα και το ξέρω ότι είναι έτσι και για την Λέκτρα ισχύει και σαν κατάσταση σε όλες τις σχέσεις που θα θέλαμε να έχουμε. Δηλαδή τις φιλικές, τις προσωπικές. Θες άλλη μια μέρα, θες άλλο ένα μήνα, θες άλλο ένα χρόνο μέχρι να φτάσεις τελικά μια ζωή. Αυτό. Αν δεν μπορούμε τον επόμενο χρόνο, εντάξει.

38:02 Έτσι είναι. Αισθάνομαι ότι εσύ είσαι το πιο αισιόδοξο. Αλήθεια. Από αυτά που λες έτσι ακούγεται ενώ η ηλέκτρα είναι κάπως πιο μελαγχολική δηλαδή θέλω να πω βάζει πάντα στην άκρη το ότι εάν αυτό δεν λειτουργήσει θα μου δώσει ένα βαθύ πόνο ενώ εδώ εσύ κάπως το έχεις πει είναι μια πενταετία ή μια εξαετία ή όσο πάει μια υπέροχη σχέση αλλά η ζωή κυλά οπότε κάπως το έχεις μέσα σου πιο μαλακώσει έχει πολύ ενδιαφέρον αυτό που λες δεν ξέρω, μπορεί στην δικιά σου έχεις πολύ δίκιο ότι είναι πιο αισιόδοξη αλλά έχει πολύ ενδιαφέρον αυτό που λες για την πρώτη φορά που μπήκαμε στην Κάμυρο για να τη δούμε εγώ την το είδα όλο η Λέκτα το έχει δει πρώτη και μου λέει ξέρεις έχω σκεφτεί κάτι και πήγαμε μαζί με δύο συναδέλφους που είχαμε τότε και έναν φίλο εργολάβου οικοδομών να το δούμε μαζί με την ιδιοκτήτρια και μπαίνουμε μέσα και εγώ Απλώς έχω πει στα κορίτσια να έρθουν για να επαληθεύσουν την πεποίθησή μου.

39:09 Είμαι εκεί, το έχω δει να γίνεται. Και η Μαρία στέκεται στο κέντρο του χώρου, κοιτάζει. Και της λέω, τι σκέφτεσαι, μετράω ή τα 50 ευρώ που πέφτουν ή ότι θα μπούμε φυλακή. Οπότε ενώ είναι αισιοδοξή, είναι και η πιο πρακτική και η πολύ πιο δύσκολα θα κάνει το άλμα στο κενό. Εγώ από την άλλη πω όντως είμαι πιο μελαγχολική Όντως κρατάω όπως το περιέλεψε μια πισίνη Ότι δεν ξέρεις για πόσο θα διαρκέσει Και το κάνω γενικώς με τα πράγματα αυτό Δεν μ' αρέσει να δαπανώ στην ανεργία μου Στο αχ μακάρι να γίνει αυτό Εγώ ρίχνω πετονιές, ρίχνω τα δολώματα Και αν ψάρεψα, ψάρεψα Δεν θα κάτσω να κλαίω πάνω από τα δίχτυα Παρόλα αυτά είμαι αυτή που πιο γρήγορα θα μπει Στο πάμε να το κάνουμε έχω δηλαδή μέσα σε αυτή τη μελαγχολία και την απεσιοδοξία έχω και μια έλλειψη κινδύνου η ηλέκτρα θα πάει θα μπει μέσα στα μεσηπαρασύρια εγώ θα είμαι όχι όχι όχι και μετά θα κάνω θα σηκώσω τα μανίκια μου γιατί το πράπτωρα δεν καταλαβαίνει ο κόσμος και θα πάω αρκεί να το πιστεύουμε εξίσου

40:19 όλο αυτό περιγράφεται περιγράφει και μια φοβερή μεταξύ σας σύνδεση μια βαθιά φιλία Είναι οικογένεια, δεν είναι φιλία. Ο πατέρας μου συνήθιζε να λέει γέννησα τρεις κόρες και έχω τρεις. Αυτή είναι η σχέση των οικογενειών μας, όχι μόνο η δική μας. Είμαστε οικογένεια με τη Μαρία, αυτή είναι η σωστή λέξη. Και ίσως ένα από τα πιο μαγικά πράγματα είναι η μεταξύ σας σύνδεση.

40:49 Ναι, είναι πολύ σημαντικό γιατί χωρίς αυτήν τίποτα από αυτά που συζητάμε τώρα δεν θα έχει συμβεί. ενδεχομένως γιατί επειδή νομίζω ότι είχε υψηλό ρίσκο η απόφαση εάν δεν μπορούσες να έχεις πλήρη εμπιστοσύνη στον άνθρωπο με τον οποίο θα το κάνεις μαζί μπορεί και να μην υπήρχε καν κίνηση. Και επίσης τη παρουσία της Μαρίας μέσα στα χρόνια γιατί είναι και πολλά χρόνια νιώθω ότι στη συντριπτική πλειοψηφία των φορών ας πούμε και όταν δεν τα καταφέρνω πάντα με εγκαλεί στην καλύτερη εκδοχή του εαυτού μου. Τώρα λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων λείπει η Μαρία στην Κύπρο για μια παράσταση.

41:32 Πολύ συχνά θα δώσω δέκα λεπτά στον εαυτό μου, ας πούμε στο γραφείο στην Κάμυρο για να πω πώς θα το έκανε η Μαρία. Γιατί μπορεί να μην είναι ο δικός μου τρόπος αυτή τη στιγμή ο σωστός για να γίνει. Οπότε αυτό είναι το πιο σημαντικό. Δηλαδή να θέλεις να είσαι καλύτερη εκδοχή του εαυτού σου για έναν άνθρωπο να είσαι τίμιος, να σε διαβγείς να προσπαθήσεις όσο μπορείς να είσαι συνεπής τουλάχιστον για μένα είναι πιο πολύ αυτό από την εμπιστοσύνη είναι το ότι νιώθω πως η Μαρία απαιτεί από εμένα, με την καλή έννοια να είμαι η καλύτερη εκδοχή του εαυτού μου πάρ' το όλο και γύρνα το το ίδιο ισχύει και για μένα κάπως συμπληρώνουμε μία την άλλη στο κομμάτι των δυναμικών οπότε Οπότε αυτό γίνεται ένας συνδυασμός πολύ γόνιμος.

42:25 Και πάντα κάποια από τις δύο θα κάνει πίσω. Αλλά όχι πίσω με μία αίσθηση... Αντικίας. Ναι. Ή ότι με έριξε κάτι. Τα συζητάμε όλα. Ασύ να αποφασίζουμε. Τίποτα δεν κάνουμε χώρια. Και αυτό είναι πολύ σημαντικό. στις αποφάσεις δηλαδή οπότε κάποια θα κάνει μια μικρή μετατόπιση για να το φροντίσει άλλη κάπως έτσι αυτό που είπα δηλαδή πριν κάπως έτσι γίνεται αλλά γίνεται και στο πλαίσιο της σχέσης μας έτσι και αλλιώς από το που μιλωστήκαμε οπότε αποτυπώνεται Τι εύχεστε στην Κάμυρο με ή χωρίς τη δική σας παρουσία Αυτό θα της ευχόμουν να μην σταματήσει ακόμα κι αν εμείς δεν είμαστε εκεί αυτό ακριβώς το πρόλαβες το πέτυχες ακριβώς ούτως ή άλλως έχω μια δυσκολία με την έννοια της ιδιοκτησίας δεν μπορώ να μου ανήκουν τα πράγματα όσο πιο πιο πιο πιο παγίγινο είναι τα πράγματα τόσο μεγαλύτερη ασφιξία τα χαρακτηρίζει αλλά θέλω να έρθει τη στιγμή που θα μπορώ να απουσιάζω και δεν θα μου τριβελίζει το μυαλό μακάρι να περάσεις άλλα χέρια αλλά να περάσεις με όμορφο τρόπο, με αγάπη

43:51 δεν φαντάζομαι τον εαυτό μου για να είμαι ειλικνής στην Κάμηρο εφόρου ζωής ναι ναι και εγώ το ίδιο αλλά δεν θέλω να κλείσει δεν θέλω να γίνει ό,τι και αν σημαίνει αυτό ξέρεις κάτι άλλο εγώ θα έλεγα ας υπάρχει στους αιώνες των αιώνων αμήν με όποιο τρόπο αλλά να υπάρχει αν και η Κάμηρος βρίσκεται στο κέντρο του κόσμου. Η πραγματική της διεύθυνση είναι η Θάκης 32.

44:20 Εγώ πριν σας ευχαριστήσω θα σας ευχηθώ να συμπλέετε για πάρα πολλά χρόνια με την Κάμυρο και όταν υπάρξει μια διαφορετική πορεία να είστε πολύ ευτυχείς για το μέχρι εκείνη τη στιγμή και να την αφήσετε να κάνει τα επόμενα της ταξίδια. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ. Εμείς ευχαριστούμε πάρα πολύ.