podcast - Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου: Η Αργυρώ Χιώτη και η Ιώ Βουλγαράκη μιλούν για την πρώτη σκηνή της χώρας και όσα οραματίζονται για το Εθνικό Θέατρο

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

00:30 αλλά εγενές στοιχείως της ανθρώπινης φύσης. Έτσι λοιπόν σήμερα στο πλαίσιο αυτού του εορτασμού έχω τη χαρά και την τιμή να φιλοξενώ δύο ξεχωριστές προσωπικότητες και όσον αφορά την τέχνη τους αλλά και όσον αφορά το θεσμικό τους ρόλο. Καλώς ορίζω με μεγάλη χαρά την κυρία Αργυρόχιωτη Καλλιτεχνική Διευθύντρια του Εθνικού Θεάτρου και την κυρία Ιώβου Βουλγαράκη, αναπληρώτρια καλλιτέχνική διευθύντρια.

00:55 Καλώς ήρθατε και σας ευχαριστώ πάρα πολύ για αυτή τη συνάντηση. Καλώς σας βρίσκουμε. Σας ευχαριστούμε πολύ για την πρόσκληση. Ευχαριστούμε κι εμείς, ναι. Ξεκινάω με την πρώτη ερώτηση. Είμαστε μία ανάσα πριν κλείσει ένας χρόνος από την πρόσκληση που είχαμε στους κήπους του Τσίλερ. μάλιστα έβρεχε εκείνη τη μέρα, ήταν μια ανοιξιάτικη βροχή, όπου ανακοινώθηκε ο προγραμματισμός της πρώτης χρονιάς της καλλιτεχνικής διεύθυνσης της συγκεκριμένης και θα ήθελα να ρωτήσω συναισθηματικά μια ανασκόπηση και μετά έπεται η δεύτερη χρονιά, έχουμε μια μικρή πρόγευση λόγω του Φεστιβάλ Αθηνών με τις παραγωγές της Καλοκαινές που γνωρίζουμε και περιμένω πώς βιώσατε εσείς όλο αυτό το καταιγισμό παραστάσεων, δράσεων, νέων συνθήκων.

01:51 Καταρχάς θέλω να πω ότι είναι πολύ ωραίο που ονομάζεται την αυλή μας κήπους. Εξαιρετικό. Έτσι θα θέλαμε και εμείς να βλέπουμε την αυλή μας. Η αλήθεια είναι ότι φέραμε μερικά φυτά. Προσπαθήσαμε, ήταν και αυτό μέσα στους πρώτους στόχους μας Να ανοίξει το Εθνικό Θέατρο, να γίνει φιλικό, φιλόξενο, ζεστό Με μια αίσθηση οικειότητας Το καφέ του, οι διάδρομοι, τα φουαγε, φυσικά οι σκηνές του Αλλά και το έξω του Αυτό φυσικά θέλει χρόνο, θέλει κάποιες δικασίες αλλά συμβαίνει και όσο περισσότερο συμβαίνει τόσο περισσότερο και μας ευχαριστεί και θεωρώ ότι ικανοποιεί και τον κόσμο.

02:39 Έτσι βλέπουμε ότι ευχαριστεί και τους θεατές. Πέραν αυτού θα σας πω ότι ο χρόνος κυλάει εξαιρετικά γρήγορα. Αυτή είναι η πρώτη εντύπωση που μου έρχεται. Δηλαδή ειλικρινά πότε πέρασε ένας χρόνος. Είναι τόσο πυκνές οι μέρες. Μπορούμε όλοι να το φανταστούμε. Πραγματικά διαφέρει η κάθε μέρα Κυλάει ο χρόνος με ρυθμούς αδιανόητους Υπάρχει συγκίνηση Η αλήθεια είναι ότι όταν βιώνουμε, βλέπουμε να υλοποιούνται Κάποιες στιγμές, κάποια από όσα έχουμε σχεδιάσει Και να συμβαίνει αυτή η πείκνωση και της ενέργειας των ανθρώπων της ζήμωσης, της συνάντησης και να επικοινωνεί με την δύναμη που μπορεί να φέρει το θέατρο και να επικοινωνεί με τους ανθρώπους.

03:37 Η αλήθεια είναι λοιπόν ότι εκείνες τις στιγμές αισθανόμαστε μία, δεν ξέρω και εσύ πώς το βιώνεις αλλά εγώ το έχω βιώσει έτσι σαν να είναι τετραπλάσια η συγκίνησή μου από αυτή που μπορεί να έχω αισθανθεί ως σκηνοθέτηδα σε δικές μου δουλειές. Δηλαδή σαν να είναι κάτι που είναι πέρα από εμάς, πιο μεγάλο, που αφορά πολύ περισσότερους ανθρώπους και που όταν έρχεται πια η στιγμή να επικοινωνήσει είναι και η δύναμή του και η συγκίνησή του τετραπλάσια.

04:10 Ναι συμφωνώ πολύ με αυτό που λέει Αργυρό δηλαδή ενώ μοιράζομαι αυτή την εμπειρία κι εγώ ότι είναι τελείως πολύ μεγαλύτερη και πολύ πιο ιδιαίτερη αυτή η συγκίνηση εγώ ίσως έτσι με αφορμή αυτό που λέμε τώρα αυτήν την ανασκόπηση θα ήθελα να μοιραστώ μια στιγμή πρόσφατα σε μια από τις δράσεις μας από τα σαλόνια γλώσσας που είναι μια από τις δράσεις που είχαμε φέτος όπου ακολουθεί την παρουσίαση ας πούμε του αποσπάσματος ενός έργου που παρουσιάζεται για πρώτη φορά μια συζήτηση με το κοινό και μια θεάτρια ζήτησε το μικρόφωνο και μοιράστηκε το εξής ότι είμαι λέει 70 χρονών και νιώθω πολύ συχνά ότι η πληροφορία τρέχει με ρυθμούς και με τρόπους και με λεξιλόγιο το οποίο δεν μπορώ να ακολουθήσω και έχω βρει φέτος εδώ σε αυτές τις δράσεις και σε αυτές τις συναντήσεις έναν τόπο συνάντησης με τις άλλες γενιές που είναι ζωογόνο για μένα, είναι καθοριστικό, καθοριστικής σημασίας.

05:26 Νομίζω ότι αυτό είναι το πολύ συγκινητικό που κάπως έχουμε νιώσει φέτος ότι είναι το πρόγραμμα, είναι οι σκηνές, είναι οι παραστάσεις φυσικά στο κέντρο και μια ζωή που φτιάχνεται και υφαίνεται σαν το δίχτυ γύρω από τις παραστάσεις και εμπλέκει το θέατρο συνολικά που πραγματικά κάπως χωράει όλους, όλες, όλα. Αυτή είναι η πρόθεση ας πούμε.

05:56 Και αυτό είναι μοναδικό. Εμείς δηλαδή συγκινηθήκαμε πάρα πολύ εκείνη τη μέρα από το ΙΠΕ. Αφού της είπε η αρχηρό Μας συγκινήσατε γιατί αρχίζαμε Φτάνει, φτάνει Μας συγκινήσατε Πράγματι είναι πολύ συγκινητική η ιστορία αυτή Ότι κάπως βρέθηκε αυτό το σημείο Ας πούμε που μπορεί κάποιος να βρει σύνδεση Ναι, σύνδεση Να το προχωρήσω λίγο Με συγχωρείτε, εκείνη τη στιγμή αυτές τις εκδηλώσεις Στα σαλόνια γλώσσας όπως και τον προθάλαμο Δέλτα Θα μιλήσουμε γι' αυτό νομίζω στην πορεία τα πραγματοποιούμε τις δράσεις αυτές στην αίθουσα εκδηλώσεων την οποία όσοι γνωρίζουν μπορούν να έχουν την εικόνα της αίθουσας αυτής στην οποία δεσπόζει ένα υπέροχο τζάκι.

06:38 Η αρχική μας πρόθεση, το όνομα της δράσης, Σαλόνια Γλώσσας επειδή θέλαμε να εστιάσουμε στη γραφή, στη σύγχρονη ελληνική γραφή και στους συγγραφείς, λέγαμε πολύ ωραία τώρα μοιράζουμε απλώς την πρόθεσή μας και τις κουβέντες μας έτσι και πώς φτάνουμε στην υλοποίηση και τη διαδρομή μέχρι την υλοποίηση. Λέμε πολύ ωραία θα το κάνουμε στην αίθουσα εκδηλώσεων, θα έχουμε τσάι, θα φτιάξουμε πραγματικά μια αίσθηση σαλονιού και να ανάψουμε και το τζάκι, αφού είναι ένα υπέροχο τζάκι.

07:07 Και αρχίζουν μετά βέβαια και ήθελα να καταλήξω και μικρές ματαιώσεις, μικρές δυσκολίες. Ε, τι λέμε τζάκι, μα δεν ανάβει το τζάκι κυρία Χιώτη, μα γιατί δεν αναφεί το τζάκι, ο κλήρης τζακάρα και τα λοιπά και τα λοιπά. Να έρθει ένας άνθρωπος να δει το τζάκι. Εν βάση περιπτώσει κάποια πράγματα χάνονται στην πορεία, παρόλα αυτά με μια επιμονή θα πω φτάνουμε σε ένα όποιο κάποιο αποτέλεσμα.

07:32 Παρακολούθησα την πρώτη παράσταση καθολικής προσβασιμότητας στο εθνικό και νομίζω ότι δεν έχω συγκινηθεί περισσότερο σαν συστηματικός θεατής και θα ήθελα να μιλήσουμε και λίγο γι' αυτό, έχω την αίσθηση ότι αυτό προϋπήρχε και το συνεχίσατε και έχετε δώσει μια έμφαση γιατί αυτό είναι κάτι το οποίο είναι πάρα πολύ ακριβό από ό,τι ξέρω, για να υπάρξει μια καθολική προσβασιμότητα χρειάζεται πραγματικά να ανταπανηθεί ένα πολύ κανό ποσό για κάθε φορά οι αντιδράσεις όλων εμάς των θεατών που μπορούμε να νιώσουμε ένα και να είμαστε όλοι μαζί είναι κάτι το συνταρακτικό Εγώ ένιωσα ευνομοσύνη δηλαδή που βρέθηκα σε μια τέτοια συνθήκη θέασης.

08:16 Είναι. Αλλάζει, νομίζω ότι επηρεάζει την εμπειρία θέασης όλων των θεατών. Δηλαδή βλέπουμε, βιώνουμε το θέατρο και την πραγματικότητά του λίγο διαφορετικά. Διαρριγνεί λίγο την συνήθεια που έχουμε όλοι μπαίνοντας σε έναν χώρο, μπαίνοντας σε ένα θέατρο από το πώς, από τον τρόπο που κοιτάμε ή από τον τρόπο που καθόμαστε, το να ανέβεις στη σκηνή για παράδειγμα πριν, για μια απτική περιγραφή, για μια συνομιλία με τους ηθοποιούς πριν την παράσταση, λοιπόν ένα παράδειγμα τώρα έτσι, φέρει κάτι πολύ διαφορετικό σε όλες και όλους.

08:56 Όντως είναι μια δράση η οποία απαιτεί δαπάνη, κόπο, προετοιμασία. φέτος μπορούμε, έχουμε τη δυνατότητα να το προσφέρουμε ως εθνικό επειδή έχουμε τη συνεργασία με την Αλφα Μπανκ η οποία και χρηματοδοτεί όλη την προσβασιμότητα του θέατρου. Θα θέλαμε όπου μπορούμε, όσο είναι αυτό εφικτό και δυνατό να γίνεται όλο και περισσότερο, να γίνει σχεδόν καθημερινότητα.

09:26 Και με την τεχνητή νοημοσύνη τώρα νομίζω ότι υπάρχουν κάποιες θα υπάρξουν άμεσα λύσεις και λίγο πιο οικονομικές ώστε να γίνεται αν μη τι άλλο ένα κομμάτι δεν μιλάω για καθολική προσβασιμότητα αλλά κάποιες δυνατότητες να τις έχουμε. Αυτό που είδα στο φοαγέ του Εθνικού Θεάτρου μέσα στο χώρο που κάθονται οι θεατές ήταν αυτό που θα πρέπει να βλέπουμε κάθε μέρα στους δρόμους μιας ψυχρόνης πόλης.

09:54 Δεν υπάρχει ορατότητα για αυτούς τους ανθρώπους είναι σχεδόν, δεν τους βλέπουμε πουθενά περπαντός γιατί είναι οι συνθήκες άθλιες ήταν μια συνύπαρξη πραγματικά γιορτινή αυτή και επίσης επειδή η πρόσληψη αφορά τις αισθήσεις μπορούσες να δεις, να αντιληφθείς πράγματα που εσύ δεν μπορούσες να καταλάβεις γιατί έχουν μια όξυση αισθήσεων άλλη. Ήταν πραγματικά και θέλω να το πω ευχαριστώ πάρα πολύ για αυτή τη συνθήκη θέασης δεν μου είχε ξανατύχει και ήταν κάτι το συνταρακτικό.

10:28 Μέσα σε αυτά, τώρα που μιλήσαμε για αισθήσεις, πήγε το μυαλό μου σε δύο πράγματα. Ένα, δύο ανέλπιστες συνεργασίες για εθνικό θέατρο μιας νότιας χώρας, έστω και αν έχει μια φοβερή παράδοση το θέατρο και κατά τη γνώμη μου και πολύ καλό θέατρο σύγχρονο, είναι η συνεργασία με το Royal Court, η συνεργασία με το Ίδρυμα της Πιναμπάους.

10:50 Εντυπωσιακό αυτό. Θα θέλατε να μιλήσετε για αυτές τις δύο κατακτήσεις Θα ξεκινήσω μάλλον από την συνεργασία με το Pina Bausch Foundation Θα αφήσω κάτι θεσμικό να το αναλάβει η Αργυρό Και θα πω το εξής Ότι την περίοδο που έκαναν πρόβες για αυτή την παράσταση Μας θυμάμαι επειδή οι πρόβες γίνονταν στον όροφο που δουλεύουμε Στο γραφείο Να κυκλοφορούμε με πραγματική συγκίνηση Δηλαδή ακούγαμε τις μουσικές και λέγαμε τώρα συμβαίνει αυτή η συνεργασία, δηλαδή γίνεται, είναι εδώ.

11:27 Αυτό φυσικά εντάξει, είναι ένας συνδυασμός και επιθυμίας και τύχης, συνέβαλαν πάρα πολύ σε αυτό και οι συνθήκες και οι τύχοι, το ότι καταφέραμε να συμπέσουμε μαζί τους και να οργανωθεί χρονικά αυτό το πράγμα, γιατί συνήθως και εκείνη το Ίδρυμα έχει έναν μεγάλο προγραμματισμό για πολλά χρόνια μπροστά. Ωστόσο νομίζω ότι στην συνομιλία μαζί τους κάπως υπήρξε μια αμοιβαία εκτίμηση, μια αμοιβαία συμπάθεια Μια αίσθηση ότι θέλαμε πάρα πολύ να γίνει αυτό και να γίνει σωστά και να γίνει έτσι όπως και εκείνοι θα ήθελαν Και όπως όλοι το ονειρευόμασταν και αυτό κάπως οδήγησε τα πράγματα αβίαστα στο να συμβεί αυτό Κόντρα σε όλα τα προγνωστικά θέλω να πω αν σκεφτεί κανείς και το πότε αναλάβαμε εμείς και το πότε έγιναν αυτές οι κουβέντες και πότε ήδη καταλήξαμε σε μια συμφωνία.

12:22 Τώρα εντάξει, όταν λέω κάτι θεσμικό εννοώ ότι ανοίγει μια κουβέντα μεγάλη αυτή η επιλογή συνολικά για το όραμα της διακαλλιτεχνικότητας και το τι σημαίνει σήμερα θέατρο ή τι παίζεται στην κεντρική σκηνή για όλο αυτό το κομμάτι. Και τι σημαίνει εξωστρέφεια και τι σημαίνει συνομιλία με τις διεθνείς τάσεις. έτσι ξεκάθαρα ισχύει αυτό αλλά εγώ θα επιστρέψω λίγο σε αυτό που έλεγες Ιώ και θα προσθέσω ότι τώρα και μετά από έναν χρόνο αισθάνομαι περισσότερο από ποτέ ότι εάν δεν βιώνουμε και εμείς οι ίδιες μία τέτοιας δυναμικής ένταση στα συναισθήματα, στα όνειρα δηλαδή αν δεν μπορούμε, αν δεν έχουμε το χρόνο και το χώρο να ονειρευόμαστε και να τολμάμε μεγάλα πράγματα, επικοινωνία με κάποιους ανθρώπους, που μπορεί να φαντάζουν έως και ουτοπικές κινήσεις, αν δεν έχουμε αυτή την ελευθερία και δεν την ασκούμε, νομίζω ότι, τουλάχιστον εγώ ας μιλάω για μένα, δεν θα μπορούσα να συνεχίσω να είμαι σε αυτή τη θέση που είμαι.

13:33 Δηλαδή η συγκίνηση αυτή που περιέγραψε πριν η Ιώ μας δίνει, νομίζω, την δύναμη να βιώνουμε κάθε μέρα και όλα τα άλλα. Το βάρος αυτού του θεσμού και τα πράγματα που δεν είναι τόσο ευχάριστα και συγκινητικά όπως μια τέτοια υλοποίηση. Τις τρομερά απαιτητικές διαδικασίες για μια τέτοια παραγωγή ας πούμε σε όλο τα επίπεδα. Όλο αυτό. Από κάπου τροφοδοτήσε δηλαδή για να συμβεί.

14:03 Σε μια μας συνάντηση με τον Βασίλη Παπαβασιλείου πριν φύγει συζητούσαμε διάφορα και κάποια στιγμή κάτι έλεγε και μας είπε και το έχουμε κρατήσει και οι δύο γιατί ήταν και στις πολλοί αρχές μας τότε πρέπει να κάνετε άσκηση της ελευθερίας σας αυτό προσπαθούμε για να έρθω και στην Κέιτι Μίτσελ και το Royal Court έτσι προέκυψε πως δηλαδή η συνεργασία αυτή εγώ γνώριζα την Κέιτι Μίτσελ οπότε ήταν και από τους πρώτους ανθρώπους που κάλεσα αμέσως και της είπα και είτε πρέπει κάτι να έρθεις και να κάνεις στο εθνικό και έτσι μπήκαμε σε μια κουβέντα και μου είπε και εκείνη ναι θέλω θα βοηθήσω υπάρχει αυτό που ήταν τότε μόλις ξεκινούσε εκείνη μας έφερε σε μια επαφή με το Royal Court και έτσι μπόρεσε και προχώρησε γρήγορα και υλοποιήθηκε αυτή η συμπαραγωγή Να πούμε αρχικά ότι το Royal Court είναι εμβληματικό θέατρο στο Λονδίνο τρομερά πρωτοποριακό νομίζω ότι μόνο το ότι ήταν το πρώτο θέατρο που φιλοξένει σε έργο της Άρα Κένχορης, να πούμε τίποτα άλλο, είναι αρκετό.

15:09 Και επίσης η θεατρική συνθήκη που δημιουργήθηκε στο εθνικό, αυτό η ήχη των ζώων, η σχέση του ανθρώπου με τα ζώα, το πώς έχουμε βασίσει τον πολιτισμό μας σαν να είμαστε η κυρίαρχη ενός πλανήτη που δεν είμαστε, όλο αυτό έχει και πίσω ένα ιδεολογικό πλαίσιο, το οποίο ήταν πάρα πολύ σαφές και από την αναγγελία του προγράμματος.

15:36 Δηλαδή πέρα από το καλλιτεχνικό υπήρχε και μία στάση πολίτη, το πώς θέλουμε να είναι ο κόσμος μας. Νομίζω ότι είναι ακόμα πιο συγκινητικό από όλα, ότι επιτέλους αγκαλιάσατε την επιστήμη, επιστήμη και τέχνη μαζί, ενώ μέχρι τώρα ήταν δαιμονοποιημένη κάπως η επιστήμη σε σχέση με την τέχνη. Αυτό το με συγκίνησε πάρα πολύ. Θέλω να μιλήσουμε λίγο και γι' αυτό Αν θέλετε κι εσείς Φυσικά, είναι η δράση λοιπόν Προθάλαμος Δέλτα Που σημαίνει διεπιστημονική διακαλλιτεχνική διάλογη του μήνα Κάναμε, πραγματοποιήσαμε έξι προθάλαμους Την ευθύνη οργάνωσης επιλογής Είχε η σκηνοθέτηδα Νατάσα Τριανταφύλλη Την οποία είχαμε μια πολύ ωραία συνεργασία Μείναμε και ψάχναμε σε κάθε προθάλαμο καταρχάς υπήρχε μια σύνδεση με την θεματική του μήνα ανάλογα με τη γλώσσα, τη θεματική των παραστάσεών μας προσπαθούσαμε να συνδέουμε, να φέρουμε την τέχνη σε όποια της μορφή δηλαδή είτε από την σκηνή, από το θέατρο, είτε από τις οικαστικές τέχνες είτε από τη μουσική σε συνομιλία με κάποια επιστήμονα

16:51 συνέβαινε λοιπόν κάπως σαν αυτό που λέμε, αλλά που δεν ήταν και ακριβώς γιατί έπαιρνε διαφορετικές, απρόβλεπτες μορφές από η συνύπαρξη στη σκηνή αλλά κάτι σαν αυτό που έχουμε μάθει να λέμε lecture performance. Υπήρχε δηλαδή κάποια κάποιος που παρουσίαζε μία διάλεξη υπήρχε συνομιλία με κάποια κάποιον καλλιτέχνη συνήθως δύο ή τρεις.

17:16 Είχαμε τρεις συνήθως. Μεγάλη επιτυχία ο Προθάλαμος αμέσως δηλαδή από τον πρώτο καινό συνέβαινε Κυριακές δύο το μεσημέρι. Πολύ παράδοξο. Μεγάλο στήχημα. Συνέβη την πρώτη Κυριακή κάθε μήνα. Μεγάλη επιτυχία. Μετά από τον πρώτο, δεύτερο μήνα, συνέχεια, είναι μια δράση που θέλουμε οπωσδήποτε να συνεχίσουμε, να εξελίξουμε. Και οι ίδιες μαθαίναμε πάρα πολύ. Μας ευχαριστούσε, μας άνοιγε, προάγει.

17:44 Είναι αυτό που λέμε ότι πάλι βλέπεις την τέχνη και το θέατρο με διαφορετικό τρόπο. Τη βιώνεις αλλιώς, γιατί προάγει τη σκέψη, το βίωμα, ανοίγει χώρους στην συνύπαρξη, στην ποιότητα της σκέψης, στην ποιότητα του θέματος και στην πολιτική διάσταση του θεάτρου. Δηλαδή από εκεί προκύπτει για εμένα η σύνδεση με την καθημερινότητα, με αυτό που ζούμε. Από αυτές τις δράσεις και από τον τρόπο που έρχεται η γλώσσα στη σκηνή. Δηλαδή πώς μιλάμε για την βία και το θέμα της γυναίκας σήμερα.

18:26 τεράστια σημασία, το πώς έχει σημασία ποιος επιστήμονας και με ποιο τρόπο θα φέρει αυτού του τύπου τη θεματική στη σκηνή και με ποιο τρόπο θα συνεπάρξει με ποιο είδος τέχνης μεγάλη ελευθερία εκεί και ως προς τα είδη πολυδιάστατη δράση γι' αυτό και την αγαπήσαμε πολύ κάθε μήνα ήταν ένα παιχνίδι να ανακαλύψεις ποιος θα συνομιλήσει με ποιον τι θα έρθει τώρα τι ραντεβού θα συμβεί αυτό ήταν πάρα πολύ γόνιμο αλλά νομίζω το επίσης κάτι που ήταν πολύ ωραίο να παρατηρούμε μέσα σε αυτούς τους μήνες ήταν ότι ερχόταν και στο εθνικό πολύ διαφορετικός κόσμος με αφορμή αυτές τις δράσεις.

19:10 Δηλαδή ξαφνικά ήταν η διάλεξη ενός καρδιολόγου στην κεντρική έβλεπες την ιατρική κοινότητα ας πούμε πάρα πολύ κόσμο γιατρούς και τα λοιπά που βρίσκονταν στην κεντρική του τσίλερ που μπορεί να μην είχαν έρθει ή μία ράπερ. Και έβλεπες ξαφνικά από κάτω 25 χρονών ένα φουλ κοινό ας πούμε το οποίο έρχονταν στην κεντρική Κυριακή Μεσημέρι.

19:31 Αυτό είναι επίσης ένα τρομερό κέρδος. Αυτή η μαγιά που μπορεί να φτιάχνεται από ανθρώπους που μετά εξαιτίας αυτού θα δουν ό, τι παίζεται αυτό το μήνα, τι γίνεται, με τι συνδέεται αυτό, τι μπορώ να δω, τι μπορώ να παρακολουθήσω. και πάω λίγο πίσω στην κουβέντα μας για την πίνα μπάους σε σχέση όμως με αυτό που λέμε που συζητάμε για τον κόσμο έτσι που έρχεται ότι και αυτό επίσης ήταν ένα ωραίο ταξίδι ότι δεν ξέρεις πώς θα πάνε τα πράγματα δηλαδή ναι πίνα μπάους αλλά κανείς δεν σου διασφαλίζει ότι θα γεμίσει η κεντρική και αυτό κάθε μέρα επιμήνες δηλαδή πάντα ελπίζεις ότι αυτό θα έχει την απεύθυνση που εσύ ονειρεύεσαι να έχει γιατί όπως είπε και αρχηρό σε συγκινεί, το πιστεύεις, έχει αυτή τη δόνηση ας πούμε για σένα.

20:23 Οπότε και αυτό νομίζω ότι έχει πολύ ενδιαφέρον να βλέπεις πώς το κοινό διευρύνεται, πώς ξεκινάει από έναν κόσμο που μπορεί να έρχεται πιο στοχευμένα και πιο υποψιασμένα γιατί ξέρει τι είναι ποιητή αμπάουση, γιατί έχει δει, γιατί και μετά ανοίγει. Μα σε γενιές που δεν έχουν δει και τώρα τη γνωρίζουν. Μα σε μεγαλύτερους ανθρώπους που παρόλα αυτά τώρα τη γνωρίζουν Δηλαδή πως αυτή η μαγιά του κόσμου βαθαίνει, διευρύνεται, εμπλουτίζεται Αυτό νομίζω ότι είναι πολύ ωραίο πράγμα να μετέχει κανείς σε αυτό Επομένως το νιώσατε αυτό φέτος, μια διεύρυνση του κοινού, του εθνικού Ότι δεν είναι μόνο το κοινό που συνηθίζει να πηγαίνει ούτως ή άλλως στο εθνικό αλλά μέσα από όλες αυτές τις δράσεις πραγματικά άνοιξε η βεντάλια.

21:12 Ναι, εγώ νομίζω ναι. Πολύ, πάρα πολύ και σε βαθμό θέλω να σας πω που νομίζω και τώρα στην αρχή δεν το είχα αντιληφθεί αυτό δυσκολέψαμε τον οργανισμό. Έτσι δηλαδή τους εργαζόμενους του Εθνικού τους έχουμε δυσκολέψει. Γιατί έχουν πάρα πολλά και παράλληλα πράγματα να κάνουν. Επειδή τώρα φέτος δεν έχουμε και το ΡΕΕΚΣ, η αλήθεια είναι και έχουμε αρκετούς χώρους, έχουμε δράσεις σε κάθε γωνιά του κτηρίου Τσίλερ και ημέρες και ώρες λίγο παράδοξες.

21:45 Αυτό αντιλαμβάνεσαι ότι ζητάει πολλά και παραπάνω από τους τεχνικούς, από όλα τα τμήματα επικοινωνίας. Οπότε έχουν ανταπεξέλθει σε όλο αυτό με μεγάλη δοτικότητα και δεν θα γινόταν αν δεν είχαν αυτή την δοτικότητα οι εργαζόμενοι του Εθνικού νομίζω ότι το αγαπάνε πολύ το εθνικό. Ισχύει. Βέβαια. Ε, βέβαια. Επίσης κάτι που τώρα μου ήρθε έτσι στο νου είναι ότι κατά κάποιον τρόπο συνομιλείται και με τον Τζίλερ.

22:15 Δηλαδή προθάλαμος, σαλόνια, βάζετε κάπος και το κτίριο μέσα σε όλο αυτό. Αποτελεί ένα ζωντανό σημείο. Μάλλον πολλά ζωντανά σημεία της πόλης όπου θέλετε να παραμείνουν έτσι με τέτοια ένταση και να φορούν όλο και περισσότερο τους πολίτες, όλο και περισσότερες γενιές, όλο και περισσότερους ανθρώπους. Έτσι κρατιόμαστε από το να μην γίνει παράσταση στο αυλιδάκι που είναι.

22:45 Έτσι, στο τσάκ. Θα ήθελα να ρωτήσω και για το ραδιόφωνο που δεν το λέτε ραδιόφωνο, το λέτε web. Όχι, το λέμε το ραδιόφωνο, the National Theatre Web Radio. Ωραία, να μιλήσουμε γι' αυτό. Ήταν μια πάλι ωραία ιδέα. Όχι θα το πω, θα πω την αλήθεια Είναι το μεράκι της Αργυρός Χιώτη Είναι η χαρά της Η κρυφή και φανερή Αυτό το πρόλογο ήθελα να κάνω Μας το λέω και τώρα Περιμένω το πρωί να πάει 9 η ώρα Για να βάλω Γιατί το θυμάμαι, πού το θυμάμαι κάθε πρωί Και λέω το ραδιόφωνο Να βάλω το ραδιόφωνο, να δω τι παίζει Είναι Δεν ξέρω ακριβώς γιατί μου φάνηκε ότι είναι ένα πολύ ωραίο μέσο Φιλικό Ήπιο ζεστό και διάδοσης ας το πούμε της πληροφορίας των παραστάσεών μας των δρασεών μας, δηλαδή μιας επικοινωνίας όλων όσων συμβαίνουν στο Εθνικό Θέατρο και πέραν όμως αυτού νομίζω ότι είναι ένα πολύ ωραίο μέσο να πω εκπαίδευσης εκμάθησης, δηλαδή εγώ προσωπικά ακούω μαθαίνω μάλλον πολλά, με ενδιαφέρει μου αρέσει να ακούω συζητήσεις, συνετεύξεις, μα για μια παράσταση μα για ένα ρόλο, γιατί έχουμε από όλα αυτά

24:05 έτσι έχουν φτιάξει ο Σάββασο Κυριακίδης με την Ασπασία Μαρία Αλεξίου οι οποίοι έχουν αναλάβει και το πρόγραμμα του ραδιοφώνου εξαιρετικές εκπομπές που έχουν να κάνουν, εστιάζουν σε αυτό που συμβαίνει ή που έχει συμβεί ή που θα συμβεί στο Εθνικό Θέατρο φέτος, για αρχή και στους ανθρώπους του οπότε πιάνουμε από τα επαγγέλματα που να γνωρίζουμε, που να γνωρίζει ο κόσμος με το τόσο ωραίο, το τι κάνει το τμήμα μας πάνω με τις μουδίστρες, ας πούμε πως ράβουμε, πένουμε τα υφάσματα από την υποδοχή κοινού μέχρι τα τεχνικά μας τμήματα μέχρι, τι να σας πω, τα πάντα από αυτά λοιπόν τα επαγγέλματα του θεάτρου μέχρι τις αγαπημένες μουσικές των ηθοποιών της Αμαλίας Μουτούση κτλ.

24:52 Πόσοι είναι οι άνθρωποι που ασχολούνται μέχρι να φτάσουμε εμείς να δούμε μία παράσταση, μία δράση. Ωχ, πάρα πολύ. Πάρα πολύ. Είναι η ομάδα ασφαλώς των συντελεστών, των καλλιτεχνικών, έτσι. Αλλά από πίσω είναι ο τομέας παραγωγής, ο τεχνικός τομέας, δηλαδή όλοι οι άνθρωποι που θα πρέπει να λύσουν αυτό το σουντόκου, πώς όλα αυτά που συζητάμε εμείς εδώ τώρα, τι ωραία την πρώτη Κυριακή του μήνα αυτό και τι ωραία την τελευταία και μετά η μία παράσταση την τάδε ώρα και η άλλη την τάδε.

25:30 Αυτό που πίσω έχει αυτά τα πολύ κομβικά τμήματα, τα τεχνικά και παραγωγής, έχει ένα γραφείο σκηνής που στην πραγματικότητα συντονίζει το πώς θα συμβούν όλα, γιατί όλα αυτά σε ένα τέτοιο οργανισμό φυσικά υπάγονται και σε συγκεκριμένους κανόνες, σε συγκεκριμένα ωράρια, σε συγκεκριμένες συλλογικές συμβάσεις εργασίας. δηλαδή είσαι ένα δημόσιο οργανισμό, οπότε πρέπει μέσα από πάρα πολλούς τέτοιους περιορισμούς να βρεθεί ο τρόπος, ο χρόνος, ο οποίος θα είναι επαρκής, θα εξασφαλίζει την ασφάλεια, την ψυχραιμία σε όλο αυτό που συμβαίνει και τις καλύτερες δυνατές συνθήκες, τα ταμεία, το Ταμείο Διαχείρισης Συντηρίων που είναι ένα τμήμα που ποτέ δεν σταματάει ποτέ και είναι πάντα στην πραγματικότητα on call το διοικητικό, το οποίο φροντίζει ακριβώς όλες τις συμβάσεις των ανθρώπων και όλη αυτή την άσκηση για τους τρόπους που ο καθένας θα εργαστεί και πώς θα γίνει και τι σημαίνει το δικό μας το γραφείο, τους πυλώνες ας πούμε, εκεί γραφείο καλλιτεχνικής διεύθυνσης

26:39 γιατί είναι τα θέματα χιλιάδες και πώς μπαίνουν σε μια σειρά. Το τμήμα επικοινωνίας. Γιατί είναι πάρα πολλοί οι άνθρωποι, από την πιο μεγάλη παραγωγή μέχρι την πιο μικρής κλίμακας απλή δράση, οι άνθρωποι που εμπλέκονται, δεν πάει ο νους μας, θεωρώ, πώς είναι. Και γιατί, ακριβώς, γιατί το κάθε τι που παρουσιάζεται στο εθνικό ή παρουσιάζει το εθνικό οφείλει να έχει ένα υψηλό επίπεδο παραγωγής, φροντίδας δηλαδή σπάνια δεν θα πω ποτέ αλλά πολύ σπάνια θα μας ξεφύγει ας πούμε κάτι και θα έχει προχειρότητα δεν γίνεται τίποτα με προχειρότητα ούτε το θέλουμε αλλά ούτε και μπορεί να συμβεί κάτι με προχειρότητα στο εθνικό και αυτό φυσικά και οι ίδιες το επιχειρούμε το θέλουμε να υπάρχει μια αρμονική συνύπαρξη ανάμεσα στα τμήματα στις εργασίες που να συμβούν στην επικοινωνία, τις παράστατες πληροφορίας ώστε το αποτέλεσμα να είναι αυτό που θα ήθελε και ο δημιουργός αλλά και εμείς. Δηλαδή να ανταποκρίνεται στις προσδοκίες όλων. Και όλων των τμήματων και όλων των δημιουργών.

27:59 Η πρόκληση σε όλο αυτό είναι νομίζω για κάθε καλλιτεχνική διεύθυνση φαντάζομαι να πώς το λέω για κάθε καλλιτεχνική διεύθυνση με την έννοια ότι η καλλιτεχνική διεύθυνση έρχεται και φεύγει έτσι πώς μπορεί να πάρει από την εμπειρία των ανθρώπων που δουλεύουν στο θέατρο να σε βοηθήσουν στο όραμα να είναι γόνιμη να είναι χρήσιμη η εμπειρία αυτών των ανθρώπων που είναι πολλοί και αντίστοιχα να εμπνευστούν όμως και άνθρωποι που είναι χρόνια στο θέατρο και έχουν αυτή την εμπειρία από ένα νέο όραμα, πώς είπε πριν και η Αργυρώ, να γίνεται αυτό το οποίο δεν ξέρουμε πώς γίνεται, πάμε να βρούμε πώς γίνεται.

28:40 Είναι ένα δούνε και λαβίν το οποίο θέλει χρόνο, θέλει ζύμωση. Δεν γίνεται έτσι αυτόματα. Μόνο αυτό να πω, κλείνοντας σε σχέση με αυτό το θέμα, το ραδιόφωνο που αναφέρατε πριν, ήταν μια ιδέα που είχαμε από πέρυσι, το ανακοινώσαμε το Μάιο, δείτε πότε ξεκίνησε. 9 Μαρτίου φέτος. Όλο αυτό το διάστημα δεν είναι ότι δεν συνέβαινε κάτι προετοιμαζόταν το ραδιόφωνο και δείτε πήρε σχεδόν ένα χρόνο μέχρι να καταφέρουμε να είναι σωστά όπως πρέπει στον αέρα Νομίζω ότι το πιο δύσκολο πράγμα σε μια ρεπερτοριακή πολιτική είναι το ρεπερτόριο που θα βγάλει κάθε χρονιά το Εθνικό Θέατρο όλοι οι άλλοι οργανισμοί είναι πολύ πιο ελεύθεροι το Εθνικό Θέατρο έχει και δεσμεύσεις και πραγματικές πόσο δύσκολο είναι ανάμεσα σε αυτό που οραματίζεστε και σε αυτό που τελικά θα έρθει στη δική μας γνώση, πέρα από την ευθύνη, τη συγκέντρωση, τη γνώση, την προσπάθεια, πόση χαρά χωράει σε όλο αυτό, στην κάθε μέρα.

29:49 Κοιτάξτε, θα έλεγα ότι είναι μια καθημερινή, λεπτή άσκηση ισορροπίας. Τα πάντα. σε σχέση με τον προγραμματισμό το ότι έχουμε κάποια δεδομένα τι εννοώ δεδομένα σκηνής, προγραμματισμού συμβολέων με τους ηθοποιούς έχουμε κάποια δεδομένα τα οποία οφείλουμε να ακολουθήσουμε αυτό μας βοηθάει με έναν τρόπο δηλαδή βάζει κάποια όρια κάποια δεδομένα τα οποία μετά πηγαίνουμε και μάλιστα αυτή είναι και η άσκηση όταν έχουμε τα πράγματα που μας συγκινούν που θέλουμε, που έχουμε κρατήσει από προτάσεις που που που τα βάζουμε, έτσι έχουμε κάνει μέχρι τώρα, δύο φορές έχει συμβεί αυτό κάποια χαρτάκια κάτω στο τραπέζι με τα ονόματα των παραστάσεων των δημιουργών και παίζουμε με αυτά, με την καλή έννοια του παιχνιδιού, για να δούμε λίγο τι δημιουργείται, να δούμε λίγο την γενική εικόνα, τι φτιάχνουμε ένα βασικό που μπορώ να σας πω είναι ευτυχώς συμφωνούμε μέχρι στιγμής δεν έχει έρθει στη μη διαφωνία σε κάτι, ως προς κάτι, κάποιον ή κάτι.

30:55 Δεν μπορούμε λοιπόν, εγώ δεν θα μπορούσα να υποστηρίξω κάτι που δεν, πολύ απλά θα το πω, όσο πιο απλά μπορώ, δεν μου αρέσει. Δηλαδή με το οποίο δεν συμφωνώ αισθητικά, πολιτικά, ιδεολογικά. Δεν θα μπορούσα να υποστηρίξω κάτι τέτοιο. Που σημαίνει ότι ό,τι παρουσιάζουμε, ό,τι κάνουμε, κάπως πρέπει να μας αρέσει να το πιστεύουμε.

31:17 Αυτό είναι ένας πρώτος γνώμονας. ο δεύτερος φυσικά και έχει να κάνει με αυτή την άσκηση ισορροπίας για την οποία σας μιλώ δηλαδή με τη μεγάλη σκηνή και τη μικρή σκηνή με το έργο λίγο πιο εύκολο επικοινωνιακό, κλασικό σύγχρονο να δούμε αν κάτι μας λείπει, κάνουμε και αυτή την άσκηση λείπει κάτι, έχουμε σύγχρονο ελληνικό έργο γιατί θέλουμε να στηρίζουμε, έχουμε νέους έχουμε γυναίκες έχουμε, δηλαδή όλα αυτά τα ερωτήματα ένα σωρά από ερωτήματα θέτουμε πάντα όμως σε αυτό το πλαίσιο σε ένα πλαίσιο στήριξης, υποστήριξης ανθρώπων και τη δεύτερη χρονιά το συνεχίζουμε αυτό είναι σημαντικό να το πούμε προσπαθήσαμε να ανοίξουμε σε δημιουργούς, σε σκηνοθέτες σε ανθρώπους που δεν είχαν μέχρι τώρα περάσει από το εθνικό για τον χύψη λόγο οπότε εκ των πραγμάτων πήγαμε και σε μια ας το πούμε νεότερη, όχι μόνο ηλικιακά γενιά δηλαδή προσπαθούμε να αποφύγουμε αυτό που λέμε τις σίγουρες επιτυχίες δεν βαδίζουμε με αυτόν τον γνώμονα, όχι πιστεύουμε ότι μια ωραία παράσταση, μια ωραία πρόταση

32:31 από μια ωραία ομάδα δημιουργών, συνεργατών στη σωστή σκηνή και τη σωστή στιγμή θα βρει το κοινό της και θα έχει την επιτυχία που της πρέπει Αυτό είναι πάρα πολύ ωραίο, το άνοιγμα δηλαδή σε δημιουργούς που μέχρι τώρα δεν τους είχαμε δει ποτέ στο εθνικό ή και δεν τους είχαμε δει Ναι, και νομίζω συμπληρώνοντας αυτό που είπε η Αργυρώ για την άσκηση ισορροπίας Νομίζω ότι είναι και μια ισορροπία ας πούμε διαρκής ανάμεσα σε μια στόχευση δηλαδή σε ένα πράγμα που ξεκινάει από τη σκέψη μας και λέμε αυτό ας πούμε ή πάμε προς τα εκεί και σε πράγματα που φανερώνονται, φέρνει και η ζωή και οι προτάσεις που γίνονται και οι συναντήσεις που προκύπτουν.

33:21 Δηλαδή κάπως νομίζω είναι σαν να πρέπει διαρκώς να έχεις μια ρεχοκοκαλιά αλλά ταυτόχρονα αυτή η ρεχοκοκαλιά να μην τσιμεντώνει τα πράγματα αλλά να παραμένει σαν ανοιχτή, ανοιχτός και σε ό,τι έρθει. Ανατροπές, συσχετισμούς που δεν είχες φανταστεί. Αυτό δηλαδή είναι μια δυναμική ιστορία, μια δυναμική ζήμωση. Άρα αλληλεπίδραση και πραγματική ανοιχτότητα σε όλα.

33:52 Πόσες καλοκαιρινές παραγωγές στο Φεστιβάλ Αθηνών? Δύο. Έχουμε την «Αλκιστή» σε σκηνοθεσία του Δημήτρη Καρατζά και έχουμε και τις Τροάδες σε σκηνοθεσία Ελένης Ευθυμίου μια συνεργασία της Ελένης με την ομάδα εν δυνάμει αυτές είναι οι δύο επιδάβριες παραγωγές μας υπέροχες ομάδες και οι δύο πολύ ωραίες ματιές και οι δύο πολύ ξεχωριστές αυτό ήθελα να πω και εγώ και η μία και η άλλη ο Δημήτρης Καρατζάς έχει την εμπειρία της επιδάβρου όχι με το εθνικό τώρα πηγαίνει σε ένα έργο το οποίο δεν έχει καταπιαστεί μέχρι στιγμής που είναι αυτή η Ιλαροτραγωδία που έχει μεγάλο ενδιαφέρον και για εμάς να δούμε τι θα του φέρει σκηνικά η Β. Ελένη Υφθυμίου είναι πρώτη φορά που θα σκενθετήσει στην Επίδαυρο και είναι και η πρώτη φορά νομίζω που αν μη τι άλλο από επίσημο φορέα από το Εθνικό Θέατρο θα δούμε μια μεικτή ομάδα ηθοποιών με αναπηρία και μη στην Επίδαυρο.

35:01 Αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό. Έτσι είναι το μη αυτό. Και το βλέμμα πάνω στις τροάδες είχε πάρα πολύ ενδιαφέρον. Όπως και το σκεπτικό του Δημητρικάρα Τζαπάνου στην Άλκηστη. Ένα έργο το οποίο δεν ανεβαίνει πολύ συχνά γιατί ακριβώς είναι στην κόψη, είναι στο όριο, στο ανάμεσα. Υπάρχει και κάτι που μου έχει μείνει από πέρσι βέβαια.

35:22 Είχατε πει ότι θα υλοποιηθεί τη δεύτερη χρονιά. είναι όλη αυτή η περιδιάβαση των Αζά και Τσινικόρη στο γύρω χώρο από την Ομόρνια φυσικά. Αυτό θα έρθει θέλεις να πεις Ριώ. Θα έρθει του χρόνου όπως είχαμε πει δηλαδή τώρα είναι σε ένα στάδιο έρευνας ο πρόδρομος του Τσινικόρης και ο Ανέστης του Αζάς που ακόμα τα πράγματα είναι πάρα πολύ ανοιχτά δηλαδή για την ακρίβεια συνεδέυξης 100 ώρες τη μέρα. Αυτό γίνεται τώρα.

35:55 Δηλαδή μια έρευνα με πάρα πολύ υλικό που συγκεντρώνουν και το οποίο φιλοδοξούμε να μορφοποιηθεί κάπως και να εκτεθεί με κάποιο τρόπο η έρευνα αυτή καθ' αυτή θέλω να πω στο τέλος της χρονιάς προς το κοινό σε ένα επίπεδο έτσι ανοιχτό, συναντήσεων, πάνελ εκδηλώσεων θα δούμε είναι ακόμα εξαρτάται λίγο από την ίδια την πορεία του πράγματος που όμως αυτή όλη η έρευνα και η μορφή που θα πάρει το Μάιο όλο αυτό στην πραγματικότητα θα ορίσει με έναν τρόπο και την φυσιογνωμία και το κέντρο της παράστασης της επόμενης καλλιτεχνικής περιόδου.

36:34 Ξέρετε επειδή το κτίριο του Τσίλερ είναι πολύ εντυπωσιακό συνήθως κάνουμε ότι δεν βλέπουμε τι συμβαίνει γύρω. Το ότι υπήρχε αυτό το άνοιγμα ότι εμείς ζούμε, είμαστε σε αυτή τη γειτονιά οπότε μπορούμε να κάνουμε παράσταση τι σημαίνει μετά από έρευνα σε αυτή τη γειτονιά ήταν και πολύ συγκινητικό και δεν έχει ξαναγίνει ποτέ πραγματικά ήταν σαν να εωρείται το κτίριο αυτό σε μια άλλη πραγματικότητα ενώ η πραγματικότητα είναι Εμείς θα θέλαμε και οι άνθρωποι της γειτονιάς όσοι και όποιοι είναι γιατί υπάρχουν κάποιοι στη γειτονιά αυτή είτε είναι περαστικοί είτε είναι κάτοικοι να έρχονται να μπαίνουν στο εθνικό. Αυτό είναι λίγο δύσκολο, δεν είναι εύκολο.

37:17 Όμως, ακόμα και αν προς το παρόν έρθουν οι φωνές τους, οι ιστορίες τους, το στίγμα τους στο εθνικό, θεωρώ ότι είναι ήδη ένα πρωτοβήμα, είναι ένα μικρό κέρδος, πηγαίνοντας προς μία άλλου τύπου σχέση την οποία πρέπει να βρούμε, θεωρώ. Και πάλι από αυτή την ανάγκη ξεκίνησε της δικής μας, νομίζω, ερώτησης που είπες και πριν, δηλαδή τι είναι η γειτονιά τι δεν ξέρουμε για αυτή τη γειτονιά δηλαδή πάλι από ερώτημα νομίζω προέκυψε το εγχείρημα πραγματικό ας πούμε δικό μας βιβλιοθήκη αρχείο, εκδόσεις και εκεί πολύ γόλυμπη και πλούσια δουλειά η οποία συμβαίνει σιγά σιγά έχουμε την, έχουμε, ολοκληρώθηκε η ψηφιοποίηση του αρχείου μας, μεγάλο έργο τώρα βρισκόμαστε σε μια μεταβατική περίοδο ακριβώς λόγω και της του ΡΕΚΣ και της ανακαίνησης που συμβαίνει εκεί θα επανέλθουμε δηλαδή από το χρόνο από το φθινόπορο θα επανέλθουμε σε μια κανονικότητα σε σχέση με αυτό, με την βιβλιοθήκη, με το αρχείο μας πάντα υπάρχει μια φροντίδα μια προσοχή στις εκδόσεις μας στα κείμενα, στις μεταφράσεις μας

38:34 και από το τμήμα δραματολογίου, στο οποίο υπεύθυνη είναι η Ειρήνη Μουντράκη αλλά και από τις εκδόσεις μας και το πολιτηριό μας με την Μαρία Καρανάνου. Προσπαθούμε, θα θέλαμε σιγά σιγά να ανοίξουμε και σε μια σειρά από άλλες εκδόσεις που μπορεί να έχουν να κάνουν με σκέψεις κάποιων διανοητών, μαρτυρίες καλλιτεχνών, με μεθόδους, θεατρικές.

39:01 Είναι στα, δεν θα πω άμεσα, αλλά στα σχέδιά μας. Αυτό το λυρεύομαι χρόνια στην κρατική σκηνή να γίνει. γιατί πραγματικά θεωρώ ότι η διάνθηση της βιβλιοθήκης είναι πάρα πολύ σημαντικό. Να πάμε σε ένα θέμα μάλλον ακανθόδες. Ανώτατη σχολή παραστατικών σπουδών, δραματική σχολή εθνικού θεάτρου. Τι συμβαίνει, αυτό που φτάνει σε εμάς σαν απόϊχος είναι κάτι πάρα πολύ μπερδεμένο και όσον αφορά το νομοσχέδιο που αλλάζει, διαμορφώνεται.

39:33 ξέρω ότι οι καθηγητές της δραματικής σχολής έχουν στείλει κάποια σημεία τα οποία τα θεωρούν μελανά κλπ κλπ πως πάει όλο αυτό και τι τελικά θα γίνει με τη δραματική σχολή του Εθνικού Θεάτρου αν αυτή τη στιγμή είστε σε θέση βέβαια να έχετε πλήρη γνώση του τι θα συμβεί μια σχολή που όχι μόνο έχει μια τεράστια παράδοση αλλά έχει επενδυθεί πάρα πολύ σκόπος και αγώνας στο νέο κτηριό της στο σχολείο Ειρήνης Παπά.

40:05 Καταπληκτικές εγκαταστάσεις. Τι συμβαίνει με όλο αυτό. Κοιτάξτε, είναι πράγματι ένα ακαμφώδες ζήτημα. Είναι ένα εξαιρετικά επίκαιρο θέμα. Δεν μπορούμε νομίζω να πούμε πολλά αυτή τη στιγμή. Γιατί βρισκόμαστε πραγματικά μόλις δύο ημέρες πριν την ημέρα ψήφισης του νομοσχεδίου. και δύο. Ανοτατοποίηση σχολής και όχι μόνο. Που σημαίνει ότι νομίζω ότι πρέπει λίγο να περιμένουμε να δούμε τι θα γίνει.

40:34 Αυτό που μπορώ να μεταφέρω είναι ότι και πριν από εμάς δηλαδή η καλλιτεχνική διεύθυνσης Γιάννη Μόσχου πριν από τρία χρόνια που θυμάστε που είχε γίνει ο χαμός έτσι που ήταν το κατάληψη στο Τσίλιμπ και το ζητούμενο της αναβάθμισης των σπουδών, του πτυχίου της σχολής μας. Πάντα ευτυχώς υπήρχε και η διευθύντρια των σπουδών μας της σχολής, η Διώη Καγκελάρη, η οποία σε συνεργασία με αρκετούς από τους καθηγητές μας είχε παλέψει από την αρχή πολύ βήμα-βήμα, σε συνεργασία φυσικά και με το Διοικητικό Συμβούλιο του Εθνικού, να καταφέρουμε τι, και μετά όταν ήρθαμε λοιπόν και εμείς, να καταφέρουμε να μην χάσει η σχολή του Εθνικού Θεάτρου την φυσιογνωμία της.

41:22 Που σημαίνει ότι εάν μπορώ να συνοψίσω σε μία φράση την δική μας τη θέση και τον αγώνα, γιατί αγώνα κάναμε και κάνουμε όλοι για να διατηρηθεί η φυσιογνωμία και η ιστορικότητα, η αξία της δραματικής σχολής του Εθνικού Θεάτρου. Επί σειρά λοιπόν ετών και το τελευταίο διάστημα τώρα πολλοί μελέτη, πολλές συναντήσεις, παρατηρήσεις, άρθρο-άρθρο, το νομοσχέδιο είχε προβλήματα, προχώρησαν, κάποια λύθηκαν, αλλάζουν, αλλάζει μορφή το νομοσχέδιο περιμένουμε να δούμε τι θα γίνει αυτό που μπορώ να πω είναι ότι το Εθνικό Θέατρο ήταν υπέρ της αναβάθμισης των σπουδών αυτό το νομοσχέδιο εφόσον διατηρήσει με όλους τους απαραίτητους όρους και τις διατάξεις την φυσιογνωμία της σχολής και της πρακτικότητας των σπουδών, αυτό εννοώ και της διασύνδεσης της σχολής με το Εθνικό Θέατρο τότε ναι μπορεί να λειτουργήσει, μπορεί να συνεχίσει το έργο της και πιάσαν ένα ανώτατο ίδρυμα να δίνει το πτυχίο, ένα ανώτατο πτυχίο σε ηθοποιούς και σκηνοθέτες.

42:47 Εάν συμβεί αυτό, περιμένουμε όλοι, φυσικά και θα είμαστε κοντά σε κάθε βήμα, θα προσέχουμε να υλοποιείτε βήμα-βήμα κάθε άρθρο του νομοσχεδίου, ελπίζοντας ότι θα συμβεί όπως σας το περιγράφω. Εάν συμβεί έτσι, ναι, μπορεί να βγάλει κάπου πολύ ωραία Και να είναι μια ιστορική στιγμή, θα πω, για το εθνικό και για τη σχολή του Ακριβώς γιατί συνεχίζει η ιστορικότητα αυτή, το όνομα της σχολής Και γίνεται ένα πανεπιστήμιο Ξαναλέω, έχουμε αυτή την αγωνία και περιμένουμε να δούμε Ότι θα υλοποιηθεί με τον τρόπο που σας προανέφερα ας το ελπίσουμε ποιο είναι το θέατρο που οραματίζεστε σε αυτούς τους καιρούς γιατί γιορτάζουμε την Παγκόσμια Μέρα Θεάτρου και ποια είναι η συμβολή που πρέπει να έχει στην κοινωνία ένα εθνικό θέατρο νομίζω έτσι αυτόρμητα εγώ θα έλεγα ότι μάλλον ονειρεύομαι πάντα ένα θέατρο με ανθρωποκεντρικό με ό,τι κι αν σημαίνει αυτό με όποιους όρους κι αν σημαίνει από διαφορετικές γλώσσες, σκηνικές, εννοώ με διαφορετικά αισθητικά κριτήρια, δηλαδή πολύ συλλεκτικό ασφαλώς, δηλαδή πολύ ευρύ αυτό που λέω,

44:08 αλλά για μένα πάντα κάπως ανθρωποκεντρικό. Τι σημαίνει αυτό, σημαίνει ότι μπορεί να με δονήσει και να συνδεθώ μαζί του μέσα από έναν ψυχικό πυρήνα ας πούμε και δευτερευόντος εγκεφαλικό. Πρωτίστως μέσα από μια άλλη οδό. Τώρα αυτό πάλι βέβαια είναι λέξεις που ο καθένας τη συνοηματοδοτεί όπως θέλει, αλλά νομίζω ότι διανύουμε μια περίοδο που πρέπει αυτό το ένιγμα άνθρωπος να το ξαναβάλουμε στο κέντρο, σε όλες τις εκφάνσεις, να το τιμήσουμε, να το διαρευνήσουμε, να το ξαναβάλουμε στο κέντρο.

44:56 και λίγο πιο προσωπικό θέλω να προσθέσω εγώ δηλαδή την προσωπική ματιά αυτό μια βουτιά στην προσωπική αντίληψη του κόσμου ώστε να γίνει αυτό το θέατρο για το οποίο μιλάμε και λίγο πιο απρόβλεπτο βρε παιδί μου και λίγο να μας μετακινεί από τις σιγουριές μας από τα δεδομένα μας λίγο να μας ανοίγει λίγο τους ορίζοντες έστω λίγο Να σας ευχαριστήσω πάρα πολύ για αυτήν την κουβέντα.

45:28 Να είστε καλά, να είστε γερές και να συνεχίσετε με το ίδιο πάθος και κυρίως με την ίδια δόνηση και συγκίνηση. Ευχαριστώ πολύ. Ευχαριστούμε πολύ και εμείς. Ευχαριστούμε.