podcast: Η Νεφέλη Μαϊστράλη και η Μάρθα Μπουζιούρη θαρραλέες κι εξομολογητικές μιλούν με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

00:30 την περίφημη μέρα της γυναίκας, στην οποία νομίζω ότι έχουμε στεναρή αντίθεση και οι τρεις και προτείνω να αρχίσουμε την κουβέντα μας ανορθόδοξα, με αυτόν τον τρόπο. Τι σημαίνει αυτή η μέρα, γιατί αντιτιθέμεθα σε αυτήν, πόσα πράγματα σηματοδοτεί. Προβληματίζομαι και έχω πάρα πολύ συνολικότερα με τις παγκόσμιες ημέρες κάθε είδους.

00:56 Εν προκειμένου μπορώ να αναγνωρίσω ότι μιλάμε για μια ευκαιρία ορατότητας Είναι μια αφορμή μια παγκόσμια μέρα Αλλά από την άλλη μεριά αισθάνομαι ότι κάνουν και κακό αυτές οι μέρες Γιατί στην ουσία αποδυναμώνουν τη διαχρονικότητα και την ένταση που μπορεί να έχει Το κάθε διακύβευμα ή κάθε αφορμή για παγκόσμια μέρα εν προκειμένου η ημέρα της γυναίκας και κάνουν αυτό το διακύβευμα λοιπόν ή αυτό το ζήτημα περιστασιακό.

01:34 Αναδύεται αυτή την ημέρα, συμβαίνουν πολλά πράγματα. Αυτή την ημέρα κινητοποιήσεις, ορατότητα και μετά όλο αυτό παθαίνει μια καθίζηση μέχρι να ξανασηκωθεί. Οπότε αυτό και μόνο μου δημιουργεί αυτόν τον προβληματισμό ξεκινώντας έτσι ως αφετηρία. Από την άλλη, ναι, το θεωρώ και εν μέρη και δεν είναι αντιφατικό, ενώ κάνουμε αυτή τη συζήτηση και προβληματοποιώ το ρόλο μου και την εαυτή μου μέσα σε αυτή τη συζήτηση με αφορμή μια Παγκόσμια Μέρα.

02:09 Νομίζω ότι θα μπορούσαμε να ξεκινάμε από αυτές τις αφορμές, αλλά να βρίσκουμε κι εμείς τις δικές μας για να συνεχίζουμε αυτό το διάλογο. οπότε κλείνω με στετικό πρόσημο αυτή την πρόσκληση Γεια σας και από μένα θα συμφωνήσω με αυτό που είπε η Μάρθας προς την ορατότητα η οποία επιφυλάσσεται στις γυναίκες αυτή την ημέρα την ειδική ημέρα ωστόσο είναι σαν να νομιμοποιούνται οι υπόλοιπες ως μέρος των αντρών αυτό για εμένα υποδηλώνουν αυτές οι ξεχωριστές μέρες ότι αυτές τις μέρες τις δίνουμε στη γυναίκα, αυτή τη μία μέρα τη δίνουμε στη γυναίκα, αυτή τη μία μέρα θα τη δώσουμε στο περιβάλλον την άλλη μοναδική μέρα θα τη δώσουμε στους πιγκουίνους οπότε μοιραία κάπως ξεχωρίζουμε τις μέρες άρα όλες οι υπόλοιπες ανήκουν σε μια κανονικότητα η οποία δεν χρειάζεται κάποια μέρα γιατί απλώς είναι κανονικότητα.

03:19 Ή γιατί τις έχει όλες. Ακριβώς, τις έχει όλες. Αυτό με ενοχλεί σε αυτή τη μέρα. Βεβαίως αναγνωρίζω τις δράσεις, αναγνωρίζω την ανάγκη της φωνής των γυναικών γιατί όντως αρθρώνονται φωνές εκείνη τη μέρα είτε γιατί μπορεί να γίνονται πολλές δράσεις μαζί και γυναίκες να βρίσκουν το κουράγιο να συνασπιστούν και να συνεπάρξουν και να έχουν κοινή φωνή να εμπνευστούν να δουν ότι δεν είναι μόνες μπορεί να είναι μια τέτοια αφορμή αλλά γενικά οι παγκόσμιες μέρες για μένα είναι σαν σαν τους τυφώνες που έχουν ονόματα γυναικών αυτή είναι η δική μου ας πούμε αίσθηση για αυτές τις μέρες η ονοματοδοσία τέτοιων πραγμάτων.

04:11 Αισθάνομαι ότι και οι δύο έχετε βαθιά πολιτική σκέψη και ότι ξεκινώντας από αυτή τη βαθιά πολιτική σκέψη διαποτίζεται όλη σας η δημιουργία σε οποιοδήποτε κομμάτι είτε αφορά το γενικείο ζήτημα είτε αφορά άλλου τύπου πολιτικά θέματα. Θέλω να ρωτήσω με το χέρι στην καρδιά Πού πιστεύετε ότι βρισκόμαστε αυτή τη στιγμή σε σχέση με τη θέση της γυναίκας στον κόσμο μας Θεωρώ ότι συμβαίνουν βήματα σε επίπεδο λέξεων Έχουμε λέξεις πια, το οποίο είναι βοηθητικό Ωστόσο, νομίζω ότι περιοριζόμαστε στις λέξεις Μας δημιουργούν και δικαιολογίες οι λέξεις για να κρύβονται τα πραγματικά περιστατικά.

05:07 Νομίζω, αισθάνομαι, δεν νομίζω, το αισθάνομαι ότι ζω σε μια χώρα που παραγνωρίζει το δικαίωμα των γυναικών σε κρατικό επίπεδο. Απλό παράδειγμα που συζήταγα πρόσφατα με φίλους. Μιλάγαμε για την ενδοοικογενειακή βία και για αυτή την πρωτοβουλία που είχε συμβεί νομίζω πριν δύο χρόνια μέσα στην καραντίνα. Είχε συμβεί για τα αστυνομικά τμήματα και εκείνα τις κατηγορίες, τα γραφεία που ανοίξανε στα αστυνομικά τμήματα προκειμένου να μπορούν οι γυναίκες που βάλλονται, τα θύματα της ειδοποιητικής βίας, να μπορούν να πεθυθούν κάπου 24 ώρες στο 24ωρο.

05:50 Υποτίθεται. Εγώ πήγα να βγάλω ταυτότητα, πέρσι. Και πήγα δύο φορές, έξαλλε για διάφορους λόγους, γιατί έχουν συγχωνευτεί αυτά τα τμήματα, γιατί αυξάνεται ο αριθμός των ανθρώπων που είναι αστυνομικοί, που είναι ένστολοι. Δεν υπάρχουν ένστολοι μάλλον που μπορούν να κάνουν δουλειά τέτοιου τύπου. Δεν ξέρω αν έχει να κάνει με ομορφωτικό επίπεδο, πιθανότατα.

06:15 Αλλά που είναι απλό βέβαια. Παρ' όλα αυτά, αυτό το γραφείο όσες φορές πήγα ήταν κλειστό. Θεόκλειστο. Αυτό είναι ενδεικτικό. Και είναι στην είσοδο του αστυνομικού τμήματος της Καλυθέας. δεν ξέρω αν αυτή τη στιγμή είναι ανοιχτό τις φορές που πήγα εγώ πέρσι ήταν και τις τρεις φορές κλειστό και πήγα άλλες ώρες και είχε την ταμπελίτσα πάνω το οποίο λοιπόν έχει να κάνει γι' αυτό μίλησα για τις λέξεις ότι συμβαίνουν κάποια βήματα σε επίπεδο επικοινωνίας σε επίπεδο αφήγησης κοινού αφηγήματος, να φτιάξουμε ένα κοινό αφήγημα όλοι μαζί. Θα ήθελες να αναφέρεις κάποιες από αυτές οι λέξεις, γιατί νομίζω ότι είναι σημαντικό.

06:58 Ότι υπάρχει χειραφέτηση. Να, υπάρχει χειραφέτηση. Τα θύματα της ενδοκινητικής βίας λαμβάνουν βοήθεια. Υπάρχουν ανοιχτές γραμμές για να συμβεί αυτό. Καταλαβαίνω ότι αυτό το οποίο εκφράζεις αφορά σε ένα δημόσιο λόγο που διατυπώνεται πια με όρους ορατότητας. Ορατότητα, ας πούμε. Έχει κερδιθεί αυτό. Επίσης, η λέξη ορατότητα.

07:22 έχουμε νέα πεδία ορατότητας και θεωρούμε δυνητικά ότι έχουμε και άλλες χειραφετητικές ενδυναμωτικές δυνατότητες ενδυνάμωση, ευχαριστώ αλλά βλέπεις τα buzzwords ενδυνάμωση, χειραφέτηση ορατότητα και αν ανοίξεις το κέλυφος είναι η πόρτα η κλειστή δεν υπάρχει άνθρωπος κανείς αλλά έχουμε τις λέξεις, τις λέμε τις καταλαβαίνουμε, τις λέμε, τις χρησιμοποιούμε και φτάνει εκεί, εκεί κάπου σταματάει και επίσης νομικά είμαστε τρομερά πίσω σε επίπεδο πραγματικής βοήθειας των γυναικών που υποφέρουν και δεν θα μιλήσω για τις γυναίκες ας πούμε στον αστικό ιστό που μπορεί να έχουν άλλα ερεθίσματα θα μιλήσω για την Ελλάδα που είναι μια πάρα πολύ μικρή χώρα πάρα πολύ μικρή η οποία πάσχει ειδικά στην επαρχία πάσχουν πάρα πολλά μικροκέντρα της δεν αναπνέουν, δεν φτάνει η πληροφορία υπάρχει ένας νεοσυντηρητισμός ο οποίος χρησιμοποιεί αυτές τις λέξεις για να υποδηλώσει ακόμη μια φορά τη γυναίκα υπό άλλους όρους και γι' αυτό και με ενδιαφέρει να μιλάμε και να επικοινωνούμε

08:39 μεταξύ μας ότι είμαστε αλληλέγγυες απέναντι στη νέα πραγματικότητα αυτή τη νέα πραγματικότητα πέραν του ότι υπάρχουν πάρα πολλές γυναίκες που έχουν υποστεί βία που υφίστανται βία και θα υποστούν βία με πάρα πολλούς διαφορετικούς τρόπους που δεν έχουν να κάνουν μόνο με τη φυσική δύναμη τη μυϊκή δύναμη ενός άντρα ή του περιβάλλοντος το πως έχει δομηθεί αυτός ο κόσμος πατριαρχικά είναι ένα τρομερά σύνθετο ζήτημα και πάρα πάρα πολύ αφανές γι' αυτό και είναι και τόσο πετυχημένο γιατί δεν είναι τόσο εύκολο να ξετρυπώσεις θεωρώ αυτές τις ρογμίτσες τους μηχανισμούς που παρισφρεί η πατριαρχία και δεν την αναγνωρίζεις και μπορεί να την αναγνωρίσεις μετά από ένα μήνα από δέκα μέρες και εκείνη τη στιγμή δεν έχεις τα μάτια να τη δεις γιατί έχει συνηθίσει να υπάρχει σε ένα εργασιακό περιβάλλον που σου φέρονται κάπως σε ένα οικογενειακό περιβάλλον που σου φέρονται κάπως αλλιώς.

09:51 Οπότε πρέπει να περάσεις κάποιους καιρός για να καταλάβεις το πραγματικό κίνητρο που ο άλλος μπορεί να σου λέει δεν έχω αυτό το κίνητρο και μπορεί και στο συνειδητό του επίπεδο να μην το έχει διότι είναι κυρίαρχος αιώνες. Οπότε προφανώς και αυτός ο κόσμος είναι φτιαγμένος από τους άντρες, όπως και αν ακούγεται αυτό. Αυτή είναι η αλήθεια.

10:17 Και δεν είναι προφανώς και υπάρχουν άντρες που το έχουν καταλάβει. Η μία μεριά διαιωνίζει πολιτισμικά και η άλλη μεριά η δική μας ενδεχομένως σε πολλές περιπτώσεις εσωτερικεύει. Άμα μιλάμε με όρους χειραφετητικούς πρέπει να αναγνωρίσουμε και τον τρόπο με τον οποίο πολλές φορές εσωτερικεύουμε τα πατριαρχικά δεδομένα. Αλλά δεν θέλω να παρεξηγηθώ.

10:44 Έχω πάρα πολλά παραδείγματα. Ίσως αυτό είναι το πιο επικίνδυνο. Είναι επικίνδυνο γιατί δεν είναι εύκολο να το διαγνώσεις, να βγεις έξω, να κοιτάξεις την εαυτή σου ως μητέρα, ως σύντροφος και να το αναγνωρίσεις. Θα πάρω αφορμή από δύο παραστάσεις σας, την πιετά και το στο σώμα της. Και θα ήθελα να σταθούμε λίγο γιατί νομίζω ότι έχουν κοινά.

11:13 Βέβαια η πιέτα αφορούσε τις μητέρες κοριτσιών που δολοφονήθηκαν. Ήτανε θέατρο ντοκουμέντο κατ' ουσία. Το στο σώμα της φτιάχτηκε από τρεις γυναίκες τις οποίες αν θες μπορείς να αναφέρεις. Αληθώς, εννοείται. Με πάρα πολύ χαρά. Με την Ελένη Θημίου και τη Σοφία Φτυχιάδου. και πάλι εστίαζε στο γυναικείο σώμα το οποίο είναι πολύ αδικημένο, τρομερά πιεσμένο, υπόλογο.

11:53 Και όλο αυτό άρχισε σιγά σιγά από τις μικρές πονδυλωτές ιστορίες που ακούγαμε. ακούγαμε για μένα τα τακουνάκια ήταν μια ανατριχιαστική ιστορία όπως και η διαμαρτυρία της γυναίκας με το γυναικολόγο της γιατί όλα αυτά πραγματικά έχουν τα έχουμε βιώσει το πετσί μας ένα και δεύτερο δεν υπήρχε γυναίκα από τους θεατές που να μην την αφορά τουλάχιστον μια ιστορία που να μην είναι η ίδια σε μια ιστορία γιατί γράψαμε αυτά που κρύβαμε, αυτά που θέλαμε να πούμε όλες και το ψάξαμε από διαφορετικές πλευρές το προσπαθήσαμε επίσης να μην αναλωθούμε σε κάποιες τετριμένες και εγώ σε έργα μου παλαιότερα γιατί έχω δει πράγματα αυτή, το πιάνω το θέμα από διάφορες πλευρές πολλές πολλές φορές η ιστορικευμένη πατριαρχία που με αφορά πολύ γιατί αυτές οι γυναίκες με προκαλούν, με ερεθίζουν μου προκαλεί τρομερό ενδιαφέρον το πως και στον εαυτό μου στον καθρέφτη μου πως το βλέπω αυτό πως αναγκάζομαι να υιοθετήσω συμπεριφορές που για να υπάρξω σε μια ανδροκρατούμενη κοινωνία

13:15 μπαίνοντας λοιπόν βλέποντας ας πούμε στην κακούργα πεθερά παραλίγου με το θεωτικότερο οι κακές γυναίκες οι εγκληματικές γυναίκες που δημιουργούν επίσης ένα φόβος υποχθώνες οι γυναίκες που είναι ικανές για βία γιατί η γυναίκα είναι μάνα κυρίως είναι είναι αγνή είναι μάνα άρα αγνή είναι αυτή που δεν έχει ακόμα αισθανθεί είναι μάνα η οποία είναι φροντιστική και πρέπει να διαιωνίσει το γένος άρα δεν μπορεί να είναι ικανή για δεν της επιτρέπεται Δεν τις επιτρέπεται ακριβώς.

13:54 Ή κατευθείαν υπάρχουν τα επίθετα που την χαρακτηρίζουν. Αυτό που προσπαθήσαμε στο σώμα μας με τα κορίτσια ήταν να δούμε την γυναίκα σε πάρα πολλές διαφορετικές οπτικές της ζωής και με σκληρό τρόπο. Δηλαδή όταν λέω έχει προφανεί ακόμα και με έναν τρόπο από τη μεριά του άντρα πώς την βλέπει αυτός αλλά με τη δική μας πένα.

14:20 Γι' αυτό και υπήρξαν αυτές οι ιστορίες Δηλαδή η ιστορία με τον γυνακολόγο Είναι που είναι βεσμένη από αληθινό γεγονός Το φαντάστηκα αυτό και είναι ανατριχιαστική Είναι βεσμένη από αληθινό γεγονός Που είχε να κάνουμε Με τη γυναίκα που της αφαίρεσαν τη μήτρα Και της είπαν εντάξει δεν πειράζει Θα σου αφαιρέσουμε λίγο και τη σεξουαλική ικανοποίηση Δεν ξέρουμε ακριβώς τι είναι οι νευρώνες Που υπάρχουν Είναι εκεί περίεργη στο ε2.

14:43 Είναι αχανές. Δεν το έχουμε χαρτογραφήσει. Δεν πειράζει. Ό,τι βγήκε. Το οποίο είναι φρικτό. Ενώ μιλάμε συνεχώς για τη σεξουαλική ικανοποίηση του άντρα. Επίσης υπήρξε ένα τράστιο θέμα και με την εκκλησία ακόμη. Τρομερό θέμα. Γιατί είχε υποθεί σε μια κινήμα συνέντευξη για τον εμπλανισμό της γυναίκας. και αυτό προκάλεσε τρομακτικές αντιδράσεις.

15:14 Τρομακτικές. Και σκεφτήκα ότι η αλήθεια και οι γυναίκες τώρα, τα κορίτσια που είναι τώρα στο σχολείο, δεν ξέρω κατά πόσο γνωρίζουν ότι κάνουν τις ίδιες κουβέντες που κάνουν τα αγόρια σε σχέση με το πώς υπάρχουν σεξουαλικά σε αυτές τις ηλικίες. Αλλά αυτό προσδιορίζει σεξουαλική ταυτότητα και χειραφέτηση σεξουαλική. τι διεκδικείς για το σώμα σου οπότε προσπαθήσαμε να το πιάσουμε από σημεία να ρίξουμε φως σε σημεία που δεν πολύ συζητάμε γιατί τάξη τώρα το σώσο το σώσο ακριβώς η αντίδραση των θεατών είναι κάτι που με ενδιαφέρεται από την την παράσταση τα δύο φορές και τις δύο φορές με ενδιαφέρει πάρα πολύ πώς, τι σας έφτανε σας όλες οι ηθοποιοί δίνανε την ψυχή τους για αυτήν την παράσταση και αναρωτιέμαι τι φινπάκια πήγαινε πολύ ωραίες καλλιτέχνητες είχα την ευλογία να είμαι με πολύ ωραίους ανθρώπους και το νιώσανε σαν μια συλλογικότητα και αλληλική εκεί μπήκανε ακριβώς σαν μια συλλογικότητα σε διαφορετικές ηλικίες επίσης το γυναικείο σώμα σε διαφορετικές ηλικίες

16:31 που και αυτό είναι ένα τεράστιο ταμπού η γυναίκα αντικείμενο πόθου η γυναίκα που αρχίζει να παρασύρεται από μια βαρύτητα που δεν απαγορεύεται να τη θήξει γιατί αν τη θήξει έχει αποσύρθει άρα είναι ένα αυτοκίνητο σε απόσύρση που απλώς πρέπει πια να πάρει το πλεκτό της και να ατενίζει τα εγγόνια της ας πούμε ή να θεωρούν αυτονόητο ότι δεν θα χαίρεται τον έρωτα σε μια ηλικία που φτάνει απλά τα 50 τρομερά πράγματα στο γυναικείο σώμα σε κάθε του φάση κάτι δεν το επιτρέπεται σε όποια ηλικιακή στιγμή και να βρεθείς κάτι δεν σου επιτρέπεται και πολλές φορές είναι τόσο βαθιά αριζωμένο είστε κάτι δεν επιτρέπεις και εσύ στον εαυτό σου.

17:30 Βέβαια. Το έχεις δώσει, έχεις πια παραχωρήσει την ελευθερία σου στο κοινωνικό σύνολο που κάτι σου επιβάλλει. Κάπως. Είχαμε διαφορετικές αντιδράσεις. Οι πιο ενδιαφέρουσες ήταν από άντρες. Αυτό έμενα με ενδιαφέρει πιο πολύ. Γιατί συνήθως οι γυναίκες ή σε ένα σπίζονταν, ταυτίζονταν και μπαίνανε σε αυτή την ιστορία μαζί μας σε αυτό το ταξίδι ή ζητούσαν και κάτι ακόμα αυτό γιατί δεν το βάλατε ή αυτό γιατί δεν το θυμίζω αυτό που είναι ωραία ειδικά γιατί δική μου του δουλειάζω να μετρουργώ που έχει πάρα πολύ ενδιαφέρον να μου γλυκά ποιος αυτό, λέω, ωραία, ενδιαφέρον θα το καταγράψω γιατί κάπως η σκέψη πήγε από το ένα στο άλλο αλλά οι αντρικές εκδοχές αυτές ήταν καθοριστικές, ειδικά ας πούμε για τη χαρτογράφηση του εδίου το οποίο ήταν μαγικό που οι περισσότεροι άντρες δεν γνώριζαν τις δυνατότητες αυτού του φανταστικού φανταστικού οργάνου που μπορεί να κάνει φοβερά πράγματα δεν τις γνώριζαν ή το πως το πως μπορούν να συμπάρει γίνανε πως θα το πω σαν αποκτήσανε

18:53 για λίγο μπήκαν στο σώμα της γυναίκας και κάποιοι κλαίγανε υπέροχο αυτό ναι αυτή ας πούμε μια αντίδραση πολύ αλόκοτη για το τι κάνανε τι έχουν κάνει τι έχει κάνει το γένος τους το φίλο τους τι έχει επιβάλλει στο άλλο φίλο αυτό ήταν μια πολύ ενδιαφέρουσα αντίδραση ναι τη μία από τις δύο φορές που την είδα και αυτό ήταν δίπλα μου ένα πολύ νέο ζευγάρι πολύ μικρά παιδιά και κάποια στιγμή στα τακουνάκια το αγόρι ήταν αναβδό όλο αυτό τον συγκλώνιζε με ένα τρόπο και έβλεπες και μία ενοχή στο πρόσωπό του σαν να είχε πάρει πάνω του ό,τι είχε κάνει το ανθρικό γέρο ακριβώς αυτό αυτό και πήρε το χέρι της κοπέλας στα χέρια του Και ήταν μια πολύ τρυφερή εικόνα αυτή.

19:53 Πιατά. Αρχικά υπέροχος τίτλος. Και εδώ τα πράγματα είναι πιο σκληρά γιατί μιλάμε για πραγματική ζωή. Για πολλοί νέα κορίτσια που δολοφονήθηκαν. Ο όρος γυναικοκτονία ακόμα δημιουργεί ενστάσεις και αντιρρήσεις. Και θα ήθελα να μιλήσουμε λίγο για αυτή την παράσταση. Έδειξε στρομερό σεβασμό στις μητέρες. γιατί ενώ ήταν από μαρτυρίες τους δεν εκτέθηκαν, υπήρξαν ηθοποίοι που έπαιξαν τους ρόλους τους.

20:27 Δεν θα μπορούσα να διανοηθώ, να ανεβάσω στη σκηνή, γιατί στο θέατρο ντοκ, στο ντοκιουμένταρι, ντοκιμαντέρι, όπως αλλιώς αναφέρουμε το θέατρο του πραγματικού, υπάρχει και αυτή η αψιόν να ανεβάζεις τα πραγματικά πρόσωπα επί σκηνής. Αυτό που πρώτοι οι Rimini Protocol ανέφεραν ως experts performers. Εγώ τους ονομάζω βιωματικούς ερμηνευτές, όσους και όσες ανεβάζω στη σκηνή.

20:54 Σε αυτή την παράσταση μου ήταν καθαρό από τη σύλληψή της πριν ακόμα πάρει σχήμα, ότι δεν υπήρχε καμία περίπτωση να διακινηθινεύσω με πάρα πολλούς τρόπους το να ανεβάσω στην αρένα της σκηνής αυτές τις γυναίκες. Ξέρετε πολύ συχνά όταν προσεγγίζεις μέσα από αυτή τη διαδικασία ανθρώπους που δεν έχουν άμεση σχέση δεν έχουν καλλιτεχνική εμπειρία πολύ συχνά κάνουν το extra mile και σου λένε μόνοι τους γιατί εγώ θα έπαιζα θα έβλεπα την εαυτή μου στη σκηνή θέλω να τα πω και εκεί οφείλεις να τους προφυλάξεις Είσαι πολύ σκληρό θα ήταν μπορείς να το διακίνδυνεύσεις Εγώ δεν μπορούσα καν να διανοηθώ τι θα σήμαινε για τις ίδιες και μιλώντας ουσιαστικά πολιτικά, πολιτιακά για το ίδιο το θέατρο τι σημαίνει αυτή η κατάφορη έκκληση προς το συνέστημα.

21:51 Ενώ έχεις απέναντί σου το ίδιο πρόσωπο που έχει υποστεί το υπέρτατο τραύμα αυτό και μόνο του σημειολογικά, συναισθηματικά δημιουργεί πολύ δεδομένους κραδασμούς. και η γλώσσα την οποία μιλήσαμε δεν θέλαμε να περάσει μέσα από την έκκληση στο συνέστημα γιατί θα αποδυνάμωνε την πολιτική διάσταση του συναισθήματος για μένα αυτό ήταν το κλειδί ότι απενεχοποιούμε για πρώτη φορά στο δημόσιο λόγο και εμείς πυρίτιδα ή πιετά αλλά αυτό που συμβαίνει έξω στο δρόμο αυτή η πάρα πολύ ουσιαστική απενεχοποίηση του συναισθήματος στο συνέστημα είναι πολιτικό.

22:33 Και τώρα έχουμε αρχίσει να το συζητάμε. Τώρα συζητάμε τι σημαίνει η μετάβαση από το ατομικό στο συλλογικό τραύμα, από το ιδιωτικό πένθος στη συλλογική διεκδίκηση. Αυτά, ακόμα και ως λέξεις λοιπόν όπως συζητάμε, δεν υπήρχαν στο τραπέζι μέχρι πρόσφατα. Μέχρι πρόσφατα η βία και ειδικότερα η βία που υφίσταται μια γυναίκα, παρέμενε στη χειρότερη αποσιοποιημένη, στην καλύτερη ιδιωτική υπόθεση.

23:10 Σπίτι, στην οικογένειά της, καλύτερα πέρα μόνη σου. Τώρα αυτό μετατοπίζεται, και για να κάνω έτσι και ένα κύκλο πριν μπούμε στην πιέτα, με το που είμαστε σήμερα. Ναι, ακόμα συζητάμε με πολλούς έτσι κούφιους όρους. Επίσης η γυνακοκτονία μια και συζητάμε την πιετά δεν είναι νομικά κατοχυρωμένη, δεν είναι αναγνωρισμένη, το οποίο σημαίνει πάρα πολλά πράγματα.

23:41 σημαίνει ότι αυτό που διεκδικούμε με την νομική κατοχήρωση του όρου γιατί πολλοί τον μπερδεύουν δεν αφορά στην αλλαγή των ποινών δεν είναι ότι ζητάμε να αναγνωριστεί ο όρος γυναικοκτονία επειδή αυτό που μας αφορά στο τέλος της ημέρας είναι να έχουν άλλη μεταχείριση ποινικά οι δράστες αυτό είναι που δεν εννοεί να καταλάβει ο περισσότερος μεγάλο τέλος πάνω, μεγάλη μερίδα του κόσμου, είναι γιατί αν κατοχυρωθεί αυτός ο όρος νομικά, θα μετατοπιστεί αυτόματα και όλη αυτή η παραχάραξη που υπάρχει στο δημόσιο λόγο σε σχέση με τα έμφυλα κίνητρα της γυναικοκτονίας.

24:29 Η γυναικοκτονία είναι έγκλημα κατά της γυναίκας, επειδή είναι γυναίκα, κατά των γυναικών και κατά των θηλυκοτήτων. Αυτό δεν λέμε να το αναγνωρίσουμε ακόμα Ψάχνουμε να βρούμε άλλου τύπου κίνητρα Και επειδή έχω παραστεί σε πάρα πολλές δίκες, πρωτόδικες, στα εφετία κτλ Τα κίνητρα τα οποία έρχονται στην επιφάνεια είναι τραγικά προβληματικά Μετατοπίζουν εννοώ το κέντρο βάρους, το πολιτικό σκέλος αυτού του διακυβεύματος Οπότε επιμένουμε σε αυτή την αναγνώριση ακριβώς γιατί θα βάλει τα πράγματα πρώτα απ' όλα στη θέση τους, πολιτιακά, ένα το κρατούμενο.

25:14 Δεν ήταν έγκλημα πάθους, δεν ήταν η καταραμένη στιγμή, η ρημάδα, η ώρα, δεν ήταν τα ψυχιατρικά σου προβλήματα, γιατί αυτοί είναι οι λόγοι που απαριθμώνται. Ένα αυτό και δεύτερον θα δημιουργήσει μία πάρα πολύ σημαντική βάση δεδομένων. ερευνητικά, κοινωνιολογικά, μιλώντας ιατρικά, νομικά θα υπάρχει ένα προηγούμενο, μια αφετηρία από την οποία μπορούμε να ξεκινήσουμε και να μην προφασιζόμαστε στον αιώνα των άπαντα ότι δεν έχουμε δεδομένα ότι τα στατιστικά μας διαψεύδουν ότι εκεί που ήταν η εμφυλή βία 20 χρόνια πίσω εδώ είναι και τώρα μπορεί να είναι έτσι τα πράγματα μπορεί σε αυτό το επίπεδο να μην έχουν μετατοπιστεί και πολλά Αλλά αυτό που μπορεί να μετατοπιστεί έχοντας αυτή τη γνώση, αυτά τα δεδομένα, είναι οι τρόποι αντιμετώπισης.

26:08 Που και εδώ ερχόμαστε και συζητάμε ότι τα πράγματα βρίσκονται σε μια πολύ πρωτόλια συνθήκη. Αν η πόρτα δεν είναι κλειστή, εντάξει δεν είναι όλες οι πόρτες κλειστές, υπάρχουν δομές, υπάρχουν γραμμές, υπάρχουν νούμερα. αλλά στο τέλος της ημέρας δεν ξέρω κατά πόσο είναι δομικά λειτουργικά προσβάσιμα δηλαδή όταν συζητούσα για παράδειγμα το τι συμβαίνει στην επαρχή από εκεί το έλλειμμα είναι τεράστιο είναι ακόμα μεγαλύτερο το πρόβλημα, το διακύβευμα και μου λένε περί χαρής οι δημοτικές αρχές ότι εμείς εδώ στο χωριό, κυριολεκτικά κορίτσια έχουμε φτιάξει μια δομή για κακοποιημένες γυναίκες φανταστείτε τώρα μια κλειστή κοινωνία μια κλειστή κοινωνία χιλίων, δύο χιλιάδων, τριών χιλιάδων ανθρώπων και να σου λέει φτιάξαμε ξενώνα για κακοποιημένες γυναίκες μπορεί η κυρία που μένει τρεις πόρτες παραπέρα να φύγει από τον κακοποιητή σύζυγό της και να έρθει στη δομή φόρα παρτίδα έτσι είναι κλειστή αυτή η πόρτα είναι πολύ καυκικό αυτό είναι ανοιχτή η πόρτα αλλά είναι κλειστή

27:23 γιατί καμία γυναίκα προφανώς δεν θα κάνει το αυτοκτονικό βήμα να πάει να ταυτοποιήσει το που βρίσκεται γιατί όλο το ζήτημα το οποίο ευαγγελίζονται είναι η προστασία η ανωνυμία κτλ πού θα στείλεις αυτή η γυναίκα από το χωριό της στο χωριό της επίσης σε σχέση με τις δομές ήταν νούμερα που είπες πριν Μάρθα από κοινή γνωστή που το έχουμε κουβεντιάσει έχουν τόση πολύ δουλειά δηλαδή έχω προσωπική πώς το λένε φίλοι, το έχουμε πατήσει με φίλοι που μου είπαν ότι εγώ κάλεσα και μου είπαν καταλαβαίνουμε αλλά έχουμε τόσο πολύ δουλειά που δεν δεν μπορούμε να τα αποκριθούμε πάρτε σε άλλο δήμο πήρε σε άλλο δήμο και πάλι έχουμε όλα τα ρατεβού κλεισμένα δεν μπορούμε να σας βοηθήσουμε δυστυχώς το οποίο όταν μιλάμε για μια κατάσταση από την οποία κρέμε τη ζωή σου στην πραγματικότητα ότι μια γυναίκα μπορεί να έχει το παιδί της στην αγκαλιά και να τρέχει κάπου να κρυφτεί αυτό είναι ζήτημα ζωής και θανάτου πια δηλαδή δεν είναι να το κουβεντιάσουμε να το συζητήσουμε είναι πίγουσα

28:40 είναι έκτακτη ανάγκη κανονικά αν ήμασταν μια κανονική χώρα θα έπρεπε να μην προλαβαίνουμε να βλέπουμε δομές δηλαδή να πηγαίνουμε να περνάμε στην Εθνική Οδάκη να βλέπουμε κτίρια, κοίτα εδώ κτίρια εδώ είναι αυτό εκεί είναι εκείνο κανονικά αυτό θα πρέπει να συμβαίνει με το δημόσιο χρήμα, με το πως μπαίνει σε κάποια σειρά γιατί υπάρχουν τρόποι δεν είναι μια νίατη ασθένεια που την κοιτάμε μακροσκοπικά και λέμε αχ, η ζωή είναι πολύ σκληρή τι κρίμα είναι κάτι που μπορεί να λυθεί επίσης υπάρχει το πάρα πάρα πολύ εύκολο ένα ας πούμε στοιχείο τώρα που σκεφτόμουν σχέση με αυτό που έλεγες Μάρθα είναι ότι το νομικό πλαίσιο μιας κατάστασης δημιουργεί φόβο στο δράστη αυτό είναι πάρα πολύ σωστό βεβαίως η έλλειψη νομικού πλαίσιου οδηγεί στην ασυνδοσία σου λέει ο άλλος όμα ωραία το οποίο δεν αφορά μόνο στις γυναίκες στη δεδομένη στιγμή αφορά σε πάρα πολλά εγκλήματα που συμβαίνουν μπροστά στα μάτια μας.

29:53 Όταν λοιπόν υπάρχει μια τέτοια ατιμορρησία σε όλα τα επίπεδα, αυτό είναι φαύλος κύκλος. Ο δράστης δεν φοβάται. Άρα και θα προβεί στο έγκλημα, θα το επαναλάβει. Θα βρει κάποιους ωραίους τρόπους να ξεφύγει από αυτό. Θα συμβεί αυτός ο φαύλος κύκλος της βίας. Έχει δημιουργηθεί ένα πολύ προβληματικό μοτίβο από ένας αυτό ακριβώς που λες Νεφέλη σε σχέση με το ποινικός σκέλος του εγκλήματος της γυναικοκτονίας κάπως έχει παγιωθεί σκότωσα τη γυναίκα μου ακόμα και αν η ποινή είναι ισόβια τα εκτηταία γνωρίζουμε όλοι ότι είναι τα 20 κάτι χρόνια δεν θέλω να λέω και αν ακρίβεις τώρα στον αέρα ο μέσος όρος στατιστικά το πώς η ποινή εκτείει ένας γυναικοκτόνος είναι 7 με 10 χρόνια.

30:52 Σοκαριστικό. Είναι σοκαριστικό και ακόμα αυτό, ενώ κοινωνικά δεν το έχουμε δει, δεν το έχουμε βιώσει με αυτούς τους όρους της επανένταξης, επειδή η ορατότητα είναι καινούρια ιστορία, αναρωτιέμαι με ποιο τρόπο θα συζητάμε όταν αυτοί οι άντρες είναι και πάλι έξω. Έχουμε τέτοιες περιπτώσεις που έχουν επιστρέψει ενώ είτε στην κοινωνική ζωή, στην πρώτερη ζωή τους, αλλά αντιλαμβανόμαστε τι σημαίνει αυτό για τις οικογένειες των γυναικών, για τα παιδιά τους, πολλοί από τους γυναικοκτώνους, μην ξεχνάμε είναι σύζυγοι, πατεράδες κλπ, κλπ, που ζητάνε επανασύνθεση, επανένωση με τα παιδιά τους, με τα μέλη της οικογένειάς τους κτλ.

31:48 Δεν το λέω τιμωρητικά. Αυτή τη συζήτηση δεν την κάνω για να μιλήσω για μεγαλύτερες ποινές. Αυτό ξεκαθάρισα και πριν. Ενώ μιλάμε, ανθρωποκτονία είναι και η γυναικοκτονία. Εγώ τουλάχιστον δεν διεκδικώ μεγαλύτερες ποινές, διαφορετικές. Αυτό που διεκδικώ είναι, σε αυτό με το οποίο συμφωνώ ενώ στο δημόσιο λόγο αυτό το οποίο προσπαθούμε να διεκδικήσουμε, είναι αυτή η ανάγκη να σταματήσει αυτή η ρητορική της ευτέλειας και της αναλοσιμότητας της ανθρώπινης ζωής και δίτης ζωής των γυναικών και των θηλυκοτήτων.

32:36 Είναι τόσο σκληρό να έρχεσαι αντιμέτωπη ως γυναίκα, ως θηλυκότητα, ως οικογένεια, ο κοινωνικός κύκλος μιας γυναίκας που δολοφονήθηκε με αυτή την αίσθηση της αναλοσιμότητας. αυτό το ήταν η κακιά η ώρα, θόλωσε το μυαλό μου είχα πρόβλημα και ήταν προκλητική και μου γύρισε το μάτι ενώ αυτά δεν τα λέω μεταφορικά αυτά δεν είναι σχήματα ενώ είναι καταγεγραμμένα στα πρακτικά είναι κομμάτι ας πούμε της ρητορικής που χρησιμοποιεί η μεριά της υπεράσπισης Και δεν μπορείς να αντιληφθείς, εμένα δεν το χωρέκομαι και τώρα που το διατυπώνω δεν χωράει το μυαλό μου αυτή τη δυνητικότητα της ευκολίας του να αφαιρέσεις τη ζωή μιας γυναίκας.

33:42 Γιατί τη βλέπεις αυτή την ευκολία και δεν έχει να κάνει μόνο με το σκέλος, το φύζικαλ εννοώ, της μυϊκής δύναμης που συζητάγαμε κτλ. Οι πιο πολλές για παράδειγμα γυναικοκτονίες συντελούνται με όπλο. Τι σημαίνει σημειολογικά αυτό το σηκώνω όπλο και σου τεινάζω τα μυαλά στον αέρα. Και μάλιστα όπλο σε κάποιες περιπτώσεις το οποίο είναι υπηρεσιακό.

34:14 Άλλη μεγάλη συζήτηση. Δηλαδή δεν είναι αποτέλεσμα επιβολής της σωματικής μου δύναμης. Τώρα μιλάς σε μια πάρα πολύ ωραία πάσα σε σχέση με αυτό που παρακολουθούμε όλοι οι ένδρομοι την τελευταία εβδομάδα αυτή δίκη αυτής της νεαρής γυναίκας που βιάστηκε από τρεις αστυνομικούς στην Ομόνια. Διαβάζοντας το τι συνέβη στο δικαστήριο δεν είμαι δικαστής, είμαι μια απόφτη νομικής αλλά δεν έχω, δεν είμαι.

34:49 Μου φαινόταν τρομερή δύναμη, τρομερή εξουσία να πρέπει να αποφασίζεις για τις τύχες των ανθρώπων. Δεν πέρναγε τόσο καθαρά από το μυαλό μου πόση εξουσία έχει επίσης να διερωτάσαι για το τι συνέβη. Δηλαδή έχουμε τώρα Έχει φτάσει στη δημοσιοτήτα Όχι μόνο δηλαδή να αποφασίζεις Αλλά και αυτή η διαδικασία Οι ερωτήσεις που θέτει Από την έδρα Ένα τέτοιο πρόσωπο Που έχει αυτή την εξουσία Αυτές οι ερωτήσεις Που είναι γυναίκα στην παρούσα φάση Αν θυμάμαι καλά είναι γυναίκα Είναι τρομακτικό Και τρομερά ενδεικτικό Για το τι συμβαίνει αυτή τη στιγμή Σε σχέση με το θέμα που συζητάμε γιατί είναι κάτι που συμβαίνει τώρα η ρητορική ήταν τρομακτική απαράδεκτη, εγώ δεν το πίστευα έβαλα τα κλάματα όταν άνοιξα το ίδιο και το διάβασα και δεν είχε να κάνει με το αν έγινε ή δεν έγινε αυτό είναι ο κανόνας είναι ο κανόνας δυστυχώς σε ένα παιδί 24 που ήταν 19 και είναι τώρα 23, 22 σε ένα παιδί σε μια νεαρή γυναίκα να μιλάς με αυτόν τον τρόπο όταν εκεί η φυσική δύναμη ας πούμε η στολή

36:19 η φυσική δύναμη, ο φόβος είναι αδιαπραγμάτευτα η εξουσία είναι αδιαπραγμάτευτη και όμως ξαναβάζεις το θύμα στη δικασία να περάσει ακριβώς το ίδιο και χειρότερα να το ξαναζήσεις Επανατραυματική διαδικασία των δικών αυτό το οποίο πάλι Συζητάμε, συζητάμε, συζητάμε. Πάλι μου φαίνεται αδιανόητο. Μιλάω πολύ ειλικρινά. Δεν μπορώ να το βάλω σε λέξεις. Αυτό το οποίο ακούγεται και επιτρέπεται να ακούγεται και να απευθύνεται ως ερώτηση στα θύματα, στις επιζώσεις.

36:59 πώς αυτό επιτρέπεται σε μια αίθουσα δικαστηρίου όπου εκεί επιτελείται ένα λειτουργήμα απόδοσης δικαιοσύνης και από επιστήμονες του λόγου και του νόμου είναι άνθρωποι που χειρίζονται το λόγο καταπληκτικά οι δικαστές είναι οι δουλάτους φυσικά και γι' αυτό οι λέξεις που χρησιμοποιούν είναι τρομερά στοχευμένες η συγκεκριμένη περίπτωση μετάραξε πάρα πολύ σχέση με αυτό που συστάμε και δεν παίζεις με ίσους όρους έτσι Βέβαια, αποφασίζεις για τη ζωή του ανθρώπου.

37:31 Κρίνεις ζωές. Οπότε το τι λέξεις χρησιμοποιείς είναι πάρα πάρα πολύ σοβαρό. Δεν θέλω καν, δηλαδή και τώρα που το έχω φέρει στο μυαλό μου και σκέφτομαι λέξεις που διάβασα και φράσεις που διάβασα από τη δικαστήνα αυτού του περιστατικού. Δεν το χωράει το μυαλό μου. Εγώ η πρώτη φορά που το αντιλήφθηκα αυτό γιατί μιλάμε τώρα για το πού είμαστε σήμερα αν τα πράγματα έχουν μετατοπιστεί θεσμικά, ακοινωνικά επειδή όλο αυτό το ταξίδι είναι είναι κάπως οργανικό δηλαδή πρώτα σαν γυναίκα και μετά σαν σκηνοθέτρια δραματουργός ξεκινάω να δουλεύω την εκάστοτε πιετά δεν είναι δηλαδή ότι υπάρχει μια ατζέντα σε σχέση με το έμφυλο είναι κάτι το οποίο μάλλον το ψάχνω ακόμα ψυχαναλυτικά ξεκινάει από εμένα και από μια δική μου ανάγκη ίσως να έρθω να αντιμέτωπη με τα δικά μου τραύματα με τις δικές μου ανασφάλειες, με τους δικούς μου φόβους με τη δική μου αίσθηση αναλοσιμότητας και δυνητικότητας Η πρώτη παράσταση λοιπόν που βούτυξα και μάλιστα βούτυξα πολύ άγρια μέσα στην έμφυλη βία

38:45 ήταν η Αμάρινθος στο Φεστιβάλ Αθηνών και τότε που μιλάμε για μια υπόθεση ομαδικού βιασμού ανήλικης μαθήτριας επειδή καταφέραμε τελικά να πάρουμε τα πρακτικά ακριβώς επειδή ξέραμε το αποτέλεσμα είχε τελεσίδικηση, είχαν αθωωθεί τα αγόρια και είχε καταδικαστεί μάλιστα το κορίτσι για συσκουφαντική δυσφήμιση είχε γυρίσει και μπούμεραγκ στα πρακτικά της δίκης τα ερωτήματα που τέθηκαν στην κοπέλα, ανήλικη 15 ετών, ομαδικός βιασμός και πολιτισμικά μιλώντας κοπέλα με άλλο πολιτισμικό background, μετανάστρια, δεύτερης γενιάς, με καταγωγή από τη Βουλγαρία.

39:30 Ό,τι και αν σημαίνει αυτό για τους υπόλοιπους ισμούς, ενός σεξισμούς, ρατσισμούς κτλ. Και μέσα στη δίκη είναι καταγεγραμμένες ερωτήσεις του τύπου. Τι φορούσες την ώρα της κατάληψης. Γιατί ήσουν στην τουαλέτα την ώρα της κατάληψης, το σχολείο δεν λειτουργούσε. Και το πιο σημαντικό, πώς ισχυρίζεσαι ότι βιάστηκες από τη στιγμή που 15 χρονών κορίτσι είσαι σεξουαλικά ενεργή και αποδεδειγμένα έχει σπάσει ο παρθενικός σου ημένας πριν από το περιστατικό.

40:06 Γιατί το περιστατικό δεν είναι βιασμός με δίσδυση, είναι πεολυχία. Εμείς βρήκαμε ότι ο ημένας σου, ο παρθενικός είναι σπασμένος. Το διανοείστε. το συσχετισμό την ηθικολογία την παράλογη σύνδεση της σεξουαλικής δραστηριότητας μιας γυναίκας ενός κοριτσιού με ένα βιασμό το ίδιο συνέβη και τώρα υπάρχουν λέξεις όπως φιλιά φιλιά οι ρωτήσεις έχουν να κάνουν με κάποια φιλιά ναι τα διάβαζα και για τη συνένεση και ότι ξεκινήσατε να φιλιάσετε δηλαδή μια σιχαμερή αποτύπωση των γεγονότων.

40:50 Θέλω να σου πω, ναι. Ας ελπίσουμε να δικαιωθεί αυτή η γυναίκα και να καταδικαστούν αυτοί οι άνθρωποι, αυτοί οι εγκληματίες. Και εύχομαι να έχει συμβεί όλο αυτό που έχει συμβεί και μακάρι επίσης η συγκεκριμένη δικαστική πρακτική να κυνηγηθεί με κάποιον τρόπο. Να μπορέσει, αν μη τι άλλο, να στοχοποιηθεί να εντοπιστεί να απονευρωθεί να τιμωρηθεί γιατί όχι και γιατί όχι θα πω προκειμένου να μην επαναληφθεί και αυτή τη στιγμή να σταματήσουμε να διαβάζουμε αυτή την αντιμετώπιση από τη μεριά των δικαστών στα θύματα να βρουν έναν άλλον τρόπο να προσεγγίζουν τα συγκεκριμένα θέματα άλλες λέξεις, άλλη διαπραγμάτευση ότι και αυτό πάλι υπόκειται σε μια τυχαιότητα, δηλαδή είναι θέμα ανθρώπου όπως λέμε, τι πας ανθρώπου είσαι, θα πέσεις σε εισαγγελέα που προσπίζεται ας πούμε τα έμφυλα και τα ανθρώπινα εν γένει δικαιώματα θα πέσεις σε δικαστή πρώτα απ' όλα με όρους φύλου, άντρας versus γυναίκα, έχουμε δει τα χείριστα και από γυναίκες στην έδρα προφανώς αλλά δεν μπορεί αυτό να είναι

42:11 αποτέλεσμα ας πούμε τυχαιότητας. Δηλαδή είναι αυτό που λέμε θεσμούς δεν έχουμε στην Ελλάδα είναι οι άνθρωποι. Να αποθέτουμε όλες μας τις ελπίδες στους ανθρώπους και αυτό από τη μία μπορεί να κάνει θαύματα και από την άλλη μπορεί να ισοπεδώσει μπορεί να καταστρέψει, μπορεί να τραυματίσει. Είναι μια βία που υφίστανται τα θύματα εκ νέου και μάλιστα τους θεσμούς που θα έπρεπε να τους προστατεύσουν. Αυτό είναι ακόμα πιο...

42:39 Και είναι και τραυματικό για το κοινωνικό σύνολο, γιατί το αποτύπωμα αυτής της εκνέκοκακοποίησης αποθαρρύνει τρομακτικά τα θύματα να καταγγείλουν τους βιαστές τους. Γιατί εγώ να το κάνω αυτό, αν βλέπω ότι η αντιμετώπιση από το κοινωνικό σύνολο, από το νομικό, από το σώμα των δικαστών, από το δικαστικό σώμα, από τους θεσμούς, είναι τόσο εξευτελιστική.

43:06 Γιατί να το ξαναπεράσω. Και μετά συζητάμε για το facebook και για τα social και αν τα social μπορούν να κάνουν τη δουλειά των δικαστών και το να μπορείς να ξεμπροστιάσεις κάποιον μέσα από τα social ώστε να κλούσεις τον κόδωνα του κινδύνου σε σχέση με το κοινωνικό σύνολο μην τον πλησιάσετε, προσέξτε. Όχι όχι και αυτό είναι, τώρα ανοίγουμε άλλο τεράστιο κεφάλαιο.

43:31 Προφανώς, αλλά τελώς προβληματικό. Μα το ένα ενημερώνει το άλλο. Ναι είναι ασφαλώς κυκλώσει προφανώς. Και το ένα είναι προβληματικό γιατί είναι το το άλλο άκρο το θα το κάνω σωστά θα προσπαθήσω να βρω άκρη δεν θα το θάψω θα βοηθήσω, θα το κάνω σωστά γιατί το έζησα και θέλω και να δικαστούν να κατημωρηθούν και να προστατεύσω και το κοινωνικό σύνολο από αυτούς τους ανθρώπους Είχαμε μιλήσει για αυτή την τεράστια έρευνα που έγινε για την δωρεάν δυνατότητα της άμβλωσης στα δημόσια νοσοκομεία και θα θέλω λίγο να συζητήσουμε γι' αυτό πόσο ωραίο θα ήταν τυπικά ισχύει ουσιαστικά όμως η άμφλωση είναι νομικά κατοχυρωμένη στην Ελλάδα από την δεκαετία του 80 επανέρχεται δυστυχώς στην επικαιρότητα και μάλιστα έχουν τεθεί διάφορες νήξεις έτσι να γίνει δημόσια διαβούλευση ακούσαμε πρόσφατα να αλλάξει ο νόμος έχουν εισηγηθεί βουλευτές να επανέλθει δηλαδή η ποινικοποίηση της άμβλωσης το οποίο έτσι διαχέει ένα σκοτάδι είναι πολύ ορατό αυτό δεν μπορώ πάλι να διανοηθώ ότι συζητάμε

45:03 να αρθεί το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση του γυναίκου σώματος παρόλα αυτά δεν είναι αυτό το πιο εντυπωσιακό γιατί εκεί θεσμικά μπορεί κανείς να καταλάβει ότι θα υπάρχουν πάντα συντηρητικές φωνές που μπορεί να φωνάζουν κτλ όταν το βλέπεις να γίνεται πράξη και σιγά σιγά να οπισθοχωρεί δικαίωμα προς δικαίωμα και λες τι ακόμα τι ακόμα το βλέπεις να έρχεται αλλά δεν έχει έρθει ακόμα όπως μου λέγανε όταν κάναμε το κοιανίου χοκάλιο για το δικαίωμα στην άμβλωση πέρυσι η πλειοψηφία των ανθρώπων που το συζητούσε γιατί εγώ το κάνω έτσι πάντα ρίχνω άδεια να πιάσω γεμάτα να δω πως ψυχανεμίζει ο κόσμος μου λέγανε ναι το δικαίωμα στην άμβλωση γιατί να κάνεις στην Ελλάδα μια παράσταση για τις αμβλώσεις αφού είναι λιμένο το θέμα και λέω ρε παιδιά σοβαρά λογούμε πρώτα απ' όλα θυμηθείτε το πρώτα ήρθανε για τους κομμουνιστές για τους Εβραίους κλπ.

46:04 Κατά δεύτερον, είναι νομικά κατοχυρωμένο, αλλά στην πράξη, κοινωνικά, ηθικά, λειτουργεί με όλους τους τρόπους αποτρέπτικα, μια γυναίκα αντιμετωπίζει τεράστιες δυσκολίες όταν αποφασίσει να κάνει άγλωση και το έδειξε πλέον εμπεριστατωμένα και αυτή η πολύ εκτεταμένη έρευνα που έγινε στα δημόσια νοσοκομεία. το ένα έχει να κάνει λοιπόν με το ιατρικό σκέλος και το άλλο έχει να κάνει με το κοινωνικό στίγμα με όλη αυτή την ηθικολογική επίκληση η οποία λοιπόν έρχεται από πολλές διαφορετικές μεριές εγώ δεν περίμενα να φάω τέτοιο hate όπως λέμε social media-κα κάνοντας αυτή την παράσταση είναι και εξαιρετική κιόλας πέρα από τους ανθρώπους τους ενώ τους συνήθεις υπόπτους ενώ που μπαίνουν ας πούμε ανώνυμα κάτω από ένα από μια συνέντευξη και αρχίζουν και μου εύχονται να μην τεκνοποιήσω ποτέ και να πάω για στήρωση.

47:03 Γιατί αυτή ήταν η ρητορική δημόσια. Πήγαινε να κάνεις στήρωση. Άγριο βρυσίδι επίσης από κάτω. Γιατί ο λόγος ο οποίος αναπαράγεις είναι προβληματικός. Να πω εδώ ότι και εμείς έχουμε εξουσία ωστόσο. Ενώ εξουσία δεν έχουμε μόνο οι δικαστές. Εξουσία έχουμε και εμείς ως καλλιτέχνηδες. Και το αναγνωρίζω αυτό. Ενώ πάντα έρχομαι να αντιμέτωπη με αυτή την ευθύνη τέχνη, είναι δημόσια το θέατρο, είναι ένα δημόσιο βήμα.

47:33 Και βαθιά πολιτικό. Και βαθιά πολιτικό και βαθιά αμφιλεγόμενο έτσι όπως είναι by default το ζήτημα των αμβλώσεων. Χρειάζεται να σκεφτείς πάρα πολύ καλά ακριβώς το πλεονέκτημα, τη θέση, την πλεονεκτική που σου δίνει η ιδιότητά σου. Είμαστε προνομιούχα όντα οι καλλιτέχνες. Στο πιστεύω πολύ βαθιά. Και έχουμε ευθύνη για το λόγο που παράγουμε και να παράγουμε.

48:04 Οπότε με απόλυτη επίγνωση έκανα αυτή την παράσταση και θα την ξανά κάνω και μάλλον θα την ξανακάνουμε. Έτσι όπως έχουν έρθει τα πράγματα. Αλλά δεν περίμενα ποτέ αυτόν τον αντίλογο λοιπόν και εδώ θέλω να καταλήξω. Πρώτα απ' όλα από γυναίκες και επίσης από γυναίκες πλέον οικίες μου. δηλαδή με προσέγγισαν φίλες και γνωστές μου με αντεπιχειρήματα με τα γνωστά αντεπιχειρήματα το δικαίωμα του αγένειου, του παιδιού το δικαίωμα στη ζωή κτλ αγνοώντας επιλεκτικά τα δικαιώματα που προηγούνται το δικαίωμα της σωματικής υγείας της γυναίκας της αυτοδιάθεσης της γυναίκας της αναπαραγωγικής της επιλογής κτλ και τα λοιπά. Και μου φάνηκε αδιανόητο γιατί ήταν σαν να αποσοβούσαν, σαν να μην θέλαν να δουν τον ελέφαντα στο δωμάτιο γιατί υπάρχει ελέφαντα στο δωμάτιο.

49:02 Γιατί είναι αγολογωθάς για μια γυναίκα αυτή τη στιγμή να καταφέρει να κάνει μια ιατρική υπηρεσία που είναι νομικά κατοχυρωμένη, ιατρική υπηρεσία. Είναι ιατρική πράξη η άμβλωση και δεν θα φτάσει στην πλειοψηφία του περίπτωσου να την κάνει σε δημόσιο νοσοκομείο και αν ακόμα φτάσει θα της έχει βγει η ψυχή ανάποδα να το ξανασκεφτεί επικαλούμενοι λοιπόν όλα αυτά και μπορεί να έχει περάσει και ο χρόνος μα αυτό είναι το δεύτερο αυτό είναι τακτική αυτό είναι τακτική να παρέλθει ο χρόνος γιατί υπάρχει χρόνος που στην Ελλάδα είναι το διάστημα των δεν θυμάμαι πόσων εβδομάδων νομίζω 12 που μέχρι εκεί και για ιατρικούς λόγους προφανώς είναι ασφαλής η άμβλωση.

49:49 Εάν ξεκινήσει τώρα μια κολλησιεργία αυτού του τύπου που είναι σκεμμένη ξεκάθαρα αυτό έδειξε και το ρεπορτάζ διότι να ήθελα να καταφύγεις στον ιδιωτικό τομέα αν έχεις ταξικά οικονομικά τα έχεις έγκυα να το κάνεις, άρα ανοίγει και ένα άλλο τεράστιο θέμα λοιπόν. Είναι ταξικό ζήτημα επίσης έχει ταξικές διαστάσεις η πρόσβαση και του δικαιώματος στην άμβλωση έτσι ή δεν θα καταφέρεις να του κάνεις.

50:17 Ή θα κινδυνεύσεις. Θα επιχειρήσεις με άλλους τρόπους. Και εδώ τα στατιστικά είναι συντριπτικά. Μιλάμε για το 2026 και μιλάμε για χιλιάδες γυναικών ετησίως που χάνουν τη ζωή τους κατά τη διάρκεια μη ασφαλών αγγλώσεων. Πώς μπορείς να επικαλείσαι το δικαίωμα στη ζωή όταν παραγνωρίζεις όταν αφαιρείς το δικαίωμα μιας γυναίκας Όχι να τεκνοποιήσει η μη αυτοδιάθεση, να ζήσει.

50:49 Εγώ που έχω κάνει έκτρωση, λοιπόν, έχω να πω ότι υπέστηκε το στίγμα από τους φίλους μου, φίλους από ανθρώπους του περιβαλλοντός μου. μου δηλαδή υπήρχε μια κουβέντα και μια δεν λέω ότι είναι εύκολο κανείς να αρχίσει να το σκέπτεται ή πως το αναλύει δεν έχω απάντηση για το αν θέλω να γίνω μητέρα ή όχι ίσως κάποια στιγμή έχω, ίσως και δεν έχω οπότε ποιος ξέρει το συνδικός θέμα είναι καθαρά δικό μου θέμα δεν θεωρώ καθόλου ντροπή ότι έχω κάνει έκτρωση άμπλως θεωρώ ότι θα έπρεπε όλες οι γυναίκες να το λέμε με την αντίστοιχη παρουσία που προσπαθώ να μεταδώσω στις γυναίκες με τη σερβιέτα που να βγαίνει από την τσάντα να τη σηκώνουμε ψηλά και να πηγαίνουμε περήφανες στο μπάνιο και να μιλάμε τα ρούχα μου και άλλους 15 ώρες μου και να δίνουμε ναρκωτικά κάτω από το τραπέζι ότι έχεις εσύ κάτι τώρα ναι μήπως έχεις εσύ τρομερή ενοχή το ένα είναι η συγκοινωνία με το άλλο οτιδήποτε αφορά στη λειτουργία του εδίου μας είναι είναι γεμάτο ενοχές γεμάτο ούζε λοιπόν έχω μια γυναίκα σε αυτή την κατάσταση

52:14 έχω να πω και το έκανα μοιραία σε ένα ιδιωτικό νοσοκομείο για τους λόγους που αναφέραμε και ευτυχώς που είχα τα χρήματα και την περίοδο να το κάνω και σκέφτηκα βασικό ήταν πολύ έντονη η αναρώτηση στο κεφάλι μου για τους ανθρώπους για τις γυναίκες που δεν μπορούν να το κάνουν αυτό αυτή τη στιγμή που καταλήγουν, πώς καταλήγουν πώς κινούνται θέλω να πω ότι η ίδια η αντίληψη των ανθρώπων γύρω μου γι' αυτό ήταν σαν να συμβαίνει μια επέμβαση πολύ και ρουτίνα σταυτόχρονα γιατί πρέπει να είναι πάρα πολλοί πάρα πολλές γυναίκες μετά από εμένα που θέλανε να το κάνουν αλλά και λίγο περίεργη, λίγο αβόλη, λίγο Ναι ας το κάνουμε Μπαμ μπαμ μπαμ γρήγορα Να τελειώνουμε βεβιασμένοι Ναι κάντο Έλα άνοιξε τα μάτια ωραία Καλά νιώθεις πολύ ωραία Που είμαι κάθετη Κάθετη Έπρεπε να Το ζήσω με τελείως ζευρετικούς όρους Όλο αυτό Και όχι σαν να κάνω κάτι απαγορευμένο Και ντροπιαστικό Και ηθικά κακό, για κάποιο αγέννητο κύταρο για ένα κύταρο ας πούμε γιατί υπάρχει και όλη αυτή η παραφυλλολογία

53:39 που έχει αρχίσει να δημιουργείται και διαβάζω πρόσφατα κάτι πάρα πολύ ενδιαφέρον στο ίντερνετ το διάβαζα που μίλαγε για τους όρους του έμβριο πότε κάτι είναι έμβριο πότε είναι κύταρο πότε είναι η χτύπη γιατί έχει δημιουργηθεί ένα τεράστιο αφήγημα για αυτό το αγέννητο μωρό και εμείς φανταζόμαστε κάτι αυτάκια ματάκια μαλάκια.

54:01 Εδώ σου δείχνει μια φύσα ενός έτους παιδί. Ακριβώς, ενός έτους παιδί. Και εγώ είμαι μια κακούργα, μύδια, κακούργα που πάω με διάφορα μαχαίρια και δολοφονώ και στερώ ευκαιρίες από ένα ολοκληρωμένο ζωντανό οργανισμό. Μιλάμε τώρα για πράγματα φρικτά. Δείτε το αυτό στην κουβέντα μας, ο ατιμόρητος βιαστής και η ένοχη γυναίκα η οποία αποφασίζει αν θα φέρει στον κόσμο ένα παιδί ή όχι δείτε το αυτό πόσο τρομερό είναι και πόσο υποκριτικό βέβαια στις διαστάσεις του όλες βέβαια και επίσης επειδή όλα είναι πολιτικά και δεν είναι η πολιτεία δημιουργεί ένα μοντέλο ντόμινο έτσι κι άλλως δηλαδή η δημόσια υγεία μας βρίσκεται στα χειρότερά της έτσι και βρίσκονται ο νέος συντηρητισμός βρίσκεται στα καλύτερα του ο ρατσισμός μας αυτή τη στιγμή είναι στα χειρότερα του οι ρητορικοί μίσους σε κάθε τι διαφορετικό είναι στα καλύτερα δηλαδή συμβαίνουν κατιδήπολα που κάπως πάνε όλα χέρι χέρι και δεν γίνονται καλύτερα με τις λέξεις που έχουμε αποκτήσει Δεν γίνονται καλύτερα επειδή εμείς κάνουμε ένα podcast σήμερα.

55:27 Αυτό εμένα με τρομάζει. Ή έχω συναντήσει τη Μάρθα αντιστοίχως σε ένα άλλο κάποιο στιγμή. Είχαμε μιλήσει για τη λογοκρισία ας πούμε. Δεν γίνονται καλύτερα. Ενώ γίνονται συζητήσεις. Βλέπεις ότι η πολιτεία παίρνει τις ακριβώς αντίθετες αποφάσεις. Σαν να συμβαίνει ένα κύμα. Είναι πλανητικό όπως το πλανήτη Σιλίβδιν. Υπάρχει μια κίνηση κατά το ανθρωπισμό, σε όλα τα επίπεδα και συμβαίνει συστηματικά, δεν αφήνει κανένα περιθώριο, κανένα παραφυράκι ανά σας, τη στιγμή που πας λίγο να σηκώσεις κεφάλι, λίγο να ανασάνεις, σε ξανακατεβάζει, σου αφήνει δικαίωμα τόσο όσο δεν ενοχλείς, ίσα για να αισθάνεσαι ότι έχεις λόγο.

56:16 μόλις αυτός ο λόγος αποκτήσει θεασότες αρχίζει να κόβεται σε όποια σε απλές θεωρίες δηλαδή συζητάμε για την άμβλωση συζητάμε για την γυναικοκτονία που είναι μια ανθρωποκτονία συζητάμε για έναν ομαδικό βιασμό ανήλικη σε ένα αστυνομικό τμήμα δεν συζητάμε για για το φάρμακο κατά του καρκίνου ξέρεις που ψάχνουμε τώρα που λέμε βελτιώνεται, γίνονται βήματα δεν είμαστε για αυτό δεν είμαστε εκεί συζητάμε για πάρα πάρα πολύ προφανή και είναι πραγματικά λυπηρό να τα συζητάμε σαν να μην έχουν ποτέ συζητηθεί αυτό έμενα με τρομάζει γιατί η πολιτεία το κάνει γιατί όταν λέμε χθες συνέβη αυτό προχθές συνέβη εκείνο αντιπροχθές συνέβη το παρεκείνο και βλέπεις ότι υπάρχει βία υπάρχει ατιμορρυσία σε όλα τα επίπεδα ο πολιτικός λόγος είναι φρεκτός να μιλήσουμε για αυτό που έγινε χθες για τους δολοφονημένους στοιχείο για τα βίντεο για αυτά που ακούγαμε να λένε οι άνθρωποι στα τραπέζια της Καθαροδευτέρας σε βάρος και να μιλήσουμε για τα αγέννητα παιδιά, για τις αμβλώσεις

57:31 σε μια χώρα που δολοφόνησε τόσα αγέννητα μωρά τα δολοφόνησε κανονικότατα και αυτοί είναι επίσημοι όχι επίσημοι, κρατικοί αλλά αν κανείς δει το περιστατικό είναι θεσμική βία και δολοφόνησε κανονικότατα μωρά έτοιμα να βγουν δεν αποφασίζουμε κιόλας ακριβώς προς τα που τελικά γέρνει αυτή η πλάστηνγκα γέρνει υπέρ το να αυξάνεστε και πληθύνεστε όχι όλοι ορισμένοι λευκοί καυκάσια Έλληνες πατριώτες και ιδανικά άρενες και οι δανεικά αρένες αυτό είναι το μοτίβο, αυτό είναι το προφίλ και το χειρότερο είναι ότι δεν υπάρχει καμία πιθανότητα, εγώ εκεί πραγματικά τρομάζω στο να τιμωρηθούν αυτοί οι άνθρωποι να τιμωρηθεί ο άνθρωπος που είδε να μιλάει έτσι να φάει μια μινησάρα δεν θα τη φάει τη μινησάρα αυτό είναι το χειρότερο θα του γράφουν από κάτω πως και του γράφουν από κάτω μπράβο, καλά τα λες έτσι πρέπει Και δεν είναι καν το παιδάκι το ελληνάκι Βέρος το παιδάκι το προσφυγάκι Δηλαδή το δικαίωμα το πιο υποκριτικό Δεν είναι όταν μιλάμε για τα παιδιά των άλλων Είναι όταν μιλάμε για το ίδιο παιδί δυνητικά

58:52 Και λες αυτό το παιδί Αυτό το έμβριο λοιπόν Αυτό το κύταρο είναι παιδί Και είσαι δολοφόνος Μιλάς για το δικαίωμα του αγέννη του παιδιού Και κάνεις γαργάρα Κυριολεκτικά θεσμικά με όρους κοινωνικής πρόνοιας σε όλα τα επίπεδα της εξέλιξης της ενηλικίωσης του σε όλα αυτά τα βήματα προς την ενηλικότητα όχι αυτό το μουδιασμά πολιτιακά μιλώντας το νιώθω και εγώ πάρα πολύ έντονα, λίγο είναι υπολείπουλο αυτό τριμάρονται τα αντανακλαστικά μας και κάθε χρόνο είναι και περισσότερο γίνεται πιο ελαστική η ανοχή μας αλλά αυτό το οποίο πολύ ουσιαστικά μετατοπίζεται και δεν το λέω καθόλου ρομαντικοποιημένα είναι ότι όσο το κομμάτι λοιπόν το official το θεσμικό το συνταγματικό αν θέλετε γιατί πιάσαμε και τεράστια συζήτηση ενώ περί νομοθεσίας και τα λοιπά συντηρητικοποιείται και απανθρωποποιείται δεν ξέρω αν αυτά τα δύο είναι συγκοινωνούντα δοχεία αισθάνομαι ότι στο επίπεδο το από τα κάτω και δεν μιλάω καθόλου ακτιβιστικά μιλάω ουσιαστικά ανθρωποκεντρικά βρίσκουμε τη δύναμη το ένα στο άλλο

01:00:20 δηλαδή για πρώτη φορά ξανανοίγοντας το κεφάλαιο της έμφυλης συζήτησης για πρώτη φορά ήρθα αντιμέτωπη θετικά το λέω με τόσο πολύ από τη μία ορατότητα που μπορεί να σημαίνει και τίποτα τελικά κούφιες λέξεις και από την άλλη τόσο πολύ αλληλεγγύη και αλληλοφροντίδα δηλαδή δεν έμεινε στα λόγια αυτό το αδερφή μου εγώ σε πιστεύω εγώ το βλέπω στην πράξη το βλέπω μέσα στις δικαστικές αίθουσες το είδα στις πέντε μανάδες με αφορμή την πιέτα έτσι πέντε γυναίκες που τους ένωσε λοιπόν αυτό το υπέρτατο τραύμα και δεν έμειναν βυθισμένες στο ιδιωτικό τους πένθος.

01:01:09 Αναζήτησαν η μία την άλλη, προφανώς γιατί ενεργοποιήθηκε ένας μηχανισμός επιβίωσης. Είναι αυτό που μου είπανε, πολύ ανθρώπινο, ότι μόνο μια άλλη μάνα που έχει χάσει το παιδί της με αυτόν τον τρόπο μπορεί να με καταλάβει. αλλά πάλι δεν έμειναν σε αυτήν την θρηνητική ιδιωτική οικειότητα σε αυτή την κάψουλα την private βγήκαν έξω άρθρο σαν δημόσιο λόγο πολιτικό λόγο μετατόπισαν αυτό που συζητάμε τόση ώρα το συνέστημα απέκτησε πολιτική διάσταση δηλαδή συνειδητοποίησα ότι βλέποντάς τες και αυτό ήταν μόνο η εφετηρία για να δω τη μεγαλύτερη εικόνα φύγαμε και λίγο από αυτό που ονομάζουμε το δράμα μου versus το δικό σου δράμα το τραύμα μου versus το δικό σου τραύμα δηλαδή σε μία αφού τελείωσε και πιατά έκανε το ταξίδι της ολοκληρώθηκε πήγε ξαναπήγε εγώ ήμουνα πάρα πολύ περίεργη να δω πως συνεχίζεται τώρα αυτό το ταξίδι για τις ίδιες Ενώ ήταν συγκυριακό για παράδειγμα το ότι βρέθηκαν, επειδή οι γυναικοκτονίες των παιδιών τους ήταν πάρα πολύ κοντινές.

01:02:28 Έτσι με πρώτη της Ελένης το Παλούδι και η τελευταία της Γαρυφαλιάς Ψαράκου. Δηλαδή ήταν όλες σε απόσταση ας πούμε μιας πενταετίας, σαν να λέμε. Και αυτές οι γυναίκες όχι απλά είναι ακόμα μαζί. Αυτό το φέρω σαν παράδειγμα, έτσι, γιατί θέλω να το γενικεύσω. αλλά είναι εκεί και παρούσες όχι μόνο στο Γολγοθά το δικαστικό που λέμε άλλων μανάδων που έχουν χάσει τα κορίτσια τους πάλι από γυναικοκτονία.

01:03:03 Θυμάμαι χαρακτηριστικά και αυτό δεν είναι τόσο ωραίο. Δηλαδή όταν τους ζήτησα να κάνουν μια δημόσια συζήτηση γιατί πάντα μετά από κάποια παράσταση θέλουμε πολύ να ανοίγουμε αυτή τη συζήτηση και με το κοινό κτλ. μου πρότειναν οι ίδιες να φέρουμε στη συζήτηση τη μαμά του Ζακ. Παιδί αυτό το βρήκα συγκλονιστικό έτσι γιατί στην πραγματικότητα η βία συζητώντας μέσα μου κάνοντας μια παράσταση για την έμφυλη βία συζητώντας για την έμφυλη βία η βία έχει πάρα πολλές αποχρώσεις.

01:03:39 Η βία όταν μιλάμε για έμφυλη βία κατά γυναικών ή θηλυκοτήτων Πρέπει να αναγνωρίσουμε για παράδειγμα ότι η βία είναι απέναντι σε αυτόν που θεωρούμε και καθιστούμε ευάλωτο, όχι σε αυτόν ή αυτήν η οποία έχει έμφυλα χαρακτηριστικά. Οπότε τι είδα εκεί, είδα αυτό που έλεγε η Πίσσαρα Άχμεντ, ότι ο φεμινισμός λέει η ουσία του φεμινισμού, τόσο πάνω το λέω με δικά μου λόγια, είναι ο τρόπος που σηκώνουμε η μία την άλλη όταν πέφτει.

01:04:10 Και αυτό λοιπόν δεν έμεινε να τσιτάτω, δηλαδή το βίωνα όλα αυτά τα τρία χρόνια που συγκυριακά λοιπόν έχω μπει σε αυτή την περιοχή έτσι και έχω τις κεραίες μου πιο ανοιχτές αναγκαστικά, βλέπω χωρίς να γίνεται αυτό δημόσια ενώ με όρους έτσι πώς να το πω που δείχνουν ότι κάτι θέλω να δείξω, κάτι θέλω να κερδίσω, αθόρυβα. Δηλαδή όσες φορές έχει τύχει να πάω ας πούμε σε ένα εφετίο, άλλη ιστορία τώρα, έφεση στην έφεση μέχρι άριο πάγο, βλέπεις εκεί ένα πληθυσμό λοιπόν, μια απικία, η οποία ξαναλέω ανθρωπογεωγραφικά έχει πάρα πολύ μεγάλο ενδιαφέρον.

01:04:56 Βλέπεις γυναίκες που έχουν υποστή κακοποίηση, βλέπεις άλλες μανάδες, βλέπεις γυναίκες ή θηλυκότητες που έχουν μια θέση εξουσίας και δεν το λέω θεσμικά και είναι εκεί, είναι παρούσες. Και δεν αναφέρουμε μόνο στις δικαστικές έθουσες. Αυτό τώρα πιάνει συνολικότερα το πεδίο της δημόσιας διεκδίκησης, το πεδίο της ορατότητας.

01:05:30 Αισθάνομαι ότι αυτό το εγώ σε πιστεύω, εγώ πάω να καταθέσω υπέρ σου, κάποτε δεν μπορούσες να το διανοηθείς. Εγώ είμαι υπέρ των λέξεων. Είναι και η δουλειά μου εξάλλου, μου αρέσουν πάρα πολλοί οι λέξεις. αρκεί να μην εκτονώνουν τη δυναμική και τα συναισθήματα δηλαδή έχουμε στο θέατρο μια πρακτική που έχει να κάνει με το κράτημα αντίθετα κράτημα αντίθετη κίνηση νομίζω ότι οι λέξεις έχουν τουλάχιστον προσπαθώ να τις μεταχειριστώ με αυτούς τους όρους δηλαδή να έχω τη λέξη αλλά ταυτόχρονα μπορώ να τη γεμίζω να την νοηματοδοτήσω με τον αγώνα για την κατάκτηση αυτής της λέξης τόσο ώστε να μην την πώς λέγαμε παλιά ξέρεις εκβιομηχάνηση και τώρα δεν λέμε πολύ γιατί προφανώς υπάρχει όταν συμβεί η χειραφέτηση όλο θα λέμε συνέβη αυτό πάει το κατακτήσαμε ο ανθρώπινος γένος το κατέκτησε πάμε παρακάτω και εδώ έτσι υδράτουμε τις ευκαιρίες να κάνουμε τελευταία ερώτηση τι κόσμο ευαγγελίζεστε ίσως απαντήσω έτσι λίγο μεταφορικά Ευαγγελίζουμε ένα κόσμο τόσο πλουραλιστικό

01:06:56 και τόσο ετεροχρωματικό όσο αυτός που δεν είναι ακόμα το θέατρο γιατί έχω έτσι μια πικρία και δεν το λέω πεσυμιστικά και μουδιασμένη προσπαθώ να το δουλέψω, να δω τι φταίει τι κάνω λάθος νιώθω ότι δουλεύοντας σε αυτόν τον υπέροχο χώρο με όλες αυτές τις δυνατότητες και τα προνόμια που μας δίνει και το μυαλό και την καρδιά μας έτσι όπως τα ανοίγει συνεχώς συνεχώς έχω την αίσθηση ότι πέφτω μπροστά σε ομοειδέατες.

01:07:43 Συνεχώς έχω την αίσθηση ότι στο διάβα μου το κοινωνικό, ενώ της φούσκας μου, του κόσμου στον οποίο κινούμε εκτός θεάτρου και του κόσμου στον οποίο απευθύνομαι εντός θεάτρου, είναι ένας κόσμος λοιπόν με ποιοτικά χαρακτηριστικά που συμφωνεί εκ προημείου μαζί μου. που έρχεται έτοιμος να διαπιστεύσει την αλήθεια την οποία του πουλάω, εντός και εκτός εισαγωγικών.

01:08:13 Και με πιάνει έτσι λίγο ένας πεσημισμός λοιπόν, τον οποίο τον δουλεύω, γιατί δεν ήταν αυτή η πρόθεσή μου όταν ξεκίνησα να κάνω αυτό το είδος του θεάτρου. Πίστευα και το έλεγα έτσι και πολύ αιχμηρά και έτσι το κράδενα λίγο, ότι αυτό το θέατρο, εν πάση περιπτώσει που είναι σε αυτά τα όρια μεταξύ μυθοπλασίας και πραγματικότητας, βάλες το ζήγη λίγο πέντε πάνω, λίγο πέντε κάτω, αλλά υπάρχει ένας πυρήνας πραγματικούς στη δουλειά μας, έτσι κι αλλιώς είτε το ονομάζεις ντοκουμέντο, είτε το ονομάζεις μυθοπλασία, βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα, καλή ώρα.

01:08:50 Πίστευα ότι αυτό είναι ένας χώρος ο οποίος έχει άλλες δυνατότητες, ότι είναι ένα βαθιά λαϊκό θέατρο, λαϊκό με την κυριολεκτική έννοια του popular, με την έννοια του ότι μπορεί να φέρει μέσα στην αίθουσα ανθρώπους διαφορετικής προέλευσης, κοινοτροπίας, ιδεολογίας, καταβολών πολιτισμικών, γιατί δεν θα έρθει για κανένα όνομα, για κανένα credit, δεν θα έρθει για μένα, δεν θα έρθει για σένα, δεν θα έρθει για το γνωστό ή όχι θα έρθει επειδή τον αφορά και τον γκέι το διακύβευμα επειδή άμεσα ή έμεσα βιωματικά είναι κοντά σε αυτή την περιοχή την οποία ανατέμνουμε και με λείπει λοιπόν διαπιστώνουμε πολύ ωραίες αλλά ελάχιστες εξαιρέσεις ότι αυτοί οι οποίοι έρχονται τους δίνουμε αυτά τα οποία είναι σε θέση να ακούσουν δηλαδή μιλάμε σε αυτιά τα οποία όντως είναι από πριν θετικά διακείμενα και οι άνθρωποι οποίοι δεν συμφωνούν μαζί μας είναι μιας άλλης ιδεολογικής αφετηρίας δεν θα φτάσουν ποτέ να ανοίξουν αυτή την πόρτα. Ενώ το έχω δει στην πράξη, το έχω δει σε παραστάσεις μου

01:10:14 αυτό που σας λέω ας πούμε αυτό το νόχλωτο θα σε σκοτώσω πήγαινα και κάνε στήρωση, έρχομαι μετρικά και έξω από το θέατρο δυσφυμός, με βρίζουν στα μουτ πόσες φορές έχω ζητήσει σε αυτούς τους ανθρώπους να μπουν μέσα να δουν μια δουλειά μου και το έχουν αρνηθεί φέρνουν ένα παράδειγμα αλλά ας μην μείνω σε αυτά τα ακραία παραδείγματα πόσες φορές ανθρώπους με τους οποίους διαφωνώ επί της αρχής σε κομβικά ζητήματα ξέρεις υπάρχει αυτή η πρόσκληση έλα ρε παιδί μου να δεις να συζητήσουμε και ξέρεις μιλάω τώρα έτσι και είναι σαν να μέμφωμαι την από εκεί μεριά.

01:10:48 Δεν είναι έτσι. Δεν εντοπίζω το πρόβλημα σε αυτούς. Κάτι μάλλον κάνω λάθος που δεν καθιστά αρκετά ελκυστικό αυτό το γεφύρωμα, αυτό το leap of faith, αυτό το βήμα από εδώ εκεί. Και το λέω πολύ ουσιαστικά, ενώ ψάχνοντας με όρους αναστοχασμού, τι συμβαίνει και σε αυτό το χώρο που ονομάζουμε θέατρο, που θεωρούμε ότι είναι πλουραλιστικός, ανοιχτός, δημοκρατικός κτλ.

01:11:21 Δεν πατάνε άνθρωποι άλλης κατηγορίας. Και το ανοίγω έτσι και αυτό ακουμπάει και στη ζωή μου. συνειδητοποιήσω ότι συναναστρέφομαι κατά βάση μια φούσκα ανθρώπων που διαχαρακτηρίζεται από μια ιδεολογική πνευματική ομοιογένεια. Άρα ευαγγελίζεις ένα ουσιαστικά δημοκρατικό διάλογο οποιαδήποτε και αν είναι η θέση του καθενός από τους πόλους.

01:11:51 Ναι, γιατί αυτή τη στιγμή έχουμε το άσπρο και το μαύρο, έχουμε την επιτομή του μανιχαϊσμού, έχουμε αυτό το διάλεξε πλευρά, και τα ωραία τραγουδάκια που κάθεται εξοχή ξέρουμε πολύ εύκολα να τραγουδάμε και αυτός ο χώρος που πάλι θέλει προσοχή η διατύπωση γιατί δεν μιλάω με όρους εις όν αποστάσων εμπάσεις περιπτώσει αυτός ο κρίτικαλ χώρος αυτός ο πολιτιακά εχμηρός χώρος της τριβής του διαλόγου, της ανταλλαγής του σεβασμού, της άποψης μέχρι το σημείο που δεν φτάνει να μη σέβεται το δικαίωμά σου, το δικαίωμά στο σώμα σου, στην επιλογή σου κτλ.

01:12:33 Για μένα είναι ζωτικό να υπάρχει σε κάθε κοινωνία. Αντί γι' αυτό φτάνουμε στην αρχή των δύο άκρων ή στις φούσκες μας. Δηλαδή έχουμε έναν κόσμο πολλωμένο που μάλλον οδηγεί, γιατί είναι συγκοινωνούντα δοχεία, στο να αναζητήσουμε τις οικογένειές μας και να φτιάξουμε τους δικούς μας μικρούς κόσμους και τις δικές μας φούσκες.

01:12:58 Και κάπου εκεί προσπαθώ να βρω αν υπάρχει αυτό το διάστημα. Εντός και εκτός θέατρου. Γι' αυτό έκανα λίγο και την αναγωγή με τη μεταφορά στο θέατρο. Νεφέλη. Εγώ ονειρεύομαι έναν κόσμο πιο δικαίο. Έναν κόσμο αλληλέγγυο. Έναν κόσμο πολύχρωμο. έναν κόσμο κομμουνιστικό έναν κόσμο έναν κόσμο με πολύ πολύ μεγάλα αυτιά να ακούει πολύ ανοιχτό στόμα να μιλάει και να μιλάει να μπορεί να υπάρχει να επιτρέπεται η σύγκρουση που προχωράει μπροστά που συμβαίνουν, που μπορούμε να συγκρουστούμε κανονικά, που οι άνθρωποι συσπυρώνονται, συγκρούονται και προχωράει η ιστορία.

01:13:58 Έναν κόσμο ιστορικής αλήθειας. Αυτό με ενδιαφέρει πολύ, τον ευαγγελίζω με αυτόν τον κόσμο της ιστορικής αλήθειας, γιατί νομίζω ότι έχει να κάνει πολύ με το τι ζούμε. Και, άραξε, νομίζω, άμα επιτευθούν αυτά θα είμαι πάρα πολύ χαρούμενη. Τι ωραία λέξη αυτή. Νεφέλη Μαϊστράλη, Μάρθα Μπουζιούρη. Μάρθα Μπουζιούρη και Νεφέλη Μαϊστράλη, σας ευχαριστώ από καρδιάς.

01:14:25 Εμείς πάρα πολύ. Για αυτή την πολύ σημαντική και ουσιαστική συσνάντηση. Εμείς. Από καρδιάς τόσο θερμά. Σας ευχαριστούμε. Να είστε καλά.